ابو علی طوسی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۳

2023-06-13T07:43:37Z

مهدی موسوی در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸

2023-06-13T07:38:02Z

نمایش تغییرات

Akbari در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۶

2020-04-21T11:26:33Z

Zamani در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۰

2020-04-20T12:30:53Z

Akbari در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۹

2020-04-20T11:39:51Z

Zamani: Zamani صفحهٔ مفيد ثانی را به ابو علی طوسی منتقل کرد

2020-03-03T11:01:33Z

Zamani صفحهٔ مفيد ثانی را به ابو علی طوسی منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۷

2019-07-17T08:07:13Z

بهنام در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۵۱

2016-02-29T08:51:16Z

بهرامی: اصلاح الگو

2012-10-06T05:23:52Z

اصلاح الگو

بهرامی در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۸

2012-09-26T10:18:24Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''«حسن بن محمد طوسی»'''، فرزند [[شیخ طوسی]] و معروف به '''«ابوعلی طوسی»''' (متوفی بعد از ۵۱۱ ق)، از فقها و محدثان [[شیعه]] در قرن ششم هجری و یکی از مهم‌ترین حلقه‌های واسطه در سلسله اسانید [[احادیث]] شیعه است. محققان غالباً او را فردی پارسا، زاهد، عالم و ثقه دانسته‌اند. عالمان بزرگی چون [[ابوالفتوح رازی]]، [[فضل بن حسن طبرسی]] از شاگردان او هستند.
+'''«حسن بن محمد طوسی»'''، فرزند [[شیخ طوسی]] و معروف به '''«ابوعلی طوسی»''' (متوفی بعد از ۵۱۱ ق)، از فقها و محدثان [[شیعه]] در قرن ششم هجری و یکی از مهم‌ترین حلقه‌های واسطه در سلسله اسانید [[احادیث]] شیعه است. محققان غالباً او را فردی پارسا، زاهد، عالم و ثقه دانسته‌اند. عالمان بزرگی چون [[ابوالفتوح رازی]] و [[فضل بن حسن طبرسی|شیخ طبرسی]] از شاگردان او هستند.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = حسن بن محمد طوسی
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 *[[فضل بن حسن طبرسی]]، صاحب «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]»
 *حسین بن احمد بن طحال مقدادی
 *علی بن شهرآشوب، پدر [[ابن شهر آشوب|ابن شهرآشوب مازندرانی]]
 *ابن رطبه سوراوی
 *هبة الله سقطی
@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 گفتنی است که شیخ طوسی به عنوان حلقه‌ای اساسی در اسانید امامیه که طرق بسیاری در روایت آثار پیشینیان داشته، آنها را به فرزندش ابوعلی منتقل کرده است. حال با آنچه دربارۀ ابوعلی گفته شد، نقش او به عنوان رابط بین گذشتگان و آیندگان خود در اسانید روایات و اجازات امامیه به خوبی روشن می‌گردد.
-ابوعلی نیز به نوبۀ خود با انتقال طرق یادشده به شاگردانش، به ویژه [[عمادالدین طبری]]، ابن رطبۀ سوراوی و الیاس بن هشام، به عنوان حلقه‌ای مهم در سلسله‌های اسانید اجازات و روایات ایفای نقش کرده است.<ref>عمادالدین طبری، بشارة المصطفی، صص۲-۳؛ ابن طاووس، فلاح السائل، ص۱۸۰؛ شهید اول، الاربعون، صص۲۰-۲۴؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۴، صص۳۳-۵۰.</ref>
+ابوعلی نیز به نوبۀ خود با انتقال طرق یادشده به شاگردانش، به ویژه [[عمادالدین طبری]]، ابن رطبۀ سوراوی و الیاس بن هشام، به عنوان حلقه‌ای مهم در سلسله‌های اسانید اجازات و روایات ایفای نقش کرده است.<ref>طبری، بشارة المصطفی، ص۲-۳؛ ابن طاووس، فلاح السائل، ص۱۸۰؛ شهید اول، الاربعون، ص۲۰-۲۴.</ref>
 ابوعلی یکی از مهم‌ترین مروجان [[فقه]] شیخ طوسی است. شرح او بر کتاب «[[النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی (کتاب)|النهایة]]» پدرش، خود شاهدی قوی بر این مدعا است.<ref>نکـ: مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۴، صص۳۳، ۶۹، ۱۴۴، ۱۵۷-۱۵۸، جمـ.</ref> وی در مقام یک [[فقیه]] صاحب نظر، نظرات و آرائی خاص خود در فقه داشته است. قول وجوب استعاذه در قرائت در [[نماز]] و غیر آن که از [[فتوا|فتاوای]] شاذّ به شمار می‌رود، از آرای منسوب به وی می‌باشد.<ref>نکـ: افندی، ریاض العلماء، ج۱، ص۳۳۶؛ قس: طوسی، الخلاف، ج۱، صص۳۲۴-۳۲۵.</ref>
@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
 *"ابوعلی طوسی"، فرامرز حاج منوچهری، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۴۵.
 [[رده:علمای قرن ششم]][[رده:علماء شیعه]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:محدثان]]

