اجداد رسول خدا (ص) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲

2023-08-19T11:32:39Z

مهدی موسوی در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۶

2023-08-19T11:16:07Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۳

2023-08-19T10:03:49Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۴

2021-08-01T13:14:06Z

Zamani در ‏۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۲

2021-08-01T13:12:13Z

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-06T04:17:03Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani: Zamani صفحهٔ اجداد رسول خدا(ص) را به اجداد رسول خدا (ص) منتقل کرد

2016-08-01T07:44:06Z

Zamani صفحهٔ اجداد رسول خدا(ص) را به اجداد رسول خدا (ص) منتقل کرد

سید مهدی خدایی در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۷:۳۶

2015-12-25T17:36:16Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: ترتیب منطقی

2013-04-27T06:28:04Z

ترتیب منطقی

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۱۰

2012-12-26T07:10:51Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نسب [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه وآله به [[حضرت اسماعیل]] فرزند [[حضرت ابراهیم]] علیهماالسلام می‌رسد.<ref>ابن‌ هشام‌، السیره النبویة، ج۱، ص۴</ref> نیاکان پیامبر تا بیست و یک پشت - تا به عدنان - ذکر شده‌ است، اما از عدنان تا حضرت اسماعیل درست روشن نیست. به اتفاق علمای [[شیعه]]، پدران [[رسول خدا]] صلى الله ‌علیه وآله تا [[حضرت آدم]] همگی [[توحید|موحّد]] بوده‌‌اند.
+نسب [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه وآله به [[حضرت اسماعیل]] فرزند [[حضرت ابراهیم]] علیهماالسلام می‌رسد.<ref>ابن‌ هشام‌، السیره النبویة، ج۱، ص۴</ref> نیاکان رسول خدا تا بیست و یک پشت - تا به عدنان - ذکر شده‌ است، اما از عدنان تا حضرت اسماعیل درست روشن نیست. به اتفاق علمای [[شیعه]]، اجداد پیامبر اکرم تا [[حضرت آدم]] همگی [[توحید|موحّد]] بوده‌‌اند.
 ==شرح حال اجداد پیامبر==
-نیاکان پیامبر تا بیست و یک پشت شناخته شده‌اند. بدین گونه: [[عبدالله بن عبدالمطلب|عبدالله]]، [[عبدالمطلب]]، [[هاشم]]، [[عبدمناف]]، [[قصی بن کلاب|قُصىّ]]، کلاب، مره، کعب، لؤى، غالب، فهر، مالک، نضر، کنانه، خزیمه، مدرکه، الیاس، مضر، نزار، معد، عدنان. اما از عدنان تا حضرت اسماعیل درست روشن نیست.<ref>علی دوانی، تاریخ اسلام از آغاز تا هجرت.</ref> [[ابن عباس]] از [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله روایت کرده که ایشان فرمودند: هر گاه نسب من به عدنان رسید، توقف کنید.<ref>بحار الأنوار، مجلسی، ج۱۵، ص۱۰۵</ref> در صورت درست بودن این روایت، علت آن می‌تواند این باشد که بین نسابین آن زمان هم در ترتیب اجداد پیامبر تا حضرت اسماعیل اختلاف بوده است و پیامبر برای دفع این اختلاف، ذکر نسبشان را از عدنان به بعد نهی کرده‌اند. اما آنچه همه نسب دانان اتفاق دارند، آن است که نسب عدنان به حضرت اسماعیل علیه السلام می‌رسد.
