اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۲

2026-09-08T10:52:47Z

Mohammadi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۰

2026-09-08T10:50:33Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۴

2026-09-08T10:04:10Z

مهدی موسوی در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰

2023-11-19T08:20:24Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۸

2023-11-18T15:28:23Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۰

2023-11-18T12:50:40Z

نمایش تغییرات

Zamani: /* جمعیت مسلمانان در جهان */

2022-07-03T11:14:14Z

‏جمعیت مسلمانان در جهان

Zamani در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۹

2022-07-03T08:39:07Z

Zamani در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۸

2022-07-03T08:38:43Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-05-01T06:43:15Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 جهانى بودن و جاودانى بودن دین اسلام و عدم اختصاص آن به قوم یا منطقه خاصى، از ضروریّات این آیین الهى است و بى نیاز از دلیلى زائد بر دلایل حقّانیت اسلام است و حتى کسانى هم که [[ایمان]] به آن ندارند مى‌دانند که دعوت اسلام، همگانى بوده و محدود به منطقه جغرافیایى خاصّى نبوده است.
-افزون بر این، شواهد تاریخى فراوان وجود دارد که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]](ص) به سران کشورها مانند قیصر روم و پادشاه [[ایران]] و فرمانروایان [[مصر]] و [[حبشه]] و [[شام|شامات]] و نیز به رؤساى قبائل مختلف عرب و... نامه نوشتند و پیک ویژه بسوى آنان گسیل داشتند و همگان را دعوت به پذیرفتن این دین مقدّس کرده از پیامدهاى وخیم [[کفر]] و استنکاف از پذیرفتن اسلام، بر حذر داشتند.<ref>نامه هاى پیامبر اکرم(ص) در کتابهاى معتبر تاریخى، ضبط شده و مجموعه آنها بصورت کتاب مستقلى بنام «[[مکاتیب الرسول (کتاب)|مکاتیب الرسول]]» گردآورى شده است.</ref> و اگر دین اسلام، جهانى نبود چنین دعوت عمومى انجام نمى‌گرفت و سایر اقوام و امتها هم عذرى براى عدم پذیرش مى‌داشتند. بنابراین نمى‌توان بین ایمان به حقّانیت اسلام و ضرورت عمل بر طبق این شریعت الهى، تفکیکى قائل شد و در نتیجه، کسانى را از موظف بودن به پیروى عملى از این آیین الهى، مستثنى دانست.
+افزون بر این، شواهد تاریخى فراوان وجود دارد که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) به سران کشورها مانند قیصر روم و پادشاه [[ایران]] و فرمانروایان [[مصر]] و [[حبشه]] و [[شام|شامات]] و نیز به رؤساى قبائل مختلف عرب و... نامه نوشتند و پیک ویژه بسوى آنان گسیل داشتند و همگان را دعوت به پذیرفتن این دین مقدّس کرده از پیامدهاى وخیم [[کفر]] و استنکاف از پذیرفتن اسلام، بر حذر داشتند.<ref>نامه هاى پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در کتابهاى معتبر تاریخى، ضبط شده و مجموعه آنها بصورت کتاب مستقلى بنام «[[مکاتیب الرسول (کتاب)|مکاتیب الرسول]]» گردآورى شده است.</ref> و اگر دین اسلام، جهانى نبود چنین دعوت عمومى انجام نمى‌گرفت و سایر اقوام و امتها هم عذرى براى عدم پذیرش مى‌داشتند. بنابراین نمى‌توان بین ایمان به حقّانیت اسلام و ضرورت عمل بر طبق این شریعت الهى، تفکیکى قائل شد و در نتیجه، کسانى را از موظف بودن به پیروى عملى از این آیین الهى، مستثنى دانست.
 '''دلایل قرآنى بر جهانى بودن اسلام:'''
-بهترین دلیل و معتبرترین مدرک براى اثبات این مطلب، [[قرآن کریم]] است و کسى که یک مرور اجمالى بر این کتاب الهى بکند با کمال روشنى درخواهد یافت که دعوت آن، عمومى و همگانى است و اختصاص به قوم و اهل نژاد و زبان معیّنى ندارد. از جمله، در آیات زیادى همه مردم را بعنوان {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ ...»}}،<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۲۱؛ [[سوره نساء]]، آیه ۱، ۱۷۴.</ref> {{متن قرآن|«يَا بَنِي آدَمَ ...»}}<ref>[[سوره اعراف]]، آیه ۲۶؛ [[سوره یس (یاسین)|سوره یس]]، آیه ۶۰.</ref> مورد خطاب قرار داده و هدایت خود را شامل همه انسانها «النَّاس»<ref>[[سوره آل عمران]]، آیه ۱۳۸.</ref> و «العالَمین»<ref>[[سوره انعام]]، آیه ۹۰.</ref> دانسته است. و همچنین در آیات فراوانى [[رسالت]] پیامبر اکرم(ص) را براى همه مردم «النّاس»<ref>سوره نساء، آیه ۷۹.</ref> و «العالَمین»<ref>[[سوره انبیاء]]، آیه ۱۰۷.</ref> ثابت کرده، و در آیه‌اى شمول دعوت وى را نسبت به هر کسى که از آن، مطّلع شود مورد تأکید قرار داده است.<ref>سوره انعام، آیه ۱۹.</ref> و از سوى دیگر، پیروان سایر ادیان را بعنوان «[[اهل کتاب]]» مورد خطاب و عتاب قرار داده<ref>سوره آل عمران، آیه ۶۵.</ref> و رسالت پیامبر اکرم(ص) را در مورد آنان تثبیت فرموده، و اساساً هدف از [[نزول قرآن|نزول قرآن کریم]] بر پیامبر اکرم(ص) را پیروزى اسلام بر سایر ادیان، شمرده است.<ref>[[سوره توبه]]، آیه ۳۳.</ref>
