اسد بن ‌کعب قرظی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اسد در شأن نزول آیات */

2026-06-08T15:19:43Z

‏اسد در شأن نزول آیات

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۴

2024-07-08T13:14:26Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ اَسَد ‌بن ‌كَعْب قُرَظى را به اسد بن ‌کعب قرظی منتقل کرد

2024-07-08T12:56:35Z

مهدی موسوی صفحهٔ اَسَد ‌بن ‌كَعْب قُرَظى را به اسد بن ‌کعب قرظی منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۹

2013-02-18T11:59:04Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۳۹

2013-01-15T10:39:31Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۱۳

2012-11-04T06:13:45Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۲

2012-10-20T06:02:59Z

بهرامی: ویرایش جزیی متن

2012-07-24T05:48:40Z

ویرایش جزیی متن

بهرامی در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۴:۱۸

2012-07-24T04:18:47Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-23T05:55:09Z

تعیین رده

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 == اسد در شأن نزول آیات ==
-* ۱. بنابر روایتى از عکرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از [[یهود|یهودیان]] پس از مسلمان شدن از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلى الله علیه وآله خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌کنند و روزهاى شنبه ([[سبت|سَبت]]) را نیز گرامى بدارند. در نتیجه آیه: {{متن قرآن|«یاأَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِی السِّلْمِ کآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیطَانِ إِنَّهُ لَکمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ»}} ([[سوره بقره]]، ‌۲۰۸) در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس [[شیطان]] برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۴۴۲؛ تفسیر ماوردى، ج‌ ۱، ص‌ ۲۶۸؛ الدرالمنثور، ج‌ ۱، ص‌ ۵۷۹.</ref> ابن‌کثیر این [[شأن نزول]] را گمان عکرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌کثیر، ج‌ ۱، ص‌ ۲۵۵.</ref>
+* ۱. بنابر روایتى از عکرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از [[یهود|یهودیان]] پس از مسلمان شدن از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلى الله علیه وآله خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌کنند و روزهاى شنبه ([[سبت|سَبت]]) را نیز گرامى بدارند. در نتیجه آیه {{متن قرآن|«{{آیه|2|208}}»}}<ref>[[آیه 208 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۰۸.]]</ref> در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس [[شیطان]] برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۴۴۲؛ تفسیر ماوردى، ج‌ ۱، ص‌ ۲۶۸؛ الدرالمنثور، ج‌ ۱، ص‌ ۵۷۹.</ref> ابن‌کثیر این [[شأن نزول]] را گمان عکرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌کثیر، ج‌ ۱، ص‌ ۲۵۵.</ref>
-* ۲. بر اساس روایتى از [[عبدالله بن عباس|ابن ‌عباس]]، اسد و برادرش و جمعى دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر صلى الله علیه وآله گفتند: ما به تو، [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] و [[حضرت عزیر علیه السلام|عُزیر]] و نیز [[قرآن]] و [[تورات]]، [[ایمان]] داریم؛ اما به [[پیامبران]] دیگر و کتاب‌هایشان ایمان نداریم. پیامبر صلى الله علیه وآله آنان را از این نظر بازداشت ولى آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه ۱۳۶ [[سوره نساء]] نازل شد و خداوند از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر [[وحی|وحى]] شده، ایمان بیاورند. در این آیه کسانى که به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، کتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] کفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ ۱۵۲؛ الدرالمنثور، ج‌ ۲، ص‌ ۷۱۶.</ref> {{متن قرآن|«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالْکتَابِ الَّذِی نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْکتَابِ الَّذِی أَنزَلَ مِن قَبْلُ وَمَن یکفُرْ بِاللّهِ وَمَلاَئِکتِهِ وَکتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْیوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا»}}.
