اسعد بن زراره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۱

2026-06-08T17:31:18Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۷

2023-11-17T09:57:04Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۰

2023-11-17T07:30:22Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۳

2013-02-16T07:03:06Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۱۷

2013-02-16T05:17:52Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۱۵

2013-01-15T10:15:28Z

Saeed zamani: اَسْعَد بن زُرارِه را به اسعد بن زراره منتقل کرد

2012-12-31T06:21:38Z

اَسْعَد بن زُرارِه را به اسعد بن زراره منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۲

2012-11-04T10:02:57Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۲

2012-11-04T10:02:34Z

بهرامی: ویرایش جزیی متن

2012-07-24T04:33:19Z

ویرایش جزیی متن

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 اسعد وارد مسجد الحرام شد در حالى که هر دو گوش خود را با پنبه بسته بود و مشغول طواف خانه کعبه شد. [[پیامبر اسلام|پیامبر]](صلى الله علیه وآله) با جمعى از [[بنی هاشم|بنى هاشم]] در [[حجر اسماعیل‌|حجر اسماعیل]] در کنار خانه کعبه نشسته بودند، او نگاهى به پیامبر(صلى الله علیه وآله) انداخت و به سرعت گذشت.
-در دور دوم طواف با خود گفت: «هیچ کس احمق تر از من نیست، آیا مى شود یک چنین داستان مهمى در مکه بر سر زبان ها باشد و من از آن خبر نگیرم، و قوم خود را در جریان نگذارم!» پنبه ها را از گوش بیرون آورد و در جلو پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) قرار گرفت و پرسید: تو ما را به چه چیز دعوت مى کنى؟! پیامبر(صلى الله علیه وآله) به آرامى فرمود: «به شهادت بر یگانگى خدا و این که من فرستاده او هستم، و نیز شما را به این کارها دعوت مى کنم...» سپس آیات ۱۵۱ تا ۱۵۳ [[سوره انعام]]: {{متن قرآن|«قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّکمْ عَلَیکمْ أَلاَّ تُشْرِکوا بِهِ شَیئاً وَبِالْوَالِدَینِ إِحْسَاناً...»}} تا آخر آیات ـ که مجموعه اى است از معارف عالى اسلامى و دستورات اجتماعى و مسائل اخلاقى است ـ را براى او [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود. هنگامى که اسعد این آیات روح پرور را که با [[فطرت|فطرتش]] آشنا بود، شنید به کلى منقلب شد و گفت: «أشهد أن لا إله اِلاّ اللّه و أشهد انَّ محمّداً رسول اللّه».
+در دور دوم طواف با خود گفت: «هیچ کس احمق تر از من نیست، آیا مى شود یک چنین داستان مهمى در مکه بر سر زبان ها باشد و من از آن خبر نگیرم، و قوم خود را در جریان نگذارم!» پنبه ها را از گوش بیرون آورد و در جلو پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) قرار گرفت و پرسید: تو ما را به چه چیز دعوت مى کنى؟! پیامبر(صلى الله علیه وآله) به آرامى فرمود: '''«به شهادت بر یگانگى خدا و این که من فرستاده او هستم، و نیز شما را به این کارها دعوت مى کنم ...»'''؛ سپس آیات {{متن قرآن|«{{آیه|6|151}} 💠<ref>[[آیه 151 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۵۱.]]</ref> {{آیه|6|152}}💠<ref>[[آیه 152 سوره انعام|همان، آیه ۱۵۲.]]</ref>  {{آیه|6|153}}<ref>[[آیه 153 سوره انعام|همان، آیه ۱۵۳.]]</ref>»}} که مجموعه اى است از معارف عالى اسلامى و دستورات اجتماعى و مسائل اخلاقى است ـ را براى او [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود. هنگامى که اسعد این آیات روح پرور را که با [[فطرت|فطرتش]] آشنا بود، شنید به کلى منقلب شد و گفت: «أشهد أن لا إله اِلاّ اللّه و أشهد انَّ محمّداً رسول اللّه».
 سپس افزود: اى رسول خدا! پدر و مادرم فدایت باد. من اهل [[مدینه|یثرب]] و از طایفه [[خزرج]] هستم، روابط ما با برادرانمان از طایفه [[اوس]] بر اثر جنگ هاى طولانى به کلى از هم گسسته، و شاید خداوند به کمک تو آن پیوند گسسته را بر قرار سازد. ما وصف تو را از طایفه [[یهود|یهود]] مدینه شنیده بودیم که از ظهور تو بشارت ها مى دادند، و امیدواریم که شهر ما هجرتگاه تو گردد، زیرا یهود از کتب آسمانى خود چنین به ما خبر داده اند؛ من براى بستن پیمان جنگى بر ضد دشمنان آمده بودم، ولى خداوند مرا به پیروزى بزرگترى نایل کرد.»<ref>بحار الانوار، جلد ۱۹، صفحه ۸-۱۰.</ref>
