اقسام کفر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۳

2024-01-07T10:43:02Z

Zamani در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۳

2020-07-01T12:53:08Z

Zamani در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۷

2019-09-29T07:27:56Z

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-25T11:35:09Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani: ر

2019-05-04T08:33:27Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۴۷

2016-01-13T05:47:33Z

Zamani در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۰۸

2016-01-12T13:08:35Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۳۵

2013-01-30T05:35:54Z

Saeed zamani: ایجاد

2013-01-27T07:13:37Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]}}
==تقسیم متکلمان==
متكلّمان اقسام متعدّدى براى كفر بر شمرده‌اند:
الف. كفر انكار: بدين معنا است كه كسى به قلب و زبان، خدا و رسول خدا (ص) را انكار كند.
ب. كفر جحود: يعنى كسى با قلب اذعان كند؛ ولى به زبان، انكار: «وَجَحَدُوا بِها وَاسْتَيقَنَتْها أنْفُسُهُمْ». (نمل/ 14)
ج. كفر عناد: بدين معنا است كه كسى به دل و زبان اذعان كند؛ امّا از روى حسادت و عناد، تن بدان ندهد؛ همانند وليد بن مغيرة، كه به دل و زبان قرآن را پذيرفت؛ ولى ايمان نياورد و آن را سحر خواند (مدّثر/ 25- 11).
د. كفر نفاق: آن است كه زبان دم از ايمان زَنَد؛ ولى دل از ايمان تهى باشد (الايمان و الكفر فى الكتاب و السّنّة، 55؛ تاج العروس، 3/ 254؛ لسان العرب، 5/ 144).
==تقسیم روایت امام صادق علیه اسلام==
تقسيمى ديگر نيز براى كفر از روايت امام صادق (ع) برون كشيده اند (ميزان الحكمة، 3/ 2711):
الف. كفر حجود: اين گونه كفر، خود بر دو قسم است: 1. انكار ربوبيّت: بدين معنا است كه كسى، خدا و بهشت و دوزخ و رستاخيز را انكار كند. كفر زنادقه و دهريّه از اين دست است كه قرآن سخن آنان را چنين باز مى‌گويد: «وَما يُهْلِكُنا إلّا الدَّهْرُ» (جاثيه/ 23)؛ 2. انكار همراهِ شناخت: يعنى هر چند به وجود خدا يقين دارند، امّا از روى ستمكارى و بزرگ‌طلبى او را انكار مى‌كنند (نمل/ 14).
ب. كفر عصيان: بدين معنا است كه به خدا ايمان دارند؛ امّا از فرمان او سر مى‌پيچند و تكاليف دينى را بر نمى‌تابند (بقره/ 84 و 85). ج. كفر برائت: اين گونه كفر، ناپسند نيست؛ بلكه از وظايف اعتقادى است و عبارت است از كفر به دشمنان خدا و كافران، مانند كفر ابراهيم (ممتحنه/ 4) و كفر شيطان به اولياى خود (ابراهيم/ 22).
د. كفر نعمت: عبارت از ناسپاسى در برابر نعمت‌هاى الهى است. قرآن كريم از سليمان پيامبر (ع) نقل فرموده است: «اين از فضل پروردگار من است تا مرا به سپاسگزارى و ناسپاسى بيازمايد» (نمل/ 4؛ ابراهيم/ 7؛ بقره/ 152).
ه. كفر مطلق: كفرى است كه هيچ يك از قيدهاى پيشين را ندارد (بحارالانوار، 93/ 60 و 72/ 100؛ مستدرك الوسائل، 1/ 76).
برخى كفر را سى و پنج قسم دانسته‌اند كه از ضرب هفت قسم متعلق كفر در پنج قسم كافر حاصل گردد (فرهنگ لغات كامل در قرآن، 30).
==منبع==
فرهنگ شیعه، جمعی از نویسندگان، ج1، ص90 و 91.

[[رده:اسلام]]
[[رده:اعتقادات]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]}}
-==تقسیم متکلمان==
+*الف. کفر انکار: بدین معنا است که کسى به قلب و زبان، [[خدا]] و [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله را انکار کند.
-متكلّمان اقسام متعددى براى كفر برشمرده‌اند:
+همچنین بر اساس روایتی از [[امام صادق]] علیه السلام، تقسیمى دیگر براى «کفر» به این ترتیب بیان شده است:
 ==منابع==
-فرهنگ شیعه، جمعی از نویسندگان، ج1، ص90 و 91.
+* [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، جمعی از نویسندگان، ج۱، ص۹۰-۹۱.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۴۴: / سطر ۳۲: @@
 |رده= ندارد
 }}
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 * د. كفر نفاق: آن است كه زبان دم از ايمان زَنَد؛ ولى دل از ايمان تهى باشد. (الايمان و الكفر فى الكتاب والسّنّة، 55؛ تاج العروس، 3/ 254؛ لسان العرب، 5/ 144)
-==تقسیم روایت امام صادق علیه اسلام==
+==تقسیم روایت امام صادق علیه السلام==
 تقسيمى ديگر نيز براى كفر از روايت [[امام صادق]] علیه السلام برون كشيده اند: (ميزان الحكمة، 3/2711)

