امام حسین علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۲

2024-04-26T06:42:42Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۱

2021-03-15T09:41:37Z

مهدی موسوی در ‏۲۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۶

2020-08-23T12:36:43Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۱

2020-08-18T11:51:37Z

Zamani در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۶

2020-08-18T11:26:15Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-10-02T12:15:26Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۱

2019-09-05T09:21:18Z

Zamani در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۲۲

2019-09-05T06:22:09Z

Zamani در ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۲

2019-09-05T06:12:02Z

Zamani: /* نمونه هایی از سخن و سیره امام حسین علیه السلام */

2019-09-05T05:13:54Z

‏نمونه هایی از سخن و سیره امام حسین علیه السلام

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{عالی}}
-ابوعبدالله حسین بن [[امام علی|علی بن ابی طالب]] علیهم السلام ملقب به [[سید الشهداء]]، فرزند دوم [[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه]] سلام الله علیها و [[امام]] سوم [[شیعه|شیعیان]] است. آن حضرت پس از [[شهادت در راه خدا|شهادت]] برادرش [[امام حسن علیه السلام|امام حسن]] علیه السلام در سال ۵۰ هجری قمری به [[امامت]] رسید. ده سال از امامت آن حضرت مقارن با سالهای پایانی حکومت [[معاویه]] اولین حاکم [[بنی امیه]] بود، و پس از اینکه [[یزید]] فرزند معاویه در سال ۶۰ هجری پس از مرگ پدرش علی رغم مفاد [[صلح امام حسن علیه السلام|صلحنامه]] او با امام حسن علیه السلام، بر مسند [[خلافت]] تکیه زد، آن حضرت به دعوت مردم [[کوفه]] دست به قیام زد. اما مردم کوفه به آن حضرت [[خیانت]] نمودند و در پی آن ایشان به همراه تعدادی از بستگان و یاران همراهش در دهم [[ماه محرم|محرم]] سال ۶۱ هجری قمری در واقعه جانسوز [[واقعه عاشورا|عاشورا]] به شهادت رسیدند. شیعیان به همین مناسبت [[ماه محرم]] را به اقامه عزا برای آن حضرت و یارانش می پردازند.
+'''ابوعبدالله حسین بن علی علیه السلام'''، ملقب به [[سید الشهداء]]، فرزند دوم [[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه]] سلام الله علیها و [[امام]] سوم [[شیعه|شیعیان]] است. آن حضرت پس از [[شهادت در راه خدا|شهادت]] برادرش [[امام حسن علیه السلام|امام حسن]] علیه السلام در سال ۵۰ هجری قمری به [[امامت]] رسید. ده سال از امامت آن حضرت مقارن با سالهای پایانی حکومت [[معاویه]] اولین حاکم [[بنی امیه]] بود، و پس از اینکه [[یزید]] فرزند معاویه در سال ۶۰ هجری پس از مرگ پدرش علی رغم مفاد [[صلح امام حسن علیه السلام|صلحنامه]] او با امام حسن علیه السلام، بر مسند [[خلافت]] تکیه زد، آن حضرت به دعوت مردم [[کوفه]] دست به قیام زد. اما مردم کوفه به آن حضرت [[خیانت]] نمودند و در پی آن، ایشان به همراه تعدادی از بستگان و یاران همراهش در دهم [[ماه محرم|محرم]] سال ۶۱ هجری قمری در واقعه جانسوز [[واقعه عاشورا|عاشورا]] به شهادت رسیدند. شیعیان به همین مناسبت ماه محرم را به اقامه عزا برای آن حضرت و یارانش می پردازند.
 {{شناسنامه ائمه
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 |محل دفن=کربلا
 }}
-==ولادت امام==
+==ولادت امام حسین==
-اکثر منابع ولادت امام حسین علیه السلام را در سال چهارم هجری در شهر [[مدینه]] و در اوایل [[ماه شعبان]] ذکر نموده اند و در این بین، برخی منابع روز سوم<ref>مصباح المتهجد، شیخ طوسی دار الکتب الإسلامیه‏، تهران‏، ۱۴۰۹ ق‏، ج۲، ص۶۹۰ - وقایع الایام، شیخ عباس قمی</ref> و برخی پنجم شعبان<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۲۳۷</ref> را به عنوان تاریخ دقیق ولادت تعیین نموده اند.<ref>برای تفصیل رجوع شود به: [[ولادت امام حسین علیه السلام]].</ref>
+اکثر منابع [[ولادت امام حسین علیه السلام|ولادت امام حسین]] علیه السلام را در سال چهارم هجری در شهر [[مدینه]] و در اوایل [[ماه شعبان]] ذکر نموده اند و در این بین، برخی منابع روز سوم<ref>مصباح المتهجد، شیخ طوسی دار الکتب الإسلامیه‏، تهران‏، ۱۴۰۹ ق‏، ج۲، ص۶۹۰ - وقایع الایام، شیخ عباس قمی</ref> و برخی پنجم شعبان<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۲۳۷</ref> را به عنوان تاریخ دقیق ولادت آن حضرت تعیین نموده اند.
 ==کنیه و القاب==
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 ==امام حسین در زمان پیامبر اکرم==
-امام حسین علیه السلام ۶ سال و چند ماه از عمر خویش را در زمان حیات [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله گذراند. از این دوره زندگی ایشان، در منابع تاریخی  بیش از هر چیز اظهار محبت پیامبر(ص) به ایشان نقل شده است. به عنوان نمونه نقل شده است که رسول گرامی اسلام بارها  [[امام حسن علیه السلام|حسن]] (ع) و حسین (ع) را به سینه می فشرد وآنان را می بویید و می بوسید.<ref>ذخائر العقبی، ص ۱۲۲.</ref>
+امام حسین علیه السلام ۶ سال و چند ماه از عمر خویش را در زمان حیات [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله گذراند. از این دوره زندگی ایشان، در منابع تاریخی  بیش از هر چیز اظهار محبت پیامبر(ص) به ایشان نقل شده است. به عنوان نمونه نقل شده است که رسول گرامی اسلام بارها  [[امام حسن علیه السلام|حسن]] (ع) و حسین (ع) را به سینه می فشرد و آنان را می بویید و می بوسید.<ref>ذخائر العقبی، ص ۱۲۲.</ref>
 در روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله [[امامت]] ایشان و امام حسین علیه السلام مورد تاکید قرار گرفته است: «حسن و حسین امامند، چه قیام کنند و چه نکنند». <ref>مناقب آل أبی طالب علیهم السلام، ابن شهرآشوب، ج‌۳، ص۳۹۴ -ایشان می نویسد: «اهل قبله اجماع دارند بر اینکه پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: الحسن والحسین امامان قاما أوقعدا».</ref>
@@ سطر ۱۴۲: / سطر ۱۴۲: @@
 ==پیوندهای مرتبط==
 *[[ویژه نامه ماه محرم]]
 *[http://ahlolbait.com/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%AA%DB%8C/%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%B9%D9%84%D9%8A%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85 ویژه نامه شهادت امام حسین علیه السلام]