@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۵: @@
 ==منبع==
-فرامرز حاج منوچهری، مدخل «ابوعلی طوسی» در دائره المعارف بزرگ اسلامی(ج6، ص45)
+*فرامرز حاج منوچهری، مدخل «ابوعلی طوسی» در دائره المعارف بزرگ اسلامی(ج6، ص45)
 [[رده:علمای قرن ششم]]
 [[رده:فقیهان]]

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ==شهرت==
 آنچه سبب شده است که ابوعلی طوسی در بین [[رجال]] امامیه بسیار مورد توجه قرار گیرد، روایاتش از شیخ طوسی و نیز وجود نام او در قریب به اتفاق اجازات روایی [[شیعه]] است. چنانکه از ۳ راوی اصلی شیخ طوسی، یعنی ابوالصمصام ذوالفقار بن معبد، ابوالوفا عبدالجبار بن عبدالله رازی و ابوعلی طوسی،<ref>نکـ: مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۵، ص۲۵، جمـ؛ افندی، ریاض العلماء، ج۱، ص۳۳۴.</ref> با نظری آماری به سلسلۀ اسانید، می‌توان دریافت که نام ابوعلی است که در بیشتر آنها مذکور است.
 گفتنی است که شیخ طوسی به عنوان حلقه‌ای اساسی در اسانید امامیه که طرق بسیاری در روایت آثار پیشینیان داشته، آنها را به فرزندش ابوعلی منتقل کرده است. حال با آنچه دربارۀ ابوعلی گفته شد، نقش او به عنوان رابط بین گذشتگان و آیندگان خود در اساید روایات و اجازات امامیه به خوبی روشن می‌گردد.
 ==تأثیرگذار در اسانید اجازات و روایات==
 ابوعلی نیز به نوبۀ خود با انتقال طرق یادشده به شاگردانش، به ویژه عمادالدین طبری، ابن رطبۀ سوراوی و الیاس بن هشام، به عنوان حلقه‌ای مهم در سلسله‌های اسانید اجازات و روایات ایفای نقش کرده است.<ref>نکـ: کتاب سلیم، همانجا؛ عمادالدین طبری، بشارة المصطفی، صص۲، ۳، جمـ؛ کیذری، حدائق الحقائق، ج۱، ص۴۶۴، ج۳، صص۱۲۳۳-۱۲۳۴؛ ابن طاووس، فلاح السائل، ص۱۸۰؛ شهید اول، الاربعون، صص۲۰، ۲۲، ۲۴، ۶۵، جمـ؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۴، صص۳۳، ۵۰، ۶۹، ۱۴۴، جمـ، ج۱۰۵، صص۱۱، ۲۵، ۴۵، جمـ.</ref>
 ابوعلی یکی از مهم‌ترین مروجان [[فقه]] شیخ طوسی است. شرح او بر کتاب النهایة خود شاهدی قوی بر این مدعا است.<ref>نکـ: مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۴، صص۳۳، ۶۹، ۱۴۴، ۱۵۷-۱۵۸، جمـ.</ref> وی در مقام یک [[فقیه]] صاحب نظر، نظرات و آرائی خاص خود در فقه داشته است. قول وجوب استعاذه در قرائت، در [[نماز]] و غیر آن که از فتاوای شاذ به شمار می‌رود، از آرای منسوب به وی می‌باشد.<ref>نکـ: افندی، ریاض العلماء، ج۱، ص۳۳۶؛ قس: طوسی، الخلاف، ج۱، صص۳۲۴-۳۲۵.</ref>
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۶: @@
 ابوعلی طوسی صاحب آثاری بوده که هم اکنون تنها نامی از آنها باقی مانده است، از آن جمله‌اند:
 # الانوار، که افندی در خاتمۀ بحارالانوار<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰۷، صص۱۶۶، ۱۶۸. </ref> بدون ذکر سند از آن نام برده است.
-# المرشد الی السبیل المتعبد که ابن شهرآشوب در معالم العلماء<ref>ابن شهراشوب، معالم العلماء، صص۳۷-۳۸. </ref> آن را معرفی کرده است و پس از او حر عاملی<ref>حرعاملی، امل الآمل، ج۲، ص۷۶. </ref> از شرح الوعلی بر کتاب النهایة شیخ طوسی یادکرده که آقابزرگ طهرانی<ref>آقابزرگ، الذریعه، ج۱۴، ص۱۱۰، ج۲۰، ۳۰۵. </ref> آن را با المرشد یکی دانسته است. ظاهراً نسخ شرح النهایة ابوعلی تا روزگاری متأخر باقی بوده و مورد استفادۀ کسانی چون [[شهید اول]]<ref>شهید اول، الذکری، ص۱۰. </ref> قرا ر گرفته است.
+# المرشد الی السبیل المتعبد که ابن شهرآشوب در معالم العلماء<ref>ابن شهراشوب، معالم العلماء، صص۳۷-۳۸. </ref> آن را معرفی کرده است و پس از او حر عاملی<ref>حرعاملی، امل الآمل، ج۲، ص۷۶. </ref> از شرح ابوعلی بر کتاب النهایة شیخ طوسی یادکرده که آقابزرگ طهرانی<ref>آقابزرگ، الذریعه، ج۱۴، ص۱۱۰، ج۲۰، ۳۰۵. </ref> آن را با المرشد یکی دانسته است. ظاهراً نسخ شرح النهایة ابوعلی تا روزگاری متأخر باقی بوده و مورد استفادۀ کسانی چون [[شهید اول]]<ref>شهید اول، الذکری، ص۱۰. </ref> قرا ر گرفته است.
 # برخی [[امالی]] شیخ طوسی را نیز جزو آثار ابوعلی شمرده‌اند<ref>مثلاً رجوع کنید حرعاملی، امل الآمل، ج۲، ص۷۶. </ref> اما گویا ابوعلی فقط راوی امالی بوده و امالی منتسب به وی در واقع مجموعه‌ای از احادیث به املای پدرش شیخ طوسی است.<ref>نکـ: طوسی، امالی، ج۱، صص۲، ۳۱، جمـ، نیز مقدمه‍. </ref>
@@ سطر ۶۸: / سطر ۶۵: @@
 ==منبع==
-[http://fa.wikishia.net/view/%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B7%D9%88%D8%B3%DB%8C حسن بن محمد طوسی، سایت ویکی شیعه]، تاریخ بازیابی: 1 اردیبهشت 1399.
