اسماء بنت عمیس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۱

2024-07-09T08:21:26Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ اسماء دختر عمیس را به اسماء بنت عمیس که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2023-11-21T11:44:47Z

مهدی موسوی صفحهٔ اسماء دختر عمیس را به اسماء بنت عمیس که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲

2023-11-21T11:32:37Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۲

2020-06-08T12:32:50Z

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۰

2020-06-08T12:30:49Z

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۵

2020-06-08T12:25:35Z

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۹

2020-06-08T12:09:59Z

Zamani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۹

2020-06-08T12:09:38Z

مهدی موسوی در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۶

2020-02-04T11:26:03Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-02-04T11:21:09Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۹: @@
 <references />
 ==منابع==
 *احمد صادقى اردستانی، زنان دانشمند و راوى حدیث.
 *زنان اسوه، حسین حسینیان مقدم.
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۰: @@
 [[Category:وابستگان امام علی علیه السلام]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. اسماء در ابتدا با [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]]، ازدواج كرد و با او به [[حبشه]] هجرت كرد و براى او سه فرزند آورد اما [[جعفر طیار|جعفر بن ابيطالب]] در جنگ [[جنگ موته|موته]] به شهادت رسيد و اسماء پس از آن به همسرى [[ابوبکر|ابوبكر]] در آمد و [[محمد بن ابی بكر|محمّد بن ابى بكر]] را به دنيا آورد که بعدا از اصحاب [[امام علی علیه السلام]] و والی آن حضرت در مصر شد. اسماء پس از مرگ ابو بكر، به ازدواج امام على عليه السلام درآمد و تا زمان شهادت امام عليه السلام با او بود.
+«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. اسماء در ابتدا با [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]]، ازدواج كرد و با او به [[حبشه]] و بعدا به مدینه هجرت كرد و از او صاحب سه فرزند شد اما جعفر در جنگ [[جنگ موته|موته]] به شهادت رسيد و اسماء پس از آن به همسرى [[ابوبکر|ابوبكر]] در آمد و [[محمد بن ابی بكر|محمّد بن ابى بكر]] را به دنيا آورد که بعدا از اصحاب [[امام علی علیه السلام]] و والی آن حضرت در مصر شد. اسماء پس از مرگ ابو بكر، به ازدواج امام على عليه السلام درآمد و تا زمان شهادت امام عليه السلام با او بود و از او صاحب فرزندی به نام یحیی شد.
 [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) اسماء را از زنان بهشتی خواند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که ۶۰ [[روایت]] از آن حضرت نقل نموده است.
+«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. اسماء در ابتدا با [[جعفر طیار|جعفر بن ابى طالب]]، ازدواج كرد و با او به [[حبشه]] هجرت كرد و براى او سه فرزند آورد اما [[جعفر طیار|جعفر بن ابيطالب]] در جنگ [[جنگ موته|موته]] به شهادت رسيد و اسماء پس از آن به همسرى [[ابوبکر|ابوبكر]] در آمد و [[محمد بن ابی بكر|محمّد بن ابى بكر]] را به دنيا آورد که بعدا از اصحاب [[امام علی علیه السلام]] و والی آن حضرت در مصر شد. اسماء پس از مرگ ابو بكر، به ازدواج امام على عليه السلام درآمد و تا زمان شهادت امام عليه السلام با او بود.
 ==زندگی‌نامه اسماء==
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۹: @@
 ===ازدواج با ابوبکر===
-اسماء به هنگام [[جنگ حنین|جنگ حُنین]]، با [[ابوبکر]] ازدواج کرد و به گفته ابن‌ابی‌هلال، رسول‌خدا (ص) وی را به تزویج ابوبکر درآورد. ابوبکر برای جشن و ولیمه عروسی، مردم را دعوت کرد. نقل شده که خانه ابوبکر مقابل خانه [[عثمان بن عفان|عثمان]] در کوچه [[بقیع]] و خانه‌ای دیگر کنار مسجد مدینه داشت<ref> تاریخ المدینة المنورة، ابن شَبّه، ج ۱، ص ۲۴۲.  </ref> که اسماء بنت عُمیس در آن
+اسماء به هنگام [[جنگ حنین|جنگ حُنین]]، با [[ابوبکر]] ازدواج کرد و به گفته ابن‌ابی‌هلال، رسول‌خدا (ص) وی را به تزویج ابوبکر درآورد. ابوبکر برای جشن و ولیمه عروسی، مردم را دعوت کرد. نقل شده که خانه ابوبکر مقابل خانه [[عثمان بن عفان|عثمان]] در کوچه [[بقیع]] و خانه‌ای دیگر کنار مسجد مدینه داشت<ref> تاریخ المدینة المنورة، ابن شَبّه، ج ۱، ص ۲۴۲.  </ref> که اسماء بنت عُمیس در آن می‌زیست.<ref> تاریخ یعقوبی، ابن واضح یعقوبی، ج ۲، ص ۲۷.</ref>
 می‌زیست.<ref> تاریخ یعقوبی، ابن واضح یعقوبی، ج ۲، ص ۲۷.</ref>
 ===حضور در حجةالوداع===

