اولی الأمر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰

2026-04-11T11:00:40Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۸

2026-01-27T17:38:00Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-05-07T12:09:08Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۳۱

2024-07-05T14:31:22Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۱

2024-07-04T13:31:37Z

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-10-06T14:08:52Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Aghajani در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۲

2019-09-23T12:22:41Z

بهرامی در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۹

2013-12-30T10:59:39Z

بهرامی در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۸

2013-12-30T10:58:34Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۰

2013-02-13T07:10:57Z

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 و کلمه «الامر» به معناى فرمان، شأن (کار) و شیئ است.<ref>نثر طوبى، ج‌۱، ص‌۳۳؛ المنجد، ص‌۱۷، «امر».</ref> شاید بتوان گفت از میان این معانى معناى اصلى و جامع امر، شیئ است که با توجه به سیر تطور و تحول لغت به معناى شیئ خاص (کار) و منشأ تحقق کار (فرمان) نیز دانسته شده است. با توجه به معناى لغوى الامر مى‌توان براى اولوا الامر معانى ذیل را برشمرد: صاحبان دستور، صاحبان کار و صاحبان شیئ. براساس تفاسیر و روایات شیعه، «شیئ» در معناى اخیر اصطلاحاً یک شیئ معهود و شناخته شده یعنى مقام ولایت، خلافت و حکومت است، زیرا بنابر معناى مذکور «ال» در الامر براى عهد است، بنابراین اولوا الامر کسانى‌اند که شئون [[دین]] و دنیاى‌ مردم به دست آنان است<ref>المیزان، ج‌۴، ص‌۳۹۱؛ مواهب الرحمن، ج‌۸‌، ص‌۳۱۲؛ تفسیر‌آیات الاحکام، ج‌۵‌، ص‌۱۰۲.</ref> و آنان باید صاحبان کار حکومت و کارگزاران آن باشند، چنان‌که ایشان صاحبان دستور بوده و اطاعتشان بر مردم لازم است.
-«اولواالامر»، دو بار در [[قرآن|قرآن کریم]] ذکر شده؛ یک بار در آیه ۵۹ [[سوره نساء]] و در آن، لزوم اطاعت از آنان مطرح‌ شده: {{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکمْ...»}}؛ و بار دیگر در آیه ۸۳ همین [[سوره]] و در آن، نسبت به نشر و اشاعه اخبار امنیتى و هر گزارشى که موجب رعب و وحشت جامعه گردد هشدار داده و از اشاعه آنها قبل از ارائه به‌ پیامبر و اولواالامر نکوهش کرده است: {{متن قرآن|«و اِذَا جاءَهُم اَمرٌ مِنَ الاَمنِ اَوِ الخَوفِ اَذاعوا بِهِ ولَو‌ رَدّوهُ اِلَى الرَّسولِ واِلى اُولِى الاَمرِ مِنهُم لَعَلِمَهُ الَّذینَ یستَنبِطونَهُ مِنهُم ...»}}.
+«اولواالامر»، دو بار در [[قرآن|قرآن کریم]] ذکر شده؛ یک بار در آیه ۵۹ [[سوره نساء]] و در آن، لزوم اطاعت از آنان مطرح‌ شده: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 59  سوره نساء|سوره نساء، آیه ۵۹ .]]</ref> و بار دیگر در آیه ۸۳ همین [[سوره]] و در آن، نسبت به نشر و اشاعه اخبار امنیتى و هر گزارشى که موجب رعب و وحشت جامعه گردد هشدار داده و از اشاعه آنها قبل از ارائه به‌ پیامبر و اولواالامر نکوهش کرده است: {{متن قرآن|«وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ...»}}<ref>[[آیه 83 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۸۳ .]]</ref> .
 == مصادیق اولی‌الامر ==
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 این که خداوند اطاعت اولواالامر را به اطاعت خود و پیامبرش قرین ساخته، خود دلیل بر این است که «اولواالامر» افرادى عادى نخواهند بود، بلکه باید کسانى باشند که از سایر مردم برترى داشته باشند و این خصوصیت منحصر است در ائمه [[اهل بیت]] علیهم السلام که از نظر شیعه داراى مقام عصمت بوده و به اجماع امت متصف به عدالت و افضیلت مى باشند.<ref>مجمع البیان.</ref>
