استخاره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* نماز استخاره */

2024-12-26T15:09:07Z

‏نماز استخاره

Mohammadi: /* استخاره‌ در احادیث */

2024-12-26T15:08:38Z

‏استخاره‌ در احادیث

مهدی موسوی در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۷

2023-10-29T11:37:03Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۵

2023-10-29T09:25:23Z

مهدی موسوی در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۵

2023-10-29T06:45:19Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۳

2023-10-28T14:03:08Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-11T16:09:15Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۴

2016-01-18T11:54:52Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۴

2016-01-18T11:54:34Z

Zamani در ‏۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۰۲

2015-12-23T12:02:55Z

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 ===نماز استخاره===
-[[نماز]] استخاره‌ نزد فقیهان‌ از نمازهای‌ [[مستحب|مستحب‌]] شمرده‌ شده‌ است‌. در منابع‌ [[شیعه]] و [[سنی]]، احادیثی‌ به‌ نقل‌ از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و [[ائمه اطهار|ائمه‌]] علیهم السلام در آداب‌ نماز استخاره‌ آمده‌ است‌. [[جابر بن عبدالله انصاری|جابر انصاری]] می گوید: [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله بدین کیفیت در همه امور به ما استخاره تعلیم می نمود: هر گاه در صدد انجام کاری برآمدی دو [[رکعت]] نماز غیر از نمازهای فریضه بخوان و پس از سلام نماز این دعا را بخوان: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَخِیرُکَ بِعِلْمِکَ وَ أَسْتَقْدِرُکَ بِقُدْرَتِکَ وَ أَسْأَلُکَ مِنْ فَضْلِکَ الْعَظِیمِ فَإِنَّکَ تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ وَ تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ کُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَیْرٌ لِی فِی دِینِی وَ مَعَاشِی وَ عَاقِبَةِ أَمْرِی»؛ سپس فرمود: آنگه حاجت خویش را به زبان آرد.<ref>مستدرک‏ الوسائل، ج ۶، ص ۲۳۶.</ref> در این‌ [[حدیث]] که‌ از منابع‌ اساسى‌ در مباحث‌ فقهى‌ مربوط به‌ نماز استخاره‌ به‌ شمار مى‌آید، دعای‌ ویژه‌ای‌ نیز برای‌ تعقیب‌ این‌ نماز آمده‌ است‌.
+[[نماز]] استخاره‌ نزد فقیهان‌ از نمازهای‌ [[مستحب|مستحب‌]] شمرده‌ شده‌ است‌. در منابع‌ [[شیعه]] و [[سنی]]، احادیثی‌ به‌ نقل‌ از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و [[ائمه اطهار|ائمه‌]] علیهم السلام در آداب‌ نماز استخاره‌ آمده‌ است‌. [[جابر بن عبدالله انصاری|جابر انصاری]] می گوید: [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله بدین کیفیت در همه امور به ما استخاره تعلیم می نمود: هر گاه در صدد انجام کاری برآمدی دو [[رکعت]] نماز غیر از نمازهای فریضه بخوان و پس از سلام نماز این دعا را بخوان: {{متن حدیث|«اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَخِیرُکَ بِعِلْمِکَ وَ أَسْتَقْدِرُکَ بِقُدْرَتِکَ وَ أَسْأَلُکَ مِنْ فَضْلِکَ الْعَظِیمِ فَإِنَّکَ تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ وَ تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ کُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَیْرٌ لِی فِی دِینِی وَ مَعَاشِی وَ عَاقِبَةِ أَمْرِی»}}؛ سپس فرمود: آنگه حاجت خویش را به زبان آرد.<ref>مستدرک‏ الوسائل، ج ۶، ص ۲۳۶.</ref> در این‌ [[حدیث]] که‌ از منابع‌ اساسى‌ در مباحث‌ فقهى‌ مربوط به‌ نماز استخاره‌ به‌ شمار مى‌آید، دعای‌ ویژه‌ای‌ نیز برای‌ تعقیب‌ این‌ نماز آمده‌ است‌.
 به‌ اتفاق‌ مذاهب‌ فقهى‌، نماز استخاره‌ دو [[رکعت|رکعت‌]] است‌ و بنابر قول‌ مشهور، بهتر آن‌ است‌ که‌ در قرائت‌ این‌ نماز پس‌ از [[سوره حمد|فاتحة الکتاب‌]]، در رکعت‌ نخست‌ [[سوره کافرون]] و در رکعت‌ دوم‌ [[سوره اخلاص‌]] خوانده‌ شود. در یک‌ روایت‌ امامى‌ نیز قرائت‌ [[سوره‌ حشر]] و [[سوره الرحمن‌]] در رکعت‌ نخست‌ و سوره‌های‌ [[معوذتین|معوذتین‌]] و [[سوره توحید|سوره اخلاص‌]] در رکعت‌ دوم‌ توصیه‌ شده‌ است‌. افضل‌ آن‌ است‌ که‌ نماز استخاره‌ در اماکن‌ مقدس‌ چون‌ [[مسجد|مساجد]] و مشاهد گزارده‌ شود. در روایات‌ امامیه‌، نمونه‌هایى‌ از توصیه‌ به‌ اقامه این‌ نماز در [[مسجد النبی (ص)|مسجدالنبى‌]] و نیز به‌جای‌ آوردن‌ آداب‌ استخاره‌ در مشهد [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام وارد شده‌ است‌.
 ===استخاره‌ به‌ قرآن‌===