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که ۶۰ [[روایت]]از آن حضرت نقل نموده است.
+«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که ۶۰ [[روایت]] از آن حضرت نقل نموده است.
 ==زندگی‌نامه اسماء==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-«اسماء بنت عُمَیس»، از بانوان مشهور جهان [[اسلام]] و یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که با نقل ۶۰ [[روایت]]، نقش مهمی در حوزه فکر و فرهنگ جامعه ایفا نموده است.
+«اسماء بنت عُمَیس»،  یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که ۶۰ [[روایت]]از آن حضرت نقل نموده است.
 ==زندگی‌نامه اسماء==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 «اسماء بنت عُمَیس»، از بانوان مشهور جهان [[اسلام]] و یکی از همسران [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) است. [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) او را از زنان بهشتی خواند. اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که با نقل ۶۰ [[روایت]]، نقش مهمی در حوزه فکر و فرهنگ جامعه ایفا نموده است.
-== زندگی‌نامه اسماء ==
+==زندگی‌نامه اسماء==
 ===نام و نسب===
@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ===ازدواج با جعفر و هجرت به حبشه‌===
-اسماء در سال‌های نخستین [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] به ازدواج [[جعفر بن ابیطالب|جعفر بن ابی‌طالب]] درآمد و در همان ابتدای دعوت پیامبر(ص) [[اسلام]] را پذیرفت و [[ایمان]] آورد. او در سال پنجم بعثت به همراه  جعفر به [[حبشه]] هجرت نمود و در آنجا سه فرزند به نام‌های [[عبدالله بن جعفر طیار|عبدالله]]، محمد و عَون به دنیا آورد.<ref> طبقات الکبری، ج ۸، ص ۲۱۹.</ref> عبدالله نخستین فرزند آنان و نخستین مولود مسلمان در حبشه بود. فرزند نجاشی نیز هم‌زمان با فرزند جعفر به دنیا آمد و نجاشی به دلیل دوستی‌اش با جعفر نام فرزند خود را عبدالله نامید. اسماء علاوه بر فرزند خود، فرزند نجاشی را نیز شیر داد که این مطلب نشان از جایگاه و منزلت اسماء نزد نجاشی و درایت و تلاش اسماء در جهت برقراری رابطه و استحکام آن میان پادشاه حبشه و مهاجران مسلمان دارد. آنچه این دوستی را پایدارتر می‌کرد، آن بود که فرزند نجاشی و عبدالله بن جعفر برادران رضاعی بودند و آنان پیوسته با یکدیگر ارتباط داشتند.
+اسماء در سال‌های نخستین [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] به ازدواج [[جعفر بن ابی طالب|جعفر بن ابی‌طالب]] درآمد و در همان ابتدای دعوت پیامبر(ص) [[اسلام]] را پذیرفت و [[ایمان]] آورد. او در سال پنجم بعثت به همراه  جعفر به [[حبشه]] هجرت نمود و در آنجا سه فرزند به نام‌های [[عبدالله بن جعفر طيار|عبدالله]]، محمد و عَون به دنیا آورد.<ref> طبقات الکبری، ج ۸، ص ۲۱۹.</ref> عبدالله نخستین فرزند آنان و نخستین مولود مسلمان در حبشه بود. فرزند نجاشی نیز هم‌زمان با فرزند جعفر به دنیا آمد و نجاشی به دلیل دوستی‌اش با جعفر نام فرزند خود را عبدالله نامید. اسماء علاوه بر فرزند خود، فرزند نجاشی را نیز شیر داد که این مطلب نشان از جایگاه و منزلت اسماء نزد نجاشی و درایت و تلاش اسماء در جهت برقراری رابطه و استحکام آن میان پادشاه حبشه و مهاجران مسلمان دارد. آنچه این دوستی را پایدارتر می‌کرد، آن بود که فرزند نجاشی و عبدالله بن جعفر برادران رضاعی بودند و آنان پیوسته با یکدیگر ارتباط داشتند.
