القاب و کنیه های امام علی علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۲

2024-03-16T05:52:23Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۵

2019-10-12T12:35:46Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۵

2019-10-12T12:35:05Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۴

2019-10-12T12:34:05Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۳

2019-10-12T12:13:17Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۱

2019-10-12T12:11:15Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۹

2019-10-12T12:09:53Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۹

2019-10-12T12:09:23Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۲

2019-10-12T11:32:17Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۹

2019-10-12T11:19:40Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-برای آن حضرت القاب و کنیه های بسیاری ذکر شده است . برخی از القاب آن حضرت عبارتند از:
+برای [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه‌السلام)، القاب و [[کنیه|کنیه‌های]] متعددی ذکر شده است. برخی از القاب آن حضرت عبارتند از:
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
+[[رده:امام علی علیه السلام]][[رده:القاب و کنیه های امیر المومنین]]
-[[رده:القاب و کنیه های امیر المومنین]]
+[[رده: القاب ائمه اطهار]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۵: @@
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 *'''[[مرتضی]]''':
 *'''[[ابوالریحانتین]]''': از آن‌جا كه پیامبر صلی الله علیه و آله در مواردی فرموده‌اند كه [[امام حسن]] و [[امام حسین]] علیهم السلام ریحانه‌های من هستند؛<ref>صدوق، الامالی، مجلس 73، مفید، الارشاد، ج2، ص28.</ref> از این رو به حضرت علی علیه السلام ابوالریحانتین گفته می‌شود.<ref> الاربلی، كشف الغمه، ج1، ص68.</ref>
-*'''[[قائد الغر المحجلین]]''':این لقب در حدیثی که پیامبر به سلمان فرمودند در توصیف آن حضرت آمده است.<ref>اليقين باختصاص مولانا علی علیه السلام بإمرة المؤمنین، ج1، ص487</ref> امام علی علیه السلام رهبر پيشانى سفيدان در قيامت مى‌باشد. پس كلمۀ «قائد الغر المحجّلين» به اين معنى است، «قائد» فرمانده و رهبر «غرّ» پيشانى سفيد، و «محجّل» دست تا مچ سفيد باشد، اسبانى كه پيشانى و مچ دست و پا سفيد است را «غرّ المحجّل» گويند كنايه از اين است كسانى كه متمسّك به ولايت ائمۀ اطهار عليهم السّلام هستند در قيامت با صورت نورانى و اعضاى وضوى آنان نورانى شناخته مى‌شوند<ref>انتصاری، عبد الصالح، غدیر خم و پاسخ به شبهات از كتب اهل سنت، قم، داوری، 1381ش.</ref>
+*'''[[قائد الغر المحجلین]]''': این لقب در حدیثی که پیامبر به [[سلمان]] فرمودند در توصیف آن حضرت آمده است.<ref>اليقين باختصاص مولانا علی علیه السلام بإمرة المؤمنین، ج1، ص487</ref> امام علی علیه السلام رهبر پيشانى سفيدان در قيامت مى‌باشد. پس كلمۀ «قائد الغر المحجّلين» به اين معنى است، «قائد» فرمانده و رهبر «غرّ» پيشانى سفيد، و «محجّل» دست تا مچ سفيد باشد، اسبانى كه پيشانى و مچ دست و پا سفيد است را «غرّ المحجّل» گويند كنايه از اين است كسانى كه متمسّك به ولايت ائمۀ اطهار عليهم السّلام هستند در قيامت با صورت نورانى و اعضاى وضوى آنان نورانى شناخته مى‌شوند<ref>انتصاری، عبد الصالح، غدیر خم و پاسخ به شبهات از كتب اهل سنت، قم، داوری، 1381ش.</ref>
 *'''[[سید الاوصیاء]]'''<ref>َ در حدیثی از آن حضرت آمده است: من از پيامبر خدا (ص) شنيدم كه مى‌‏فرمود: «بهشت بر پيامبران حرام است تا من وارد آن شوم و همو بر اوصيا حرام است تا اين كه تو وارد آن شوى، اى على! به راستى كه خداوند متعال به من در مورد تو مژده‏اى داده كه پيش از من به هيچ پيامبرى چنين مژده‏اى نداده است، به من مژده داده كه تو سرور اوصيا هستى و اين دو فرزندت حسن و حسين (ع) در روز رستاخيز سرور جوانان بهشتيان هستند.(شیخ صدوق، الخصال، ترجمه جفری، ج2، ص381)</ref>: این لقب را از این جهت به آن حضرت داده اند که او وصی سید الانبیاء است و به منزله نفس پیامبر است (مطابق با [[آیه مباهله]]) و همچنان که پیامبر تمام کمالات انبیاء پیشین را داشته افزون بر آنها را دارد. وصی او نیز کمالات همه اوصیاء پیامبران را داشته افزون بر آنها را دارد.<ref>رک: فیض کاشانی، الوافی، ج3، ص883</ref>
 *'''[[ساقی کوثر]]''': به معنای کسی که از [[حوض کوثر]] دیگران را آب می‌دهد. برخی از مفسران واژه کوثر را در نخستین [[آیه]] [[سوره کوثر]]، همان [[حوض کوثر|حوض پیامبر(ص)]] می‌دانند که آب آن از شیر سفیدتر و از عسل گواراتر است.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ذیل کوثر، آیه۱</ref> بنابر روایات [[شیعه]] و [[اهل سنّت]]، امام علی (ع) ساقی این حوض است.<ref>نک: خوارزمی، المناقب، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۹۴؛ طبری، ذخائر العقبی، ۱۳۵۶ق، ج۱، ص۸۶</ref>

