امانت‌داری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* آثار امانت‌داری */

2025-03-08T17:42:02Z

‏آثار امانت‌داری

Mohammadi: /* خیانت در امانت */

2025-03-08T17:36:44Z

‏خیانت در امانت

Mohammadi: /* آثار امانت‌داری */

2025-03-08T17:27:22Z

‏آثار امانت‌داری

Mohammadi: /* آثار امانت‌داری */

2025-03-08T17:26:19Z

‏آثار امانت‌داری

Mohammadi: /* آثار امانت‌داری */

2025-03-07T16:41:29Z

‏آثار امانت‌داری

Mohammadi: /* امانت‌داری در قرآن و احادیث */

2025-03-07T16:26:19Z

‏امانت‌داری در قرآن و احادیث

Mohammadi: /* امانت‌داری در قرآن و احادیث */

2025-03-07T16:20:11Z

‏امانت‌داری در قرآن و احادیث

مهدی موسوی در ‏۲۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۸

2024-05-26T08:58:34Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-07T06:15:13Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۳۸

2016-01-23T09:38:03Z

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ۲. محبت الهی:
-[[قرآن]] در آیات ۷۵ [[سوره آل‌عمران]] از امانتداری برخی از [[اهل کتاب]] یاد کرده، سپس آن دسته از کسانی را که امانتدار بوده و به عهد خود وفا می‌کنند جزو پرهیزکاران و محبوب خداوند برشمرده است: {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ ...<ref>[[آیه 75 سوره آل‌عمران|سوره آل‌عمران، آیه ۷۵.]]</ref> * بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ<ref>[[آیه 76 سوره آل‌عمران|سوره آل‌عمران، آیه ۷۶.]]</ref>»}}
+[[قرآن]] در آیات ۷۵ [[سوره آل‌عمران]] از امانتداری برخی از [[اهل کتاب]] یاد کرده، سپس آن دسته از کسانی را که امانتدار بوده و به عهد خود وفا می‌کنند جزو پرهیزکاران و محبوب خداوند برشمرده است: {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ ...}}»<ref>[[آیه 75 سوره آل عمران|سوره آل‌عمران، آیه ۷۵.]]</ref> 💠 {{متن قرآن|«بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ}}»<ref>[[آیه 76 سوره آل عمران|همان، آیه ۷۶.]]</ref>».
 ۳. فلاح و رستگاری:

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 در [[اسلام]] به همان اندازه که امانت‌داری، شریف و ارجمند است، [[خیانت]] در امانت نکوهیده است و در ردیف [[گناه|گناهان]] کبیره جا گرفته است.<ref>وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۲۶۱.</ref>
-[[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله فرموده است: «لیس منا من خانَ مسلماً فی اهله و ماله؛<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۷۲.</ref> آن که به ناموس و مال مسلمانی خیانت کند، از ما نیست».
+[[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله فرموده است: {{متن حدیث|«لیس منا من خانَ مسلماً فی اهله و ماله}}»؛<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۷۲.</ref> آن که به ناموس و مال مسلمانی خیانت کند، از ما نیست.
-امیرمؤمنان علی علیه‌السلام فرمود: «شرّ الناس من لایعتقد الامانة ولایجتنب الخیانة؛<ref>شرح غررالحکم، ج۴، ص۱۷۵.</ref> بدترین مردم کسی است که به امانت معتقد نباشد و از خیانت پرهیز نکند».
+امیرمؤمنان علی علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«شرّ الناس من لایعتقد الامانة ولایجتنب الخیانة}}»؛<ref>شرح غررالحکم، ج۴، ص۱۷۵.</ref> بدترین مردم کسی است که به امانت معتقد نباشد و از خیانت پرهیز نکند».
 '''اقسام خیانت'''
@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۹: @@
 می توان اقسام خیانت را چنین برشمرد:
-*الف و ب) خیانت به خدا و پیامبر: قرآن مجید می‌فرماید: {{متن قرآن|«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لاتَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِکمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ»}}؛<ref>[[سوره انفال]]، آیه۲۷.</ref> ای مؤمنان! به خدا و پیامبر خیانت نورزید و به امانت‌های خود نیز خیانت نورزید درحالی که می دانید.
+*الف و ب) خیانت به خدا و پیامبر: قرآن مجید می‌فرماید: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ»}}؛<ref>[[آیه 27 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۲۷.]]</ref> ای مؤمنان! به خدا و پیامبر خیانت نورزید و به امانت‌های خود نیز خیانت نورزید درحالی که می دانید.
 [[امام باقر]] علیه‌السلام در [[تفسیر]] این [[آیه]] شریفه می‌فرماید: «واجبات الهی نزد هر انسانی به امانت سپرده شده است و عمل نکردن بدان، خیانت محسوب می‌شود».<ref>تفسیر نورالثقلین، ج۲، ص۱۴۴.</ref> بنابراین، بی‌اعتنایی به قوانین و دستورات شرعی که مجموعه‌ای از دستورات الهی و سیره و روش پیامبر و [[ائمه اطهار|ائمه]] معصومین است به منزله خیانت به آنان محسوب می‌شود که مؤمن باید از آن اجتناب ورزد.
@@ سطر ۶۸: / سطر ۶۸: @@
 *د. خیانت به ناموس، اموال و اسرار شخصی دیگران: ناموس و اسرار مردم همچون اموالشان محترم است و اگر به شکلی در اختیار دیگران قرار گیرد به منزله امانت است که باید به بهترین صورت از آن نگهداری شود. نگاه‌های هوس آلود به ناموس مردم و دست درازی به آن‌ها خیانت است. همچنین افشای راز مردم، نوعی خیانت به آنهاست. نیز افشای محتوای پرونده‌ها و نامه‌های مردم، خبر دادن از وضع داخلی افراد، اطلاع و آگاهی از عیوب و نقاط ضعف آنان و برملا کردن آن، خیانت محسوب می‌شود.
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 ۳. فلاح و رستگاری:
-مؤمنان امانتدار و پایبند به عهد خود با دیگران، رستگارند: «{{متن قرآن|{{آیه|23|1}}}}»<ref>[[آیه 1 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۱.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|23|8}}}}»<ref>[[آیه 8 سوره مؤمنون|همان، آیه ۸.]]</ref>
+مؤمنان امانتدار و پایبند به عهد خود با دیگران، رستگارند: «{{متن قرآن|{{آیه|23|1}}}}»<ref>[[آیه 1 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۱.]]</ref> 💠 ... 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|23|8}}}}»<ref>[[آیه 8 سوره مؤمنون|همان، آیه ۸.]]</ref>
 ۴. پاداش دنیوی و اخروی:

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 ۳. فلاح و رستگاری:
-مؤمنان امانتدار و پایبند به عهد خود با دیگران، رستگارند: {{متن قرآن|«قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ *... وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ»}} (مؤمنون/۲۳، ۱، ۸).
+مؤمنان امانتدار و پایبند به عهد خود با دیگران، رستگارند: «{{متن قرآن|{{آیه|23|1}}}}»<ref>[[آیه 1 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۱.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|23|8}}}}»<ref>[[آیه 8 سوره مؤمنون|همان، آیه ۸.]]</ref>
 ۴. پاداش دنیوی و اخروی:
-امانتداران هم در دنیا و هم در [[آخرت]] از پاداش الهی برخوردارند. از جمله پاداشهای دنیوی می‌تواند همان اعتماد دیگران و سپردن امور به دست آنان باشد، چنان‌که قرآن از امانتداری یوسف (علیه السلام) و سپردن امور به آن حضرت و بهره‌مندی وی از نعمتهای دنیوی سخن به میان آورده و در ادامه آن را پاداش نیکوکاران دانسته است: {{متن قرآن|«قَالَ اجْعَلْنِی عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ ۖ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ * وَکذَٰلِک مَکنَّا لِیوسُفَ فِی الْأَرْضِ یتَبَوَّأُ مِنْهَا حَیثُ یشَاءُ نُصِیبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ»}} (یوسف/۱۲، ۵۵-۵۶). سپس قرآن پاداش اخروی این افراد را وراثت [[بهشت]] و جاویدان بودن در آن دانسته که بسیار بهتر و بالاتر از پاداش دنیوی است: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ*... أُولَٰئِک هُمُ الْوَارِثُونَ * الَّذِینَ یرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ»}} (مؤمنون/۲۳، ۸، ۱۰-۱۱؛ معارج/۷۰، ۳۲، ۳۵).
+امانتداران هم در دنیا و هم در [[آخرت]] از پاداش الهی برخوردارند. از جمله پاداشهای دنیوی می‌تواند همان اعتماد دیگران و سپردن امور به دست آنان باشد، چنان‌که قرآن از امانتداری یوسف (علیه السلام) و سپردن امور به آن حضرت و بهره‌مندی وی از نعمتهای دنیوی سخن به میان آورده و در ادامه آن را پاداش نیکوکاران دانسته است: «{{متن قرآن|{{آیه|12|55}}}}»<ref>[[آیه 55 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۵۵.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|12|56}}}}»<ref>[[آیه 56 سوره یوسف|همان، آیه ۵۶.]]</ref>. سپس قرآن پاداش اخروی این افراد را وراثت [[بهشت]] و جاویدان بودن در آن دانسته که بسیار بهتر و بالاتر از پاداش دنیوی است: «{{متن قرآن|{{آیه|70|32}}}}»<ref>[[آیه 32 سوره معارج|سوره معارج، آیه ۳۲.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|70|33}}}}»<ref>[[آیه 33 سوره معارج|همان، آیه ۳۳.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|70|34}}}}»<ref>[[آیه 34 سوره معارج|همان، آیه ۳۴.]]</ref> 💠 «{{متن قرآن|{{آیه|70|35}}}}»<ref>[[آیه 35 سوره معارج|همان، آیه ۳۵.]]</ref>.
 ==خیانت در امانت==