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 درباره‌ آداب استخاره‌ و نحوه انجام آن، [[حدیث|احادیث]] متعددی از [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه وآله و [[ائمه اطهار]] علیهم السلام نقل‌ شده‌ است‌.
-* از [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام روایت شده که فرمود: موقعی که [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه وآله مرا به [[یمن]] اعزام داشت در حال حرکت از [[مدینه]] سفارشاتی به من داشت از جمله فرمود: «یَا عَلِیُّ مَا حَارَ مَنِ اسْتَخَارَ»؛<ref>بحارالأنوار، ج ۷۵، ص۷۸.</ref> هر که خیر در امور خود را از خدا خواستار گردید سرگردان نگشت.
+* از [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام روایت شده که فرمود: موقعی که [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه وآله مرا به [[یمن]] اعزام داشت در حال حرکت از [[مدینه]] سفارشاتی به من داشت از جمله فرمود: {{متن حدیث|«یَا عَلِیُّ مَا حَارَ مَنِ اسْتَخَارَ»}}؛<ref>بحارالأنوار، ج ۷۵، ص۷۸.</ref> هر که خیر در امور خود را از خدا خواستار گردید سرگردان نگشت.
-* [[دعای ۳۳ صحیفه سجادیه|دعای‌ ۳۳ صحیفه سجادیه‌]] نیایشى‌ برای‌ استخاره‌ است‌ و در آن‌ از خداوند درخواست‌ مى‌شود تا آنچه‌ [[مشیت الهی|مشیت‌]] و خواسته حق‌ است‌، الهام‌ فرماید. [[امام سجاد]] علیه السلام در فرازی از این دعا می فرماید: «اللَّهُمَّ إِنِی أَسْتَخِیرُک بِعِلْمِک، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اقْضِ لِی بِالْخِیرَةِ وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ الِاخْتِیارِ، وَ اجْعَلْ ذَلِک ذَرِیعَةً إِلَی الرِّضَا بِمَا قَضَیتَ لَنَا وَ التَّسْلِیمِ لِمَا حَکمْتَ»؛ خداوندا از تو به سبب دانشت [که بر همه چیز آگاهی] درخواست خیر دارم. پس بر [[پیامبر اسلام|محمد]] و آلش درود فرست، و در حقّم به خیر حکم کن، و شناخت آنچه را که برایمان اختیار کردی به ما الهام فرما، و آن را برای ما سبب خشنودی به قضایت، و تسلیم به حُکمت قرار ده.
+* [[دعای ۳۳ صحیفه سجادیه|دعای‌ ۳۳ صحیفه سجادیه‌]] نیایشى‌ برای‌ استخاره‌ است‌ و در آن‌ از خداوند درخواست‌ مى‌شود تا آنچه‌ [[مشیت الهی|مشیت‌]] و خواسته حق‌ است‌، الهام‌ فرماید. [[امام سجاد]] علیه السلام در فرازی از این دعا می فرماید: {{متن حدیث|«اللَّهُمَّ إِنِی أَسْتَخِیرُک بِعِلْمِک، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اقْضِ لِی بِالْخِیرَةِ وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ الِاخْتِیارِ، وَ اجْعَلْ ذَلِک ذَرِیعَةً إِلَی الرِّضَا بِمَا قَضَیتَ لَنَا وَ التَّسْلِیمِ لِمَا حَکمْتَ»}}؛ خداوندا از تو به سبب دانشت [که بر همه چیز آگاهی] درخواست خیر دارم. پس بر [[پیامبر اسلام|محمد]] و آلش درود فرست، و در حقّم به خیر حکم کن، و شناخت آنچه را که برایمان اختیار کردی به ما الهام فرما، و آن را برای ما سبب خشنودی به قضایت، و تسلیم به حُکمت قرار ده.
