اسراف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۶

2025-12-04T06:56:18Z

Mohammadi: /* آثار و پیامدهای اسراف */

2025-05-16T16:44:45Z

‏آثار و پیامدهای اسراف

Mohammadi: /* اسراف در احادیث */

2025-05-16T16:07:18Z

‏اسراف در احادیث

Mohammadi: /* اسراف در قرآن */

2025-05-16T11:31:15Z

‏اسراف در قرآن

Mohammadi: /* اسراف در قرآن */

2025-05-16T10:51:40Z

‏اسراف در قرآن

Mohammadi در ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۰

2025-05-16T10:40:46Z

Mohammadi: /* اسراف در قرآن */

2025-05-16T10:38:36Z

‏اسراف در قرآن

Mohammadi: /* معیار اسراف */

2025-05-16T10:32:06Z

‏معیار اسراف

مهدی موسوی در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۷

2023-11-13T13:37:07Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷

2023-11-13T12:37:38Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 *{{متن قرآن|«{{آیه|17|26}} 💠<ref name=":۰" /> {{آیه|17|27}}<ref>[[آیه 27 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۷.]]</ref>»}}؛ اسراف مکن و مال خودت را پراکنده مساز، به درستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطینند (و در دوزخ با ایشان قرین‌اند) و شیطان به پروردگارش (و نعمت‌های بی‌پایان او) سخت (منکر و) کفران‌کننده است.
 *{{متن قرآن|«قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏‌اید از رحمت‏ خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏ آمرزد. در این آیه هرگونه گناه و تجاوز از حد و مرز و حریم انسانی اسراف بر نفس شمرده می ‏شود.
-*{{متن قرآن|«وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ‏»}}<ref>[[آیه 147 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۴۷.]]</ref>؛ گفتار آنها فقط این بود که پروردگارا گناهان ما را ببخش و از تندروی های ما در کارها چشم بپوش، قدم های ما را ثابت‏ بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان. این آیه بیانگر دعای مجاهدان [[جنگ احد]] است که در جریان جنگ از اطاعت امر [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) عدول کردند.
+*{{متن قرآن|«وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ‏»}}<ref>[[آیه 147 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۴۷.]]</ref>؛ گفتار آنها فقط این بود که پروردگارا گناهان ما را ببخش و از تندروی های ما در کارها چشم بپوش، قدم های ما را ثابت‏ بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان. این آیه بیانگر دعای مجاهدان [[جنگ احد]] است که در جریان جنگ از اطاعت امر [[پیامبر اسلام|پیامبر]]صلی الله علیه و آله عدول کردند.
 *{{متن قرآن|«... وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَٰلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ‏»}}<ref>[[آیه 32 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۳۲.]]</ref>؛ و رسولان، با دلایل روشن به سوی [[بنی اسرائیل|بنی‏ اسرائیل]] آمدند، اما بسیاری از آنها بر روی زمین تعدی و اسراف کردند.
 *{{متن قرآن|«... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 83 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۸۳.]]</ref>؛ و به راستی [[فرعون]] برتری‏ جویی (و طغیان) در زمین روا داشت و او از اسراف‏کاران بود.