+بهترین دلیل و معتبرترین مدرک براى اثبات این مطلب، [[قرآن کریم]] است و کسى که یک مرور اجمالى بر این کتاب الهى بکند با کمال روشنى درخواهد یافت که دعوت آن، عمومى و همگانى است و اختصاص به قوم و اهل نژاد و زبان معیّنى ندارد. از جمله، در آیات زیادى همه مردم را بعنوان {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ ...»}}،<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۲۱؛ [[سوره نساء]]، آیه ۱، ۱۷۴.</ref> {{متن قرآن|«يَا بَنِي آدَمَ ...»}}<ref>[[سوره اعراف]]، آیه ۲۶؛ [[سوره یس (یاسین)|سوره یس]]، آیه ۶۰.</ref> مورد خطاب قرار داده و هدایت خود را شامل همه انسانها «النَّاس»<ref>[[سوره آل عمران]]، آیه ۱۳۸.</ref> و «العالَمین»<ref>[[سوره انعام]]، آیه ۹۰.</ref> دانسته است. و همچنین در آیات فراوانى [[رسالت]] پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را براى همه مردم «النّاس»<ref>سوره نساء، آیه ۷۹.</ref> و «العالَمین»<ref>[[سوره انبیاء]]، آیه ۱۰۷.</ref> ثابت کرده، و در آیه‌اى شمول دعوت وى را نسبت به هر کسى که از آن، مطّلع شود مورد تأکید قرار داده است.<ref>سوره انعام، آیه ۱۹.</ref> و از سوى دیگر، پیروان سایر ادیان را بعنوان «[[اهل کتاب]]» مورد خطاب و عتاب قرار داده<ref>سوره آل عمران، آیه ۶۵.</ref> و رسالت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را در مورد آنان تثبیت فرموده، و اساساً هدف از [[نزول قرآن|نزول قرآن کریم]] بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را پیروزى اسلام بر سایر ادیان، شمرده است.<ref>[[سوره توبه]]، آیه ۳۳.</ref>
 با توجه به این [[آیات]]، جاى هیچگونه شک و شبهه‌اى درباره همگانى بودن دعوت قرآن کریم و جهانى بودن دین مقدّس اسلام، باقى نمى‌ماند.
 ===جاودانى بودن اسلام===
-آیات مزبور همانگونه که با بکار گرفتن الفاظ عامّ (مانند بنى آدم و الناس و العالمین) و با متوجه کردن خطاب به اقوام غیرعرب و پیروان سایر ادیان (مانند {{متن قرآن|«يَا أَهْلَ الْكِتَابِ»}}) عمومیّت و جهانى بودن اسلام را ثابت مى‌کند، همچنین با اطلاق زمانى، محدودیّت و مقیّد بودن آنرا به زمان معینى نفى مى‌کند و بویژه، تعبیر {{متن قرآن|«... لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ...»}}<ref>سوره توبه، آیه ۳۳؛ [[سوره فتح]]، آیه ۳۸؛ [[سوره صف]]، ۹.</ref> جاى هیچگونه شبهه‌اى باقى نمى‌گذارد. همچنین مى‌توان به آیه ۴۲ از [[سوره فصلت|سوره فصّلت]]، استدلال کرد که مى‌فرماید: {{متن قرآن|«... وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ 💠 لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ ۖ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ»}} و دلالت دارد بر اینکه هیچگاه قرآن کریم، صحّت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. نیز دلایل [[خاتمیت|خاتمیّت]] پیامبر اسلام(ص) هرگونه توهّمى را نسبت به امکان [[نسخ]] شدن این دین الهى بوسیله پیامبر و [[شریعت]] دیگرى، باطل مى‌سازد. و نیز روایات فراوانى به این مضمون، وارد شده است مانند: «حلالُ محمدٍ حلالٌ الى یوم القیامة، و حرامُه حرامٌ الى یوم القیامة».<ref>الکافى: ج ۱، ص ۵۷؛ وسایل الشیعه: ج ۱۸، ص ۱۲۴.</ref>