 اسماء در سال هفتم هجری و هم‌زمان با [[فتح خیبر]]، همراه با جعفر و دیگر مهاجرانِ حبشه، به [[مدینه]] بازگشت.
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 چیزی مانند آنچه در [[حبشه]] دیده‌ام، برایت می‌سازم. اسماء با استفاده از چوب‌های خرمای تازه و تخته‌ای که در اختیار داشت، [[تابوت|تابوتی]] ساخت. حضرت با دیدن آن لبخندی زد و جز آن روز با لبخند دیده نشد.<ref> تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۱۱۵.۱۲۲</ref>
-===ازدواج با امام‌علی (ع)===
+===ازدواج با امام‌ علی (ع)===
 اسماء پس از ابوبکر با [[امام علی علیه السلام|امام علی]] (ص) ازدواج کرد و از ایشان یحیی و عون را به دنیا آورد.<ref> طبقات الکبری، ج ۸، ص ۲۲۲.۱۲۲</ref> وقتی اسماء در سال ۳۸ ه.ق، از شهادت فرزندش محمدبن ابی‌بکر خبر یافت، به مصلای خانه‌اش رفت و چنان خشم خود را فروخورد که خون از سینه‌هایش جاری شد.<ref> الغارات، ج ۱، ص ۲۸۷.</ref> او هنوز در غم فراغ فرزندش می‌سوخت که خبر شهادت امیرالمؤمنین (ع) را نیز دریافت کرد.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 اسماء پس از این وقایع تلخ، در شوق ملاقات شوهران و فرزندان شهیدش بی‌تاب شد و در حالی از دنیا پرکشید که همسری دو شهید و مادری سه شهید را در کارنامه پرافتخار زندگانی خویش ثبت نمود. درباره زمان درگذشت و مکان دفن اسماء ابهامات زیادی وجود دارد. ذهبی<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۸۷</ref> درگذشت او را پس از شهادت امام‌علی (ع) در [[ماه رمضان|رمضان]] سال ۴۰ ه.ق و برخی دیگر در سال ۳۸ ه.ق می‌دانند.<ref> ر. ک: مکاتیب الرسول، احمدی میانجی، ج ۱، ص ۴۴۱.</ref> امروزه صورت قبری به نام اسماء در [[قبرستان باب الصغیر|قبرستان باب‌الصغیر]] [[دمشق|دِمَشق]] وجود دارد. همچنین آرامگاهی در حومه هاشمیه [[عراق]] به او منسوب است و در نزدیکی آن، قبر فرزندش یحیی از نسل امام‌علی (ع) وجود دارد.
-==فضایل اسماء ==
+==فضایل اسماء==
-[[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] (ع) (یا [[امام صادق علیه السلام|امام‌صادق]] (ع)) هم فرموده است: خداوند رحمت کند خواهرانى که اهل بهشت مى باشند و آنها عبارتند از: اسما دختر عمیس، همسر جعفربن ابى طالب و سلمى دختر عمیس، همسر [[حضرت حمزه علیه السلام|حمزه]] سیدالشهدا.<ref> خصال، صدوق، ص ۳۶۳.</ref> این دعا نشان می‌دهد که اسماء تا پایان زندگی بر ایمان خود استوار بود و هیچ‌گاه در لغزش‌گاه‌های فکری و سیاسی نلغزید.
+* پیامبر خدا (ص) اسماء را از زنان [[بهشت|بهشتی]] خواند و بر صدق ایمان او شهادت داد<ref> طرائف، ابن طاووس، ص ۲۴۹</ref> و از وی و خواهرانش با تعبیر خواهرانِ مؤمن یاد کرد.<ref> طبقات الکبری، ج ۸، ص ۲۰۹.</ref>
+* [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] (ع) (یا [[امام صادق علیه السلام|امام‌صادق]] (ع)) هم فرموده است: خداوند رحمت کند خواهرانى که اهل بهشت مى باشند و آنها عبارتند از: اسما دختر عمیس، همسر جعفربن ابى طالب و سلمى دختر عمیس، همسر [[حضرت حمزه علیه السلام|حمزه]] سیدالشهدا.<ref> خصال، صدوق، ص ۳۶۳.</ref> این دعا نشان می‌دهد که اسماء تا پایان زندگی بر ایمان خود استوار بود و هیچ‌گاه در لغزش‌گاه‌های فکری و سیاسی نلغزید.
-اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که با نقل ۶۰ روایت، نقش مهمی در حوزه فکر و فرهنگ جامعه ایفا نموده است. به گفته عَجّاج (متوفای‌حدود ۹۰ ه.ق)، او در دوره منع [[تدوین حدیث]]، برخی احادیث را جمع‌آوری کرد.
+* اسماء از زنان [[محدث|محدثه]] و راویان اخبار نبوی (ص) است که با نقل ۶۰ روایت، نقش مهمی در حوزه فکر و فرهنگ جامعه ایفا نموده است. به گفته عَجّاج (متوفای‌حدود ۹۰ ه.ق)، او در دوره منع [[تدوین حدیث]]، برخی احادیث را جمع‌آوری کرد.
+* سراسر زندگى اسماء دختر عمیس، هجرت و فداکارى و نقل [[حدیث]] و خدمات فرهنگى و تربیتى بوده، و آن طور که [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (ع) هم فرموده: [[محمد بن ابی بکر|محمدبن ابى بکر]]، فرزند اسماء هم، نجابت و شخصیت را از مادر خود به ارث برده است.
 ==احادیث اسماء==
-احادیثى را که اسماء دختر عمیس روایت کرده فراوان است، همانطور که بسیارى از افراد مانند: جعفر شوهر او، [[عبدالله بن جعفر طیار|عبداللّه]] و محمد فرزندان اسماء، [[سعید بن مسیب]]، عبیداللّه بن رفاعه، ابوبردة ابى موسى، فاطمه دختر على (ع)، [[ابن عباس|عبداللّه بن عباس]]، و افراد دیگرى احادیثى را از زبان او بازگو کرده و دانشمندانى مانند: [[شیخ صدوق]]، [[فیض کاشانى|فیض کاشانى]]، ابن عبدالبر و [[ابن حجر عسقلانى]] و دیگران به مقام ارزشمند روایت حدیث اسماء اعتراف نموده اند. از باب نمونه سه حدیثى را که از زبان اسماء روایت شده، از نظر مى گذرانیم:
+احادیثى را که اسماء دختر عمیس روایت کرده فراوان است، همانطور که بسیارى از افراد مانند: جعفر شوهر او، [[عبدالله بن جعفر طيار|عبداللّه]] و محمد فرزندان اسماء، [[سعید بن مسیب]]، عبیداللّه بن رفاعه، ابوبردة ابى موسى، فاطمه دختر على (ع)، [[ابن عباس|عبداللّه بن عباس]]، و افراد دیگرى احادیثى را از زبان او بازگو کرده و دانشمندانى مانند: [[شیخ صدوق]]، [[فیض کاشانی|فیض کاشانى]]، ابن عبدالبر و [[ابن حجر عسقلانى]] و دیگران به مقام ارزشمند روایت حدیث اسماء اعتراف نموده اند. از باب نمونه سه حدیثى را که از زبان اسماء روایت شده، از نظر مى گذرانیم:
-۱ ـ [[شیخ صدوق|شیخ صدوق]] مى نویسد: اسماء دختر عمیس روایت مى کند: یک وقت پیامبر اسلام خوابیده بود و سر آن بـزرگوار در دامن على (ع) قرار داشت، اما آفتاب غروب کرد و [[نماز عصر]] على (ع) از دست رفت، وقتى پیامبر بیدار شد و از این وضع مطلع گردید، گفت: خدایا! على در حال اطاعت تو و پیامبرت بوده اکنون خورشید را براى او بازگردان. اسماء مى گوید: من با دو چشم خود دیدم با قدرت الهى باز خورشید طلوع کرد، و آن گاه على (ع) [[وضو]] گرفت و نماز خود را خواند و خورشید همچنان غروب کرد!
+۱ـ [[شیخ صدوق|شیخ صدوق]] مى نویسد: اسماء دختر عمیس روایت مى کند: یک وقت پیامبر اسلام خوابیده بود و سر آن بـزرگوار در دامن على (ع) قرار داشت، اما آفتاب غروب کرد و [[نماز عصر]] على (ع) از دست رفت، وقتى پیامبر بیدار شد و از این وضع مطلع گردید، گفت: خدایا! على در حال اطاعت تو و پیامبرت بوده اکنون خورشید را براى او بازگردان. اسماء مى گوید: من با دو چشم خود دیدم با قدرت الهى باز خورشید طلوع کرد، و آن گاه على (ع) [[وضو]] گرفت و نماز خود را خواند و خورشید همچنان غروب کرد!