@@ سطر ۸۲: / سطر ۸۲: @@
 بر اساس آیات [[قرآن مجید]] و روایات معصومین، اسراف، دارای زیانهای گوناگون فردی، اجتماعی، مادی و معنوی است که به گوشه ای از آنها اشاره می شود:
-*'''خشم الهى؛''' اسرافکار چون تعادل و توازن اقتصادى جامعه را برهم مى زند، از رحمت خداوند دور شده و گرفتار خشم خدا مى شود، همانگونه که در قرآن آمده است: {{متن قرآن|«انّه لا یحبّ المسرفین»}} خداوند اسرافکاران را دوست نمى دارد و [[امام صادق]] فرمود: «انّ السَرف امر یُبغضُه الله»؛ اسراف مورد غضب خداست.
+*'''خشم الهى؛''' اسرافکار چون تعادل و توازن اقتصادى جامعه را برهم مى زند، از رحمت خداوند دور شده و گرفتار خشم خدا مى شود، همانگونه که در قرآن آمده است: {{متن قرآن|«... إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۳۱.]]</ref>؛ خداوند اسرافکاران را دوست نمى دارد و [[امام صادق]] علیه السلام فرموند: {{متن حدیث|«انّ السَرف امر یُبغضُه الله»}}؛ اسراف مورد غضب خداست.
-*'''محرومیت از هدایت؛''' خداى متعال که همواره درهاى رحمتش بر بندگان گشوده است و خود را «[[غافر الذنب (اسم الله)|غافر الذنب]] و [[قابل‌التوب|قابل التوب]]» معرفى کرده است، نسبت به اسرافکاران مى فرماید: {{متن قرآن|«انّ الله لا یهدى مَن هو مُسرف کذّاب»}} همانا خداوند کسى را که اسرافکار و دروغگو است هدایت نمى کند.
+*'''محرومیت از هدایت؛''' خداى متعال که همواره درهاى رحمتش بر بندگان گشوده است و خود را '''[[غافر الذنب (اسم الله)|غافر الذنب]]''' و '''[[قابل‌التوب|قابل التوب]]''' معرفى کرده است، نسبت به اسرافکاران مى فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ»}}<ref>[[آیه 28 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۲۸.]]</ref>؛ همانا خداوند کسى را که اسرافکار و دروغگو است هدایت نمى کند.
-*'''فقر؛''' از روشن ترین زیانهای اسراف فقر است و مسرفان سرانجام بدست فقر و تهیدستی خواهد افتاد و بر عکس، میانه روی و بیهوده صرف نکردن ثروت ها باعث عزت و سربلندی و رشد اقتصادی خواهد شد. [[پیامبر اکرم]] می فرماید: «با رعایت اقتصاد و میانه روی هیچ فردی فقیر نخواهد شد». و حضرت على مى فرماید: «سببُ الفقر اسراف»؛ ولخرجى عامل فقر است. امام صادق نیز می فرماید: هر کس در زندگی خود میانه روی کند من ضمانت می کنم که هرگز فقیر نشود.
+*'''فقر؛''' از روشن ترین زیانهای اسراف فقر است و مسرفان سرانجام بدست فقر و تهیدستی خواهد افتاد و بر عکس، میانه روی و بیهوده صرف نکردن ثروت ها باعث عزت و سربلندی و رشد اقتصادی خواهد شد. [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله می فرماید: '''«با رعایت اقتصاد و میانه روی هیچ فردی فقیر نخواهد شد»؛''' و حضرت على علیه السلام مى فرماید: {{متن حدیث|«سببُ الفقر اسراف»}}؛ ولخرجى عامل فقر است. امام صادق علیه السلام نیز می فرماید: '''هر کس در زندگی خود میانه روی کند من ضمانت می کنم که هرگز فقیر نشود.'''
-*'''هلاکت؛''' اسراف از هر نوعى که باشد، انسان را به نابودى مى کشاند. قرآن مجید این حقیقت را چنین بیان مى فرماید: «ما به وعده هایى که به انبیاء و اولیا دادیم وفا کردیم و سپس آنها را با هر که اراده کردیم نجات دادیم؛ اما مسرفان و ستمگران را هلاک نمودیم».<ref>[[سوره انبیاء|سوره انبیا]]، ۹۰. </ref> و حضرت على مى فرماید: «کثرة السرف تَدمُر»؛<ref>غررالحکم، ص ۱۹۵.</ref> اسرافکارى زیاد انسان را به هلاکت مى کشاند.
+*'''هلاکت؛''' اسراف از هر نوعى که باشد، انسان را به نابودى مى کشاند. قرآن مجید این حقیقت را چنین بیان مى فرماید: {{متن قرآن|«ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْنَاهُمْ وَمَنْ نَشَاءُ وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 9 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۹.]]</ref>؛ «سپس به وعده ای که به آنان داده بودیم [که شکست برای دشمنان لجوج و پیروزی برای آنان است] وفا کردیم، و آنان و هر که را می خواستیم، نجات دادیم و متجاوزان [از حدود حق] را هلاک کردیم.»؛ و حضرت على علیه السلام مى فرمایند: {{متن حدیث|«کثرة السرف تَدمُر»}}<ref>غررالحکم، ص ۱۹۵.</ref>؛ اسرافکارى زیاد انسان را به هلاکت مى کشاند.
-*'''کیفر اخروى؛''' کیفر کسانى که از حدود الهى تجاوز کرده و اوامر و نواهى خدا را نادیده گرفته باشند، علاوه بر فقر و تنگدستى در دنیا، عذاب اخروى نیز در انتظار آنان است. قرآن مى فرماید: {{متن قرآن|«کذلک نَجزى مَن اَسرفَ و لم یؤمن بآیات ربّه ولعذاب الآخرة أشدّ و أبقى»}}؛ و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«وانّ المُسرفین هم اصحابُ النار»}}؛ به راستى که مسرفان اهل دوزخند.