-* از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده: «اِذا اَرادَ اَحَدُکمْ اَمْراً فَلا یشاوِرْ فِیهِ اَحَداً حَتّى یبْدَأْ فَیشاوِرَ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقیلَ لَهُ: ما مُشاوَرَةُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟ قالَ: یسْتَخیرُ اللهَ فیهِ اَوَّلا ثُمَّ یشاوِرُ فیهِ، فَاِنَّهُ اِذا بَدَأَ بَاللهِ اَجْرَى اللهُ لَهُ الْخَیرَ عَلى لَسانِ مَنْ شاءَ مِنَ الْخَلْقِ»؛<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۲.</ref> هرگاه یکى از شما اراده کارى کرد، با احدى قبل از حضرت حق مشورت نکند، ابتداى مشورت خود را با پروردگار قرار دهد. عرضه داشتند: مشاورت با خداوند چگونه است؟ فرمود: به صورت دعا از حضرت حق بخواهد که آنچه خیر اوست پیش آورد، سپس با اهلش مشورت کند، که هر کس از خداوند خیر بخواهد حضرت محبوب خیرش را بر زبان هر که از خلقش بخواهد جارى کند.
+* از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده: {{متن حدیث|«اِذا اَرادَ اَحَدُکمْ اَمْراً فَلا یشاوِرْ فِیهِ اَحَداً حَتّى یبْدَأْ فَیشاوِرَ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقیلَ لَهُ: ما مُشاوَرَةُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟ قالَ: یسْتَخیرُ اللهَ فیهِ اَوَّلا ثُمَّ یشاوِرُ فیهِ، فَاِنَّهُ اِذا بَدَأَ بَاللهِ اَجْرَى اللهُ لَهُ الْخَیرَ عَلى لَسانِ مَنْ شاءَ مِنَ الْخَلْقِ»}}؛<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۲.</ref> هرگاه یکى از شما اراده کارى کرد، با احدى قبل از حضرت حق مشورت نکند، ابتداى مشورت خود را با پروردگار قرار دهد. عرضه داشتند: مشاورت با خداوند چگونه است؟ فرمود: به صورت دعا از حضرت حق بخواهد که آنچه خیر اوست پیش آورد، سپس با اهلش مشورت کند، که هر کس از خداوند خیر بخواهد حضرت محبوب خیرش را بر زبان هر که از خلقش بخواهد جارى کند.
 * همچنین حضرت صادق علیه السلام مى فرماید: وقتى یکى از شما خواست بخرد یا بفروشد یا وارد کارى شود، با یاد خدا شروع کند و این گونه از او بخواهد: الهى قصد چنین کارى دارم اگر این کار برایم در دین و دنیا و آخرت خیر است بر من آسان کن، اگر شرّ است از من بگردان. سپس با ده مؤمن یا پنج مؤمن دوبار یا با دو مؤمن پنج بار یا با یک مؤمن ده بار مشورت کند.<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۳.</ref>
-* عبدالله بن ابی‌ یعفور مى گوید: از امام صادق علیه السلام در باب استخاره شنیدم که فرمود: خدا را به عظمت و بزرگى یاد کن، و او را سپاس بگو، سپس بر محمّد و آلش درود فرست آنگاه بگو: «اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُک بِاَنَّک عالِمُ الْغَیبِ وَ الشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ، وَ اَنْتَ علاَّمُ الْغُیوبِ، اَسْتَخیرُاللهَ بِرَحْمَتِهِ».<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۶.</ref>
