بت پرستی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۶

2026-04-09T13:06:20Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۱

2025-12-05T06:21:20Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-22T10:01:17Z

افزودن الگوی قرآن

Mohammadi: /* راه‌کارهای قرآن بر هدایت بت‌پرستان */

2024-12-28T14:33:09Z

‏راه‌کارهای قرآن بر هدایت بت‌پرستان

Mohammadi: /* قرآن و بت‌پرستی */

2024-12-28T13:03:18Z

‏قرآن و بت‌پرستی

Mohammadi: /* انگیزه‌ها و عوامل بت‌پرستی */

2024-12-28T12:38:02Z

‏انگیزه‌ها و عوامل بت‌پرستی

Mohammadi: /* بت‌های معروف در طول تاریخ */

2024-12-27T16:13:17Z

‏بت‌های معروف در طول تاریخ

Mohammadi: /* بت‌های معروف در طول تاریخ */

2024-12-27T16:12:06Z

‏بت‌های معروف در طول تاریخ

مهدی موسوی در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۱

2023-01-08T10:51:13Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۴

2023-01-08T08:34:23Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 بت‌ پرستان، این سه بت را تمثال‌هایی از [[فرشتگان]] می‌دانستند و ادعا می‌کردند که فرشتگان به طور کلی از جنس دختران هستند؛ البته برخی از این بت‌پرستان، بعضی از بت‌ها را تمثالی از انسان‌ها باور داشتند؛ و همچنین ملائکه را که از نظر آن‌ها ارباب بت‌ها بودند، نیز در دختر بودن (انوثیت) و [[شفاعت]]، مستقل می‌دانستند؛<ref>. المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۳۸.</ref> درحالی‌که قرآن کریم از ملائکه با عنوان "عبادالرحمن" یاد نموده، نه مونث و نه مذکر، که در مجردات (موجودات غیر مادی)، سخن گفتن از مذکر و مؤنث معقول نیست.<ref>. زخرف/۱۹. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۸.</ref>
-نتیجه اینکه، بت‌پرستان و مشرکان، اشیاء و موجوداتی مانند خورشید،<ref>. انعام/۷۸.</ref> ماه،<ref>. انعام/۷۷.</ref> ستارگان،<ref>. انعام/۷۶.</ref> مجسمه‌های سنگی و چوبی ساخته‌ی دست خود،<ref>. اعراف/۱۳۸، عنکبوت/۱۷و ۲۵، نجم/۱۹و۲۰، نوح/۲۳، طه/۸۸.</ref> و حتی [[مسیحیت]] که [[حضرت عیسی]](ع) را به عنوان خدای دیگر خود می‌دانند،<ref>. مائده/۷۳ و ۱۱۶.</ref> مورد پرستش قرار می‌دادند.
+نتیجه اینکه، بت‌پرستان و مشرکان، اشیاء و موجوداتی مانند خورشید،<ref>. انعام/۷۸.</ref> ماه،<ref>. انعام/۷۷.</ref> ستارگان،<ref>. انعام/۷۶.</ref> مجسمه‌های سنگی و چوبی ساخته‌ی دست خود،<ref>. اعراف/۱۳۸، عنکبوت/۱۷و ۲۵، نجم/۱۹و۲۰، نوح/۲۳، طه/۸۸.</ref> و حتی [[مسیحیت]] که [[حضرت عیسی]]علیه السلام را به عنوان خدای دیگر خود می‌دانند،<ref>. مائده/۷۳ و ۱۱۶.</ref> مورد پرستش قرار می‌دادند.
 ==انگیزه‌ها و عوامل بت‌پرستی==
@@ سطر ۱۳۷: / سطر ۱۳۷: @@
 '''توجه دادن به مالکیت حقیقی:'''
-خدا به [[مسیحیت|مسیحیان]] که قائل به الوهیت [[حضرت عیسی]](ع) بودند، گوشزد می‌کند که شما می‌دانید، مسیح(ع) خود با تمام وجود دارای نیازهای بشری است و مالک سود و زیان خویش هم نیست، تا چه رسد به اینکه مالک سود و زیان دیگران باشد: {{متن قرآن|«قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا...»}} <ref>[[آیه 76 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۷۶.]]</ref> «بگو آیا جز خدا چیزی را می‌پرستید که نه مالک زیان شماست و نه سود شما...»
+خدا به [[مسیحیت|مسیحیان]] که قائل به الوهیت [[حضرت عیسی]]علیه السلام بودند، گوشزد می‌کند که شما می‌دانید، مسیح علیه السلام خود با تمام وجود دارای نیازهای بشری است و مالک سود و زیان خویش هم نیست، تا چه رسد به اینکه مالک سود و زیان دیگران باشد: {{متن قرآن|«قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا...»}} <ref>[[آیه 76 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۷۶.]]</ref> «بگو آیا جز خدا چیزی را می‌پرستید که نه مالک زیان شماست و نه سود شما...»
 چون در میان مسیحیان رواج دارد که در برابر مجسمه‌ی حضرت مسیح، تا سرحد پرستش خضوع می‌کنند؛ درحالی‌که ایمان به الوهیت مسیح در حقیقت، یک نوع بت‌پرستی است، نه خدا‌پرستی؛ یعنی اگر کسی حضرت مسیح را با تمام عظمتی که دارد و جزو پیامبران [[اولوالعزم]] الهی است، خدای خود بداند و قائل به الوهیت او شود، جهل و اشتباه بزرگی مرتکب شده، چه رسد به اینکه مجسمه‌های دست ساخته‌ی خود را دارای مقام الوهیت بدانند.<ref>. تفسیر نمونه، ج۵، ص۳۸ – ۴۰.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۱
سطر ۱۷۲:		سطر ۱۷۲:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}

