اکرم (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۲

2026-04-11T06:42:47Z

Mohammadi در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۳

2026-01-27T13:23:18Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T11:20:28Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۷

2024-07-16T11:57:48Z

Aghajani در ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۳

2020-02-09T07:23:55Z

Goodosuser: ویرایش جزئی‌

2015-01-27T20:01:18Z

ویرایش جزئی‌

صفحهٔ تازه

لفظ «اكرم» به صورت اضافه يا معرّف به الف و لام،دوبار در [[قرآن]] وارد شده است كه فقط يكى از آنها مربوط به خدا است، چنان كه مى فرمايد:

(إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ* خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق* إِقْرأْ وَ رَبُّكَ الأَكْرَم). ([[سوره علق]]/1ـ3)

«بخوان به نام پروردگارت كه تو را آفريد، انسان را از خون بسته خلق كرد. بخوان به نام پروردگارت كه كريم است».

و در مورد ديگر مى فرمايد:

(...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقيكُمْ...). ([[سوره حجرات]]/13)

«گرامى ترين افراد نزد خدا، پرهيزگارترين آنها است».

راغب مى گويد:واژه «كرم» چيزى است كه هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصيف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن احساس و انعام آشكار او است، چنان كه مى فرمايد:

(...فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ). ([[سوره نمل]]/40)

«پروردگار من بى نياز و [[كريم]] است».

و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود اخلاق و افعال نيكوى او است كه خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گويند فلانى [[كريم]] است كه چيزى از او در اين زمينه آشكار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده كرم </ref>

روى اين اساس، معنى «اكرم» در آيه ياد شده مبالغه در كرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زيرا او [[احسان]] مى كند هرچند طرف [[مستحق]] نباشد و از جهتى همه كرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.

ممكن است «كرم» به معنى شرف باشد، يا شرافت در ذات يا در خلق و خوى، در زبان عرب مى گويند:«رجل كريم و فرس كريم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهكاران، اثر اين شرف ذاتى است، در اين صورت معنى (وَ رَبُّكَ الأَكْرَم) يعنى خدايى كه از نظر ذات و فعل در نهايت شرف است.<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=6 کتاب منشور جاوید-صفحه۱۴۰تا ۱۴۱ از پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