+*'''کیفر اخروى؛''' کیفر کسانى که از حدود الهى تجاوز کرده و اوامر و نواهى خدا را نادیده گرفته باشند، علاوه بر فقر و تنگدستى در دنیا، عذاب اخروى نیز در انتظار آنان است. قرآن مى فرماید: {{متن قرآن|«وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ»}}<ref>[[آیه 127 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۲۷.]]</ref>؛ و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ»}}<ref>[[آیه 43 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۴۳.]]</ref>؛ به راستى که مسرفان اهل دوزخند.
 *'''تزلزل و سستى؛''' انسانهاى معتدل در فراز و نشیبهاى زندگى هرگز نمى لغزند ولى افراد اسرافکار -که ولخرجى و مصرف زدگى تمام ابعاد زندگیشان را فراگرفته- چون روحیه مقاومت ندارند شکست خورده و متزلزل خواهند بود.
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 *'''کم رنگ شدن ارزشهای دینی و اجتماعی؛''' یکی دیگر از پیامدهای مصرف گرایی تأثیرات منفی در فضای معنوی جامعه است؛ چرا که در بسیاری از مواقع، مصرف گرایی باعث رواج خود خواهی، رشد روحیه فرد گرایی و نادیده انگاشتن بسیاری از اصول اجتماعی و اخلاقی می شود.
-*'''فساد اجتماعی؛''' از دیدگاه قرآن یکی از آثار پیامدهای اسراف، [[فساد]] در زمین است؛ زیرا هرگونه تجاوز از حد، موجب فساد و از هم گسیختگی می شود. قرآن کریم می فرماید: {{متن قرآن|«وَ لا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ * الَّذِینَ یفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ وَ لا یصْلِحُونَ»}}؛<ref>[[سوره شعراء]]، ۱۵۲.</ref>و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید، آنان که در زمین فساد می کنند و اصلاح نمی کنند.
+*'''فساد اجتماعی؛''' از دیدگاه قرآن یکی از آثار پیامدهای اسراف، [[فساد]] در زمین است؛ زیرا هرگونه تجاوز از حد، موجب فساد و از هم گسیختگی می شود. قرآن کریم می فرماید: {{متن قرآن|«{{آیه|26|151}} 💠<ref>[[آیه 151 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۱۵۱.]]</ref> {{آیه|26|152}}<ref>[[آیه 152 سوره شعراء|همان، آیه ۱۵۲.]]</ref>»}}؛ و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید، آنان که در زمین فساد می کنند و اصلاح نمی کنند.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 ==اسراف در احادیث==
-*[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه‌السّلام) می فرماید: «ما فوق الکفاف اسراف»؛<ref>مستدرک الوسایل، ج۱۵، ص۲۷۲.</ref> هر چیزی که بیش از نیاز مصرف شود اسراف است.
+*[[امام علی علیه السلام|امام علی]] (علیه‌السّلام) می فرماید: {{متن حدیث|«ما فوق الکفاف اسراف»}}<ref>مستدرک الوسایل، ج ۱۵، ص ۲۷۲.</ref>؛ هر چیزی که بیش از نیاز مصرف شود اسراف است.
-*در روایت [[اعمش]] از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (علیه‌السّلام) ضمن شمارش گناهان کبیره، اسراف و تبذیر را ذکر فرموده‌اند: «وَالْکبَائِرُ مُحَرَّمَةٌ وَهِی... وَالْإِسْرَافُ وَالتَّبْذِیرُ»؛ اسراف و تبذیر، از [[گناهان کبیره]] است.<ref>وسائل الشیعة، ج۱۵، ص۳۳۱.</ref>
+*در روایت [[اعمش]] از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (علیه‌السّلام) ضمن شمارش گناهان کبیره، اسراف و تبذیر را ذکر فرموده‌اند: {{متن حدیث|«وَالْکبَائِرُ مُحَرَّمَةٌ وَهِی... وَالْإِسْرَافُ وَالتَّبْذِیرُ»}}<ref>وسائل الشیعة، ج ۱۵، ص ۳۳۱.</ref>؛ اسراف و تبذیر، از [[گناهان کبیره]] است.
-*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمودند: «إِنَّمَا الْإِسْرَافُ فِیمَا أَفْسَدَ الْمَالَ وَ أَضَرَّ بِالْبَدَن»؛ اسراف، جائی است که مال را فاسد کند یا به بدن ضرر بزند. راوی پرسید: «اقتار» (بخل و تنگ نظری) چیست؟ فرمود: خوردن نان و نمک در حالی که قدرت بیش از آن را داشته باشی.<ref>کافی، ج۴، ص۵۳.</ref>
+*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمودند: {{متن حدیث|«إِنَّمَا الْإِسْرَافُ فِیمَا أَفْسَدَ الْمَالَ وَ أَضَرَّ بِالْبَدَن»}}<ref>کافی، ج ۴، ص ۵۳.</ref>؛ اسراف، جائی است که مال را فاسد کند یا به بدن ضرر بزند. راوی پرسید: «اقتار» (بخل و تنگ نظری) چیست؟ فرمود: خوردن نان و نمک در حالی که قدرت بیش از آن را داشته باشی.
-*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمودند: کم خوری از عفاف و پاکی است و پرخوری از اسراف است.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۶، ص۲۱۳.</ref>
+*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمودند: کم خوری از عفاف و پاکی است و پرخوری از اسراف است.<ref>مستدرک الوسائل، ج ۱۶، ص ۲۱۳.</ref>
-*امام صادق (علیه‌السّلام): از نافرمانی خدا بپرهیز و اسراف (زیاده روی) نکن و تقتیر (تنگ نظری) هم نکن و حد وسط را رعایت کن بعد فرمود [[تبذیر|تبذیر]] از اسراف است که خداوند از آن نهی کرده است.<ref>کافی، ج۳، ص۵۰۱.</ref>
+*امام صادق (علیه‌السّلام): از نافرمانی خدا بپرهیز و اسراف (زیاده روی) نکن و تقتیر (تنگ نظری) هم نکن و حد وسط را رعایت کن بعد فرمود [[تبذیر|تبذیر]] از اسراف است که خداوند از آن نهی کرده است.<ref>کافی، ج ۳، ص ۵۰۱.</ref>
