اصرار بر گناه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* آثار اصرار بر گناه */

2025-05-16T18:12:36Z

‏آثار اصرار بر گناه

Mohammadi: /* اصرار بر گناه در قرآن و حدیث */

2025-05-16T18:10:14Z

‏اصرار بر گناه در قرآن و حدیث

Mohammadi: /* اصرار بر گناه در قرآن و حدیث */

2025-05-16T18:06:06Z

‏اصرار بر گناه در قرآن و حدیث

مهدی موسوی در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۴

2023-12-02T15:34:28Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۷ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۰۶

2020-03-07T05:06:54Z

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-23T11:40:38Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۲

2016-01-23T11:52:14Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۳

2013-02-13T06:13:56Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۲۱

2012-12-19T07:21:11Z

بهرامی: تصحیح الگو

2012-11-07T10:52:54Z

تصحیح الگو

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 '''بی فایده بودن یاد خدا:'''
-اصرار بر گناه و تکرار آن، حالتی در [[روح]] انسان به وجود می آورد و آن عبارت است از سبک شمردن امر الهی و بی پروا بودن در هتک حرمت او و خود را در پیشگاه مقدسش بزرگ شمردن و بدیهی است که با پدید آمدن چنین حالتی در انسان، دیگر روح بندگی در وجود او باقی نمانده، در نتیجه یاد خدا هم اثر و نتیجه ای نخواهد بخشید. البته این در صورتی است که تکرار گناه و اصرار بر آن، از روی علم و عمد باشد ولذا فرمود: {{متن قرآن|«و هُم یَعلَمون»}}.<ref> طباطبائی، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، دارالکتب الإسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۹۴ق، ج۴، ص۱۹.</ref>
+اصرار بر گناه و تکرار آن، حالتی در [[روح]] انسان به وجود می آورد و آن عبارت است از سبک شمردن امر الهی و بی پروا بودن در هتک حرمت او و خود را در پیشگاه مقدسش بزرگ شمردن و بدیهی است که با پدید آمدن چنین حالتی در انسان، دیگر روح بندگی در وجود او باقی نمانده، در نتیجه یاد خدا هم اثر و نتیجه ای نخواهد بخشید. البته این در صورتی است که تکرار گناه و اصرار بر آن، از روی علم و عمد باشد ولذا فرمود: {{متن قرآن|«... و هُم یَعلَمون»}}<ref name=":۰" />؛.<ref> طباطبائی، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، دارالکتب الإسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۹۴ق، ج۴، ص۱۹.</ref>
 '''عاقبت به شر شدن:'''
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 '''مانع فهم و تشخیص:'''
-از جمله موانع درک و فهم و کاهش [[معرفت]] این است که شخص بر انجام گناهى اصرار ورزد، که این‌ باعث زنگار و تیرگى قلب شده، صفا و نورانیت آن را که از ابزار مهم درک و فهم است می زداید؛ درست مانند آلودگی که روى آینه باشد.<ref>محمدرضا جباران‌، اخلاق (ترجمه‌ى اخلاق)، مؤسسه‌ى انتشارات هجرت‌، چاپ: چهارم‌، ۱۳۷۸ ش، ص ۱۰۱.</ref> [[امام باقر]] علیه السلام می فرماید: «ما من شی‌ء أفسد للقلب من خطیئته، إنّ القلب لیواقع الخطیئة، فما یزال به حتّى یغلب علیه، فیصیر أعلاه أسفله»؛ چیزى براى قلب فسادآورتر از گناهش نیست، قلب مرتکب گناه مى‌شود و بر آن اصرار مى‌ورزد تا بالایش را پائین مى‌گرداند (وارونه مى‌شود و معکوس مى‌فهمد و حق و باطل را بجاى هم مى‌گیرد).<ref> شیخ کلینی، اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۵ ش، ج ۲، ص ۲۶۸.</ref>
+از جمله موانع درک و فهم و کاهش [[معرفت]] این است که شخص بر انجام گناهى اصرار ورزد، که این‌ باعث زنگار و تیرگى قلب شده، صفا و نورانیت آن را که از ابزار مهم درک و فهم است می زداید؛ درست مانند آلودگی که روى آینه باشد.<ref>محمدرضا جباران‌، اخلاق (ترجمه‌ى اخلاق)، مؤسسه‌ى انتشارات هجرت‌، چاپ: چهارم‌، ۱۳۷۸ ش، ص ۱۰۱.</ref> [[امام باقر]] علیه السلام می فرماید: {{متن حدیث|«ما من شی‌ء أفسد للقلب من خطیئته، إنّ القلب لیواقع الخطیئة، فما یزال به حتّى یغلب علیه، فیصیر أعلاه أسفله»}}<ref> شیخ کلینی، اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۵ ش، ج ۲، ص ۲۶۸.</ref>؛ چیزى براى قلب فسادآورتر از گناهش نیست، قلب مرتکب گناه مى‌شود و بر آن اصرار مى‌ورزد تا بالایش را پائین مى‌گرداند (وارونه مى‌شود و معکوس مى‌فهمد و حق و باطل را بجاى هم مى‌گیرد).
 '''مسخره کردن خود:'''
@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 '''ظلمانی کردن قلب:'''
-اصرار بر گناه را به آبى تشبیه کرده‌اند که به طور مداوم قطره قطره بر سنگى بچکد. این آب بالأخره در سنگ اثر مى‌کند در حالى که اگر همان مقدار آب یک دفعه بر آن سنگ ریخته شود در آن تأثیرى نخواهد داشت و به همین دلیل [[پیامبر اسلام]] صلى اللّه علیه و آله فرمود: «إن أحب الأعمال إلى الله تعالى أدومها و إن قلّ»؛ محبوبترین اعمال نزد خداوند با دوام‌ترین اعمال است اگر چه کم باشد.<ref>سید مرتضى، تنزیه الأنبیاء علیه السلام، انتشارات شریف رضى قم، ۱۲۵۰ ق، ص ۱۳۰.</ref> طبق قاعده ـ هر چیزى با ضدش شناخته مى‌شود<ref>«الأشیاء تستبان باضدادها»</ref> ـ از این [[حدیث]] چنین استفاده مى‌شود که فقط عمل دائمى تأثیرگذار است، اگر چه کم باشد. گناهان کوچک هم اگر دوام یابند در ظلمانى کردن قلب تأثیر بسزایی خواهند داشت.<ref> جباران‌، محمدرضا؛ اخلاق (ترجمه‌ى اخلاق)، مؤسسه‌ى انتشارات هجرت‌، چاپ: چهارم‌، ۱۳۷۸ ش، ص ۳۴۶.</ref>
+اصرار بر گناه را به آبى تشبیه کرده‌اند که به طور مداوم قطره قطره بر سنگى بچکد. این آب بالأخره در سنگ اثر مى‌کند در حالى که اگر همان مقدار آب یک دفعه بر آن سنگ ریخته شود در آن تأثیرى نخواهد داشت و به همین دلیل [[پیامبر اسلام]] صلى اللّه علیه و آله فرمود: {{متن حدیث|«إن أحب الأعمال إلى الله تعالى أدومها و إن قلّ»}}<ref>سید مرتضى، تنزیه الأنبیاء علیه السلام، انتشارات شریف رضى قم، ۱۲۵۰ ق، ص ۱۳۰.</ref>؛ محبوبترین اعمال نزد خداوند با دوام‌ترین اعمال است اگر چه کم باشد. طبق قاعده ـ هر چیزى با ضدش شناخته مى‌شود<ref>«الأشیاء تستبان باضدادها»</ref> ـ از این [[حدیث]] چنین استفاده مى‌شود که فقط عمل دائمى تأثیرگذار است، اگر چه کم باشد. گناهان کوچک هم اگر دوام یابند در ظلمانى کردن قلب تأثیر بسزایی خواهند داشت.<ref> جباران‌، محمدرضا؛ اخلاق (ترجمه‌ى اخلاق)، مؤسسه‌ى انتشارات هجرت‌، چاپ: چهارم‌، ۱۳۷۸ ش، ص ۳۴۶.</ref>
 '''از دست دادن ملکه عدالت:'''