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 ===وفات===
-از زندگانی‌ اسعد، پس‌ از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت‌ حضرت‌ رسول‌]] (ص‌) به‌ مدینه‌ آگاهی‌ خاصی‌ در دست‌ نیست‌، و به نقل مشهور، هنوز چند ماهی‌ از هجرت‌ نگذشته‌ بود که‌ اسعد بیمار شد. مداوای‌ او تأثیری‌ نبخشید و در ماه‌ [[ماه شوال|شوال]] سال نخست هجری[[ماه شوال|‌]]، در حالی‌ که‌ هنوز بنای‌ [[مسجد النبی (ص)|مسجد پیامبر]](ص‌) به‌ پایان‌ نرسیده‌ بود، درگذشت‌.<ref> السیرة‌النبویه، ج‌ ۲، ص‌ ۴۵۷؛ الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ ۳، ص ۴۵۹؛ تاریخ ابن ‌خیاط، ص‌ ۲۹.</ref> پیامبر در [[تجهیز میت|تجهیز]] و [[تشییع جنازه|تشییع ‌جنازه]] او حاضر شد<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ ۳، ص‌ ۴۵۹.</ref> و بر وى نماز گزارد و ‌این نخستین [[نماز میت|نماز میتى]] بود که پیامبر صلى الله علیه و آله در مدینه به جاى آورد.<ref> تاریخ‌المدینه، ج ۱، ص ۹۶؛ الاصابه، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۹.</ref>
+از زندگانی‌ اسعد، پس‌ از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت‌ حضرت‌ رسول‌]] صلى الله علیه وآله به‌ مدینه‌ آگاهی‌ خاصی‌ در دست‌ نیست‌، و به نقل مشهور، هنوز چند ماهی‌ از هجرت‌ نگذشته‌ بود که‌ اسعد بیمار شد. مداوای‌ او تأثیری‌ نبخشید و در ماه‌ [[ماه شوال|شوال]] سال نخست هجری[[ماه شوال|‌]]، در حالی‌ که‌ هنوز بنای‌ [[مسجد النبی (ص)|مسجد پیامبر]] صلى الله علیه وآله به‌ پایان‌ نرسیده‌ بود، درگذشت‌.<ref> السیرة‌النبویه، ج‌ ۲، ص‌ ۴۵۷؛ الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ ۳، ص ۴۵۹؛ تاریخ ابن ‌خیاط، ص‌ ۲۹.</ref> پیامبر در [[تجهیز میت|تجهیز]] و [[تشییع جنازه|تشییع ‌جنازه]] او حاضر شد<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ ۳، ص‌ ۴۵۹.</ref> و بر وى نماز گزارد و ‌این نخستین [[نماز میت|نماز میتى]] بود که پیامبر صلى الله علیه و آله در مدینه به جاى آورد.<ref> تاریخ‌المدینه، ج ۱، ص ۹۶؛ الاصابه، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۹.</ref>
 [[انصار]] معتقدند وى نخستین ‌مسلمانى است که در [[بقیع]] به خاک سپرده ‌شد. او هنگام [[مرگ]] درباره سه دخترش به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله سفارش کرد و آن حضرت سرپرستى آنان را بر عهده گرفت.<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ ۳، ص‌ ۴۵۸‌ـ‌۴۵۹.</ref>
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 ==اسعد ‌بن ‌زراره در شأن نزول==
-* ۱. ‌گروهى از یاران پیامبر صلى الله علیه وآله از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از [[تغییر قبله]] از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر [[وسوسه]] برخى علماى [[یهود]]<ref> تفسیر بغوى، ج‌ ۱، ص‌ ۱۲۳.</ref> از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] درباره [[نماز|نمازهاى]] آن‌ها که رو به [[بیت المقدس]] گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه ۱۴۳ [[سوره بقره]] نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ ۴۳؛ مجمع البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۴۱۷.</ref> {{متن قرآن|«...وَمَا کانَ اللّهُ لِیضِیعَ إِیمَانَکمْ إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِیمٌ»}} و از ضایع نشدن [[ایمان]] آنان خبر داد.
+* ۱. ‌گروهى از یاران پیامبر صلى الله علیه وآله از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از [[تغییر قبله]] از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر [[وسوسه]] برخى علماى [[یهود]]<ref> تفسیر بغوى، ج‌ ۱، ص‌ ۱۲۳.</ref> از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] درباره [[نماز|نمازهاى]] آن‌ها که رو به [[بیت المقدس]] گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه ۱۴۳ [[سوره بقره]] نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ ۴۳؛ مجمع البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۴۱۷.</ref> {{متن قرآن|«... وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ»}} و از ضایع نشدن [[ایمان]] آنان خبر داد.