+آیات مزبور همانگونه که با بکار گرفتن الفاظ عامّ (مانند بنى آدم و الناس و العالمین) و با متوجه کردن خطاب به اقوام غیرعرب و پیروان سایر ادیان (مانند {{متن قرآن|«يَا أَهْلَ الْكِتَابِ»}}) عمومیّت و جهانى بودن اسلام را ثابت مى‌کند، همچنین با اطلاق زمانى، محدودیّت و مقیّد بودن آنرا به زمان معینى نفى مى‌کند و بویژه، تعبیر {{متن قرآن|«... لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ...»}}<ref>سوره توبه، آیه ۳۳؛ [[سوره فتح]]، آیه ۳۸؛ [[سوره صف]]، ۹.</ref> جاى هیچگونه شبهه‌اى باقى نمى‌گذارد. همچنین مى‌توان به آیه ۴۲ از [[سوره فصلت|سوره فصّلت]]، استدلال کرد که مى‌فرماید: {{متن قرآن|«... وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ 💠 لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ ۖ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ»}} و دلالت دارد بر اینکه هیچگاه قرآن کریم، صحّت و اعتبار خود را از دست نخواهد داد. نیز دلایل [[خاتمیت|خاتمیّت]] پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) هرگونه توهّمى را نسبت به امکان [[نسخ]] شدن این دین الهى بوسیله پیامبر و [[شریعت]] دیگرى، باطل مى‌سازد. و نیز روایات فراوانى به این مضمون، وارد شده است مانند: «حلالُ محمدٍ حلالٌ الى یوم القیامة، و حرامُه حرامٌ الى یوم القیامة».<ref>الکافى: ج ۱، ص ۵۷؛ وسایل الشیعه: ج ۱۸، ص ۱۲۴.</ref>
 ===حلّ چند شبهه===
 دشمنان اسلام که براى جلوگیرى از گسترش این دین الهى، از هیچگونه تلاشى فروگذار نکرده و نمى‌کنند، درصدد برآمدند که با القاء شبهاتى چنین وانمود کنند که دین اسلام فقط براى مردم [[عربستان]] نازل شده و رسالتى نسبت به سایر مردم نداشته است!
-از جمله به آیاتى تشبّث کرده‌اند که پیامبر اکرم(ص) را مأمور هدایت خویشان و نزدیکان خودش یا اهل [[مکه]] و حوالى آن کرده است<ref>[[سوره شعراء]]، آیه ۲۱۴؛ سوره انعام، آیه ۹۲.</ref> و نیز [[آیه 69 سوره مائده|آیه ۶۹ سوره مائده]] که بعد از اشاره به [[یهود]] و [[صابئین]] و [[مسیحیت|نصارى]]، ملاک سعادت را [[ایمان]] و [[عمل صالح]] مى‌داند و نامى از پذیرفتن دین اسلام بعنوان شرط سعادت نمى‌برد. علاوه بر اینکه در [[فقه]] اسلامى، [[اهل کتاب]]، همسنگ مشرکان نیستند بلکه با پرداختن [[جزیه]] (بجاى [[خمس]] و [[زکات|زکاتى]] که مسلمانان مى‌پردازند)، امنیت ایشان در پناه دولت اسلامى حفظ مى‌شود و مى‌توانند به احکام [[شریعت]] خودشان عمل کنند و این، نشانه به رسمیّت شناختن این ادیان است.
+از جمله به آیاتى تشبّث کرده‌اند که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را مأمور هدایت خویشان و نزدیکان خودش یا اهل [[مکه]] و حوالى آن کرده است<ref>[[سوره شعراء]]، آیه ۲۱۴؛ سوره انعام، آیه ۹۲.</ref> و نیز [[آیه 69 سوره مائده|آیه ۶۹ سوره مائده]] که بعد از اشاره به [[یهود]] و [[صابئین]] و [[مسیحیت|نصارى]]، ملاک سعادت را [[ایمان]] و [[عمل صالح]] مى‌داند و نامى از پذیرفتن دین اسلام بعنوان شرط سعادت نمى‌برد. علاوه بر اینکه در [[فقه]] اسلامى، [[اهل کتاب]]، همسنگ مشرکان نیستند بلکه با پرداختن [[جزیه]] (بجاى [[خمس]] و [[زکات|زکاتى]] که مسلمانان مى‌پردازند)، امنیت ایشان در پناه دولت اسلامى حفظ مى‌شود و مى‌توانند به احکام [[شریعت]] خودشان عمل کنند و این، نشانه به رسمیّت شناختن این ادیان است.
-در پاسخ باید گفت: آیاتى که خویشان پیامبر اکرم(ص) و اهل مکه را ذکر مى‌کند درصدد بیان مراحل دعوت است که از خویشان آن حضرت شروع مى‌شود و سپس به سایر اهل مکه و حوالى آن، گسترش مى‌یابد و سرانجام همه جهانیان را در برمى گیرد. و چنین آیاتى را نمى‌توان مخصّص آیاتى شمرد که رسالت آن حضرت را جهانى مى‌داند، زیرا علاوه بر آنکه لحن این آیات، اباى از تخصیص دارد، لازمه چنین تخصیصى «تخصیص اکثر» است که در عرف عقلاء، غیرقابل قبول مى‌باشد.
+در پاسخ باید گفت: آیاتى که خویشان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و اهل مکه را ذکر مى‌کند درصدد بیان مراحل دعوت است که از خویشان آن حضرت شروع مى‌شود و سپس به سایر اهل مکه و حوالى آن، گسترش مى‌یابد و سرانجام همه جهانیان را در برمى گیرد. و چنین آیاتى را نمى‌توان مخصّص آیاتى شمرد که رسالت آن حضرت را جهانى مى‌داند، زیرا علاوه بر آنکه لحن این آیات، اباى از تخصیص دارد، لازمه چنین تخصیصى «تخصیص اکثر» است که در عرف عقلاء، غیرقابل قبول مى‌باشد.
 و اما آیه یاد شده از [[سوره مائده]]، در مقام بیان این نکته است که صرف انتساب به این یا آن دین، براى رسیدن به سعادت حقیقى، کافى نیست، بلکه عامل سعادت، ایمان واقعى و عمل به وظایفى است که خداى متعال براى بندگانش مقرّر فرموده است و طبق دلایلى که جهانى بودن و جاودانى بودن اسلام را اثبات مى‌کند وظیفه همه مردم بعد از ظهور پیامبر اسلام، عمل به [[احکام شرعی|احکام]] و قوانین این دین است.