-*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: چیزی که برای بدن مفید است، اسراف نیست.<ref>کافی، ج۴، ص۵۳.</ref>
+*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: چیزی که برای بدن مفید است، اسراف نیست.<ref>همان، ج ۴، ص ۵۳.</ref>
-*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: «إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَیراً أَلْهَمَهُ الِاقْتِصَادَ و َحُسْنَ التَّدْبِیرِ وَ جَنَّبَهُ سُوءَ التَّدْبِیرِ وَ الْإِسْرَافَ»؛ زمانی که خداوند بخواهد به بنده ای خیر برساند به او الهام می کند، میانه روی وانتخاب راه و روش خوب و درست در زندگی را و به او دوری و پرهیز ازاسراف و برگزیدن روش های بد و غلط در زندگی را الهام می کند.<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۵، ص۲۶۶.</ref>
+*امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: {{متن حدیث|«إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَیراً أَلْهَمَهُ الِاقْتِصَادَ و َحُسْنَ التَّدْبِیرِ وَ جَنَّبَهُ سُوءَ التَّدْبِیرِ وَ الْإِسْرَافَ»}}<ref>مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص ۲۶۶.</ref>؛ زمانی که خداوند بخواهد به بنده ای خیر برساند به او الهام می کند، میانه روی وانتخاب راه و روش خوب و درست در زندگی را و به او دوری و پرهیز ازاسراف و برگزیدن روش های بد و غلط در زندگی را الهام می کند.
-*امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «ان القصد امر یحبّه الله عزّوجلّ و ان السرف یُبغضه الله عزّوجلّ حتی طرحک النواة فانها تصلح لشیء و حتی صبّک فضل شرابک؛ جز این نیست که خداوند اقتصاد (میانه‌روی) را دوست و اسراف را دشمن می‌دارد حتی دور‌ انداختن تو هسته خرما را. زیرا آن هم به کار می‌آید (چنانچه در عربستان بذر نخل و خوراک شتر است). و همچنین ریختن تتمه آبی که خورده‌ای (زیرا آن هم در پاره‌ای از مواقع به کار می‌آید)».
+*امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: {{متن حدیث|«ان القصد امر یحبّه الله عزّوجلّ و ان السرف یُبغضه الله عزّوجلّ حتی طرحک النواة فانها تصلح لشیء و حتی صبّک فضل شرابک»}}؛ جز این نیست که خداوند اقتصاد (میانه‌روی) را دوست و اسراف را دشمن می‌دارد حتی دور‌ انداختن تو هسته خرما را. زیرا آن هم به کار می‌آید (چنانچه در عربستان بذر نخل و خوراک شتر است). و همچنین ریختن تتمه آبی که خورده‌ای (زیرا آن هم در پاره‌ای از مواقع به کار می‌آید)».
-*امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «اتق الله ولا تسرف ولا تقتر و کن بین ذلک قواماً ان الاسراف من التبذیر قال الله تعالی ولا تبذر، ان الله لایعذب علی القصد»؛ از خدا بترس و زیاده‌روی مکن و سخت‌گیری هم منما و همیشه در حد وسط باش. به درستی که اسراف از تبذیر است و خداوند فرموده است: تبذیر مکن جز این نیست که هیچ‌گاه خداوند کسی را بر میانه‌روی عذاب نخواهد فرمود.
+*امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: {{متن حدیث|«اتق الله ولا تسرف ولا تقتر و کن بین ذلک قواماً ان الاسراف من التبذیر قال الله تعالی ولا تبذر، ان الله لایعذب علی القصد»}}؛ از خدا بترس و زیاده‌روی مکن و سخت‌گیری هم منما و همیشه در حد وسط باش. به درستی که اسراف از تبذیر است و خداوند فرموده است: تبذیر مکن جز این نیست که هیچ‌گاه خداوند کسی را بر میانه‌روی عذاب نخواهد فرمود.
 *امام صادق (علیه‌السّلام) می‌فرماید: «آیا گمان می‌کنی خدا به کسی که مال داده به سبب احترام او است، یا به کسی که نداده به واسطه پستی او است. نه چنین است، بلکه مال، مال خدا است آن را به عنوان امانت نزد شخص قرار می‌دهد و اذن داده که به‌طور میانه‌روی از آن بخورد و بیاشامد و لباس بپوشد و ازدواج کند و بر مرکب سوار شود و زیادتی آن مال را به فقرا برساند و رفع احتیاجشان کند. پس هر کس به این دستور رفتار کند، آنچه را خورده و آشامیده و پوشیده و سوار شده و نکاح نموده تمام بر او حلال است و اگر چنین نکرده تمام بر او حرام است، پس آیه شریفه را خواند که «اسراف نکنید زیرا خداوند اسراف‌کنندگان را دوست نمی‌دارد» سپس در توضیح فرمود: آیا گمان می‌کنی خدا مالی به عنوان امانت به کسی داد پس او اسبی بخرد برای سواری به مبلغ ده هزار درهم، در حالی که می‌توانست اسبی به مبلغ بیست درهم بخرد و کفایتش را می‌کرد».
 *عباسی می‌گوید از [[امام رضا علیه السلام|حضرت رضا]] (علیه‌السّلام) در مخارج عائله‌ام طلب اذن نمودم. فرمود: «حد وسط بین دو چیزی که ناپسند (مبغوض) است». گفتم فدایت شوم به خدا سوگند که دو چیز ناپسند را نمی‌شناسم. فرمود «خدا تو را رحمت کند آیا نمی‌دانی که خدا دشمن می‌دارد زیاده‌روی را و سخت‌گیری را.» سپس آیه شریفه را تلاوت فرمود که «بندگان رحمان آنهایند که هر گاه مال خود را خرج می‌کنند اسراف نمی‌کنند و تنگ هم نمی‌گیرند و انفاق‌شان همیشه بین اسراف و بخل است.»