-* ۲. از مقاتل بن سلیمان نقل است که ثعلبة ‌بن ‌غنم از قبیله [[اوس]] و اسعد ‌بن ‌زراره از [[خزرج]] با یکدیگر به [[تفاخر]] برخاستند. ثعلبه گفت: [[خزیمة بن ثابت|خزیمه ذوالشهادتین]] و حنظله غسیل الملائکه و عاصم ‌بن ‌ثابت که از [[دین]] حمایت کرد و [[سعد بن معاذ|سعد بن ‌معاذ]] که خداوند به حکم او درباره [[بنی قریظه|بنى‌قریظه]] راضى شد از ما هستند. اسعد گفت: [[ابی بن کعب|ابىّ ‌بن ‌کعب]]، [[معاذ بن جبل|معاذ ‌بن ‌جبل]]، [[زید بن ثابت|زید‌ بن ‌ثابت]] و ابوزید که حامل و حافظ [[قرآن]] بودند و [[سعد بن عباده|سعد ‌بن ‌عباده]] رئیس و خطیب [[انصار]] از ما هستند. پس کارشان به مشاجره کشید و هر یک با [[خشم]]، قبیله خویش را به یارى خواسته، دست به سلاح بردند. در پى این ماجرا، آیات ۱۰۲‌ـ‌۱۰۳ [[سوره آل ‌عمران]] بر پیامبر نازل شد و آنان را به [[تقوا|تقواى]] الهى، وحدت و همدلى فراخواند: {{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْاللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ * وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَیکمْ إِذْ کنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَینَ قُلُوبِکمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا...»}}. آنان پس از نزول این آیات، با یکدیگر صلح کردند.<ref> کشف الاسرار، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۹؛ مجمع البیان، ج‌ ۲، ص‌ ۸۰۴.</ref>   اما با توجه به این که برخى از افتخارات نقل شده در روایت فوق، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در [[غزوه احد|جنگ اُحد]] به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و داوری سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد که به روایتى از [[منافقان]] بوده است.<ref>المغازى، ج‌ ۳، ص‌ ۱۰۰۹.</ref>
+* ۲. از مقاتل بن سلیمان نقل است که ثعلبة ‌بن ‌غنم از قبیله [[اوس]] و اسعد ‌بن ‌زراره از [[خزرج]] با یکدیگر به [[تفاخر]] برخاستند. ثعلبه گفت: [[خزیمة بن ثابت|خزیمه ذوالشهادتین]] و حنظله غسیل الملائکه و عاصم ‌بن ‌ثابت که از [[دین]] حمایت کرد و [[سعد بن معاذ|سعد بن ‌معاذ]] که خداوند به حکم او درباره [[بنی قریظه|بنى‌قریظه]] راضى شد از ما هستند. اسعد گفت: [[ابی بن کعب|ابىّ ‌بن ‌کعب]]، [[معاذ بن جبل|معاذ ‌بن ‌جبل]]، [[زید بن ثابت|زید‌ بن ‌ثابت]] و ابوزید که حامل و حافظ [[قرآن]] بودند و [[سعد بن عباده|سعد ‌بن ‌عباده]] رئیس و خطیب [[انصار]] از ما هستند. پس کارشان به مشاجره کشید و هر یک با [[خشم]]، قبیله خویش را به یارى خواسته، دست به سلاح بردند. در پى این ماجرا، آیات {{متن قرآن|«{{آیه|3|102}} 💠<ref>[[آیه 102 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۰۲‌.]]</ref> {{آیه|3|103}}<ref>[[آیه 103 سوره آل عمران|همان، آیه ۱۰۳.]]</ref>»}} بر پیامبر نازل شد و آنان را به [[تقوا|تقواى]] الهى، وحدت و همدلى فراخواند. آنان پس از نزول این آیات، با یکدیگر صلح کردند.<ref> کشف الاسرار، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۹؛ مجمع البیان، ج‌ ۲، ص‌ ۸۰۴.</ref>   اما با توجه به این که برخى از افتخارات نقل شده در روایت فوق، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در [[غزوه احد|جنگ اُحد]] به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و داوری سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد که به روایتى از [[منافقان]] بوده است.<ref>المغازى، ج‌ ۳، ص‌ ۱۰۰۹.</ref>
 ==پانویس==
 <references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۳
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
−
−
−	~~__toc__~~
−
	(اسعد الخیر) ابوامامة‌ بن زرارة ‌بن ‌عُدَس خزرجى.<ref> انساب الاشراف، ج‌ 1، ص‌ 282؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص‌ 205.</ref>		(اسعد الخیر) ابوامامة‌ بن زرارة ‌بن ‌عُدَس خزرجى.<ref> انساب الاشراف، ج‌ 1، ص‌ 282؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص‌ 205.</ref>

