اسوه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* پیامبران الهی */

2025-11-14T16:27:53Z

‏پیامبران الهی

Mohammadi: /* مریم بنت عمران */

2025-11-14T16:26:38Z

‏مریم بنت عمران

Mohammadi در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۵

2025-11-14T16:25:15Z

Mohammadi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳

2025-11-13T18:13:51Z

Mohammadi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱

2025-11-13T18:11:18Z

نمایش تغییرات

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-05-07T12:10:28Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۰

2023-11-25T11:40:39Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۵

2023-11-25T06:45:50Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۵

2019-09-25T11:35:59Z

Aghajani در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۴

2019-09-25T11:34:21Z

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 قرآن حضرت ابراهیم را امتى تسلیم در برابر خدا شناسانده است: {{متن قرآن|«{{آیه|16|120}}»}}<ref>[[آیه 120 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۱۲۰.]]</ref>. با توجه به این که ادامه آیه ۴ [[سوره ممتحنه]]/۶۰ به وعده [[استغفار]] ابراهیم براى [[آزر]] اشاره مى‌کند: {{متن قرآن|«{{آیه|60|4}}»}}<ref name=":۰" />؛ برخى از مفسران با اعتقاد به پیوند این جمله با ابتداى آیه، بر آن‌اند که استغفار ابراهیم براى آزر از محدوده اسوه بودن وى استثنا شده است<ref>مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۴۰۶؛ التبیان، ج‌۹، ص‌۵۸۰.</ref>، بر این اساس اسوه بودن ابراهیم علیه السلام با اسوه بودن [[پیامبر اسلام|رسول خاتم]] صلى الله علیه وآله متفاوت است، زیرا هیچ موردى از گفتار و رفتار رسول گرامى اسلام از محدوده تأسى استثنا نشده است. در برابر نظر یاد شده، برخى دیگر از مفسران، اسوه بودن ابراهیم را شامل همه اعمال وى دانسته‌اند. این گروه بر این باورند که جمله استثنا به صدر آیه و اسوه بودن وى ارتباطى ندارد<ref>جامع‌البیان، مج‌۱۴، ج‌۲۸، ص‌۸۱؛ تفسیر قرطبى، ج۱۸، ص۳۸‌ـ‌۳۹؛ احسن‌الحدیث، ج۱۱، ص۱۲۲.</ref> و وعده استغفار براى آزر به سبب روشن و قطعى نبودن [[کفر]] او براى ابراهیم و امید به [[ایمان]] وى بوده است، از این‌رو هنگامى که کفر و دشمنى او با خدا براى ابراهیم روشن شد، از او بیزارى جست. ([[سوره توبه]]/۹، ۱۱۴) درباره کسانى‌ که به همراه ابراهیم علیه السلام در آیه ۴ سوره ممتحنه/۶۰ اسوه دانسته شده‌اند، سه احتمال مطرح شده است: انبیا؛ ایمان آورندگان به ابراهیم در همان زمان؛ و همراهان ایمانى ابراهیم در هر عصر.<ref> التبیان، ج‌۹، ص‌۵۷۹؛ البصائر، ج‌۴۵، ص‌۳۷۳. </ref>
-شایان ذکر است که گرچه اسوه بودن پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله و ابراهیم علیه السلام با توجه به جهانى بودن [[رسالت]] ایشان، براى گروهى خاص نیست، لیکن بر اساس آنچه در ادامه دو آیه ۲۱ [[سوره احزاب]]/۳۳ و ۶ [[سوره ممتحنه]]/۶۰ آمده است: {{متن قرآن|«{{آیه|33|21}}}}<ref name=":1" />؛ تنها کسانى از دو الگوى یاد شده بهره‌مند مى‌شوند که به خدا و روز واپسین امیدوار باشند، چنان که بهره‌مندى از هدایت [[قرآن کریم]] ویژه پرواپیشگان است: {{متن قرآن|«{{آیه|2|2}}»}}<ref>[[آیه 2 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲.]]</ref>، با این که قرآن کتاب هدایت همه مردم است: {{متن قرآن|«... هُدًى لِلنَّاسِ ...»}}<ref>[[آیه 185 سوره بقره|همان، آیه ۱۸۵.]]</ref>. افزون بر آیاتى که ابراهیم علیه السلام را اسوه دانسته، وى براى مردم از سوى خداوند «امام» به معناى مقتدا نیز قرار داده شده است: <ref>المیزان، ج‌۱، ص‌۲۷۰.</ref> {{متن قرآن|«...  إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ...»}}<ref>[[آیه 124 سوره بقره|همان، آیه ۱۲۴.]]</ref>.
+شایان ذکر است که گرچه اسوه بودن پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله و ابراهیم علیه السلام با توجه به جهانى بودن [[رسالت]] ایشان، براى گروهى خاص نیست، لیکن بر اساس آنچه در ادامه دو آیه ۲۱ [[سوره احزاب]]/۳۳ و ۶ [[سوره ممتحنه]]/۶۰ آمده است: {{متن قرآن|«{{آیه|33|21}}}}<ref name=":1" />؛ تنها کسانى از دو الگوى یاد شده بهره‌مند مى‌شوند که به خدا و روز واپسین امیدوار باشند، چنان که بهره‌مندى از هدایت [[قرآن کریم]] ویژه پرواپیشگان است: {{متن قرآن|«{{آیه|2|2}}»}}<ref>[[آیه 2 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲.]]</ref>، با این که قرآن کتاب هدایت همه مردم است: {{متن قرآن|«... هُدًى لِلنَّاسِ ...»}}<ref>[[آیه 185 سوره بقره|همان، آیه ۱۸۵.]]</ref>. افزون بر آیاتى که ابراهیم علیه السلام را اسوه دانسته، وى براى مردم از سوى خداوند «امام» به معناى مقتدا نیز قرار داده شده است: <ref>المیزان، ج‌۱، ص‌۲۷۰.</ref> {{متن قرآن|«...  إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ...»}}<ref>[[آیه 124 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۲۴.]]</ref>.
 ===امامان شیعه===