+* عبدالله بن ابی‌ یعفور مى گوید: از امام صادق علیه السلام در باب استخاره شنیدم که فرمود: خدا را به عظمت و بزرگى یاد کن، و او را سپاس بگو، سپس بر محمّد و آلش درود فرست آنگاه بگو: {{متن حدیث|«اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُک بِاَنَّک عالِمُ الْغَیبِ وَ الشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ، وَ اَنْتَ علاَّمُ الْغُیوبِ، اَسْتَخیرُاللهَ بِرَحْمَتِهِ»}}.<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۶.</ref>
-* در کتاب «جمع بین الصحیحین» از [[جابر بن عبدالله انصاری]] روایت شده که گوید: «کَانَ النَّبِیُّ (ص) یُعَلِّمُنَا الِاسْتِخَارَةَ فِی الْأُمُورِ کُلِّهَا کَمَا یُعَلِّمُنَا السُّوَرَ مِنَ الْقُرْآنِ»؛<ref>بحارالانوار، ج ۸۸، ص ۲۲۴.</ref> [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه وآله به ما اصحاب استخاره یاد می داد همچنان که سوره های [[قرآن]] به ما تعلیم می نمود.»
+* در کتاب «جمع بین الصحیحین» از [[جابر بن عبدالله انصاری]] روایت شده که گوید: {{متن حدیث|«کَانَ النَّبِیُّ (ص) یُعَلِّمُنَا الِاسْتِخَارَةَ فِی الْأُمُورِ کُلِّهَا کَمَا یُعَلِّمُنَا السُّوَرَ مِنَ الْقُرْآنِ»}}؛<ref>بحارالانوار، ج ۸۸، ص ۲۲۴.</ref> [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه وآله به ما اصحاب استخاره یاد می داد همچنان که سوره های [[قرآن]] به ما تعلیم می نمود.»
 ==شیوه‌های استخاره==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[شیخ محمدحسن نجفی|صاحب جواهر]] می گوید: استخاره دارای دو معنی است: 1- از خدا بخواهد تا خیر و برکت را در عملی قرار دهد که تصمیم بر انجام آن گرفته است. 2- از خدا بخواهد تا او را در انتخابش موفق بدارد، یعنی توفیق شناخت حق را به او مرحمت فرماید و یا مسیر حق را در زبان و بیان طرف مشاوره اش قرار داده تا به او القا گردد.
-همچنین، استخاره‌ به‌ معنى‌ [[دعا]] به‌ درگاه‌ خداوند و طلب‌ بهترین‌، در فرهنگ‌ اسلامى‌ جایگاه‌ ویژه‌ای‌ داشته‌ است‌؛ [[ابن ادریس حلی]] با یاد کردن‌ این‌ نکته‌ که‌ استخاره‌ در زبان‌ عرب‌ اساساً به‌ معنای‌ دعاست‌، بر این‌ جایگاه‌ تأکیدی‌ ویژه‌ داشته‌ و بر لزوم‌ پیراستن‌ [[سنت|سنت‌]] استخاره‌ از زوائد توصیه اکید کرده‌ است‌. [[دعای ۳۳ صحیفه سجادیه|دعای‌ ۳۳ از صحیفه سجادیه‌]] نیایشى‌ برای‌ استخاره‌ است‌ و در آن‌ از خداوند درخواست‌ مى‌شود تا آنچه‌ [[مشیت الهی|مشیت‌]] و خواسته حق‌ است‌، الهام‌ فرماید.
