اسود بن عبدالاسد مخزومی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۸

2024-07-09T11:28:22Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ اَسْوَد بن‌ عَبْدالاَسَد بن‌ هِلال را به اسود بن عبدالاسد مخزومی منتقل کرد

2024-07-09T08:33:37Z

مهدی موسوی صفحهٔ اَسْوَد بن‌ عَبْدالاَسَد بن‌ هِلال را به اسود بن عبدالاسد مخزومی منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۸

2013-02-13T04:48:11Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۰

2013-01-15T10:50:48Z

Saeed zamani: افزودن رده جدید

2012-12-19T06:40:02Z

افزودن رده جدید

Saeed zamani: تعیین رده

2012-12-19T06:31:42Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|دائرة المعارف قرآن کریم}} از قريش، تيره بنى‌ مخزوم. وى ا...' ایجاد کرد

2012-11-06T04:48:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|دائرة المعارف قرآن کریم}} از قريش، تيره بنى‌ مخزوم. وى ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}

از قريش، تيره بنى‌ مخزوم.

وى از طرف پدر، برادر ابوسلمه و مادرش از قبيله كنده<ref>انساب الاشراف، ج‌10، ص‌4308.</ref> است. اسود بر‌خلاف ابوسلمه كه مادرش از بنى‌هاشم بود<ref>الاستيعاب، ج‌4، ص‌244.</ref> نه تنها به پيامبر ايمان نياورد بلكه در مخالفت با او كوشيد. نام وى در شمار استهزاكنندگان پيامبر صلى الله عليه و آله به ثبت رسيده است.<ref>جمهرة انساب العرب، ص‌144.</ref>

در ايام حج او با ديگر مخالفانِ پيامبر در مبادى ورودى [[مكه]] مى‌ايستادند تا از ارتباط ديگران با آن حضرت مانع شوند.<ref>المحبر، ص‌160.</ref> اسود در [[جنگ‌ بدر]] اولين كشته از سپاه مشركان بود. چون نگاه او به حوض آب ذخيره مسلمانان افتاد سوگند ياد كرد كه يا از آن بنوشد يا آن را ويران كند. بدين‌ منظور كوشيد؛ اما حمزه در برابر وى قرار گرفت و پاى او را قطع كرد.

اسود همچنان در پى تحقق عهد خويش، به پيش رفت و ديوار حوض را با پاى ديگر خود ويران كرد و در نهايت در درون حوض بدست حمزه كشته شد.<ref>المغازى، ج‌1، ص‌68‌؛ البداية والنهايه، ج‌3، ص‌214؛ الدرالمنثور، ج‌4، ص‌24.</ref> مرگ او غيرت و شجاعت عتبه و برادرش شيبه و فرزندش وليد را برانگيخت و از لشكر جدا شده، مبارز‌ه طلبيدند.<ref>البداية والنهايه، ج‌3، ص‌214.</ref>

اسود مردى تندخو و بداخلاق بود.<ref>الثقات، ج‌1، ص‌166؛ البداية والنهايه، ج‌3، ص‌214؛ السيرة‌النبويه، ج‌2، ص‌624.</ref> مفسران گاه تقابل [[كفر]] و [[ايمان]] را به‌ صورت مقايسه‌اى ميان او و برادرش ابوسلمه مطرح كرده‌اند، چنان كه نمونه‌اى از آن را ذيل آيه 32 [[سوره كهف]]/18 و آيات 19‌ـ‌25 [[سوره الحاقة]]/ 69 و 9‌ـ‌10 [[سوره انشقاق]]/ 84 مى‌بينيم.