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 از جمله [[گناه|گناهانی]] که در [[قرآن]] و [[احادیث]] به کبیره بودن آنها تصریح شده است، «اصرار بر گناهان» حتی صغیره است که گناه صغیره را تبدیل به کبیره می‌کند.<ref> شیخ حر عاملی، وسایل الشیعه، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ق، ج ۱۵، ص ۳۲۹، ح ۳۳.</ref> خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی [[آخرت]]، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر [[گناه]] و عمل زشتی که قبلاً انجام داده اند برمی شمارد:
-{{متن قرآن|«... وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 135 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.]]</ref>؛ و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند. [[استغفار]] و [[توبه]] را به اصرار نداشتن بر گناه مقید می سازد.
+{{متن قرآن|«... وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref name=":۰">[[آیه 135 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.]]</ref>؛ و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند. [[استغفار]] و [[توبه]] را به اصرار نداشتن بر گناه مقید می سازد.
 [[ابوبصیر اسدی|ابوبصیر]] از [[امام صادق]] علیه السلام نقل نموده که آن حضرت فرموده است: '''«به خدا قسم که خداوند چیزی را از [[عبادت]] و طاعت بنده نمی پذیرد در حالی که آن بنده بر چیزی از گناهان مصرّ باشد»'''<ref> کلینی، یعقوب؛ اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۵ ش، ج ۲، ص ۲۸۸.</ref>. دلالت این [[حدیث]] بر کبیره بودن اصرار واضح است و معلوم می شود اصرار بر گناه، خود کبیره است که سبب پذیرفته نشدن سایر عبادات است.