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 *'''[[ساقی کوثر]]''': به معنای کسی که از [[حوض کوثر]] دیگران را آب می‌دهد. برخی از مفسران واژه کوثر را در نخستین [[آیه]] [[سوره کوثر]]، همان [[حوض کوثر|حوض پیامبر(ص)]] می‌دانند که آب آن از شیر سفیدتر و از عسل گواراتر است.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ذیل کوثر، آیه۱</ref> بنابر روایات [[شیعه]] و [[اهل سنّت]]، امام علی (ع) ساقی این حوض است.<ref>نک: خوارزمی، المناقب، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۹۴؛ طبری، ذخائر العقبی، ۱۳۵۶ق، ج۱، ص۸۶</ref>
 *'''[[فاروق]]''': رسول خدا (ص) فرمود دامن اين انزع<ref>انزع به کسی گفته می شود که موی سرش از دو جانب پیشانی ریخته باشد. در انتخاب این کلمه توسط آن حضرت نیز مقصودی بوده است. چرا که در مناقب این مغازلی آمده است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم به آن حضرت فرمود: ای علی، خداوند تو را و خاندان و شیعیان و دوستان شیعیان تو را آمرزیده است، پس مژده باد تو را که تو اَنزع بطین هستی، از شرک بریده ای و از علم سرشاری.(اميرالمؤمنين على بن ابي‌طالب عليه‌السلام، احمد رحمانى همدانى به نقل از مناقب ابن  مغازلی، 401.)</ref> (مقصود على علیه السلام) را بگيريد كه صديق اكبر و فاروق (جدا کننده) است و حق و باطل را جدا كند. هر كه دوستش دارد خدايش راهنمائى كرده و هر كه دشمنش دارد خدا دشمن او است و هر كه از او تخلف كند خدا نابودش كند.<ref>صدوق، الامالی، ص674</ref>
-*'''[[صدیق اکبر]]''': بصائر الدرجات از [[امام محمد باقر علیه السلام]] از پدرانشان از پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله نقل نموده که فرمود: امت مرا در روز أخذ ميثاق بر من عرضه كردند پس اولین کسی که به من ايمان آورد و مرا تصديق كرد علی لود و هنگامی که مبعوث شدم اولین کسی که به من ايمان آورد و مرا تصديق كرد علی علیه السلام بود پس او صديق اكبر است.<ref>بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم، ج‏1، ص84</ref>
+*'''[[صدیق اکبر]]''': بصائر الدرجات از [[امام محمد باقر علیه السلام]] از پدرانشان از پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله نقل نموده که فرمود: امت مرا در روز گرفتن ميثاق بر من عرضه كردند پس اولین کسی که به من ايمان آورد و مرا تصديق كرد علی بود و هنگامی که مبعوث شدم اولین کسی که به من ايمان آورد و مرا تصديق كرد علی علیه السلام بود پس او صديق اكبر است.<ref>بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم، ج‏1، ص84</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 *'''[[ساقی کوثر]]''': به معنای کسی که از [[حوض کوثر]] دیگران را آب می‌دهد. برخی از مفسران واژه کوثر را در نخستین [[آیه]] [[سوره کوثر]]، همان [[حوض کوثر|حوض پیامبر(ص)]] می‌دانند که آب آن از شیر سفیدتر و از عسل گواراتر است.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ذیل کوثر، آیه۱</ref> بنابر روایات [[شیعه]] و [[اهل سنّت]]، امام علی (ع) ساقی این حوض است.<ref>نک: خوارزمی، المناقب، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۹۴؛ طبری، ذخائر العقبی، ۱۳۵۶ق، ج۱، ص۸۶</ref>
 *'''[[فاروق]]''': رسول خدا (ص) فرمود دامن اين انزع<ref>انزع به کسی گفته می شود که موی سرش از دو جانب پیشانی ریخته باشد. در انتخاب این کلمه توسط آن حضرت نیز مقصودی بوده است. چرا که در مناقب این مغازلی آمده است که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله و سلم به آن حضرت فرمود: ای علی، خداوند تو را و خاندان و شیعیان و دوستان شیعیان تو را آمرزیده است، پس مژده باد تو را که تو اَنزع بطین هستی، از شرک بریده ای و از علم سرشاری.(اميرالمؤمنين على بن ابي‌طالب عليه‌السلام، احمد رحمانى همدانى به نقل از مناقب ابن  مغازلی، 401.)</ref> (مقصود على علیه السلام) را بگيريد كه صديق اكبر و فاروق (جدا کننده) است و حق و باطل را جدا كند. هر كه دوستش دارد خدايش راهنمائى كرده و هر كه دشمنش دارد خدا دشمن او است و هر كه از او تخلف كند خدا نابودش كند.<ref>صدوق، الامالی، ص674</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-برای آن حضرت القاب و کنیه های زیر ذکر شده است:
+برای آن حضرت القاب و کنیه های بسیاری ذکر شده است . برخی از القاب آن حضرت عبارتند از:
 *'''[[امیرالمؤمنین]]''': این لقب که به معنی پیشوای مومنان لقب مخصوص امام علی علیه السلام است مطابق با روایت پیامبر اسلام، «امیرالمومنین» عنوانی است که خدای تعالی به علی بن ابی طالب داده است.<ref>بحارالانوار، ج37، ص339، حدیث 81.</ref>