+همچنین، استخاره‌ به‌ معنى‌ [[دعا]] به‌ درگاه‌ خداوند و طلب‌ بهترین‌، در فرهنگ‌ اسلامى‌ جایگاه‌ ویژه‌ای‌ داشته‌ است‌؛ [[ابن ادریس حلی]] با یاد کردن‌ این‌ نکته‌ که‌ استخاره‌ در زبان‌ عرب‌ اساساً به‌ معنای‌ دعاست‌، بر این‌ جایگاه‌ تأکیدی‌ ویژه‌ داشته‌ و بر لزوم‌ پیراستن‌ [[سنت|سنت‌]] استخاره‌ از زوائد توصیه اکید کرده‌ است‌.
 [[علامه مجلسی]] پس از بحث طولانی درباره استخاره می گوید: «به گمان من این که اکثر روایات معتبره دلالت بر مشروعیت اصل استخاره دارد بدان جهت است که انسان استبداد رأی به خرج نداده و به خدای بزرگ توسل جوید و در تمام امور به حضرت حق [[توکل]] نماید و اقرار کند که در برخی از موارد آگاه به مصالح خود نیست و به همین دلیل از طرق مختلف مثل [[دعا]] یا نظرخواهی و مشورت با دیگران و یا تفأل به وسیله تسبیح یا [[قرآن]] و... از خداوند استمداد جوید، که البته میزان قبولی از سوی خداوند و راهنمایی حضرت حق بستگی به حال و توسل و التجا شخص به خداوند دارد.»<ref>بحار الانوار، ج 88، ص 287.</ref>
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 [[امام خمینی]] در کتاب گرانقدر «کشف الاسرار» می گوید: «از برای استخاره دو معنی است، که یکی از آنها معنی حقیقی استخاره است و در اخبار، از آن بیشتر نام برده شده و پیش خواص متعارف است و آن طلب خیر نمودن از خداست و آن در تمام کارهایی که انسان می کند، خوب و [[مستحب]] است و این از رشته دعا است که در قرآن به آن اهمیت شایان داده... . یک معنای دیگر استخاره آن است که پس از آنکه انسان به کلی در امری متحیر و وامانده شد، نه عقل او را به خوبی و بدی آن راهنمایی کرد و نه عاقل دیگر راه خیر و شر را به او فهماند و نه خدای جهان درباره آن کار، تکلیفی و فرمانی داشت که راهنمای او باشد، در این صورت که هیچ راهی برای پیدا کردن خوب و بد در کار نیست ... در این حال دین داران می گویند: خدای عالم که پناه بیچارگان و دادرس افتادگان است ...، یک راه امیدی به روی انسان از عالم رحمت و رأفت و مهربانی اش باز کرده و اگر با این حال اضطرار انسان به او پناه ببرد و از او راهنمایی جوید... ناچار خدای جهان که قادر بر پیدا و نهان است، یا دل او را به یک سوی می کشاند و راهنمای قلب او می شود و این یک گونه استخاره است یا از او دستگیری کرده، دست او را به یک سبحه (تسبیح) می اندازد و یا به وسیله قرآن به یک سو او را دلگرم می کند.»<ref>کشف الاسرار، ص 91 – 90.</ref>
-البته استخاره در تمام امور توصیه نشده است؛ در مقدمه «دعاى ۳۳ [[صحیفه سجادیه (کتاب)|صحیفه]]» ترجمه مرحوم [[سید علی نقی فیض الاسلام|فیض‌الاسلام]] از قول [[شیخ مفید]] آمده است: «شایسته نیست کسى که از خداى تعالى استخاره مى نماید در چیزى باشد که او را از آن نهى کرده یا بر او واجب نموده است، استخاره در امر [[مباح]] و چیزى است که روا باشد، مانند رفتن به یکى از دو مجلس که جمع بین هر دو ممکن نباشد.»
