اطمینان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اطمینان قلب در قرآن */

2025-05-18T13:06:43Z

‏اطمینان قلب در قرآن

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T10:38:11Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۰

2023-12-12T13:30:51Z

مهدی موسوی در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۱

2023-12-12T13:01:49Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۵

2023-12-12T06:05:06Z

Aghajani در ‏۵ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۱۳

2020-03-05T08:13:11Z

Aghajani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۱

2019-09-28T10:41:38Z

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-24T11:27:26Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۶

2016-01-23T11:56:20Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۹

2013-01-30T07:09:46Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 مفهوم آرامش در [[قرآن کریم]] از راه واژه‌هایی مانند: '''اطمینان''' ([[سوره رعد]]/۲۸)، سکینة ([[سوره فتح]]/۴)، امنیت ([[سوره تین]]/۳)، ثبات ([[سوره فرقان]]/۴۷) و... قابل پی‌گیری است.<ref>دایرة المعارف قرآن کریم، پیشین، ص ۱۵۵.</ref> قرآن به راهکارهای روانی و رفتاری فراوانی برای دستیابی به این نیاز اصیل بشری پرداخته است.<ref>دایرة المعارف قرآن کریم، پیشین، ص ۱۵۶-۱۵۵.</ref>
-{{متن قرآن|«...قُلْ إِنَّ اللّهَ یضِلُّ مَن یشَاء وَ یهْدِی إِلَیهِ مَنْ أَنَابَ * الَّذِینَ آمَنُواْ وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»}}؛<ref>[[سوره رعد]]/۲۸-۲۷.</ref> ...بگو خداوند هر کس را که بخواهد گمراه و هر کس که بازگردد به سوی خویش هدایت می‌کند. آنها کسانی هستند که [[ایمان]] آورده‌اند و دلهایشان به یاد خدا مطمئن (آرام) است. آگاه باشید تنها با یاد خدا دلها آرامش می‌یابد.
+{{متن قرآن|«{{آیه|13|27}} 💠<ref>[[آیه 27 سوره رعد|سوره رعد، آیه ۲۷.]]</ref> {{آیه|13|28}}<ref>[[آیه 28 سوره رعد|همان، آیه ۲۸.]]</ref>»}}؛ بگو خداوند هر کس را که بخواهد گمراه و هر کس که بازگردد به سوی خویش هدایت می‌کند. آنها کسانی هستند که [[ایمان]] آورده‌اند و دلهایشان به یاد خدا مطمئن (آرام) است. آگاه باشید تنها با یاد خدا دلها آرامش می‌یابد.
 آرامشی که در این [[آیه]] بدان توجه شده است، آرامش در برابر عوامل مادی است که غالب مردم را نگران می‌کند، ولی مسلماً در افراد با ایمان نگرانی‌های ویرانگر وجود ندارد، اما نگرانی سازنده که انسان را به انجام وظیفه و مسئولیت در برابر خدا و خلق و فعالیت های مثبت زندگی وامی‌داد در وجود آنهاست و باید هم باشد. منظور از ذکر خدا تنها نام او را بر زبان آوردن نیست، بلکه منظور آیه این است که با تمام قلب متوجه او و عظمت و علم و آگاهیش و حاضر و ناظر بودنش گردد.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ص ۲۱۵.</ref>
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 هر نعمتی از جانب خدای سبحان است، اما عذاب‌ها و ناراحتی‌ها، هر چه باشد چیزی نیست که از ناحیه او نازل شده باشد بلکه آن عبارت است از افاضه نکردن خدا و خودداری او از رساندن نعمت و نزول رحمت. وقتی مسلم شد که هیچ شرّی از ناحیه خدا نازل نمی‌شود و ترس هم همیشه از شری است که ممکن است پیش آید، نتیجه می‌گیریم حقیقت ترس از خدا همانا ترس آدمی از اعمال زشت خویش است که باعث می‌شود خداوند از انزال رحمت خود خودداری نماید. بنابراین هر وقت دل انسان به یاد خدا بیفتد اولین اثری که از خود نشان می‌دهد این است که متوجه [[گناهان]] خویش گشته و متأثر شود، دومین اثرش این است که متوجه پروردگارش شود که هدف نهایی [[فطرت]] اوست، در نتیجه خاطرش سکون یافته و بیاد او آرامش می‌یابد.<ref>علامه طباطبائی، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، ج۱۱، ص۲۸۶.</ref>