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 *'''[[حیدر کرار]]''': کرار به معنای حمله كننده پياپى است و از القاب اميرالمؤمنين على علیه السلام است كه حضرت در جنگ، بر صف دشمنان بارها حمله مى نمود و هيچ انديشه نمى كرد.<ref>معارف و معاريف، ج8، ص480، سيد مصطفي دشتي، قم، 1376، چاپ دوم.</ref>
 *'''[[اسدالله]]''': [[پیامبر(ص)]]، امام علی(ع) را به اسدالله و اسد الرسول ملقب کرده است.<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۳، ص۲۵۹؛ مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۳۹، ص۷۳-۷۴.</ref> در برخی از منابع، از امام علی به اسدالله الغالب (شیر خدایی که پیروز است) نیز یاد شده است.<ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۳۴، ص۲۶۸.</ref>
-*'''[[امیر النحل]]''': نحل زنبور عسل را گويند. [[علامه سبط ابن جوزى]] گويد: مؤمنان به زنبور عسل مانند، زيرا زنبور عسل چيز پاكيزه می‌خورد و چيز پاكيزه مى نهد، و على اميرمؤمنان است.<ref> تذکرة الخواص، ص 5.</ref>
+*'''[[امیر النحل]]''': نحل زنبور عسل را گويند. علامه [[سبط ابن جوزى]] گويد: مؤمنان به زنبور عسل مانند، زيرا زنبور عسل چيز پاكيزه می‌خورد و چيز پاكيزه مى نهد، و على اميرمؤمنان است.<ref> تذکرة الخواص، ص 5.</ref>
 *'''[[مرتضی]]''':
 *'''[[ابوالریحانتین]]''': از آن‌جا كه پیامبر صلی الله علیه و آله در مواردی فرموده‌اند كه [[امام حسن]] و [[امام حسین]] علیهم السلام ریحانه‌های من هستند؛<ref>صدوق، الامالی، مجلس 73، مفید، الارشاد، ج2، ص28.</ref> از این رو به حضرت علی علیه السلام ابوالریحانتین گفته می‌شود.<ref> الاربلی، كشف الغمه، ج1، ص68.</ref>
-*'''[[قائد الغر المحجلین]]''':این لقب در حدیثی که پیامبر به سلمان فرمودند در توصیف آن حضرت آمده است.<ref>اليقين باختصاص مولانا علی علیه السلام بإمرة المؤمنین , جلد 1 , صفحه 487</ref> امام علی علیه السلام رهبر پيشانى سفيدان در قيامت مى‌باشد. پس كلمۀ «قائد الغر المحجّلين» به اين معنى است، «قائد» فرمانده و رهبر «غرّ» پيشانى سفيد، و «محجّل» دست تا مچ سفيد باشد، اسبانى كه پيشانى و مچ دست و پا سفيد است را «غرّ المحجّل» گويند كنايه از اين است كسانى كه متمسّك به ولايت ائمۀ اطهار عليهم السّلام هستند در قيامت با صورت نورانى و اعضاى وضوى آنان نورانى شناخته مى‌شوند<ref>انتصاری، عبد الصالح، غدیر خم و پاسخ به شبهات از كتب اهل سنت، قم، داوری، 1381ش.</ref>
