ارتباط نبوت و امامت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۲

2023-10-12T06:32:32Z

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-11T09:59:23Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۳۱

2015-02-01T11:31:31Z

کریمی در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۳۴

2014-10-17T05:34:30Z

کریمی در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۳۳

2014-10-17T05:33:40Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-12-06T07:47:41Z

تعیین رده

Saeed zamani: نبوت و امامت را به ارتباط نبوت و امامت منتقل کرد

2012-12-06T07:46:54Z

نبوت و امامت را به ارتباط نبوت و امامت منتقل کرد

Saeed zamani: تعیین رده

2012-12-06T07:46:18Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' ...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:24:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: نبوت، امامت، اثبات نبوت، ضرورت وجود انبیاء، اعتقادات، ' /> ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

نبوت و امامت دو اصل از اصول پنج‌گانه مذهب حقه [[شیعه]] است. نبی و امام در اعتقاد شیعه در بسیاری از شئون همچون خلافت الهی، واسطه فیض بودن، عصمت، حجت بودن، علم لدنی، مسئولیت رهبری جامعه با یکدیگر اشتراک دارند.

'''معنای نبوت:'''

پیامبر عبارت از انسانی است که از خدای تعالی بی میانجی‌گری بشری دیگر خبر می‌دهد.<ref> شرح باب حادی عشر از [[علامه حلی]]، فاضل مقداد، ترجمه و تصحیح و توضیح علی‌اصغر حلبی، انتشارات اساتیر، تهران، 1373 ش، ص 139.</ref>

'''اثبات نبوت از زبان امام صادق علیه‌السلام:'''

[[هشام بن حكم]] گويد: [[امام صادق]] علیه‌السلام بزنديقى كه پرسيد: پيغمبران و رسولان را از چه راه ثابت مي‌كنى؟ فرمود: چون ثابت كرديم كه ما آفريننده و صانعى داريم كه از ما و تمام مخلوق برتر و با [[حكمت]] و رفعت است و روا نباشد كه خلقش او را به بينند و لمس كنند و بى واسطه با يكديگر برخورد و مباحثه كنند، ثابت شد كه براى او سفيرانى در ميان خلقش باشند كه خواست او را براى مخلوق و بندگانش بيان كنند و ايشان را به مصالح و منافعشان و موجبات تباه و فنايشان رهبرى نمايند، پس وجود امر و نهى كنندگان و تقرير نمايندگان از طرف خداى حكيم دانا در ميان خلقش ثابت گشت و ايشان همان پيغمبران و برگزيده هاى خلق او باشند، حكيمانى هستند كه به حكمت تربيت شده و به حكمت مبعوث گشته اند، با آن كه در خلقت و اندام با مردم شريكند در احوال و اخلاق شريك ايشان نباشند. از جانب خداى حكيم دانا به حكمت مؤيد باشند، سپس آمدن پيغمبران در هر عصر و زمانى به سبب دلائل و براهينى كه آوردند ثابت شود، تا زمين خدا از حجتى كه بر صدق گفتار و جواز عدالتش نشانه اى داشته باشد، خالى نماند.<ref> اصول کافی، ترجمه مصطفوی، کتاب حجت، باب ناگزیری از حجت، حدیث 1.</ref>

'''معنای امامت:'''

امامت آن است که شخص به گونه‌ای باشد که غیر او به او اقتدا کند به این صورت که اعمال و رفتار و گفتار خود را با قصد تبعیت با افعال و گفتار او تطبیق دهد.<ref> المیزان، ج 1، ص 271.</ref>

کسى که متصدى حفظ و نگهدارى دين آسمانى است و از جانب خدا به اين سمت اختصاص يافته «امام» ناميده مى شود. چنان که کسى که حامل روح [[وحى]] و نبوت و متصدى اخذ و دريافت [[احکام]] و شرايع آسمانى از جانب خدا مى باشد «نبى» نام دارد.<ref> [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>

'''فرق ميان نبى و امام:'''

* 1. [[علامه طباطبائی]] علیه الرحمه مطابق با آیاتی همچون «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و آیات مربوط امر الهی تبیین می‌نمایند که: امام هدایت کننده‌ای است که به امری ملکوتی که همنشین اوست هدایت می‌کند و به حسب باطن نحوی ولایت بر مردم در اعمالشان دارد و هدایتش، رساندن آن‌ها به مطلوب به امرالله است نه مجرد ارائه طریق که شان نبی و رسول و هر مومنی است که به خدای سبحان با نصیحت و موعظه هدایت می‌کند.<ref> الميزان في تفسير القرآن، ج 1، ص 272.</ref>