@@ سطر ۷۸: / سطر ۷۸: @@
 در سال ۵۹ هجری معاویه بر خلاف مفاد صلحنامه<ref>ابن اعثم، الفتوح، ۱۴۱۱ق، ص۲۹۰-۲۹۱</ref> که در آن حق تعیین جانشین از او صلب شده بود، تصمیم گرفت پسرش [[یزید]] را به عنوان خلیفه پس از خود تعیین کند و برای اطمینان از وقوع چنین امری بر آن شد که در زمان حیات خود از مردم برای او بیعت بگیرد. معاویه خود نخستین کسی شد که با پسرش یزید دست بیعت داد.<ref>[[مروج الذهب]] ۳۶/۳ و ۳۷</ref>
-ابن سعد در طبقات می‌نویسد: حسین بن علی بن ابیطالب از جمله اشخاصی بود که با [[یزید بن معاویه|یزید]] دست [[بیعت]] نداد. وی می‌افزاید: با مرگ معاویه در سال ۶۰ هجری پسرش یزید بر مسند خلافت تکیه زد و مردم با وی بیعت کردند. آنگاه یزید با ارسال نامه‌ای به حاکم [[مدینه]] نوشت: مردم را فراخوان و از آنان بیعت گیر و از بزرگان قریش آغاز کن و نخستین آنان حسین بن علی باشد.<ref>تراثنا، ش ۱۶۴/۱۰</ref>
+ابن سعد در طبقات می‌نویسد: حسین بن علی بن ابیطالب از جمله اشخاصی بود که با [[یزید بن معاویه|یزید]] دست [[بیعت]] نداد.<ref>الطبقات‏ الكبرى، خامسة1، ص439</ref> وی می‌افزاید: با مرگ معاویه در سال ۶۰ هجری پسرش یزید بر مسند خلافت تکیه زد و مردم با وی بیعت کردند. آنگاه یزید با ارسال نامه‌ای به حاکم [[مدینه]] نوشت: مردم را فراخوان و از آنان بیعت گیر و از بزرگان قریش آغاز کن و نخستین آنان حسین بن علی باشد.<ref>الطبقات‏ الكبرى، خامسة1، ص442</ref>
 چون حاکم [[مدینه]] از امام حسین علیه‌السلام بیعت خواست آن حضرت در پاسخ گفت: ما خاندان [[نبوت]] و معدن رسالتیم و یزید فاسق می‌گسار و آدم کش است و مثل من با مثل او بیعت نکند و در سخنی دیگر فرمود: و بر اسلام سلام باد آنگاه که این امت به حاکمی چون یزید مبتلا شود و...

