احمد بن محمد بن مطهر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۲

2023-09-17T12:02:08Z

بهنام در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۱۹

2016-01-02T06:19:47Z

شهاب در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۹

2012-07-16T13:39:23Z

Saeed zamani: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}}
2012-07-16T13:15:18Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: یاران امام حسن عسکری علیه السلام، احمد ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
{{بخشی از یک کتاب}}

[[شيخ صدوق]] تعبير كرده از او به صاحب ابى محمد عليه السلام، شيخ ما در خاتمه (مستدرك)<ref> مستدرك الوسائل، 3/555، 557.</ref> فرموده كه مراد از (صاحب) آن نيست كه از اصحاب حضرت [[امام حسن عسکری]] عليه السلام باشد و بس، بلكه آن‌ چه ظاهر شده براى ما آن است كه او قائم بر امور آن حضرت بود و رسيدگى در كارهاى آن جناب داشت و اين كاشف است از مرتبه‌اى كه فوق [[عدالت]] است.<ref> ر.ك: تنقيح المقال، 1/94.</ref>

و روايت كرده ثقه ثبت على بن الحسين مسعودى در (اثبات الوصية) از حميرى از احمد بن اسحاق كه گفت: داخل شدم بر حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام فرمود به من اى احمد! چگونه بود حال شما در آن چيزى كه مردم در او شك و ريب كردند؟ گفتم: اى آقاى من! وقتى كه رسيد به ما كاغذى كه در آن بود خبر سيد ما و ولادت او يعنى حضرت حجت عليه السلام، نماند از ما مردى و زنى و پسرى كه داراى فهم باشد مگر آن كه قايل به [[حق]] شد، حضرت عسكرى عليه السلام فرمود: آيا ندانستيد شما كه زمين خالى نمى‌ماند از حجتى از جانب خدا؟ پس امر كرد حضرت عسكرى عليه السلام والده خود را به [[حج]] در سنه دويست و پنجاه و نه و خبر داد او را به آن چه به او مى‌رسد در سال شصت يعنى خبر فوت خود را در سنه دويست و شصت به والده‌اش داد و حاضر كرد حضرت صاحب الامر عليه السلام را و وصيت كرد به او و تسليم كرد به آن حضرت اسم اعظم را و مواريث و سلاح را و بيرون شد والده حضرت عسكرى عليه السلام با حضرت صاحب عليه السلام به سوى [[مكه]] و ابوعلى احمد بن محمد بن مطهر متولى كارهاى ايشان بود. پس چون رسيدند به بعضى از منازل ملاقات كردند قافله‌هايى از اعراب را پس خبر دادند ايشان را به شدت خوف و كمى آب، پس برگشتند.

بيشتر مردم مگر آن‌هايى كه در ناحيه<ref> شيخ كفعمى فرموده كه (ناحيه) هر مكانى است كه صاحب الامر عليه السلام در آن‌جا بود در [[غيبت صغرى]] و وكلاء تردد مى‌كردند در آنجا به نزد آن جناب. ([[شيخ عباس قمى]] رحمه الله).</ref> بودند كه ايشان رفتند و سالم ماندند<ref> اثبات الوصية، ص 256.</ref> و روايت شده كه وارد شد برايشان امر حضرت عسكرى عليه السلام به آن كه بروند و برنگردند و ظاهر است كه آن كسى را كه امام عليه السلام قائم بر امور اهل خود قرار مى‌دهد كه در ايشان است مادر خود و كسى كه مثل او است در اين سفر بزرگ و طولانى لابد بايد در مقام رفيع باشد از وثاقت و امانت و فطانت؛ «وَ مِنْ هذا الْخَبَرِ يَتَبَيَّنُ اِجْمالُ ما فِى الكافى مِنْ بابِ مَوْلِد اَبى مُحَمَّدٍ عليه السلام باَسنادِهِ عنْ اَبى علىّ الْمطهَّرى اِنَّهُ كتبَ اِلَيهِ عليه السلام بِالْقادِسِيَّةِ يُعْلِمُهُ اِنصرافَ الناسِ وَ اِنَّهُ يخافُ الْعَطَشُ فَكَتَبَ عليه السلام اِمْضُوا وَلاخَوْفٌ عَلَيْكُم ان شاءَ اللّه فَمَضُوا سالِمينَ وَالْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعالَمينَ».<ref> مستدرك الوسائل، 3/555.</ref>