-[[جابر بن عبدالله انصارى]] گوید: از پیغمبر صلی الله علیه وآله معنى {{متن قرآن|«أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکمْ»}} را پرسیدم و گفتم: ما خدا و رسول را شناختیم، ولى مراد از «اولی الامر» (فرمانروایان) کیست؟ فرمود: اى جابر آنان جانشینان من و پیشوایان مسلمانان پس از من مى باشند که اول آنها [[امام علی|علی بن ابیطالب]] و پس از او [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسین]] و [[امام سجاد|على بن الحسین]] و [[امام باقر|محمد بن على]] که از او در [[تورات]] به «باقر» یاد شده و دیگر [[امام صادق| صادق]] جعفر بن محمد و سپس [[امام کاظم|موسى بن جعفر]] و پس از او [[امام رضا|على بن موسى]] و پس از او [[امام جواد|محمد بن على]] و پس از او [[امام هادی|على بن محمد]] و پس از او [[امام حسن عسکری|حسن بن على]] و پس از او  هم نام و هم [[کنیه]] من حجت خدا بر روى زمین و باقى مانده خلفاى خدا در میان بندگانش، که خداوند بدست او شرق و غرب عالم را بگشاید، وى از شیعیانش غایب شود چنان [[غیبت]]ى که بجز مؤمنینى که خداوند دل آنان را به ایمان آزموده باشد کسى به امامت او ایمان نداشته باشد.
+[[جابر بن عبدالله انصارى]] گوید: از پیغمبر صلی الله علیه وآله معنى {{متن قرآن|«...أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 59 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۵۹.]]</ref>. را پرسیدم و گفتم: ما خدا و رسول را شناختیم، ولى مراد از «اولی الامر» (فرمانروایان) کیست؟ فرمود: اى جابر آنان جانشینان من و پیشوایان مسلمانان پس از من مى باشند که اول آنها [[امام علی|علی بن ابیطالب]] و پس از او [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسین]] و [[امام سجاد|على بن الحسین]] و [[امام باقر|محمد بن على]] که از او در [[تورات]] به «باقر» یاد شده و دیگر [[امام صادق| صادق]] جعفر بن محمد و سپس [[امام کاظم|موسى بن جعفر]] و پس از او [[امام رضا|على بن موسى]] و پس از او [[امام جواد|محمد بن على]] و پس از او [[امام هادی|على بن محمد]] و پس از او [[امام حسن عسکری|حسن بن على]] و پس از او  هم نام و هم [[کنیه]] من حجت خدا بر روى زمین و باقى مانده خلفاى خدا در میان بندگانش، که خداوند بدست او شرق و غرب عالم را بگشاید، وى از شیعیانش غایب شود چنان [[غیبت]]ى که بجز مؤمنینى که خداوند دل آنان را به ایمان آزموده باشد کسى به امامت او ایمان نداشته باشد.
-عمران حلبى گوید: [[امام صادق]] علیه السلام (خطاب به شیعه) مى فرمود: شما این امر (پیروى از اهل بیت) را از اصل و ریشه گرفته اید، از گفتار خدا که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکمْ»}} ([[سوره نساء]]/آیه ۵۹) و از گفتار پیغمبر صلی الله علیه وآله در [[حدیث ثقلین]] که فرمود: «... ما إن تمسّکتُم بهما لَن تضلّوا ابداً» (اگر به آن دو (قرآن و اهل بیتم) بپیوندید گمراه نخواهید شد)، نه از گفتار فلان و فلان.
+عمران حلبى گوید: [[امام صادق]] علیه السلام (خطاب به شیعه) مى فرمود: شما این امر (پیروى از اهل بیت) را از اصل و ریشه گرفته اید، از گفتار خدا که مى فرماید: {{متن قرآن|«...أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 59 سوره نساء|سوره نساء، همان.]]</ref> و از گفتار پیغمبر صلی الله علیه وآله در [[حدیث ثقلین]] که فرمود: «... ما إن تمسّکتُم بهما لَن تضلّوا ابداً» (اگر به آن دو (قرآن و اهل بیتم) بپیوندید گمراه نخواهید شد)، نه از گفتار فلان و فلان.
-روزى حسن بن صالح بن حىّ به خدمت امام صادق علیه السلام رفت و عرض کرد: اى فرزند پیغمبر خدا! مراد از اولی الامر در آیه {{متن قرآن|«أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکمْ»}} کیانند؟ فرمود: «علما». حسن گوید: ما از نزد حضرت بیرون شدیم، در بین راه به خود گفتم: جواب حضرت مبهم بود چرا نپرسیدم کدام علما؟ برگشتم و عرض کردم: مرادتان از علما کیست؟ فرمود: «امامان» از ما اهل بیت.<ref> بحارالانوار، ج۲۳ ص۲۸۹.</ref>
+روزى حسن بن صالح بن حىّ به خدمت امام صادق علیه السلام رفت و عرض کرد: اى فرزند پیغمبر خدا! مراد از اولی الامر در آیه {{متن قرآن|«...أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ...»}}<ref>[[آیه 59 سوره نساء|سوره نساء، همان.]]</ref> کیانند؟ فرمود: «علما». حسن گوید: ما از نزد حضرت بیرون شدیم، در بین راه به خود گفتم: جواب حضرت مبهم بود چرا نپرسیدم کدام علما؟ برگشتم و عرض کردم: مرادتان از علما کیست؟ فرمود: «امامان» از ما اهل بیت.<ref> بحارالانوار، ج۲۳ ص۲۸۹.</ref>
 با این وجود، مفسران [[اهل سنت]] در معنى «اولى الامر» اقوال مختلفی دارند از جمله: ۱. امرا و زمامداران؛ این قول از [[ابوهریره]] و به نقلى از [[ابن عباس]] و سدّى نقل شده و جبائى و بلخى و [[محمد بن جریر طبری|طبرى]] نیز این را اختیار کرده اند. ۲. علماى دین؛ زیرا آنانند که در مسائل دینى مرجعیت دارند نه زمامداران. این قول از مجاهد و حسن و عطا و جمعى دیگر نقل شده است.
 == حکمت عدم ذکر نام اولی‌الامر در قرآن ==