* 2. دريافت داشتن [[احکام]] و شرايع آسمانى به واسطه پيغمبران انجام مى گيرد، لازم نیست که استمرار و همیشگی داشته و از اين رو لزوم ندارد پيوسته پيغمبرى در ميان بشر وجود داشته باشد ولى وجود امام که نگهدارنده دين آسمانى است، پيوسته در ميان بشر لازم است و هرگز جامعه بشرى از وجود امام خالى نمى شود، بشناسند يا نشناسند.<ref> [http:www.ahlolbait.ir/dlibrary/advanced_search#http:www.ahlolbait.ir/c/iframe/proxy?p_l_id=780460&p_p_id=48_INSTANCE_tLS0& شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>

'''امکان جمع شدن نبوت و امامت در یک نفر:'''<ref> [http:www.ahlolbait.ir/dlibrary/advanced_search#http:www.ahlolbait.ir/c/iframe/proxy?p_l_id=780460&p_p_id=48_INSTANCE_tLS0& شیعه در اسلام].</ref>

نبوت و امامت گاهى جمع مى شود و يک فرد داراى هر دو منصب پيغمبرى و پيشوايى (اخذ شريعت آسمانى و حفظ بيان آن) مى شود و گاهى از هم جدا مى شوند، چنان که در ازمنه اى که از پيغمبران خالى است در هر عصر امام حقى وجود دارد و بديهى است عدد پيغمبران خدا محدود و هميشه وجود نداشته اند.

خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به کلمه هايى امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».

و مى فرمايد: «وجعلناهم ائمة يهدون بامرنا؛<ref> [[ سوره انبياء]]، آیه 73.</ref> و ما ايشان را پيشوايانى قرار داديم که به امر ما هدايت و رهبرى مى کردند».