@@ سطر ۱۳۳: / سطر ۱۳۳: @@
 *کسی که خداوند را آنطور که شایسته اوست [[عبادت]] کند خداوند بیش از آنچه آرزو و کفایت اوست به او می دهد.<ref>موسوعه کلمات امام حسین «علیه السلام»، ص ۷۴۸، ح۹۰۶</ref>
-*در مدّت عمر و در حفظ سلامت تن بکوشید.<ref>تحف العقول، ص ۲۳۹</ref>
+*مبادا تو از كسانى باشى كه به سبب گناهان بندگان خدا بر سرنوشت آنان بيمناك است ولى از سزاى گناه خويش غافل است و خاطرى آسوده دارد، زيرا خداى تبارك و تعالى در باره بهشتش نيرنگ نمى‏‌خورد و آنچه نزد اوست جز به طاعت و فرمانبردارى از او به دست نيايد.<ref>تحف العقول، ص ۲۳۹</ref>
 *«[[انس بن مالک]]» می‌گوید: در خدمت حسین بن علی نشسته بودم که یکی از کنیزان وارد شد و شاخه گلی به محضر آن حضرت تقدیم کرد. آن بزرگوار، بی درنگ خطاب به کنیز فرمود: تو اینک در راه خدا آزادی! «انس» گفت: ‌ای فرزند پیامبر! به همین آسانی او را آزاد می‌کنی؟ مگر این شاخه گل چقدر ارزش دارد؟ فرمود: خداوند ما را چنین تربیت کرده است. خود در [[قرآن]] می‌فرماید: «واذا حیّیتم بتحیة فحیوا باحسن منها او ردوها<ref>سوره نساء، آیه۸۶.</ref>؛ هرگاه کسی به شما نیکی کرد، شما نیز بهتر از آن و اقلا مثل آن را انجام دهید».<ref>کشف الغمة، ج۲، ص۳۱.</ref>
 *روایت شده است که روز عاشورا یک اثرى به پشت مبارک امام حسین علیه السّلام مشاهده شد، وقتى از حضرت [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السّلام راجع به آن اثر جویا شدند فرمود: آن اثر آن کیسه‌‏هاى غذائى است که بدوش می گرفت و براى بیوه زنان و یتیمان و بی‏نوایان می برد.<ref>زندگانى حضرت امام حسن مجتبى علیه السلام ( ترجمه جلد ۴۴ بحارالأنوار)، ص۲۰۱.</ref>

@@ سطر ۱۳۶: / سطر ۱۳۶: @@
 *در مدّت عمر، در حفظ سلامت تن بكوشيد.<ref>تحف العقول، ص 239</ref>
 *چيزى را بر زبان نياوريد كه از ارزش شما بكاهد.<ref>جلاءالعيون، ج 2، ص 205</ref>
 *روایت شده است که روز عاشورا يك اثرى به پشت مبارك امام حسين عليه السّلام مشاهده شد، وقتى از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام راجع به آن اثر جويا شدند فرمود: آن اثر آن كيسه‌‏هاى غذائى است كه بدوش ميگرفت و براى بيوه زنان و يتيمان و بی‏نوايان مي برد.<ref>زندگانى حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام ( ترجمه جلد 44 بحار الأنوار)، ص201</ref>