بر پايه روايتى، زنى كه در [[مدينه]] مرتكب دزدى شد و پيامبر به‌ رغم شفاعت برخى اصحاب دست او را قطع كرد، فاطمه دختر اسود بوده‌ است.<ref> جمهرة انساب العرب، ص‌144؛ الطبقات الكبرى، ج‌8‌، ص‌206.</ref>

'''اسود در شأن نزول:'''

# بنا به نقل كلبى آيه 32 [[سوره كهف]]/18: «واضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَينِ جَعَلنا لاَِحَدِهِما جَنَّتَينِ مِن‌اَعنب...؛ برايشان داستان دو مردى را بيان كن كه به يكى از آن دو، دو بوستان از انگورها داديم‌...» درباره او و برادرش ابوسلمه نازل شده است<ref> تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259؛ تفسير سمرقندى، ج‌2، ص‌298؛ كشف‌الاسرار، ج‌5، ص‌688‌.</ref>، در حالى‌ كه منابع، اطلاعاتى درباره باغ هاى انگورِ اسود ارائه نمى‌دهد. بنا به روايت ابن‌عباس آيه درباره عيينه و سلمان نازل شده و خداوند اين دو را به برادرانى از بنى‌اسرائيل تشبيه كرده كه يكى از آنها بر اثر ثروت اندوزى، نسبت به خدا كفر ورزيد. در برخى منابع نيز مراد از «رَجُلين» پيامبر و اهل [[مكه]] يا هر مؤمن و كافرى دانسته شده<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref> كه در اين صورت آيه نمادين خواهد بود.
# بنا به نقل ابن‌عباس و ضحاك آيات 19 و 25 [[سوره الحاقة]]/69<ref>تفسير سمرقندى، ج‌3، ص‌399؛ تفسير قرطبى، ج‌18، ص‌175.</ref> و 7 و 10 [[سوره انشقاق]]/84<ref>تفسير قرطبى، ج‌19، ص‌179.</ref> كه از واگذارى نامه اعمال به مؤمنان و كافران سخن مى‌گويد در شأن اسود و ابوسلمه است.
# بنا به روايت مقاتل، آيه 40 [[سوره نبأ]]/78: «و‌يَقولُ الكافِرُ يلَيتَنى كُنتُ تُربًا» درباره اسود نازل شده‌ است.<ref>همان، ص‌123.</ref>
# بنا به روايتى از ابن‌عباس، مراد از انسان در آيات «وَ قالَ الاِنسنُ ما لَها» ([[سوره زلزال]]/99، 3) و «اِنّ‌الاِنسنَ لَكَفور»([[سوره حج]]/22، 66) اسود است<ref>التفسير الكبير، ج‌23، ص‌63‌؛ تفسير قرطبى، ج‌12، ص‌62‌؛ ج‌20، ص‌101.</ref> كه نسبت به نعمت هاى الهى كفران كرد و با مشاهده قيامت نگرانى و تحيّر خود را ابراز خواهد كرد.
# ذيل آيه 51 [[سوره صافات]]/ 37: «قالَ قائلٌ مِنهم اِنّى كانَ لى قَرين» از اسود سخن به ميان آمده و قائل، او شمرده شده است.<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref>
# برخى او را از مصاديق «مقتسمين» دانسته‌اند؛ يعنى آنان كه مسير ورودى مكه را براى جلوگيرى از ارتباط ديگران با پيامبر صلى الله عليه و آله، بين خود قسمت كرده بودند كه در آيه 90 [[سوره حجر]]/15 خداوند درباره كيفر آنان سخن دارد.<ref>المحبر، ص‌160.</ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==
اسود بن عبدالاسد بن هلال، محمد باغستانى، دائرة المعارف قرآن کریم، ج3، ص316-317.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-از قريش، تيره بنى‌ مخزوم.