-۲ ـ اسماء روایت مى کند: در شبى که [[عایشه]] خود را آماده مى کرد که نزد پیامبر برود، من با تعدادى از بـانوان همراه عایشه بودیم، وقتى به حضور آن حضرت رسیدیم، به غیر از ظرف شیرى چیز دیگرى در آنجا وجود نداشت، پیامبر از آن شیر نوشید و سپس ظرف شیر را به عایشه داد تا وى هم بنوشد، اما عایشه خجالت کشید و ظرف شیر را نمى گرفت! گفتم: دست پیغمبر(ص) را کوتاه نکن، آن گاه که عایشه شیر را نوشید، پیغمبر(ص ) فرمود: شیر را به دوستانت نیز بده، اما بانوان همراه که گویا خجالت مى کشیدند، گفتند: ما شیر میل نداریم، ولى پیامبر(ص) فرمود: گرسنگى را با دروغ جمع و مخلوط نکنید! اسماء مى گوید: من گفتم: اى رسول خدا! آیا اگر کسى از ما چیزى را میل داشته باشد، ولى بگوید: میل ندارم، این دروغ حساب مى شود؟ آن حضرت فرمود: دروغ هرچند کوچک باشد، دروغ است و در پرونده عمل انسان نوشته مى شود!
+۲ـ اسماء روایت مى کند: در شبى که [[عایشه]] خود را آماده مى کرد که نزد پیامبر برود، من با تعدادى از بـانوان همراه عایشه بودیم، وقتى به حضور آن حضرت رسیدیم، به غیر از ظرف شیرى چیز دیگرى در آنجا وجود نداشت، پیامبر از آن شیر نوشید و سپس ظرف شیر را به عایشه داد تا وى هم بنوشد، اما عایشه خجالت کشید و ظرف شیر را نمى گرفت! گفتم: دست پیغمبر(ص) را کوتاه نکن، آن گاه که عایشه شیر را نوشید، پیغمبر(ص ) فرمود: شیر را به دوستانت نیز بده، اما بانوان همراه که گویا خجالت مى کشیدند، گفتند: ما شیر میل نداریم، ولى پیامبر(ص) فرمود: گرسنگى را با دروغ جمع و مخلوط نکنید! اسماء مى گوید: من گفتم: اى رسول خدا! آیا اگر کسى از ما چیزى را میل داشته باشد، ولى بگوید: میل ندارم، این دروغ حساب مى شود؟ آن حضرت فرمود: دروغ هرچند کوچک باشد، دروغ است و در پرونده عمل انسان نوشته مى شود!
-۳ ـ [[ابن سعد]] روایت مى کند: وقتى اسما دختر عمیس از [[حبشه]] به مدینه وارد شد، [[عمر بن خطاب|عمر]] به منظور یک افتخار براى خود، اسما را مورد خطاب قرارداد و گفت: اى بانوى حبشى! ما بخاطر رسیدن به مقام هجرت از شما گوى سبقت را ربوده ایم! اما اسما هم در جواب گفت: درست مى گوئى، شما همراه پیامبر بودید، و آن حضرت گرسنگان شـما را سیر و نا آگاههاى شما را علم مى آموخت، ولى ما از وطن خود دور و آواره بودیم، در عین حال من سخن افتخارآمیز ترا با پیغمبر(ص) مطرح مى کنم، تا ببینم نظر او چیست؟ سپس به حضور رسول خدا رفتم و آنچه را شنیده بودم معروض داشتم. پیامبر هم در جواب فرمود: اى اسما! این را بدان که، شما دو هجرت انجام داده اید، و دیگران یک هجرت.
+۳ـ [[ابن سعد]] روایت مى کند: وقتى اسما دختر عمیس از [[حبشه]] به مدینه وارد شد، [[عمر بن خطاب|عمر]] به منظور یک افتخار براى خود، اسما را مورد خطاب قرارداد و گفت: اى بانوى حبشى! ما بخاطر رسیدن به مقام هجرت از شما گوى سبقت را ربوده ایم! اما اسما هم در جواب گفت: درست مى گوئى، شما همراه پیامبر بودید، و آن حضرت گرسنگان شـما را سیر و نا آگاههاى شما را علم مى آموخت، ولى ما از وطن خود دور و آواره بودیم، در عین حال من سخن افتخارآمیز ترا با پیغمبر(ص) مطرح مى کنم، تا ببینم نظر او چیست؟ سپس به حضور رسول خدا رفتم و آنچه را شنیده بودم معروض داشتم. پیامبر هم در جواب فرمود: اى اسما! این را بدان که، شما دو هجرت انجام داده اید، و دیگران یک هجرت.
 ==پانویس==