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ۱. اعتماد دیگران:
-[[امانت‌داری|امانتداری]] عامل جلب اعتماد دیگران و سپردن کارها و مسئولیتها به شخص امین است، بر همین اساس [[دختران حضرت شعیب|دختران شعیب]] (علیه السلام) یکی از علل گزینش [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] (علیه السلام) برای عهده‌داری کارهای آنان را امانتداری او برشمردند: {{متن قرآن|«یا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَیرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِی الْأَمِینُ»}} (قصص/۲۸، ۲۶) [[حضرت یوسف علیه السلام|یوسف]] (علیه السلام) نیز هنگام پذیرش مسئولیت خزانه‌داری عزیز مصر امانتداری خویش را مطرح کرد و بدین جهت خود را شایسته پذیرش این مسئولیت دانست: {{متن قرآن|«اجْعَلْنِی عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ»}} (یوسف/۱۲، ۵۵)، چنان‌که مأمور آوردن تخت [[بلقیس]] نیز امانتداری خود را دلیل بر شایستگی خود برای انجام این مسئولیت برشمرد: {{متن قرآن|«أَنَا آتِیک بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِک ۖ وَإِنِّی عَلَیهِ لَقَوِی أَمِینٌ»}}(نمل/۲۷، ۳۹). از این [[آیه]] فهمیده می‌شود که امانتداری از ملاکهای سپردن مسئولیتها در نزد [[حضرت سلیمان علیه السلام|سلیمان]] (علیه السلام) بوده است.
+[[امانت‌داری|امانتداری]] عامل جلب اعتماد دیگران و سپردن کارها و مسئولیتها به شخص امین است، بر همین اساس [[دختران حضرت شعیب|دختران شعیب]] (علیه السلام) یکی از علل گزینش [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] (علیه السلام) برای عهده‌داری کارهای آنان را امانتداری او برشمردند: «{{متن قرآن|{{آیه|28|26}}}}»<ref>[[آیه 26 سوره قصص|سوره قصص، آیه ۲۸.]]</ref>.
 ۲. محبت الهی:
-[[قرآن]] در آیات ۷۵ [[سوره آل‌عمران]] از امانتداری برخی از [[اهل کتاب]] یاد کرده، سپس آن دسته از کسانی را که امانتدار بوده و به عهد خود وفا می‌کنند جزو پرهیزکاران و محبوب خداوند برشمرده است: {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْکتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ یؤَدِّهِ إِلَیک... * بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ یحِبُّ الْمُتَّقِینَ»}} (آل‌عمران/۳، ۷۵-۷۶).
+[[قرآن]] در آیات ۷۵ [[سوره آل‌عمران]] از امانتداری برخی از [[اهل کتاب]] یاد کرده، سپس آن دسته از کسانی را که امانتدار بوده و به عهد خود وفا می‌کنند جزو پرهیزکاران و محبوب خداوند برشمرده است: {{متن قرآن|«وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ ...<ref>[[آیه 75 سوره آل‌عمران|سوره آل‌عمران، آیه ۷۵.]]</ref> * بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ<ref>[[آیه 76 سوره آل‌عمران|سوره آل‌عمران، آیه ۷۶.]]</ref>»}}
 ۳. فلاح و رستگاری:
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۶: @@
 امانتداران هم در دنیا و هم در [[آخرت]] از پاداش الهی برخوردارند. از جمله پاداشهای دنیوی می‌تواند همان اعتماد دیگران و سپردن امور به دست آنان باشد، چنان‌که قرآن از امانتداری یوسف (علیه السلام) و سپردن امور به آن حضرت و بهره‌مندی وی از نعمتهای دنیوی سخن به میان آورده و در ادامه آن را پاداش نیکوکاران دانسته است: {{متن قرآن|«قَالَ اجْعَلْنِی عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ ۖ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ * وَکذَٰلِک مَکنَّا لِیوسُفَ فِی الْأَرْضِ یتَبَوَّأُ مِنْهَا حَیثُ یشَاءُ نُصِیبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ»}} (یوسف/۱۲، ۵۵-۵۶). سپس قرآن پاداش اخروی این افراد را وراثت [[بهشت]] و جاویدان بودن در آن دانسته که بسیار بهتر و بالاتر از پاداش دنیوی است: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ*... أُولَٰئِک هُمُ الْوَارِثُونَ * الَّذِینَ یرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ»}} (مؤمنون/۲۳، ۸، ۱۰-۱۱؛ معارج/۷۰، ۳۲، ۳۵).
