ازدواج عبدالله با آمنه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۷

2023-10-22T12:27:20Z

Zamani در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۹

2018-05-21T10:09:14Z

Zamani در ‏۱ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۲

2016-12-01T06:12:42Z

Saeed zamani: تغییر رده

2013-02-20T11:05:00Z

تغییر رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۲

2013-02-20T08:22:52Z

Saeed zamani در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۳۱

2013-02-20T07:31:12Z

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۱

2013-01-19T07:11:12Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۱

2013-01-19T07:11:00Z

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۱

2012-09-24T06:21:18Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-08-21T04:24:32Z

تعیین رده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب (=جوانی (رسید، نور نبوت از جبین (پیشانی) او ساطع بود. جمیع اکابر (بزرگان) و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال.
+ماجرای [[ازدواج]] حضرت [[عبدالله بن عبدالمطلب|عبداللّه بن عبدالمطلب]] با حضرت [[آمنه بنت وهب]] به گونه های مختلفی نقل شده است. در تاریخ آمده که پس از ماجرای قربانی کردن صد شتر در مقابل قربانی نکردن عبدالله، عبدالمطلب همراه عبدالله به خانه وهب بن عبد مناف رفتند که در آنروز بزرگ قبیله خود یعنی قبیله بنی زهره بود و دختر او آمنه را که در آنروز بزرگترین زنان [[قریش]] از نظر نسب و مقام بود به ازدواج عبدالله درآورد.<ref>سیره ابن هشام، ج ۱ ص ۱۵۶.</ref> البته این مطلب طبق گفته [[ابن اسحاق]] است که در [[سیره ابن اسحاق|سیره]] از وی نقل شده، ولی طبق گفته برخی دیگر، این ازدواج یک سال پس از داستان قربانی عبدالله انجام شده است.<ref>تاریخ پیامبر اسلام، محمد آیتی، ص ۴۷.</ref>
-و در روز بر هر که می گذشت، بوی مشک و عنبر از وی استشمام می کرد... و اهل [[مکه]] او را «مصباح حرم» می گفتند تا این که به تقدیر الهی، عبداللّه با صدفِ گوهرِ رسالت پناه یعنی آمنه دختر وهب بن [[عبدمناف]] بن زهرة بن کلاب بن مرّة جفت گردید...».<ref> منتهی الآمال، ج1، ص41.</ref>
+[[مسعودی]] درباره نحوه ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه می گوید: «در وقتی عبداللّه به پدرش [[عبدالمطلب]] گفت: پدر، در عالم رؤیا دیدم از «[[بطحاء]]» مکه خارج گشته، دیدم دو نور از پشتم خارج شد، یکی مشرق و دیگری مغرب را فراگرفت و آن دو نور با سرعتی زیاد بیش از زدن پلک چشم دایره وار در پشت من قرار گرفتند. عبدالمطلب فرمود: اگر رؤیای تو صادق باشد، از تو بهترین موجود جهانیان خارج می گردد... ».<ref>ر.ک: اثبات الوصیة، مسعودی، ص۱۰۶ تا ۱۰۷. </ref>
-مسعودی درباره نحوه ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه می گوید: «در وقتی عبداللّه به پدرش عبدالمطلب گفت: پدر، در عالم رؤیا دیدم از «بطحاء» [[مکه]] خارج گشته، دیدم دو نور از پشتم خارج شد: یکی مشرق و دیگری مغرب را فراگرفت و آن دو نور با سرعتی زیاد بیش از زدن پلک چشم دایره وار در پشت من قرار گرفتند.
+مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب رسید، نور [[نبوت]] از جبین او ساطع بود. جمیع اکابر و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال. و در روز بر هر که می گذشت، بوی مشک و عنبر از وی استشمام می کرد... و اهل [[مکه]] او را «مصباح حرم» می گفتند تا این که به تقدیر الهی، عبداللّه با صدفِ گوهرِ رسالت پناه یعنی آمنه دختر وهب بن [[عبدمناف]] بن زهرة بن کلاب بن مرّة جفت گردید...».<ref> منتهی الآمال، ج۱، ص۴۱.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* محمد اصغری نژاد، «حضرت آمنه؛ مادر هدایت و سعادت»، پیام زن، خرداد 1381، شماره 123.
+*"حضرت آمنه؛ مادر هدایت و سعادت"، محمد اصغری نژاد، پیام زن، خرداد ۱۳۸۱، شماره ۱۲۳.
-* سيد هاشم رسولي محلاتي، درسهايى از تاريخ تحليلى اسلام، جلد اول، صفحه 99.
+*درسهایى از تاریخ تحلیلى اسلام، سید هاشم رسولی محلاتی، جلد اول، صفحه ۹۹.
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 [[رده:عبدالله پدر پیامبر اسلام]]
 [[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب (=جوانی (رسید، نور نبوت از جبین (پیشانی) او ساطع بود. جمیع اکابر (بزرگان) و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال.
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۷: @@
 * محمد اصغری نژاد، «حضرت آمنه؛ مادر هدایت و سعادت»، پیام زن، خرداد 1381، شماره 123.
 * سيد هاشم رسولي محلاتي، درسهايى از تاريخ تحليلى اسلام، جلد اول، صفحه 99.
 [[رده:عبدالله پدر پیامبر اسلام]]
 [[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
	ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب (=جوانی (رسید، نور نبوت از جبین (پیشانی) او ساطع بود. جمیع اکابر (بزرگان) و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال.		ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب (=جوانی (رسید، نور نبوت از جبین (پیشانی) او ساطع بود. جمیع اکابر (بزرگان) و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال.