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 از جمله [[گناه|گناهانی]] که در [[قرآن]] و [[احادیث]] به کبیره بودن آنها تصریح شده است، «اصرار بر گناهان» حتی صغیره است که گناه صغیره را تبدیل به کبیره می‌کند.<ref> شیخ حر عاملی، وسایل الشیعه، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۱۲ ق، ج ۱۵، ص ۳۲۹، ح ۳۳.</ref> خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی [[آخرت]]، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر [[گناه]] و عمل زشتی که قبلاً انجام داده اند برمی شمارد:
-{{متن قرآن|«... وَلَمْ یصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ یعْلَمُونَ»}}<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه ۱۳۵ یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و [[استغفار]] و [[توبه]] را به اصرار نداشتن بر گناه مقید می سازد.
+{{متن قرآن|«... وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref>[[آیه 135 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.]]</ref>؛ و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند. [[استغفار]] و [[توبه]] را به اصرار نداشتن بر گناه مقید می سازد.
-[[ابوبصیر اسدی|ابوبصیر]] از [[امام صادق]] علیه السلام نقل نموده که آن حضرت فرموده است: «به خدا قسم که خداوند چیزی را از [[عبادت]] و طاعت بنده نمی پذیرد در حالی که آن بنده بر چیزی از گناهان مصرّ باشد».<ref> کلینی، یعقوب؛ اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۵ ش، ج ۲، ص ۲۸۸.</ref> دلالت این [[حدیث]] بر کبیره بودن اصرار واضح است و معلوم می شود اصرار بر گناه، خود کبیره است که سبب پذیرفته نشدن سایر عبادات است.
+[[ابوبصیر اسدی|ابوبصیر]] از [[امام صادق]] علیه السلام نقل نموده که آن حضرت فرموده است: '''«به خدا قسم که خداوند چیزی را از [[عبادت]] و طاعت بنده نمی پذیرد در حالی که آن بنده بر چیزی از گناهان مصرّ باشد»'''<ref> کلینی، یعقوب؛ اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۵ ش، ج ۲، ص ۲۸۸.</ref>. دلالت این [[حدیث]] بر کبیره بودن اصرار واضح است و معلوم می شود اصرار بر گناه، خود کبیره است که سبب پذیرفته نشدن سایر عبادات است.
-در بعضی از روایات به صراحت، اصرار بر گناه را از بزرگترین گناهان کبیره شمرده، دوری آن را از پیروان خویش خواسته اند. از جمله [[امام علی]] علیه السلام می فرماید: «ایاک و الاصرار فانه من اکبر الکبائر و اعظم الجرایم»؛ بترس و دوری کن از اصرار بر گناه، زیرا اصرار از بزرگترین گناهان کبیره و عظیمترین جرائم است.<ref> عبدالواحد آمدی؛ غررالحکم ودررالکلم، ترجمه محمدعلی انصاری، ص ۱۹۲.</ref>
+در بعضی از روایات به صراحت، اصرار بر گناه را از بزرگترین گناهان کبیره شمرده، دوری آن را از پیروان خویش خواسته اند. از جمله [[امام علی]] علیه السلام می فرماید: {{متن حدیث|«ایاک و الاصرار فانه من اکبر الکبائر و اعظم الجرایم»}}<ref> عبدالواحد آمدی؛ غررالحکم ودررالکلم، ترجمه محمدعلی انصاری، ص ۱۹۲.</ref>؛ بترس و دوری کن از اصرار بر گناه، زیرا اصرار از بزرگترین گناهان کبیره و عظیمترین جرائم است.
 ==آثار اصرار بر گناه==