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 برای تفصیل رجوع شود به: [[ولادت امام حسین علیه السلام]]
-==کنيه و لقب و نقش انگشتري==
+==کنيه و القاب==
 کنيه آن حضرت ابو عبد الله و مشهور ترین لقب آن حضرت سید الشهداء است. القاب دیگر آن حضرت را الشهید، السبط، التَّام، الرشيد، الوفي، الطيب، المبارک، التَّابِعُ وَ الرَّضِيُّ لِلَّهِ، الشَّارِي نَفْسَهُ لِلَّهِ و الدَّالُّ عَلَى ذَاتِ اللَّه‏ نوشته اند.<ref>خصيبى، حسين بن حمدان، الهداية الكبرى، البلاغ - بيروت، 1419 ق ، ص201</ref>
@@ سطر ۸۷: / سطر ۸۷: @@
 مسعودی می‌نویسد: یزید مردی عیاش بود. پرندگان شکاری و سگ و میمون و یوز نگه می‌داشت و می‌گساری می‌کرد. و در ایام وی غنا در [[مکه]] و [[مدینه]] رواج یافت و لوازم لهو و لعب بکار رفت و مردم آشکارا می‌گساری می‌کردند. و درباره رفتار او با رعیت می‌گوید: [[فرعون]] در کار رعیت از او عادلتر و در کار خاصه و عامه مردم خویش منصفتر بود.<ref>مروج الذهب 77/3 و 78</ref>
-به گفته شیخ مفید، امام حسین علیه‌السلام چون اوضاع مدینه را واژگونه یافت درنگ در آن شهر مقدس را جایز ندانست و در روز یکشنبه دو روز مانده به آخر [[رجب]] از سال 60 هجری به اتفاق اهل بیت و یاران خود راهی مکه شد.<ref>شیخ مفید، ارشاد، ج۲، ص۳۴</ref>
+به گفته شیخ مفید، امام حسین علیه‌السلام چون اوضاع مدینه را واژگونه یافت درنگ در آن شهر مقدس را جایز ندانست و در روز یکشنبه دو روز مانده به آخر [[رجب]] از سال 60 هجری به اتفاق اهل بیت و یاران خود راهی مکه شد.<ref>شیخ مفید، الإرشاد،  قم، كنگره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۳۴</ref>
 آن حضرت هدف از خروج خویش را در وصیتی به برادرش [[محمد بن حنفیه]] چنین بیان فرمود: من برای گردنکشی و فساد و ظلم [از مدینه] خارج نشده‌ام. بلکه خارج شدم برای اصلاح در امت جدم صلی الله علیه و آله. و می خواهم [[امر به معروف و نهی از منکر]] کنم و مطابق سیره جدم و پدرم علی بن ابیطالب علیه السلام رفتار کنم.<ref> حسينى موسوى، محمد بن أبي طالب، تسلية المُجالس و زينة المَجالس (مقتل الحسين عليه السلام)، قم، چاپ اول، ۱۴۱۸ق، ج۲، ص۱۶۰</ref> امام حسین علیه السلام در شب جمعه سوم ماه [[شعبان]] به مکه معظمه وارد گردید.<ref>شیخ مفید، ارشاد، ج۲، ص۳۵</ref>
@@ سطر ۹۵: / سطر ۹۵: @@
 امام حسین علیه‌السلام در پاسخ به درخواست‌های مردم کوفه [[مسلم بن عقیل]] را در نیمه ماه مبارک [[رمضان]] به جانب کوفه روانه کرد و به او گفت: نزد مردم کوفه برو. اگر آن چه نوشته‌اند حق باشد مرا خبر ده تا به تو ملحق شوم.<ref>[[مروج الذهب]] 64/3</ref>
-مسلم به روز پنجم [[شوال]] وارد کوفه شد<ref>وقايع الأيام، شیخ عباس قمی، ص 69</ref> و مردم دسته دسته به بیعت با او شتافتند و به قولی ۱۸۰۰۰ نفر با او بیعت کردند.<ref>الإرشاد، شیخ مفید، قم: كنگره شيخ مفيد، 1413 ق‏، ج‏2، ص 41</ref> وی این مطلب را به امام حسین علیه‌السلام گزارش داد و از آن حضرت خواست به کوفه بیاید. اخبار کوفه به یزید رسید. وی در اولین عکس العمل [[نعمان بن بشیر]] حاکم کوفه را عزل و به جای او [[عبیدالله بن زیاد]] را نصب کرد و به او فرمان داد که مسلم بن عقیل را دستگیر یا تبعید یا به قتل برساند. و از طرفی مزدوران خود را بسیج کرد تا امام حسین علیه‌السلام را در شهر مکه غافلگیر کرده از میان بردارند.