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 * سيد هاشم رسولي محلاتي، درسهايى از تاريخ تحليلى اسلام، جلد اول، صفحه 99.
-[[رده:نیاکان پیامبر]]
+[[رده:عبدالله پدر پیامبر اسلام]]
 [[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم [[شیخ عباس قمی]] در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب (=جوانی (رسید، نور نبوت از جبین (پیشانی) او ساطع بود. جمیع اکابر (بزرگان) و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال.
-ماجرای ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه به گونه های مختلفی نقل شده است. عالم فرزانه، مرحوم شیخ عباس قمی در این باره می گوید: «چون عبداللّه به سن شباب [=جوانی [رسید، نور نبوت از جبین [پیشانی] او ساطع بود. جمیع اکابر [بزرگان] و اشراف نواحی و اطراف، آرزو کردند که به او دختر دهند و نور او را بربایند. زیرا که یگانه زمان بود در حسن و جمال. و در روز بر هر که می گذشت، بوی مشک و عنبر از وی استشمام می کرد ... و اهل مکه او را «مصباح حرم» می گفتند تا اینکه به تقدیر الهی، عبداللّه با صدفِ گوهرِ رسالت پناه یعنی آمنه دختر وهب بن عبد مناف بن زهرة بن کلاب بن مرّة جفت گردید ...»<ref> منتهی الآمال، ج1، ص41. </ref>
+و در روز بر هر که می گذشت، بوی مشک و عنبر از وی استشمام می کرد... و اهل [[مکه]] او را «مصباح حرم» می گفتند تا این که به تقدیر الهی، عبداللّه با صدفِ گوهرِ رسالت پناه یعنی آمنه دختر وهب بن [[عبدمناف]] بن زهرة بن کلاب بن مرّة جفت گردید...».<ref> منتهی الآمال، ج1، ص41.</ref>
-مسعودی در باره نحوه ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه می گوید: «در وقتی عبداللّه به پدرش عبدالمطلب گفت: پدر، در عالم رؤیا دیدم از «بطحاء» مکه خارج گشته، دیدم دو نور از پشتم خارج شد: یکی مشرق و دیگری مغرب را فرا گرفت و آن دو نور با سرعتی زیاد بیش از زدن پلک چشم دایره وار در پشت من قرار گرفتند.
+مسعودی درباره نحوه ازدواج حضرت عبداللّه با حضرت آمنه می گوید: «در وقتی عبداللّه به پدرش عبدالمطلب گفت: پدر، در عالم رؤیا دیدم از «بطحاء» [[مکه]] خارج گشته، دیدم دو نور از پشتم خارج شد: یکی مشرق و دیگری مغرب را فراگرفت و آن دو نور با سرعتی زیاد بیش از زدن پلک چشم دایره وار در پشت من قرار گرفتند.
-حضرت عبدالمطلب فرمود: اگر رؤیای تو صادق باشد، از تو بهترین موجود جهانیان خارج می گردد ...»