== منابع ==
<references/>

{{اسماء الله}}

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در [[قرآن]] وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به [[خدا]] است، چنانکه مى فرماید:
-{{متن قرآن|«اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ}}<ref>[[آیه 1 سوره علق|سوره علق،آیات۱تا۳.]]</ref>؛ بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».
+«{{متن قرآن|{{آیه|96|1}} 💠<ref>[[آیه 1 سوره علق|سوره علق، آیه ۱.]]</ref> {{آیه|96|2}} 💠<ref>[[آیه 2 سوره علق|همان، آیه ۲.]]</ref> {{آیه|96|3}}<ref name=":۰">[[آیه 3 سوره علق|همان، آیه ۳.]]</ref>}}؛ بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».
 و در مورد دیگر مى فرماید:
-{{متن قرآن|«...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ...}}<ref>[[آیه 13 سوره حجرات|سوره حجرات،آیه۱۳.]]</ref>؛...گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است...».
+«{{متن قرآن|... إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ...}}<ref>[[آیه 13 سوره حجرات|سوره حجرات، آیه ۱۳.]]</ref>؛ ... گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است ...».
-[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«... فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}}<ref>[[آیه 40 سوره نمل|سوره نمل،آیه۴۰.]]</ref>؛...پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
+[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|... فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}}<ref>[[آیه 40 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۴۰.]]</ref>؛ ... پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
 و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود [[اخلاق]] و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى [[کریم]] است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده کرم.</ref>
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 روى این اساس، معنى «اکرم» در آیه یاد شده، مبالغه در کرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زیرا او احسان مى کند هرچند طرف مستحق نباشد و از جهتى همه کرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
-ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى {{متن قرآن|«...وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ»}}<ref>[[آیه 3  سوره علق|سوره علق،آیه۳.]]</ref>؛ یعنى خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است.
+ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى «{{متن قرآن|... وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ}}<ref name=":۰" />؛ خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است».
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در [[قرآن]] وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به [[خدا]] است، چنانکه مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِى خَلَقَ * خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق * إِقْرأْ وَ رَبُّک الأَکرَم»}}. ([[سوره علق]]/۱ـ۳)
+{{متن قرآن|«اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ}}<ref>[[آیه 1 سوره علق|سوره علق،آیات۱تا۳.]]</ref>؛ بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».
 و در مورد دیگر مى فرماید:
-{{متن قرآن|«...إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقیکمْ...»}}. ([[سوره حجرات]]/۱۳)
+{{متن قرآن|«...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ...}}<ref>[[آیه 13 سوره حجرات|سوره حجرات،آیه۱۳.]]</ref>؛...گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است...».
-[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«... فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ کرِیمٌ»}}. ([[سوره نمل]]/۴۰) «پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
+[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«... فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}}<ref>[[آیه 40 سوره نمل|سوره نمل،آیه۴۰.]]</ref>؛...پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
 و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود [[اخلاق]] و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى [[کریم]] است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده کرم.</ref>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۲: @@
 روى این اساس، معنى «اکرم» در آیه یاد شده، مبالغه در کرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زیرا او احسان مى کند هرچند طرف مستحق نباشد و از جهتى همه کرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
-ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى {{متن قرآن|«وَ رَبُّک الأَکرَم»}} یعنى خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است.
+ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى {{متن قرآن|«...وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ»}}<ref>[[آیه 3  سوره علق|سوره علق،آیه۳.]]</ref>؛ یعنى خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است.
 ==پانویس==
 <references/>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-لفظ «اكرم» به صورت اضافه يا معرّف به الف و لام،دوبار در [[قرآن]] وارد شده است كه فقط يكى از آنها مربوط به خدا است، چنان كه مى فرمايد:
+لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در [[قرآن]] وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به [[خدا]] است، چنانکه مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ* خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق* إِقْرأْ وَ رَبُّكَ الأَكْرَم»}}. ([[سوره علق]]/1ـ3)
+{{متن قرآن|«إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِى خَلَقَ * خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق * إِقْرأْ وَ رَبُّک الأَکرَم»}}. ([[سوره علق]]/۱ـ۳)
-«بخوان به نام پروردگارت كه تو را آفريد، انسان را از خون بسته خلق كرد. بخوان به نام پروردگارت كه كريم است».
+و در مورد دیگر مى فرماید:
-و در مورد ديگر مى فرمايد:
+[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«... فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ کرِیمٌ»}}. ([[سوره نمل]]/۴۰) «پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
-{{متن قرآن|«...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقيكُمْ...»}}. ([[سوره حجرات]]/13)
+و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود [[اخلاق]] و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى [[کریم]] است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده کرم.</ref>
 == منابع ==
-<references/>
+*[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=6#id140_p140 منشور جاوید، ج۲ ص۱۴۰-۱۴۱، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سبحانی].
 {{اسماء الله}}
+[[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ «اكرم» به صورت اضافه يا معرّف به الف و لام،دوبار در [[قرآن]] وارد شده است كه فقط يكى از آنها مربوط به خدا است، چنان كه مى فرمايد:
-(إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ* خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق* إِقْرأْ وَ رَبُّكَ الأَكْرَم). ([[سوره علق]]/1ـ3)
+{{متن قرآن|«إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ* خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق* إِقْرأْ وَ رَبُّكَ الأَكْرَم»}}. ([[سوره علق]]/1ـ3)
 «بخوان به نام پروردگارت كه تو را آفريد، انسان را از خون بسته خلق كرد. بخوان به نام پروردگارت كه كريم است».
@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 و در مورد ديگر مى فرمايد:
-(...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقيكُمْ...). ([[سوره حجرات]]/13)
+{{متن قرآن|«...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقيكُمْ...»}}. ([[سوره حجرات]]/13)
 «گرامى ترين افراد نزد خدا، پرهيزگارترين آنها است».
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 راغب مى گويد:واژه «كرم» چيزى است كه هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصيف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن احساس و انعام آشكار او است، چنان كه مى فرمايد:
-(...فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ). ([[سوره نمل]]/40)
+{{متن قرآن|«...فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ»}}. ([[سوره نمل]]/40)
 «پروردگار من بى نياز و [[كريم]] است».
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 روى اين اساس، معنى «اكرم» در آيه ياد شده مبالغه در كرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زيرا او [[احسان]] مى كند هرچند طرف [[مستحق]] نباشد و از جهتى همه كرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
-ممكن است «كرم» به معنى شرف باشد، يا شرافت در ذات يا در خلق و خوى، در زبان عرب مى گويند:«رجل كريم و فرس كريم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهكاران، اثر اين شرف ذاتى است، در اين صورت معنى (وَ رَبُّكَ الأَكْرَم) يعنى خدايى كه از نظر ذات و فعل در نهايت شرف است.<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=6 کتاب منشور جاوید-صفحه۱۴۰تا ۱۴۱ از پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
+ممكن است «كرم» به معنى شرف باشد، يا شرافت در ذات يا در خلق و خوى، در زبان عرب مى گويند:«رجل كريم و فرس كريم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهكاران، اثر اين شرف ذاتى است، در اين صورت معنى {{متن قرآن|«وَ رَبُّكَ الأَكْرَم»}} يعنى خدايى كه از نظر ذات و فعل در نهايت شرف است.<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=6 کتاب منشور جاوید-صفحه۱۴۰تا ۱۴۱ از پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>