+* ۲. بر اساس روایتى از [[عبدالله بن عباس|ابن ‌عباس]]، اسد و برادرش و جمعى دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر صلى الله علیه وآله گفتند: ما به تو، [[حضرت موسی علیه السلام|موسى]] و [[حضرت عزیر علیه السلام|عُزیر]] و نیز [[قرآن]] و [[تورات]]، [[ایمان]] داریم؛ اما به [[پیامبران]] دیگر و کتاب‌هایشان ایمان نداریم. پیامبر صلى الله علیه وآله آنان را از این نظر بازداشت ولى آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه {{متن قرآن|«{{آیه|4|136}}»}}<ref>[[آیه 136 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۳۶.]]</ref> نازل شد و خداوند از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر [[وحی|وحى]] شده، ایمان بیاورند. در این آیه کسانى که به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، کتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] کفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ ۱۵۲؛ الدرالمنثور، ج‌ ۲، ص‌ ۷۱۶.</ref>.
-* ۳. بنا به روایتى، چون این عده [[اسلام]] را پذیرفتند، دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌کردند. آیه ۱۱۳ [[سوره آل ‌عمران]] در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۳، ج‌ ۴، ص‌ ۷۱؛ الدرالمنثور، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹۶.</ref> {{متن قرآن|«لَیسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْکتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ یتْلُونَ آیاتِ اللّهِ آنَاء اللَّیلِ وَهُمْ یسْجُدُونَ»}}؛ همه [[اهل کتاب]] یکسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند.
+* ۳. بنا به روایتى، چون این عده [[اسلام]] را پذیرفتند، دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌کردند. آیه «{{متن قرآن|{{آیه|3|113}}}}<ref>[[آیه 113 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.]]</ref>؛ همه [[اهل کتاب]] یکسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند» در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۳، ج‌ ۴، ص‌ ۷۱؛ الدرالمنثور، ج‌ ۲، ص‌ ۲۹۶.</ref>.
-* ۴. {{متن قرآن|«الَّذِینَ آتَینَاهُمُ الْکتَابَ یتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَـئِک یؤْمِنُونَ بِهِ وَمن یکفُرْ بِهِ فَأُوْلَـئِک هُمُ الْخَاسِرُونَ»}}. ([[سوره بقره]]،‌ ۱۲۱) بر اساس این آیه فقط یهودیانى که به درستى بر اساس تورات عمل مى‌کنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند کرد. بنا به روایتى از ضحاک، [[آیه]] درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌کعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۳۷۴.</ref>
+* ۴. {{متن قرآن|«{{آیه|2|121}}»}}<ref>[[آیه 121 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۲۱.]]</ref>. بر اساس این آیه فقط یهودیانى که به درستى بر اساس تورات عمل مى‌کنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند کرد. بنا به روایتى از ضحاک، [[آیه]] درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌کعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۳۷۴.</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-از یهودیان مسلمان ‌شده.
+«اَسَد ‌بن ‌کعْب قُرَظى» از [[یهود|یهودیان]] تیره [[بنی قریظه|بنى‌قریظه]] بود و همراه برادرش اُسَید [[اسلام]] را پذیرفت.<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۳، ج‌ ۴، ص‌ ۷۱؛ الاصابه، ج‌ ۱، ص‌ ۲۰۷؛ مجمع‌البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۳۷۴.</ref> مفسران در ذیل چهار آیه از [[قرآن|قرآن کریم]] و بیان [[شأن نزول]] آن، از اَسَد ‌بن ‌کعْب و برادرش اُسَید یاد ‌کرده‌اند.
-وى از یهودیان بنى‌قریظه بود و همراه برادرش اُسَید [[اسلام]] را پذیرفت.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الاصابه، ج‌ 1، ص‌ 207؛ مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref> از زندگانى او اطلاع بیشترى در دست نیست جز این كه مفسران در ذیل 4 آیه و بیان شأن نزول آن، از این دو یاد ‌كرده‌اند:
+== اسد در شأن نزول آیات ==
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-سید محمود سامانی، دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 3، صفحه 195-196.
