اهانت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۲۰

2025-04-02T03:20:29Z

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۲

2024-06-26T11:12:37Z

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-04T09:51:26Z

رده اولویت مقاله

سید مهدی خدایی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۳۳

2016-01-19T12:33:30Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۵۳

2014-02-24T07:53:49Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}توهين و کوچک شمردن اف...' ایجاد کرد

2014-02-23T09:39:10Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}توهين و کوچک شمردن اف...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}توهين و کوچک شمردن افراد و انسان‌هاى با ايمان از اعمال ناپسند رذايل اخلاقى است و ضد آن احترام و بزرگ داشت است.

اين صفت ناپسند مترتب بر عداوت و حسد است و يا ممکن است ناشى از حرص يا طمع و از دنانت قوه شهويه باشد و يا تنها از غضب و بدخويى و کبر سر چشمه گيرد هر چند کينه و حسدى در کار نباشد.

بى ترديد آزار توهين افراد مخصوصا انسان‌هاى با ايمان از اعمال صفت و کارهاى حرام است زيرا که انسان مومن در پيش گاه خداوند از ارزش و اعتبار بالايى برخوردار است به طورى بزرگ داشت و احترام او تکريم خدا و اولياى خدا است و اهانت و تحقير آن‌ها نيز بى حرمتى و توهينى به پروردگار و موجب خشم خداوند است زيرا ايمان و تقوا يکى از ارزش‌هاى والاى دينى و معيار برترى‌هاى اخلاقى است از اين رو هيچ فردى اجازه ندارد ديگرى را به خاطر فقر و تنگ دستى کوچک شمرد و با ديده حقارت به او نگاه کند.

در روايتى امام صادق - عليه السلام - مى‌فرمايد:

" من حقر مومنا لقلة ماله حقره الله فلم يزل عند الله محقورا حتى يتوب ما صنع ".

کسى که به خاطر تهى دستى برادر دينى را کوچک شمرد خداوند او را کوچک مى‌شمارد و هميشه در نزد خدا خوار و زبون است تا آن که از کردارش توبه کند.

پيامبر اکرم صلى الله عليه وآله - مى‌فرمايد:

" من استذل مومنا او مومنة او حقره لفقره او قلة ذات يده شهره الله تعالى يوم القيامة ثم يفضحه ".

هر کس مرد يا زن با ايمانى را به سبب تهى دستى يا کم بضاعتى کوچک شمارد خداى تعالى در روز رستاخيز او را نمايان و سپس رسوايش مى‌کند.

و مى‌فرمايد:

" لا تحقرن احدا من المسلمين فان صغيرهم عند الله کبير " .

هيچ مسلمانى را خوار و حقير مشمار زيرا کوچک آنها هم نزد خداوند بزرگ است.

توهين برادران ايمانى از موارد آزردن است بدين جهت آن چه در نکوهش و مفاسد مردم آزارى ذکر شده درباره توهين هم صادق است.
== منابع ==