@@ سطر ۴۶: / سطر ۴۶: @@
 *{{متن قرآن|«يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۳۱.]]</ref>؛ اى فرزندان آدم! هنگام رفتن به [[مسجد]]، زینت یافته باشید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند اسراف‌‏کنندگان را دوست نمى‌‏دارد.
 *{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا»}}<ref>[[آیه 67 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۶۷.]]</ref>؛ کسانی هستند که هرگاه [[انفاق]] کنند نه اسراف می‏‌کنند و نه سخت گیری، بلکه در میان این دو اعتدالی دارند.
-*{{متن قرآن|«کُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذا أَثمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ یومَ حَصادِهِ ولا تُسرفوا انّه لایُحبّ المُسرفین»}}؛<ref>[[سوره انعام|سوره‌ انعام]]، ۱۴۱.</ref> از میوه هر یک از این میوه‌ها وقتی که میوه کرد بخورید و حق آن را (که خدا معین فرموده از زکات و غیره) بدهید روز درویدن آن، و از حد نگذرانید. زیرا خداوند دوست نمی‌دارد (و نمی‌پسندد اعمال) اسراف‌کنندگان را.
+*{{متن قرآن|«... كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 141 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۴۱.]]</ref>؛ از میوه هر یک از این میوه‌ها وقتی که میوه کرد بخورید و حق آن را (که خدا معین فرموده از زکات و غیره) بدهید روز درویدن آن، و از حد نگذرانید. زیرا خداوند دوست نمی‌دارد (و نمی‌پسندد اعمال) اسراف‌کنندگان را.
-*{{متن قرآن|«کذلِک یضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ»}}؛<ref>[[سوره غافر|سوره مؤمن]]، ۳۴.</ref> این چنین هدایت نمی‌فرماید و عقوبت می‌کند هر اسراف‌کننده و شک‌آورنده‌ای را.
+*{{متن قرآن|«... كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتَابٌ»}}<ref>[[آیه 34 سوره غافر|سوره مؤمن، آیه ۳۴.]]</ref>؛ این چنین هدایت نمی‌فرماید و عقوبت می‌کند هر اسراف‌کننده و شک‌آورنده‌ای را.
-*{{متن قرآن|«کَذلِکَ نَجْزِی مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ یُؤْمِنْ بِآیاتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقی»}}؛<ref>[[سوره طه]]، ۱۲۷.</ref> همچنین جزا می‌دهیم کسی را که اسراف کند و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد و عذاب آخرت سخت‌تر و باقی‌تر است.
+*{{متن قرآن|«وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِآيَاتِ رَبِّهِ ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ»}}<ref>[[آیه 127 سوره طه|سوره طاها، آیه ۱۲۷.]]</ref>؛ همچنین جزا می‌دهیم کسی را که اسراف کند و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد و عذاب آخرت سخت‌تر و باقی‌تر است.
-*{{متن قرآن|« فَلَا یسْرِفْ فِی الْقَتْلِ»}}<ref>[[سوره اسراء]]، ۳۳.</ref>؛ و در قتل اسراف نکنید. این آیه ردی است بر رسم [[جاهلیت|جاهلی]] که به ازای کشته شدن یک نفر، جمعی از قبیله قاتل را می کشتند.
+*{{متن قرآن|«... فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ ...»}}<ref>[[آیه 33 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۳۳.]]</ref>؛ و در قتل اسراف نکنید. این آیه ردی است بر رسم [[جاهلیت|جاهلی]] که به ازای کشته شدن یک نفر، جمعی از قبیله قاتل را می کشتند.
 ==اسراف در احادیث==