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==اسعد ‌بن ‌زراره در شأن نزول==
-. ‌گروهى از یاران پیامبر از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از تغییر قبله از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر وسوسه برخى علماى یهود<ref> تفسیر بغوى، ج‌ 1، ص‌ 123.</ref> از پیامبر درباره نمازهاى آن‌ها كه رو به بیت المقدس گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه 143 [[سوره بقره]]/2 نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ 43؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 417.</ref> {{متن قرآن|«وما كانَ اللّهُ لِیُضِیعَ ایمنَكُم اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَءوفٌ رَحیم»}} و از ضایع نشدن ایمان آنان خبر داد.
+. ‌گروهى از یاران پیامبر از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از تغییر قبله از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر وسوسه برخى علماى یهود<ref> تفسیر بغوى، ج‌ 1، ص‌ 123.</ref> از پیامبر درباره نمازهاى آن‌ها كه رو به بیت المقدس گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه 143 [[سوره بقره]]/2 نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ 43؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 417.</ref> {{متن قرآن|«وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ»}} و از ضایع نشدن ایمان آنان خبر داد.
 . از مقاتل نقل است كه ثعلبة ‌بن ‌غنم از قبیله اوس و اسعد ‌بن ‌زراره از خزرج با یكدیگر به تفاخر برخاستند. ثعلبه گفت: خزیمه ذوالشهادتین و حنظله غسیل الملائكه و عاصم ‌بن ‌ثابت كه از دین حمایت كرد و سعد بن ‌معاذ كه خداوند به حكم او درباره بنى‌قریظه راضى شد از ما هستند.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 در پى این ماجرا، آیات 102‌ـ‌103 [[سوره آل ‌عمران]]/3 بر پیامبر صلى الله علیه و آله نازل شد و آنان را به تقواى الهى، وحدت و همدلى فراخواند. آنان پس از تلاوت حضرت، با یكدیگر صلح كردند:<ref> كشف الاسرار، ج‌ 2، ص‌ 229؛ مجمع البیان، ج‌ 2، ص‌ 804.</ref>
-{{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا اتَّقوا اللّهَ حَقَّ تُقاتِهِ ولا تَموتُنَّ اِلاّ واَنتُم مُسلِمون × واعتَصِموا بِحَبلِ اللّهِ جَمیعـًا ولا تَفَرَّقوا واذكُروا نِعمَتَ اللّهِ عَلَیكُم اِذ كُنتُم اَعداءً فَاَلَّفَ بَینَ قُلوبِكُم فَاَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ اِخونـًا‌...»}}.
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْاللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ × وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا...»}}
-اما با توجه به این كه برخى از افتخارات نقل شده در روایت پیشین، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در اُحد به [[شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد كه به روایتى از منافقان بوده است.<ref> المغازى، ج‌ 3، ص‌ 1009.</ref>
+اما با توجه به این كه برخى از افتخارات نقل شده در روایت پیشین، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در اُحد به [[شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد كه به روایتى از منافقان بوده است.<ref>المغازى، ج‌ 3، ص‌ 1009.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
-[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن ]]