[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ اهانت، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی] بازیابی: 4 اسفند 92.
[[رده:صفات ناپسند]]
[[رده:اخلاق اجتماعی]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 بنابراین آزار و توهين انسان‌هاى با ايمان، از کارهاى حرام است، زيرا که انسان مؤمن در پيشگاه [[خداوند]] از ارزش و اعتبار بالايى برخوردار است، به طورى که بزرگداشت و [[احترام]] او، تکريم خدا و اولياى خدا است و اهانت و تحقير آن‌ها نيز بى حرمتى و توهين به پروردگار و موجب خشم خداوند است. از اين رو هيچ فردى اجازه ندارد ديگرى را مثلا به خاطر فقر و تنگدستى کوچک شمرد و با ديده حقارت به او نگاه کند.
-[[احادیث]] در این خصوص بسیار است؛ [[پيامبر اکرم]] صلى الله عليه وآله مى‌فرمايد: «من استذلّ مؤمنا أو مؤمنة أو حقّره لفقره أو قلّة ذات يده شهره الله تعالى يوم القيامة ثم يفضحه»؛ هر کس مرد يا زن باايمانى را به سبب تهى دستى يا کم بضاعتى کوچک شمارد خداى تعالى در روز [[رستاخیز|رستاخيز]] او را نمايان و سپس رسوايش مى‌کند.
+[[احادیث]] در این خصوص بسیار است؛ [[پيامبر اکرم]] صلى الله عليه وآله مى‌فرمايد: {{متن حدیث|«من استذلّ مؤمنا أو مؤمنة أو حقّره لفقره أو قلّة ذات يده شهره الله تعالى يوم القيامة ثم يفضحه»}}؛ هر کس مرد يا زن باايمانى را به سبب تهى دستى يا کم بضاعتى کوچک شمارد خداى تعالى در روز [[رستاخیز|رستاخيز]] او را نمايان و سپس رسوايش مى‌کند.
-در روايتى [[امام صادق]] عليه السلام مى‌فرمايد: «من حقّر مؤمنا لقلّة ماله حقّره الله فلم يزل عندالله محقورا حتى يتوب ما صنع»؛ کسى که به خاطر تهیدستى مؤمنى را کوچک شمرد خداوند او را کوچک مى‌شمارد و هميشه در نزد خدا خوار است تا آن که از کردارش [[توبه]] کند.
+در روايتى [[امام صادق]] عليه السلام مى‌فرمايد: {{متن حدیث|«من حقّر مؤمنا لقلّة ماله حقّره الله فلم يزل عندالله محقورا حتى يتوب ما صنع»}}؛ کسى که به خاطر تهیدستى مؤمنى را کوچک شمرد خداوند او را کوچک مى‌شمارد و هميشه در نزد خدا خوار است تا آن که از کردارش [[توبه]] کند.
-همچنین از پیامبر صلى الله عليه وآله روایت شده است که: «خدای تعالی‌ فرمود: هر که اهانت برساند به یکی از دوستان من، پس کمر به مبارزه با من بسته است».<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۳۵۲، ح۷.    </ref> و نیز مى‌فرمايد: «لاتحقّرنّ احداً من المسلمين فانّ صغيرَهم عندالله کبيرٌ»؛ هيچ مسلمانى را خوار و حقير مشمار زيرا کوچک آنها هم نزد خداوند بزرگ است.
+همچنین از پیامبر صلى الله عليه وآله روایت شده است که: «خدای تعالی‌ فرمود: هر که اهانت برساند به یکی از دوستان من، پس کمر به مبارزه با من بسته است».<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۳۵۲، ح۷.</ref> و نیز مى‌فرمايد: {{متن حدیث|«لاتحقّرنّ احداً من المسلمين فانّ صغيرَهم عندالله کبيرٌ»}}؛ هيچ مسلمانى را خوار و حقير مشمار زيرا کوچک آنها هم نزد خداوند بزرگ است.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-توهين و کوچک شمردن افراد و انسان‌هاى باايمان از اعمال ناپسند رذايل اخلاقى است و ضد آن احترام و بزرگداشت است.
+«اهانت» یا توهين، به معنای کوچک شمردن انسان‌هاى با [[ايمان]] با گفتار یا کردار، از اعمال ناپسند و رذايل اخلاقى است و ضدّ آن، [[احترام]] و بزرگداشت می‌باشد.
-اين صفت ناپسند مترتب بر عداوت و حسد است و يا ممکن است ناشى از حرص يا طمع و از دنانت قوه شهويه باشد و يا تنها از غضب و بدخويى و کبر سرچشمه گيرد هر چند کينه و حسدى در کار نباشد.
+این عنوان در کتب [[قواعد فقهى]] تحت «قاعده حرمت اهانت محترمات» و به مناسبت، در باب‌هاى مختلف فقهى آمده است. حکم اهانت بر حسب موارد آن، مختلف است. اهانت نسبت به آنچه در [[شریعت]]، محترم شمرده شده است، [[حرام]] است، بلکه برخى مراتب آن، موجب [[کفر]] و [[ارتداد]] مى‌شود. اما اهانت به غیر محترم، همچون کافر حربی، اهل [[بدعت]]، و متجاهر به [[فسق]]، جایز است.<ref>محمدحسن نجفی، جواهر الکلام، ج ۴۱، ص ۴۱۲-۴۱۳.    </ref>