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 «اسلام» در لغت به معناى [[تسلیم|تسلیم]] و گردن نهادن است و با توجه به آن، [[دین]] اسلام آئینی است که برنامه کلى آن تسلیم شدن [[انسان]] است به [[الله|خداى]] جهان و جهانیان؛ با این تعریف، همه پیامبران به دین اسلام دعوت می نموده اند. این مطلب را [[قرآن]] نیز تصدیق می نماید:
-*«{{متن قرآن|وَمَنْ أَحْسَنُ دِینًا مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا}}<ref>[[سوره نساء]]، آیه ۱۲۵</ref>؛ کدام دین بهتر از آن است که شخص خودش را تسلیم حکم خدا کند و نیکوکار هم باشد و از آیین پاک و معتدل [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] پیروى نماید».
+*«{{متن قرآن|{{آیه|3|125}}}}<ref>[[سوره نساء]]، آیه ۱۲۵</ref>؛ کدام دین بهتر از آن است که شخص خودش را تسلیم حکم خدا کند و نیکوکار هم باشد و از آیین پاک و معتدل [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] پیروى نماید».
 *«{{متن قرآن|قُلْ یا أَهْلَ الْکتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ کلِمَةٍ سَوَاءٍ بَینَنَا وَبَینَکمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِک بِهِ شَیئًا وَلَا یتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ}}؛ به اهل کتاب بگو بیایید در یک سخن مشترک با هم همکارى کنیم. جز خدا را [[عبادت]] نکنیم و شریکى برایش قرار ندهیم و بعضى از ما بعض دیگر را ارباب قرار ندهد؛ پس اگر از این سخن اعراض کردند به ایشان بگو: پس گواه باشید ما تسلیم حق هستیم».
 *«{{متن قرآن|إِنَ‌ الدِّینَ‌ عِنْدَ اللَّهِ‌ الْإِسْلاَمُ‌}}<ref>[[سوره آل عمران]]، آیه ١٩</ref>؛ مسلماً دینِ [واقعی که همه پیامبران، مُبلّغ آن بودند] نزد خدا، اسلام است (که در اثر این تسلیم، پرستش نکند جز خداى یگانه را و طاعت نکند جز فرمان او را).