@@ سطر ۱۳۷: / سطر ۱۳۷: @@
 '''توجه دادن به مالکیت حقیقی:'''
-خدا به [[مسیحیت|مسیحیان]] که قائل به الوهیت [[حضرت عیسی]](ع) بودند، گوشزد می‌کند که شما می‌دانید، مسیح(ع) خود با تمام وجود دارای نیازهای بشری است و مالک سود و زیان خویش هم نیست، تا چه رسد به اینکه مالک سود و زیان دیگران باشد: {{متن قرآن|«قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا یمْلِک لَکمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا...»}} <ref>. مائده/۷۶.</ref> «بگو آیا جز خدا چیزی را می‌پرستید که نه مالک زیان شماست و نه سود شما...»
+خدا به [[مسیحیت|مسیحیان]] که قائل به الوهیت [[حضرت عیسی]](ع) بودند، گوشزد می‌کند که شما می‌دانید، مسیح(ع) خود با تمام وجود دارای نیازهای بشری است و مالک سود و زیان خویش هم نیست، تا چه رسد به اینکه مالک سود و زیان دیگران باشد: {{متن قرآن|«قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا...»}} <ref>[[آیه 76 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۷۶.]]</ref> «بگو آیا جز خدا چیزی را می‌پرستید که نه مالک زیان شماست و نه سود شما...»
 چون در میان مسیحیان رواج دارد که در برابر مجسمه‌ی حضرت مسیح، تا سرحد پرستش خضوع می‌کنند؛ درحالی‌که ایمان به الوهیت مسیح در حقیقت، یک نوع بت‌پرستی است، نه خدا‌پرستی؛ یعنی اگر کسی حضرت مسیح را با تمام عظمتی که دارد و جزو پیامبران [[اولوالعزم]] الهی است، خدای خود بداند و قائل به الوهیت او شود، جهل و اشتباه بزرگی مرتکب شده، چه رسد به اینکه مجسمه‌های دست ساخته‌ی خود را دارای مقام الوهیت بدانند.<ref>. تفسیر نمونه، ج۵، ص۳۸ – ۴۰.</ref>
@@ سطر ۱۴۳: / سطر ۱۴۳: @@
 '''توجه دادن به دعوت رسولان:'''
-خدای تبارک خطاب به [[پیامبر اسلام]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِک مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَٰنِ آلِهَه یعْبَدُونَ»}}<ref>. زخرف/۴۵.</ref> «از رسولانی که قبل از تو فرستادیم بپرس، آیا غیر از خداوند رحمان، معبودهایی برای پرستش آنها قرار دادیم؟!»
+خدای تبارک خطاب به [[پیامبر اسلام]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ»}}<ref>[[آیه 45 سوره زخرف|سوره زخرف، آیه ۴۵.]]</ref> «از رسولانی که قبل از تو فرستادیم بپرس، آیا غیر از خداوند رحمان، معبودهایی برای پرستش آنها قرار دادیم؟!»
 یعنی اگر از آنان این سؤال را بپرسی، در جواب خواهند گفت: ما چنین دستوری (بت‌پرستی) به آنان نداده‌ایم، و آنان را به پرستش چنین خدایانی وادار نساخته‌ایم.<ref>. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۷۶.</ref> چون اولین دعوت تمام پیامبران الهی، دعوت به [[توحید]] بوده و غرض اصلی از ارسال رسولان همان توحید است و بقیه‌ی دستورات، متفرّع بر همین توحید است‌.<ref>. أطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۳۶.</ref>
@@ سطر ۱۴۹: / سطر ۱۴۹: @@
 '''توجه دادن به عاقبت بت‌پرستی:'''
-بت‌پرستان، عاقبتی دردناک در پیش دارند و آن [[جهنم]] سوزان است. بت‌پرستان امید داشتند که بت‌ها نزد خدا برایشان [[شفاعت]] کنند، اما بر خلاف تصور آن‌ها، خداوند بت‌پرستان را با بت‌هایشان در آتش جهنم قرین ساخته، به گونه‌ای که در [[آخرت]]، چیزی نزد بت‌پرستان مبغوض‌تر از این معبودهای باطلشان نخواهد بود:<ref>. تفسیر جوامع الجامع، ج۳، ص۲۹.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّکمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ»‌}}<ref>. انبیاء/۹۸.</ref> «شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید، هیزم جهنم خواهید بود و همگی در آن وارد می‌شوید.»
+بت‌پرستان، عاقبتی دردناک در پیش دارند و آن [[جهنم]] سوزان است. بت‌پرستان امید داشتند که بت‌ها نزد خدا برایشان [[شفاعت]] کنند، اما بر خلاف تصور آن‌ها، خداوند بت‌پرستان را با بت‌هایشان در آتش جهنم قرین ساخته، به گونه‌ای که در [[آخرت]]، چیزی نزد بت‌پرستان مبغوض‌تر از این معبودهای باطلشان نخواهد بود:<ref>. تفسیر جوامع الجامع، ج۳، ص۲۹.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ»‌}}<ref>[[آیه 98 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۹۸.]]</ref> «شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید، هیزم جهنم خواهید بود و همگی در آن وارد می‌شوید.»
 ==پانویس==

