اعلام قرآن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۶

2026-02-21T14:36:05Z

نمایش تغییرات

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:37:49Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۹

2023-12-24T07:39:04Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۸

2023-12-24T06:28:02Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۵

2023-12-23T13:05:37Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۲

2020-01-04T12:32:52Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۴

2019-10-06T11:14:17Z

Aghajani در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۲

2019-10-06T11:12:16Z

Aghajani در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۰

2019-10-06T11:00:46Z

Aghajani در ‏۶ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۹

2019-10-06T10:59:13Z

@@ سطر ۱۷۷: / سطر ۱۷۷: @@
 ==منابع==
 *[http://www.maarefquran.com/Files/viewdmaarefBooks.php?bookId=4 دائرةالمعارف قرآن کریم (جلد ۴)، مدخل "اعلام قرآن" از محمود دشتی]، تاریخ بازیابی: ۷ دی ۱۳۹۲.
 [[رده:قرآن]]
 [[رده:اعلام قرآن]][[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 '''11. نام بتها:'''
-نام این بتها در [[قرآن کریم]] آمده است: وَدّ، سواع، یغوث، یعوق و نسر (نام بتهای قوم نوح ر.ک: نوح/71، 23)، لات، عزی و منات (نام بتهای قریش ر.ک: [[سوره نجم]]/53، 19، 20)، جبت و طاغوت که بعضی آن را نام دو بت دانسته‌اند که مشرکان آنها را می‌پرستیدند (ر.ک: [[سوره نساء]]/4، 51؛...)، رشاد در آیه 29 [[سوره غافر]]/40: «و ما اَهدیکُم اِلاّ سَبیلَ الرَّشاد» که گفته شده: نام یکی از بتهای فرعون بوده؛ اما این دیدگاه بسیار ضعیف و نامقبول است و همان‌گونه که غالب مفسران گفته‌اند مقصود از سبیل الرشاد راه صحیح و هدایت است، بعل (نام بت قوم الیاس ر.ک: [[سوره صافات]]/37، 125) و آزر ([[سوره انعام]]/6، 74) که بنا به گفته بعضی، نام بت بوده است.<ref>همان، ص308.</ref>
+نام این بتها در [[قرآن کریم]] آمده است: وَدّ، سواع، یغوث، یعوق و نسر (نام بتهای قوم نوح ر.ک: نوح/71، 23)، لات، عزی و منات (نام بتهای قریش ر.ک: [[سوره نجم]]/53، 19، 20)، جبت و طاغوت که بعضی آن را نام دو بت دانسته‌اند که مشرکان آنها را می‌پرستیدند (ر.ک: [[سوره نساء]]/4، 51؛...)، رشاد در آیه 29 [[سوره غافر]]/40: {{متن قرآن|«وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشَادِ»}} که گفته شده: نام یکی از بتهای فرعون بوده؛ اما این دیدگاه بسیار ضعیف و نامقبول است و همان‌گونه که غالب مفسران گفته‌اند مقصود از سبیل الرشاد راه صحیح و هدایت است، بعل (نام بت قوم الیاس ر.ک: [[سوره صافات]]/37، 125) و آزر ([[سوره انعام]]/6، 74) که بنا به گفته بعضی، نام بت بوده است.<ref>همان، ص308.</ref>
 '''12. نام بلاد و جایها:'''

