النسیء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۰

2026-02-26T14:00:17Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:40:53Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ استقرار مراسم حج در ماه ذی الحجه را به النسیء منتقل کرد

2023-11-05T11:47:21Z

مهدی موسوی صفحهٔ استقرار مراسم حج در ماه ذی الحجه را به النسیء منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۶

2023-11-05T11:46:43Z

مهدی موسوی در ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۴

2023-11-05T06:54:54Z

مهدی موسوی در ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۱

2023-11-05T06:21:11Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: استقرار مراسم حج در ذي حجه را به استقرار مراسم حج در ماه ذی الحجه منتقل کرد

2022-07-09T06:09:24Z

مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: استقرار مراسم حج در ذي حجه را به استقرار مراسم حج در ماه ذی الحجه منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۴۴

2015-12-25T06:44:31Z

مرضیه الله وکیل جزی: استقرار مراسم حج در ذي حجه را به تقویم: استقرار مراسم حج در ذي حجه منتقل کرد

2012-10-29T05:07:36Z

استقرار مراسم حج در ذي حجه را به تقویم: استقرار مراسم حج در ذي حجه منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۱۰

2012-08-15T06:10:41Z

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 در زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[حضرت اسماعیل]] علیهماالسلام نیز، که آن دو به امر پروردگار متعال [[خانه خدا]] را تجدید بنا نمودند، در ایام ذی الحجه مراسم حج را به جای آوردند<ref> همان، ج ۲۱، ص ۹۹ و مجمع االبیان فضل بن حسن طبرسی، ج ۲-۱، ص ۳۹.</ref> و این سنت الهی در میان اولاد و احفاد حضرت اسماعیل علیه‌السلام تا صدها سال برقرار بود، تا این که مردم [[شبه جزیره عربستان|جزیرة العرب]] به تدریج به [[کفر]] و [[شرک]] روی آورده و خانه خدا را بتکده خویش قرار دادند، ولی مراسم حج را به خاطر افتخار و مزیت خویش نگه داشتند.
-آنان به دلایل شخصی و عدم شکیبایی در سه ماه حرام متوالی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، برای قتل و غارت و تجاوز به یکدیگر<ref> بحارالانوار، ج ۹، ص ۷۹.</ref> یا به انگیزه اقلیمی و اوضاع جوّی جهت نگه داشتن ایام حج در یک مقطع خاص از سال شمسی،<ref> همان، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref> اقدام به جابجایی ماه‌های حرام کردند. [[قرآن مجید]] با اشاره به کردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: {{متن قرآن|«اِنّمَا النَّسیءُ زیادَةٌ فی الکفرِ یُضَّلُ بِهِ اِلذّینَ کفَرُوا یُحِلُّونَهُ عاماً وَ یُحَّرِمُونَهُ عاماً، لِیُواطِئُوا عِدََّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُینَ لَهُم سُوءُ اَعمالِهِم...»}}؛<ref> [[سوره توبه]]، آیه ۳۷.</ref> جز این نیست که جابجا کردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را یک سال حلال مى‌شمارند، و یک سال [دیگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا [[حرام]] کرده [بر خود] [[حلال]] گردانند. زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است... .
+آنان به دلایل شخصی و عدم شکیبایی در سه ماه حرام متوالی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، برای قتل و غارت و تجاوز به یکدیگر<ref> بحارالانوار، ج ۹، ص ۷۹.</ref> یا به انگیزه اقلیمی و اوضاع جوّی جهت نگه داشتن ایام حج در یک مقطع خاص از سال شمسی،<ref> همان، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref> اقدام به جابجایی ماه‌های حرام کردند. [[قرآن مجید]] با اشاره به کردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: «{{متن قرآن|إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ ۖ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللَّهُ ۚ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ ...}}<ref>[[آیه 37 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۳۷.]]</ref>؛ جز این نیست که جابجا کردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را یک سال حلال مى‌شمارند، و یک سال [دیگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا [[حرام]] کرده [بر خود] [[حلال]] گردانند. زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است...».
 به هر روی، عرب‌های [[جاهلیت|جاهلی]] برای گریز از حرمت ماه‌های حرام، ترفندهای گوناگونی بکار بستند. آنان بنابر قولی، ماه‌های ذی القعده و ذی الحجه را ماه‌های حرام می‌شمردند و سپس ماه محرم را حلال اعلام کرده و ماه [[صفر]] را به جای آن حرام می‌شمردند؛ تا این که هم حرمت سه ماه را نگه داشته و هم به مدت یک ماه در میان آن‌ها، فرصت جنگ و جدال و غارت داشته باشند. ولی در واقع، آنها حرمت ماه حرام را حذف نمی‌کردند بلکه تنها آن‌را جابه‌جا می‌کردند. بنابر قولی دیگر، آنان در هر دو سال یک ماه را حرام می‌شمرده و دو ماه دیگر را حلال می‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذی القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذی الحجه را و دو سال متوالی ماه محرم را ماه [[حج]] قرار می‌دادند و بقیه ماه‌ها را بر خود حلال می‌کردند. بدین گونه ماه‌های حرام و ایام حج را دستخوش هواهای نفسانی خود قرار داده و سنت الهی را تعطیل کردند.