@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۴: @@
 در قرآن، واژه های «اصنام» <ref>جمع صنم </ref> پنج بار، «اوثان» <ref>جمع وثن </ref> سه بار، نصب دوبار، «انصاب» یک بار به کار رفته است <ref>عبدالباقی، ذیل همان واژه ها</ref>. از واژه هایی چون آلهه، تماثیل، اولیاء، اَنْداد، ماتَنْحِتُون <ref>آنچه می تراشید</ref>، شُرکاء، شُفَعاء، شُهَداء نیز معنای بت اراده شده است <ref>جوادعلی، ج ۶، ص ۴۴ـ ۴۵</ref>.
-قرآن کریم بر بت پرستی اقوام پیشین تصریح می کند، بدین معنا که آنها پیکرهایی را به دست خود می تراشیدند و همانها را می پرستیدند. تعبیراتی چون {{متن قرآن|«أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ»}} <ref>آیا آنچه را ] به دست خود [ می تراشید، می پرستید!؛ صافّات : ۹۵</ref>؛ {{متن قرآن|« مَا هَٰذِهِ التَّمَاثِیلُ الَّتِی أَنْتُمْ لَهَا عَاکفُونَ»}} <ref>این پیکرها که شما در برابر آنها کرنش می کنید چیستند؟؛ انبیاء:۵۲</ref>؛ {{متن قرآن|«قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا»}} <ref>گفتند بتهایی را می پرستیم ؛ شعراء:۷۱</ref> که از زبان پیامبران حکایت شده، بر وقوع پرستش بتها دلالت دارد.
+قرآن کریم بر بت پرستی اقوام پیشین تصریح می کند، بدین معنا که آنها پیکرهایی را به دست خود می تراشیدند و همانها را می پرستیدند. تعبیراتی چون {{متن قرآن|«قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ»}} <ref>آیا آنچه را ] به دست خود [ می تراشید، می پرستید!؛ [[آیه 95 سوره صافات|سوره صافّات، آیه ۹۵.]]</ref>؛ {{متن قرآن|«إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَٰذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ»}} <ref>این پیکرها که شما در برابر آنها کرنش می کنید چیستند؟؛ [[آیه 52 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۵۲.]]</ref>؛ {{متن قرآن|«قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ»}} <ref>گفتند بتهایی را می پرستیم ؛ [[آیه 71 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۷۱.]]</ref> که از زبان پیامبران حکایت شده، بر وقوع پرستش بتها دلالت دارد.
 قرآن بصراحت و با بیانهای مختلف، از هرگونه بت پرستی مردم [[مکه|مکّه]] انتقاد شدید کرده و در بسیاری موارد، از مبارزات پیامبران پیشین با بت پرستی نیز در آن گزارش شده است <ref>در عهد عتیق نیز نشانه هایی از مخالفت صریح با بت پرستی وجود دارد رجوع کنید به هاکْس، ذیل «بت و بت پرستی »</ref>. در این آیات، براین نکته که بتها هیچگونه تأثیر مثبت یا منفی در کارهای عالَم و بندگان ندارند تأکید شده است <ref>انبیاء: ۶۶؛ مریم : ۴۲؛ اعراف :۶۲، ۶۸، ۱۳۹، ۱۹۱ـ۱۹۲</ref> و گفته می شود که بتان تندیسهایی بی روح و غیرقابل پرستش هستند <ref>انبیاء: ۵۲ ـ۵۳</ref>.
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 پس از این، سخن از بت پرستی [[قوم عاد]] است که در سرزمینی میان عمان و [[حضر موت|حَضْرَموت]] در [[یمن]] سکونت داشتند <ref>اعراف : ۷۰؛ هود: ۵۳ ؛ زمخشری، ج ۲، ص ۶۸ـ۷۰؛ طبرسی، ذیل نجم : ۵۰ ؛ بروسوی، ج ۳، ص ۱۸۵ـ ۱۸۷</ref> و [[حضرت هود]] علیه السّلام برای دعوت این قوم مبعوث شد. آنگاه قرآن از بت پرستی قوم [[حضرت ابراهیم]] علیه السّلام سخن می گوید. در زمان آن حضرت، بابِل از مراکز بت پرستی بود و بتخانه ای بزرگ با بتهای فراوان در آن برپا شده بود <ref>انبیاء: ۵۲ ـ۶۴</ref> و کسانی، از جمله [[آزر]] <ref>پدر یا عموی حضرت ابراهیم علیه السّلام </ref> بت تراش بودند. ابراهیم نیز ناگزیر او را رها کرد و به [[بیت المقدس]] رفت<ref> رجوع کنید به تفاسیر، ذیل صافّات :۹۹</ref>. به روایت قرآن کریم، حضرت ابراهیم علیه السّلام با پرستندگان خورشید و ماه و ستارگان نیز مناظراتی داشته که مقوله ای جدا از بت پرستی است <ref>انعام : ۷۷ـ ۷۸؛ طوسی،۱۳۸۳، ج ۴، ص ۲۰۰؛ قرطبی، ج ۴، جزء ۷، ص ۲۵؛ ابن کثیر، ج ۲، ص ۱۳۱ـ۱۳۳؛ طباطبایی، ج ۷، ص ۱۷۳، ۱۷۹</ref>.
-به نظر برخی مفسران چهارمین اشاره قرآن به بت پرستی [[مصر|مصریان]] در روزگار [[حضرت یوسف]] علیه السّلام است. آنان جمله حضرت یوسف علیه السّلام را خطاب به زندانیان همراهش <ref>«...أَاَرْبابٌ مُتَفَرَّقُونَ خَیْرٌ...» یوسف :۳۹</ref> اشاره به این می دانند که آنها خدایانی از سنگ و چوب ساخته بودند <ref>طبرسی، ج ۵، ص ۳۵۸</ref>. البته فخررازی گفته است که ایشان ارواح فلکی را می پرستیدند <ref> التفسیر، ج ۱۸، ص ۱۳۹</ref>. بعلاوه، در برخی روایات تاریخی از تمثالی که معبودِ همسر عزیز مصر بوده سخن گفته اند، هرچند در قرآن به این موضوع اشاره نشده است.
+به نظر برخی مفسران چهارمین اشاره قرآن به بت پرستی [[مصر|مصریان]] در روزگار [[حضرت یوسف]] علیه السّلام است. آنان جمله حضرت یوسف علیه السّلام را خطاب به زندانیان همراهش <ref>«... أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ ...» سوره یوسف، آیه ۳۹.</ref> اشاره به این می دانند که آنها خدایانی از سنگ و چوب ساخته بودند <ref>طبرسی، ج ۵، ص ۳۵۸</ref>. البته فخررازی گفته است که ایشان ارواح فلکی را می پرستیدند <ref> التفسیر، ج ۱۸، ص ۱۳۹</ref>. بعلاوه، در برخی روایات تاریخی از تمثالی که معبودِ همسر عزیز مصر بوده سخن گفته اند، هرچند در قرآن به این موضوع اشاره نشده است.