-توجه به این نکته ضروری است که خداوند در این آیه می‌فرماید با یاد خدا دل آرامش می‌یابد، ولی در آیه دوم از [[سوره انفال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا الْمُؤْمِنونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ...»}}؛<ref>[[سوره انفال]]/۲.</ref> مؤمنان تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهایشان ترسان می‌گردد. جمع این دو آیه این گونه است که انسان با توجه به پاداش و نعمت های بی حد الهی آرامش خاطر پیدا می‌کند، ولی با توجه به کیفر و انتقام پروردگار خائف و پریشان خاطر می‌گردد. در آنجا خداوند بندگان خود را تشویق می‌کند که دلهای خود را با توجه به این نعمات تسکین دهند، زیرا وعده خداوند حتمی است و هیچ چیز برای آرامش دلهای مضطرب بهتر از نویدهای صادق نیست.<ref>طبرسی، فضل بن حسن؛ مجمع البیان، ترجمه مترجمان، تهران، فراهانی ۱۳۶۰، اول، ج ۱۰، ص ۱۶۱.</ref> ترس از خدا گاهی به خاطر درک مسئولیت ها و احتمال عدم قیام به وظایف است و گاهی به خاطر درک عظمت مقام و توجه به وجود بی‌انتها و پرمهابت خدای متعال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج ۷، ص ۸۶.</ref>
+توجه به این نکته ضروری است که خداوند در این آیه می‌فرماید با یاد خدا دل آرامش می‌یابد، ولی در آیه دوم از [[سوره انفال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ ...»}}<ref>[[آیه 2 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۲.]]</ref>؛ مؤمنان تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهایشان ترسان می‌گردد. جمع این دو آیه این گونه است که انسان با توجه به پاداش و نعمت های بی حد الهی آرامش خاطر پیدا می‌کند، ولی با توجه به کیفر و انتقام پروردگار خائف و پریشان خاطر می‌گردد. در آنجا خداوند بندگان خود را تشویق می‌کند که دلهای خود را با توجه به این نعمات تسکین دهند، زیرا وعده خداوند حتمی است و هیچ چیز برای آرامش دلهای مضطرب بهتر از نویدهای صادق نیست.<ref>طبرسی، فضل بن حسن؛ مجمع البیان، ترجمه مترجمان، تهران، فراهانی ۱۳۶۰، اول، ج ۱۰، ص ۱۶۱.</ref> ترس از خدا گاهی به خاطر درک مسئولیت ها و احتمال عدم قیام به وظایف است و گاهی به خاطر درک عظمت مقام و توجه به وجود بی‌انتها و پرمهابت خدای متعال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج ۷، ص ۸۶.</ref>
-اما [[اولیاء الله|اولیاء خدا]] هیچ گونه ترس و اندوهی ندارند: {{متن قرآن|«اَلا اِنَّ اَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوفٌ عَلَیهمْ وَلا هُمْ یحْزَنونَ»}}.<ref>[[سوره یونس]]/۶۲.</ref> زیرا آنان شک و تردیدی به دلهایشان راه نمی‌یابد و آنچه غیر از خداست در نظرشان کوچک و کم ارزش است. خوف معمولاً از احتمال فقدان نعمت هایی است که انسان در اختیار دارد و یا از خطراتی است که در آینده او را تهدید می‌کند، اولیاء خدا از هر گونه وابستگی و اسارت جهان ماده آزادند. بنابراین غم هایی را که دیگران نسبت به گذشته و آینده دارند، در وجود اینان راهی نیست. به این ترتیب امنیت و آرامش واقعی بر وجود آنها حکمفرما است. غم و ترس معمولاً ناشی از روح دنیاپرستی است، اما اولیای خدا از این رذیله به دورند و از غم‌های مادی و دنیوی آزادند و وجودشان از خوف خدا مالامال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج۸، ص۳۳۴-۳۳۳.</ref> اگر انسان بداند همه چیز ملک خداوند است و خود را مالک چیزی نداند، در این صورت دچار خوف و اندوه نمی‌گردد.<ref>تفسیرالمیزان، پیشین، ج ۱۰، ص ۱۲۲.</ref>