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 *[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa45223 "تفسیر آیه شریفه ۳۷ سوره توبه"، پایگاه اسلام کوئست].
 *[https://quran.inoor.ir/fa/ayah/9/37/related-vocabulary "النسیء"، پایگاه جامع قرآنی].
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:تاریخ اسلام]]
 [[رده:دوران جاهلیت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{تقویم|روز= 8 ذی الحجه|سال= سال ۱۰ هجری قمری}}
+'''«النَّسِیء»''' در لغت به معنای تأخیر انداختن است و در [[قرآن|قرآن کریم]] به «جابجایی ماه‌های حرام» ([[ذی القعده|ذی‌القعده]]، [[ذی الحجه|ذی‌الحجه]] و [[ماه محرم|محرّم]]) توسط مردم [[شبه جزیره عربستان|جزیرة العرب]] برای گریز از حرمت ماه‌های حرام اشاره دارد؛ که بدین گونه، ماه‌های حرام و ایام [[حج]] را دستخوش هواهای نفسانی خود قرار داده و سنت الهی را تعطیل کردند. اما با ظهور [[اسلام]]، از این سنت‌شکنی [[جاهلیت|جاهلی]]<nowiki/> جلوگیری شد و ماه [[حج]] و [[زیارت|زیارت]] خانه خدا در ماه ذی‌الحجه -چنانکه قبلا بود- تثبیت گردید.
 از [[احادیث]] متعدد بدست می‌آید که انجام مراسم [[حج]] برای نخستین بار از سوی [[حضرت آدم]] علیه‌السلام واقع گردید و حج او، پس از پذیرفته شدن [[توبه]]‌اش بود و او در ماه [[ذی الحجه|ذی الحجه‌]]، این عمل عبادی را به جای آورد.<ref> بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۱، ص ۱۷۸ و ج ۹۸، ص ۱۸۹.</ref>
 در زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[حضرت اسماعیل]] علیهماالسلام نیز، که آن دو به امر پروردگار متعال [[خانه خدا]] را تجدید بنا نمودند، در ایام ذی الحجه مراسم حج را به جای آوردند<ref> همان، ج ۲۱، ص ۹۹ و مجمع االبیان فضل بن حسن طبرسی، ج ۲-۱، ص ۳۹.</ref> و این سنت الهی در میان اولاد و احفاد حضرت اسماعیل علیه‌السلام تا صدها سال برقرار بود، تا این که مردم [[شبه جزیره عربستان|جزیرة العرب]] به تدریج به [[کفر]] و [[شرک]] روی آورده و خانه خدا را بتکده خویش قرار دادند، ولی مراسم حج را به خاطر افتخار و مزیت خویش نگه داشتند.
-آنان به دلایل شخصی و عدم شکیبایی در سه ماه حرام متوالی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، برای قتل و غارت و تجاوز به یکدیگر<ref> بحارالانوار، ج ۹، ص ۷۹.</ref> یا به انگیزه اقلیمی و اوضاع جوّی جهت نگه داشتن ایام حج در یک مقطع خاص از سال شمسی،<ref> همان، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref> اقدام به جابجایی ماه‌های حرام کردند. [[قرآن مجید]] با اشاره به کردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: {{متن قرآن|«اِنّمَا النَّسیی زیادَةٌ ُفی الکفرِ یضَّلُ بِهِ اِلذّینَ کفَرُوا یحِلُّونَهُ عاماً وَ یحَّرِمُونَهُ عاماً، لِیواطِئُوا عِدََّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُینَ لَهُم سُوءُ اَعمالِهِم...»}}؛<ref> [[سوره توبه]]، آیه ۳۷.</ref> جز این نیست که جابجا کردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را یکسال حلال مى‌شمارند، و یکسال [دیگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا حرام کرده [بر خود] حلال گردانند. زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است... .