+فرامرز حاج منوچهری، مدخل «ابوعلی طوسی» در دائره المعارف بزرگ اسلامی(ج6، ص45)
 [[رده:علمای قرن ششم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حسن بن محمد بن حسن، معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند [[شیخ الطائفه]] یکی از اساتید [[فقها|فقهای]] ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی کامل و عالمی متبحر و [[محدث|محدثی]] مورد اطمینان بود. او در عین [[فقه|فقاهت]] به [[علم رجال]] و شناخت اخبار و راویان [[حدیث]] مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت کشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها کرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد.
+حسن بن محمد بن حسن طوسی (درگذشته بعد از ۵۱۱ق/۱۱۱۷م) معروف به ابوعلی طوسی یا مفید ثانی فرزند [[شیخ طوسی]]، [[فقیه]]، [[محدث]] و یکی از مهم‌ترین حلقه‌های واسطه در سلسله اسانید [[شیعه]] است.
-اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما که به ذکر آنان می رسیم از شاگردان مکتب معظم له بوده و از او [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روایت و یا درجه [[اجتهاد]] دارند. بیشتر سنوات عمر او در [[نجف|نجف اشرف]] به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و المرشد الی سبیل المتعبد و اجازات نیز دارد.
+==نسب و تحصیلات==
-اکثر علما و صاحبان تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای که درخور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود ۵۱۵ وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است.
+==اساتید==
 ==منبع==
+[http://fa.wikishia.net/view/%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B7%D9%88%D8%B3%DB%8C حسن بن محمد طوسی، سایت ویکی شیعه]، تاریخ بازیابی: 1 اردیبهشت 1399.
 [[رده:علمای قرن ششم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-شیخ ابوعلی طوسی؛ حسن بن محمد بن حسن معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند شیخ الطائفه یكی از اساتید فقهای ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی كامل و عالمی متبحر و محدثی مورد اطمینان بود. او در عین فقاهت به علم رجال و شناخت اخبار و راویان حدیث مهارت داشت و از   آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت كشید تا خود به مقام استادی نائل آمده  و  به مفید ثانی معروف گشت و   پس از پدر سالها كرسی درس او را با حضور   اعلام متعدد ادامه داد. اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما كه به ذكر آنان می رسیم از شاگردان مكتب معظم له بوده و از او اجازه  روایت و یا درجه اجتهاد دارند. بیشتر سنوات عمر او در نجف اشرف به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و   المرشد ( الی سبیل المتعبد ) و   اجازات نیز دارد. اكثر علما و   صاحب تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای  كه در خور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود 515 وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است
+حسن بن محمد بن حسن، معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند [[شیخ الطائفه]] یکی از اساتید [[فقها|فقهای]] ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی کامل و عالمی متبحر و [[محدث|محدثی]] مورد اطمینان بود. او در عین [[فقه|فقاهت]] به [[علم رجال]] و شناخت اخبار و راویان [[حدیث]] مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت کشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها کرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد.
-==منابع==
+اکثر علما و صاحبان تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای که درخور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود ۵۱۵ وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است.
 پایگاه شعائر
 [[رده:علمای قرن ششم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۱
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۲۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{الگو:~~عدم احراز اعتبار~~ منبع~~\|ماخذ=سایت~~}}	+	{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