+اما [[اولیاء الله|اولیاء خدا]] هیچ گونه ترس و اندوهی ندارند: {{متن قرآن|«أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»}}<ref>[[آیه 62 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۶۲.]]</ref>؛ زیرا آنان شک و تردیدی به دلهایشان راه نمی‌یابد و آنچه غیر از خداست در نظرشان کوچک و کم ارزش است. خوف معمولاً از احتمال فقدان نعمت هایی است که انسان در اختیار دارد و یا از خطراتی است که در آینده او را تهدید می‌کند، اولیاء خدا از هر گونه وابستگی و اسارت جهان ماده آزادند. بنابراین غم هایی را که دیگران نسبت به گذشته و آینده دارند، در وجود اینان راهی نیست. به این ترتیب امنیت و آرامش واقعی بر وجود آنها حکمفرما است. غم و ترس معمولاً ناشی از روح دنیاپرستی است، اما اولیای خدا از این رذیله به دورند و از غم‌های مادی و دنیوی آزادند و وجودشان از خوف خدا مالامال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج۸، ص۳۳۴-۳۳۳.</ref> اگر انسان بداند همه چیز ملک خداوند است و خود را مالک چیزی نداند، در این صورت دچار خوف و اندوه نمی‌گردد.<ref>تفسیرالمیزان، پیشین، ج ۱۰، ص ۱۲۲.</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 هر نعمتی از جانب خدای سبحان است، اما عذاب‌ها و ناراحتی‌ها، هر چه باشد چیزی نیست که از ناحیه او نازل شده باشد بلکه آن عبارت است از افاضه نکردن خدا و خودداری او از رساندن نعمت و نزول رحمت. وقتی مسلم شد که هیچ شرّی از ناحیه خدا نازل نمی‌شود و ترس هم همیشه از شری است که ممکن است پیش آید، نتیجه می‌گیریم حقیقت ترس از خدا همانا ترس آدمی از اعمال زشت خویش است که باعث می‌شود خداوند از انزال رحمت خود خودداری نماید. بنابراین هر وقت دل انسان به یاد خدا بیفتد اولین اثری که از خود نشان می‌دهد این است که متوجه [[گناهان]] خویش گشته و متأثر شود، دومین اثرش این است که متوجه پروردگارش شود که هدف نهایی [[فطرت]] اوست، در نتیجه خاطرش سکون یافته و بیاد او آرامش می‌یابد.<ref>علامه طباطبائی، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، ج۱۱، ص۲۸۶.</ref>
 توجه به این نکته ضروری است که خداوند در این آیه می‌فرماید با یاد خدا دل آرامش می‌یابد، ولی در آیه دوم از [[سوره انفال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّمَا الْمُؤْمِنونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ...»}}؛<ref>[[سوره انفال]]/۲.</ref> مؤمنان تنها کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده شود، دلهایشان ترسان می‌گردد. جمع این دو آیه این گونه است که انسان با توجه به پاداش و نعمت های بی حد الهی آرامش خاطر پیدا می‌کند، ولی با توجه به کیفر و انتقام پروردگار خائف و پریشان خاطر می‌گردد. در آنجا خداوند بندگان خود را تشویق می‌کند که دلهای خود را با توجه به این نعمات تسکین دهند، زیرا وعده خداوند حتمی است و هیچ چیز برای آرامش دلهای مضطرب بهتر از نویدهای صادق نیست.<ref>طبرسی، فضل بن حسن؛ مجمع البیان، ترجمه مترجمان، تهران، فراهانی ۱۳۶۰، اول، ج ۱۰، ص ۱۶۱.</ref> ترس از خدا گاهی به خاطر درک مسئولیت ها و احتمال عدم قیام به وظایف است و گاهی به خاطر درک عظمت مقام و توجه به وجود بی‌انتها و پرمهابت خدای متعال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج ۷، ص ۸۶.</ref>
-{{متن قرآن|«اَلا اِنَّ اَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوفٌ عَلَیهمْ وَلا هُمْ یحْزَنونَ»}}؛ آگاه باشد [[اولیاء الله|اولیاء خدا]]، نه ترسی دارند نه غمگین می‌شوند. اولیاء خدا کسانی هستند که فاصله‌ای میان آنها و خدا نیست، هیچ گونه شک و تردیدی به دلهایشان راه نمی‌یابد و آنچه غیر از خداست در نظرشان کوچک و کم ارزش است. از اینجا روشن می‌شود که چرا آنها ترس و اندوهی ندارند زیرا خوف معمولاً از احتمال فقدان نعمت هایی است که انسان در اختیار دارد و یا از خطراتی است که در آینده او را تهدید می‌کند، اولیاء خدا از هر گونه وابستگی و اسارت جهان ماده آزادند. بنابراین غم هایی را که دیگران نسبت به گذشته و آینده دارند، در وجود اینان راهی نیست. به این ترتیب امنیت و آرامش واقعی بر وجود آنها حکمفرما است. غم و ترس معمولاً ناشی از روح دنیاپرستی است، اما اولیای خدا از این رذیله به دورند و از غم‌های مادی و دنیوی آزادند و وجودشان از خوف خدا مالامال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج۸، ص۳۳۴-۳۳۳.