 ==خیانت در امانت==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 [[قرآن|قرآن مجید]] در تقویت این صفت نیک اخلاقی توصیه‌‌های فراوان کرده‌ و رعایت امانت را یکی از صفات مؤمنان دانسته است:
 *«{{متن قرآن|{{آیه|23|8}}}}»<ref>[[آیه 8 سوره مؤمنون|سوره مومنون، آیه ۸.]]</ref>؛ مؤمنان کسانی هستند که امانت‌ها و پیمان خویش را رعایت می‌کنند.
-*{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها»}}؛<ref>[[سوره نساء]]، آیه ۵۸.</ref> همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهل آن بدهید.
+*«{{متن قرآن|{{آیه|4|58}}}}»<ref>[[آیه 58 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۵۸.]]</ref>؛ همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهل آن بدهید.
 [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه وآله، قبل و بعد از [[بعثت]] به «محمد امین» معروف بود و مردم اشیای گرانبهای خود را نزد آن حضرت به [[امانت]] می‌سپردند. حتی در شب [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] ([[لیلة المبیت]]) که [[رسول خدا]] مخفیانه از [[مکه]] خارج شد، امانت‌های مردم را که اغلب از کفار بودند، نزد «[[ام ایمن]]» نهاد و به [[حضرت علی]] علیه‌السلام فرمود که در موقع مناسب به صاحبانش برگرداند.<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۵۰۴.</ref> برخی از احادیث در این باب چنین است:
-* [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: «لاتزال امتی بخیر مالم یتخاونوا و ادّوا الامانة؛<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۷۲.</ref> امت من همیشه در خیر و سلامت است تا زمانی که به یکدیگر [[خیانت]] نورزند و ادای امانت کنند».
+* [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله فرمود: {{متن حدیث|«لاتزال امتی بخیر مالم یتخاونوا و ادّوا الامانة»}}؛<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۷۲.</ref> امت من همیشه در خیر و سلامت است تا زمانی که به یکدیگر [[خیانت]] نورزند و ادای امانت کنند.
-* [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان علی]] علیه‌السلام فرمود: سوگند می‌خورم که لحظه‌ قبل از وفات پیامبر سه بار از او شنیدم که فرمود: «یا اباالحسن اَدّ الامانه الی البَرّ والفاجر فیما قلّ و جلّ حتی فی الخیط والمخیط؛<ref>بحارالانوار، ج۷۷، ص۲۷۵.</ref> ای علی! امانت را به نیکوکار و بدکار پس بده، کم باشد یا زیاد حتی نخ و سوزن».
+* [[امیرالمومنین|امیرمؤمنان علی]] علیه‌السلام فرمود: سوگند می‌خورم که لحظه‌ قبل از وفات پیامبر سه بار از او شنیدم که فرمود: {{متن حدیث|«یا اباالحسن اَدّ الامانه الی البَرّ والفاجر فیما قلّ و جلّ حتی فی الخیط والمخیط»}}؛<ref>بحارالانوار، ج۷۷، ص۲۷۵.</ref> ای علی! امانت را به نیکوکار و بدکار پس بده، کم باشد یا زیاد حتی نخ و سوزن.
-* همچنین آن حضرت در یکی از وصیت‌هایش فرمود: «اَدّوا الامانات ولَو إلی قتلة الانبیاء؛<ref>تحف العقول، ص۷۴.</ref> امانت‌ها را رد کنید، گرچه به قاتلان [[پیامبران]] باشد».
+* همچنین آن حضرت در یکی از وصیت‌هایش فرمود: {{متن حدیث|«اَدّوا الامانات ولَو إلی قتلة الانبیاء»}}؛<ref>تحف العقول، ص۷۴.</ref> امانت‌ها را رد کنید، گرچه به قاتلان [[پیامبران]] باشد.
-* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: «رأس الاسلام الامانة؛<ref>شرح غررالحکم، ج۴، ص۴۷.</ref> سر اسلام، امانت‌داری است».
+* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«رأس الاسلام الامانة»}}؛<ref>شرح غررالحکم، ج۴، ص۴۷.</ref> سر اسلام، امانت‌داری است.
-* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: «اذا احبّ الله عبدا حبّب الیه الامانة؛<ref> همان، ج۳، ص۱۴۰.</ref> وقتی خدا بنده‌ای را دوست بدارد، امانت‌داری را محبوب او می‌گرداند».
+* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«اذا احبّ الله عبدا حبّب الیه الامانة»}}؛<ref> همان، ج۳، ص۱۴۰.</ref> وقتی خدا بنده‌ای را دوست بدارد، امانت‌داری را محبوب او می‌گرداند.
-* [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: «ان الله عزوجل لم یبعث نبیاً الا بصدق الحدیث و اداء الامانة الی البَرّ والفاجر؛<ref>اصول کافی، ج۲، ص۸۵.</ref> خداوند هیچ پیامبری را برنیانگیخته، جز به راستگویی و ادای امانت به نیکوکار و بدکار».
+* [[امام صادق]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«ان الله عزوجل لم یبعث نبیاً الا بصدق الحدیث و اداء الامانة الی البَرّ والفاجر»}}؛<ref>اصول کافی، ج۲، ص۸۵.</ref> خداوند هیچ پیامبری را برنیانگیخته، جز به راستگویی و ادای امانت به نیکوکار و بدکار.
-* [[امام باقر]] علیه‌السلام فرمود: «ثلاث لم یجعل الله عزوجل لأحد فیهنّ رُخصة: اداء الامانة الی البر والفاجر...؛<ref> بحارالانوار، ج۷۴، ص۵۶.</ref> خداوند اجازه ترک سه چیز را به هیچ کس نداده: یکی رد امانت (به صاحبش) می‌باشد چه نیکوکار باشد چه بدکار...».
+* [[امام باقر]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«ثلاث لم یجعل الله عزوجل لأحد فیهنّ رُخصة: اداء الامانة الی البر والفاجر...»}}؛<ref> بحارالانوار، ج۷۴، ص۵۶.</ref> خداوند اجازه ترک سه چیز را به هیچ کس نداده: یکی رد امانت (به صاحبش) می‌باشد چه نیکوکار باشد چه بدکار....
 * [[ابوحمزه ثمالی]] می‌گوید: از [[امام سجاد]] علیه‌السلام شنیدم که به [[شیعه|شیعیان]] می‌فرمود: بر شما باد به ادای امانت؛ به خدا سوگند اگر قاتل پدرم [[امام حسین علیه السلام|حسین بن علی]] علیه‌السلام شمشیری را که با آن پدرم را به قتل رسانده، نزد من امانت گذارد، به او برمی‌گردانم.<ref>بحارالانوار، ج۷۵، ص۱۱۴.</ref>
 * پیامبر خدا صلى الله علیه وآله فرمود: به زیادى [[نماز]] کسان و [[روزه]] و [[حج]] و بخشش و ناله هاى شبانه آنها نگاه نکنید، بلکه راستگویى و امانتدارى شان را بنگرید.
-* [[امام کاظم]] علیه‌السلام فرمود: «انّ اهل الارض لمرحومون ما تحابّوا و ادّوا الامانات و عملوا بالحقّ؛<ref>همان، ص۱۱۷.</ref> تا وقتی که زمینیان به یکدیگر محبت کنند و امانت‌دار باشند و به حق عمل نمایند مورد رحمتند».
+* [[امام کاظم]] علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«انّ اهل الارض لمرحومون ما تحابّوا و ادّوا الامانات و عملوا بالحقّ»}}؛<ref>همان، ص۱۱۷.</ref> تا وقتی که زمینیان به یکدیگر محبت کنند و امانت‌دار باشند و به حق عمل نمایند مورد رحمتند.
-* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: «استعمال الامانة یزید فی الرّزق؛<ref>همان، ص۱۷۲.</ref> بکارگیری امانت، روزی را زیاد می‌کند».
+* امیرمؤمنان علیه‌السلام فرمود: {{متن حدیث|«استعمال الامانة یزید فی الرّزق»}}؛<ref>همان، ص۱۷۲.</ref> بکارگیری امانت، روزی را زیاد می‌کند.
 * امام صادق علیه‌السلام فرمود: خداوند هیچ پیامبری را برنینگیخته جز بر راستگویی و ادای امانت به نیکوکار و بدکار.

@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 * علی‌اصغر الهامی نیا، اخلاق اسلامی.
 * امانتداري، [http://www.hadith.net/n98-e3026.html پایگاه اطلاع رسانی حدیث شیعه]، بازیابی: 6 اردیبهشت 1393.
 [[رده: اخلاق اجتماعی پسندیده]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	از خصلت‌های بسیار زیبا و پسندیده، امانت‌داری و بازگرداندن به موقع و همراه با حفظ سلامت امانت است.		از خصلت‌های بسیار زیبا و پسندیده، امانت‌داری و بازگرداندن به موقع و همراه با حفظ سلامت امانت است.