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=34656 اصرار بر گناه، اصغر صفرزاده، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی: 9 اردیبهشت 1391.
+اصغر صفرزاده، اصرار بر گناه، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 9 اردیبهشت 1391.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
 گناهان کبیره، گناهانی هستند که در [[قرآن]] و روایات به کبیره بودن یا عذاب آنها تصریح شود که در صورت استغفار و تصمیم بر عدم برگشتن بسوی آنها دیگر گناهان ـ گناهان صغیره ـ نیز به لطف و عنایت الهی بخشوده میشود. از جمله گناهانی که در [[قرآن]] و سنت به کبیره بودن آنها تصریح شده است اصرار بر گناهان حتی صغیره است که گناه صغیره را تبدیل به کبیره میکند.<ref> شیخ حر عاملی، محمد بن الحسن؛ وسایل الشیعه، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، چاپ اول، 1412 ق، ج 15، ص 329، ح 33.</ref>
@@ سطر ۲۲: / سطر ۱۶: @@
 ==اصرار بر گناه از منظر قرآن و سنت==
-خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی آخرت، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر گناه و عمل زشتی که قبلاً انجام دادهاند برمیشمارد:
+خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی آخرت، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر گناه و عمل زشتی که قبلاً انجام داد هاند برمی شمارد:
 {{متن قرآن|«وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه 135 یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و استغفار و توبه را به اصرار نداشتن بر گناه مقید میسازد.
@@ سطر ۸۴: / سطر ۷۸: @@
 ==منابع==
 [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=34656 اصرار بر گناه، اصغر صفرزاده، سایت پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی: 9 اردیبهشت 1391.
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:صفات ناپسند]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی آخرت، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر گناه و عمل زشتی که قبلاً انجام دادهاند برمیشمارد:
-{{متن قرآن|«ولم یصرّوا علی ما فعلوا و هم یعلمون»}}<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه 135 یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و استغفار و توبه را به اصرار نداشتن بر گناه مقید میسازد.
+{{متن قرآن|«وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»}}<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه 135 یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و استغفار و توبه را به اصرار نداشتن بر گناه مقید میسازد.
 ابوبصیر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام نقل نموده که آن حضرت فرموده است: «به خدا قسم که خداوند چیزی را از عبادت و طاعت بنده نمیپذیرد در حالی که آن بنده بر چیزی از گناهان مصرّ باشد».<ref> کلینی، یعقوب؛ اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، 1375 ش، ج 2، ص 288.</ref>

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 «صُرّّ» بمعنی بستن و گره زدن است. کیسه را هم به آن جهت صُرّه میگویند که پول در آن گره زده و بسته میشود. اصرار هم معنای ثبات و دوام را میرساند. اصرار به گناه را نیز بدان لحاظ اصرار گویند که گوئی گناه را به گناه یا گناه را به خود بسته است.<ref> قرشی، سید علی اکبر؛ قاموس قرآن، دارالکتب الإسلامیه، چاپ نهم، 1381 ش، لغت «صرّ»؛ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، تحقیق سید احمد حسینی، المکتبه المرتضویه، لغت «صرّ».</ref>
-در اصطلاح اندیشمندان علم [[اخلاق]] و [[فقه]]، اصرار آن است که گناه معینی را مکرر بجا آورد، بدون این که بعد از هر مرتبه پشیمان شده، توبه کند یا گناه از او به طور کلی زیاد سر زند و پیشه و عادت او گردیده باشد هر چند از انواع متعدد گناهان باشد.
+در اصطلاح اندیشمندان علم [[اخلاق]] و [[فقه]]، اصرار آن است که گناه معینی را مکرر بجا آورد، بدون این که بعد از هر مرتبه پشیمان شده، توبه کند یا گناه از او به طور کلی زیاد سر زند و پیشه و عادت او گردیده باشد. هر چند از انواع متعدد گناهان باشد.
 بعضی از فقها نیز بر این باورند که بجا آوردن گناه صغیره یک مرتبه با قصد انجام دوباره آن اصرار است؛ یعنی مجرد تصمیم به تکرار آن گناه، اصرار است و بعضی دیگر فرمودهاند که ترک توبه از گناهی که کرده اصرار است هر چند آن را تکرار نکند و تصمیم بر تکرارش نیز نداشته باشد.
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 خدای تعالی در توصیف سالکان بسوی آخرت، یکی از اوصاف آنها را عدم اصرار بر گناه و عمل زشتی که قبلاً انجام دادهاند برمیشمارد:
-«ولم یصرّوا علی ما فعلوا و هم یعلمون»<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه 135 یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و استغفار و توبه را به اصرار نداشتن بر گناه مقید میسازد.
+{{متن قرآن|«ولم یصرّوا علی ما فعلوا و هم یعلمون»}}<ref> [[سوره آل عمران]]، آیه 135 یعنی: «و بر گناه اصرار نمی ورزند با این که می دانند».</ref> و استغفار و توبه را به اصرار نداشتن بر گناه مقید میسازد.
 ابوبصیر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام نقل نموده که آن حضرت فرموده است: «به خدا قسم که خداوند چیزی را از عبادت و طاعت بنده نمیپذیرد در حالی که آن بنده بر چیزی از گناهان مصرّ باشد».<ref> کلینی، یعقوب؛ اصول کافی، تصحیح و تعلیق علی اکبر غفاری، دارالکتب الإسلامیه، چاپ ششم، 1375 ش، ج 2، ص 288.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۵۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{الگو:منبع الکترونیکی ~~پایگاه~~ معتبر\|ماخذ=پایگاه}}	+	{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}