اِسناد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۱

2023-11-24T12:11:49Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۳

2023-11-24T12:03:39Z

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۱۰

2016-02-23T13:10:58Z

Saeed zamani در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۱۱

2013-05-01T10:11:51Z

Saeed zamani: اسناد را به اِسناد منتقل کرد

2012-12-13T05:34:15Z

اسناد را به اِسناد منتقل کرد

Saeed zamani در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۳

2012-12-13T05:33:26Z

Saeed zamani: ایجاد

2012-12-13T05:32:46Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

اسناد مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است

در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است

#به معنای مصدری عبارت است از رساندن خبر به گوینده آن با ذکر سند
#به معنای اسمی مترادف است با سند و جمع ان اسانید است.

== منابع ==

شادی نفیسی، اصطلاحات حدیثی

{{اصطلاحات حدیثی}}

[[رده:اصطلاحات حدیثی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«اِسناد»''' مصدر باب اِفعال از ریشه «س.ن.د» به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است.
+'''«اِسناد»''' مصدر باب اِفعال از ریشه «سند»، و به معنای نسبت‌دادن خبری به دیگری به صورت مستند است.
-اِسناد در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است:
+اِسناد در اصطلاح [[علوم حدیث]]، به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است:
-*به معنای مصدری، عبارت است از رساندن خبر به گوینده آن با ذکر [[سند حدیث|سند]].
+*به معنای مصدری، عبارت است از رساندن خبر به گوینده آن با ذکر [[سند حدیث|سند]] (سلسله راویان).
 *به معنای اسمی، مترادف است با سند و جمع آن اَسانید است.
 تفاوت اِسناد به مفهوم نخست با سند، در این است که سند به مجموع راویان [[حدیث]] اطلاق مى‌شود، اما اسناد، نقل حدیث همراه ذکر سند آن است.
-[[سنت]] از جمله منابع دستیابى به [[احکام شرعى]] است. در استدلال کامل به سنت چند عنصر دخیل است و صحت سند و قابلیت آن براى اعتماد و استناد، از جمله این عناصر است؛ به این معنا که استدلال به یک [[حدیث]]، بر اطمینان به صدور آن از [[عصمت|معصوم]] علیه‌السلام متوقف است و تحقق آن بنا بر نظریه اصولیان، به مذکور بودن سند روایت تا معصوم و اعتبار آن بر طبق موازین علم [[مصطلح الحدیث|درایه]] و [[رجال]] است؛<ref> الموسوعة الفقهیة المیسرة، ۳/۲۸۸-۲۹۰.</ref> و بنا بر نظریه [[اخباریان]]، به ذکر سند حدیث تا رسیدن به یکى از کتاب‌هاى معتبر مى‌باشد.<ref> الحدائق الناضرة، ۱/۱۴-۲۶.</ref>
+[[سنت]] از جمله منابع دستیابى به [[احکام شرعی|احکام شرعى]] است. در استدلال کامل به سنت چند عنصر دخیل است و صحت سند و قابلیت آن براى اعتماد و استناد، از جمله این عناصر است؛ به این معنا که استدلال به یک [[حدیث]]، بر اطمینان به صدور آن از [[عصمت|معصوم]] علیه‌السلام متوقف است و تحقق آن بنا بر نظریه اصولیان، به مذکور بودن سند روایت تا معصوم و اعتبار آن بر طبق موازین علم [[مصطلح الحدیث|درایه]] و [[رجال]] است؛<ref> الموسوعة الفقهیة المیسرة، ۳/۲۸۸-۲۹۰.</ref> و بنا بر نظریه [[اخباریان]]، به ذکر سند حدیث تا رسیدن به یکى از کتاب‌هاى معتبر مى‌باشد.<ref> الحدائق الناضرة، ۱/۱۴-۲۶.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==منابع==
-* [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]، جمعى از پژوهشگران، ج۱، ص۴۸۸.
+*[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]، جمعى از پژوهشگران، ج۱، ص۴۸۸.
-* اصطلاحات حدیثی، شادی نفیسی.
+*اصطلاحات حدیثی، شادی نفیسی.
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-اِسناد مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است
