افطار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۵

2024-01-03T11:45:42Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۶

2024-01-03T06:06:23Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-25T11:09:41Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

بهرامی در ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۱۱

2014-04-29T10:11:33Z

بهرامی در ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۵۵

2014-04-29T09:55:07Z

بهرامی در ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۰۶

2014-04-26T09:06:46Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۸

2014-04-23T07:18:48Z

نمایش تغییرات

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت عل...' ایجاد کرد

2014-04-22T09:54:46Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت عل...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
افطار:باطل کردن روزه/ رسیدن زمان گشودن روزه/ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک.

دو مفهوم نخست در باب صوم آمده است.

باطل کردن روزه به لحاظ حکم چند گونه است:

1. واجب:اگر روزه دار پیش از ظهر سفر کند، واجب است هرچند با دست برداشتن از نیّت روزه افطار کند. همچنین اگر شخص در میان روز متوجه شود که ادامه روزه برای وی زیان آور است.<ref>جواهر الکلام 17/133 و 16/347</ref>نیز افطار بر زن آبستن که زاییدن وی نزدیک است و بر زن شیرده در صورت زیان آور بودن روزه برای وی یا کودک، واجب است.<ref>17/151 154</ref>اگر برای زن و مرد کهنسال و کسی که بیماری تشنگی دارد، روزه گرفتن مشقّت بسیار داشته باشد، در اینکه افطار بر آنان واجب است یا جایز، اختلاف است. نظر اکثر فقها وجوب افطار است.<ref>150</ref>

1. حرام:افطار روزه واجب معیّن، مانند روزه ماه رمضان و روزه نذر معیّن(--> نذر)و قضای روزه ماه رمضان بعد از ظهر، و نیز به قول مشهور، افطار روزه ماه رمضان در سفر در صورت مسافرت بعد از ظهر و باطل کردن روزه اعتکاف(--> اعتکاف)بعد از واجب شدن آن، حرام و موجب کفّاره(--> کفّاره)است.<ref>16/264 266 و 29/50</ref>

3. مکروه:افطار روزه مستحب بعد از زوال کراهت دارد.<ref>العروة الوثقی 2/ 242؛ جواهر الکلام 17/ 115</ref>

4. مستحب:کسی که روزه مستحب گرفته، اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند.<ref>جواهر الکلام 29/ 50 51؛ وسائل الشیعة 10/ 152</ref>

5. مباح:به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه رمضان را گرفته، می?تواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر.<ref>جواهر الکلام 17/ 51 53</ref>افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است.<ref>115؛ العروة الوثقی 2/ 242</ref>

== نیّت افطار ==

نیّت افطار یا به معنای نیّت قطع (دست برداشتن از قصد روزه) است یا نیّت قاطع (قصد ارتکاب یکی از مفطرات روزه، مانند خوردن). در بطلان روزه به نیّت افطار سه قول معروف است:بطلان به طور مطلق، عدم بطلان به طور مطلق و تفصيل بين نيّت قطع كه موجب بطلان روزه است و نيّت قاطع كه پيش از ارتكاب، موجب بطلان نيست.<ref> مستند العروة (الصوم) 1/ 58 و 83 ـ 85 </ref>

== مفطرات ==

1. خوردن و آشامیدن.

2. آمیزش در قُبل و به قول مشهور، در دبُرُ.

3. دروغ بستن به خدا و معصومان علیهم السّلام .

4. فروبردن سر در آب به قول مشهور.

5. رساندن غبار غلیظ بر حلق به قول مشهور.

6. باقی ماندن عمدی بر جنابت تا اذان صبح و نیز حیض و نفاس به قول مشهور.

7. استمناء<ref>جواهرالکلام 16/217 253؛ العروة الوثقی 2 / 176 193</ref> .

8. در اینکه اماله با مایعات موجب بطلان روزه می شود یا نه، اختلاف است<ref>جواهر الکلام 16/ 274 275</ref> .

== آثار افطار ==

افطار عمدی روزه، موجب بطلان آن و در روزه ماه رمضان، موجب ثبوت قضا نیز می شود. افطار عمدی روزه واجب معیّن، مانند روزه ماه رمضان، نذر معیّن و نیز قضای روزه ماه رمضان در صورت افطار بعد از ظهر موجب ثبوت کفّاره است.

افطار آگاهانه و عمدی در روز ماه رمضان، موجب ثبوت تعزیر در بار اول و دوم است و چنانچه شخصی بار سوم بنابر قولی یا چهارم بنابر قولی دیگر آن را تکرار کند کشته می شود، به شرط آنکه بار اول و دوم تعزیر شده باشد.<ref>307 308</ref>اگر افطار روزه?هایی که واجب است پی در پی گرفته شود همچون شصت روز روزه کفّاره از روی عذر، مانند حیض باشد، ضرری به تتابع نمی زند و پس از رفع عذر، روزه را ادامه می دهد. امّا اگر بدون عذر باشد، تتابع از بین می?رود و باید روزه را از سر بگیرد.<ref>17/ 71 77 و 33/255 256</ref>

== اضطرار به افطار ==

اگر روزه دار به گونه ای که اختیار از او سلب گردد مجبور به افطار شود، روزه اش باطل نمی شود، کفّاره نیز ندارد؛ امّا اگر تهدید شود و او برای در امان ماندن از عواقب تهدید با اختیار خود افطار کند، روزه اش باطل می?شود، ولی کفّاره ندارد.<ref>16/258 267؛ العروة الوثقی 2/ 198</ref>
اگر روزه دار از روی تقیّهافطار کند، مانند افطار در روز عیدِ مخالفان یا پس از غروب خورشید و پیش از مغرب شرعی، در صحّت و بطلان این روزه اختلاف است. بنابر قول به بطلان روزه، قضای آن واجب است؛ لیکن کفّاره ندارد.<ref>تحریر الوسیلة 1/ 287؛ منهاج الصالحین (خویی) 1/269</ref>

== استحلال افطار ==

حلال شمردن افطار روزه ماه رمضان از سوی مسلمان موجب ارتداد وی می?گردد<ref>جواهرالکلام 16/ 307</ref>.