@@ سطر ۹۸: / سطر ۹۸: @@
 راز آن این است که اسرائیل (لقب حضرت یعقوب) به معنای عبداللّه (بنده خدا) است و خداوند با این تعبیر، گویا می‌خواهد یهودیان را از غفلتی که بر آنها سایه انداخته، خارج سازد و دین گذشتگانشان را که همانا بندگی خداوند و تسلیم در برابر دستورهای او بوده است، به یادشان آورد و بدین وسیله آنان را به بندگی و عبادت خدای متعالی ترغیب و تشویق کند؛ امّا آنجا که می‌خواهد تولد یعقوب را به [[حضرت ابراهیم]] و همسرش بشارت دهد، از ایشان با نام یعقوب یاد می‌کند؛ نه اسرائیل زیرا در این مقام، بشارت به تولد یعقوب موهبتی به ابراهیم بود که در پی بشارتِ تولّد اسحاق به همسر ابراهیم، این بشارت نیز به وی داده شد: {{متن قرآن|«فَبَشَّرنها بِاِسحقَ و مِن وراءِ اِسحقَ یَعقوب»}}. ([[سوره هود]]/11، 71)<ref>البرهان فی علوم‌القرآن، ج1، ص250-251.</ref>
-این لطافت در تعبیر درباره نام حضرت یعقوب را در آیه 93 [[سوره آل‌ عمران]]/3 نیز می‌بینیم؛ خداوند در همه جای قرآن از آن حضرت با نام یعقوب یاد کرده، جز در این آیه که از ایشان با نام «اسرائیل» یاد شده است: {{متن قرآن|«کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلاًّ لِبَنِی اِسرءیلَ اِلاّ ما حَرَّمَ اِسرءیلُ عَلی نَفسِهِ...»}} خداوند در این آیه، از حلال بودن همه غذاها برای بنی‌اسرائیل خبر می‌دهد، مگر غذاهایی را که اسرائیل یعنی حضرت یعقوب بر خودش حرام کرده بود.
+این لطافت در تعبیر درباره نام حضرت یعقوب را در آیه 93 [[سوره آل‌ عمران]]/3 نیز می‌بینیم؛ خداوند در همه جای قرآن از آن حضرت با نام یعقوب یاد کرده، جز در این آیه که از ایشان با نام «اسرائیل» یاد شده است: {{متن قرآن|«كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِـلاًّ لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلاَّ مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ...»}} خداوند در این آیه، از حلال بودن همه غذاها برای بنی‌اسرائیل خبر می‌دهد، مگر غذاهایی را که اسرائیل یعنی حضرت یعقوب بر خودش حرام کرده بود.
 حال ذکر نام اسرائیل به جای یعقوب می‌تواند اشاره به این باشد که حضرت یعقوب در جهت بندگی و اطاعت از خداوند، خوردن برخی از خوراکی ها را بر خود حرام کرده بود، نه این که به طور مثال، از روی خواهش نفس یا به جهت بی‌میلی به آن غذاها یا احیاناً ریاضت های جسمی یا به علل دیگر، آنها را حرام کرده باشد.<ref>مجمع البیان، ج2، ص794.</ref>

@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۶: @@
 زرکشی در ضمن بحث درباره علم المبهمات به [[حکمت]] تصریح به بعضی از نامها اشاره دارد. وی می‌نویسد: برخی از اشخاص دارای دو نام‌اند؛ اما در [[قرآن]] به لحاظ نکته‌ای تربیتی معرفتی فقط از یکی از نامهای آن شخص یاد شده است؛ برای مثال، خداوند در خطاب به اهل‌ کتاب (یهودیان) همواره از تعبیر «یبنی إسرءیل» استفاده کرده و هیچ‌گاه تعبیر «یا بنی‌یعقوب» را بکار نبرده است، در حالی که آنها بنی‌یعقوب نیز بوده‌اند.
-راز آن این است که اسرائیل (لقب حضرت یعقوب) به معنای عبداللّه (بنده خدا) است و خداوند با این تعبیر، گویا می‌خواهد یهودیان را از غفلتی که بر آنها سایه انداخته، خارج سازد و دین گذشتگانشان را که همانا بندگی خداوند و تسلیم در برابر دستورهای او بوده است، به یادشان آورد و بدین وسیله آنان را به بندگی و عبادت خدای متعالی ترغیب و تشویق کند؛ امّا آنجا که می‌خواهد تولد یعقوب را به [[حضرت ابراهیم]] و همسرش بشارت دهد، از ایشان با نام یعقوب یاد می‌کند؛ نه اسرائیل زیرا در این مقام، بشارت به تولد یعقوب موهبتی به ابراهیم بود که در پی بشارتِ تولّد اسحاق به همسر ابراهیم، این بشارت نیز به وی داده شد: «فَبَشَّرنها بِاِسحقَ و مِن وراءِ اِسحقَ یَعقوب». ([[سوره هود]]/11، 71)<ref>البرهان فی علوم‌القرآن، ج1، ص250-251.</ref>
+راز آن این است که اسرائیل (لقب حضرت یعقوب) به معنای عبداللّه (بنده خدا) است و خداوند با این تعبیر، گویا می‌خواهد یهودیان را از غفلتی که بر آنها سایه انداخته، خارج سازد و دین گذشتگانشان را که همانا بندگی خداوند و تسلیم در برابر دستورهای او بوده است، به یادشان آورد و بدین وسیله آنان را به بندگی و عبادت خدای متعالی ترغیب و تشویق کند؛ امّا آنجا که می‌خواهد تولد یعقوب را به [[حضرت ابراهیم]] و همسرش بشارت دهد، از ایشان با نام یعقوب یاد می‌کند؛ نه اسرائیل زیرا در این مقام، بشارت به تولد یعقوب موهبتی به ابراهیم بود که در پی بشارتِ تولّد اسحاق به همسر ابراهیم، این بشارت نیز به وی داده شد: {{متن قرآن|«فَبَشَّرنها بِاِسحقَ و مِن وراءِ اِسحقَ یَعقوب»}}. ([[سوره هود]]/11، 71)<ref>البرهان فی علوم‌القرآن، ج1، ص250-251.</ref>
-این لطافت در تعبیر درباره نام حضرت یعقوب را در آیه 93 [[سوره آل‌ عمران]]/3 نیز می‌بینیم؛ خداوند در همه جای قرآن از آن حضرت با نام یعقوب یاد کرده، جز در این آیه که از ایشان با نام «اسرائیل» یاد شده است: «کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلاًّ لِبَنِی اِسرءیلَ اِلاّ ما حَرَّمَ اِسرءیلُ عَلی نَفسِهِ...» خداوند در این آیه، از حلال بودن همه غذاها برای بنی‌اسرائیل خبر می‌دهد، مگر غذاهایی را که اسرائیل یعنی حضرت یعقوب بر خودش حرام کرده بود.
+این لطافت در تعبیر درباره نام حضرت یعقوب را در آیه 93 [[سوره آل‌ عمران]]/3 نیز می‌بینیم؛ خداوند در همه جای قرآن از آن حضرت با نام یعقوب یاد کرده، جز در این آیه که از ایشان با نام «اسرائیل» یاد شده است: {{متن قرآن|«کُلُّ الطَّعامِ کانَ حِلاًّ لِبَنِی اِسرءیلَ اِلاّ ما حَرَّمَ اِسرءیلُ عَلی نَفسِهِ...»}} خداوند در این آیه، از حلال بودن همه غذاها برای بنی‌اسرائیل خبر می‌دهد، مگر غذاهایی را که اسرائیل یعنی حضرت یعقوب بر خودش حرام کرده بود.
 حال ذکر نام اسرائیل به جای یعقوب می‌تواند اشاره به این باشد که حضرت یعقوب در جهت بندگی و اطاعت از خداوند، خوردن برخی از خوراکی ها را بر خود حرام کرده بود، نه این که به طور مثال، از روی خواهش نفس یا به جهت بی‌میلی به آن غذاها یا احیاناً ریاضت های جسمی یا به علل دیگر، آنها را حرام کرده باشد.<ref>مجمع البیان، ج2، ص794.</ref>