+آنان به دلایل شخصی و عدم شکیبایی در سه ماه حرام متوالی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، برای قتل و غارت و تجاوز به یکدیگر<ref> بحارالانوار، ج ۹، ص ۷۹.</ref> یا به انگیزه اقلیمی و اوضاع جوّی جهت نگه داشتن ایام حج در یک مقطع خاص از سال شمسی،<ref> همان، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref> اقدام به جابجایی ماه‌های حرام کردند. [[قرآن مجید]] با اشاره به کردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: {{متن قرآن|«اِنّمَا النَّسیءُ زیادَةٌ فی الکفرِ یُضَّلُ بِهِ اِلذّینَ کفَرُوا یُحِلُّونَهُ عاماً وَ یُحَّرِمُونَهُ عاماً، لِیُواطِئُوا عِدََّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُینَ لَهُم سُوءُ اَعمالِهِم...»}}؛<ref> [[سوره توبه]]، آیه ۳۷.</ref> جز این نیست که جابجا کردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را یک سال حلال مى‌شمارند، و یک سال [دیگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا [[حرام]] کرده [بر خود] [[حلال]] گردانند. زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است... .
-به هر روی، عرب‌های [[جاهلیت|جاهلی]] برای گریز از حرمت ماه‌های حرام، ترفندهای گوناگونی بکار بستند. آنان بنابر قولی، ماه‌های ذی القعده و ذی الحجه را ماه‌های حرام می‌شمردند و سپس ماه محرم را حلال اعلام کرده و ماه [[صفر]] را به جای آن حرام می‌شمردند؛ تا این که هم حرمت سه ماه را نگه داشته و هم به مدت یک ماه در میان آن‌ها، فرصت جنگ و جدال و غارت داشته باشند. بنابر قولی دیگر، آنان در هر دو سال یک ماه را حرام می‌شمرده و دو ماه دیگر را حلال می‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذی القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذی الحجه را و دو سال متوالی ماه محرم را ماه [[حج]] قرار می‌دادند و بقیه ماه‌ها را بر خود حلال می‌کردند. بدین گونه ماه‌های حرام و ایام حج را دستخوش هواهای نفسانی خود قرار داده و سنت الهی را تعطیل کردند.
+به هر روی، عرب‌های [[جاهلیت|جاهلی]] برای گریز از حرمت ماه‌های حرام، ترفندهای گوناگونی بکار بستند. آنان بنابر قولی، ماه‌های ذی القعده و ذی الحجه را ماه‌های حرام می‌شمردند و سپس ماه محرم را حلال اعلام کرده و ماه [[صفر]] را به جای آن حرام می‌شمردند؛ تا این که هم حرمت سه ماه را نگه داشته و هم به مدت یک ماه در میان آن‌ها، فرصت جنگ و جدال و غارت داشته باشند. ولی در واقع، آنها حرمت ماه حرام را حذف نمی‌کردند بلکه تنها آن‌را جابه‌جا می‌کردند. بنابر قولی دیگر، آنان در هر دو سال یک ماه را حرام می‌شمرده و دو ماه دیگر را حلال می‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذی القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذی الحجه را و دو سال متوالی ماه محرم را ماه [[حج]] قرار می‌دادند و بقیه ماه‌ها را بر خود حلال می‌کردند. بدین گونه ماه‌های حرام و ایام حج را دستخوش هواهای نفسانی خود قرار داده و سنت الهی را تعطیل کردند.
 اما با ظهور [[اسلام]] و آزادسازی [[مکه]] معظمه بدست [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله، از سنت‌شکنی عرب‌ها جلوگیری شد و ماه حج و [[زیارت|زیارت]] خانه خدا به جای اصلی‌اش برگشت.<ref> بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref>