==پانویس ==
<references />
===منبع===

حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب سيزدهم: در تاريخ امام يازدهم

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+'''«احمد بن محمد بن مطهر»'''، از راویان موثق [[شیعه]] در قرن سوم قمری و از اصحاب [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکری]] (علیه السلام) است. از او به عنوان «صاحب ابى محمد» یاد می‌کنند و این لقب نشان دهنده جایگاه نزدیک او نسبت به امام عسکرى (علیه السلام) است. اطمینان و اعتماد آن حضرت به احمد، آن چنان بوده که او را به عنوان مسئول اداره امور خود و رسیدگى به کارها برگزیده بود.
-== سرپرستی احمد بن محمد بن مطهر==
+==صحابی امام عسکری==
-روايت كرده ثقه ثبت على بن الحسين مسعودى در (اثبات الوصية) از حميرى از احمد بن اسحاق كه گفت: داخل شدم بر حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام فرمود به من اى احمد! چگونه بود حال شما در آن چيزى كه مردم در او شك و ريب كردند؟ گفتم: اى آقاى من! وقتى كه رسيد به ما كاغذى كه در آن بود خبر سيد ما و ولادت او يعنى حضرت حجت عليه السلام، نماند از ما مردى و زنى و پسرى كه داراى فهم باشد مگر آن كه قايل به [[حق]] شد، حضرت عسكرى عليه السلام فرمود: آيا ندانستيد شما كه زمين خالى نمى‌ماند از حجتى از جانب خدا؟ پس امر كرد حضرت عسكرى عليه السلام والده خود را به [[حج]] در سنه دويست و پنجاه و نه و خبر داد او را به آن چه به او مى‌رسد در سال شصت يعنى خبر فوت خود را در سنه دويست و شصت به والده‌اش داد و حاضر كرد حضرت صاحب الامر عليه السلام را و وصيت كرد به او و تسليم كرد به آن حضرت اسم اعظم را و مواريث و سلاح را و بيرون شد والده حضرت عسكرى عليه السلام با حضرت صاحب عليه السلام به سوى [[مكه]] و ابوعلى احمد بن محمد بن مطهر متولى كارهاى ايشان بود. پس چون رسيدند به بعضى از منازل ملاقات كردند قافله‌هايى از اعراب را پس خبر دادند ايشان را به شدت خوف و كمى آب، پس برگشتند.
+[[مسعودی|مسعودى]] در «اثبات الوصیة» روایت کرده از حمیرى از [[احمد بن اسحاق اشعری قمی|احمد بن اسحاق]] که گفت: داخل شدم بر [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکرى]] علیه السلام، فرمود به من اى احمد! چگونه بود حال شما در آن چیزى که مردم در او شک و ریب کردند؟ گفتم: اى آقاى من! وقتى که رسید به ما کاغذى که در آن بود خبر سید ما و ولادت او یعنى [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت حجت]] علیه السلام، نماند از ما مردى و زنى و پسرى که داراى فهم باشد مگر آن که قایل به [[حق]] شد، حضرت عسکرى علیه السلام فرمود: آیا ندانستید شما که زمین خالى نمى‌ماند از حجتى از جانب خدا؟