+*'''[[قائد الغر المحجلین]]''':این لقب در حدیثی که پیامبر به سلمان فرمودند در توصیف آن حضرت آمده است.<ref>اليقين باختصاص مولانا علی علیه السلام بإمرة المؤمنین، ج1، ص487</ref> امام علی علیه السلام رهبر پيشانى سفيدان در قيامت مى‌باشد. پس كلمۀ «قائد الغر المحجّلين» به اين معنى است، «قائد» فرمانده و رهبر «غرّ» پيشانى سفيد، و «محجّل» دست تا مچ سفيد باشد، اسبانى كه پيشانى و مچ دست و پا سفيد است را «غرّ المحجّل» گويند كنايه از اين است كسانى كه متمسّك به ولايت ائمۀ اطهار عليهم السّلام هستند در قيامت با صورت نورانى و اعضاى وضوى آنان نورانى شناخته مى‌شوند<ref>انتصاری، عبد الصالح، غدیر خم و پاسخ به شبهات از كتب اهل سنت، قم، داوری، 1381ش.</ref>
 *'''[[سید الاوصیاء]]'''<ref>َ در حدیثی از آن حضرت آمده است: من از پيامبر خدا (ص) شنيدم كه مى‌‏فرمود: «بهشت بر پيامبران حرام است تا من وارد آن شوم و همو بر اوصيا حرام است تا اين كه تو وارد آن شوى، اى على! به راستى كه خداوند متعال به من در مورد تو مژده‏اى داده كه پيش از من به هيچ پيامبرى چنين مژده‏اى نداده است، به من مژده داده كه تو سرور اوصيا هستى و اين دو فرزندت حسن و حسين (ع) در روز رستاخيز سرور جوانان بهشتيان هستند.(شیخ صدوق، الخصال، ترجمه جفری، ج2، ص381)</ref>: این لقب را از این جهت به آن حضرت داده اند که او وصی سید الانبیاء است و به منزله نفس پیامبر است (مطابق با [[آیه مباهله]]) و همچنان که پیامبر تمام کمالات انبیاء پیشین را داشته افزون بر آنها را دارد. وصی او نیز کمالات همه اوصیاء پیامبران را داشته افزون بر آنها را دارد.<ref>رک: فیض کاشانی، الوافی، ج3، ص883</ref>
 *'''[[ساقی کوثر]]''': به معنای کسی که از [[حوض کوثر]] دیگران را آب می‌دهد. برخی از مفسران واژه کوثر را در نخستین [[آیه]] [[سوره کوثر]]، همان [[حوض کوثر|حوض پیامبر(ص)]] می‌دانند که آب آن از شیر سفیدتر و از عسل گواراتر است.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ذیل کوثر، آیه۱</ref> بنابر روایات [[شیعه]] و [[اهل سنّت]]، امام علی (ع) ساقی این حوض است.<ref>نک: خوارزمی، المناقب، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۲۹۴؛ طبری، ذخائر العقبی، ۱۳۵۶ق، ج۱، ص۸۶</ref>