+البته استخاره در تمام امور توصیه نشده است؛ [[شیخ مفید]] می گوید: «شایسته نیست کسى که از خداى تعالى استخاره مى نماید در چیزى باشد که او را از آن نهى کرده یا بر او واجب نموده است، استخاره در امر [[مباح]] و چیزى است که روا باشد، مانند رفتن به یکى از دو مجلس که جمع بین هر دو ممکن نباشد.»<ref>دعاى ۳۳ صحیفه، ترجمه فیض‌الاسلام.</ref>
 استخاره‌ و طلب‌ کردن‌ بهترین‌ از خداوند نزد مذاهب‌ گوناگون‌ اسلامى‌ امری‌ پسندیده‌ شمرده‌ شده‌ و در این‌ باره‌ احادیثى‌ چند از [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه وآله و [[ائمه اطهار]] علیهم السلام نقل‌ شده‌ است‌. از نخستین‌ نمونه‌های‌ عمل‌ به‌ استخاره‌ در دوره اسلامى‌ روایتى‌ از [[امام علی]] علیه السلام است‌، مبنى‌ بر این که‌ چون‌ [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله وی‌ را به‌ [[یمن|یمن‌]] فرستاد، او را بر بکارگیری‌ استخاره‌، آنگاه‌ که‌ تصمیم‌گیری‌ دشوار گردد، ترغیب‌ کرد و فرمود: «یَا عَلِیُّ مَا حَارَ مَنِ اسْتَخَارَ»؛<ref>بحارالأنوار، ج 75، ص78.</ref> هر که خیر در امور خود را از خدا خواستار گردید سرگردان نگشت.
 ==شیوه‌های استخاره==
-در منابع‌ دینى‌ از دیرگاه‌ درباره استخاره‌ گفت‌گو شده‌ و برای‌ آن‌ آدابى‌ از [[دعا]]، [[نماز]] و اذکار بیان‌ گردیده‌ است‌. از [[امام صادق]] (علیه السلام) روایت شده: «اِذا اَرادَ اَحَدُکمْ اَمْراً فَلا یشاوِرْ فِیهِ اَحَداً حَتّى یبْدَأْ فَیشاوِرَ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقیلَ لَهُ: ما مُشاوَرَةُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟ قالَ: یسْتَخیرُ اللهَ فیهِ اَوَّلا ثُمَّ یشاوِرُ فیهِ، فَاِنَّهُ اِذا بَدَأَ بَاللهِ اَجْرَى اللهُ لَهُ الْخَیرَ عَلى لَسانِ مَنْ شاءَ مِنَ الْخَلْقِ»؛<ref>بحارالانوار، ج۹۱، ص۲۵۲.</ref> هرگاه یکى از شما اراده کارى کرد، با احدى قبل از حضرت حق مشورت نکند، ابتداى مشورت خود را با پروردگار قرار دهد. عرضه داشتند: مشاورت با خداوند چگونه است؟ فرمود: به صورت دعا از حضرت حق بخواهد که آنچه خیر اوست پیش آورد، سپس با اهلش مشورت کند، که هر کس از خداوند خیر بخواهد حضرت محبوب خیرش را بر زبان هر که از خلقش بخواهد جارى کند.
+در منابع‌ دینى‌ از دیرگاه‌ درباره استخاره‌ گفت‌گو شده‌ و برای‌ آن‌ آدابى‌ از [[دعا]]، [[نماز]] و اذکار بیان‌ گردیده‌ است‌.
 ===نماز استخاره===
@@ سطر ۴۴: / سطر ۵۳: @@
 در این‌ نوع‌ استخاره‌ پس‌ از خواندن‌ دعایى‌ مخصوص‌، به‌ اندازه یک‌ قبضه‌ از تسبیح‌ را جدا کرده‌، دانه‌ ها را دو دو مى‌شمارند؛ در صورتى‌ که‌ بازمانده‌ یک‌ باشد، امر مورد نظر را خوب‌ مى‌انگارند. بر پایه آنچه‌ [[شهید اول|شهید اول‌]] یادآور شده‌، این‌ نوع‌ «استخاره‌ به‌ عدد» در سده‌های‌ نخستین‌ اسلامى‌ رواج‌ نداشته‌ است‌؛ تنها [[سید بن طاووس|ابن‌ طاووس‌]] بر پایه روایتى‌ که‌ از [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|امام‌ زمان]] علیه السلام نقل‌ کرده‌، استناد این‌ [[سنت|سنت‌]] را به‌ [[ائمه اطهار|ائمه‌]] علیهم السلام بازگردانیده‌ است‌.