@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۴: @@
 '''6. نام کافران:'''
-نامهای کافرانی که [[سیوطی]] در قرآن معرفی کرده، عبارت است از: ابولهب، فرعون، قارون، پسرعموی [[حضرت موسی]] علیه السلام ([[سوره عنکبوت]]/29، 39؛...)، [[جالوت]] ([[سوره بقره]]/2، 250؛...)، هامان ([[سوره عنکبوت]]/29، 39؛...) و بُشری در آیه 19 [[سوره یوسف]]/12: {{متن قرآن|«قَالَ يَا بُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَامٌ»}} سدّی گفته است: بُشری کسی بود که آب آور او را صدا کرد و گفت: یوسف را از ژرفای چاه یافته است، آزر ([[سوره انعام]]/6، 74)، نسیء در آیه 37 [[سوره توبه]]/9: «اِنَّمَا النَّسِیءُ زیادَةٌ فِی الکُفرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَروا...» که بعضی آن را نام فردی از بنی‌کنانه دانسته‌اند که با تأخیر انداختن ماه [[محرم]] آن را به جای ماه [[صفر]] حلال می‌شمرد و به جای آن، ماه صفر را برای مردم حرام اعلام می‌کرد.<ref>همان؛ تفسیر قرطبی، ج8، ص88.</ref>
+نامهای کافرانی که [[سیوطی]] در قرآن معرفی کرده، عبارت است از: ابولهب، فرعون، قارون، پسرعموی [[حضرت موسی]] علیه السلام ([[سوره عنکبوت]]/29، 39؛...)، [[جالوت]] ([[سوره بقره]]/2، 250؛...)، هامان ([[سوره عنکبوت]]/29، 39؛...) و بُشری در آیه 19 [[سوره یوسف]]/12: {{متن قرآن|«قَالَ يَا بُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَامٌ»}} سدّی گفته است: بُشری کسی بود که آب آور او را صدا کرد و گفت: یوسف را از ژرفای چاه یافته است، آزر ([[سوره انعام]]/6، 74)، نسیء در آیه 37 [[سوره توبه]]/9: {{متن قرآن|«اِنَّمَا النَّسِیءُ زیادَةٌ فِی الکُفرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَروا...»}} که بعضی آن را نام فردی از بنی‌کنانه دانسته‌اند که با تأخیر انداختن ماه [[محرم]] آن را به جای ماه [[صفر]] حلال می‌شمرد و به جای آن، ماه صفر را برای مردم حرام اعلام می‌کرد.<ref>همان؛ تفسیر قرطبی، ج8، ص88.</ref>
 '''7. کنیه‌ها و القاب:'''