</ref> اگر انسان بداند همه چیز ملک خداوند است و خود را مالک چیزی نداند، در این صورت دچار خوف و اندوه نمی‌گردد. اولیای خدا نه در دنیا و نه در [[آخرت]] از چیزی نمی‌ترسند، مگر این که خدای تعالی اراده کند که آنان از چیزی بترسند یا اندوهناک شوند.<ref>تفسیرالمیزان، پیشین، ج ۱۰، ص ۱۲۲.</ref>
+اما [[اولیاء الله|اولیاء خدا]] هیچ گونه ترس و اندوهی ندارند: {{متن قرآن|«اَلا اِنَّ اَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوفٌ عَلَیهمْ وَلا هُمْ یحْزَنونَ»}}.<ref>[[سوره یونس]]/۶۲.</ref> زیرا آنان شک و تردیدی به دلهایشان راه نمی‌یابد و آنچه غیر از خداست در نظرشان کوچک و کم ارزش است. خوف معمولاً از احتمال فقدان نعمت هایی است که انسان در اختیار دارد و یا از خطراتی است که در آینده او را تهدید می‌کند، اولیاء خدا از هر گونه وابستگی و اسارت جهان ماده آزادند. بنابراین غم هایی را که دیگران نسبت به گذشته و آینده دارند، در وجود اینان راهی نیست. به این ترتیب امنیت و آرامش واقعی بر وجود آنها حکمفرما است. غم و ترس معمولاً ناشی از روح دنیاپرستی است، اما اولیای خدا از این رذیله به دورند و از غم‌های مادی و دنیوی آزادند و وجودشان از خوف خدا مالامال است.<ref>تفسیر نمونه، پیشین، ج۸، ص۳۳۴-۳۳۳.</ref> اگر انسان بداند همه چیز ملک خداوند است و خود را مالک چیزی نداند، در این صورت دچار خوف و اندوه نمی‌گردد.<ref>تفسیرالمیزان، پیشین، ج ۱۰، ص ۱۲۲.</ref>
-{{متن قرآن|«وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کیفَ تُحْیی الْمَوْتَىٰ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰکنْ لِیطْمَئِنَّ قَلْبِی...»}}؛ هنگامی را که ابراهیم گفت: خدایا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟ فرمود: مگر ایمان نیاورده‌ای؟! عرض کرد: آری، ولی می‌خواهم قلبم آرامش یابد.<ref>[[سوره بقره]]/۲۶۰.</ref> ذهن انسان به طور طبیعی باورهای غیرمحسوس را مانند باورهای محسوس نمی‌پذیرد و همواره پرسش هایی درباره ماهیت و کیفیت آنها در پندار خویش می‌آفریند این پرسش ها آرامش اعتقادی را از انسان می‌گیرد. از این روست که [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام از خدا تقاضای مشاهده نمونه کوچکی از زنده شدن مردگان را نمود تا به نوعی اطمینان آرامش اعتقادی برسد.
+{{متن قرآن|«وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ أَرِنِی کیفَ تُحْیی الْمَوْتَىٰ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَىٰ وَلَٰکنْ لِیطْمَئِنَّ قَلْبِی...»}}؛<ref>[[سوره بقره]]/۲۶۰.</ref> و هنگامی را که ابراهیم گفت: خدایا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟ فرمود: مگر ایمان نیاورده‌ای؟! عرض کرد: آری، ولی می‌خواهم قلبم آرامش یابد. ذهن انسان به طور طبیعی باورهای غیرمحسوس را مانند باورهای محسوس نمی‌پذیرد و همواره پرسش هایی درباره ماهیت و کیفیت آنها در پندار خویش می‌آفریند این پرسش ها آرامش اعتقادی را از انسان می‌گیرد. از این روست که [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام از خدا تقاضای مشاهده نمونه کوچکی از زنده شدن مردگان را نمود تا به نوعی اطمینان آرامش اعتقادی برسد.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
 *[http://www.pajoohe.ir "اطمینان قلب"، دانشنامه پژوهه]، علی محمودی، تاریخ بازیابی: ۱ خرداد ۱۳۹۱.
 *[[دائرة المعارف قرآن کریم (کتاب)|"آرامش"، دائرةالمعارف قرآن کریم]].