 ==منابع==
@@ سطر ۶۷: / سطر ۷۸: @@
 [[رده:آداب و سنن]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=123&avaid=3300 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج 8، مدخل استخاره] (با اندکی تلخیص) (9 اردیبهشت 1391).
 [[رده:استخاره ها]]
 [[رده:آداب و سنن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۵۴
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	استخاره، عنوانى‌ عام‌ براي‌ آن گونه‌ از آداب‌ دينى‌ كه‌ با انجام‌ دادن‌ آنها، شخص‌ انتخاب‌ احسن‌ را از خداوند مى‌طلبد.		استخاره، عنوانى‌ عام‌ براي‌ آن گونه‌ از آداب‌ دينى‌ كه‌ با انجام‌ دادن‌ آنها، شخص‌ انتخاب‌ احسن‌ را از خداوند مى‌طلبد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 استخاره، عنوانى‌ عام‌ براي‌ آن گونه‌ از آداب‌ دينى‌ كه‌ با انجام‌ دادن‌ آنها، شخص‌ انتخاب‌ احسن‌ را از خداوند مى‌طلبد.
 استخاره‌ در لغت‌، طلب‌ و خواستن‌ بهترين‌ در امري‌ است‌ اما در اصطلاح‌ دينى‌، واگذاردن‌ انتخاب‌ به‌ خداوند در كاري‌ است‌ كه‌ انسان‌ در انجام‌ دادن‌ آن‌ درنگ‌ و تأمل‌ دارد. گاه‌ در روايات‌، استخاره‌ مشاوره‌اي‌ با خداوند دانسته‌ شده‌ است‌ در منابع‌ دينى‌ از ديرگاه‌ درباره استخاره‌ گفت‌گو شده‌ و براي‌ آن‌ آدابى‌ از [[دعا]]، [[نماز]] و ذكر بيان‌ گرديده‌ است‌.
 استخاره‌ كردن‌ در امري‌ كه‌ در شرع‌ حكمى‌ روشن‌ دارد، روا نيست‌ و تنها در كارهاي‌ مباح‌ يا در انتخاب‌ ميان‌ دو مستحب‌، نيكو و پسنديده‌ است‌.
 از برخى‌ روايات‌ چنين‌ برمى‌آيد كه‌ در دوره پيش‌ از اسلام‌، نوعى‌ «استخاره‌ از الله‌» در ميان‌ عرب‌ معمول‌ بوده‌ است‌ ولى‌ درباره چگونگى‌ آن‌ شرحى‌ داده‌ نشده‌ است‌. از نخستين‌ نمونه‌هاي‌ عمل‌ به‌ استخاره‌ در دوره اسلامى‌ روايتى‌ از حضرت [[امام علی علیه السلام]] است‌، مبنى‌ بر اين كه‌ چون‌ پيامبر صلی الله علیه و آله وي‌ را به‌ يمن‌ فرستاد، او را بر بكارگيري‌ استخاره‌، آنگاه‌ كه‌ تصميم‌گيري‌ دشوار گردد، ترغيب‌ كرد.
 همچنين‌ به‌ هنگام‌ رحلت‌ حضرت‌ رسول‌ صلی الله علیه و آله و بروز اختلاف‌ نظر ميان‌ صحابه‌ در كيفيت‌ دفن‌ آن‌ حضرت‌، به‌ دنبال‌ دو كس‌ فرستادند كه‌ يكى‌ به‌ شيوة مكيان‌ زمين‌ را مى‌شكافت‌ و يكى‌ به‌روش‌ مدنيان‌ لحد مى‌ساخت‌؛ آنگاه‌ عبارت‌ «اللهم‌ خِرْلِرَسولِك‌» را بر زبان‌ آوردند و امر را بر آن‌ نهادند كه‌ هر يك‌ زودتر رسد، روش‌ او را بکار بندند.
 استخاره‌ و طلب‌ كردن‌ بهترين‌ از خداوند نزد مذاهب‌ گوناگون‌ اسلامى‌ امري‌ پسنديده‌ شمرده‌ شده‌ و در اين‌ باره‌ احاديثى‌ چند از [[پيامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله و [[ائمه اطهار]] علیهم السلام نقل‌ شده‌ است‌.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۵: @@