مفهوم سوم:از آن در باب صلات و صوم سخن گفته شده است.

خوردن غذا پس از مدّتی امساک، اعم از این است که امساک تا پایان زمان روزه و با قصد آن باشد یا چنین نباشد.

الف. افطار روزه دار:زمان افطار، غروب خورشید است که به قول مشهور با از بین رفتن سرخی از ناحیه مشرق تحقق می یابد.<ref>384</ref>

برای افطار آدابی ذکر شده، از جمله:خواندن دعا، اعم از مأثور و غیر مأثور و تلاوت سوره قدر هنگام افطار مستحب است. نیز مستحب است افطار پس از خواندن نماز مغرب صورت گیرد، مگر روزه دار بسیار گرسنه یا تشنه باشد، به حدّی که خضوع و حضور قلب را از او سلب کند یا دیگران برای افطار منتظر او باشند.<ref>وسائل الشیعة 10/ 149 151؛ جواهر الکلام 16 / 384 385</ref>افطار با آب، بویژه آب نیمه گرم، شیر و شیرینی، بویژه خرما مستحب است<ref>وسائل الشیعة 10/ 156 161</ref>.

ب. افطار غیر روزه دار:مستحب است افطار در روز عید فطر، پیش از نماز عید و در عید قربان، بعد از نماز عید صورت گیرد<ref>جواهر الکلام 11/ 354؛ العروة الوثقی 2/ 102.</ref>).

==پانویس==
{{پانویس}}

== منابع ==
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج 1، ص626-624.
[[رده:ماه رمضان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 == افطار در لغت ==
@@ سطر ۱۰۴: / سطر ۱۰۶: @@
 *فرهنگ لغت عمید، ذیل واژه افطار.
 *مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی.
 [[رده:ماه رمضان]]

@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۵: @@
 * ب. افطار غیرروزه دار: مستحب است افطار در روز عید فطر، پیش از نماز عید و در عید قربان، بعد از نماز عید صورت گیرد.<ref>جواهرالکلام، 11/354؛ العروة الوثقی 2/102.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
@@ سطر ۷۱: / سطر ۱۰۳: @@
 * فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج1، ص626-624.
 *فرهنگ لغت عمید، ذیل واژه افطار.
 [[رده:ماه رمضان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
+== افطار در لغت ==
-__toc__
+افطار یعنی باز کردن روزه با خوردن غذا؛ روزه گشادن و روزه شکستن. همچنین به معنای وقت روزه گشادن و نیز «افطاری» است.
-افطار: باطل کردن روزه/ رسیدن زمان گشودن روزه/ خوردن اوّلین غذا بعد از مدّتی امساک.
+== افطار در اصطلاح فقهی ==
-دو مفهوم نخست در باب صوم آمده است.
+در فقه افطار به سه معناست:
 باطل کردن روزه به لحاظ حکم چند گونه است:
@@ سطر ۶۵: / سطر ۷۰: @@
 ==منابع==
 * فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج1، ص626-624.
+*فرهنگ لغت عمید، ذیل واژه افطار.
 [[رده:ماه رمضان]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 * حرام: افطار روزه واجب معین مانند روزه ماه [[رمضان]] و روزه نذر معیّن (--> نذر) و قضای روزه ماه رمضان بعد از ظهر و نیز به قول مشهور، افطار روزه ماه رمضان در سفر در صورت مسافرت بعد از ظهر و باطل کردن روزه اعتکاف (--> اعتکاف) بعد از واجب شدن آن، حرام و موجب کفّاره (--> کفّاره) است.<ref>16/264-266 و 29/50.</ref>
-* 3. مکروه: افطار روزه مستحب بعد از زوال کراهت دارد.<ref>العروة الوثقی 2/242؛ جواهرالکلام 17/115.</ref>
+* مکروه: افطار روزه مستحب بعد از زوال کراهت دارد.<ref>العروة الوثقی 2/242؛ جواهرالکلام 17/115.</ref>
-* 4. مستحب: کسی که روزه مستحب گرفته اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند.<ref>جواهرالکلام، 29/ 50-51؛ وسائل الشیعة 10/152.</ref>
+* مستحب: کسی که روزه مستحب گرفته اگر مهمان مؤمنی شود، مستحب است بدون آنکه میزبان را از روزه بودن خود مطّلع سازد، افطار کند.<ref>جواهرالکلام، 29/ 50-51؛ وسائل الشیعة 10/152.</ref>
-* 5. مباح: به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه [[رمضان]] را گرفته، میتواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر.<ref>جواهرالکلام، 17/ 51-53.</ref> افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است.<ref>115؛ العروة الوثقی 2/242.</ref>
+* مباح: به قول مشهور، کسی که قضای روزه ماه [[رمضان]] را گرفته، میتواند پیش از ظهر افطار کند؛ خواه با عذر یا بدون عذر.<ref>جواهرالکلام، 17/ 51-53.</ref> افطار روزه مستحب قبل از ظهر مباح است.<ref>115؛ العروة الوثقی 2/242.</ref>
 ==نیّت افطار==