+'''«اِسناد»''' مصدر باب اِفعال از ریشه «س.ن.د» به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است.
-در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است
+اِسناد در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است:
-#به معنای مصدری عبارت است از رساندن خبر به گوینده آن با ذکر سند
+*به معنای مصدری، عبارت است از رساندن خبر به گوینده آن با ذکر [[سند حدیث|سند]].
-#به معنای اسمی مترادف است با سند و جمع ان اسانید است.
+*به معنای اسمی، مترادف است با سند و جمع آن اَسانید است.
-تفاوت اسناد به مفهوم نخست با سند در این است كه سند به مجموع راویان حدیث اطلاق مى‌شود، اما اسناد نقل حدیث همراه ذكر سند آن است.
+تفاوت اِسناد به مفهوم نخست با سند، در این است که سند به مجموع راویان [[حدیث]] اطلاق مى‌شود، اما اسناد، نقل حدیث همراه ذکر سند آن است.
-سنت از جمله منابع دستیابى به [[احكام]] شرعى است. در استدلال كامل به سنت چند عنصر دخیل است و صحت سند و قابلیت آن براى اعتماد و استناد، از جمله این عناصر است؛ به این معنا كه استدلال به یك حدیث بر اطمینان به صدور آن از معصوم علیه‌السلام متوقف است و تحقق آن بنا بر نظریه اصولیان به مذكور بودن سند روایت تا معصوم علیه‌‌السلام و اعتبار آن بر طبق موازین علم درایه و رجال است<ref> الموسوعة الفقهیة المیسرة، 3/288-290.</ref> و بنا بر نظریه اخباریین (رجوع شود به: [[اخبارى]]) به ذكر سند [[حدیث]] تا رسیدن به یكى از كتاب‌هاى معتبر مى‌باشد.<ref> الحدائق الناضرة، 1/14-26.</ref>
+[[سنت]] از جمله منابع دستیابى به [[احکام شرعى]] است. در استدلال کامل به سنت چند عنصر دخیل است و صحت سند و قابلیت آن براى اعتماد و استناد، از جمله این عناصر است؛ به این معنا که استدلال به یک [[حدیث]]، بر اطمینان به صدور آن از [[عصمت|معصوم]] علیه‌السلام متوقف است و تحقق آن بنا بر نظریه اصولیان، به مذکور بودن سند روایت تا معصوم و اعتبار آن بر طبق موازین علم [[مصطلح الحدیث|درایه]] و [[رجال]] است؛<ref> الموسوعة الفقهیة المیسرة، ۳/۲۸۸-۲۹۰.</ref> و بنا بر نظریه [[اخباریان]]، به ذکر سند حدیث تا رسیدن به یکى از کتاب‌هاى معتبر مى‌باشد.<ref> الحدائق الناضرة، ۱/۱۴-۲۶.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۱۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	اِسناد مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است		اِسناد مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~اسناد~~ مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است	+	اِسناد مصدر باب افعال از ریشه (س ن د) به معنی نسبت دادن خبری به دیگری به صورت مستند است

	در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است		در اصطلاح به دو معنای مصدری و اسمی به کار رفته است

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 #به معنای اسمی مترادف است با سند و جمع ان اسانید است.
-== منابع ==
+سنت از جمله منابع دستیابى به [[احكام]] شرعى است. در استدلال كامل به سنت چند عنصر دخیل است و صحت سند و قابلیت آن براى اعتماد و استناد، از جمله این عناصر است؛ به این معنا كه استدلال به یك حدیث بر اطمینان به صدور آن از معصوم علیه‌السلام متوقف است و تحقق آن بنا بر نظریه اصولیان به مذكور بودن سند روایت تا معصوم علیه‌‌السلام و اعتبار آن بر طبق موازین علم درایه و رجال است<ref> الموسوعة الفقهیة المیسرة، 3/288-290.</ref> و بنا بر نظریه اخباریین (رجوع شود به: [[اخبارى]]) به ذكر سند [[حدیث]] تا رسیدن به یكى از كتاب‌هاى معتبر مى‌باشد.<ref> الحدائق الناضرة، 1/14-26.</ref>
 شادی نفیسی، اصطلاحات حدیثی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۴
(بدون تفاوت)