 قرآن کریم در گزارش مبارزات [[حضرت موسی]] علیه السّلام با [[فرعون]]، به بت پرستی مصریان اشاره، و اعتراض اشراف قومِ فرعون به او را نقل کرده است که چرا اجازه می دهد موسی علیه السّلام پرستش او و خدایانش را رها سازد <ref>اعراف : ۱۲۷</ref>. به گفته مفسّران، فرعون بتهایی به شکل برخی موجودات چون گاو، که از یاقوت ساخته شده بود، می پرستید <ref>ابوحیان، ج ۴، ص ۳۶۷</ref> و مردم نیز به قصد تقرّب به او بت می پرستیدند. برخی گفته اند که فرعون گاوپرست بود و مردم را به گاوپرستی امر می کرد و حتی گاوپرستیِ او زمینه ای برای [[سامری]] شد تا بت خود را به شکل گوساله بسازد <ref>طبرسی، ج ۴، ص ۷۱۶</ref>. با آنکه فرعون خود را «اِله» خوانده است <ref>قصص : ۳۸؛ نازعات : ۲۴</ref>، الوهیتش به معنای حکمرانی بر مردم بوده است <ref>زخرف : ۵۱ ـ ۵۲؛ قطب، ج ۳، جزء ۹، ص ۶۱۰؛ سعید حوّی، ج ۴، ص ۱۹۸۷</ref> و نه بت بودنِ خود او، زیرا اساساً بت به زندگان اطلاق نمی شود.
@@ سطر ۱۱۸: / سطر ۱۱۸: @@
 ===ابعاد ضعف بت‌ها از نگاه قرآن===
-[[قرآن کریم]] در مقام مبارزه با [[شرک]] و بت‌پرستی، اول ادعا و اتهام آنها را نسبت به ساحت مقدس قرآن و پیامبر اسلام بی‌پایه خوانده، سپس با منطقی روشن و قاطع مشرکان را به محاکمه کشانده است:<ref>. تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۷.</ref> {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَه لَا یخْلُقُونَ شَیئًا وَهُمْ یخْلَقُونَ وَلَا یمْلِکونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا یمْلِکونَ مَوْتًا وَلَا حَیاه وَلَا نُشُورًا»}}<ref>. فرقان/۳.</ref> «آنان غیر از خداوند معبودانی برای خود برگزیدند، معبودانی که چیزی را نمی‌آفرینند؛ بلکه خودشان مخلوقند، و مالک زیان و سود خویش نیستند و نه مالک مرگ و حیات و رستاخیز خویشند.»
+[[قرآن کریم]] در مقام مبارزه با [[شرک]] و بت‌پرستی، اول ادعا و اتهام آنها را نسبت به ساحت مقدس قرآن و پیامبر اسلام بی‌پایه خوانده، سپس با منطقی روشن و قاطع مشرکان را به محاکمه کشانده است:<ref>. تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۷.</ref> {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا»}}<ref>[[آیه 3 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۳.]]</ref> «آنان غیر از خداوند معبودانی برای خود برگزیدند، معبودانی که چیزی را نمی‌آفرینند؛ بلکه خودشان مخلوقند، و مالک زیان و سود خویش نیستند و نه مالک مرگ و حیات و رستاخیز خویشند.»
 یعنی مشرکان خدایان ناتوان، توخالی و دور از تمام شئونات الوهیت را که از جمله‌ی آن صفت خالقیت است، می‌پرستند؛ و قرآن در نفی خالقیت بت‌ها به خلقت مگس مثالی زده و می‌فرماید: اگر دست به دست هم بدهند، نه اینکه مگسی را نمی‌توانند بیافرینند، حتی اگر مگس چیزی را از آنها برباید، قدرت پس گرفتن آن را ندارند؛ و در این زمینه هم مشرکان عاجزند و هم بت‌ها که معبودان آنهاست.<ref>. الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، ج۲۱، ص۲۷۰ و ج۲۰، ص۱۷۳ و ۱۷۴. حج/۷۳.</ref>
@@ سطر ۱۳۱: / سطر ۱۳۱: @@
 خدای متعال نه تنها به بت‌پرستان منحرف، بلکه به تمام مخلوقات تأکید می‌کند که غیر از خدای واحد، خالقی نیست و روزی آسمان‌ها و زمین دست اوست؛ پس تنها معبود نیز خدای یکتاست که عبادت مطلقا باید متوجه او باشد.<ref>. گنابادی، سلطان محمد؛ تفسیر بیان السعاده فی مقامات العباده، بیروت، مؤسسه الأعلمی، ۱۴۰۸ق‌، چاپ دوم‌، ج۳، ص۲۷۴.</ref>
-{{متن قرآن|« هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَیرُ اللَّهِ یرْزُقُکمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَکونَ»}}<ref>. فاطر/۳.</ref> «آیا خالقی غیر از خدا وجود دارد که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟ هیچ معبودی جز او نیست، با این حال چگونه به سوی باطل منحرف می‌شوید.»
+{{متن قرآن|«... هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ»}}<ref>[[آیه 3 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۳.]]</ref> «آیا خالقی غیر از خدا وجود دارد که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟ هیچ معبودی جز او نیست، با این حال چگونه به سوی باطل منحرف می‌شوید.»
 و در آیات بعد در نهی از پرستش مخلوق و توجه دادن به پروردگار یگانه، مثل و مانند قرار دادن را برای خداوند نفی کرده و با این بیان، [[فطرت]] انسانها را بیدار کرده که تنها، آفریدگار یگانه و قادر شایسته‌ی الوهیت و پرستش است، و هرگز نظیر و شریکی نداشته و نخواهد داشت‌:<ref>. حسینی همدانی، سیدمحمدحسین،؛ انوار درخشان،‌ تحقیق محمدباقر بهبودی، تهران، ‌کتابفروشی لطفی،‌ ‌۱۴۰۴ق‌، چاپ اول، ج۱، ص۷۱.</ref> {{متن قرآن|««...فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ»}}<ref>. بقره/۲۲.</ref> «برای خدا شریک‌هایی قرار ندهید، درحالی‌که می‌دانید (هیچ یک از این شرکاء و بت‌ها نه شما را آفریده‌اند و نه شما را روزی می‌دهند).»
@@ سطر ۱۵۰: / سطر ۱۵۰: @@