+نیاکان پیامبر تا بیست و یک پشت شناخته شده‌اند. بدین گونه: [[عبدالله بن عبدالمطلب|عبدالله]]، [[عبدالمطلب]]، [[هاشم]]، [[عبدمناف]]، [[قصی بن کلاب|قُصىّ]]، کلاب، مره، کعب، لؤى، غالب، فهر، مالک، نضر، کنانه، خزیمه، مدرکه، الیاس، مضر، نزار، معد، عدنان. اما از عدنان تا حضرت اسماعیل درست روشن نیست.<ref>علی دوانی، تاریخ اسلام از آغاز تا هجرت.</ref>
 شرح حال اجداد [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله از جد بیستم یعنى «عدنان»، بدین شرح است:
@@ سطر ۱۰۵: / سطر ۱۰۷: @@
 عبدالمطلب علاقه سرشارى به «[[پیامبر اسلام|محمد]]» نوه عظیم الشان خود داشت و بارها سفارش او را به فرزندانش مى نمود و مى گفت: او آینده اى درخشان دارد (و انّ لَه لَشأنا عظیما).
-==دین اجداد پیامبر ==
+==دین اجداد پیامبر==
 [[شیخ طبرسى]] در [[مجمع البیان]] در مورد «[[آزر]]» که در [[قرآن]] به عنوان پدر [[حضرت ابراهیم علیه السلام|حضرت ابراهیم]] علیه السلام نامش ذکر گردیده می گوید: «ان آزر کان جد ابراهیم علیه السلام لامّه، او کان عمه من حیث صح عندهم ان آباء النبی صلى الله علیه و آله الى آدم کلهم کانوا موحدین، و اجمعت الطائفة على ذلک...<ref> مجمع البیان، ج ۴، ص ۳۲۲. </ref>؛ اصحاب ما - علماء [[شیعه|شیعه]] - گفته‌‌اند که ‌«آزر» جد مادرى ابراهیم و یا عموى آن حضرت بوده چون این ‌مطلب نزد آن‌ها ثابت‌ شده که پدران [[رسول خدا]] صلى الله ‌علیه و آله تا [[حضرت آدم]] همه‌شان موحد بوده‌‌اند و طائفه شیعه بر این مطلب ‌[[اجماع]] دارند...».
@@ سطر ۱۱۳: / سطر ۱۱۵: @@
 چنان چه مشاهده مى ‌کنید در گفتار این دو عالم بزرگوار شیعه ‌ادعاى اجماع و اتفاق بر این مطلب شده و بلکه این مطلب نزد دانشمندان [[اهل سنت]] نیز معروف بوده، چنانکه [[فخر رازى]] در تفسیر [[مفاتیح الغیب]] خود گوید: «... و قالت الشیعه: ان احدا من آباء الرسول صلى الله علیه و آله ‌و اجداده ما کان کافرا...<ref> مفاتیح الغیب، ج ۴، ص ۱۰۳. </ref>؛ شیعه گفته‌‌اند که احدى از پدران رسول خدا و اجداد آن حضرت کافر نبوده‌‌اند...».