@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 برخی از آیاتی که در آنها از تعبیر اسراف استفاده شده است:
-*{{متن قرآن|«{{آیه|17|26}} 💠<ref name=":۰" /> {{آیه|17|27}}<ref>[[آیه 27 سوره اسراء|همان، آیه ۲۷.]]</ref>»}}؛ اسراف مکن و مال خودت را پراکنده مساز، به درستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطینند (و در دوزخ با ایشان قرین‌اند) و شیطان به پروردگارش (و نعمت‌های بی‌پایان او) سخت (منکر و) کفران‌کننده است.
+*{{متن قرآن|«{{آیه|17|26}} 💠<ref name=":۰" /> {{آیه|17|27}}<ref>[[آیه 27 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۷.]]</ref>»}}؛ اسراف مکن و مال خودت را پراکنده مساز، به درستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطینند (و در دوزخ با ایشان قرین‌اند) و شیطان به پروردگارش (و نعمت‌های بی‌پایان او) سخت (منکر و) کفران‌کننده است.
 *{{متن قرآن|«قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏‌اید از رحمت‏ خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏ آمرزد. در این آیه هرگونه گناه و تجاوز از حد و مرز و حریم انسانی اسراف بر نفس شمرده می ‏شود.
-*{{متن قرآن|«وَمَا کانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِی أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِینَ‏»}}<ref>[[سوره آل ‏عمران]]، ۱۴۷.</ref>؛ گفتار آنها فقط این بود که پروردگارا گناهان ما را ببخش و از تندروی های ما در کارها چشم بپوش، قدم های ما را ثابت‏ بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان. این آیه بیانگر دعای مجاهدان [[جنگ احد]] است که در جریان جنگ از اطاعت امر [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) عدول کردند.
+*{{متن قرآن|«وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ‏»}}<ref>[[آیه 147 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۴۷.]]</ref>؛ گفتار آنها فقط این بود که پروردگارا گناهان ما را ببخش و از تندروی های ما در کارها چشم بپوش، قدم های ما را ثابت‏ بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان. این آیه بیانگر دعای مجاهدان [[جنگ احد]] است که در جریان جنگ از اطاعت امر [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) عدول کردند.
-*{{متن قرآن|«وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَینَاتِ ثُمَّ إِنَّ کثِیرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَٰلِک فِی الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ‏»}}<ref>[[سوره مائده]]، ۳۲.</ref>؛ و رسولان، با دلایل روشن به سوی [[بنی اسرائیل|بنی‏ اسرائیل]] آمدند، اما بسیاری از آنها بر روی زمین تعدی و اسراف کردند.
+*{{متن قرآن|«... وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَٰلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ‏»}}<ref>[[آیه 32 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۳۲.]]</ref>؛ و رسولان، با دلایل روشن به سوی [[بنی اسرائیل|بنی‏ اسرائیل]] آمدند، اما بسیاری از آنها بر روی زمین تعدی و اسراف کردند.
-*{{متن قرآن|«وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ»}}.<ref>[[سوره یونس]]، ۸۳.</ref>؛ و به راستی [[فرعون]] برتری‏ جویی (و طغیان) در زمین روا داشت و او از اسراف‏کاران بود.
+*{{متن قرآن|«... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 83 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۸۳.]]</ref>؛ و به راستی [[فرعون]] برتری‏ جویی (و طغیان) در زمین روا داشت و او از اسراف‏کاران بود.
-*{{متن قرآن|«یا بَنِی آدَمَ خُذُوا زِینَتَکمْ عِنْدَ کلِّ مَسْجِدٍ وَکلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یحِبُّ الْمُسْرِفِینَ»}}.<ref>[[سوره اعراف]]، ۳۱.</ref>؛ اى فرزندان آدم! هنگام رفتن به [[مسجد]]، زینت یافته باشید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند اسراف‌‏کنندگان را دوست نمى‌‏دارد.
+*{{متن قرآن|«يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۳۱.]]</ref>؛ اى فرزندان آدم! هنگام رفتن به [[مسجد]]، زینت یافته باشید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند اسراف‌‏کنندگان را دوست نمى‌‏دارد.
-*{{متن قرآن|«وَالَّذِینَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ یسْرِفُوا وَلَمْ یقْتُرُوا وَکانَ بَینَ ذَٰلِک قَوَامًا»}}<ref>[[سوره فرقان]]، ۶۷.</ref>؛ کسانی هستند که هرگاه [[انفاق]] کنند نه اسراف می‏‌کنند و نه سخت گیری، بلکه در میان این دو اعتدالی دارند.
