اشک در عزای امام حسین علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۲

2025-09-05T11:52:09Z

Mohammadi در ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۷

2025-09-04T18:07:27Z

مهدی موسوی در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۷

2023-11-27T10:37:02Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰

2023-11-27T08:20:51Z

نمایش تغییرات

کریمی در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۱۸

2014-10-25T10:18:45Z

اله یاری در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۳۸

2013-11-11T12:38:48Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۵۳

2012-11-07T10:53:52Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۲

2012-11-07T10:12:08Z

Saeed zamani: ایجاد

2012-11-07T10:09:30Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائره المعارف| کتاب [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
«چشم گريان،چشمه فيض خداست‌».گريستن بر ابا عبد الله الحسين‌«ع‌»ثواب بسياردارد. (3) فرشتگان،پيامبران،زمين و آسمان،حيوانات صحرا و دريا هم بر عزاى حسين‌«ع‌» گريسته‌اند. (4)

اشگ ريختن،نشانه پيوند قلبى با اهل بيت و سيد الشهدا است.اشك،دل راسيراب مى‌كند، عطش روح را بر طرف مى‌سازد و حاصل محبتى است كه نسبت به‌اهل بيت‌حاصل مى‌شود. همدلى و هماهنگى روحى با ائمه،ايجاب مى‌كند كه در شادى‌آنان شاد و در غمشان محزون باشيم.اين نشان شيعه است كه‌«يفرحون بفرحنا و يحزنون‌لحزننا...» (5) قلبى كه مهر حسين‌«ع‌»را داشته باشد،بى شك به ياد مظلوميت و شهادت اومى‌گريد.اشك،زبان دل و شاهد عشق است.

آنچنان كز برگ گل،عطر و گلاب آيد برون تا كه نامت مى‌برم از ديده آب آيد برون رشته الفت بود در بين ما،كز قعر چاه كى بدون رشته،آب بى‌حساب آيد برون؟ تا نسوزد دل،نريزد اشگ و خون از ديده‌ها آتشى بايد كه خوناب كباب آيد برون مهر تو شيرازه‌«ام الكتاب‌»خلقت است مشكل اين شيرازه از قلب كتاب آيد برون گر نباشد مهر تو دل را نباشد ارزشى برگ بى‌حاصل شود گل،چون گلاب آيد برون (6)

گريستن در سوگ شهداى كربلا،تجديد بيعت با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذيه‌فكرى و روحى با اين مكتب است و اشك ريختن،نوعى امضا كردن پيمان و قراردادمودت با سيد الشهدا است.ائمه شيعه،گريستن بر مظلوميت اهل بيت و عزاى حسينى راتاكيد كرده و شهادت اشك را بر صداقت عشق،پذيرفته‌اند.امام صادق‌«ع‌»فرموده است:

«نزد هر كس كه ما ياد شويم و چشمانش اشگ‌آلود شود،حتى اگر به اندازه بال مگسى‌باشد، خداوند گناهانش را مى‌بخشايد،هر چند چون كف دريا فراوان باشد.» (7) به گفته صائب:

در سلسله اشگ بود گوهر مقصود گر هست ز يوسف خبر،اين قافله دارد

دستور امامان به گريستن بر امام حسين‌«ع‌»بسيار اكيد است.امام رضا«ع‌»به ريان بن‌شبيب در حديث مفصلى فرمود:«يابن شبيب!ان كنت باكيا لشى‌ء فابك للحسين بن على بن‌ابى طالب فانه ذبح كما يذبح الكبش...». (8) اگر بر چيزى گريه مى‌كنى،بر حسين بن على گريه‌كن، كه او را همچون گوسفند،سر بريدند.در حديث ديگرى فرموده است:«محرم،ماهى‌است كه مردم دوره جاهليت جنگ در آن را ناروا مى‌دانستند،ولى در اين ماه،دشمنان،خون ما را بناحق ريختند و هتك حرمت ما نمودند و فرزندان و بانوان ما را به اسارت‌گرفتند و به خيمه‌هاى ما آتش زدند و غارت كردند و در كار ما،براى رسول خدا هيچ‌حرمتى را رعايت نكردند.روز حسين( عاشورا)پلكهاى ما را مجروح و اشگهايمان راجارى كرد و ما از سرزمين كربلا،گرفتارى و رنج به ميراث برديم.پس بايد بر كسى‌همچون حسين،گريه‌كنندگان بگريند، كه گريه بر او،گناهان بزرگ را هم فرو مى‌ريزد.» (9) خود امام حسين‌«ع‌»فرموده است:«انا قتيل العبرة،لا يذكرنى مؤمن الا بكى‌»، (11) من‌كشته اشكم،هيچ مؤمنى مرا ياد نمى‌كند مگر آنكه(بخاطر مصيبتهايم)مى‌گريد.امام‌سجاد«ع‌»بيست‌سال بر امام حسين عليه السلام گريست و هرگز طعامى پيش اونمى‌گذاشتند مگر آنكه گريه مى‌كرد. (12) به فرموده امام صادق‌«ع‌»:هر ناله و گريه‌اى ناپسند ومكروه است،مگر ناليدن و گريستن بر حسين عليه السلام:«كل الجزع و البكاء مكروه‌سوى الجزع و البكاء على الحسين‌». (13) هم گريستن،هم گرياندن،هم خود را شبيه گريه‌كنندگان در آوردن(تباكى)پسنديده‌است و اجر دارد.اين همه فضيلت كه براى گريه بر حسين‌«ع‌»بيان شده و اينكه اشك‌چشم،آتش دوزخ را فرو مى‌نشاند و غمگين شدن در سوگ شهيدان كربلا ايمنى از عذاب‌است،در صورتى است كه گناه و فسق و آلودگى انسان در حدى نباشد كه مانع رسيدن اين‌فيض الهى گردد.اشگى كه مبين پيوند عاطفى و رابطه مكتبى و اتصال روحى با راه و فكرو خط ائمه و سيد الشهداست،حتما زمينه‌ساز پرهيز از گناه مى‌گردد.به تعبير شهيدمطهرى:«گريه بر شهيد،شركت در حماسه او و هماهنگى با روح او و موافقت با نشاط اوو حركت اوست...امام حسين‌«ع‌»بواسطه شخصيت عاليقدرش،بواسطه شهادت‌قهرمانانه‌اش،مالك قلبها و احساسات صدها ميليون انسان است. اگر كسانى كه بر اين‌مخزن عظيم و گرانقدر احساسى و روحى گمارده شدند،يعنى سخنرانان مذهبى،بتوانند ازاين مخزن عظيم در جهت هم شكل كردن و همرنگ كردن و هم احساس كردن روحها باروح عظيم حسينى بهره‌بردارى صحيح كنند،جهانى اصلاح خواهد شد.» (14) پس مهم،شناخت فلسفه گريه در راستاى احياى عاشورا و زنده نگهداشتن مراسم حسينى وفرهنگ كربلاست،نه گناه كردن و آلودگى،به اميد پاك شدن با چند قطره اشك! معلوم‌نيست كه دل و جان آلوده،آن همسويى را با امام داشته باشد كه با ياد مصائبش گريه كند.

گريه در فرهنگ عاشورا،سلاح هميشه برانى است كه فرياد اعتراض به ستمگران رادارد. «اشك‌»،زبان دل است و گريه،فرياد عصر مظلوميت.رسالت اشك نيز پاسدارى از«خون شهيد»است.امام خمينى‌«ره‌»فرمود:«هر مكتبى،تا پايش سينه‌زن نباشد،تا پايش‌گريه‌كن نباشد،تا پايش توى سر و سينه‌زن نباشد حفظ نمى‌شود...»، (15) «گريه كردن برشهيد، نگهداشتن،زنده نگهداشتن نهضت است‌»، (16) «گريه كردن بر عزاى امام حسين، زنده‌نگهداشتن نهضت و زنده نگهداشتن همين معنى است كه يك جمعيت كمى در مقابل يك‌امپراطور بزرگ ايستاد...،آنها از همين گريه‌ها مى‌ترسند،براى اينكه گريه‌اى است كه گريه‌بر مظلوم است،فرياد مقابل ظالم است.» (17)

هر چند نيست درد دل ما نوشتنى از اشگ خود،دو سطر به ايما نوشته‌ايم (18)

اشگ،سر فصل محبت و مودت است و برخاسته از عشقى است كه خداوند در دلهاقرار داده كه نسبت به حسين بن على‌«ع‌»مجذوب مى‌شود.به فرموده رسول خدا«ص‌»:

«ان لقتل الحسين حرارة فى قلوب المؤمنين لا تبرد ابدا». (19) براى شهادت حسين‌عليه السلام حرارت و گرمايى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى‌شود.

كدام عاشق در اين ره در بلا نيست؟ كدامين دل شما را مبتلا نيست؟ اگر در سوگتان شد ديده نمناك اگر از عشقتان دل گشت غمناك گواه عشق ما اين ديده و دل رساند«اشگ‌»و«غم‌»ما را به منزل كنون ماييم و درد داغدارى كنون ماييم و اشگ و سوگوارى هنوز اشگ عزا پيوسته جارى است رواق چشممان آيينه‌كارى است غدير ما محرم دارد امروز محرم،بذر غم مى‌كارد امروز (20)

امروز هم،اشگ و گريه،رابط ما با حسين است و ما با شورى اشگهايمان،سر سفره‌محبت‌سيد الشهدا نشسته‌ايم و نمك پرورده ابا عبد الله هستيم،از اين رو،اين مهر با شيرمادر در جان ما وارد شده و با جان هم به در مى‌شود.

==پانویس==

3-احاديث ثواب و آثار گريه بر امام حسين‌«ع‌»را از جمله در بحار الانوار،ج 44،ص 279 تا 296 مطالعه كنيد.

4-سفينة البحار،ج 1،ص 97،بحار الانوار،ج 45،ص 220 به بعد.

5-ميزان الحكمه،ج 5،ص 233.

6-اى اشكها بريزيد،حسان،ص 131.

7-وسائل الشيعه،ج 10،ص 391.

8-بحار الانوار،ج 44،ص 286.

9-همان،ص 283.

10-همان،ص 279.

11-همان،ج 46،ص 108.

12-بحار الانوار،ج 45،ص 313.

13-شهيد(ضميمه قيام و انقلاب مهدى)،ص 124 و 125.

14-صحيفه نور،ج 8،ص 70.

15-همان،ج 10،ص 31.

16-همان-ج 10،ص 31.

17-صائب تبريزى.

18-جامع احاديث الشيعه،ج 12،ص 556.

19-از مثنوى‌«اهل بيت آفتاب‌»از مؤلف.

20-محتشم كاشانى.

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف

[[رده:عزای ابا عبدالله علیه السلام]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 گریستن بر [[امام حسین علیه السلام|ابا عبدالله الحسین‌]] علیه السلام [[ثواب]] بسیار دارد.<ref>احادیث ثواب و آثار گریه بر امام حسین‌ علیه السلام را از جمله در بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹ تا ۲۹۶ مطالعه کنید.</ref> [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، زمین و آسمان، حیوانات صحرا و دریا هم بر عزاى حسین‌ علیه السلام گریسته‌اند.<ref>سفینة البحار، ج ۱، ص ۹۷، بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۲۲۰ به بعد.</ref> اشک ریختن، نشانه پیوند قلبى با [[اهل البیت|اهل بیت]] و [[سیدالشهدا]] علیه السلام است.
-اشک، عطش [[روح]] را برطرف مى‌سازد و حاصل محبتى است که نسبت به‌ اهل بیت ‌حاصل مى‌شود. همدلى و هماهنگى روحى با [[ائمه]]، ایجاب مى‌کند که در شادى ‌آنان شاد و در غمشان محزون باشیم. این نشان [[شیعه]] است که‌ «یفرحون بفرحنا و یحزنون‌ لحُزننا...»<ref>میزان الحکمه، ج ۵، ص ۲۳۳.</ref> قلبى که مهر حسین‌ علیه السلام را داشته باشد، بى شک به یاد مظلومیت و [[شهادت در راه خدا|شهادت]] او مى‌گرید. اشک، زبان دل و شاهد عشق است.
+اشک، عطش [[روح]] را برطرف مى‌سازد و حاصل محبتى است که نسبت به‌ اهل بیت ‌حاصل مى‌شود. همدلى و هماهنگى روحى با [[ائمه]]، ایجاب مى‌کند که در شادى ‌آنان شاد و در غمشان محزون باشیم. این نشان [[شیعه]] است که‌ {{متن حدیث|«یفرحون بفرحنا و یحزنون‌ لحُزننا...»}}<ref>میزان الحکمه، ج ۵، ص ۲۳۳.</ref>. قلبى که مهر حسین‌ علیه السلام را داشته باشد، بى شک به یاد مظلومیت و [[شهادت در راه خدا|شهادت]] او مى‌گرید. اشک، زبان دل و شاهد عشق است.
 {{بیت|آنچنان کز برگ گل، عطر و گلاب آید برون|تا که نامت مى‌برم از دیده آب آید برون}}
 {{بیت|رشته الفت بود در بین ما، کز قعر چاه| کى بدون رشته،آب بى‌حساب آید برون؟}}
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ائمه شیعه، گریستن بر مظلومیت اهل بیت و عزاى حسینى را تاکید کرده و شهادت اشک را بر صداقت عشق، پذیرفته‌اند. [[امام صادق‌]] علیه السلام فرموده است: «نزد هر کس که ما یاد شویم و چشمانش اشک‌آلود شود، حتى اگر به اندازه بال مگسى‌ باشد خداوند گناهانش را مى‌بخشاید، هر چند چون کف دریا فراوان باشد».<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۹۱.</ref>
-دستور امامان به گریستن بر [[امام حسين‌]] علیه السلام بسیار اکید است. [[امام رضا]] علیه السلام به ریان بن‌ شبیب در [[حدیث]] مفصلى فرمود: «یابن شبیب! ان کنت باکیا لشى‌ء فابک للحسین بن على بن ‌ابى طالب فانه ذبح کما یذبح الکبش...».<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۶.</ref> اگر بر چیزى گریه مى‌کنى، بر حسین بن على گریه‌ کن که او را همچون گوسفند، سر بریدند.
+دستور امامان به گریستن بر [[امام حسين‌]] علیه السلام بسیار اکید است. [[امام رضا]] علیه السلام به ریان بن‌ شبیب در [[حدیث]] مفصلى فرمود: {{متن حدیث|«یابن شبیب! ان کنت باکیا لشى‌ء فابک للحسین بن على بن ‌ابى طالب فانه ذبح کما یذبح الکبش...»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۶.</ref>؛ اگر بر چیزى گریه مى‌کنى، بر حسین بن على گریه‌ کن که او را همچون گوسفند، سر بریدند.
 در حدیث دیگرى فرموده است: «[[ماه محرم|محرم]]، ماهى‌ است که مردم دوره [[جاهلیت]] جنگ در آن را ناروا مى‌دانستند، ولى در این ماه دشمنان، خون ما را بناحق ریختند و هتک حرمت ما نمودند و فرزندان و بانوان ما را به اسارت ‌گرفتند و به خیمه‌هاى ما آتش زدند و غارت کردند و در کار ما، براى رسول خدا هیچ‌ حرمتى را رعایت نکردند. روز حسین ([[عاشورا]]) پلک هاى ما را مجروح و اشکهایمان را جارى کرد و ما از سرزمین [[کربلا]]، گرفتارى و رنج به میراث بردیم. پس باید بر کسى‌ همچون حسین، گریه‌کنندگان بگریند که گریه بر او گناهان بزرگ را هم فرو مى‌ریزد».<ref>همان، ص ۲۸۳.</ref>
-خود امام حسین‌ علیه السلام فرموده است: «انا قتیل العبرة، لایذکرنى مؤمن الا بکى‌»،<ref>همان، ص ۲۷۹.</ref> من ‌کشته اشکم، هیچ مؤمنى مرا یاد نمى‌کند مگر آن که (به خاطر مصیبت هایم) مى‌گرید.
+خود امام حسین‌ علیه السلام فرموده است: {{متن حدیث|«انا قتیل العبرة، لایذکرنى مؤمن الا بکى‌»}}<ref>همان، ص ۲۷۹.</ref>؛ من ‌کشته اشکم، هیچ مؤمنى مرا یاد نمى‌کند مگر آن که (به خاطر مصیبت هایم) مى‌گرید.
 [[امام سجاد علیه السلام|امام ‌سجاد]] علیه السلام بیست ‌سال بر [[امام حسین]] علیه السلام گریست و هرگز طعامى پیش او نمى‌گذاشتند مگر آن که گریه مى‌کرد.<ref>همان، ج ۴۶، ص ۱۰۸.</ref>
-به فرموده [[امام صادق‌]] علیه السلام: هر ناله و گریه‌اى ناپسند و [[مکروه]] است، مگر نالیدن و گریستن بر حسین علیه السلام: «کل الجزع والبکاء مکروه ‌سوى الجزع والبکاء على الحسین‌».<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۳۱۳.</ref> هم گریستن، هم گریاندن، هم خود را شبیه گریه‌کنندگان درآوردن ([[تباکی|تباکى]]) پسندیده‌ است و اجر دارد.
+به فرموده [[امام صادق‌]] علیه السلام: هر ناله و گریه‌اى ناپسند و [[مکروه]] است، مگر نالیدن و گریستن بر حسین علیه السلام: {{متن حدیث|«کل الجزع والبکاء مکروه ‌سوى الجزع والبکاء على الحسین‌»}}<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۳۱۳.</ref>؛ هم گریستن، هم گریاندن، هم خود را شبیه گریه‌کنندگان درآوردن ([[تباکی|تباکى]]) پسندیده‌ است و اجر دارد.
 اما این همه فضیلت که براى گریه بر حسین‌ علیه السلام بیان شده و این که اشک ‌چشم، آتش [[دوزخ]] را فرو مى‌نشاند و غمگین شدن در سوگ شهیدان [[کربلا]] ایمنى از [[عذاب|عذاب‌]] است، در صورتى است که [[گناه]] و [[فسق]] و آلودگى انسان در حدى نباشد که مانع رسیدن این‌ فیض الهى گردد. اشکى که مبین پیوند عاطفى و رابطه مکتبى و اتصال روحى با راه و فکرو خط ائمه و سیدالشهداست، حتما زمینه‌ساز پرهیز از گناه مى‌گردد.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 اشک، سر فصل محبت و [[مودت|مودّت]] است و برخاسته از عشقى است که خداوند در دلها قرار داده که نسبت به حسین بن على‌ علیه السلام مجذوب مى‌شود. امروز هم، اشک و گریه، رابط ما با امام حسین است.
-به فرموده [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله: «ان لقتل الحسین حرارة فى قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا».<ref>جامع احادیث الشیعه، ج ۱۲، ص ۵۵۶.</ref> براى شهادت امام حسین‌ علیه السلام حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى‌شود.
+به فرموده [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله: {{متن حدیث|«ان لقتل الحسین حرارة فى قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا»}}<ref>جامع احادیث الشیعه، ج ۱۲، ص ۵۵۶.</ref>؛ براى شهادت امام حسین‌ علیه السلام حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى‌شود.
 {{بیت|کدام عاشق در این ره در بلا نیست؟|کدامین دل شما را مبتلا نیست؟}}
 {{بیت|اگر در سوگتان شد دیده نمناک|اگر از عشقتان دل گشت غمناک}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	[[پرونده:Ashk.jpg\|thumb\|230px\|left\|پوستر حیات قلب]]
	{{مدخل دائره المعارف\| کتاب [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}		{{مدخل دائره المعارف\| کتاب [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}
	گریستن بر [[امام حسین علیه السلام\|ابا عبدالله الحسین‌]] علیه السلام [[ثواب]] بسیار دارد.<ref>احادیث ثواب و آثار گریه بر امام حسین‌ علیه السلام را از جمله در بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹ تا ۲۹۶ مطالعه کنید.</ref> [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، زمین و آسمان، حیوانات صحرا و دریا هم بر عزاى حسین‌ علیه السلام گریسته‌اند.<ref>سفینة البحار، ج ۱، ص ۹۷، بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۲۲۰ به بعد.</ref> اشک ریختن، نشانه پیوند قلبى با [[اهل البیت\|اهل بیت]] و [[سیدالشهدا]] علیه السلام است.		گریستن بر [[امام حسین علیه السلام\|ابا عبدالله الحسین‌]] علیه السلام [[ثواب]] بسیار دارد.<ref>احادیث ثواب و آثار گریه بر امام حسین‌ علیه السلام را از جمله در بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۷۹ تا ۲۹۶ مطالعه کنید.</ref> [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، زمین و آسمان، حیوانات صحرا و دریا هم بر عزاى حسین‌ علیه السلام گریسته‌اند.<ref>سفینة البحار، ج ۱، ص ۹۷، بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۲۲۰ به بعد.</ref> اشک ریختن، نشانه پیوند قلبى با [[اهل البیت\|اهل بیت]] و [[سیدالشهدا]] علیه السلام است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۱۸
سطر ۶۰:		سطر ۶۰:
	[[رده:عزای ابا عبدالله علیه السلام]]		[[رده:عزای ابا عبدالله علیه السلام]]
	{{الگو:واقعه عاشورا}}		{{الگو:واقعه عاشورا}}
		+
		+	==پیوندها==
		+	[http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=86 گريه هاي رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در عزاي امام حسين (علیه السلام)
		+	]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۳۸
سطر ۵۹:		سطر ۵۹:

	[[رده:عزای ابا عبدالله علیه السلام]]		[[رده:عزای ابا عبدالله علیه السلام]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۲
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{مدخل دائره المعارف\| کتاب [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}
	«چشم گريان،چشمه فيض خداست‌».گريستن بر ابا عبد الله الحسين‌«ع‌»ثواب بسياردارد. (3) فرشتگان،پيامبران،زمين و آسمان،حيوانات صحرا و دريا هم بر عزاى حسين‌«ع‌» گريسته‌اند. (4)		«چشم گريان،چشمه فيض خداست‌».گريستن بر ابا عبد الله الحسين‌«ع‌»ثواب بسياردارد. (3) فرشتگان،پيامبران،زمين و آسمان،حيوانات صحرا و دريا هم بر عزاى حسين‌«ع‌» گريسته‌اند. (4)