+مسلم به روز پنجم [[شوال]] وارد کوفه شد<ref>وقايع الأيام، شیخ عباس قمی، ص 69</ref> و مردم دسته دسته به بیعت با او شتافتند و به قولی ۱۸۰۰۰ نفر با او بیعت کردند.<ref>الإرشاد، شیخ مفید، ج۲، ص۴۱</ref> وی این مطلب را به امام حسین علیه‌السلام گزارش داد و از آن حضرت خواست به کوفه بیاید. اخبار کوفه به یزید رسید. وی در اولین عکس العمل [[نعمان بن بشیر]] حاکم کوفه را عزل و به جای او [[عبیدالله بن زیاد]] را نصب کرد و به او فرمان داد که مسلم بن عقیل را دستگیر یا تبعید یا به قتل برساند. و از طرفی مزدوران خود را بسیج کرد تا امام حسین علیه‌السلام را در شهر مکه غافلگیر کرده از میان بردارند.
 ===واقعه عاشورا===
-چون امام علیه‌السلام از توطئه سوء قصد به جان خویش آگاهی یافت از سر حفظ حرمت و قداست بیت الله الحرام [[مناسک حج]] را به اضطرار پایان برد و به روز هشتم [[ذی الحجه]] از سال 60 هجری مکه را به قصد عراق وداع گفت.<ref>الارشاد/ 218</ref>
+چون امام علیه‌السلام از توطئه سوء قصد به جان خویش آگاهی یافت از سر حفظ حرمت و قداست بیت الله الحرام [[مناسک حج]] را به اضطرار پایان برد و به روز هشتم [[ذی الحجه]] از سال 60 هجری مکه را به قصد عراق وداع گفت.<ref>الإرشاد، شیخ مفید، ج۲، ص۶۶</ref>
 [[ابن عباس]] بعد از واقعه [[کربلا]] در نامه‌اش به یزید می‌نویسد: هرگز فراموش نخواهم کرد که حسین بن علی را از حرم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به حرم خدا طرد کردی و آن گاه مردانی را پنهانی بر سر او فرستادی تا غافلگیر او را بکشند. سپس او را از حرم خدا به [[کوفه]] راندی و ترسان و نگران از [[مکه]] بیرون شد با این که در گذشته و حال عزیزترین مردم بطحا بود و اگر در مکه اقامت می گزید و خونریزی در آن را روا می شمرد از همه مردم مکه و مدینه در دو حرم بیشتر فرمان برده می شد. لیکن او خوش نداشت که حرمت خانه و حرمت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را حلال شمارد. و بزرگ شمرد آن چه را که تو بزرگ نشمردی از آن جا که در نهان مردانی در پی او به مکه فرستادی تا در حرم با او بجنگند.<ref>[[تاريخ يعقوبي]] 221/1 و 222</ref>
@@ سطر ۱۱۸: / سطر ۱۱۸: @@
 حجاج بن عبدالله که خود در صحنه حاضر بود می گوید: به خدا هرگز شکسته ای را ندیده بودم که فرزند و کسان و یارانش کشته شده باشند و چون او ثابت قدم و آرام خاطر باشد. به خدا قسم پیش از او و پس از او کسی را همانندش ندیدم. وقتی حمله می برد پیادگان از راست و چپ او همچون بزغالگان از حمله گرگ فراری می شدند. <ref>[[تاريخ طبري]] 245/4</ref>
-==اولاد امام حسین علیه السلام==
+==فرزندان امام حسین علیه السلام==
-برای امام حسین علیه السلام شش<ref>ارشاد / 253</ref> یا نه<ref>[[تاريخ اهل البيت]] / 102</ref> یا ده<ref>[[كشف الغمه]] 250/2</ref> فرزند از مادران مختلف شمرده اند که از آن فرزندان علی اکبر و عبدالله شیرخوار (علی اصغر) در کنار پدر به شهادت رسیدند و [[امام سجاد]] علیه السلام پیشوای چهارم شیعیان گردید.
+برای امام حسین علیه السلام شش<ref>شیخ مفید، ارشاد، ج۲، ص۱۳۵</ref> یا نه<ref>[[تاريخ اهل البيت]] / 102</ref> یا ده<ref>[[كشف الغمه]] 250/2</ref> فرزند از مادران مختلف شمرده اند که از آن فرزندان علی اکبر و عبدالله شیرخوار (علی اصغر) در کنار پدر به شهادت رسیدند و [[امام سجاد]] علیه السلام پیشوای چهارم شیعیان گردید.
 اسامی فرزندان آن حضرت به اين ترتيب است: