انطاکیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۲

2024-06-19T14:12:05Z

نمایش تغییرات

Zamani: رتبه مقاله

2018-07-01T04:17:31Z

رتبه مقاله

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2014-02-13T07:51:21Z

‏منابع

Saeed zamani در ‏۱ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۴

2013-10-01T08:14:09Z

Saeed zamani: انطاکیه که در قرآن نیومده

2013-10-01T08:12:17Z

انطاکیه که در قرآن نیومده

اله یاری در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۴

2013-09-30T10:24:16Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۴۸

2013-02-16T10:48:03Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۰

2012-12-30T08:10:01Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۷

2012-11-06T09:47:35Z

Saeed zamani: انطاكيه را به انطاکیه منتقل کرد

2012-10-17T06:41:44Z

انطاكيه را به انطاکیه منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۱۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ==منابع==
 محمدمهدى خراسانى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 4، صفحه 535-538.
 [[رده: قصه‌های قرآنی]]
 [[رده:اعلام قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۴
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:

	[[رده: قصه‌های قرآنی]]		[[رده: قصه‌های قرآنی]]
		+	[[رده:اعلام قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۲
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:

	[[رده: قصه‌های قرآنی]]		[[رده: قصه‌های قرآنی]]
−	~~[[رده:اماکن ذکر شده در قرآن]]~~

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۴
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:

	[[رده: قصه‌های قرآنی]]		[[رده: قصه‌های قرآنی]]
		+	[[رده:اماکن ذکر شده در قرآن]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 شهر انطاكیه پیش از [[اسلام]] محل كشمكش و درگیرى بین قوم‌ها و پیروان ادیان یهود، نصارا و بت‌پرستان بوده است. این شهر یك‌بار به دست شاپور اول در سال 260<ref> دائرة‌المعارف الاسلامیه، ج 3، ص 62.</ref> و بار دیگر توسط كسرا انوشیروان در سال 538 میلادى فتح شد.<ref> تاریخ یعقوبى، ج 1، ص 165؛ مروج الذهب، ج 1، ص 291؛ المسالك، ج 1، ص 288.</ref> در سال 638 میلادى مطابق با سال 17 هجرى قمرى مسلمانان، انطاكیه را به تصرف خود درآوردند.<ref> دائرة‌المعارف الاسلامیه، ج 3، ص 63؛ دائرة‌المعارف بستانى، ج 4، ص 511.</ref> قبر مؤمن آل ‌یاسین كه نامش را حبیب نجار گفته‌اند در انطاكیه زیارتگاه مردم است.<ref> الموسوعة الذهبیه، ج‌ 6‌، ص‌ 180؛ آثار البلاد، ص‌ 151؛ الكشاف، ج‌ 4، ص‌ 10.</ref> قبر یحیى بن زكریا علیهماالسلام نیز در این شهر است.<ref> آثارالبلاد، ص 151.</ref>
-در قرآن‌كریم نام انطاكیه نیامده؛ لیكن مفسران در شأن نزول آیاتى، از انطاكیه و شهروندان آن یاد كرده‌اند. این آیات دو دسته است: آیاتى كه به نظر جمعى از مفسران درباره انطاكیه و اهل آن است<ref> تفسیر قرطبى، ج 15، ص 11؛ المنیر، ج 22، ص 300، 302؛ التحریر والتنویر؛ ج 22، ص 358.</ref> و آن آیه 13 [[سوره یس]]/36: {{متن قرآن|«واضرِب لَهُم مَثَلاً اَصحبَ القَریَةِ اِذ جاءَهَا المُرسَلون»}} و آیات پس از آن است كه به داستان اصحاب قریه پرداخته است و بیشتر مفسران مقصود از قریه را انطاكیه دانسته‌اند؛ لیكن در چگونگى داستان و نام فرستادگانى كه به آنجا گسیل شده‌اند و این كه از جانب خداوند یا [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام اعزام شده‌اند و چگونگى برخورد آن‌ها با مردم و برخورد حاكم و مردم با آنان، نیز كشتن مردى كه به این سه رسول گرایید و سرانجامِ كافران و پادشاه در نگاه مفسران و مورخان اختلاف است.<ref> تاریخ طبرى، ج 1، ص 379.</ref>
+در قرآن‌كریم نام انطاكیه نیامده؛ لیكن مفسران در شأن نزول آیاتى، از انطاكیه و شهروندان آن یاد كرده‌اند. این آیات دو دسته است: آیاتى كه به نظر جمعى از مفسران درباره انطاكیه و اهل آن است<ref> تفسیر قرطبى، ج 15، ص 11؛ المنیر، ج 22، ص 300، 302؛ التحریر والتنویر؛ ج 22، ص 358.</ref> و آن آیه 13 [[سوره یس]]/36: {{متن قرآن|«وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءهَا الْمُرْسَلُونَ»}} و آیات پس از آن است كه به داستان اصحاب قریه پرداخته است و بیشتر مفسران مقصود از قریه را انطاكیه دانسته‌اند؛ لیكن در چگونگى داستان و نام فرستادگانى كه به آنجا گسیل شده‌اند و این كه از جانب خداوند یا [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام اعزام شده‌اند و چگونگى برخورد آن‌ها با مردم و برخورد حاكم و مردم با آنان، نیز كشتن مردى كه به این سه رسول گرایید و سرانجامِ كافران و پادشاه در نگاه مفسران و مورخان اختلاف است.<ref> تاریخ طبرى، ج 1، ص 379.</ref>
-از شواهد تاریخى و برخى روایات و گفته مفسران ذیل آیه 14 [[سوره صف]]/61<ref> البدایة والنهایه، ج 2، ص 67؛ التحریر والتنویر، ج 22، ص 359.</ref> برمى‌آید كه اهل انطاكیه و پادشاه آن همگى یا دسته‌اى از آنان [[ایمان]] آوردند<ref> تفسیر قمى، ج 2، ص 187ـ189؛ قصص الانبیاء، راوندى، ص 274.</ref> و از سویى روایات و شواهد تاریخى دیگر و ظاهر آیات پیشگفته سوره یس بیانگر كفر و سرانجام عذاب همه آنان از جمله پادشاه است،<ref> تفسیر ابن كثیر، ج 3، ص 576.</ref> از این ‌رو برخى درباره قول مشهور تردید كرده<ref> همان، ص 574.</ref> و برخى آن را رد كرده و گفته‌اند: پیوند داستان طرح شده در سوره یس با انطاكیه بسیار ضعیف است،<ref> البدایة والنهایه، ج 1، ص 207.