+حضرت عبدالمطلب فرمود: اگر رؤیای تو صادق باشد، از تو بهترین موجود جهانیان خارج می گردد... پس از مدتی هفتاد تن از دانشمندان یهود با هم سوگند خوردند که از مکه خارج نشوند تا آن که عبداللّه را به قتل برسانند. در پی این تصمیم با هفتاد شمشیر زهرآلود از مکه خارج شدند. روزها در کمین و شب ها به حرکت پرداختند تا به منتهی الیه [[مکه]] رسیدند و در آنجا مستقر شدند. در یکی از آن ایام، حضرت عبداللّه در حالی که یکه و تنها بود، به قصد شکار از شهر مکه خارج گردید و به ناگاه با آن جمع برخورد کرد.
-پس از مدتی هفتاد تن از دانشمندان یهود با هم سوگند خوردند که از مکه خارج نشوند تا آنکه عبداللّه را به قتل برسانند. در پی این تصمیم با هفتاد شمشیر زهرآلود از مکه خارج شدند. روزها در کمین و شبها به حرکت پرداختند تا به منتهی الیه مکه رسیدند و در آنجا مستقر شدند. در یکی از آن ایام، حضرت عبداللّه در حالی که یکه و تنها بود، به قصد شکار از شهر مکه خارج گردید و به ناگاه با آن جمع برخورد کرد. آنان او را محاصره کرده، در صدد کشتنش برآمدند. اما در همان حوالی، پدر حضرت آمنه به نام وهب بن عبدمناف زهری حاضر بود. وقتی آن صحنه را دید، خشم و غیرت او را فرا گرفته، با خود گفت: هفتاد مرد، شخصی از مکه را که یار و یاوری ندارد، محاصره کرده اند! حتما او را کمک خواهم کرد. و سپس برای یاری عبداللّه به طرف یهودیان حمله ور شد. اما با یک توجه از رفتن باز ایستاد. دید مردانی که شبیه اهل دنیا نیستند، از آسمان به زمین آمده بر آن گروه حمله ور شدند و آنان را از بین بردند.
+آنان او را محاصره کرده، در صدد کشتنش برآمدند. اما در همان حوالی پدر حضرت آمنه به نام وهب بن [[عبدمناف]] زهری حاضر بود. وقتی آن صحنه را دید، خشم و غیرت او را فراگرفته، با خود گفت: هفتاد مرد، شخصی از مکه را که یار و یاوری ندارد، محاصره کرده اند! حتما او را کمک خواهم کرد. و سپس برای یاری عبداللّه به طرف یهودیان حمله ور شد. اما با یک توجه از رفتن بازایستاد. دید مردانی که شبیه اهل دنیا نیستند، از آسمان به زمین آمده بر آن گروه حمله ور شدند و آنان را از بین بردند.
 در پی آن ماجرا، وهب بن عبدمناف شتابان به سوی خانواده اش بازگشت و رویدادی را که مشاهده کرده بود، بازگو نمود و به همسرش گفت: نزد عبدالمطلب رفته و دخترت را برای فرزندش عرضه کن، مبادا پیش از ما افراد دیگری به این امر مبادرت کرده، موجب حسرتی بزرگ و اندوهی عظیم برای ما گردد.
-وقتی همسر وهب به نام «برّه» نزد حضرت عبدالمطلب رفت و درخواستش را عرضه کرد، او فرمود: دختری را برای فرزندم عرضه نموده ای که در میان زنان جز او صلاحیت چنین مهمی را ندارد. و سرانجام در مقابل صد شتر سرخ فام، آمنه خاتون به همسری عبداللّه در آمد.