 بت‌پرستان، عاقبتی دردناک در پیش دارند و آن [[جهنم]] سوزان است. بت‌پرستان امید داشتند که بت‌ها نزد خدا برایشان [[شفاعت]] کنند، اما بر خلاف تصور آن‌ها، خداوند بت‌پرستان را با بت‌هایشان در آتش جهنم قرین ساخته، به گونه‌ای که در [[آخرت]]، چیزی نزد بت‌پرستان مبغوض‌تر از این معبودهای باطلشان نخواهد بود:<ref>. تفسیر جوامع الجامع، ج۳، ص۲۹.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّکمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ»‌}}<ref>. انبیاء/۹۸.</ref> «شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید، هیزم جهنم خواهید بود و همگی در آن وارد می‌شوید.»
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 ==انگیزه‌ها و عوامل بت‌پرستی==
-بت‌پرستی ظاهری و مادی، نه بت‌پرستی به معنای عام که طبق بیان [[قرآن]]، شامل پیروی از هوای نفس<ref>. جاثیه/۲۳.</ref> نیز می‌شود، از زمان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]](ع) رواج یافته است.<ref>. طباطبایی، سیدمحمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، قم، جامعه‌ی مدرسین حوزه علمیه قم، ‌۱۴۱۷ق‌، چاپ پنجم‌، ج۱۸، ص۱۷۲-۱۷۳ و طیب، سیدعبدالحسین؛‌ اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، اسلام‌، ۱۳۷۸ش‌، چاپ دوم، ج۱، ص۴۵۵.</ref> در میان قوم حضرت نوح(ع) مردان صالحی (به نام‌های "وَدّ"، "سُواع"، "یَغوث"، "یَعوق" و "نَسر")<ref>. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۷ - ۶۰۸.</ref> بودند که مردم به آن‌ها اظهار علاقه می‌کردند، [[شیطان]] از علاقه‌ی مردم سوء استفاده نموده و بعد از مرگ آن مردان، مردم را تشویق به ساختن مجسمه‌ی آن بزرگان و گرامی داشت آن مجسمه‌ها کرد.<ref>. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران؛ تفسیر نمونه‌، تهران، دارالکتب الإسلامیه، ۱۳۷۴ش،‌ چاپ اول، ج۲۵، ص۸۲.</ref>
+بت‌پرستی ظاهری و مادی، نه بت‌پرستی به معنای عام که طبق بیان [[قرآن]]، شامل پیروی از هوای نفس<ref>. جاثیه/۲۳.</ref> نیز می‌شود، از زمان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]] علیه السلام رواج یافته است.<ref>. طباطبایی، سیدمحمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، قم، جامعه‌ی مدرسین حوزه علمیه قم، ‌۱۴۱۷ق‌، چاپ پنجم‌، ج۱۸، ص۱۷۲-۱۷۳ و طیب، سیدعبدالحسین؛‌ اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، اسلام‌، ۱۳۷۸ش‌، چاپ دوم، ج۱، ص۴۵۵.</ref> در میان قوم حضرت نوح علیه السلام مردان صالحی (به نام‌های "وَدّ"، "سُواع"، "یَغوث"، "یَعوق" و "نَسر")<ref>. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۷ - ۶۰۸.</ref> بودند که مردم به آن‌ها اظهار علاقه می‌کردند، [[شیطان]] از علاقه‌ی مردم سوء استفاده نموده و بعد از مرگ آن مردان، مردم را تشویق به ساختن مجسمه‌ی آن بزرگان و گرامی داشت آن مجسمه‌ها کرد.<ref>. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران؛ تفسیر نمونه‌، تهران، دارالکتب الإسلامیه، ۱۳۷۴ش،‌ چاپ اول، ج۲۵، ص۸۲.</ref>
 مدتی نگذشت که نسل‌های بعد، رابطه‌ی تاریخی این موضوع را فراموش کرده و تصور نمودند که این مجسمه‌ها موجوداتی محترم هستند که باید مورد پرستش قرار گیرند، به این ترتیب به پرستش بت‌ها سرگرم شده و مستکبران ظالم آنان را با این طریق إغفال نموده و به بند بت‌پرستی کشیدند.<ref>. تفسیر نمونه، ج۲۵، ص۸۲.</ref>
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 '''جهل:'''
-[[بنی اسرائیل|بنی‌اسرائیل]] بعد از دیدن چندین [[معجزه|معجزه‌]] الهی به دست [[حضرت موسی]](ع)، باز ایمان نیاورده و به پیامبر خدا گفتند: برای ما بت‌هایی بساز که آن‌ها را عبادت کنیم.<ref>. صادقی تهرانی، محمد؛ الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، قم، فرهنگ اسلامی، ‌۱۳۶۵ش‌، چاپ دوم‌، ج۱۱، ص ۲۶۸.</ref> بت‌پرستان جاهل با وجود اینکه می‌دانستند، بت‌ها دوامی نداشته و از بین می‌روند و مالک هیچ چیزی حتی نفع و ضرر خود نیستند، باز آن‌ها را تعظیم و تکریم می‌کردند.<ref>. مدرسی، سیدمحمدتقی؛ من هدی القرآن،‌ تهران، دار محبی الحسین‌، ‌۱۴۱۹ق،‌ چاپ اول‌، ج۳، ص۴۳۱.</ref> خدای متعال خطاب به قوم موسی می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّکمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ»‌}}<ref>. اعراف/۱۳۸.</ref> «شما جمعیتی جاهل و نادان هستید.»
+[[بنی اسرائیل|بنی‌اسرائیل]] بعد از دیدن چندین [[معجزه|معجزه‌]] الهی به دست [[حضرت موسی]] علیه السلام، باز ایمان نیاورده و به پیامبر خدا گفتند: برای ما بت‌هایی بساز که آن‌ها را عبادت کنیم.<ref>. صادقی تهرانی، محمد؛ الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، قم، فرهنگ اسلامی، ‌۱۳۶۵ش‌، چاپ دوم‌، ج۱۱، ص ۲۶۸.</ref> بت‌پرستان جاهل با وجود اینکه می‌دانستند، بت‌ها دوامی نداشته و از بین می‌روند و مالک هیچ چیزی حتی نفع و ضرر خود نیستند، باز آن‌ها را تعظیم و تکریم می‌کردند.<ref>. مدرسی، سیدمحمدتقی؛ من هدی القرآن،‌ تهران، دار محبی الحسین‌، ‌۱۴۱۹ق،‌ چاپ اول‌، ج۳، ص۴۳۱.</ref> خدای متعال خطاب به قوم موسی می‌فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ»‌}}<ref>[[آیه 138 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۳۸.]]</ref> «شما جمعیتی جاهل و نادان هستید.»