-ولى در میان علماء اهل سنت در این باره اختلاف زیادى ‌است، و جمعى از آن ها مانند [[سیوطى]] و برخى دیگر همانند شیعه ‌عقیده دارند که پدر و مادر رسول خدا و اجداد آن حضرت همگى‌ موحد بوده‌‌اند، و به خصوص  سیوطى در این باره به طور تفصیل سخن ‌گفته و این مطلب را از نظر عقل و نقل به اثبات رسانده،<ref> ر ج. مسالک الحنفاء، سیوطى، ص ۱۷. </ref> ولی جمعى ‌نیز آن‌ها را و حتى [[عبدالله بن عبدالمطلب|عبدالله]] پدر آن حضرت را [[کافر]] و مشرک ‌دانسته‌‌اند!<ref> ر ج. فخر رازى، مفاتیح الغیب، ج ۴، ص ۱۰۳. </ref><ref>سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هایى از تاریخ تحلیلى اسلام.</ref>
+ولى در میان علماء اهل سنت در این باره اختلاف زیادى ‌است، و جمعى از آن ها مانند [[سیوطى]] و برخى دیگر همانند شیعه ‌عقیده دارند که پدر و مادر رسول خدا و اجداد آن حضرت همگى‌ موحد بوده‌‌اند، و به خصوص  سیوطى در این باره به طور تفصیل سخن ‌گفته و این مطلب را از نظر عقل و نقل به اثبات رسانده،<ref> ر ج. مسالک الحنفاء، سیوطى، ص ۱۷. </ref> ولی جمعى ‌نیز آن‌ها را و حتى [[عبدالله بن عبدالمطلب|عبدالله]] پدر آن حضرت را [[کفر|کافر]] و مشرک ‌دانسته‌‌اند!<ref> ر ج. فخر رازى، مفاتیح الغیب، ج ۴، ص ۱۰۳. </ref><ref>سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هایى از تاریخ تحلیلى اسلام.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۳۷: / سطر ۱۳۹: @@
 }}
-[[رده:پیامبر اکرم]][[رده:نیاکان پیامبر]][[رده:وابستگان پیامبر]]
+[[رده:پیامبر اکرم]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱۱۴: / سطر ۱۱۴: @@
 از آن زمان مردم قريش در سوريه و يمن و عراق و [[حبشه]] به كار تجارت پرداختند. ولى بيشتر تجارت آن ها در ناحيه شمال يعنى اردن و سوريه و [[فلسطين]] و در جنوب با يمن بود. خداوند از اين سفرهاى تابستانى و زمستانى تجار قريش كه موجب تاليف و تجمع و تمدن آن ها گرديد، و از گرسنگى و سرگردانى نجات يافتند در [[سوره قريش]] ياد مى كند، چنان كه گذشت.
-يعقوبى مورخ مشهور مى نويسد:
+يعقوبى مى‌نويسد:
-چون هاشم در [[غزه]] وفات يافت، قريش پريشان شدند كه مبادا ساير قبائل بر آن ها چيره شوند. به همين جهت عبدشمس به حبشه رفت و پيمانى را كه با نجاشى بسته بود تجديد كرد و به مكه بازگشت. نوفل برادر ديگر هم به عراق رفت و با پادشاه ايران پيمان بست و در راه بازگشت درگذشت، و به جاى آن ها مطلب بن عبدمناف برادر چهارم رياست مكه را به عهده گرفت.(تاريخ يعقوبى ج 1 ص 281)
+چون هاشم در [[غزه]] وفات يافت، قريش پريشان شدند كه مبادا ساير قبائل بر آن ها چيره شوند. به همين جهت عبدشمس به حبشه رفت و پيمانى را كه با نجاشى بسته بود تجديد كرد و به مكه بازگشت. نوفل برادر ديگر هم به عراق رفت و با پادشاه ايران پيمان بست و در راه بازگشت درگذشت، و به جاى آن ها مطلب بن عبدمناف برادر چهارم رياست مكه را به عهده گرفت.<ref>تاريخ يعقوبى، ج1، ص281</ref>
 ===عبدالمطلب بن هاشم===