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 __toc__
-"اطمينان" و طمأنينه در لغت به معني آرامش خاطر بعد از بي‌تابي و اضطراب است.<ref>راغب اصفهاني، مفردات، ترجمه غلامرضا خسروي، تهران، مرتضوي، 1374، دوم، چ 2، ص 500.</ref>اطمينان در علم اخلاق به اعتدال صفات و حالات انسان و ثبات شخصيت آدمي گفته مي‌شود و در اصطلاح فقهي به حالت استقرار نمازگزار اطلاق مي‌شود.<ref>مركز فرهنگ و معارف قرآن، دايرة المعارف قرآن كريم، قم، بوستان كتاب، 1385 ج3، ص 158.</ref>
+'''«اطمينان»''' در مقابل «[[اضطراب]]»، به معناي آرامش قلبی است.
-"اطمينان قلب" يعني فكر انسان بر چيزي كه باور دارد آرام گيرد و به خود ترديد راه ندهد گاهي هدف از اطمينان قلب، اعتماد در كار و يا توقع اميد فراوان به آن است.<ref>شرباصي، احمد؛ دايرة المعارف اخلاق قرآني، ترجمه محمد بهاءالدين حسيني، سنندج، تازه نگاه، 1379، اول، ج 1، ص 106.</ref>
+== تعریف اطمينان ==
-بشر در طول زندگي خويش همواره با نگراني‌ها و اضطراب‌ها روبروست و هميشه تلاش كرده تا اين عوامل را از بين ببرد، براي رسيدن به آرامش اكتشافات كرده، اختراعات نموده، خانواده تشكيل داد و... آموزه بشارت و نجات از مهمترين راهكارهاي انبياء مخصوصاً پيامبران بني‌اسرائيل بوده، بوجود آمدن مكاتب روان درماني كه هدف اصلي‌شان رهايي از اضطراب و ايجاد امنيت بود. اما از ميان همه كوشش هايي كه براي رسيدن به آرامش يا پيش‌گيري از ابتلا به نگراني و افسردگي به عمل آمد، تأثير دين و ايمان در سلامت روان از جمله رويكردهاي جديد است كه در ميان روانشناسان مورد توجه قرار گرفته است.<ref>دايرة المعارف قرآن كريم، پيشين، ص 154-153.</ref>
+بشر در طول زندگي خويش همواره با نگراني‌ها و اضطراب‌ها روبرو بوده است، مانند نگراني به خاطر آينده تاريك و مبهم، احتمال زوال نعمت ها، ضعف و بيماري و ناتواني، درماندگي و احتياج. پس او هميشه تلاش كرده تا اين عوامل را از بين ببرد، براي رسيدن به آرامش اكتشافات و اختراعات نموده، خانواده تشكيل داده، آموزه بشارت و نجات از مهمترين راهكارهاي انبياء مخصوصاً پيامبران بني‌اسرائيل بوده، و بوجود آمدن مكاتب روان درماني كه هدف اصلي‌شان رهايي از اضطراب و ايجاد امنيت بود. اما از ميان همه كوشش هايي كه براي رسيدن به آرامش يا پيش‌گيري از ابتلا به نگراني و افسردگي به عمل آمد، تأثير [[دين]] و [[ايمان]] در سلامت روان از جمله رويكردهاي جديد است كه در ميان روانشناسان مورد توجه قرار گرفته است.<ref>دايرة المعارف قرآن كريم، پيشين، ص 154-153.</ref>
 ==عوامل اطمينان قلب==
-# اگر دل آدمي نسبت به حق يقين داشته باشد و گمان و دودلي در آن راه نيابد و خوف و اندوه او را آشفته نسازد، با تمام آمال و آرزوهايش به سوي پروردگار خويش برود (پروردگاري كه) چيزي قوي‌تر و تواناتر از او نيست، اين خود باعث اطمينان و پايداري مي‌شود.<ref>دايرة المعارف اخلاق قرآني، پيشين، ص 108.</ref>
+#اگر دل آدمي نسبت به [[حق]] يقين داشته باشد و گمان و دودلي در آن راه نيابد و خوف و اندوه او را آشفته نسازد، با تمام آمال و آرزوهايش به سوي پروردگار خويش كه چيزي قوي‌تر و تواناتر از او نيست برود، اين خود باعث اطمينان و پايداري مي‌شود.<ref>دايرة المعارف اخلاق قرآني، پيشين، ص 108.</ref>