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 |رده= ندارد
 }}
+[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۵
سطر ۳۱:		سطر ۳۱:
	[[رده:اعتقادات]]		[[رده:اعتقادات]]
	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]		[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= ضعیف
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= متوسط
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= متوسط
		+	\|رده= ندارد
		+	}}
		+
		+	[[رده: مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۳
سطر ۳۰:		سطر ۳۰:
	[[رده:اسلام]]		[[رده:اسلام]]
	[[رده:اعتقادات]]		[[رده:اعتقادات]]
		+	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۴۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~خوب~~}}	+	{{متوسط}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۰۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]}}
 ==تقسیم متکلمان==
-متكلّمان اقسام متعدّدى براى كفر بر شمرده‌اند:
-الف. كفر انكار: بدين معنا است كه كسى به قلب و زبان، خدا و رسول خدا (ص) را انكار كند.
+متكلّمان اقسام متعددى براى كفر برشمرده‌اند:
-ب. كفر جحود: يعنى كسى با قلب اذعان كند؛ ولى به زبان، انكار: «وَجَحَدُوا بِها وَاسْتَيقَنَتْها أنْفُسُهُمْ». (نمل/ 14)
-ج. كفر عناد: بدين معنا است كه كسى به دل و زبان اذعان كند؛ امّا از روى حسادت و عناد، تن بدان ندهد؛ همانند وليد بن مغيرة، كه به دل و زبان قرآن را پذيرفت؛ ولى ايمان نياورد و آن را سحر خواند (مدّثر/ 25- 11).
+* الف. كفر انكار: بدين معنا است كه كسى به قلب و زبان، خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله را انكار كند.
-د. كفر نفاق: آن است كه زبان دم از ايمان زَنَد؛ ولى دل از ايمان تهى باشد (الايمان و الكفر فى الكتاب و السّنّة، 55؛ تاج العروس، 3/ 254؛ لسان العرب، 5/ 144).
+* ب. كفر جحود: يعنى كسى با قلب اذعان كند؛ ولى به زبان، انكار: {{متن قرآن|«وَجَحَدُوابِها وَاسْتَيقَنَتْها أنْفُسُهُمْ»}}. ([[سوره نمل]]/ 14)
 ==تقسیم روایت امام صادق علیه اسلام==
-تقسيمى ديگر نيز براى كفر از روايت امام صادق (ع) برون كشيده اند (ميزان الحكمة، 3/ 2711):
-الف. كفر حجود: اين گونه كفر، خود بر دو قسم است: 1. انكار ربوبيّت: بدين معنا است كه كسى، خدا و بهشت و دوزخ و رستاخيز را انكار كند. كفر زنادقه و دهريّه از اين دست است كه قرآن سخن آنان را چنين باز مى‌گويد: «وَما يُهْلِكُنا إلّا الدَّهْرُ» (جاثيه/ 23)؛ 2. انكار همراهِ شناخت: يعنى هر چند به وجود خدا يقين دارند، امّا از روى ستمكارى و بزرگ‌طلبى او را انكار مى‌كنند (نمل/ 14).
+تقسيمى ديگر نيز براى كفر از روايت [[امام صادق]] علیه السلام برون كشيده اند: (ميزان الحكمة، 3/2711)
-ب. كفر عصيان: بدين معنا است كه به خدا ايمان دارند؛ امّا از فرمان او سر مى‌پيچند و تكاليف دينى را بر نمى‌تابند (بقره/ 84 و 85). ج. كفر برائت: اين گونه كفر، ناپسند نيست؛ بلكه از وظايف اعتقادى است و عبارت است از كفر به دشمنان خدا و كافران، مانند كفر ابراهيم (ممتحنه/ 4) و كفر شيطان به اولياى خود (ابراهيم/ 22).
-د. كفر نعمت: عبارت از ناسپاسى در برابر نعمت‌هاى الهى است. قرآن كريم از سليمان پيامبر (ع) نقل فرموده است: «اين از فضل پروردگار من است تا مرا به سپاسگزارى و ناسپاسى بيازمايد» (نمل/ 4؛ ابراهيم/ 7؛ بقره/ 152).
+# كفر حجود: اين گونه كفر، خود بر دو قسم است:
-ه. كفر مطلق: كفرى است كه هيچ يك از قيدهاى پيشين را ندارد (بحارالانوار، 93/ 60 و 72/ 100؛ مستدرك الوسائل، 1/ 76).
+## انكار ربوبيت: بدين معنا است كه كسى، خدا و [[بهشت]] و [[دوزخ]] و رستاخيز را انكار كند. كفر زنادقه و دهريّه از اين دست است كه [[قرآن]] سخن آنان را چنين باز مى‌گويد: {{متن قرآن|«وَما يُهْلِكُنا إلّا الدَّهْرُ»}} ([[سوره جاثيه]]/23)
-برخى كفر را سى و پنج قسم دانسته‌اند كه از ضرب هفت قسم متعلق كفر در پنج قسم كافر حاصل گردد (فرهنگ لغات كامل در قرآن، 30).
+## انكار همراهِ شناخت: يعنى هر چند به وجود خدا يقين دارند، امّا از روى ستمكارى و بزرگ‌طلبى او را انكار مى‌كنند.([[سوره نمل]]/14)
-==منبع==
+# كفر عصيان: بدين معنا است كه به خدا ايمان دارند؛ اما از فرمان او سر مى‌پيچند و تكاليف دينى را برنمى‌تابند.([[سوره بقره]]/84 و 85)
 فرهنگ شیعه، جمعی از نویسندگان، ج1، ص90 و 91.
 [[رده:اسلام]]
 [[رده:اعتقادات]]