+== دشمنی با رسول خدا ==
-وى از طرف پدر، برادر ابوسلمه و مادرش از قبيله كنده<ref>انساب الاشراف، ج‌10، ص‌4308.</ref> است. اسود بر‌خلاف ابوسلمه كه مادرش از بنى‌هاشم بود<ref>الاستيعاب، ج‌4، ص‌244.</ref> نه تنها به پيامبر ايمان نياورد بلكه در مخالفت با او كوشيد. نام وى در شمار استهزاكنندگان پيامبر صلى الله عليه و آله به ثبت رسيده است.<ref>جمهرة انساب العرب، ص‌144.</ref>
+اسود در [[جنگ‌ بدر]] اولین کشته از سپاه مشرکان بوده است. چون نگاه او به حوض آب ذخیره مسلمانان افتاد، سوگند یاد کرد که یا از آن بنوشد یا آن را ویران کند. بدین‌ منظور کوشید؛ اما [[حضرت حمزه علیه السلام|حمزه]] در برابر وى قرار گرفت و پاى او را مجروح کرد. اسود همچنان در پى تحقق عهد خویش، به پیش رفت و دیوار حوض را با پاى دیگر خود ویران کرد و در نهایت در درون حوض بدست حمزه کشته شد.<ref>المغازى، ج‌۱، ص‌۶۸‌؛ البدایة والنهایه، ج‌۳، ص‌۲۱۴؛ الدرالمنثور، ج‌۴، ص‌۲۴.</ref> مرگ او، غیرت و شجاعت عتبه و برادرش شیبه و فرزندش ولید را برانگیخت و از لشکر جدا شده، مبارز‌ه طلبیدند.<ref>البدایة والنهایه، ج‌۳، ص‌۲۱۴.</ref>
-در ايام حج او با ديگر مخالفانِ پيامبر در مبادى ورودى [[مكه]] مى‌ايستادند تا از ارتباط ديگران با آن حضرت مانع شوند.<ref>المحبر، ص‌160.</ref> اسود در [[جنگ‌ بدر]] اولين كشته از سپاه مشركان بود. چون نگاه او به حوض آب ذخيره مسلمانان افتاد سوگند ياد كرد كه يا از آن بنوشد يا آن را ويران كند. بدين‌ منظور كوشيد؛ اما حمزه در برابر وى قرار گرفت و پاى او را قطع كرد.
+بر پایه روایتى، زنى که در [[مدینه]] مرتکب دزدى شد و پیامبر به‌ رغم شفاعت برخى اصحاب دست او را قطع کرد، فاطمه دختر اسود بوده‌ است.<ref> جمهرة انساب العرب، ص‌۱۴۴؛ الطبقات الکبرى، ج‌۸‌، ص‌۲۰۶.</ref>
-اسود همچنان در پى تحقق عهد خويش، به پيش رفت و ديوار حوض را با پاى ديگر خود ويران كرد و در نهايت در درون حوض بدست حمزه كشته شد.<ref>المغازى، ج‌1، ص‌68‌؛ البداية والنهايه، ج‌3، ص‌214؛ الدرالمنثور، ج‌4، ص‌24.</ref> مرگ او غيرت و شجاعت عتبه و برادرش شيبه و فرزندش وليد را برانگيخت و از لشكر جدا شده، مبارز‌ه طلبيدند.<ref>البداية والنهايه، ج‌3، ص‌214.</ref>
+== اسود در شأن نزول آیات ==
+مفسران گاهی تقابل [[کفر]] و [[ایمان]] را به‌ صورت مقایسه‌اى میان اسود بن عبدالاسد و برادرش [[ابوسلمه مخزومی]] مطرح کرده‌اند:
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-اسود بن عبدالاسد بن هلال، محمد باغستانى، دائرة المعارف قرآن کریم، ج3، ص316-317.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، "اسود بن عبدالاسد بن هلال"، محمد باغستانى، ج۳، ص۳۱۶-۳۱۷.
