انوری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۴

2024-06-24T12:34:56Z

مهدی موسوی در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۵

2022-06-13T05:05:23Z

عربصالحی: /* منابع */

2013-10-17T07:50:47Z

‏منابع

عربصالحی: /* منابع */

2013-10-17T05:41:44Z

‏منابع

عربصالحی: /* منابع */

2013-10-14T11:59:25Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۳۸

2013-05-22T07:38:27Z

Saeed zamani: ایجاد

2013-05-20T06:49:30Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
اوحدالدین محمد ابن محمد ( یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق ، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.

==منبع==
[http://ganjoor.net/anvari/ سایت گنجور]، بازیابی:30 اردیبهشت 1392

[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حُجَّةُ الحَق اوحَدالدين محمد بن محمد انورى ابيوردى، شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری به غزليات شيوا و قطعات نغز خود مشهور است و از اركان شعر پارسى محسوب مى شود. او در علوم ادبى و عقلى سرآمد بوده و در منطق، موسیقی، رياضيات و نجوم، دستى داشت.
+«محمد انورى ابیوردى»، شاعر و دانشمند نامدار [[ایران|ایرانی]] قرن ششم هجری است، که به [[غزل|غزلیات]] شیوا و [[قطعه (شعر)|قطعات]] نغز خود مشهور می‌باشد. او در علوم ادبى و عقلى نیز سرآمد بوده و در [[منطق]]، [[ریاضیات]]، موسیقی و نجوم، مهارت داشت.
-انورى طبعى قوى و مهارتى وافر در آوردن معانى دقيق و مشكل داشت. وى در شعر خود از زبان محاوره كمك مى گرفت. طريقه ى ابداعى انورى مبتنى بر سادگى و بى پيرايگى در تركيب سخن و آميزش آن با لغات عربى و استفاده ى بسيار از اصطلاحات علمى و مضامين دقيق و تخيّلات و تشبيهات و استعارات فراوان مى باشد. انورى نه تنها در قصيده، بلكه در غزل نيز قدرت و مهارت بسيار نشان داده است. غزل هاى انورى از حيث سادگى لفظ و لطافت معنى، بهترين غزل هاى فارسى پيش از سعدى محسوب مى شوند. مقطّعات وى هم در سادگى و روانى كم نظير است.
+دربارۀ مذهب انوری اختلاف‌نظرهایی وجود دارد. شوشتری او را [[شیعه]] [[امامیه|اثناعشری]] می‌داند، اما با توجه به اشعار و محیط زندگانی وی می‌توان گفت که به [[اهل تسنن|تسنن]] گرایش داشته است. او در اشعار خود [[خلفای نخستین|خلفای راشدین]] را ستوده، و به [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (ص) و [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] (ع) نیز مهر ورزیده است.
-وى ساليانى مداح اُمرا و حكام آن دوران بوده است. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از [[مرگ]] او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری درگذشته است.
+به گفتۀ تذکره‌نویسان، انوری پس از مشاهدۀ شکوه و جلال شاعری که از نزدیکی محل تحصیل یا تدریس او می‌گذشت، بر آن شد تا با سرودن [[قصیده|قصیده‌ای]] به دربار سلطان سنجر راه یابد. بدین‌سان، او ۳۰ سال در خدمت سلطان بود.
-==منابع==
+انورى سالیانى مداح اُمرا و حکام آن دوران بوده است. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از [[مرگ]] او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر [[زهد]] پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت.
-*[http://ganjoor.net/anvari/ سایت گنجور]، بازیابی: 30 اردیبهشت 1392.
+بیشتر ناقدان معاصر بر اینکه انوری از سرآمدان روزگار خویش و از ستونهای استوار شعر پارسی است و نیز یدبیضایی در پروردن انواع معانی و مضامین دارد، تصریح کرده‌اند. به عقیدۀ آنان انوری در طنز، به معنی تصویرِ هنریِ اجتماع نقیضین؛ در هجو، به معنی تأکید بر زشتیهای یک چیز؛ و در هزل، به معنی نزدیک شدن هنجارِ گفتار به اموری که بر طبق قراردادهای رسمی یک جامعه حرام (= تابو) به شمار می‌آید، استاد مسلم است.
-[[رده:شعرای پارسی گوی قرن ششم]]
+==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت.
+حُجَّةُ الحَق اوحَدالدين محمد بن محمد انورى ابيوردى، شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری به غزليات شيوا و قطعات نغز خود مشهور است و از اركان شعر پارسى محسوب مى شود. او در علوم ادبى و عقلى سرآمد بوده و در منطق، موسیقی، رياضيات و نجوم، دستى داشت.
-ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از [[مرگ]] او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری درگذشته است.
+انورى طبعى قوى و مهارتى وافر در آوردن معانى دقيق و مشكل داشت. وى در شعر خود از زبان محاوره كمك مى گرفت. طريقه ى ابداعى انورى مبتنى بر سادگى و بى پيرايگى در تركيب سخن و آميزش آن با لغات عربى و استفاده ى بسيار از اصطلاحات علمى و مضامين دقيق و تخيّلات و تشبيهات و استعارات فراوان مى باشد. انورى نه تنها در قصيده، بلكه در غزل نيز قدرت و مهارت بسيار نشان داده است. غزل هاى انورى از حيث سادگى لفظ و لطافت معنى، بهترين غزل هاى فارسى پيش از سعدى محسوب مى شوند. مقطّعات وى هم در سادگى و روانى كم نظير است.
 ==منابع==
 [[رده:شعرای پارسی گوی قرن ششم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۵۰
سطر ۷:		سطر ۷:


−	[[رده:شعرای پارسی گو]]	+	[[رده:شعرای پارسی گوی قرن ششم]]

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 * [http://ganjoor.net/anvari/ سایت گنجور]، بازیابی: 30 اردیبهشت 1392.
-[[رده:شعرا]]
 [[رده:شعرای پارسی گو]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۹
سطر ۷:		سطر ۷:

	[[رده:شعرا]]		[[رده:شعرا]]
		+	[[رده:شعرای پارسی گو]]