+*{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا»}}<ref>[[آیه 67 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۶۷.]]</ref>؛ کسانی هستند که هرگاه [[انفاق]] کنند نه اسراف می‏‌کنند و نه سخت گیری، بلکه در میان این دو اعتدالی دارند.
 *{{متن قرآن|«کُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذا أَثمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ یومَ حَصادِهِ ولا تُسرفوا انّه لایُحبّ المُسرفین»}}؛<ref>[[سوره انعام|سوره‌ انعام]]، ۱۴۱.</ref> از میوه هر یک از این میوه‌ها وقتی که میوه کرد بخورید و حق آن را (که خدا معین فرموده از زکات و غیره) بدهید روز درویدن آن، و از حد نگذرانید. زیرا خداوند دوست نمی‌دارد (و نمی‌پسندد اعمال) اسراف‌کنندگان را.
 *{{متن قرآن|«کذلِک یضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتابٌ»}}؛<ref>[[سوره غافر|سوره مؤمن]]، ۳۴.</ref> این چنین هدایت نمی‌فرماید و عقوبت می‌کند هر اسراف‌کننده و شک‌آورنده‌ای را.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 '''قسم سوم:'''
-صرف کردن مال در مصرف‌هایی که شرعاً [[حرام]] است مانند خریدن شراب و آلات [[قمار]] و اجرت فاحشه و خواننده و [[رشوه خواری|رشوه]] دادن به حکام و صرف نمودن مال در چیزی که ظلمی دربردارد، یا ستمی به مسلمانی می‌زند و... . در چنین مواردی از دو جهت مخالفت امر خدا و معصیت است: یکی گناه بودن اصل عمل و دیگر اسراف بودن صرف مال در آنها. در [[تفسیر عیاشی (کتاب)|تفسیر عیاشی]] از عبدالرحمن بن حجاج روایت کرده که از حضرت صادق (علیه‌السّلام) معنی آیه {{متن قرآن|«... وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا»}}<ref>[[آیه 26 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۶.]]</ref> را پرسید، فرمود: کسی که در غیر طاعت خدا خرج می‌کند '''مبذر''' است و کسی که در راه خدا صرف می‌کند '''میانه‌رو''' است.
+صرف کردن مال در مصرف‌هایی که شرعاً [[حرام]] است مانند خریدن شراب و آلات [[قمار]] و اجرت فاحشه و خواننده و [[رشوه خواری|رشوه]] دادن به حکام و صرف نمودن مال در چیزی که ظلمی دربردارد، یا ستمی به مسلمانی می‌زند و... . در چنین مواردی از دو جهت مخالفت امر خدا و معصیت است: یکی گناه بودن اصل عمل و دیگر اسراف بودن صرف مال در آنها. در [[تفسیر عیاشی (کتاب)|تفسیر عیاشی]] از عبدالرحمن بن حجاج روایت کرده که از حضرت صادق (علیه‌السّلام) معنی آیه {{متن قرآن|«... وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا»}}<ref name=":۰">[[آیه 26 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۶.]]</ref> را پرسید، فرمود: کسی که در غیر طاعت خدا خرج می‌کند '''مبذر''' است و کسی که در راه خدا صرف می‌کند '''میانه‌رو''' است.
 ==فرق اسراف و تبذیر==
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 برخی از آیاتی که در آنها از تعبیر اسراف استفاده شده است:
-*{{متن قرآن|«{{آیه|17|26}} 💠<ref>[[آیه 26 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۶.]]</ref> {{آیه|17|27}}<ref>[[آیه 27 سوره اسراء|همان، آیه ۲۷.]]</ref>»}}؛ اسراف مکن و مال خودت را پراکنده مساز، به درستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطینند (و در دوزخ با ایشان قرین‌اند) و شیطان به پروردگارش (و نعمت‌های بی‌پایان او) سخت (منکر و) کفران‌کننده است.
+*{{متن قرآن|«{{آیه|17|26}} 💠<ref name=":۰" /> {{آیه|17|27}}<ref>[[آیه 27 سوره اسراء|همان، آیه ۲۷.]]</ref>»}}؛ اسراف مکن و مال خودت را پراکنده مساز، به درستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطینند (و در دوزخ با ایشان قرین‌اند) و شیطان به پروردگارش (و نعمت‌های بی‌پایان او) سخت (منکر و) کفران‌کننده است.
 *{{متن قرآن|«قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏‌اید از رحمت‏ خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏ آمرزد. در این آیه هرگونه گناه و تجاوز از حد و مرز و حریم انسانی اسراف بر نفس شمرده می ‏شود.
 *{{متن قرآن|«وَمَا کانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِی أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِینَ‏»}}<ref>[[سوره آل ‏عمران]]، ۱۴۷.</ref>؛ گفتار آنها فقط این بود که پروردگارا گناهان ما را ببخش و از تندروی های ما در کارها چشم بپوش، قدم های ما را ثابت‏ بدار، و ما را بر جمعیت کافران پیروز بگردان. این آیه بیانگر دعای مجاهدان [[جنگ احد]] است که در جریان جنگ از اطاعت امر [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) عدول کردند.