 [[رده:دشمنان پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 '''اسود در شأن نزول:'''
-# بنا به نقل كلبى آيه 32 [[سوره كهف]]/18: {{متن قرآن|«واضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَينِ جَعَلنا لاَِحَدِهِما جَنَّتَينِ مِن‌اَعنب...»}}؛ برايشان داستان دو مردى را بيان كن كه به يكى از آن دو، دو بوستان از انگورها داديم‌...» درباره او و برادرش ابوسلمه نازل شده است<ref> تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259؛ تفسير سمرقندى، ج‌2، ص‌298؛ كشف‌الاسرار، ج‌5، ص‌688‌.</ref>، در حالى‌ كه منابع، اطلاعاتى درباره باغ هاى انگورِ اسود ارائه نمى‌دهد. بنا به روايت ابن‌عباس آيه درباره عيينه و سلمان نازل شده و خداوند اين دو را به برادرانى از بنى‌اسرائيل تشبيه كرده كه يكى از آنها بر اثر ثروت اندوزى، نسبت به خدا كفر ورزيد. در برخى منابع نيز مراد از «رَجُلين» پيامبر و اهل [[مكه]] يا هر مؤمن و كافرى دانسته شده<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref> كه در اين صورت آيه نمادين خواهد بود.
+# بنا به نقل كلبى آيه 32 [[سوره كهف]]/18: {{متن قرآن|«وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ...»}}؛ برايشان داستان دو مردى را بيان كن كه به يكى از آن دو، دو بوستان از انگورها داديم‌...» درباره او و برادرش ابوسلمه نازل شده است<ref> تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259؛ تفسير سمرقندى، ج‌2، ص‌298؛ كشف‌الاسرار، ج‌5، ص‌688‌.</ref>، در حالى‌ كه منابع، اطلاعاتى درباره باغ هاى انگورِ اسود ارائه نمى‌دهد. بنا به روايت ابن‌عباس آيه درباره عيينه و سلمان نازل شده و خداوند اين دو را به برادرانى از بنى‌اسرائيل تشبيه كرده كه يكى از آنها بر اثر ثروت اندوزى، نسبت به خدا كفر ورزيد. در برخى منابع نيز مراد از «رَجُلين» پيامبر و اهل [[مكه]] يا هر مؤمن و كافرى دانسته شده<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref> كه در اين صورت آيه نمادين خواهد بود.
 # بنا به نقل ابن‌عباس و ضحاك آيات 19 و 25 [[سوره الحاقة]]/69<ref>تفسير سمرقندى، ج‌3، ص‌399؛ تفسير قرطبى، ج‌18، ص‌175.</ref> و 7 و 10 [[سوره انشقاق]]/84<ref>تفسير قرطبى، ج‌19، ص‌179.</ref> كه از واگذارى نامه اعمال به مؤمنان و كافران سخن مى‌گويد در شأن اسود و ابوسلمه است.
 # بنا به روايت مقاتل، آيه 40 [[سوره نبأ]]/78: {{متن قرآن|«و‌يَقولُ الكافِرُ يلَيتَنى كُنتُ تُربًا»}} درباره اسود نازل شده‌ است.<ref>همان، ص‌123.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۴۰
سطر ۲۹:		سطر ۲۹:

	[[رده:دشمنان پیامبر]]		[[رده:دشمنان پیامبر]]
		+	[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۱
سطر ۲۷:		سطر ۲۷:
	==منابع==		==منابع==
	اسود بن عبدالاسد بن هلال، محمد باغستانى، دائرة المعارف قرآن کریم، ج3، ص316-317.		اسود بن عبدالاسد بن هلال، محمد باغستانى، دائرة المعارف قرآن کریم، ج3، ص316-317.
		+
		+	[[رده:دشمنان پیامبر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 '''اسود در شأن نزول:'''
-# بنا به نقل كلبى آيه 32 [[سوره كهف]]/18: «واضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَينِ جَعَلنا لاَِحَدِهِما جَنَّتَينِ مِن‌اَعنب...؛ برايشان داستان دو مردى را بيان كن كه به يكى از آن دو، دو بوستان از انگورها داديم‌...» درباره او و برادرش ابوسلمه نازل شده است<ref> تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259؛ تفسير سمرقندى، ج‌2، ص‌298؛ كشف‌الاسرار، ج‌5، ص‌688‌.</ref>، در حالى‌ كه منابع، اطلاعاتى درباره باغ هاى انگورِ اسود ارائه نمى‌دهد. بنا به روايت ابن‌عباس آيه درباره عيينه و سلمان نازل شده و خداوند اين دو را به برادرانى از بنى‌اسرائيل تشبيه كرده كه يكى از آنها بر اثر ثروت اندوزى، نسبت به خدا كفر ورزيد. در برخى منابع نيز مراد از «رَجُلين» پيامبر و اهل [[مكه]] يا هر مؤمن و كافرى دانسته شده<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref> كه در اين صورت آيه نمادين خواهد بود.
+# بنا به نقل كلبى آيه 32 [[سوره كهف]]/18: {{متن قرآن|«واضرِب لَهُم مَثَلاً رَجُلَينِ جَعَلنا لاَِحَدِهِما جَنَّتَينِ مِن‌اَعنب...»}}؛ برايشان داستان دو مردى را بيان كن كه به يكى از آن دو، دو بوستان از انگورها داديم‌...» درباره او و برادرش ابوسلمه نازل شده است<ref> تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259؛ تفسير سمرقندى، ج‌2، ص‌298؛ كشف‌الاسرار، ج‌5، ص‌688‌.</ref>، در حالى‌ كه منابع، اطلاعاتى درباره باغ هاى انگورِ اسود ارائه نمى‌دهد. بنا به روايت ابن‌عباس آيه درباره عيينه و سلمان نازل شده و خداوند اين دو را به برادرانى از بنى‌اسرائيل تشبيه كرده كه يكى از آنها بر اثر ثروت اندوزى، نسبت به خدا كفر ورزيد. در برخى منابع نيز مراد از «رَجُلين» پيامبر و اهل [[مكه]] يا هر مؤمن و كافرى دانسته شده<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref> كه در اين صورت آيه نمادين خواهد بود.
 # بنا به نقل ابن‌عباس و ضحاك آيات 19 و 25 [[سوره الحاقة]]/69<ref>تفسير سمرقندى، ج‌3، ص‌399؛ تفسير قرطبى، ج‌18، ص‌175.</ref> و 7 و 10 [[سوره انشقاق]]/84<ref>تفسير قرطبى، ج‌19، ص‌179.</ref> كه از واگذارى نامه اعمال به مؤمنان و كافران سخن مى‌گويد در شأن اسود و ابوسلمه است.
-# بنا به روايت مقاتل، آيه 40 [[سوره نبأ]]/78: «و‌يَقولُ الكافِرُ يلَيتَنى كُنتُ تُربًا» درباره اسود نازل شده‌ است.<ref>همان، ص‌123.</ref>
+# بنا به روايت مقاتل، آيه 40 [[سوره نبأ]]/78: {{متن قرآن|«و‌يَقولُ الكافِرُ يلَيتَنى كُنتُ تُربًا»}} درباره اسود نازل شده‌ است.<ref>همان، ص‌123.</ref>
-# بنا به روايتى از ابن‌عباس، مراد از انسان در آيات «وَ قالَ الاِنسنُ ما لَها» ([[سوره زلزال]]/99، 3) و «اِنّ‌الاِنسنَ لَكَفور»([[سوره حج]]/22، 66) اسود است<ref>التفسير الكبير، ج‌23، ص‌63‌؛ تفسير قرطبى، ج‌12، ص‌62‌؛ ج‌20، ص‌101.</ref> كه نسبت به نعمت هاى الهى كفران كرد و با مشاهده قيامت نگرانى و تحيّر خود را ابراز خواهد كرد.
+# بنا به روايتى از ابن‌عباس، مراد از انسان در آيات {{متن قرآن|«وَ قالَ الاِنسنُ ما لَها»}} ([[سوره زلزال]]/99، 3) و {{متن قرآن|«اِنّ‌الاِنسنَ لَكَفور»}}([[سوره حج]]/22، 66) اسود است<ref>التفسير الكبير، ج‌23، ص‌63‌؛ تفسير قرطبى، ج‌12، ص‌62‌؛ ج‌20، ص‌101.</ref> كه نسبت به نعمت هاى الهى كفران كرد و با مشاهده قيامت نگرانى و تحيّر خود را ابراز خواهد كرد.
-# ذيل آيه 51 [[سوره صافات]]/ 37: «قالَ قائلٌ مِنهم اِنّى كانَ لى قَرين» از اسود سخن به ميان آمده و قائل، او شمرده شده است.<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref>
+# ذيل آيه 51 [[سوره صافات]]/ 37: {{متن قرآن|«قالَ قائلٌ مِنهم اِنّى كانَ لى قَرين»}} از اسود سخن به ميان آمده و قائل، او شمرده شده است.<ref>تفسير قرطبى، ج‌10، ص‌259.</ref>
 # برخى او را از مصاديق «مقتسمين» دانسته‌اند؛ يعنى آنان كه مسير ورودى مكه را براى جلوگيرى از ارتباط ديگران با پيامبر صلى الله عليه و آله، بين خود قسمت كرده بودند كه در آيه 90 [[سوره حجر]]/15 خداوند درباره كيفر آنان سخن دارد.<ref>المحبر، ص‌160.</ref>