 گفتنى‌ است‌ كه‌ در برخى‌ منابع‌ علاوه‌ بر [[نماز]] استخاره‌ و دعا به‌ روش هاي‌ خاصى‌ نيز در اين‌ مورد اشاره‌ شده‌ كه‌ گاه‌ سنديت‌ آنها مورد بحث‌ و تأمل‌ بوده‌ است‌:
-* استخاره‌ به‌ قرآن‌:
+==استخاره‌ به‌ قرآن‌==
 نخست‌ بايد به‌ روايت‌ اليسع‌ قمى‌ از [[امام‌ صادق‌]] علیه السلام اشاره‌ كرد كه‌ به‌ موجب‌ آن‌ شخص‌ استخاره‌ كننده‌ به‌ هنگام‌ آماده‌ شدن‌ و قيام‌ براي‌ نماز، مصحف‌ را مى‌گشايد و به‌ نخستين‌ امري‌ كه‌ در آن‌ مى‌ بيند، عمل‌ مى‌كند. در شيوه‌اي‌ ديگر كه‌ طبرسى‌ بدون‌ ذكر مستند، آن‌ را آورده‌ است‌، شخص‌ پس‌ از به‌ جاي‌ آوردن‌ نماز مخصوص‌ و دعا، مصحف‌ را مى‌ گشايد و 7 برگ‌ را شمرده‌، پاسخ‌ خود را در برگ‌ هفتم‌ و سطر يازدهم‌ مى‌ جويد.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۳: @@
 ملاك‌ نهى‌ هرچه‌ باشد، برخى‌ از علما سعى‌ داشته‌اند تا فرق هايى‌ را ميان‌ تفأل‌ به‌ قرآن‌ و استخاره‌ به‌ آن‌ قائل‌ شوند. گفتنى‌ است‌ كه‌ برخى‌ از عالمان‌ اهل‌ سنت‌ نيز با پرداختن‌ به‌ مسألة تفأل‌ به‌ قرآن‌، آن‌ را به‌ دور از سنت‌ دانسته‌ و مورد نقد قرار داده‌اند.
-* استخاره‌ با رقاع‌:
+==استخاره‌ با رقاع‌==
 در يكى‌ از روشهاي‌ استخاره‌ با رقاع‌ دو دستور «اِفْعَل‌» و «لاتَفْعَل‌» بر دو رقعه‌ نوشته‌ مى‌شود و استخاره‌ كننده‌ با به‌ جاي‌ آوردن‌ آدابى‌ خاص‌ يكى‌ از آن‌ دو را برمى‌ دارد و به‌ مقتضاي‌ آن‌ عمل‌ مى‌ كند. در روشى‌ ديگر 6 رقعه‌ بكار مى‌رود و آنچه‌ در 3 رقعه‌ متفقاً دستور «افعل‌» آيد، بدان‌ عمل‌ مى‌شود.
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۹: @@
 روايت‌ نخست‌ بدون‌ ضبط اسناد به‌ يكى‌ از ائمه‌ علیهم السلام منسوب‌ گرديده‌ و روايت‌ دوم‌ از [[امام‌ صادق‌]] علیه السلام نقل‌ شده‌ است‌. ابن‌ ادريس‌ و محقق‌ حلى‌ استخاره‌ با رقاع‌ را مورد انتقاد قرار داده‌ و برگرفته‌ از اخبار غيرمعتبر دانسته‌اند. [[شيخ‌ مفيد]] نيز بر شذوذ اين‌ اخبار و ضعف‌ اسناد آن‌ اشاره‌ نموده‌ است‌ برخى‌ نيز چون‌ [[علامه حلى‌]] و [[شهيد اول‌]] (همانجا) اين‌ انتقاد را وارد ندانسته‌ اند.
-* استخاره‌ با سبحه‌ (تسبيح‌):
+==استخاره‌ با سبحه‌ (تسبيح‌)==
 در اين‌ نوع‌ استخاره‌ پس‌ از خواندن‌ دعايى‌ مخصوص‌، به‌ اندازه يك‌ قبضه‌ از تسبيح‌ را جدا كرده‌، دانه‌ ها را دو دو مى‌شمارند؛ در صورتى‌ كه‌ بازمانده‌ يك‌ باشد، امر مورد نظر را خوب‌ مى‌انگارند. بر پايه آنچه‌ شهيد اول‌ (همانجا) يادآور شده‌، اين‌ نوع‌ «استخاره‌ به‌ عدد» در سده‌هاي‌ نخستين‌ اسلامى‌ رواج‌ نداشته‌ است‌؛ تنها ابن‌ طاووس‌  بر پايه روايتى‌ كه‌ از امام‌ غايب‌ علیه السلام نقل‌ كرده‌، استناد اين‌ سنت‌ را به‌ ائمه‌ علیهم السلام بازگردانيده‌ است‌.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۰۲
سطر ۴۶:		سطر ۴۶:

	[[رده:استخاره ها]]		[[رده:استخاره ها]]
		+	[[رده:آداب و سنن]]