-عرب‌های جزیرة‌العرب در سال هشتم هجری، حج را در ذی القعده انجام دادند، اما در سال نهم هجری آن را در ماه ذی الحجه به جای آوردند و در [[حجة الوداع]]، که رسول خدا صلی الله علیه وآله در ذی الحجه سال دهم هجری به زیارت خانه خدا رفته بود، همان ماه را برای همیشه ماه انجام حج [[واجب]] قرار داد و در ضمن خطبه‌ای فرمود: «همانا زمان به مانند هیأتی که خداوند در آفرینش زمین و آسمان به وجود آورد به جای اصلی‌اش برمی گردد. به این صورت که هر سال دوازده ماه دارد و چهار ماه از آن‌ها حرام است که سه ماه پشت سر هم ذی القعده، ذی الحجه و محرم و چهارمین ماه [[رجب]] که میان [[جمادی الثانی]] و [[شعبان]] قرار گرفته است».<ref> مجمع البیان، ج ۶-۵، ص ۴۵.</ref> از آن هنگام مراسم حج، همه ساله در ماه ذی الحجه برگزار می‌گردد.
+عرب‌های جزیرة‌العرب در سال هشتم هجری، حج را در ماه [[ماه ذی القعده|ذی القعده]] انجام دادند، اما در سال نهم هجری آن را در ماه [[ذی الحجه]] به جای آوردند و در [[حجة الوداع]]، که رسول خدا صلی الله علیه وآله در ذی الحجه سال دهم هجری به زیارت خانه خدا رفته بود، همان ماه را برای همیشه ماه انجام حج [[واجب]] قرار داد و در ضمن خطبه‌ای فرمود: «همانا زمان به مانند هیأتی که خداوند در آفرینش زمین و آسمان به وجود آورد به جای اصلی‌اش برمی گردد. به این صورت که هر سال دوازده ماه دارد و چهار ماه از آن‌ها حرام است که سه ماه پشت سر هم ذی القعده، ذی الحجه و محرم و چهارمین ماه [[رجب]] که میان [[جمادی الثانی]] و [[شعبان]] قرار گرفته است».<ref> مجمع البیان، ج ۶-۵، ص ۴۵.</ref> از آن هنگام مراسم حج، همه ساله در ماه ذی الحجه برگزار می‌گردد.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان.
-[[رده:وقایع ماه ذی الحجه]]
+*[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa45223 "تفسیر آیه شریفه ۳۷ سوره توبه"، پایگاه اسلام کوئست].
 [[رده:تاریخ اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{تقویم|روز= 8 ذی الحجه|سال= سال 10 هجری قمری}}
+{{تقویم|روز= 8 ذی الحجه|سال= سال ۱۰ هجری قمری}}
-استقرار مراسم حج در ذي حجه
+آنان به دلایل شخصی و عدم شکیبایی در سه ماه حرام متوالی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، برای قتل و غارت و تجاوز به یکدیگر<ref> بحارالانوار، ج ۹، ص ۷۹.</ref> یا به انگیزه اقلیمی و اوضاع جوّی جهت نگه داشتن ایام حج در یک مقطع خاص از سال شمسی،<ref> همان، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref> اقدام به جابجایی ماه‌های حرام کردند. [[قرآن مجید]] با اشاره به کردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: {{متن قرآن|«اِنّمَا النَّسیی زیادَةٌ ُفی الکفرِ یضَّلُ بِهِ اِلذّینَ کفَرُوا یحِلُّونَهُ عاماً وَ یحَّرِمُونَهُ عاماً، لِیواطِئُوا عِدََّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَیحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُینَ لَهُم سُوءُ اَعمالِهِم...»}}؛<ref> [[سوره توبه]]، آیه ۳۷.</ref> جز این نیست که جابجا کردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را یکسال حلال مى‌شمارند، و یکسال [دیگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههایى که خدا حرام کرده است موافق سازند، و در نتیجه آنچه را خدا حرام کرده [بر خود] حلال گردانند. زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است... .
-<br />