</ref> جز این كه بگوییم در انطاكیه در دو برهه زمانى دو رویداد اتفاق افتاده است: یكى فرستادن رسولان از سوى خداوند و تكذیب آنان از سوى اهل انطاكیه در حالى ‌كه تنها یك نفر (مؤمن آل ‌یاسین) ایمان آورد و بدست آنان كشته شد و خداوند اهل آن شهر را با عذاب فراگیر نابود كرد و دیگرى آن كه پس از آبادانى مجدد شهر انطاكیه [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام فرستادگانى به آنجا گسیل داشته و این بار مردم انطاكیه به آن‌ها [[ایمان]] آوردند<ref> همان، ص 207ـ208.</ref> و این موضوع در آیه 14 [[سوره صف]]/61 گزارش شده است: {{متن قرآن|«...فَامَنَت طَائِفَةٌ مِن بَنى اِسرءیل...»}}<ref> همان، ج2، ص67.</ref> این احتمال نیز دور از حقیقت نیست كه داستان‌هاى متفاوت ممكن است مربوط به دو انطاكیه باشد<ref> تفسیر ابن كثیر، ج 3، ص 577.</ref> زیرا در گذشته شهرهاى زیادى به نام انطاكیه وجود داشته است.<ref> قاموس كتاب مقدس، ص 116.</ref> (=>اصحاب القریه)
+از شواهد تاریخى و برخى روایات و گفته مفسران ذیل آیه 14 [[سوره صف]]/61<ref> البدایة والنهایه، ج 2، ص 67؛ التحریر والتنویر، ج 22، ص 359.</ref> برمى‌آید كه اهل انطاكیه و پادشاه آن همگى یا دسته‌اى از آنان [[ایمان]] آوردند<ref> تفسیر قمى، ج 2، ص 187ـ189؛ قصص الانبیاء، راوندى، ص 274.</ref> و از سویى روایات و شواهد تاریخى دیگر و ظاهر آیات پیشگفته سوره یس بیانگر كفر و سرانجام عذاب همه آنان از جمله پادشاه است،<ref> تفسیر ابن كثیر، ج 3، ص 576.</ref> از این ‌رو برخى درباره قول مشهور تردید كرده<ref> همان، ص 574.</ref> و برخى آن را رد كرده و گفته‌اند: پیوند داستان طرح شده در سوره یس با انطاكیه بسیار ضعیف است،<ref> البدایة والنهایه، ج 1، ص 207.</ref> جز این كه بگوییم در انطاكیه در دو برهه زمانى دو رویداد اتفاق افتاده است: یكى فرستادن رسولان از سوى خداوند و تكذیب آنان از سوى اهل انطاكیه در حالى ‌كه تنها یك نفر (مؤمن آل ‌یاسین) ایمان آورد و بدست آنان كشته شد و خداوند اهل آن شهر را با عذاب فراگیر نابود كرد و دیگرى آن كه پس از آبادانى مجدد شهر انطاكیه [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام فرستادگانى به آنجا گسیل داشته و این بار مردم انطاكیه به آن‌ها [[ایمان]] آوردند<ref> همان، ص 207ـ208.</ref> و این موضوع در آیه 14 [[سوره صف]]/61 گزارش شده است: {{متن قرآن|«...فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ...»}}<ref> همان، ج2، ص67.</ref> این احتمال نیز دور از حقیقت نیست كه داستان‌هاى متفاوت ممكن است مربوط به دو انطاكیه باشد<ref> تفسیر ابن كثیر، ج 3، ص 577.</ref> زیرا در گذشته شهرهاى زیادى به نام انطاكیه وجود داشته است.<ref> قاموس كتاب مقدس، ص 116.</ref> (=>اصحاب القریه)
 آیات مورد اختلاف كه برخى آن را درباره شهر انطاكیه دانسته‌اند:
-الف. در آیه 14 [[سوره صف]]/61 خداوند به [[ایمان]] دسته‌اى از بنى‌اسرائیل به [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام اشاره دارد: {{متن قرآن|«فَامَنَت طَائِفَةٌ مِن بَنى اِسرءیلَ و كَفَرَت طَائِفَةٌ فَاَیَّدنَا الَّذینَ ءامَنوا عَلى عَدُوِّهِم فَاَصبَحوا ظهِرین»}} برخى بر آن‌اند كه مقصود از بنى‌اسرائیل در این آیه اهل انطاكیه‌اند.<ref>البدایه والنهایه، ج2، ص67.</ref>
+الف. در آیه 14 [[سوره صف]]/61 خداوند به [[ایمان]] دسته‌اى از بنى‌اسرائیل به [[حضرت عیسى]] علیه‌السلام اشاره دارد: {{متن قرآن|«فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ»}} برخى بر آن‌اند كه مقصود از بنى‌اسرائیل در این آیه اهل انطاكیه‌اند.<ref>البدایه والنهایه، ج2، ص67.</ref>
-ب. برخى اصحاب رسّ در دو آیه ذیل را اهل انطاكیه دانسته‌اند: {{متن قرآن|«و عادًا و ثَمودا و اَصحبَ الرَّسِّ و قُرونـًا بَینَ ذلِكَ كَثیرا»}} ([[سوره فرقان]]/25،38)، {{متن قرآن|«كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوح و اَصحبُ الرَّسِّ و ثَمود»}} ([[سوره ق]]/50 ،12) گفته‌اند: رسّ چاهى بود در انطاكیه كه بت‌پرستان مؤمن آل یاسین را در آن افكنده و كشتند<ref> روض الجنان، ج 14، ص 222.</ref> و از این ‌رو به اصحاب رس مشهور شدند.
+ب. برخى اصحاب رسّ در دو آیه ذیل را اهل انطاكیه دانسته‌اند: {{متن قرآن|«وَعَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا»}} ([[سوره فرقان]]/25، 38)، {{متن قرآن|«كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ»}} ([[سوره ق]]/50، 12) گفته‌اند: رسّ چاهى بود در انطاكیه كه بت‌پرستان مؤمن آل یاسین را در آن افكنده و كشتند<ref> روض الجنان، ج 14، ص 222.</ref> و از این ‌رو به اصحاب رس مشهور شدند.
-ج. {{متن قرآن|«فَانطَلَقا حَتّى اِذا اَتَیا اَهلَ قَریَة اِستَطعَما اَهلَها فَاَبَوا اَن یُضَیِّفوهُما فَوَجَدا فیها جِدارًا یُریدُ اَن یَنقَضَّ فَاَقامَهُ قالَ لَو شِئتَ لَتَّخَذتَ عَلَیهِ اَجرا»}}. ([[سوره كهف]]/18،77) این آیه و آیات پیش از آن همراهى موسى و خضر علیهماالسلام را گزارش مى‌كند؛ آن دو در سفر به قریه‌اى رسیدند و از اهل آن طعام خواستند؛ اما اهل قریه از اطعام آنان خوددارى كردند. برخى مفسران مراد از قریه در این آیه را انطاكیه دانسته‌اند.<ref> مجمع البیان، ج 6، ص 751؛ الجوهرالثمین، ج 4، ص 93.</ref>
+ج. {{متن قرآن|«فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا»}}. ([[سوره كهف]]/18، 77) این آیه و آیات پیش از آن همراهى موسى و خضر علیهماالسلام را گزارش مى‌كند؛ آن دو در سفر به قریه‌اى رسیدند و از اهل آن طعام خواستند؛ اما اهل قریه از اطعام آنان خوددارى كردند. برخى مفسران مراد از قریه در این آیه را انطاكیه دانسته‌اند.<ref> مجمع البیان، ج 6، ص 751؛ الجوهرالثمین، ج 4، ص 93.</ref>
-د. برخى مقصود از قریه در آیه 163 [[سوره اعراف]]/7 را انطاكیه دانسته‌اند.<ref>التعریف والاعلام، ص 111.</ref> در این آیه به تجاوز اصحاب سبت از حدود الهى اشاره شده است: {{متن قرآن|«وسـَلهُم عَنِ القَریَةِ الَّتى كانَت حاضِرَةَ البَحرِ اِذ یَعدونَ فِى‌السَّبتِ اِذ تَأتیهِم حیتانُهُم یَومَ سَبتِهِم شُرَّعـًا ویَومَ لایَسبِتونَ لاتَأتیهِم كَذلِكَ نَبلوهُم بِما كانوا یَفسُقون»}}.
+د. برخى مقصود از قریه در آیه 163 [[سوره اعراف]]/7 را انطاكیه دانسته‌اند.<ref>التعریف والاعلام، ص 111.</ref> در این آیه به تجاوز اصحاب سبت از حدود الهى اشاره شده است: {{متن قرآن|«واَسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَيَوْمَ لاَ يَسْبِتُونَ لاَ تَأْتِيهِمْ كَذَلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ»}}.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''''شهرى عذاب شده به جهت تكذیب فرستادگان الهى.'''''
+{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
 اَنطاكِیه كه با تاى منقوط نیز خوانده شده<ref> التعریف والاعلام، ص 111؛ تفسیر قرطبى، ج 15، ص 11.</ref> شهرى در روم باستان<ref> جامع‌البیان، مج 12، ج 22، ص 186؛ قاموس كتاب مقدس، ص 115؛ نمونه، ج 18، ص 340ـ359.</ref> بوده كه به دست یونانیان<ref> دائرة‌المعارف بستانى، ج 4، ص 508.</ref> در سال 300 قبل از میلاد<ref> دائرة‌المعارف الاسلامیه، ج 3، ص 62؛ قاموس كتاب مقدس، ص 115.</ref> بنا شده و هم‌اكنون جزو قلمرو كشور تركیه است.<ref> نمونه، ج 18، ص 340.</ref> سازنده آن را انطیقس یا انطیوخوس (معرب انطیوكوس) سومین پادشاه پس از اسكندر گفته‌اند؛<ref> معجم البلدان، ج 1، ص 266.</ref> ولى برخى فرزند وى سلوكوس نیكاتور را سازنده آن دانسته‌اند.
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۸: @@
 د. برخى مقصود از قریه در آیه 163 [[سوره اعراف]]/7 را انطاكیه دانسته‌اند.<ref> التعریف والاعلام، ص 111.</ref> در این آیه به تجاوز اصحاب سبت از حدود الهى اشاره شده است: «وسـَلهُم عَنِ القَریَةِ الَّتى كانَت حاضِرَةَ البَحرِ اِذ یَعدونَ فِى‌السَّبتِ اِذ تَأتیهِم حیتانُهُم یَومَ سَبتِهِم شُرَّعـًا ویَومَ لایَسبِتونَ لاتَأتیهِم كَذلِكَ نَبلوهُم بِما كانوا یَفسُقون».
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 محمدمهدى خراسانى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 4، صفحه 535-538.
 [[رده: قصه‌های قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۴۱
(بدون تفاوت)