+وقتی همسر وهب به نام «برّه» نزد حضرت عبدالمطلب رفت و درخواستش را عرضه کرد، او فرمود: دختری را برای فرزندم عرضه نموده ای که در میان زنان جز او صلاحیت چنین مهمی را ندارد و سرانجام در مقابل صد شتر سرخ فام، آمنه خاتون به همسری عبداللّه درآمد.
-گویند حضرت عبداللّه در حین ازدواج 25 یا 30 ساله بود.<ref> ر.ک: تنقیح المقال، ج3، قسم دوم، ص69 و 70. </ref>
+گویند حضرت عبداللّه در حین ازدواج 25 یا 30 ساله بود.<ref>ر.ک: تنقیح المقال، ج3، قسم دوم، ص69 و 70.</ref>
-نکته جالب توجه آنکه حضرت آمنه از جمله دخترعموهای حضرت عبداللّه بود. به هر حال وقتی عروسی آن دو بزرگوار به پایان رسید، برخی دختران قریش مریض گشته، و نیز عده ای از آنان و زنان قبایل دیگر از اینکه حضرت عبداللّه با آنان وصلت نکرده، از غصه و حسرت، جان دادند.<ref> ر.ک: اثبات الوصیة، مسعودی، ص106 تا 107. </ref>
+نکته جالب توجه آن که حضرت آمنه از جمله دخترعموهای حضرت عبداللّه بود. به هر حال وقتی عروسی آن دو بزرگوار به پایان رسید، برخی دختران قریش مریض گشته و نیز عده ای از آنان و زنان قبایل دیگر از این که حضرت عبداللّه با آنان وصلت نکرده، از غصه و حسرت، جان دادند.<ref>ر.ک: اثبات الوصیة، مسعودی، ص106 تا 107. </ref>
-== داستان علاقه فاطمه دختر مرة به عبدالله==
+بر طبق نقلى كه مرحوم [[ابن شهر آشوب]] و ديگران كرده اند.<ref>مناقب آل ابيطالب - ط قم - ج 1، ص 26. و پاورقى سيره ابن هشام ج 1، ص 156.</ref>
-بر طبق نقلى كه مرحوم [[ابن شهر آشوب]] و ديگران كرده اند. <ref> مناقب آل ابيطالب - ط قم - ج 1 ص 26. و پاورقى سيره ابن هشام ج 1 ص 156.</ref>
+در [[مكه]] زنى بود به نام: «[[فاطمه دختر مرة]]» كه كتاب ها خوانده و از اوضاع گذشته و آينده اطلاعاتى بدست آورده بود، آن زن روزى عبدالله را ديدار كرده بدو گفت: توئى آن پسرى كه پدرت صد شتر براى تو فدا كرد؟ عبدالله گفت: آرى.
-در مكه زنى بود به نام: «[[فاطمه دختر مرة]] »، كه كتاب ها خوانده و از اوضاع گذشته و آينده اطلاعاتى بدست آورده بود، آن زن روزى عبدالله را ديدار كرده بدو گفت: توئى آن پسرى كه پدرت صد شتر براى تو فدا كرد؟
+فاطمه گفت: حاضرى يكبار با من هم بستر شوى و صد شتر بگيرى؟ عبدالله نگاهى بدو كرده گفت: اگر از راه حرام چنين درخواستى دارى كه مردن براى من آسانتر از اين كار است و اگر از طريق [[حلال]] مى خواهى كه چنين طريقى هنوز فراهم نشده پس از چه راهى چنين درخواستى را مى كنى؟
-عبدالله گفت: آرى.
+عبدالله رفت و در همين خلال پدرش عبدالمطلب او را به ازدواج آمنه درآورد و پس از چندى آن زن را ديدار كرده و از روى آزمايش به دو گفت: آيا حاضرى اكنون به ازدواج من درآئى و آنچه را گفتى بدهى؟