+به هر روی، عرب‌های [[جاهلیت|جاهلی]] برای گریز از حرمت ماه‌های حرام، ترفندهای گوناگونی بکار بستند. آنان بنابر قولی، ماه‌های ذی القعده و ذی الحجه را ماه‌های حرام می‌شمردند و سپس ماه محرم را حلال اعلام کرده و ماه [[صفر]] را به جای آن حرام می‌شمردند؛ تا این که هم حرمت سه ماه را نگه داشته و هم به مدت یک ماه در میان آن‌ها، فرصت جنگ و جدال و غارت داشته باشند. بنابر قولی دیگر، آنان در هر دو سال یک ماه را حرام می‌شمرده و دو ماه دیگر را حلال می‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذی القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذی الحجه را و دو سال متوالی ماه محرم را ماه [[حج]] قرار می‌دادند و بقیه ماه‌ها را بر خود حلال می‌کردند. بدین گونه ماه‌های حرام و ایام حج را دستخوش هواهای نفسانی خود قرار داده و سنت الهی را تعطیل کردند.
-در زمان [[حضرت ابراهيم]] و [[حضرت اسماعیل]] علیهماالسلام نیز، كه آن دو به امر پروردگار متعال [[خانه خدا]] را تجديد بنا نمودند، در ايام ذي الحجه مراسم حج را به جاي آوردند<ref> همان، ج 21، ص 99 و مجمع االبيان فضل بن حسن طبرسي، ج 2-1، ص 39.</ref> و اين سنت الهي در ميان اولاد و احفاد حضرت اسماعيل علیه‌السلام تا صدها سال برقرار بود، تا اين كه مردم [[شبه جزیره عربستان|جزيرة العرب]] به تدريج به [[كفر]] و [[شرك]] روي آورده و خانه خدا را بتكده خويش قرار دادند، ولي مراسم حج را به خاطر افتخار و مزيت خويش نگه داشتند.
+اما با ظهور [[اسلام]] و آزادسازی [[مکه]] معظمه بدست [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله، از سنت‌شکنی عرب‌ها جلوگیری شد و ماه حج و [[زیارت|زیارت]] خانه خدا به جای اصلی‌اش برگشت.<ref> بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۳۹.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان.
 [[رده:وقایع ماه ذی الحجه]]
-[[رده:سال ۱۰ هجری قمری]]
+[[رده:تاریخ اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 8 ذی الحجه|سال= سال 10 هجری قمری}}
 ==نخستین حج==
-از [[احاديث]] و روايات متعدد، بدست مي‌آيد كه انجام مراسم [[حج]] براي نخستين بار از سوي [[حضرت آدم]] علیه‌السلام واقع گرديد و حج او، پس از پذيرفته شدن [[توبه]]‌اش بود و او در ماه [[ذی الحجه]]‌الحرام، اين عمل عبادي را به جاي آورد.<ref> [[بحارالانوار]] [[علامه مجلسی]]، ج 11، ص 178 و ج 98، ص 189.</ref>
+از [[احاديث]] متعدد بدست مي‌آيد كه انجام مراسم [[حج]] براي نخستين بار از سوي [[حضرت آدم]] علیه‌السلام واقع گرديد و حج او، پس از پذيرفته شدن [[توبه]]‌اش بود و او در ماه [[ذی الحجه|ذی الحجه‌]]، اين عمل عبادي را به جاي آورد.<ref> بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 11، ص 178 و ج 98، ص 189.</ref>
-==تجدید بنای کعبه==
+در زمان [[حضرت ابراهيم]] و [[حضرت اسماعیل]] علیهماالسلام نیز، كه آن دو به امر پروردگار متعال [[خانه خدا]] را تجديد بنا نمودند، در ايام ذي الحجه مراسم حج را به جاي آوردند<ref> همان، ج 21، ص 99 و مجمع االبيان فضل بن حسن طبرسي، ج 2-1، ص 39.</ref> و اين سنت الهي در ميان اولاد و احفاد حضرت اسماعيل علیه‌السلام تا صدها سال برقرار بود، تا اين كه مردم [[شبه جزیره عربستان|جزيرة العرب]] به تدريج به [[كفر]] و [[شرك]] روي آورده و خانه خدا را بتكده خويش قرار دادند، ولي مراسم حج را به خاطر افتخار و مزيت خويش نگه داشتند.
 ==جابجایی ماههای حرام==