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نياكان پيغمبر تا بيست و يك پشت شناخته شده اند. بدين گونه:
+از ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت شده است که ایشان فرمودند: هر گاه نسب من به عدنان رسید، توقف کنید.<ref>بحار الأنوار، مجلسی، ج۱۵، ص۱۰۵</ref>
-عبدالله، [[عبدالمطلب]]، [[هاشم]]، [[عبدمناف]]، قصى، كلاب، مره، كعب، لؤى، غالب، فهر، مالك، نضر، كنانه، خزيمه، مدركه، الياس، مضر، نزار، معد، عدنان. از عدنان تا اسماعيل درست روشن نيست. <ref>علی دوانی، تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت.</ref>
+در صورت درست بودن این روایت علت آن میتواند این باشد که بین نسابین آن زمان هم در ترتیب اجداد پیامبر تا حضرت اسماعیل اختلاف بوده است و پیامبر برای دفع این اختلاف، ذکر نسبشان را از عدنان به بعد نهی کرده اند. اما آنچه همه نسب دانان چه نسب دانان در عصر پیامبر و چه نسب دانان بعدی اتفاق دارند، آن است که نسب عدنان به حضرت اسماعیل علیه السلام می رسد.
-خود پيغمبر وقتى نسب خود را مى شمرد، چون به عدنان مى رسيد سخن را قطع مى كرد و مى فرمود: وقتى به عدنان رسيديد بالاتر نرويد، حال چرا؟ و آيا اين نقل درست است يا نه؟ درست روشن نيست. به گفته يعقوبى؛ عدنان نخستين كسى است كه براى كعبه پوششى قرار داد. فرزندان عدنان از [[حجاز]] به ساير نقاط رفتند و سكونت ورزيدند، از جمله گروهى از آنها به [[يمن]] رفتند، معد پسر عدنان شريفترين فرد اولاد اسماعيل بود و او از منطقه حرم بيرون نرفت.<ref>[[تاريخ يعقوبى]]، ج1، ص253.</ref>
+به گفته يعقوبى؛ عدنان نخستين كسى است كه براى كعبه پوششى قرار داد. فرزندان عدنان از [[حجاز]] به ساير نقاط رفتند و سكونت ورزيدند، از جمله گروهى از آنها به [[يمن]] رفتند، معد پسر عدنان شريفترين فرد اولاد اسماعيل بود و او از منطقه حرم بيرون نرفت.<ref>[[تاريخ يعقوبى]]، ج1، ص253.</ref>
-شرح حال اجداد پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله را از جد بيستم، يعنى «عدنان» بدین شرح است:
+شرح حال اجداد پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله از جد بيستم، يعنى «عدنان» بدین شرح است:
 ===عدنان===
@@ سطر ۱۶۷: / سطر ۱۶۸: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:نیاکان پیامبر]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نياكان پيغمبر تا بيست و يك پشت شناخته شده اند. بدين گونه:
@@ سطر ۱۵۲: / سطر ۱۵۴: @@
 * علی دوانی، تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت.
 * سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هايى از تاريخ تحليلى اسلام
 [[رده:نیاکان پیامبر]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 خود پيغمبر وقتى نسب خود را مى شمرد، چون به عدنان مى رسيد سخن را قطع مى كرد و مى فرمود: وقتى به عدنان رسيديد بالاتر نرويد، حال چرا؟ و آيا اين نقل درست است يا نه؟ درست روشن نيست. به گفته يعقوبى؛ عدنان نخستين كسى است كه براى كعبه پوششى قرار داد. فرزندان عدنان از [[حجاز]] به ساير نقاط رفتند و سكونت ورزيدند، از جمله گروهى از آنها به [[يمن]] رفتند، معد پسر عدنان شريفترين فرد اولاد اسماعيل بود و او از منطقه حرم بيرون نرفت.<ref>[[تاريخ يعقوبى]]، ج1، ص253.</ref>
-==اجداد پيامبر همگى موحد بودند<ref>سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هايى از تاريخ تحليلى اسلام.</ref>==
+شرح حال اجداد پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله را از جد بيستم، يعنى «عدنان» بدین شرح است:
 '''20. عدنان:'''
@@ سطر ۱۴۵: / سطر ۱۳۱: @@
 عبدالمطلب علاقه سرشارى به «محمد» نوه عظيم الشان خود داشت و بارها سفارش او را به فرزندانش مى نمود و مى گفت: او آينده اى درخشان دارد. (و ان له لشانا عظيما)
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۴
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نياكان پيغمبر تا بيست و يك پشت شناخته شده اند. بدين گونه:
-عبدالله، [[عبدالمطلب]]، هاشم، [[عبدمناف]]، قصى، كلاب، مره، كعب، لؤى، غالب، فهر، مالك، نضر، كنانه، خزيمه، مدركه، الياس، مضر، نزار، معد، عدنان. از عدنان تا اسماعيل درست روشن نيست. <ref> علی دوانی، تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت </ref>
+عبدالله، [[عبدالمطلب]]، [[هاشم]]، [[عبدمناف]]، قصى، كلاب، مره، كعب، لؤى، غالب، فهر، مالك، نضر، كنانه، خزيمه، مدركه، الياس، مضر، نزار، معد، عدنان. از عدنان تا اسماعيل درست روشن نيست. <ref>علی دوانی، تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت.</ref>
-خود پيغمبر وقتى نسب خود را مى شمرد، چون به عدنان مى رسيد سخن را قطع مى كرد و مى فرمود: وقتى به عدنان رسيديد، بالاتر نرويد، حال چرا؟ و آيا اين نقل درست است يا نه؟ درست روشن نيست. به گفته يعقوبى; عدنان نخستين كسى است كه براى كعبه پوششى قرار داد. فرزندان عدنان از [[حجاز]] به ساير نقاط رفتند و سكونت ورزيدند، از جمله گروهى از آن ها به [[يمن]] رفتند، معد پسر عدنان شريفترين فرد اولاد اسماعيل بود، و او از منطقه حرم بيرون نرفت.<ref> [[تاريخ يعقوبى]] ج 1 ص 253 </ref>
+خود پيغمبر وقتى نسب خود را مى شمرد، چون به عدنان مى رسيد سخن را قطع مى كرد و مى فرمود: وقتى به عدنان رسيديد بالاتر نرويد، حال چرا؟ و آيا اين نقل درست است يا نه؟ درست روشن نيست. به گفته يعقوبى؛ عدنان نخستين كسى است كه براى كعبه پوششى قرار داد. فرزندان عدنان از [[حجاز]] به ساير نقاط رفتند و سكونت ورزيدند، از جمله گروهى از آنها به [[يمن]] رفتند، معد پسر عدنان شريفترين فرد اولاد اسماعيل بود و او از منطقه حرم بيرون نرفت.<ref>[[تاريخ يعقوبى]]، ج1، ص253.</ref>
-==اجداد پيامبر همگى موحد بودند<ref> سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هايى از تاريخ تحليلى اسلام </ref>==
+==اجداد پيامبر همگى موحد بودند<ref>سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هايى از تاريخ تحليلى اسلام.</ref>==
 علماء شيعه گفته‌‌اند كه ‌«آزر» جد مادرى [[حضرت ابراهيم]] عليه السلام و يا عموى آن حضرت بوده چون اين ‌مطلب نزد آن‌ها ثابت‌ شده كه پدران [[رسول خدا]] صلى الله‌ عليه و آله تا آدم همه‌شان موحد بوده‌اند، و طائفه [[شيعه]] بر اين مطلب‌ اجماع دارند...
@@ سطر ۲۱: / سطر ۱۹: @@
 ولى در ميان علماء اهل سنت در اين باره اختلاف زيادى ‌است، و جمعى از آن ها مانند [[سيوطى]] و برخى ديگر همانند شيعه ‌عقيده دارند كه پدر و مادر رسول خدا و اجداد آن حضرت همگى‌ موحد بوده‌‌اند، و به خصوص  سيوطى در اين باره به طور تفصيل سخن ‌گفته و اين مطلب را از نظر عقل و نقل به اثبات رسانده <ref> به كتاب مسالك الحنفاء، ص 17، [[سيوطى]] به بعد مراجعه شود. </ref> و جمعى ‌نيز آن‌ها را و حتى عبدالله پدر آن حضرت را [[كافر]] و مشرك ‌دانسته‌‌اند.<ref> به تفسير [[فخر رازى]] مراجعه شود. </ref>