 یعنی با روشن بودن این مطلب که هیچ واسطه‌ای بین خدای یگانه و این بت‌ها نیست و خدای با این عظمت که هیچ مثل و مانندی ندارد، جاهلانه است که معنای عالی الوهیت را به این تمثال‌های سنگی، چوبی، نقره‌ای و طلایی حمل کرد.<ref>. فضل الله، سیدمحمدحسین‌؛ تفسیر من وحی القرآن،‌ بیروت، دارالملاک، ‌۱۴۱۹ق،‌ چاپ دوم‌، ج۱۰، ص۲۲۸.</ref>
@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 گمان بت‌پرستان بر این بود که بت‌ها، برای آن‌ها منافعی دارند که برخی از این پندارها را بر اساس آیات قرآن به اختصار بیان می‌کنیم:
-'''طلب شفاعت:''' تصور بت‌پرستان این بود که بت‌ها نزد خدا تقرّب دارند و در امور دنیوی، آن‌ها را [[شفاعت]] می‌کنند: {{متن قرآن|«هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّه»}} <ref>. یونس/۱۸.</ref> «می‌گویند: اینان(بت‌ها) شفیعان ما، نزد خدا هستند».
+'''طلب شفاعت:''' تصور بت‌پرستان این بود که بت‌ها نزد خدا تقرّب دارند و در امور دنیوی، آن‌ها را [[شفاعت]] می‌کنند: {{متن قرآن|«... هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ ...»}} <ref>[[آیه 18 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۱۸.]]</ref> «می‌گویند: اینان(بت‌ها) شفیعان ما، نزد خدا هستند».
 یعنی بت‌ها از خدای تعالی درخواست می‌نمایند تا کارهای مهم ما را به سامان رسانند، یا اگر فرضا بعث و حشری در کار باشد، چنان‌چه اعتقاد مؤمنان است، از خدای تعالی برای ما درخواست نجات از عذاب آخرت را می‌کنند.<ref>. کاشفی سبزواری، حسین بن علی‌؛ مواهب علیه‌، تحقیق سیدمحمدرضا جلالی نائینی، تهران، اقبال،‌ ‌۱۳۶۹ش‌، ص ۴۴۶.</ref>
-'''طلب عزت:''' بت‌پرستان به ‌غیر خدا معبودانی برای خود انتخاب کرده بودند؛ به‌ این گمان ‌که بت‌ها سبب عزّت آن‌ها شده و با این وسیله نزد حق تعالی ارجمند شده و مقام والایی به دست می‌آورند.<ref>. بانوی اصفهانی امین، سیده نصرت؛ مخزن العرفان در تفسیر قرآن،‌ تهران، نهضت زنان مسلمان، ‌۱۳۶۱ش‌، ج۸، ص۱۴۵.</ref> در حقیقت پندارشان این بود که اگر با یک خدا عزّت می‌یابند، با خدایان بیشتر، عزّت بیشتر پیدا می‌کنند،<ref>. ابوالفتوح رازی، حسین بن علی‌؛ روض‌الجنان و روح‌الجنان فی تفسیرالقرآن‌، تحقیق محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح‌، مشهد، آستان قدس رضوی،‌ ۱۴۰۸ق‌، ج۱۳، ص۱۱۶.</ref> که قرآن می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَه لِیکونُوا لَهُمْ عِزًّا»}}<ref>. مریم/۸۱.</ref> «آنها غیر از خدا معبودانی برای خود انتخاب کرده‌اند، تا مایه‌ی عزتشان باشد»
+'''طلب عزت:''' بت‌پرستان به ‌غیر خدا معبودانی برای خود انتخاب کرده بودند؛ به‌ این گمان ‌که بت‌ها سبب عزّت آن‌ها شده و با این وسیله نزد حق تعالی ارجمند شده و مقام والایی به دست می‌آورند.<ref>. بانوی اصفهانی امین، سیده نصرت؛ مخزن العرفان در تفسیر قرآن،‌ تهران، نهضت زنان مسلمان، ‌۱۳۶۱ش‌، ج۸، ص۱۴۵.</ref> در حقیقت پندارشان این بود که اگر با یک خدا عزّت می‌یابند، با خدایان بیشتر، عزّت بیشتر پیدا می‌کنند،<ref>. ابوالفتوح رازی، حسین بن علی‌؛ روض‌الجنان و روح‌الجنان فی تفسیرالقرآن‌، تحقیق محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح‌، مشهد، آستان قدس رضوی،‌ ۱۴۰۸ق‌، ج۱۳، ص۱۱۶.</ref> که قرآن می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا»}}<ref>[[آیه 81 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۸۱.]]</ref> «آنها غیر از خدا معبودانی برای خود انتخاب کرده‌اند، تا مایه‌ی عزتشان باشد»
-'''طلب نصرت:''' عبادت بت‌ها از ناحیه‌ی بت‌پرستان بر این امید بود که آن‌ها را یاری کنند؛ زیرا بر این باور غلط بودند که تدبیر امورشان به این خدایان واگذار شده و خیر و شرّشان هر چه هست، در دست آن‌هاست؛ به همین جهت، خدایان ناتوان (بت‌ها) را عبادت می‌کردند تا با این عبادت، آن‌ها را از خود راضی کرده و بر آنان خشم نگیرند و نعمت را از ایشان قطع نکرده و بلا و مصیبتی بر آنان نازل نکنند:<ref>. المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۱۱۰.</ref> {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَه لَعَلَّهُمْ ینْصَرُونَ»}}<ref>. یس/۷۴.</ref> «آنها غیر از خدا معبودانی برای خویش برگزیدند به این امید که از سوی آنها یاری شوند (و مورد حمایت بتان قرار گیرند)».
+'''طلب نصرت:''' عبادت بت‌ها از ناحیه‌ی بت‌پرستان بر این امید بود که آن‌ها را یاری کنند؛ زیرا بر این باور غلط بودند که تدبیر امورشان به این خدایان واگذار شده و خیر و شرّشان هر چه هست، در دست آن‌هاست؛ به همین جهت، خدایان ناتوان (بت‌ها) را عبادت می‌کردند تا با این عبادت، آن‌ها را از خود راضی کرده و بر آنان خشم نگیرند و نعمت را از ایشان قطع نکرده و بلا و مصیبتی بر آنان نازل نکنند:<ref>. المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۱۱۰.</ref> {{متن قرآن|«وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ»}}<ref>[[آیه 74 سوره یس|سوره یس، آیه ۷۴.]]</ref> «آنها غیر از خدا معبودانی برای خویش برگزیدند به این امید که از سوی آنها یاری شوند (و مورد حمایت بتان قرار گیرند)».
 ==قرآن و بت‌پرستی==