-آنان به دلايل شخصي و عدم شكيبايي در سه ماه حرام متوالي [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[محرم]] براي قتل، غارت و تجاوز به هم ديگر<ref> بحارالانوار، ج 9، ص 79.</ref> يا به انگيزه اقليمي و اوضاع جوي جهت نگه داشتن ايام حج در يك مقطع خاص از سال شمسي<ref> همان، ج 53، ص 39.</ref> اقدام به جابجايي ماه‌هاي حرام كردند و [[قرآن]] مجيد با اشاره به كردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داد.
+آنان به دلايل شخصي و عدم شكيبايي در سه ماه حرام متوالي [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرم]]، براي قتل و غارت و تجاوز به یکديگر<ref> بحارالانوار، ج 9، ص 79.</ref> يا به انگيزه اقليمي و اوضاع جوّي جهت نگه داشتن ايام حج در يك مقطع خاص از سال شمسي،<ref> همان، ج 53، ص 39.</ref> اقدام به جابجايي ماه‌هاي حرام كردند. [[قرآن مجيد]] با اشاره به كردار آنان، عملشان را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است: «اِنّمَا النَّسييُ زيادَة ُفي الكُفرِ يُضَّلُ بِهِ اِلذّينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَّرِمُونَهُ عاماً، لِيُواطِئُوا عِدََّةَ ما حَرَّمَ اللهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللهُ زُيّنَ لَهُم سُوءُ اَعمالِهِم...»؛<ref> [[سوره توبه]](9)، آيه 37.</ref> جز اين نيست كه جابجا كردن [ماههاى حرام‌]، فزونى در كفر است كه كافران به وسيله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را يكسال حلال مى‌شمارند، و يكسال [ديگر]، آن را حرام مى‌دانند، تا با شماره ماههايى كه خدا حرام كرده است موافق سازند، و در نتيجه آنچه را خدا حرام كرده [بر خود] حلال گردانند. زشتى اعمالشان برايشان آراسته شده است... .
-بنابر قولي ديگر، آنان در هر دو سال يك ماه را حرام مي‌شمرده و دو ماه ديگر را حلال مي‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذي القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذي الحجه را و دو سال متوالي ماه محرم را ماه [[حج]] قرار مي‌دادند و بقيه ماه‌ها را بر خود حلال مي‌كردند.
+به هر روي، عرب‌هاي [[جاهلیت|جاهلی]] براي گريز از حرمت ماه‌هاي حرام، ترفندهاي گوناگوني بكار بستند. آنان بنابر قولي، ماه‌هاي ذي القعده و ذي الحجه را ماه‌هاي حرام مي‌شمردند و سپس ماه محرم را حلال اعلام كرده و ماه [[صفر]] را به جاي آن حرام مي‌شمردند؛ تا اين كه هم حرمت سه ماه را نگه داشته و هم به مدت يك ماه در ميان آن‌ها، فرصت جنگ و جدال و غارت داشته باشند. بنابر قولي ديگر، آنان در هر دو سال يك ماه را حرام مي‌شمرده و دو ماه ديگر را حلال مي‌دانستند. مثلاً دو سال پشت سر هم ماه ذي القعده و دو سال پشت سر هم ماه ذي الحجه را و دو سال متوالي ماه محرم را ماه [[حج]] قرار مي‌دادند و بقيه ماه‌ها را بر خود حلال مي‌كردند. بدين گونه ماه‌هاي حرام و ايام حج را دستخوش هواهاي نفساني خود قرار داده و سنت الهي را تعطيل كردند.
-بدين گونه ماه‌هاي حرام و ايام حج را دستخوش هواهاي نفساني خود قرار داده و سنت الهي را تعطيل كردند. اما با ظهور اسلام و آزادسازي [[مكه]] معظمه بدست تواناي رسول خدا صلی الله علیه و آله، از سنت‌شكني عرب‌ها جلوگيري شد و ماه حج و زيارت خانه خدا به جاي اصلي‌اش برگشت.<ref> بحارالانوار، ج 53، ص 39.</ref>
+اما با ظهور [[اسلام]] و آزادسازي [[مكه]] معظمه بدست [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله، از سنت‌شكني عرب‌ها جلوگيري شد و ماه حج و [[زیارت|زيارت]] خانه خدا به جاي اصلي‌اش برگشت.<ref> بحارالانوار، ج 53، ص 39.</ref>