==پانویس ==
<references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نبوت و امامت دو اصل از اصول پنج‌گانه مذهب حقه [[شیعه]] است. نبی و امام در اعتقاد شیعه در بسیاری از شئون همچون خلافت الهی، واسطه فیض بودن، عصمت، حجت بودن، علم لدنی، مسئولیت رهبری جامعه با یکدیگر اشتراک دارند.
+[[نبوت]] و [[امامت]] دو اصل از [[اصول دین|اصول]] پنج‌گانه مذهب حقه [[شیعه]] است. نبی و [[امام]] در اعتقاد شیعه در بسیاری از شئون همچون [[خلافت]] الهی، واسطه فیض بودن، [[عصمت]]، [[حجت]] بودن، علم لدنی و مسئولیت رهبری جامعه با یکدیگر اشتراک دارند.
-== معنای نبوت ==
+*[[علامه طباطبائی]] مطابق با آیاتی همچون {{متن قرآن|«وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنا»}} و آیات مربوط به امر الهی، بیان می‌کند که: امام هدایت کننده‌ای است که به امری ملکوتی که همنشین اوست هدایت می‌کند و به حسب باطن، نحوی [[ولایت]] بر مردم در اعمالشان دارد و هدایتش، رساندن آن‌ها به مطلوب به امرالله است، نه مجرد ارائه طریق که شأن نبی و رسول و هر مومنی است که به خدای سبحان با نصیحت و موعظه هدایت می‌کند.<ref> المیزان فی تفسیر القرآن، ج  ۱، ص ۲۷۲.</ref>
-== معنای امامت ==
+==امکان جمع شدن نبوت و امامت==
-کسى که متصدى حفظ و نگهدارى دين آسمانى است و از جانب خدا به اين سمت اختصاص يافته «امام» ناميده مى شود. چنان که کسى که حامل روح [[وحى]] و نبوت و متصدى اخذ و دريافت [[احکام]] و شرايع آسمانى از جانب خدا مى باشد «نبى» نام دارد.<ref> [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>
+[[نبوت]] و [[امامت]] گاهى در یک نفر جمع مى شود و یک فرد داراى هر دو منصب پیغمبرى و پیشوایى (اخذ [[شریعت]] آسمانى و حفظ بیان آن) مى شود و گاهى از هم جدا مى شوند، چنانکه در زمانهایى که از پیغمبران خالى است، در هر عصر [[امام]] حقى وجود دارد و بدیهى است عدد پیغمبران خدا محدود بوده و همیشه وجود نداشته اند.
-== فرق ميان نبى و امام ==
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وجعلناهُم ائمةً یَهدون بِاَمرِنا»}}؛<ref> [[سوره انبیاء]]، آیه ۷۳.</ref> و ما ایشان را پیشوایانى قرار دادیم که به امر ما هدایت و رهبرى مى کردند.<ref>
-* 1. [[علامه طباطبائی]] علیه الرحمه مطابق با آیاتی همچون «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و آیات مربوط امر الهی تبیین می‌نمایند که: امام هدایت کننده‌ای است که به امری ملکوتی که همنشین اوست هدایت می‌کند و به حسب باطن نحوی ولایت بر مردم در اعمالشان دارد و هدایتش، رساندن آن‌ها به مطلوب به امرالله است نه مجرد ارائه طریق که شان نبی و رسول و هر مومنی است که به خدای سبحان با نصیحت و موعظه هدایت می‌کند.<ref> الميزان في تفسير القرآن، ج  1، ص 272.</ref>
+[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>
-* 2. دريافت داشتن [[احکام]] و شرايع آسمانى به واسطه پيغمبران انجام مى گيرد، لازم نیست که استمرار و همیشگی داشته و از اين رو لزوم ندارد پيوسته پيغمبرى در ميان بشر وجود داشته باشد ولى وجود امام که نگهدارنده دين آسمانى است، پيوسته در ميان بشر لازم است و هرگز جامعه بشرى از وجود امام خالى نمى شود، بشناسند يا نشناسند.<ref> [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>
+==پانویس==
 <references />
 {{سنجش کیفی
@@ سطر ۴۲: / سطر ۳۵: @@
 |رده= دارد
 }}
+[[رده:اعتقادات]]
 [[رده:نبوت]]
 [[رده:امامت]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نبوت و امامت دو اصل از اصول پنج‌گانه مذهب حقه [[شیعه]] است. نبی و امام در اعتقاد شیعه در بسیاری از شئون همچون خلافت الهی، واسطه فیض بودن، عصمت، حجت بودن، علم لدنی، مسئولیت رهبری جامعه با یکدیگر اشتراک دارند.
 == معنای نبوت ==
 پیامبر عبارت از انسانی است که از خدای تعالی بی میانجی‌گری بشری دیگر خبر می‌دهد.<ref> شرح باب حادی عشر از [[علامه حلی]]، فاضل مقداد، ترجمه و تصحیح و توضیح علی‌اصغر حلبی، انتشارات اساتیر، تهران، 1373 ش، ص 139.</ref>
 == معنای امامت ==
 امامت آن است که شخص به گونه‌ای باشد که غیر او به او اقتدا کند به این صورت که اعمال و رفتار و گفتار خود را با قصد تبعیت با افعال و گفتار او تطبیق دهد.<ref> المیزان، ج 1، ص 271.</ref>
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۴: @@
 == فرق ميان نبى و امام ==
 * 1. [[علامه طباطبائی]] علیه الرحمه مطابق با آیاتی همچون «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و آیات مربوط امر الهی تبیین می‌نمایند که: امام هدایت کننده‌ای است که به امری ملکوتی که همنشین اوست هدایت می‌کند و به حسب باطن نحوی ولایت بر مردم در اعمالشان دارد و هدایتش، رساندن آن‌ها به مطلوب به امرالله است نه مجرد ارائه طریق که شان نبی و رسول و هر مومنی است که به خدای سبحان با نصیحت و موعظه هدایت می‌کند.<ref> الميزان في تفسير القرآن، ج  1، ص 272.</ref>
@@ سطر ۳۱: / سطر ۲۹: @@
 ==پانویس ==
 <references />
 [[رده:نبوت]]
 [[رده:امامت]]