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 ==جمعیت مسلمانان در جهان==
-اسلام بعد از مسیحیت پرجمعیت ترین دین در جهان است. بنا به گزارش مرکز تحقیقاتی پیو (pew) جمعیت مسلمانان جهان تا سال ۲۰۱۵ میلادی حدود یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون و ۶۲۰ هزار نفر بوده است.  در حال حاضر مسلمانان ۲۵ درصد از جمعیت کل جهان را تشکیل می‌دهند. که بعد از  مسیحیت با ۲.۴ میلیارد پیرو که ۳۱ درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص می دهد قرار دارد. و این در حالی است که یهودیان ۰.۲ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند.
+اسلام بعد از مسیحیت پرجمعیت ترین دین در جهان است. بنا به گزارش مرکز تحقیقاتی پیو (pew) جمعیت مسلمانان جهان تا سال ۲۰۱۵ میلادی حدود یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون و ۶۲۰ هزار نفر بوده است.  در حال حاضر مسلمانان ۲۵ درصد از جمعیت کل جهان را تشکیل می‌دهند. که بعد از  مسیحیت با ۲.۴ میلیارد پیرو که ۳۱ درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص می دهد قرار دارد.<ref>[https://www.pewresearch.org/fact-tank/2019/04/01/the-countries-with-the-10-largest-christian-populations-and-the-10-largest-muslim-populations/ Diamant, «The countries with the 10 largest Christian populations and the 10 largest Muslim populations»، Pew Research Center]
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۶: @@
 «خدا را سپاس كه اسلام را تشريع (کرد)، و آبشخوارهاى آن را براى آن‌كه بخواهد وارد شود آسان نمود، و اركانش را در برابر آن‌كه قصد غلبه بر آن دارد غير قابل شكست قرار داد، و آن را براى كسى كه به آن آويخت پناهگاه امن و براى وارد بر آن حريم سلامت قرار داد. آن را برهان ساخت براى كسى كه به وسيله آن سخن گفت، و شاهد براى كسى كه به وسيله آن به دفاع برخاست، و نور براى آن‌كه طلب روشنى كرد، و فهم براى آن‌كه انديشه نمود، و مغز براى آن‌كه آراسته به تدبير شد، و نشانه براى بافراستى كه راه حق جست، و بينايى براى كسى كه عزم جزم كرد، و پند براى كسى كه پند آموخت، و نجات براى آن‌كه تصديق كرد، و تكيه ‌گاه براى كسى كه به آن متّكى شد، و آسايش براى آن‌كه خود را به آن واگذاشت، و سپر براى آن‌كه صبر پيشه كرد. اسلام روشن‌ترين راه، و آشكارترين مسلك‌هاست، علائم راهش بلند، جاده هايش روشن، چراغهايش درخشان، ميدان تمرينش آماده براى مسابقه، هدفش مرتفع، و جاى ‌دهنده مسابقه گذاران است، جايزه ‌اش مورد رغبت، و سوارانش شريف. راهش تصديق، نشانه ‌اش اعمال شايسته، پايانش مرگ، ميدان تمرينش دنيا، محل گرد آمدن مسابقه گذارانش قيامت، و جايزه مسابقه‌ اش بهشت است.»<ref> نهج البلاغه، خطبه ۱۰۵، ترجمه نهج البلاغه انصاریان، ص۱۳۹</ref>
-==جمعیت مسلمانان در کشورهای جهان==
+==جمعیت مسلمانان در جهان==
 اسلام بعد از مسیحیت پرجمعیت ترین دین در جهان است. بنا به گزارش مرکز تحقیقاتی پیو (pew) جمعیت مسلمانان جهان تا سال ۲۰۱۵ میلادی حدود یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون و ۶۲۰ هزار نفر بوده است.  در حال حاضر مسلمانان ۲۵ درصد از جمعیت کل جهان را تشکیل می‌دهند. که بعد از  مسیحیت با ۲.۴ میلیارد پیرو که ۳۱ درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص می دهد قرار دارد. و این در حالی است که یهودیان ۰.۲ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند.