-# ايمان به خدا و اين كه در آينده درمانده نيستيم و خدايي توانا و دانا و مهربان داريم، مي‌تواند نگراني ما را از آينده برطرف سازد.
+#[[ايمان]] به [[خدا]] و اين كه در آينده درمانده نيستيم و خدايي توانا و دانا و مهربان داريم، مي‌تواند نگراني ما را از آينده برطرف سازد.
-# اين كه خداوند غفار و توبه پذير است و گذشته ما را مي‌بخشد نگراني و اضطراب از گذشته را از بين خواهد برد.
+#دانستن اين كه خداوند [[غفار (اسم الله)|غفّار]] و [[توبه]] پذير است و گذشته ما را مي‌بخشد، نگراني و اضطراب از گذشته را از بين خواهد برد.
-# هدف قرار دادن خداوند در زندگي و اعتقاد بر اين كه در عوض تلاش هايمان در آن دنيا پاداش خواهيم گرفت خود آرامش بخش است.<ref>الهي، محمد و ديگران، شادي و آرامش از ديدگاه [[قرآن]] و [[نهج البلاغه]]، تهران، بيان جوان 1384، اول، ص 84-82.</ref> ترس و اضطراب اثر گرايش و دلبستگي به دنياست، ناآرامي افراد عادي به دليل اتكاي آنان به چيزهايي است كه خود تكيه‌گاهي ندارند، كساني كه در محبت دنيا عرق شده‌اند هر لحظه احساس خطر مي‌كنند و به اين و آن متمسك مي‌شوند تا از اضطراب برهند ولي نمي‌توانند، توجه به اين نكته كه آرامش دلها در گرو ايمان به خداست.<ref>[[سوره فتح]]/4.</ref> و نگراني و اضطراب و سختي‌ها، محصول فراموشي پروردگار،<ref>[[سوره طه]]/124.</ref> باعث بيدارشدن انسان از خواب غفلت مي‌شود و در اثر آن انسان به اطمينان قلب مي‌‌رسد.<ref>شادي و آرامش از ديدگاه قرآن و نهج‌البلاغه، پيشين، ص 7.</ref>
+#هدف قرار دادن خداوند در زندگي و اعتقاد بر اين كه در عوض تلاش هايمان در [[آخرت]] پاداش خواهيم گرفت، خود آرامش بخش است.<ref>الهي، محمد و ديگران، شادي و آرامش از ديدگاه [[قرآن]] و [[نهج البلاغه]]، تهران، بيان جوان 1384، اول، ص 84-82.</ref>
 ==انواع آرامش==
-# اعتقادي: ذهن انسان به طور طبيعي باورهاي غيرمحسوس را مانند باورهاي محسوس نمي‌پذيرد و همواره پرسش هايي درباره ماهيت و كيفيت آنها در پندار خويش مي‌آفريند اين پرسش ها آرامش اععتقادي را از انسان مي‌گيرد. از اين روست كه ابراهيم علیه السلام از خدا تقاضاي مشاهده نمونه كوچكي از زنده شدن مردگان را نمود تا به نوعي آرامش اعتقادي برسد.<ref>[[سوره بقره]]/260.</ref>
+#اعتقادي: ذهن انسان به طور طبيعي باورهاي غيرمحسوس را مانند باورهاي محسوس نمي‌پذيرد و همواره پرسش هايي درباره ماهيت و كيفيت آنها در پندار خويش مي‌آفريند اين پرسش ها آرامش اعتقادي را از انسان مي‌گيرد. از اين روست كه ابراهيم علیه السلام از خدا تقاضاي مشاهده نمونه كوچكي از زنده شدن مردگان را نمود تا به نوعي آرامش اعتقادي برسد.<ref>[[سوره بقره]]/260.</ref>
-# آرامش رواني: انسان همواره طالب رسيدن به مراحل تكامل است و همواره از حالي به حال ديگر درمي‌آيد و در هيچ مرحله‌اي به نهايت مطلوب خويش دست نمي‌يابد و خواهان رسيدن به مرحله ديگر است به همين خاطر همواره در نگراني و اضطراب است. رسيدن به خداوند كه مبدأ و مقصود جهان هستي است و جامع اين كمالات است باعث مي‌شود انسان به آرامشي بيكران دست يابد.<ref>[[سوره رعد]]/28.</ref>