-بى ترديد آزار توهين افراد مخصوصاً انسان‌هاى باايمان از اعمال صفت و کارهاى حرام است زيرا که انسان مومن در پيشگاه خداوند از ارزش و اعتبار بالايى برخوردار است به طورى بزرگداشت و احترام او تکريم خدا و اولياى خدا است و اهانت و تحقير آن‌ها نيز بى حرمتى و توهينى به پروردگار و موجب خشم خداوند است زيرا ايمان و تقوا يکى از ارزش‌هاى والاى دينى و معيار برترى‌هاى اخلاقى است. از اين رو هيچ فردى اجازه ندارد ديگرى را به خاطر فقر و تنگدستى کوچک شمرد و با ديده حقارت به او نگاه کند.
+توهين برادران ايمانى از موارد آزردن است، بدين جهت آنچه در نکوهش و مفاسد مردم آزارى ذکر شده، درباره توهين هم صادق است. اين صفت ناپسند، مترتب بر عداوت و [[حسد]] است و يا ممکن است ناشى از [[حرص]] يا [[طمع]] و از دنانت قوه شهويه باشد و يا تنها از [[غضب]] و بدخويى و [[کبر]] سرچشمه گيرد، هر چند [[کينه]] و حسدى در کار نباشد.
-در روايتى [[امام صادق]] عليه السلام مى‌فرمايد: "من حقر مومنا لقلة ماله حقره الله فلم يزل عندالله محقورا حتى يتوب ما صنع"؛ کسى که به خاطر تهى دستى برادر دينى را کوچک شمرد خداوند او را کوچک مى‌شمارد و هميشه در نزد خدا خوار و زبون است تا آن که از کردارش توبه کند.
+بنابراین آزار و توهين انسان‌هاى با ايمان، از کارهاى حرام است، زيرا که انسان مؤمن در پيشگاه [[خداوند]] از ارزش و اعتبار بالايى برخوردار است، به طورى که بزرگداشت و [[احترام]] او، تکريم خدا و اولياى خدا است و اهانت و تحقير آن‌ها نيز بى حرمتى و توهين به پروردگار و موجب خشم خداوند است. از اين رو هيچ فردى اجازه ندارد ديگرى را مثلا به خاطر فقر و تنگدستى کوچک شمرد و با ديده حقارت به او نگاه کند.
-پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: "من استذل مومنا او مومنة او حقره لفقره او قلة ذات يده شهره الله تعالى يوم القيامة ثم يفضحه"؛ هر کس مرد يا زن باايمانى را به سبب تهى دستى يا کم بضاعتى کوچک شمارد خداى تعالى در روز رستاخيز او را نمايان و سپس رسوايش مى‌کند.
+[[احادیث]] در این خصوص بسیار است؛ [[پيامبر اکرم]] صلى الله عليه وآله مى‌فرمايد: «من استذلّ مؤمنا أو مؤمنة أو حقّره لفقره أو قلّة ذات يده شهره الله تعالى يوم القيامة ثم يفضحه»؛ هر کس مرد يا زن باايمانى را به سبب تهى دستى يا کم بضاعتى کوچک شمارد خداى تعالى در روز [[رستاخیز|رستاخيز]] او را نمايان و سپس رسوايش مى‌کند.
-و مى‌فرمايد: "لاتحقرن احدا من المسلمين فان صغيرهم عندالله کبير"؛ هيچ مسلمانى را خوار و حقير مشمار زيرا کوچک آنها هم نزد خداوند بزرگ است.
+در روايتى [[امام صادق]] عليه السلام مى‌فرمايد: «من حقّر مؤمنا لقلّة ماله حقّره الله فلم يزل عندالله محقورا حتى يتوب ما صنع»؛ کسى که به خاطر تهیدستى مؤمنى را کوچک شمرد خداوند او را کوچک مى‌شمارد و هميشه در نزد خدا خوار است تا آن که از کردارش [[توبه]] کند.
-توهين برادران ايمانى از موارد آزردن است بدين جهت آنچه در نکوهش و مفاسد مردم آزارى ذکر شده، درباره توهين هم صادق است.
+همچنین از پیامبر صلى الله عليه وآله روایت شده است که: «خدای تعالی‌ فرمود: هر که اهانت برساند به یکی از دوستان من، پس کمر به مبارزه با من بسته است».<ref>کلینی، الکافی، ج۲، ص۳۵۲، ح۷.    </ref> و نیز مى‌فرمايد: «لاتحقّرنّ احداً من المسلمين فانّ صغيرَهم عندالله کبيرٌ»؛ هيچ مسلمانى را خوار و حقير مشمار زيرا کوچک آنها هم نزد خداوند بزرگ است.
 ==منابع==
-* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ اهانت، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی] بازیابی: 4 اسفند 92.
+*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ "اهانت"، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی] بازیابی: ۴ اسفند ۹۲.
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۱
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:
	[[رده:صفات ناپسند]]		[[رده:صفات ناپسند]]
	[[رده:اخلاق اجتماعی]]		[[رده:اخلاق اجتماعی]]
		+	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه~~}}	+	{{متوسط}}
−
	توهين و کوچک شمردن افراد و انسان‌هاى باايمان از اعمال ناپسند رذايل اخلاقى است و ضد آن احترام و بزرگداشت است.		توهين و کوچک شمردن افراد و انسان‌هاى باايمان از اعمال ناپسند رذايل اخلاقى است و ضد آن احترام و بزرگداشت است.