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 * 1. [[علامه طباطبائی]] علیه الرحمه مطابق با آیاتی همچون «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و آیات مربوط امر الهی تبیین می‌نمایند که: امام هدایت کننده‌ای است که به امری ملکوتی که همنشین اوست هدایت می‌کند و به حسب باطن نحوی ولایت بر مردم در اعمالشان دارد و هدایتش، رساندن آن‌ها به مطلوب به امرالله است نه مجرد ارائه طریق که شان نبی و رسول و هر مومنی است که به خدای سبحان با نصیحت و موعظه هدایت می‌کند.<ref> الميزان في تفسير القرآن، ج  1، ص 272.</ref>
-* 2. دريافت داشتن [[احکام]] و شرايع آسمانى به واسطه پيغمبران انجام مى گيرد، لازم نیست که استمرار و همیشگی داشته و از اين رو لزوم ندارد پيوسته پيغمبرى در ميان بشر وجود داشته باشد ولى وجود امام که نگهدارنده دين آسمانى است، پيوسته در ميان بشر لازم است و هرگز جامعه بشرى از وجود امام خالى نمى شود، بشناسند يا نشناسند.<ref> [http:<I>www.ahlolbait.ir/dlibrary/advanced_search#http:</I>www.ahlolbait.ir/c/iframe/proxy?p_l_id=780460&p_p_id=48_INSTANCE_tLS0& شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>
+* 2. دريافت داشتن [[احکام]] و شرايع آسمانى به واسطه پيغمبران انجام مى گيرد، لازم نیست که استمرار و همیشگی داشته و از اين رو لزوم ندارد پيوسته پيغمبرى در ميان بشر وجود داشته باشد ولى وجود امام که نگهدارنده دين آسمانى است، پيوسته در ميان بشر لازم است و هرگز جامعه بشرى از وجود امام خالى نمى شود، بشناسند يا نشناسند.<ref> [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref>
-== امکان جمع شدن نبوت و امامت در یک نفر<ref> [http:<I>www.ahlolbait.ir/dlibrary/advanced_search#http:</I>www.ahlolbait.ir/c/iframe/proxy?p_l_id=780460&p_p_id=48_INSTANCE_tLS0& شیعه در اسلام].</ref> ==
+== امکان جمع شدن نبوت و امامت در یک نفر<ref> [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/50280/%D8%B4%D9%8A%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/preview/2600/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8/&sa=false&#!page=51 شیعه در اسلام، علامه طباطبائی].</ref> ==
 نبوت و امامت گاهى جمع مى شود و يک فرد داراى هر دو منصب پيغمبرى و پيشوايى (اخذ شريعت آسمانى و حفظ بيان آن) مى شود و گاهى از هم جدا مى شوند، چنان که در ازمنه اى که از پيغمبران خالى است در هر عصر امام حقى وجود دارد و بديهى است عدد پيغمبران خدا محدود و هميشه وجود نداشته اند.
-خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به «[[کلمات]]» امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
+خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به «کلمات» امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
 و مى فرمايد: «وجعلناهم ائمة يهدون بامرنا؛<ref> [[سوره انبياء]]، آیه 73.</ref> و ما ايشان را پيشوايانى قرار داديم که به امر ما هدايت و رهبرى مى کردند».

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 نبوت و امامت گاهى جمع مى شود و يک فرد داراى هر دو منصب پيغمبرى و پيشوايى (اخذ شريعت آسمانى و حفظ بيان آن) مى شود و گاهى از هم جدا مى شوند، چنان که در ازمنه اى که از پيغمبران خالى است در هر عصر امام حقى وجود دارد و بديهى است عدد پيغمبران خدا محدود و هميشه وجود نداشته اند.
-خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به [[کلمات]] امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
+خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به «[[کلمات]]» امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
 و مى فرمايد: «وجعلناهم ائمة يهدون بامرنا؛<ref> [[سوره انبياء]]، آیه 73.</ref> و ما ايشان را پيشوايانى قرار داديم که به امر ما هدايت و رهبرى مى کردند».

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 نبوت و امامت گاهى جمع مى شود و يک فرد داراى هر دو منصب پيغمبرى و پيشوايى (اخذ شريعت آسمانى و حفظ بيان آن) مى شود و گاهى از هم جدا مى شوند، چنان که در ازمنه اى که از پيغمبران خالى است در هر عصر امام حقى وجود دارد و بديهى است عدد پيغمبران خدا محدود و هميشه وجود نداشته اند.
-خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به کلمه هايى امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
+خداى متعال در کتاب خود جمعى از پيغمبران را به امامت  معرفى فرموده است. چنان که درباره [[حضرت ابراهيم]] علیه‌السلام مى فرمايد: «و اذ ابتلى ابراهيم ربه بکلمات فاتمهن قال انى جاعلک للناس اماما قال و من ذريتى قال لاينال عهدى الظالمين؛<ref> [[سوره بقره]]، آیه 124.</ref> وقتى که خداى ابراهيم او را به [[کلمات]] امتحان کرد پس آن‌ها را تمام کرده و به آخر رسانيد، فرمود: من تو را براى مردم امام و پيشوا قرار مى دهم، ابراهيم گفت و از فرزندان من، فرمود عهد و فرمان من به ستمکاران نمى رسد».
 و مى فرمايد: «وجعلناهم ائمة يهدون بامرنا؛<ref> [[سوره انبياء]]، آیه 73.</ref> و ما ايشان را پيشوايانى قرار داديم که به امر ما هدايت و رهبرى مى کردند».

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۶
(بدون تفاوت)