+از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله روايت شده است كه فرمود: «هرگاه نسب من به عدنان رسيد، از ذكر اجداد جلوتر خوددارى کنيد». به اين جهت، شرح حال اجداد پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله را از جد بيستم، يعنى «عدنان» شروع مى كنيم.
 '''20. عدنان:'''
@@ سطر ۱۱۲: / سطر ۱۰۷: @@
 مادرش: «حبى» دختر «حليل خزاعى» است و فرزندانش: «هاشم»، «عبدشمس»، «مطلب»، «نوفل»، «ابوعمرو» و شش دختر كنيه اش «ابوعبدشمس» و نامش «مغيره» و او را «قمرالبطحا» مى گفتند.
 '''2. هاشم بن عبدمناف:'''
@@ سطر ۱۴۴: / سطر ۱۳۸: @@
 عبدالمطلب چاه زمزم را كه مدت ها مسدود بود، حفر كرد و شمشيرى و دو گوساله طلائى را از درون آن بيرون آورد كه وقف كعبه شد، و [[آب زمزم]] بار ديگر در اختيار مردم قرار گرفت و اين معنا بر اعتبار عبدالمطلب افزود.
-يعقوبى مورخ نامى مى نويسد:
+يعقوبى مورخ نامى مى نويسد: قريش عبدالمطلب را ابراهيم دوم مى ناميدند. عبدالمطلب يكصد و بيست سال در جهان زيست. در زمان زيست عبدالمطلب بر قريش كه نامى ترين و عاقل ترين فرد عرب [[حجاز]] به شمار مى رفت، ابرهه فرمانرواى حبشى يمن با هفتاد هزار سپاهى آهنگ تخريب كعبه نمود. ابرهه مى خواست كعبه را ويران كند و قبائل عرب را وادارد تا به جاى زيارت آن، كليسائى را كه او در شهر صنعا پايتخت يمن ساخته بود، زيارت كنند. بدين گونه مركز تجارت و محل اعتبار و زيارت ملت عرب را به يمن و صنعا منتقل سازد.
-قريش عبدالمطلب را ابراهيم دوم مى ناميدند. عبدالمطلب يكصد و بيست سال در جهان زيست.
+ولي به طورى كه خداوند در [[قرآن]] مجيد ([[سوره الفيل]]) يادآور مى شود، ابرهه و كليه افراد سپاهش با پرتاب كلوخ هائى كه پرندگانى همچون پرستوها از جانب خداوند بر آنها فرو ريختند به كلى نابود شدند.
-در زمان زيست عبدالمطلب بر قريش، كه نامى ترين و عاقل ترين فرد عرب [[حجاز]] به شمار مى رفت، ابرهه فرمانرواى حبشى يمن، با هفتاد هزار سپاهى آهنگ تخريب كعبه نمود. ابرهه مى خواست كعبه را ويران كند، و قبائل عرب را وادارد تا به جاى زيارت آن، كليسائى را كه او در شهر صنعا پايتخت يمن ساخته بود، زيارت كنند، بدين گونه مركز تجارت و محل اعتبار و زيارت ملت عرب را به يمن و صنعا منتقل سازد.
+هنگامى كه عبدالمطلب در بيرون مكه براى استرداد شترانش كه سربازان ابرهه تصاحب كرده بودند، به ملاقات او آمد. ابرهه گفت: من تصور مى كردم شخصى مانند شما براى شفاعت از مردم شهر و جلوگيرى از تخريب خانه كعبه به ديدار ما آمده آست؟ و عبدالمطلب گفت: من صاحب شتران خود هستم و خانه را نيز صاحبى است كه اگر بخواهد آن را حفظ مى كند. (انا رب الابل وللبيت رب ان شاء يحفظه) همين جمله كوتاه ابرهه را سخت تحت تاثير قرار داد و پريشان ساخت و آن را دليل بر عقل و بزرگوارى عبدالمطلب دانست.
-ولي به طورى كه خداوند در [[قرآن]] مجيد ([[سوره الفيل]]) يادآور مى شود، ابرهه و كليه افراد سپاهش با پرتاب كلوخ هائى كه پرندگانى هم چون پرستوها از جانب خداوند بر آن ها فرو ريختند به كلى نابود شدند.
+عبدالمطلب علاقه سرشارى به «محمد» نوه عظيم الشان خود داشت و بارها سفارش او را به فرزندانش مى نمود و مى گفت: او آينده اى درخشان دارد. (و ان له لشانا عظيما)
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۶۰: / سطر ۱۵۰: @@
 ==منابع==
+* ابراهیم آیتی؛ تاریخ پیامبر اسلام؛ انتشارات دانشگاه تهران.
-ابراهیم آیتی؛ تاریخ پیامبر اسلام؛ انتشارات دانشگاه تهران.
+* علی دوانی، تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت.
+* سید هاشم رسولی محلاتی، درس‌هايى از تاريخ تحليلى اسلام
 [[رده:نیاکان پیامبر]]