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 '''قسم اول:'''
-ضایع کردن مال و اتلاف آن، هر چند آن مال کم باشد، مانند هسته خرما را دور‌ انداختن، هنگامی که قابل استفاده باشد؛ یا بقیه ظرف آب را ریختن در جایی که آب نایاب باشد و به مقدار رفع نیازمندی می‌گردد. یا لباسی که قابل استفاده خود یا دیگری است پاره کردن و یا دور‌ انداختن. یا خوراکی را نگه داشتن و به دیگری ندادن تا اینکه ضایع شود؛ یا روشن کردن چراغ در روشنایی آفتاب و نظایر این‌ها. در روایتی آمده است: «عن الصادق (علیه‌السّلام) انه نظر الی فاکهة قد رمیت من داره لم یستقص اکلها فغضب وقال ما هذا ان کنتم شبعتم فان کثیراً من الناس لم یشبعوا فاطعموه من یحتاج الیه؛ حضرت صادق (علیه‌السّلام) میوه نیم خورده‌ای را دیدند که از منزل ایشان بیرون‌ انداخته شده بود (مانند اناری که تمام دانه‌هایش را نخورند و دور‌ اندازند یا خربزه و هنداونه را که مقداری از مغزش باقیست دور‌ اندازند). پس آن حضرت خشمناک شد و فرمود: این چه کاری است که کردید اگر شما سیر شدید، بسیاری از مردم هستند که سیر نشدند پس به آنهایی که نیازمندند بدهید.»
+ضایع کردن مال و اتلاف آن، هر چند آن مال کم باشد، مانند هسته خرما را دور‌ انداختن، هنگامی که قابل استفاده باشد؛ یا بقیه ظرف آب را ریختن در جایی که آب نایاب باشد و به مقدار رفع نیازمندی می‌گردد. یا لباسی که قابل استفاده خود یا دیگری است پاره کردن و یا دور‌ انداختن. یا خوراکی را نگه داشتن و به دیگری ندادن تا اینکه ضایع شود؛ یا روشن کردن چراغ در روشنایی آفتاب و نظایر این‌ها. در روایتی آمده است: {{متن حدیث|«عن الصادق (علیه‌السّلام) انه نظر الی فاکهة قد رمیت من داره لم یستقص اکلها فغضب وقال ما هذا ان کنتم شبعتم فان کثیراً من الناس لم یشبعوا فاطعموه من یحتاج الیه»}}؛ حضرت صادق (علیه‌السّلام) میوه نیم خورده‌ای را دیدند که از منزل ایشان بیرون‌ انداخته شده بود؛ پس آن حضرت خشمناک شد و فرمود: این چه کاری است که کردید اگر شما سیر شدید، بسیاری از مردم هستند که سیر نشدند پس به آنهایی که نیازمندند بدهید.»
 '''قسم دوم:'''
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 '''قسم سوم:'''
-صرف کردن مال در مصرف‌هایی که شرعاً [[حرام]] است مانند خریدن شراب و آلات [[قمار]] و اجرت فاحشه و خواننده و [[رشوه خواری|رشوه]] دادن به حکام و صرف نمودن مال در چیزی که ظلمی دربردارد، یا ستمی به مسلمانی می‌زند و... . در چنین مواردی از دو جهت مخالفت امر خدا و معصیت است: یکی گناه بودن اصل عمل و دیگر اسراف بودن صرف مال در آنها. در [[تفسیر عیاشی (کتاب)|تفسیر عیاشی]] از عبدالرحمن بن حجاج روایت کرده که از حضرت صادق (علیه‌السّلام) معنی آیه {{متن قرآن|«لاتُبذّر تبذیرا»}} را پرسید، فرمود: کسی که در غیر طاعت خدا خرج می‌کند مبذر است و کسی که در راه خدا صرف می‌کند میانه‌رو است.
+صرف کردن مال در مصرف‌هایی که شرعاً [[حرام]] است مانند خریدن شراب و آلات [[قمار]] و اجرت فاحشه و خواننده و [[رشوه خواری|رشوه]] دادن به حکام و صرف نمودن مال در چیزی که ظلمی دربردارد، یا ستمی به مسلمانی می‌زند و... . در چنین مواردی از دو جهت مخالفت امر خدا و معصیت است: یکی گناه بودن اصل عمل و دیگر اسراف بودن صرف مال در آنها. در [[تفسیر عیاشی (کتاب)|تفسیر عیاشی]] از عبدالرحمن بن حجاج روایت کرده که از حضرت صادق (علیه‌السّلام) معنی آیه {{متن قرآن|«... وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا»}}<ref>[[آیه 26 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۶.]]</ref> را پرسید، فرمود: کسی که در غیر طاعت خدا خرج می‌کند '''مبذر''' است و کسی که در راه خدا صرف می‌کند '''میانه‌رو''' است.
 ==فرق اسراف و تبذیر==