+#آرامش رواني: انسان همواره طالب رسيدن به مراحل تكامل است و همواره از حالي به حال ديگر درمي‌آيد و در هيچ مرحله‌اي به نهايت مطلوب خويش دست نمي‌يابد و خواهان رسيدن به مرحله ديگر است به همين خاطر همواره در نگراني و اضطراب است. رسيدن به خداوند كه مبدأ و مقصود جهان هستي است و جامع اين كمالات است باعث مي‌شود انسان به آرامشي بيكران دست يابد.<ref>[[سوره رعد]]/28.</ref>
 ==اطمينان قلب در قرآن==
@@ سطر ۵۵: / سطر ۴۹: @@
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۸: @@
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=33440#_ftnref3 اطمینان قلب، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی: 1 خرداد 1391.
+علی محمودی، طمینان قلب،  [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 1 خرداد 1391.
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 احساس امنيت و آرامش در دين اسلام در سطحي گسترده‌تر مورد توجه قرار گرفته و بخش وسيعي از آموزه‌هاي اين دين مقدس به آن اختصاص يافته است، اسلام به راهكارهاي رواني و رفتاري فراواني براي دستيابي به اين نياز اصيل بشري پرداخته است.<ref>دايرة المعارف قرآن كريم، پيشين، ص 156-155.</ref>
-{{متن قرآن|«...قُلْ إِنَّ اللّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاء وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ × الَّذِينَ آمَنُواْ وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛<ref>[[سوره رعد]]/28، 27 (ترجمه آيات از آيت الله مكارم شيرازي مي‌باشد).</ref> ...بگو خداوند هر كس را كه بخواهد گمراه و هر كس كه بازگردد به سوي خويش هدايت مي‌كند. آنها كساني هستند كه [[ايمان]] آورده‌اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن (آرام) است. آگاه باشيد تنها با ياد خدا دلها آرامش مي‌يابد.
+{{متن قرآن|«...قُلْ إِنَّ اللّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاء وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ × الَّذِينَ آمَنُواْ وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»}}؛<ref>[[سوره رعد]]/28، 27 (ترجمه آيات از آيت الله مكارم شيرازي مي‌باشد).</ref> ...بگو خداوند هر كس را كه بخواهد گمراه و هر كس كه بازگردد به سوي خويش هدايت مي‌كند. آنها كساني هستند كه [[ايمان]] آورده‌اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن (آرام) است. آگاه باشيد تنها با ياد خدا دلها آرامش مي‌يابد.
 آرامشي كه در اين آيه بدان توجه شده است، آرامش در برابر عوامل مادي است كه غالب مردم را نگران مي‌كند ولي مسلماً افراد با ايمان در برابر مسئوليت هاي خويش نمي‌توانند نگران نباشند و نگراني‌هاي ويرانگر در آنها وجود ندارد اما نگراني سازنده كه انسان را به انجام وظيفه در برابر خدا و خلق و فعاليت هاي مثبت زندگي وامي‌داد در وجود آنهاست و بايد هم باشد. (منظور از خوف خدا نیز همين است).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}