 فاطمه نگاهى به صورت عبدالله كرد و گفت: حالا نه، زيرا آن نورى كه در صورت داشتى رفته، سپس از او پرسيد: پس از آن گفتگوى پيشين تو چه كردى؟
-عبدالله داستان ازدواج خود را با آمنه براى او تعريف كرد، فاطمه گفت: من آن روز در چهره تو نور [[نبوت]] را مشاهده كردم و مشتاق بودم كه اين نور در رحم من قرار گيرد ولى خدا نخواست، و اراده فرمود آن را در جاى ديگرى بنهد، و سپس چند شعر نيز به عنوان تاسف سرود.
+عبدالله داستان ازدواج خود را با آمنه براى او تعريف كرد، فاطمه گفت: من آن روز در چهره تو نور [[نبوت]] را مشاهده كردم و مشتاق بودم كه اين نور در رحم من قرار گيرد ولى خدا نخواست و اراده فرمود آن را در جاى ديگرى بنهد و سپس چند شعر نيز به عنوان تاسف سرود.
 ==پانویس==
@@ سطر ۴۱: / سطر ۳۵: @@
 ==منابع==
-محمد اصغری نژاد، «حضرت آمنه؛ مادر هدایت وسعادت»، پیام زن، خرداد 1381، شماره 123
+* محمد اصغری نژاد، «حضرت آمنه؛ مادر هدایت و سعادت»، پیام زن، خرداد 1381، شماره 123.
+* سيد هاشم رسولي محلاتي، درسهايى از تاريخ تحليلى اسلام، جلد اول، صفحه 99.
 [[رده:نیاکان پیامبر]]
 [[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==ازدواج عبدالله با آمنه==~~
−
	يك داستان جنجالى در تاريخ آمده كه برخى از نويسندگان حرفه اى هم آن را پر و بال داده و به صورت مبتذلى در آورده و سوژه اى بدست برخى دشمنان مغرض [[اسلام]] داده، از اين رو برخى در اصل آن ترديد كرده و آن را ساخته و پرداخته دست دشمنان دانسته اند.		يك داستان جنجالى در تاريخ آمده كه برخى از نويسندگان حرفه اى هم آن را پر و بال داده و به صورت مبتذلى در آورده و سوژه اى بدست برخى دشمنان مغرض [[اسلام]] داده، از اين رو برخى در اصل آن ترديد كرده و آن را ساخته و پرداخته دست دشمنان دانسته اند.

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 معيار هاى خانواده آمنه نيز بر اساس ماديات نبود، بلكه به [[كمال و عظمت روحى]] و معنوى خانواده عبدالله توجه داشتند.
-. ميزان [[مهريه]] به گواهى تاريخ پدر آمنه، پس از [[مراسم خواستگارى]]، به  عبدالمطلب گفت: «دخترم هديه  اى است  به فرزند شما; هيچ مهرى نمى  خواهيم».
+. ميزان [[مهريه]] به گواهى تاريخ پدر آمنه، پس از مراسم خواستگارى، به  عبدالمطلب گفت: «دخترم هديه  اى است  به فرزند شما; هيچ مهرى نمى  خواهيم».
 عبدالمطلب گفت: «خداوند تو را جزاى خير دهد، دختر بايد مهر داشته باشد و كسانى از بستگان ما نيز بايد ميان ما گواه باشند».

@@ سطر ۹۷: / سطر ۹۷: @@
 ==پانویس ==
 <references />
- ها