+[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==اسعد ‌بن ‌زراره در شأن نزول==
-. ‌گروهى از یاران پیامبر از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از تغییر قبله از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر وسوسه برخى علماى یهود<ref> تفسیر بغوى، ج‌ 1، ص‌ 123.</ref> از پیامبر درباره نمازهاى آن‌ها كه رو به بیت المقدس گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه 143 [[سوره بقره]]/2 نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ 43؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 417.</ref> «وما كانَ اللّهُ لِیُضِیعَ ایمنَكُم اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَءوفٌ رَحیم» و از ضایع نشدن ایمان آنان خبر داد.
+. ‌گروهى از یاران پیامبر از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از تغییر قبله از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر وسوسه برخى علماى یهود<ref> تفسیر بغوى، ج‌ 1، ص‌ 123.</ref> از پیامبر درباره نمازهاى آن‌ها كه رو به بیت المقدس گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه 143 [[سوره بقره]]/2 نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ 43؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 417.</ref> {{متن قرآن|«وما كانَ اللّهُ لِیُضِیعَ ایمنَكُم اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَءوفٌ رَحیم»}} و از ضایع نشدن ایمان آنان خبر داد.
 . از مقاتل نقل است كه ثعلبة ‌بن ‌غنم از قبیله اوس و اسعد ‌بن ‌زراره از خزرج با یكدیگر به تفاخر برخاستند. ثعلبه گفت: خزیمه ذوالشهادتین و حنظله غسیل الملائكه و عاصم ‌بن ‌ثابت كه از دین حمایت كرد و سعد بن ‌معاذ كه خداوند به حكم او درباره بنى‌قریظه راضى شد از ما هستند.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 در پى این ماجرا، آیات 102‌ـ‌103 [[سوره آل ‌عمران]]/3 بر پیامبر صلى الله علیه و آله نازل شد و آنان را به تقواى الهى، وحدت و همدلى فراخواند. آنان پس از تلاوت حضرت، با یكدیگر صلح كردند:<ref> كشف الاسرار، ج‌ 2، ص‌ 229؛ مجمع البیان، ج‌ 2، ص‌ 804.</ref>
-«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا اتَّقوا اللّهَ حَقَّ تُقاتِهِ ولا تَموتُنَّ اِلاّ واَنتُم مُسلِمون × واعتَصِموا بِحَبلِ اللّهِ جَمیعـًا ولا تَفَرَّقوا واذكُروا نِعمَتَ اللّهِ عَلَیكُم اِذ كُنتُم اَعداءً فَاَلَّفَ بَینَ قُلوبِكُم فَاَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ اِخونـًا‌...».
+{{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا اتَّقوا اللّهَ حَقَّ تُقاتِهِ ولا تَموتُنَّ اِلاّ واَنتُم مُسلِمون × واعتَصِموا بِحَبلِ اللّهِ جَمیعـًا ولا تَفَرَّقوا واذكُروا نِعمَتَ اللّهِ عَلَیكُم اِذ كُنتُم اَعداءً فَاَلَّفَ بَینَ قُلوبِكُم فَاَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ اِخونـًا‌...»}}.
 اما با توجه به این كه برخى از افتخارات نقل شده در روایت پیشین، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در اُحد به [[شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد كه به روایتى از منافقان بوده است.<ref> المغازى، ج‌ 3، ص‌ 1009.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۲
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
		+
		+
		+	__toc__