-استناد پیشوایان به «[[آیه اولی الامر|آیه أُوْلِى الْأَمْرِ]]»، پرسشى را پدید مى آورد که: چرا خداوند، نام هاى «أُوْلِى الْأَمْرِ» ([[ائمه اطهار|امامان]]) را در [[قرآن]] فرو نفرستاد؟ [[ابو بصیر|ابو بصیر]] در این رابطه از [[امام صادق]] علیه السلام پرسید: مردم مى گویند که: چرا نامى از [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام و اهل بیت او در کتاب خداوند عز و جل به میان نیامده است؟ امام صادق علیه السلام فرمود: به آنها بگویید: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله علیه وآله نَزَلَتْ عَلَیهِ الصَّلاةُ وَ لَم یسَمِّ اللّهُ لَهُم ثَلاثَا وَ لا أربَعا حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الَّذى فَسَّرَ ذلِک لَهُم ، وَ نَزَلَت عَلَیهِ الزَّکاةُ وَ لَم یسَمِّ لَهُم مِن کلِّ أربَعِینَ دِرهَمَا دِرهَمٌ حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الَّذى فَسَّرَ ذلِک لَهُم، وَ نَزَلَ الحَجُّ فَلَم یقُل لَهُم طوفوا اُسبُوعَا حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الّذی فَسَّرَ ذلِک لَهُم ، وَ نَزَلَت: {{متن قرآن|«أَطِیعُواْ اللَّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِى الْأَمْرِ مِنکمْ»}} وَ نَزَلَت فى عَلىٍّ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَینِ.<ref>الکافى، ج ۱، ص ۲۸۶، ح ۱.</ref> به آنها بگویید: بر پیامبر خدا صلى الله علیه وآله [[نماز]] نازل شد، در حالى که سه و چهار [[رکعت]] بودن آن، از جانب خداوندمورد تصریح قرار نگرفت و این پیامبر خدا بود که آن را براى مردم [[تفسیر]] کرد. نیز [[زکات]] بر پیامبر نازل شد و تصریح نشد که از هر چهل درهم، به یک درهم زکات تعلّق مى گیرد و او آن را براى مردم تفسیر فرمود. [[حج]] نیز بر پیامبر ازل شد و گفته نشد «هفت بار [[طواف]] کنید» و خود پیامبر این حقیقت را براى آنها باز گفت و آیه {{متن قرآن|«أَطِیعُواْ اللَّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِى الْأَمْرِ مِنکمْ...»}} نازل شد که در حقیقت در حقّ على حسن و حسین علیهم السلام نازل شده است.
+استناد پیشوایان به «[[آیه اولی الامر|آیه أُوْلِى الْأَمْرِ]]»، پرسشى را پدید مى آورد که: چرا خداوند، نام هاى «أُوْلِى الْأَمْرِ» ([[ائمه اطهار|امامان]]) را در [[قرآن]] فرو نفرستاد؟ [[ابو بصیر|ابو بصیر]] در این رابطه از [[امام صادق]] علیه السلام پرسید: مردم مى گویند که: چرا نامى از [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام و اهل بیت او در کتاب خداوند عز و جل به میان نیامده است؟ امام صادق علیه السلام فرمود: به آنها بگویید: إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله علیه وآله نَزَلَتْ عَلَیهِ الصَّلاةُ وَ لَم یسَمِّ اللّهُ لَهُم ثَلاثَا وَ لا أربَعا حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الَّذى فَسَّرَ ذلِک لَهُم ، وَ نَزَلَت عَلَیهِ الزَّکاةُ وَ لَم یسَمِّ لَهُم مِن کلِّ أربَعِینَ دِرهَمَا دِرهَمٌ حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الَّذى فَسَّرَ ذلِک لَهُم، وَ نَزَلَ الحَجُّ فَلَم یقُل لَهُم طوفوا اُسبُوعَا حَتّى کانَ رَسولُ اللّهِ هُوَ الّذی فَسَّرَ ذلِک لَهُم ، وَ نَزَلَت: {{متن قرآن|«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»}} وَ نَزَلَت فى عَلىٍّ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَینِ.<ref>الکافى، ج ۱، ص ۲۸۶، ح ۱.</ref> به آنها بگویید: بر پیامبر خدا صلى الله علیه وآله [[نماز]] نازل شد، در حالى که سه و چهار [[رکعت]] بودن آن، از جانب خداوندمورد تصریح قرار نگرفت و این پیامبر خدا بود که آن را براى مردم [[تفسیر]] کرد. نیز [[زکات]] بر پیامبر نازل شد و تصریح نشد که از هر چهل درهم، به یک درهم زکات تعلّق مى گیرد و او آن را براى مردم تفسیر فرمود. [[حج]] نیز بر پیامبر ازل شد و گفته نشد «هفت بار [[طواف]] کنید» و خود پیامبر این حقیقت را براى آنها باز گفت و آیه {{متن قرآن|«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ...»}} نازل شد که در حقیقت در حقّ على حسن و حسین علیهم السلام نازل شده است.
 پاسخ امام صادق علیه السلام، بسیار راهگشا و کاربردى است. قرآن، کتاب قانون است و کلّیات [[شریعت]] [[اسلام]]، در آن آمده است و تفسیر و بیان مصادیق آن، به مفسّر الهى کلامِ حق، یعنى پیامبر صلى الله علیه وآله واگذار شده است. اوست که «اُولِى الأمر» را معرّفى مى کند و محدوده اختیارات آنان را تعیین مى فرماید.