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 اما سه بت مشهور عرب به نام‌های "[[لات]]" متعلّق به [[قبیله ثقیف|قبیله‌ی ثقیف]]، "[[عزّی|عُزّی]]" متعلق به قبایل [[بنی سلیم|بنی‌سلیم]]، [[غطفان]]، جَشم، نضر و سعدبن‌بکر و بت "منات" برای قبیله‌ی قدید بود؛ البته بت‌های دیگری نیز بودند، مانند:"اساف"، "نائله" و "[[هبل|هُبَل]]" که مورد پرستش اهل [[مکه|مکّه]] قرار گرفتند. اعراب بت "اساف" را در کنار [[حجرالاسود]]، بت "نائله" را در نزدیکی [[رکن یمانی]] و بت "هبل" را که هجده ذراع طول داشت و بزرگ‌ترین بت عرب بود، در بالای [[کعبه]] نصب کرده بودند.<ref>. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۵۴۷.</ref>
-قرآن کریم در مورد سه بت مشهور اعراب‌ جاهلی می‌فرماید: {{متن قرآن|«أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ ﴿﴾[[آیه 19 سوره نجم|سوره نجم، آیه ١٩.]] وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ»‌}}[[آیه 20 سوره نجم|همان، آیه۲۰.]] «به من خبر دهید آیا بت‌های "لات" و "عزی" و "منات" که سومین آن‌ها است، (دختران خدا هستند)؟!»
+قرآن کریم در مورد سه بت مشهور اعراب‌ جاهلی می‌فرماید: {{متن قرآن|«أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ ﴿﴾<ref>[[آیه 19 سوره نجم|سوره نجم، آیه ١٩.]]</ref> وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ»‌}}<ref>[[آیه 20 سوره نجم|همان، آیه۲۰.]]</ref> «به من خبر دهید آیا بت‌های "لات" و "عزی" و "منات" که سومین آن‌ها است، (دختران خدا هستند)؟!»
 بت‌ پرستان، این سه بت را تمثال‌هایی از [[فرشتگان]] می‌دانستند و ادعا می‌کردند که فرشتگان به طور کلی از جنس دختران هستند؛ البته برخی از این بت‌پرستان، بعضی از بت‌ها را تمثالی از انسان‌ها باور داشتند؛ و همچنین ملائکه را که از نظر آن‌ها ارباب بت‌ها بودند، نیز در دختر بودن (انوثیت) و [[شفاعت]]، مستقل می‌دانستند؛<ref>. المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۳۸.</ref> درحالی‌که قرآن کریم از ملائکه با عنوان "عبادالرحمن" یاد نموده، نه مونث و نه مذکر، که در مجردات (موجودات غیر مادی)، سخن گفتن از مذکر و مؤنث معقول نیست.<ref>. زخرف/۱۹. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۸.</ref>