	(اسعد الخیر) ابوامامة‌ بن زرارة ‌بن ‌عُدَس خزرجى.<ref> انساب الاشراف، ج‌ 1، ص‌ 282؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص‌ 205.</ref>		(اسعد الخیر) ابوامامة‌ بن زرارة ‌بن ‌عُدَس خزرجى.<ref> انساب الاشراف، ج‌ 1، ص‌ 282؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص‌ 205.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-== اَسْعَد بن زُرارِه ==
+{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-'''''(اسعد الخیر) ابوامامة‌ بن زرارة ‌بن ‌عُدَس خزرجى.<ref> انساب الاشراف، ج‌ 1، ص‌ 282؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص‌ 205.</ref>'''''
 او از تیره بنى‌نجار<ref> السیرة النبویه، ج‌ 2، ص‌ 429؛ المحبر، ص‌ 269.</ref> و از یكتاپرستان عصر جاهلى بود.<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ 1، ص‌ 169؛ المنتظم، ج‌ 3، ص‌ 203.</ref> نقل‌ها درباره [[اسلام]] وى متفاوت است؛ بنا به نقلى او همراه ذكوان ‌بن ‌عبد قیس به [[مكه]] آمد و با شنیدن آوازه پیامبر صلى الله علیه و آله نزد حضرت رفته، مسلمان شد<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ 3، ص‌ 456؛ الاستیعاب، ج‌ 1، ص‌ 175‌ـ‌176؛ قصص الانبیاء، ص‌ 329‌ـ‌330.</ref> و براساس روایت دیگرى وى با 6‌ یا‌ 8<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ 1، ص‌ 169؛ دلائل النبوه، ج ‌1، ص‌ 306.</ref> نفر از مردم [[مدینه]] در [[مكه]] و در عقبه با پیامبر صلى الله علیه و آله ملاقات كرد و اسلام آورد، به هر روى وى از نخستین اسلام آورندگان مدینه بود و با تبلیغ او اسلام به آنجا راه یافت.<ref> الاستیعاب، ج‌ 1، ص‌ 175‌ـ‌176؛ اسدالغابه، ج‌ 1، ص ‌205.</ref>
@@ سطر ۱۹: / سطر ۲۱: @@
 انصار معتقدند وى نخستین ‌مسلمانى است كه در بقیع به خاك سپرده ‌شد. او هنگام مرگ درباره سه دخترش به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله سفارش كرد و حضرت سرپرستى آنان را بر عهده گرفت.<ref> الطبقات، ابن ‌سعد، ج‌ 3، ص‌ 458‌ـ‌459.</ref> ابن‌حزم از پسر و نوادگان‌ پسرى او نیز نام برده ‌است.<ref> جمهرة انساب العرب، ص‌ 349.</ref>
 ==اسعد ‌بن ‌زراره در شأن نزول==
 . ‌گروهى از یاران پیامبر از جمله اسعد ‌بن ‌زراره، قبل از تغییر قبله از دنیا رفتند. خانواده‌هاى آنان بر اثر وسوسه برخى علماى یهود<ref> تفسیر بغوى، ج‌ 1، ص‌ 123.</ref> از پیامبر درباره نمازهاى آن‌ها كه رو به بیت المقدس گزارده بودند، پرسیدند. در پاسخ آنان این بخش از آیه 143 [[سوره بقره]]/2 نازل شد:<ref> اسباب النزول، ص‌ 43؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 417.</ref> «وما كانَ اللّهُ لِیُضِیعَ ایمنَكُم اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَءوفٌ رَحیم» و از ضایع نشدن ایمان آنان خبر داد.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۵: @@
 اما با توجه به این كه برخى از افتخارات نقل شده در روایت پیشین، پس از وفات اسعد ‌بن ‌زراره (اول ‌هجرى) اتفاق افتاده است، نسبت دادن چنین داستانى به او صحیح به نظر نمى‌رسد؛ مثلاً حنظله در اُحد به [[شهادت]] رسید و داستان بنى‌قریظه و سعد ‌بن ‌معاذ در سال پنجم هجرى اتفاق افتاد. بعید نیست این واقعه به سعد برادر اسعد، مربوط باشد كه به روایتى از منافقان بوده است.<ref> المغازى، ج‌ 3، ص‌ 1009.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
+سید عبدالرسول حسینى‌زاده، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 234-236.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن ]]