اصحاب لواء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ اَصحاب لِواء را به اصحاب لواء منتقل کرد

2024-07-13T07:45:27Z

مهدی موسوی صفحهٔ اَصحاب لِواء را به اصحاب لواء منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۵

2024-07-13T07:45:16Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۲۷

2013-02-18T12:27:46Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۳۸

2013-01-15T11:38:19Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۸

2012-11-04T09:48:42Z

بهرامی: ویرایش جزیی متن

2012-07-24T05:09:24Z

ویرایش جزیی متن

بهرامی: تعیین رده

2012-07-23T06:20:50Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۴۳

2012-07-22T08:43:07Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی 'پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد. برخى از مفسران در ذيل آيه «اِنَّ شَرَّ ا...' ایجاد کرد

2012-07-21T10:57:11Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد. برخى از مفسران در ذيل آيه «اِنَّ شَرَّ ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد.

برخى از مفسران در ذيل آيه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذينَ لايَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء ياد كرده‌اند<ref> جامع‌البيان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پيامبر صلى الله عليه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.

اينان از تيره بنى‌عبدالدار ‌بن قصى‌ بن ‌كلاب بودند كه مانند ديگر تيره‌هاى قريش در مخالفت و دشمنى با پيامبر صلى الله عليه و آله و اسلام مى‌كوشيدند، از اين ‌رو در [[قرآن]] بدترين جنبندگان خوانده شده‌اند.

از بنى‌عبدالدار، گروهى اندك با پيامبر صلى الله عليه و آله همراه شده 5 تن در هجرت به [[حبشه]] شركت جستند<ref> السيرة‌النبويه، ج‌ 1، ص‌ 325.</ref> و مصعب ‌بن ‌عمير و سويبط ‌بن ‌حرمله نيز از بدريون به شمار آمدند.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 155؛ جمهرة انساب العرب، ص‌ 126.</ref> چند تن ديگر پس از [[فتح مكه]] مسلمان شدند و پيامبر اكرم كليد كعبه را كه پيش از اين در اختيار آنان بود، به ايشان بازگرداند و آنان را از غنايم حنين برخوردار كرد.<ref> السيرة‌النبويه، ج 4، ص 495؛ المغازى، ج 3، ص 145.</ref>

بنى‌عبدالدار پس از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به مدينه، پرچمدار سپاه مشركان بودند. در جنگ بدر قريشيان سه پرچم داشتند كه هر سه به دست افرادى از بنى‌عبدالدار بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 58.</ref>

در اين نبرد، نضر بن حارث كه خود از مُطْعِمين (كسانى كه در [[جنگ بدر]]، مشركان را اطعام مى‌كردند) نيز بود،<ref> السيرة النبويه، ج‌ 2، ص‌ 665.</ref> اسير و بدست اميرمؤمنان على عليه‌السلام كشته شد<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 149.</ref> و ابو عَزيز ‌بن ‌عمير، برادر مصعب به اسارت مسلمانان درآمد و مصعب از مُحرِز، اسيركننده او خواست تا وى را محكم نگه دارد، چون مادرش از سرمايه‌داران مكه است و براى آزادى او اقدام خواهد كرد. گفته‌اند: مادرش 4000 درهم كه گويا همه دارايى وى بود به وسيله طلحه فرستاد، تا آزادش كند.<ref> همان، ص‌ 140.</ref>

بنى ‌عبدالدار در جنگ احد نيز پرچمدار بودند. بر پايه اخبار، قريشيان در اين نبرد سه پرچم در دارالندوه بستند؛ اما خود همگى بر گِرد يك پرچم جمع شدند كه در دست طلحة ‌بن ‌ابى‌طلحه بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 203.</ref> در اين نبرد، ابوسفيان با احساس خطر از روند جنگ، براى تحريكِ بنى‌عبدالدار از آنان خواست كه اگر از عهده نگهدارى پرچم برنمى‌آيند، به آنان واگذارند. بنى‌عبدالدار از اين سخن خشمگين شده و بر همت خويش افزودند.<ref> همان، ص‌ 221؛ السيرة النبويه، ج‌ 3، ص‌ 67.</ref>