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 ===مریم بنت عمران===
-[[حضرت مریم]] که در سراسر زندگى پاک خویش محل ظهور آیات و [[معجزات]] الهى قرار گرفته و منزلت مادرى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] علیه السلام را به خود اختصاص داده است، در آیات ۱۱‌ـ‌۱۲ [[سوره تحریم]]، براى مردم مؤمن نمونه و الگو قرار گرفته است: {{متن قرآن|«{{آیه|66|11}} 💠<ref name=":3">[[آیه 11 سوره تحریم|سوره تحریم، آیه ۲۳.]]</ref> {{آیه|66|12}}<ref>[[آیه 12 سوره تحریم|همان، آیه ۱۲.]]</ref>»}}.
+[[حضرت مریم]] که در سراسر زندگى پاک خویش محل ظهور آیات و [[معجزات]] الهى قرار گرفته و منزلت مادرى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] علیه السلام را به خود اختصاص داده است، در آیات ۱۱‌ـ‌۱۲ [[سوره تحریم]]، براى مردم مؤمن نمونه و الگو قرار گرفته است: {{متن قرآن|«{{آیه|66|11}} 💠<ref name=":3">[[آیه 11 سوره تحریم|سوره تحریم، آیه ۱۱.]]</ref> {{آیه|66|12}}<ref>[[آیه 12 سوره تحریم|همان، آیه ۱۲.]]</ref>»}}.
 ===آسیه همسر فرعون===