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:جایگاه اهل البیت]][[رده:ائمه اطهار]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ معارف و معاریف]]}}
-«'''اولی الامر'''» واژه ای مركب از دو کلمه «اولی» (به معنی دارای، صاحب،...) و کلمه «امر» (به معنی فرمان، دستور...) و در مجموع به معنی فرمانداران، كارداران می باشد. این تعبیر از آيه كريمه: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ...»}} اى مؤمنان! خدا و رسول و كارداران خود را اطاعت كنيد... ([[سوره نساء]]:59) برگرفته شده است.
+«'''اُولِى الأمر'''»
-مفسران [[اهل سنت]] را در معنى «اولى الامر» دو قول است:
+== مفهوم اولی الامر ==
-* امرا و زمامداران. اين قول از ابوهريره و به نقلى از [[ابن عباس]] و ميمون بن مهران و سدّى نقل شده و جبائى و بلخى و طبرى نيز اين را اختيار كرده اند.
+بررسى [[شأن نزول]] «[[آيه اولى الامر|آيه اُولِى الأمر]]»، در تبيين مفهوم آن، مؤثّر است. گزارش شده كه پيامبر صلى الله عليه وآله براى نبرد تبوك ، حركت كرد و على عليه السلام را جانشين خود در مدينه ، قرار داد . فرصت طلبان ، زبان به طعنه گشودند و گفتند : چرا پيامبر، على را همراه خويش نبرد ؟! على عليه السلام خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت : آيا مرا بر زنان و كودكان مى گمارى؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : أما تَرضى أنْ تَكُونَ مِنّى بِمَنزِلَةِ هارُونَ مِن مُوسى ، حِينَ قالَ لَهُ : اُخلُفنِى فِى قَومِى وَ أصْلِحْ.<ref>شواهد التنزيل، ج ۱ ، ص ۱۹۰ ، ح ۲۰۳ ؛ المناقب، ابن شهر آشوب، ج ۳ ، ص ۱۵ .</ref> آيا دوست ندارى نسبت به من ، همانند هارون (برادر موسى) نسبت به موسى عليه السلام باشى، آن زمانى كه موسى عليه السلام به او گفت : «در ميان بنى اسرائيل ، جانشين من باش و اصلاح كن»؟ و خداوند درباره تو فرمايد: «وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ».
 * علماى دين؛ زيرا آنانند كه در مسائل دينى مرجعيت دارند نه زمامداران. اين قول از جابر بن عبدالله و مجاهد و حسن و عطا و جمعى از علما نقل شده است.
 و اما از نظر [[شيعه]] به نقل معتبر از [[امام باقر]] علیه السلام و [[امام صادق]] علیه السلام مراد از «اولى الامر» در این آيه، [[ائمه]] معصومين از خاندان [[پیامبر| محمد]] صلی الله علیه و آله مى باشند كه خداوند اطاعت آنها را به طور مطلق (در همه امور) بر مردم واجب نموده چنان كه طاعت خود و طاعت رسولش را بدين منوال فرض و واجب نموده است.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۵۱: @@
 روزى حسن بن صالح بن حىّ به خدمت امام صادق علیه السلام رفت و عرض كرد: اى فرزند پيغمبر خدا! مراد از اولی الامر در آيه {{متن قرآن|«أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ»}} كيانند؟ فرمود: «علما». حسن گويد: ما از نزد حضرت بيرون شديم، در بين راه به خود گفتم: جواب حضرت مبهم بود چرا نپرسيدم كدام علما؟ برگشتم و عرض كردم: مرادتان از علما كيست؟ فرمود: «امامان» از ما اهل بيت.<ref> بحار:23/289 و 47/29.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 سيد مصطفى حسينى دشتی، فرهنگ «معارف و معاريف».
 {{سنجش کیفی