	شیخ ابوعلی طوسی؛ حسن بن محمد بن حسن معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند شیخ الطائفه یكی از اساتید فقهای ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی كامل و عالمی متبحر و محدثی مورد اطمینان بود. او در عین فقاهت به علم رجال و شناخت اخبار و راویان حدیث مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت كشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها كرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد. اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما كه به ذكر آنان می رسیم از شاگردان مكتب معظم له بوده و از او اجازه روایت و یا درجه اجتهاد دارند. بیشتر سنوات عمر او در نجف اشرف به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و المرشد ( الی سبیل المتعبد ) و اجازات نیز دارد. اكثر علما و صاحب تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای كه در خور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود 515 وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است		شیخ ابوعلی طوسی؛ حسن بن محمد بن حسن معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند شیخ الطائفه یكی از اساتید فقهای ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی كامل و عالمی متبحر و محدثی مورد اطمینان بود. او در عین فقاهت به علم رجال و شناخت اخبار و راویان حدیث مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت كشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها كرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد. اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما كه به ذكر آنان می رسیم از شاگردان مكتب معظم له بوده و از او اجازه روایت و یا درجه اجتهاد دارند. بیشتر سنوات عمر او در نجف اشرف به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و المرشد ( الی سبیل المتعبد ) و اجازات نیز دارد. اكثر علما و صاحب تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای كه در خور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود 515 وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۸
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~صفحات نیازمند جایگزین~~}}	+	{{الگو:عدم احراز اعتبار منبع\|ماخذ=سایت}}
	شیخ ابوعلی طوسی؛ حسن بن محمد بن حسن معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند شیخ الطائفه یكی از اساتید فقهای ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی كامل و عالمی متبحر و محدثی مورد اطمینان بود. او در عین فقاهت به علم رجال و شناخت اخبار و راویان حدیث مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت كشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها كرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد. اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما كه به ذكر آنان می رسیم از شاگردان مكتب معظم له بوده و از او اجازه روایت و یا درجه اجتهاد دارند. بیشتر سنوات عمر او در نجف اشرف به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و المرشد ( الی سبیل المتعبد ) و اجازات نیز دارد. اكثر علما و صاحب تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای كه در خور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود 515 وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است		شیخ ابوعلی طوسی؛ حسن بن محمد بن حسن معروف به مفید ثانی یا شیخ ابوعلی طوسی فرزند شیخ الطائفه یكی از اساتید فقهای ما در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود. مفید ثانی استادی كامل و عالمی متبحر و محدثی مورد اطمینان بود. او در عین فقاهت به علم رجال و شناخت اخبار و راویان حدیث مهارت داشت و از آثار نفیس پدر و خرمن علومش خوشه های فراوان چید و سالها زحمت كشید تا خود به مقام استادی نائل آمده و به مفید ثانی معروف گشت و پس از پدر سالها كرسی درس او را با حضور اعلام متعدد ادامه داد. اغلب علمای بزرگ و فضلای بعدی ما كه به ذكر آنان می رسیم از شاگردان مكتب معظم له بوده و از او اجازه روایت و یا درجه اجتهاد دارند. بیشتر سنوات عمر او در نجف اشرف به تدریس فضلا سپری شد و آثاری به نام شرح النهایة، امالی، و المرشد ( الی سبیل المتعبد ) و اجازات نیز دارد. اكثر علما و صاحب تراجم از شرح حال و ترجمه‌‌ ای كه در خور شأن او باشد غفلت نموده اند و تاریخ دقیقی از وفات او به دست نمی آید. علی الظاهر در اوایل قرن ششم حدود 515 وفات نموده و ظاهراً در نجف مدفون است