@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 ===امامان شیعه===
-[[ائمه اطهار]] علیهم السلام مصداق کامل اسوه حسنه‌اند، زیرا از یک سو این آیه که نزدیک‌ترین مردم به ابراهیم علیه السلام را پیروان او مى‌داند: {{متن قرآن|«اِنَّ اَولَى النّاسِ بِاِبراهیمَ لَلَّذینَ اتَّبَعوهُ...»}} ([[سوره آل‌ عمران]]/۳،۶۸) بر امامان [[شیعه|شیعه]] تطبیق شده است؛<ref>نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۳۵۳.</ref> و از سوى دیگر {{متن قرآن|«والَّذینَ مَعَهُ»}} در آیه ۴ [[سوره ممتحنه]]/۶۰ که اسوه حسنه دانسته شده‌اند بر مؤمنان به ابراهیم و پیروان وى تطبیق شده است.<ref>البصائر، ج‌۴۵، ص‌۳۷۳.</ref> امت وسط نیز که در آیه ۱۴۳ [[سوره بقره]]/ ۲ الگو دانسته شده: {{متن قرآن|«و کذلِک جَعَلناکم اُمَّةً وسَطـًا لِتَکونوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ»}} بر امامان‌ شیعه تطبیق گردیده است<ref> مجمع‌البیان، ج‌۱، ص‌۴۱۵.</ref> و چون امامان‌ شیعه از مقام [[عصمت]] برخوردار و از خطا مصون‌اند، گفتار و رفتار و [[اخلاق]] آنها [[حجت]] بوده و بدون استثنا الگو و سرمشق کاملى براى همگان هستند. در روایات نیز به اسوه بودن امامان علیهم السلام تصریح شده‌ است.<ref>بحارالانوار، ج‌۴۸، ص‌۲۶۱.</ref>
+[[ائمه اطهار]] علیهم السلام مصداق کامل اسوه حسنه‌اند، زیرا از یک سو این آیه که نزدیک‌ترین مردم به ابراهیم علیه السلام را پیروان او مى‌داند: {{متن قرآن|«{{آیه|3|68}}»}}<ref>[[آیه 68 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۶۸.]]</ref> بر امامان [[شیعه|شیعه]] تطبیق شده است؛<ref>نورالثقلین، ج‌۱، ص‌۳۵۳.</ref> و از سوى دیگر {{متن قرآن|«... وَالَّذِينَ مَعَهُ ...»}} در آیه ۴ [[سوره ممتحنه]]، که اسوه حسنه دانسته شده‌اند بر مؤمنان به ابراهیم و پیروان وى تطبیق شده است.<ref>البصائر، ج‌۴۵، ص‌۳۷۳.</ref> امت وسط نیز که در آیه ۱۴۳ [[سوره بقره]]/ ۲ الگو دانسته شده: بر امامان‌ شیعه تطبیق گردیده است<ref> مجمع‌البیان، ج‌۱، ص‌۴۱۵.</ref> و چون امامان‌ شیعه از مقام [[عصمت]] برخوردار و از خطا مصون‌اند، گفتار و رفتار و [[اخلاق]] آنها [[حجت]] بوده و بدون استثنا الگو و سرمشق کاملى براى همگان هستند. در روایات نیز به اسوه بودن امامان علیهم السلام تصریح شده‌ است.<ref>بحارالانوار، ج‌۴۸، ص‌۲۶۱.</ref>
 ===امت اسلامى===
-[[قرآن]]، [[امّت|امت]] اسلامى را امتى متعادل به دور از افراط و تفریط دانسته و الگو براى همه معرفى کرده است:<ref> تفسیر المنار، ج‌۲، ص‌۴؛ نمونه، ج‌۱، ص‌۴۸۸.</ref> {{متن قرآن|«وکذلِک جَعَلناکم اُمَّةً وسَطـًا لِتَکونوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ»}} ([[سوره بقره]]/ ۲، ۱۴۳) زیرا زندگى جمعى مسلمانان تابع [[احکام]] و دستورات اجتماعى است که اگر عملى شود مى‌تواند الگوى متعادل و جامعى براى جوامع بشرى باشد، در حالى‌ که جوامع کوچک و بزرگ قبل از [[اسلام]] یا در مادیگرایى و گرایش به مادیات افراط کرده‌اند یا در ورطه تفریطِ پرداختن به [[روح]] و ترک مادیات‌ غلتیده‌اند.
+[[قرآن]]، [[امّت|امت]] اسلامى را امتى متعادل به دور از افراط و تفریط دانسته و الگو براى همه معرفى کرده است:<ref> تفسیر المنار، ج‌۲، ص‌۴؛ نمونه، ج‌۱، ص‌۴۸۸.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|2|143}}»}}<ref>[[آیه 143 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۴۳.]]</ref>. زیرا زندگى جمعى مسلمانان تابع [[احکام]] و دستورات اجتماعى است که اگر عملى شود مى‌تواند الگوى متعادل و جامعى براى جوامع بشرى باشد، در حالى‌ که جوامع کوچک و بزرگ قبل از [[اسلام]] یا در مادیگرایى و گرایش به مادیات افراط کرده‌اند یا در ورطه تفریطِ پرداختن به [[روح]] و ترک مادیات‌ غلتیده‌اند.
 ===مریم بنت عمران===
-[[حضرت مریم]] که در سراسر زندگى پاک خویش محل ظهور آیات و [[معجزات]] الهى قرار گرفته و منزلت مادرى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] علیه السلام را به خود اختصاص داده است، در آیات ۱۱‌ـ‌۱۲ [[سوره تحریم]]/۶۶ براى مردم مؤمن نمونه و الگو قرار گرفته است: {{متن قرآن|«و‌ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذینَ ءامَنوا... * و مَریمَ ابنَتَ عِمرانَ الَّتى اَحصَنَت فَرجَها...»}}.
+[[حضرت مریم]] که در سراسر زندگى پاک خویش محل ظهور آیات و [[معجزات]] الهى قرار گرفته و منزلت مادرى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] علیه السلام را به خود اختصاص داده است، در آیات ۱۱‌ـ‌۱۲ [[سوره تحریم]]، براى مردم مؤمن نمونه و الگو قرار گرفته است: {{متن قرآن|«{{آیه|66|11}} 💠<ref name=":3">[[آیه 11 سوره تحریم|سوره تحریم، آیه ۲۳.]]</ref> {{آیه|66|12}}<ref>[[آیه 12 سوره تحریم|همان، آیه ۱۲.]]</ref>»}}.
 ===آسیه همسر فرعون===
-[[آسیه]] با وجود نزدیکى به [[فرعون]] و برخوردارى از زندگى اشرافى، با [[ایمان]] به [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] علیه السلام و بردبارى در برابر دشواری هاى زندگىِ مؤمنانه، مَثَل و نمونه‌اى براى مؤمنان شد: {{متن قرآن|«و‌ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذینَ ءامَنوا امرَأتَ فِرعَونَ...»}} ([[سوره تحریم]]/۶۶،۱۱). در آیه ۱۰ همین [[سوره]] از همسر [[حضرت نوح علیه السلام|نوح]] و همسر [[حضرت لوط علیه السلام|لوط]] به عنوان کسانى که به رغم فراهم بودن همه زمینه‌هاى ایمان، از آن امتناع ورزیده و بیراهه [[کفر|کفر]] را در پیش گرفتند به مذمت یاد شده است: {{متن قرآن|«ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذینَ کفَرُوا امرَأتَ نوح وامرَأتَ لوط»}}.
+[[آسیه]] با وجود نزدیکى به [[فرعون]] و برخوردارى از زندگى اشرافى، با [[ایمان]] به [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] علیه السلام و بردبارى در برابر دشواری هاى زندگىِ مؤمنانه، مَثَل و نمونه‌اى براى مؤمنان شد: {{متن قرآن|«{{آیه|66|11}}»}}<ref name=":3" />. در آیه ۱۰ همین [[سوره]] از همسر [[حضرت نوح علیه السلام|نوح]] و همسر [[حضرت لوط علیه السلام|لوط]] به عنوان کسانى که به رغم فراهم بودن همه زمینه‌هاى ایمان، از آن امتناع ورزیده و بیراهه [[کفر|کفر]] را در پیش گرفتند به مذمت یاد شده است: {{متن قرآن|«{{آیه|66|10}}»}}<ref>[[آیه 10 سوره تحریم|همان، آیه ۱۰.]]</ref>.
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 === پیامبران الهی ===
-خداوند هدایت انبیا را که همان هدایت خاص الهى است مقتداى رسول خویش دانسته و او را به اقتداى به این هدایت خاص مأمور کرده است:<ref>تفسیرموضوعى، ج‌۶، ص‌۸۴.</ref>{{متن قرآن|«{{آیه|6|90}}»}}<ref>[[آیه 90 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۹۰.]] و در جاى دیگر، انبیا را «ائمه» به معناى الگو براى امت هایشان قرار داده است:<ref>المیزان، ج‌۱، ص‌۲۷۰‌ـ‌۲۷۲.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|21|73}}»}}<ref>[[آیه 73 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۷۳.]]</ref> و در مورد دیگر راجع به انبیاء مى‌فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|16|89}}»}}<ref>[[آیه 89 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۸۹.]]</ref>. یکى از معانى «شهادت» در این [[آیه]] این است که پیامبر اسوه و قدوه مردم است یعنى مردم او را مى‌بینند و به او تأسى مى‌کنند؛<ref>تفسیر موضوعى، ج‌۶، ص‌۱۱۱.</ref> لیکن تنها درباره دو تن از انبیا به سبب ویژگی هاى خاص ایشان واژه «اسوه حسنه» به صراحت بکار رفته است:
+خداوند هدایت انبیا را که همان هدایت خاص الهى است مقتداى رسول خویش دانسته و او را به اقتداى به این هدایت خاص مأمور کرده است:<ref>تفسیرموضوعى، ج‌۶، ص‌۸۴.</ref>{{متن قرآن|«{{آیه|6|90}}»}}<ref>[[آیه 90 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۹۰.]]</ref> و در جاى دیگر، انبیا را «ائمه» به معناى الگو براى امت هایشان قرار داده است:<ref>المیزان، ج‌۱، ص‌۲۷۰‌ـ‌۲۷۲.</ref> {{متن قرآن|«{{آیه|21|73}}»}}<ref>[[آیه 73 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۷۳.]]</ref> و در مورد دیگر راجع به انبیاء مى‌فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|16|89}}»}}<ref>[[آیه 89 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۸۹.]]</ref>. یکى از معانى «شهادت» در این [[آیه]] این است که پیامبر اسوه و قدوه مردم است یعنى مردم او را مى‌بینند و به او تأسى مى‌کنند؛<ref>تفسیر موضوعى، ج‌۶، ص‌۱۱۱.</ref> لیکن تنها درباره دو تن از انبیا به سبب ویژگی هاى خاص ایشان واژه «اسوه حسنه» به صراحت بکار رفته است:
 '''پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله:'''

@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 ==منابع==
 * "اسوه"، دائرةالمعارف قرآن کریم، سید محسن سادات‌فخر، ج۳، ص۳۲۲-۳۲۷.
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 ===امامان شيعه===
-ائمه اهل‌ بيت عليهم السلام مصداق كامل اسوه حسنه‌اند زيرا از يك سو اين آيه كه نزديك‌ترين مردم به ابراهيم عليه السلام را پيروان او مى‌داند: {{متن قرآن|«اِنَّ اَولَى النّاسِ بِاِبرهيمَ لَلَّذينَ اتَّبَعوهُ...»}} ([[سوره آل‌ عمران]]/3،68) بر امامان شيعه تطبيق شده است<ref>نورالثقلين، ج‌1، ص‌353.</ref> و از سوى ديگر «والَّذينَ مَعَهُ» در آيه 4 [[سوره ممتحنه]]/ 60 كه اسوه حسنه دانسته شده‌اند بر مؤمنان به ابراهيم و پيروان وى تطبيق شده است.<ref>البصائر، ج‌45، ص‌373.</ref> امت وسط نيز كه در آيه 143 [[سوره بقره]]/ 2 الگو دانسته شده: {{متن قرآن|«و كَذلِكَ جَعَلنكُم اُمَّةً وسَطـًا لِتَكونوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ»}} بر امامان‌ شيعه تطبيق گرديده است<ref> مجمع‌البيان، ج‌1، ص‌415.</ref> و چون امامان‌ شيعه از مقام عصمت برخوردار و از خطا مصون‌اند گفتار، رفتار و اخلاق آنها حجت بوده و بدون استثنا الگو و سرمشق كاملى براى همگان هستند. در روايات نيز به اسوه بودن امامان عليهم السلام تصريح شده‌ است.<ref>بحارالانوار، ج‌48، ص‌261.</ref>
+ائمه اهل‌ بيت عليهم السلام مصداق كامل اسوه حسنه‌اند زيرا از يك سو اين آيه كه نزديك‌ترين مردم به ابراهيم عليه السلام را پيروان او مى‌داند: {{متن قرآن|«اِنَّ اَولَى النّاسِ بِاِبرهيمَ لَلَّذينَ اتَّبَعوهُ...»}} ([[سوره آل‌ عمران]]/3،68) بر امامان شيعه تطبيق شده است<ref>نورالثقلين، ج‌1، ص‌353.</ref> و از سوى ديگر {{متن قرآن|«والَّذينَ مَعَهُ»}} در آيه 4 [[سوره ممتحنه]]/ 60 كه اسوه حسنه دانسته شده‌اند بر مؤمنان به ابراهيم و پيروان وى تطبيق شده است.<ref>البصائر، ج‌45، ص‌373.</ref> امت وسط نيز كه در آيه 143 [[سوره بقره]]/ 2 الگو دانسته شده: {{متن قرآن|«و كَذلِكَ جَعَلنكُم اُمَّةً وسَطـًا لِتَكونوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ»}} بر امامان‌ شيعه تطبيق گرديده است<ref> مجمع‌البيان، ج‌1، ص‌415.</ref> و چون امامان‌ شيعه از مقام عصمت برخوردار و از خطا مصون‌اند گفتار، رفتار و اخلاق آنها حجت بوده و بدون استثنا الگو و سرمشق كاملى براى همگان هستند. در روايات نيز به اسوه بودن امامان عليهم السلام تصريح شده‌ است.<ref>بحارالانوار، ج‌48، ص‌261.</ref>
 ===مريم عليهاالسلام===

@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 ===آسيه همسر فرعون===
-او با وجود نزديكى به فرعون و برخوردارى از زندگى اشرافى با ايمان به موسى عليه السلام و بردبارى در برابر دشواري هاى زندگىِ مؤمنانه مَثَل و نمونه‌اى براى مؤمنان شد: «و‌ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ ءامَنوا امرَاَتَ فِرعَونَ...».([[سوره تحريم]]/66،11) در آيه 10 همين سوره از همسر نوح و همسر لوط به عنوان كسانى كه به رغم فراهم بودن همه زمينه‌هاى ايمان، از آن امتناع ورزيده و بيراهه كفر را در پيش گرفتند به مذمت ياد شده است: {{متن قرآن|«ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ كَفَرُوا امرَاَتَ نوح وامرَاَتَ لوط»}}.
+او با وجود نزديكى به فرعون و برخوردارى از زندگى اشرافى با ايمان به موسى عليه السلام و بردبارى در برابر دشواري هاى زندگىِ مؤمنانه مَثَل و نمونه‌اى براى مؤمنان شد: {{متن قرآن|«و‌ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ ءامَنوا امرَاَتَ فِرعَونَ...»}}.([[سوره تحريم]]/66،11) در آيه 10 همين سوره از همسر نوح و همسر لوط به عنوان كسانى كه به رغم فراهم بودن همه زمينه‌هاى ايمان، از آن امتناع ورزيده و بيراهه كفر را در پيش گرفتند به مذمت ياد شده است: {{متن قرآن|«ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ كَفَرُوا امرَاَتَ نوح وامرَاَتَ لوط»}}.
 ===امت اسلامى===