+* [[دائرة المعارف قرآن کریم (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، سید محمود سامانی، جلد ۳، صفحه ۱۹۵-۱۹۶.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 وى از یهودیان بنى‌قریظه بود و همراه برادرش اُسَید [[اسلام]] را پذیرفت.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الاصابه، ج‌ 1، ص‌ 207؛ مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref> از زندگانى او اطلاع بیشترى در دست نیست جز این كه مفسران در ذیل 4 آیه و بیان شأن نزول آن، از این دو یاد ‌كرده‌اند:
-. بنابر روایتى از عكرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از یهودیان پس از مسلمان شدن از پیامبر خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌كنند و روزهاى شنبه را نیز گرامى بدارند. آیه ‌208 [[سوره بقره]]/2: {{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ادخُلوافِى السِّلمِ كافَّةً ولاتَتَّبِعوا خُطُوتِ الشَّیطنِ اِنَّهُ لَكُم عَدُوٌّ مُبین»}} در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس شیطان برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ 2، ج‌ 2، ص‌ 442؛ تفسیر ماوردى، ج‌ 1، ص‌ 268؛ الدرالمنثور، ج‌ 1، ص‌ 579.</ref> ابن‌كثیر این شأن نزول را گمان عكرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌كثیر، ج‌ 1، ص‌ 255.</ref>
+. بنابر روایتى از عكرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از یهودیان پس از مسلمان شدن از پیامبر خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌كنند و روزهاى شنبه را نیز گرامى بدارند. آیه ‌208 [[سوره بقره]]/2: {{متن قرآن|«يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ»}} در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس شیطان برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ 2، ج‌ 2، ص‌ 442؛ تفسیر ماوردى، ج‌ 1، ص‌ 268؛ الدرالمنثور، ج‌ 1، ص‌ 579.</ref> ابن‌كثیر این شأن نزول را گمان عكرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌كثیر، ج‌ 1، ص‌ 255.</ref>
 . بر اساس روایتى از ابن ‌عباس، اسد و برادرش و جمعى دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر صلى الله علیه و آله گفتند: ما به تو، موسى و عُزیر و نیز [[قرآن]] و [[تورات]] [[ایمان]] داریم؛ اما به [[پیامبران]] دیگر و كتاب‌هایشان ایمان نداریم.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 پیامبر صلى الله علیه و آله آنان را از این نظر بازداشت ولى آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه 136 [[سوره نساء]]/‌4 نازل شد و خداوند از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر وحى شده، ایمان بیاورند.
-در این آیه كسانى كه به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، كتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] كفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ 152؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 716.</ref> {{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ءامِنوا بِاللّهِ و رَسولِهِ والكِتبِ الَّذى نَزَّلَ عَلى رَسولِهِ والكِتبِ الَّذِى اَنزَلَ مِن قَبلُ و مَن یَكفُر بِاللّهِ و مَلئِكَتِهِ و كُتُبِهِ و رُسُلِهِ والیَومِ الأخِرِ فَقَد ضَلَّ ضَللا بَعیدا»}}.
+در این آیه كسانى كه به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، كتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] كفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ 152؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 716.</ref> {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِيَ أَنزَلَ مِن قَبْلُ وَمَن يَكْفُرْ بِاللّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدًا»}}.
-. بنا به روایتى، چون این عده اسلام را پذیرفتند دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌كردند. آیه 113 [[سوره آل ‌عمران]]/ 3 در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 296.</ref> {{متن قرآن|«لَیسوا سَواءً مِن اَهلِ الكِتبِ اُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتلونَ ءایتِ اللّهِ ءاناءَ الَّیلِ و هُم یَسجُدون»}}؛ همه اهل كتاب یكسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند.