@@ سطر ۴۱: / سطر ۸۳: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:جایگاه اهل البیت]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ معارف و معاریف]]}}
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۷: @@
 ==منابع==
 سيد مصطفى حسينى دشتی، فرهنگ «معارف و معاريف».
 [[رده:جایگاه اهل البیت]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 جابر بن عبدالله انصارى گويد: از پيغمبر صلی الله علیه و آله معنى {{متن قرآن|«أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ»}} را پرسيدم و گفتم: ما خدا و رسول را شناختيم ولى مراد از «اولی الامر» (فرمانروايان) كيست؟ فرمود: اى جابر آنان جانشينان من و پيشوايان مسلمانان پس از من مى باشند كه اول آنها [[امام علی|علی بن ابیطالب]] علیه السلام و پس از او [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسين]] و [[امام سجاد|على بن الحسين]] و [[امام باقر|محمد بن على]] كه از او در [[تورات]] به «باقر» ياد شده و ديگر [[امام صادق| صادق]] جعفر بن محمد و سپس [[امام کاظم|موسى بن جعفر]] و پس از او [[امام رضا|على بن موسى]] و پس از او [[امام جواد|محمد بن على]] و پس از او [[امام هادی|على بن محمد]] و پس از او [[امام حسن عسکری|حسن بن على]] و پس از او هم نام و هم كنيه من حجت خدا بر روى زمين و باقى مانده خلفاى خدا در ميان بندگانش، فرزند حسن بن على كه خداوند بدست او شرق و غرب عالم را بگشايد، وى از شيعيانش غايب شود چنان [[غیبت]]ى كه بجز مؤمنينى كه خداوند دل آنان را به ايمان آزموده باشد كسى به امامت او ايمان نداشته باشد.
-عمران حلبى گويد: [[امام صادق]] علیه السلام (خطاب به شيعه) مى فرمود: شما اين امر (پيروى از اهل بيت) را از اصل و ريشه گرفته ايد، از گفتار خدا كه مى فرمايد: «اطيعواالله و اطيعواالرسول و اولی الامر منكم» و از گفتار پيغمبر صلی الله علیه و آله كه فرمود: «ما ان تمسكتم بهما لن تضلّوا ابداً»<ref>[[حدیث ثقلین]].</ref> (اگر به آن دو (قرآن و اهل بيتم) بپيونديد گمراه نخواهيد شد)، نه از گفتار فلان و فلان.
+عمران حلبى گويد: [[امام صادق]] علیه السلام (خطاب به شيعه) مى فرمود: شما اين امر (پيروى از اهل بيت) را از اصل و ريشه گرفته ايد، از گفتار خدا كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»}} (سوره نساء/آیه 59) و از گفتار پيغمبر صلی الله علیه و آله كه فرمود: «ما ان تمسكتم بهما لن تضلّوا ابداً»<ref>[[حدیث ثقلین]].</ref> (اگر به آن دو (قرآن و اهل بيتم) بپيونديد گمراه نخواهيد شد)، نه از گفتار فلان و فلان.
 روزى حسن بن صالح بن حىّ به خدمت امام صادق علیه السلام رفت و عرض كرد: اى فرزند پيغمبر خدا! مراد از اولی الامر در آيه {{متن قرآن|«أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ»}} كيانند؟ فرمود: «علما». حسن گويد: ما از نزد حضرت بيرون شديم، در بين راه به خود گفتم: جواب حضرت مبهم بود چرا نپرسيدم كدام علما؟ برگشتم و عرض كردم: مرادتان از علما كيست؟ فرمود: «امامان» از ما اهل بيت.<ref> بحار:23/289 و 47/29.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ معارف و ~~معاريف~~]]}}	+	{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ معارف و معاریف]]}}

	«'''اولی الامر'''» واژه ای مركب از دو کلمه «اولی» (به معنی دارای، صاحب،...) و کلمه «امر» (به معنی فرمان، دستور...) و در مجموع به معنی فرمانداران، كارداران می باشد. این تعبیر از آيه كريمه: {{متن قرآن\|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ...»}} اى مؤمنان! خدا و رسول و كارداران خود را اطاعت كنيد... ([[سوره نساء]]:59) برگرفته شده است.		«'''اولی الامر'''» واژه ای مركب از دو کلمه «اولی» (به معنی دارای، صاحب،...) و کلمه «امر» (به معنی فرمان، دستور...) و در مجموع به معنی فرمانداران، كارداران می باشد. این تعبیر از آيه كريمه: {{متن قرآن\|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ...»}} اى مؤمنان! خدا و رسول و كارداران خود را اطاعت كنيد... ([[سوره نساء]]:59) برگرفته شده است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{مدخل دائرة المعارف\|~~فرهنگ~~ [[~~معارف و معاريف (کتاب)\|~~معارف و معاريف]]}}	+	{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ معارف و معاريف]]}}

	«'''اولی الامر'''» واژه ای مركب از دو کلمه «اولی» (به معنی دارای، صاحب،...) و کلمه «امر» (به معنی فرمان، دستور...) و در مجموع به معنی فرمانداران، كارداران می باشد. این تعبیر از آيه كريمه: {{متن قرآن\|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ...»}} اى مؤمنان! خدا و رسول و كارداران خود را اطاعت كنيد... ([[سوره نساء]]:59) برگرفته شده است.		«'''اولی الامر'''» واژه ای مركب از دو کلمه «اولی» (به معنی دارای، صاحب،...) و کلمه «امر» (به معنی فرمان، دستور...) و در مجموع به معنی فرمانداران، كارداران می باشد. این تعبیر از آيه كريمه: {{متن قرآن\|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ...»}} اى مؤمنان! خدا و رسول و كارداران خود را اطاعت كنيد... ([[سوره نساء]]:59) برگرفته شده است.