-==استقرار مراسم حج در ذي حجه==
+عرب‌هاي جزيرة‌العرب در سال هشتم هجري، حج را در ذي القعده انجام دادند، اما در سال نهم هجري آن را در ماه ذي الحجه به جاي آوردند و در [[حجة الوداع]]، كه رسول خدا صلی الله علیه وآله در ذي الحجه سال دهم هجري به زيارت خانه خدا رفته بود، همان ماه را براي هميشه ماه انجام حج [[واجب]] قرار داد و در ضمن خطبه‌اي فرمود: «همانا زمان به مانند هيأتي كه خداوند در آفرينش زمين و آسمان به وجود آورد به جاي اصلي‌اش برمي گردد. به اين صورت كه هر سال دوازده ماه دارد و چهار ماه از آن‌ها حرام است كه سه ماه پشت سر هم ذي القعده، ذي الحجه و محرم و چهارمين ماه [[رجب]] كه ميان [[جمادی الثانی]] و [[شعبان]] قرار گرفته است».<ref> مجمع البيان، ج 6-5، ص 45.</ref> از آن هنگام مراسم حج، همه ساله در ماه ذی الحجه برگزار مي‌گردد.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-موسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
+* نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان.
 [[رده:وقایع ماه ذی الحجه]]
 [[رده:سال ۱۰ هجری قمری]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۰۹
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۰۷
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''منبع:''' نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
+{{تقویم|روز= 8 ذی الحجه|سال= سال 10 هجری قمری}}
+طاز [[احاديث]] و روايات متعدد، بدست مي‌آيد كه انجام مراسم [[حج]] براي نخستين بار از سوي [[حضرت آدم]] علیه‌السلام واقع گرديد و حج او، پس از پذيرفته شدن [[توبه]]‌اش بود و او در ماه [[ذی الحجه]]‌الحرام، اين عمل عبادي را به جاي آورد.<ref> [[بحارالانوار]] [[علامه مجلسی]]، ج 11، ص 178 و ج 98، ص 189.</ref>
 در زمان [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام و فرزندش [[حضرت اسماعیل]] علیه‌السلام، كه آن دو به امر پروردگار متعال، خانه خدا را تجديدبنا نموده بودند در ايام ذي الحجه مراسم حج را به جاي آوردند<ref> همان، ج 21، ص 99 و مجمع االبيان فضل بن حسن طبرسي، ج 2-1، ص 39.</ref> و اين سنت الهي در ميان اولاد و احفاد حضرت اسماعيل علیه‌السلام تا صدها سال برقرار بود، تا اين كه مردم جزيرة العرب به تدريج به كفر و شرك روي آورد و خانه خدا را بتكده خويش قرار دادند ولي مراسم حج را به خاطر افتخار و مزيت خويش نگه داشتند.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۶: @@
 عرب‌هاي جزيرة‌العرب در سال هشتم هجري، حج را در ذي القعده انجام دادند، اما در سال نهم و دهم قمري آن را در ماه ذي الحجه به جاي آوردند و در [[حجة الوداع]]، كه رسول خدا صلی الله علیه و آله در ذي الحجه سال دهم هجري به [[زيارت]] خانه خدا رفته بود، همان ماه را براي هميشه ماه انجام حج واجب قرار داد و در ضمن خطبه‌اي فرمود: همانا زمان به مانند هياتي كه خداوند در آفرينش زمين و آسمان به وجود آورد به جاي اصلي‌اش برمي گردد. به اين صورت كه هر سال دوازده ماه دارد و چهار ماه از آن‌ها حرام است كه سه ماه پشت سر هم ذي القعده، ذي الحجه و محرم و چهارمين ماه [[رجب]] كه ميان [[جمادی الثانی]] و [[شعبان]] قرار گرفته است.<ref> مجمع البيان، ج 6-5، ص 45.</ref> از آن هنگام مراسم حج، همه ساله در [[ذی الحجه]] برگزار مي‌گردد.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>