+. بنا به روایتى، چون این عده اسلام را پذیرفتند دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌كردند. آیه 113 [[سوره آل ‌عمران]]/ 3 در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 296.</ref> {{متن قرآن|«لَيْسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللّهِ آنَاء اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ»}}؛ همه اهل كتاب یكسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند.
-. {{متن قرآن|«اَلَّذینَ ءاتَینهُمُ الكِتبَ یَتلونَهُ حَقَّ تِلاوتِهِ اُولئِكَ یُؤمِنونَ بِهِ ومَن یَكفُر بِهِ فَاُولئِكَ هُمُ الخسِرون»}}. ([[سوره بقره]]/‌2،‌121) بر اساس این آیه فقط یهودیانى كه به درستى بر اساس تورات عمل مى‌كنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند كرد. بنا به روایتى از ضحاك، آیه درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌كعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref>
+. {{متن قرآن|«الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَـئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمن يَكْفُرْ بِهِ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ»}}. ([[سوره بقره]]/‌2،‌ 121) بر اساس این آیه فقط یهودیانى كه به درستى بر اساس تورات عمل مى‌كنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند كرد. بنا به روایتى از ضحاك، آیه درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌كعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 وى از یهودیان بنى‌قریظه بود و همراه برادرش اُسَید [[اسلام]] را پذیرفت.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الاصابه، ج‌ 1، ص‌ 207؛ مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref> از زندگانى او اطلاع بیشترى در دست نیست جز این كه مفسران در ذیل 4 آیه و بیان شأن نزول آن، از این دو یاد ‌كرده‌اند:
-. بنابر روایتى از عكرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از یهودیان پس از مسلمان شدن از پیامبر خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌كنند و روزهاى شنبه را نیز گرامى بدارند. آیه ‌208 [[سوره بقره]]/2: «یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ادخُلوافِى السِّلمِ كافَّةً ولاتَتَّبِعوا خُطُوتِ الشَّیطنِ اِنَّهُ لَكُم عَدُوٌّ مُبین» در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس شیطان برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ 2، ج‌ 2، ص‌ 442؛ تفسیر ماوردى، ج‌ 1، ص‌ 268؛ الدرالمنثور، ج‌ 1، ص‌ 579.</ref> ابن‌كثیر این شأن نزول را گمان عكرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌كثیر، ج‌ 1، ص‌ 255.</ref>
+. بنابر روایتى از عكرمه، اسد همراه برادرش اُسید و جمعى از یهودیان پس از مسلمان شدن از پیامبر خواستند همچنان بر اساس [[تورات]] عمل ‌كنند و روزهاى شنبه را نیز گرامى بدارند. آیه ‌208 [[سوره بقره]]/2: {{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ادخُلوافِى السِّلمِ كافَّةً ولاتَتَّبِعوا خُطُوتِ الشَّیطنِ اِنَّهُ لَكُم عَدُوٌّ مُبین»}} در پاسخ آنان نازل شد و آنان را به تسلیم محض فراخواند و از وساوس شیطان برحذر داشت.<ref> جامع البیان، مج‌ 2، ج‌ 2، ص‌ 442؛ تفسیر ماوردى، ج‌ 1، ص‌ 268؛ الدرالمنثور، ج‌ 1، ص‌ 579.</ref> ابن‌كثیر این شأن نزول را گمان عكرمه دانسته ‌است.<ref> تفسیر ابن ‌كثیر، ج‌ 1، ص‌ 255.</ref>
 . بر اساس روایتى از ابن ‌عباس، اسد و برادرش و جمعى دیگر از یهودیان مسلمان شده، به پیامبر صلى الله علیه و آله گفتند: ما به تو، موسى و عُزیر و نیز [[قرآن]] و [[تورات]] [[ایمان]] داریم؛ اما به [[پیامبران]] دیگر و كتاب‌هایشان ایمان نداریم.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 پیامبر صلى الله علیه و آله آنان را از این نظر بازداشت ولى آنان نپذیرفتند، آنگاه آیه 136 [[سوره نساء]]/‌4 نازل شد و خداوند از آنان خواست تا به آنچه بر پیامبر وحى شده، ایمان بیاورند.