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 «خدا را سپاس كه اسلام را تشريع (کرد)، و آبشخوارهاى آن را براى آن‌كه بخواهد وارد شود آسان نمود، و اركانش را در برابر آن‌كه قصد غلبه بر آن دارد غير قابل شكست قرار داد، و آن را براى كسى كه به آن آويخت پناهگاه امن و براى وارد بر آن حريم سلامت قرار داد. آن را برهان ساخت براى كسى كه به وسيله آن سخن گفت، و شاهد براى كسى كه به وسيله آن به دفاع برخاست، و نور براى آن‌كه طلب روشنى كرد، و فهم براى آن‌كه انديشه نمود، و مغز براى آن‌كه آراسته به تدبير شد، و نشانه براى بافراستى كه راه حق جست، و بينايى براى كسى كه عزم جزم كرد، و پند براى كسى كه پند آموخت، و نجات براى آن‌كه تصديق كرد، و تكيه ‌گاه براى كسى كه به آن متّكى شد، و آسايش براى آن‌كه خود را به آن واگذاشت، و سپر براى آن‌كه صبر پيشه كرد. اسلام روشن‌ترين راه، و آشكارترين مسلك‌هاست، علائم راهش بلند، جاده هايش روشن، چراغهايش درخشان، ميدان تمرينش آماده براى مسابقه، هدفش مرتفع، و جاى ‌دهنده مسابقه گذاران است، جايزه ‌اش مورد رغبت، و سوارانش شريف. راهش تصديق، نشانه ‌اش اعمال شايسته، پايانش مرگ، ميدان تمرينش دنيا، محل گرد آمدن مسابقه گذارانش قيامت، و جايزه مسابقه‌ اش بهشت است.»<ref> نهج البلاغه، خطبه ۱۰۵، ترجمه نهج البلاغه انصاریان، ص۱۳۹</ref>
 ==پانویس==
 <references />