-بيشتر مردم مگر آن‌هايى كه در ناحيه<ref> شيخ كفعمى فرموده كه (ناحيه) هر مكانى است كه صاحب الامر عليه السلام در آن‌جا بود در [[غيبت صغرى]] و وكلاء تردد مى‌كردند در آنجا به نزد آن جناب. ([[شيخ عباس قمى]] رحمه الله).</ref> بودند كه ايشان رفتند و سالم ماندند<ref> اثبات الوصية، ص 256.</ref> و روايت شده كه وارد شد برايشان امر حضرت عسكرى عليه السلام به آن كه بروند و برنگردند و ظاهر است كه آن كسى را كه امام عليه السلام قائم بر امور اهل خود قرار مى‌دهد كه در ايشان است مادر خود و كسى كه مثل او است در اين سفر بزرگ و طولانى لابد بايد در مقام رفيع باشد از وثاقت و امانت و فطانت؛ «وَ مِنْ هذا الْخَبَرِ يَتَبَيَّنُ اِجْمالُ ما فِى الكافى مِنْ بابِ مَوْلِد اَبى مُحَمَّدٍ عليه السلام باَسنادِهِ عنْ اَبى علىّ الْمطهَّرى اِنَّهُ كتبَ اِلَيهِ عليه السلام بِالْقادِسِيَّةِ يُعْلِمُهُ اِنصرافَ الناسِ وَ اِنَّهُ يخافُ الْعَطَشُ فَكَتَبَ عليه السلام اِمْضُوا وَلاخَوْفٌ عَلَيْكُم ان شاءَ اللّه فَمَضُوا سالِمينَ وَالْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعالَمينَ».<ref> مستدرك الوسائل، 3/555.</ref>
+پس امر کرد حضرت عسکرى علیه السلام والده خود را به [[حج]] در سنه ۲۵۹ ق. و خبر داد او را به آن چه به او مى‌رسد در سال بعد یعنى خبر فوت خود را در سنه ۲۶۰ ق. به والده‌اش داد و حاضر کرد [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت صاحب الامر]] علیه السلام را و وصیت کرد به او و تسلیم کرد به آن حضرت [[اسم اعظم]] را و مواریث و سلاح را و بیرون شد والده حضرت عسکرى علیه السلام با حضرت صاحب علیه السلام به سوى [[مکه]] و '''ابوعلى احمد بن محمد بن مطهر''' متولى کارهاى ایشان بود. پس چون رسیدند به بعضى از منازل، ملاقات کردند قافله‌هایى از اعراب را. پس خبر دادند ایشان را به شدت خوف و کمى آب، پس برگشتند بیشتر مردم مگر آن‌هایى که در ناحیه<ref> شیخ کفعمى فرموده که «ناحیه» هر مکانى است که صاحب الامر علیه السلام در آن‌جا بود در غیبت صغرى و وکلاء تردد مى‌کردند در آنجا به نزد آن جناب. (شیخ عباس قمى رحمه الله).</ref> بودند که ایشان رفتند و سالم ماندند.<ref> اثبات الوصیة، ص ۲۵۶.</ref> و روایت شده که وارد شد برایشان امر حضرت عسکرى علیه السلام به آن که بروند و برنگردند.
-==پانویس ==
+و ظاهر است که آن کسى را که امام علیه السلام قائم بر امور اهل خود قرار مى‌دهد - که در ایشان است مادر خود و کسى که مثل او است در این سفر بزرگ و طولانى -، لابد باید در مقام رفیع باشد از وثاقت و [[امانت‌داری|امانت]] و فطانت.<ref> مستدرک الوسائل، ج۳ ص۵۵۵.</ref>
 <references />
 ==منابع==
-حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب سيزدهم: در تاريخ امام يازدهم
+* شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت دوم، باب سيزدهم: در تاريخ امام يازدهم.
-[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
+* "طریق شیخ صدوق به احمد بن محمد بن مطهر"، پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، بازیابی ۱۳۹۶/۱۱/۱۸.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۳۹
سطر ۱۵:		سطر ۱۵:

	حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب سيزدهم: در تاريخ امام يازدهم		حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب سيزدهم: در تاريخ امام يازدهم
		+	[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]