-در این آیه كسانى كه به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، كتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] كفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ 152؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 716.</ref> «یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ءامِنوا بِاللّهِ و رَسولِهِ والكِتبِ الَّذى نَزَّلَ عَلى رَسولِهِ والكِتبِ الَّذِى اَنزَلَ مِن قَبلُ و مَن یَكفُر بِاللّهِ و مَلئِكَتِهِ و كُتُبِهِ و رُسُلِهِ والیَومِ الأخِرِ فَقَد ضَلَّ ضَللا بَعیدا».
+در این آیه كسانى كه به خدا، [[فرشتگان]]، [[پیامبران]]، كتاب‌هاى آسمانى و روز [[قیامت]] كفر ورزیده‌اند، گمراه شمرده شده‌اند:<ref> اسباب النزول، ص‌ 152؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 716.</ref> {{متن قرآن|«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا ءامِنوا بِاللّهِ و رَسولِهِ والكِتبِ الَّذى نَزَّلَ عَلى رَسولِهِ والكِتبِ الَّذِى اَنزَلَ مِن قَبلُ و مَن یَكفُر بِاللّهِ و مَلئِكَتِهِ و كُتُبِهِ و رُسُلِهِ والیَومِ الأخِرِ فَقَد ضَلَّ ضَللا بَعیدا»}}.
-. بنا به روایتى، چون این عده اسلام را پذیرفتند دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌كردند. آیه 113 [[سوره آل ‌عمران]]/ 3 در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 296.</ref> «لَیسوا سَواءً مِن اَهلِ الكِتبِ اُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتلونَ ءایتِ اللّهِ ءاناءَ الَّیلِ و هُم یَسجُدون؛ همه اهل كتاب یكسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند».
+. بنا به روایتى، چون این عده اسلام را پذیرفتند دیگر یهودیان گفتند: اینان از فرومایگان ما بودند وگرنه آیین خود را رها نمى‌كردند. آیه 113 [[سوره آل ‌عمران]]/ 3 در تأیید این دسته از مسلمانان نازل شد و آنان را با دیگر یهودیان غیرقابل مقایسه دانست:<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الدرالمنثور، ج‌ 2، ص‌ 296.</ref> {{متن قرآن|«لَیسوا سَواءً مِن اَهلِ الكِتبِ اُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتلونَ ءایتِ اللّهِ ءاناءَ الَّیلِ و هُم یَسجُدون»}}؛ همه اهل كتاب یكسان نیستند؛ طایفه‌اى ‌از آن‌ها در دل شب به تلاوت آیات خدا و [[نماز]] و اطاعت حق مشغول‌اند.
-. «اَلَّذینَ ءاتَینهُمُ الكِتبَ یَتلونَهُ حَقَّ تِلاوتِهِ اُولئِكَ یُؤمِنونَ بِهِ ومَن یَكفُر بِهِ فَاُولئِكَ هُمُ الخسِرون». ([[سوره بقره]]/‌2،‌121) بر اساس این آیه فقط یهودیانى كه به درستى بر اساس تورات عمل مى‌كنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند كرد. بنا به روایتى از ضحاك، آیه درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌كعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref>
+. {{متن قرآن|«اَلَّذینَ ءاتَینهُمُ الكِتبَ یَتلونَهُ حَقَّ تِلاوتِهِ اُولئِكَ یُؤمِنونَ بِهِ ومَن یَكفُر بِهِ فَاُولئِكَ هُمُ الخسِرون»}}. ([[سوره بقره]]/‌2،‌121) بر اساس این آیه فقط یهودیانى كه به درستى بر اساس تورات عمل مى‌كنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند كرد. بنا به روایتى از ضحاك، آیه درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌كعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-__TOC__
+{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
-==اَسَد ‌بن ‌كَعْب قُرَظى==
+از یهودیان مسلمان ‌شده.
 وى از یهودیان بنى‌قریظه بود و همراه برادرش اُسَید [[اسلام]] را پذیرفت.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 3، ج‌ 4، ص‌ 71؛ الاصابه، ج‌ 1، ص‌ 207؛ مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref> از زندگانى او اطلاع بیشترى در دست نیست جز این كه مفسران در ذیل 4 آیه و بیان شأن نزول آن، از این دو یاد ‌كرده‌اند:
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۷: @@
 . «اَلَّذینَ ءاتَینهُمُ الكِتبَ یَتلونَهُ حَقَّ تِلاوتِهِ اُولئِكَ یُؤمِنونَ بِهِ ومَن یَكفُر بِهِ فَاُولئِكَ هُمُ الخسِرون». ([[سوره بقره]]/‌2،‌121) بر اساس این آیه فقط یهودیانى كه به درستى بر اساس تورات عمل مى‌كنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند كرد. بنا به روایتى از ضحاك، آیه درباره یهودیان مسلمان شده چون اسد ‌بن ‌كعب، برادرش و جمعى دیگر نازل شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 1، ص‌ 374.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
 <references/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
(بدون تفاوت)