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 بت‌ها، متناسب با جنس و نوع ساخت، اسامی خاصی داشته‌اند؛ مثلاً به سنگ‌های صاف و بی‌شکل، "انصاب"، به سنگ‌های تراشیده و منقوش، "اوثان" و به بت‌های ریخته شده از زر و سیم یا تراشیده شده از چوب، "اصنام" می‌گفتند.<ref>. جوادی آملی، عبدالله؛ تفسیر موضوعی قرآن کریم(توحید در قرآن)، قم، إسراء، ۱۳۸۷ش، چاپ چهارم، ج۲، ص۶۰۶.</ref>
-خدای متعال در [[سوره نوح|سوره نوح]] نام بزرگ‌ترین بت‌های زمان حضرت نوح را ذکر ‌کرده است: {{متن قرآن|«وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَکمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا یغُوثَ وَیعُوقَ وَنَسْرًا»
+خدای متعال در [[سوره نوح|سوره نوح]] نام بزرگ‌ترین بت‌های زمان حضرت نوح را ذکر ‌کرده است: {{متن قرآن|«وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا»}}<ref>[[آیه 23 سوره نوح|سوره نوح، آیه ۲۳.]]</ref> «و گفتند: دست از خدایان و بت‌های خود بر ندارید، (بخصوص) بت‌های "وَدّ" و "[[سواع|سُواع]]" و "یَغوث" و "[[یعوق]]" و "نَسر" را رها نکنید!»
 این پنج بت، از جمله بت‌هایی است که نام آنها در طول تاریخ حفظ شد تا اینکه به عرب‌ها منتقل شد؛ یعنی بت "ودّ" که به صورت مرد بود، برای قبیله‌ی کلب، "[[سواع|سُواع]]" که به صورت زن بود، برای قبیله‌ی هَمدان، "یغوث" که به صورت شیر بود، برای قبیله‌ی مَذحَج، "[[یعوق]]" که به صورت اسب بود، برای قبیله‌ی مُراد و "نسر" که به صورت عقاب بود، برای قبیله‌ی حمیر به ارث رسید؛ به همین دلیل بعضی اعراب‌، عبد وَدّ و عبد یغوث نامیده شده‌اند.<ref>. طبرسی، فضل بن حسن،؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تحقیق با مقدمه‌ی محمدجواد بلاغی، تهران، ناصر خسرو، ‌۱۳۷۲ش‌، چاپ سوم، ج۱۰، ص ۵۴۸ و تفسیر نمونه، ج۲۵، ص۸۳.</ref>
-[[قرآن]] بت معروف قوم [[حضرت الیاس علیه السلام|حضرت الیاس]] را "[[بعل|بَعل]]" معرفی کرده<ref>. صافات/۱۲۵.</ref> و گفته شده: این بت بزرگ، از جنس طلا بوده که چهار صورت داشته و دارای چند خدمتکار و شهر "بعلبک" [[لبنان]] نیز منسوب به آن است.<ref>. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۸.</ref>
+[[قرآن]] بت معروف قوم [[حضرت الیاس علیه السلام|حضرت الیاس]] را "[[بعل|بَعل]]" معرفی کرده<ref>[[آیه 25 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۲۵.]]</ref> و گفته شده: این بت بزرگ، از جنس طلا بوده که چهار صورت داشته و دارای چند خدمتکار و شهر "بعلبک" [[لبنان]] نیز منسوب به آن است.<ref>. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۸.</ref>
 اما سه بت مشهور عرب به نام‌های "[[لات]]" متعلّق به [[قبیله ثقیف|قبیله‌ی ثقیف]]، "[[عزّی|عُزّی]]" متعلق به قبایل [[بنی سلیم|بنی‌سلیم]]، [[غطفان]]، جَشم، نضر و سعدبن‌بکر و بت "منات" برای قبیله‌ی قدید بود؛ البته بت‌های دیگری نیز بودند، مانند:"اساف"، "نائله" و "[[هبل|هُبَل]]" که مورد پرستش اهل [[مکه|مکّه]] قرار گرفتند. اعراب بت "اساف" را در کنار [[حجرالاسود]]، بت "نائله" را در نزدیکی [[رکن یمانی]] و بت "هبل" را که هجده ذراع طول داشت و بزرگ‌ترین بت عرب بود، در بالای [[کعبه]] نصب کرده بودند.<ref>. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۰، ص۵۴۷.</ref>
-قرآن کریم در مورد سه بت مشهور اعراب‌ جاهلی می‌فرماید: {{متن قرآن|«أَفَرَأَیتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ *وَمَنَاه الثَّالِثَه الْأُخْرَىٰ»‌}}<ref>. نجم/۱۹- ۲۰.</ref> «به من خبر دهید آیا بت‌های "لات" و "عزی" و "منات" که سومین آن‌ها است، (دختران خدا هستند)؟!»
+قرآن کریم در مورد سه بت مشهور اعراب‌ جاهلی می‌فرماید: {{متن قرآن|«أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ ﴿﴾[[آیه 19 سوره نجم|سوره نجم، آیه ١٩.]] وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ»‌}}[[آیه 20 سوره نجم|همان، آیه۲۰.]] «به من خبر دهید آیا بت‌های "لات" و "عزی" و "منات" که سومین آن‌ها است، (دختران خدا هستند)؟!»
 بت‌ پرستان، این سه بت را تمثال‌هایی از [[فرشتگان]] می‌دانستند و ادعا می‌کردند که فرشتگان به طور کلی از جنس دختران هستند؛ البته برخی از این بت‌پرستان، بعضی از بت‌ها را تمثالی از انسان‌ها باور داشتند؛ و همچنین ملائکه را که از نظر آن‌ها ارباب بت‌ها بودند، نیز در دختر بودن (انوثیت) و [[شفاعت]]، مستقل می‌دانستند؛<ref>. المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۳۸.</ref> درحالی‌که قرآن کریم از ملائکه با عنوان "عبادالرحمن" یاد نموده، نه مونث و نه مذکر، که در مجردات (موجودات غیر مادی)، سخن گفتن از مذکر و مؤنث معقول نیست.<ref>. زخرف/۱۹. جوادی آملی، عبدالله؛ توحید در قرآن، ج۲، ص۶۰۸.</ref>