طلحه، پرچمدار مشركان به ميدان آمد و مبارز طلبيد كه اميرمؤمنان، امام على عليه‌السلام پيش آمد و در نبردى تن به تن سرش را شكافت و او را از پاى درآورد.<ref> همان، ص‌ 225‌ـ‌226.</ref> پس از او، ابوشيبه عثمان ‌بن ‌ابى‌طلحه كه پيشاپيش زنان بود، پرچم را بدست گرفت و ‌در حالى ‌كه از طرف آنان تشويق مى‌شد، ميداندار ‌شد و به دست حمزه كشته شد. سپس ابو سعد بن ‌طلحه (ابوطلحه) پرچم را بدست گرفت و او نيز به وسيله سعد بن‌ ابى وقاص كشته شد. مسافع ‌بن ‌طلحه، ديگر كسى بود كه به ميدان آمد و عاصم ‌بن ‌ثابت ‌بن ‌ابى ‌اقلح وى را كشت.

با قتل مسافع، كلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت كه زبير ‌بن ‌عوام او را كشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و طلحة ‌بن ‌عبيدالله او را كشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبيل به ميدان آمد و به دست اميرمؤمنان، على عليه‌السلام كشته شد. پس از او شريح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و گويا به دست قُزمان كشته شد، هر چند درباره قاتل او افراد ديگرى نيز ذكر شده‌اند.<ref> همان، ص‌ 226‌ـ‌229.</ref> بدين طريق پرچمداران بنى ‌عبدالدار كه 9 تن بودند، همگى در اين جنگ كشته شدند.<ref> جامع‌البيان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ الارشاد، ص‌ 81.</ref>

'''اصحاب لواء در شأن نزول:'''

اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستيم؛ نه چيزى را مى‌شنويم و نه تصديق مى‌كنيم. خداوند در آيه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترين جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذينَ لايَعقِلون» بنا به نقل ميبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آيه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اينان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>

از مجاهد نقل است كه آيه درباره عده‌اى از اينان نازل شده است<ref> صحيح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آيه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبيان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراين روايت، آيه ‌بعدى وضعيت آنان را چنين بيان مى‌كند: «ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فيهِم خَيرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون؛ و اگر خداوند خيرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خيرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رويگردان مى‌شدند.

==پانویس ==
<references />
===منابع===

سيد عليرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459

[[رده: شخصیت ‌های شان نزول آیات]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-__toc__
+بنى‌عبدالدار پس از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت پیامبر به مدینه]]، پرچمدار سپاه مشرکان بودند. در [[جنگ بدر]] قریشیان سه پرچم داشتند که هر سه به دست افرادى از بنى‌عبدالدار بود.<ref> المغازى، ج‌ ۱، ص‌ ۵۸.</ref> در این نبرد، نضر بن حارث که خود از مُطْعِمین (کسانى که در جنگ بدر، مشرکان را اطعام مى‌کردند) نیز بود،<ref> السیرة النبویه، ج‌ ۲، ص‌ ۶۶۵.</ref> اسیر و بدست [[حضرت علی|حضرت على]] علیه‌السلام کشته شد<ref> المغازى، ج‌ ۱، ص‌ ۱۴۹.</ref> و ابو عَزیز ‌بن ‌عمیر، برادر مصعب به اسارت مسلمانان درآمد و مصعب از مُحرِز، اسیرکننده او خواست تا وى را محکم نگه دارد، چون مادرش از سرمایه‌داران [[مکه]] است و براى آزادى او اقدام خواهد کرد. گفته‌اند: مادرش ۴۰۰۰ درهم که گویا همه دارایى وى بود به وسیله طلحه فرستاد، تا آزادش کند.<ref> همان، ص‌ ۱۴۰.</ref>
-پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد.
+بنى ‌عبدالدار در [[جنگ احد]] نیز پرچمدار بودند. بر پایه اخبار، قریشیان در این نبرد سه پرچم در [[دارالندوه]] بستند؛ اما خود همگى بر گِرد یک پرچم جمع شدند که در دست طلحة ‌بن ‌ابى‌طلحه بود.<ref> المغازى، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۳.</ref> در این نبرد، [[ابوسفیان]] با احساس خطر از روند جنگ، براى تحریک بنى‌عبدالدار از آنان خواست که اگر از عهده نگهدارى پرچم برنمى‌آیند، به آنان واگذارند. بنى‌عبدالدار از این سخن خشمگین شده و بر همت خویش افزودند.<ref> همان، ص‌ ۲۲۱؛ السیرة النبویه، ج‌ ۳، ص‌ ۶۷.</ref> طلحه، پرچمدار مشرکان به میدان آمد و مبارز طلبید که [[امام على]] علیه‌السلام پیش آمد و در نبردى تن به تن سرش را شکافت و او را از پاى درآورد.<ref> همان، ص‌ ۲۲۵‌ـ‌۲۲۶.</ref> پس از او، ابوشیبه عثمان ‌بن ‌ابى‌طلحه که پیشاپیش زنان بود، پرچم را بدست گرفت و ‌در حالى ‌که از طرف آنان تشویق مى‌شد، میدان‌دار ‌شد و به دست [[حضرت حمزه علیه السلام|حمزه]] کشته شد. سپس ابو سعد بن ‌طلحه (ابوطلحه) پرچم را بدست گرفت و او نیز به وسیله [[سعد بن ابی وقاص|سعد بن‌ ابی وقاص]] کشته شد. مسافع ‌بن ‌طلحه، دیگر کسى بود که به میدان آمد و عاصم ‌بن ‌ثابت ‌بن ‌ابى ‌اقلح وى را کشت. با قتل مسافع، کلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت که [[زبیر بن عوام]] او را کشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و [[طلحة بن عبیدالله|طلحة ‌بن ‌عبیدالله]] او را کشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبیل به میدان آمد و به دست امیرمؤمنان على علیه‌السلام کشته شد. پس از او شریح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و او نیز کشته شد.<ref> همان، ص‌ ۲۲۶‌ـ‌۲۲۹.</ref> بدین طریق پرچمداران بنى ‌عبدالدار که ۹ تن بودند، همگى در این جنگ کشته شدند.<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۶، ج‌ ۹، ص‌ ۲۷۹؛ الارشاد، ص‌ ۸۱.</ref>
 ==اصحاب لواء در شأن نزول==
-اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ»}} بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
+برخى از مفسران در ذیل آیه {{متن قرآن|«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُکمُ الَّذِینَ لاَ یعْقِلُونَ»}} ([[سوره انفال]]/۸، ۲۲) از «اصحاب لواء» یاد کرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۶، ج‌ ۹، ص‌ ۲۷۹؛ کشف‌الاسرار، ج‌ ۴، ص‌ ۲۲.</ref> و خداوند آنان را بدترین جنبندگان خوانده است. اصحاب لواء که همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه [[پیامبر|محمد]] (ص) ما را به آن مى‌خواند، کر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌کنیم.<ref> همان، ص‌ ۲۷۹.</ref> بنا به نقل میبدى، [[ابن عباس]] و عکرمه گفته‌اند: آیه ‌۲۳ سوره انفال در [[شأن نزول|شأن]] بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است که همگى در [[جنگ احد]] کشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> کشف‌الاسرار، ج‌ ۴، ص‌ ۲۲.</ref>
-از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: {{متن قرآن|«وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَّأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ»}}؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
+از مجاهد نقل است که این [[آیه]] درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ ۵، ص‌ ۲۳۷.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است که جز دو تن آنان کسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ ۵، ص‌ ۹۹.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌کند: {{متن قرآن|«وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِیهِمْ خَیرًا لَأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ»}}؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن که در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌کردند و رویگردان مى‌شدند.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم]]، سید علیرضا واسعى، جلد ۳، صفحه ۴۵۷-۴۵۹.
+[[رده:دشمنان پیامبر]][[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==زندگی نامه==
-برخى از مفسران در ذیل آیه {{متن قرآن|«اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون»}} ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
+برخى از مفسران در ذیل آیه {{متن قرآن|«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ»}} ([[سوره انفال]]/8، 22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
 اینان از تیره بنى‌عبدالدار ‌بن قصى‌ بن ‌كلاب بودند كه مانند دیگر تیره‌هاى قریش در مخالفت و دشمنى با پیامبر صلى الله علیه و آله و اسلام مى‌كوشیدند، از این ‌رو در [[قرآن]] بدترین جنبندگان خوانده شده‌اند.
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==اصحاب لواء در شأن نزول==
-اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> {{متن قرآن|«اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون»}} بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
+اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> {{متن قرآن|«إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ»}} بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
-از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: {{متن قرآن|«ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فیهِم خَیرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون»}}؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
+از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: {{متن قرآن|«وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَّأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ»}}؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
 ==پانویس==

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==زندگی نامه==
-برخى از مفسران در ذیل آیه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
+برخى از مفسران در ذیل آیه {{متن قرآن|«اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون»}} ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
 اینان از تیره بنى‌عبدالدار ‌بن قصى‌ بن ‌كلاب بودند كه مانند دیگر تیره‌هاى قریش در مخالفت و دشمنى با پیامبر صلى الله علیه و آله و اسلام مى‌كوشیدند، از این ‌رو در [[قرآن]] بدترین جنبندگان خوانده شده‌اند.
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==اصحاب لواء در شأن نزول==
-اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
+اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> {{متن قرآن|«اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون»}} بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
-از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: «ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فیهِم خَیرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
+از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: {{متن قرآن|«ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فیهِم خَیرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون»}}؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-== اَصحاب لِواء ==
+{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-'''''پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد.'''''
 برخى از مفسران در ذیل آیه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۲۴: @@
 با قتل مسافع، كلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت كه زبیر ‌بن ‌عوام او را كشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و طلحة ‌بن ‌عبیدالله او را كشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبیل به میدان آمد و به دست امیرمؤمنان، على علیه‌السلام كشته شد. پس از او شریح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و گویا به دست قُزمان كشته شد، هر چند درباره قاتل او افراد دیگرى نیز ذكر شده‌اند.<ref> همان، ص‌ 226‌ـ‌229.</ref> بدین طریق پرچمداران بنى ‌عبدالدار كه 9 تن بودند، همگى در این جنگ كشته شدند.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ الارشاد، ص‌ 81.</ref>
 ==اصحاب لواء در شأن نزول==
 اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
@@ سطر ۲۶: / سطر ۳۰: @@
 از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: «ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فیهِم خَیرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
+سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459.
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد.
+== اَصحاب لِواء ==
 برخى از مفسران در ذیل آیه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۹: @@
 با قتل مسافع، كلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت كه زبیر ‌بن ‌عوام او را كشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و طلحة ‌بن ‌عبیدالله او را كشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبیل به میدان آمد و به دست امیرمؤمنان، على علیه‌السلام كشته شد. پس از او شریح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و گویا به دست قُزمان كشته شد، هر چند درباره قاتل او افراد دیگرى نیز ذكر شده‌اند.<ref> همان، ص‌ 226‌ـ‌229.</ref> بدین طریق پرچمداران بنى ‌عبدالدار كه 9 تن بودند، همگى در این جنگ كشته شدند.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ الارشاد، ص‌ 81.</ref>
-'''اصحاب لواء در شأن نزول:'''
 اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۸: @@
 ==پانویس ==
 <references />
-===منابع===
+==منابع==
 سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۵
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۰
سطر ۲۹:		سطر ۲۹:
	سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459		سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459

−	[[رده: ~~شخصیت ‌های~~ شان نزول آیات]]	+	[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 پرچمداران مشركان در جنگ بدر و ‌اُحُد.
-برخى از مفسران در ذيل آيه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذينَ لايَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء ياد كرده‌اند<ref> جامع‌البيان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پيامبر صلى الله عليه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
+برخى از مفسران در ذیل آیه «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» ([[سوره انفال]]/8،22) از اصحاب لواء یاد كرده‌اند<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref> كه در جنگ‌هاى بزرگ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله پرچمدارى مشركان را بر عهده داشته‌اند.
-اينان از تيره بنى‌عبدالدار ‌بن قصى‌ بن ‌كلاب بودند كه مانند ديگر تيره‌هاى قريش در مخالفت و دشمنى با پيامبر صلى الله عليه و آله و اسلام مى‌كوشيدند، از اين ‌رو در [[قرآن]] بدترين جنبندگان خوانده شده‌اند.
+اینان از تیره بنى‌عبدالدار ‌بن قصى‌ بن ‌كلاب بودند كه مانند دیگر تیره‌هاى قریش در مخالفت و دشمنى با پیامبر صلى الله علیه و آله و اسلام مى‌كوشیدند، از این ‌رو در [[قرآن]] بدترین جنبندگان خوانده شده‌اند.
-از بنى‌عبدالدار، گروهى اندك با پيامبر صلى الله عليه و آله همراه شده 5 تن در هجرت به [[حبشه]] شركت جستند<ref> السيرة‌النبويه، ج‌ 1، ص‌ 325.</ref> و مصعب ‌بن ‌عمير و سويبط ‌بن ‌حرمله نيز از بدريون به شمار آمدند.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 155؛ جمهرة انساب العرب، ص‌ 126.</ref> چند تن ديگر پس از [[فتح مكه]] مسلمان شدند و پيامبر اكرم كليد كعبه را كه پيش از اين در اختيار آنان بود، به ايشان بازگرداند و آنان را از غنايم حنين برخوردار كرد.<ref> السيرة‌النبويه، ج 4، ص 495؛ المغازى، ج 3، ص 145.</ref>
+از بنى‌عبدالدار، گروهى اندك با پیامبر صلى الله علیه و آله همراه شده 5 تن در هجرت به [[حبشه]] شركت جستند<ref> السیرة‌النبویه، ج‌ 1، ص‌ 325.</ref> و مصعب ‌بن ‌عمیر و سویبط ‌بن ‌حرمله نیز از بدریون به شمار آمدند.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 155؛ جمهرة انساب العرب، ص‌ 126.</ref> چند تن دیگر پس از [[فتح مكه]] مسلمان شدند و پیامبر اكرم كلید كعبه را كه پیش از این در اختیار آنان بود، به ایشان بازگرداند و آنان را از غنایم حنین برخوردار كرد.<ref> السیرة‌النبویه، ج 4، ص 495؛ المغازى، ج 3، ص 145.</ref>
-بنى‌عبدالدار پس از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به مدينه، پرچمدار سپاه مشركان بودند. در جنگ بدر قريشيان سه پرچم داشتند كه هر سه به دست افرادى از بنى‌عبدالدار بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 58.</ref>
+بنى‌عبدالدار پس از هجرت پیامبر صلى الله علیه و آله به مدینه، پرچمدار سپاه مشركان بودند. در جنگ بدر قریشیان سه پرچم داشتند كه هر سه به دست افرادى از بنى‌عبدالدار بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 58.</ref>
-در اين نبرد، نضر بن حارث كه خود از مُطْعِمين (كسانى كه در [[جنگ بدر]]، مشركان را اطعام مى‌كردند) نيز بود،<ref> السيرة النبويه، ج‌ 2، ص‌ 665.</ref> اسير و بدست اميرمؤمنان على عليه‌السلام كشته شد<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 149.</ref> و ابو عَزيز ‌بن ‌عمير، برادر مصعب به اسارت مسلمانان درآمد و مصعب از مُحرِز، اسيركننده او خواست تا وى را محكم نگه دارد، چون مادرش از سرمايه‌داران مكه است و براى آزادى او اقدام خواهد كرد. گفته‌اند: مادرش 4000 درهم كه گويا همه دارايى وى بود به وسيله طلحه فرستاد، تا آزادش كند.<ref> همان، ص‌ 140.</ref>
+در این نبرد، نضر بن حارث كه خود از مُطْعِمین (كسانى كه در [[جنگ بدر]]، مشركان را اطعام مى‌كردند) نیز بود،<ref> السیرة النبویه، ج‌ 2، ص‌ 665.</ref> اسیر و بدست امیرمؤمنان على علیه‌السلام كشته شد<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 149.</ref> و ابو عَزیز ‌بن ‌عمیر، برادر مصعب به اسارت مسلمانان درآمد و مصعب از مُحرِز، اسیركننده او خواست تا وى را محكم نگه دارد، چون مادرش از سرمایه‌داران مكه است و براى آزادى او اقدام خواهد كرد. گفته‌اند: مادرش 4000 درهم كه گویا همه دارایى وى بود به وسیله طلحه فرستاد، تا آزادش كند.<ref> همان، ص‌ 140.</ref>
-بنى ‌عبدالدار در جنگ احد نيز پرچمدار بودند. بر پايه اخبار، قريشيان در اين نبرد سه پرچم در دارالندوه بستند؛ اما خود همگى بر گِرد يك پرچم جمع شدند كه در دست طلحة ‌بن ‌ابى‌طلحه بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 203.</ref> در اين نبرد، ابوسفيان با احساس خطر از روند جنگ، براى تحريكِ بنى‌عبدالدار از آنان خواست كه اگر از عهده نگهدارى پرچم برنمى‌آيند، به آنان واگذارند. بنى‌عبدالدار از اين سخن خشمگين شده و بر همت خويش افزودند.<ref> همان، ص‌ 221؛ السيرة النبويه، ج‌ 3، ص‌ 67.</ref>
+بنى ‌عبدالدار در جنگ احد نیز پرچمدار بودند. بر پایه اخبار، قریشیان در این نبرد سه پرچم در دارالندوه بستند؛ اما خود همگى بر گِرد یك پرچم جمع شدند كه در دست طلحة ‌بن ‌ابى‌طلحه بود.<ref> المغازى، ج‌ 1، ص‌ 203.</ref> در این نبرد، ابوسفیان با احساس خطر از روند جنگ، براى تحریكِ بنى‌عبدالدار از آنان خواست كه اگر از عهده نگهدارى پرچم برنمى‌آیند، به آنان واگذارند. بنى‌عبدالدار از این سخن خشمگین شده و بر همت خویش افزودند.<ref> همان، ص‌ 221؛ السیرة النبویه، ج‌ 3، ص‌ 67.</ref>
-طلحه، پرچمدار مشركان به ميدان آمد و مبارز طلبيد كه اميرمؤمنان، امام على عليه‌السلام پيش آمد و در نبردى تن به تن سرش را شكافت و او را از پاى درآورد.<ref> همان، ص‌ 225‌ـ‌226.</ref> پس از او، ابوشيبه عثمان ‌بن ‌ابى‌طلحه كه پيشاپيش زنان بود، پرچم را بدست گرفت و ‌در حالى ‌كه از طرف آنان تشويق مى‌شد، ميداندار ‌شد و به دست حمزه كشته شد. سپس ابو سعد بن ‌طلحه (ابوطلحه) پرچم را بدست گرفت و او نيز به وسيله سعد بن‌ ابى وقاص كشته شد. مسافع ‌بن ‌طلحه، ديگر كسى بود كه به ميدان آمد و عاصم ‌بن ‌ثابت ‌بن ‌ابى ‌اقلح وى را كشت.
+طلحه، پرچمدار مشركان به میدان آمد و مبارز طلبید كه امیرمؤمنان، امام على علیه‌السلام پیش آمد و در نبردى تن به تن سرش را شكافت و او را از پاى درآورد.<ref> همان، ص‌ 225‌ـ‌226.</ref> پس از او، ابوشیبه عثمان ‌بن ‌ابى‌طلحه كه پیشاپیش زنان بود، پرچم را بدست گرفت و ‌در حالى ‌كه از طرف آنان تشویق مى‌شد، میداندار ‌شد و به دست حمزه كشته شد. سپس ابو سعد بن ‌طلحه (ابوطلحه) پرچم را بدست گرفت و او نیز به وسیله سعد بن‌ ابى وقاص كشته شد. مسافع ‌بن ‌طلحه، دیگر كسى بود كه به میدان آمد و عاصم ‌بن ‌ثابت ‌بن ‌ابى ‌اقلح وى را كشت.
-با قتل مسافع، كلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت كه زبير ‌بن ‌عوام او را كشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و طلحة ‌بن ‌عبيدالله او را كشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبيل به ميدان آمد و به دست اميرمؤمنان، على عليه‌السلام كشته شد. پس از او شريح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و گويا به دست قُزمان كشته شد، هر چند درباره قاتل او افراد ديگرى نيز ذكر شده‌اند.<ref> همان، ص‌ 226‌ـ‌229.</ref> بدين طريق پرچمداران بنى ‌عبدالدار كه 9 تن بودند، همگى در اين جنگ كشته شدند.<ref> جامع‌البيان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ الارشاد، ص‌ 81.</ref>
+با قتل مسافع، كلاب ‌بن ‌طلحه پرچم را گرفت كه زبیر ‌بن ‌عوام او را كشت. سپس جُلاس (خلاس)‌ بن ‌طلحه به صحنه آمد و طلحة ‌بن ‌عبیدالله او را كشت. پس از آن، ارطاة ‌بن ‌شُرحْبیل به میدان آمد و به دست امیرمؤمنان، على علیه‌السلام كشته شد. پس از او شریح ‌بن ‌قارظ (فارظ) پرچمدار شد و از پاى درآمد. سپس غلام او صوأب پرچم را گرفت و گویا به دست قُزمان كشته شد، هر چند درباره قاتل او افراد دیگرى نیز ذكر شده‌اند.<ref> همان، ص‌ 226‌ـ‌229.</ref> بدین طریق پرچمداران بنى ‌عبدالدار كه 9 تن بودند، همگى در این جنگ كشته شدند.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 6، ج‌ 9، ص‌ 279؛ الارشاد، ص‌ 81.</ref>
 '''اصحاب لواء در شأن نزول:'''
-اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستيم؛ نه چيزى را مى‌شنويم و نه تصديق مى‌كنيم. خداوند در آيه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترين جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذينَ لايَعقِلون» بنا به نقل ميبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آيه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اينان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
+اصحاب لواء كه همگى از بنى‌عبدالدار بودند، مى‌گفتند: ما درباره آنچه محمد ما را به آن مى‌خواند، كر و لال هستیم؛ نه چیزى را مى‌شنویم و نه تصدیق مى‌كنیم. خداوند در آیه 22 [[سوره انفال]]/8، آنان را بدترین جنبندگان خوانده است:<ref> همان، ص‌ 279.</ref> «اِنَّ شَرَّ الدَّوابِّ عِندَاللّهِ الصُّمُّ البُكمُ الَّذینَ لایَعقِلون» بنا به نقل میبدى، ابن ‌عباس و عكرمه گفته‌اند: آیه ‌23 سوره انفال/8 در شأن بنى‌عبدالدار‌ بن ‌قصى آمده‌است كه همگى در احد كشته شدند و اینان اصحاب لواء بودند.<ref> كشف‌الاسرار، ج‌ 4، ص‌ 22.</ref>
-از مجاهد نقل است كه آيه درباره عده‌اى از اينان نازل شده است<ref> صحيح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آيه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبيان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراين روايت، آيه ‌بعدى وضعيت آنان را چنين بيان مى‌كند: «ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فيهِم خَيرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون؛ و اگر خداوند خيرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خيرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رويگردان مى‌شدند.
+از مجاهد نقل است كه آیه درباره عده‌اى از اینان نازل شده است<ref> صحیح البخارى، ج‌ 5، ص‌ 237.</ref> و بنا به نقلى مقصود آیه، بنى‌عبدالدار است كه جز دو تن آنان كسى مسلمان نشد.<ref> التبیان، ج‌ 5، ص‌ 99.</ref> بنابراین روایت، آیه ‌بعدى وضعیت آنان را چنین بیان مى‌كند: «ولَو ‌عَلِمَ اللّهُ فیهِم خَیرًا لاََسمَعَهُم ولَو اَسمَعَهُم لَتَوَلَّوا وهُم مُعرِضون؛ و اگر خداوند خیرى در آن‌ها سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‌داد و اگر (بى‌آن كه در آنان خیرى سراغ داشته باشد) به آنان گوش شنوا داده بود، باز پشت مى‌كردند و رویگردان مى‌شدند.
 ==پانویس ==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ===منابع===
-سيد عليرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459
+سید علیرضا واسعى، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 457-459
 [[رده: شخصیت ‌های شان نزول آیات]]