ابومسلم خراسانى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Majid kamali در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۷

2025-07-17T10:37:29Z

Majid kamali در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶

2025-07-17T10:06:34Z

مهدی موسوی در ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۰

2023-08-08T12:30:41Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۵

2023-08-08T08:35:21Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۳۱

2020-03-04T06:31:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۴۱

2014-04-26T07:41:30Z

عربصالحی: افزودن محتوا با منبع جدید

2014-04-26T07:21:51Z

افزودن محتوا با منبع جدید

Saeed zamani در ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۲

2012-08-16T05:32:19Z

Saeed zamani در ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۱

2012-08-16T05:31:56Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' معارف و معاریف '''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی ==ا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:34:47Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' معارف و معاریف '''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی ==ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' معارف و معاریف

'''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی

==ابومسلم خراسانی==

عبدالرحمن بن مسلم مروزى خراسانى بنيان‌گذار دولت بنى‌عباس كه بيشتر مورخين او را خراسانى‌نژاد دانند و بعضى گويند: وى در اصفهان زاده و در [[كوفه]] نشو و نما كرده و بر اين قول از اين جهت او را خراسانى و مروزى گويند كه قيام او در مرو خراسان بوده است.

داستان قيام ابومسلم گرچه در اصل از مسلمات تاريخ است ولى در كيفيت آن، آنچنان كه در تواريخ مفصله از قبيل تاريخ طبرى وابن اثير و حبيب السير و روضة‌الصفا آمده به افسانه نزديكتر است تا به حقيقت.

اجمالاً وى در حدود سال صد و بيست و هفت در عهد حكومت مروان حمار آخرين خليفه مروانى به انگيزه خوانخواهى آل محمد صلی الله علیه و آله از بنى‌اميه و بنى مروان كه مواليان اين خاندان از شهادت [[امام حسين]] علیه‌السلام و زيد بن على و ديگر امامزادگان بدست آن ظالمان دلى پرخون داشتند و مخصوصاً شيعيان خراسان كه از كثرت بسزائى برخوردار بودند و از سوئى حكومت بنى‌‌مروان رو به ضعف همى رفت و در اكثر بلاد اسلامى عليه آن‌ها شورش‌هائى بپا شده بود شرايط را براى قيام مساعد ديد و وى كه گويند در آن روز نوزده يا بيست ساله ولى شجاع و باشهامت بوده در مرو با جمعى از سران شيعه آنجا انجمن نموده و بر قيام عليه بنى‌مروان و تأسيس حكومت آل محمد صلی الله علیه و آله تصميم گرفتند و مدار سخن آن‌ها همواره آل محمد صلی الله علیه و آله و رضاى آل محمد صلی الل علیه و آله بود و در آن سال به اتفاق جمعى از همفكران خود عازم [[حج]] شد و در آنجا ابراهيم بن محمد بن على بن عبدالله عباس را ملاقات نمودند و آن‌ها او را شايسته زعامت ديده و او را به رهبرى انقلاب نصب نمودند و هنگامى كه به مرو بازگشتند چون نصر بن سيار والى خراسان با خديع كرمانى درگير جنگ بود.

ابومسلم زمينه را فراهم ديد كه علنى مردم را به قيام دعوت كند و به تفصيلى كه در تواريخ آمده بر نصر پيروز آمد و ولايت خراسان، او را مسلم شد و ظرف سه يا چهار سال اكثر مناطق [[ايران]] و [[عراق]] را به تصرف درآورد و ابوسلمه خلال را به جاى خود در كوفه نصب نمود و در خلال اين مدت مروان حمار از داعيه قيام ابراهيم خبردار شد او را دستگير و به شام احضار و در آنجا او را به قتل رساند.

و ابراهيم هنگامى كه دستگير شد برادرش عبدالله بن محمد را كه به سفاح شهرت داشت وليعهد خود كرد و سفاح محض شنيدن فتح عراق به اتفاق برادرش ابوجعفر منصور و جمعى از خويشان خود را به كوفه رساند و ابوسلمه آن‌ها را در جائى پنهان داشت چه او را داعيه اين بود كه يكى از فرزندان على علیه‌السلام را به زعامت مسلمين نصب كند ولذا در ضمن مدت اختفاء آن‌ها وى سه نامه به [[مدينه]] فرستاد: يكى را به خدمت [[امام صادق]] علیه‌السلام و يكى را جهت عبدالله بن حسن و سوم را جهت عمر بن على بن الحسين و قاصد را گفت: اول به خدمت امام صادق علیه‌السلام رود و اگر او پذيرفت، آن دو نامه را پاره كند وگرنه به نزد آن‌ها رود.

وى چون نامه را به امام داد حضرت پيش از اين كه نامه را بخواند، آن را در آتش افكند و چون ياران آن حضرت سبب پرسيدند، فرمود: اين‌ها كه هنوز كارشان به انجام نرسيده سخن ما را نمى‌شنوند و در اطاعت ما نيستند چه رسد كه كار بر آنها مسلم شود و وجوه ديگر را نيز فرموده كه در روايات آمده است.

آن دو نيز به تبع حضرت نامه‌ها را جواب نداده و دعوت را رد كردند ولى پيش از بازگشت قاصد خراسانيان از مخفيگاه سفاح و همراهان باخبر شدند و به نزد آن‌ها رفته با سفاح بيعت نمودند و ابوسلمه خود نيز به ضرورت از آن‌ها متابعت نمود. سفاح به مسجد جامع آمد و سخنرانى كرد و بالاخره كار بر او مسلم شد و بلافاصله عبدالله بن على را به جنگ مروان به شام فرستاد و بر او پيروز شد و مروان فرار كرد و پس از چندى بر او نيز دست يافت و او را بكشت و سرش را به نزد سفاح فرستاد.

اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت و پس از انجام كار در راه بازگشت به خراسان به دعوت خليفه به بغداد آمد و منصور با توطئه از پيش طرح شده ابومسلم را بكشت زيرا وى ابومسلم را براى خويش خطرى بزرگ مي‌دانست، ابومسلم در آن روز سى و شش سال از عمرش مى‌گذشت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	'''~~ابومسلم خراسانی~~''' (۱۰۰-۱۳۷ ق)، از سرداران [[ایران\|ایرانی]] است که بیشترین نقش را در برافتادن [[امویان]] و به قدرت رسیدن [[عباسیان]] داشت. قیام او در آغاز به نام طرفدارى از آل محمد (علیهم‌السلام) و به نیّت سرنگونی بنی‌امیه صورت گرفت و نخستین یاران او نیز از [[شیعیان]] بودند؛ ولی سرانجام حکومت به بنی‌عباس رسید و ابومسلم نیز توسط آنان کشته شد.	+	'''«ابومسلم خراسانی»''' (۱۰۰-۱۳۷ ق)، از سرداران [[ایران\|ایرانی]] است که بیشترین نقش را در برافتادن [[امویان]] و به قدرت رسیدن [[عباسیان]] داشت. قیام او در آغاز به نام طرفدارى از آل محمد (علیهم‌السلام) و به نیّت سرنگونی بنی‌امیه صورت گرفت و نخستین یاران او نیز از [[شیعیان]] بودند؛ ولی سرانجام حکومت به بنی‌عباس رسید و ابومسلم نیز توسط آنان کشته شد.

	==ولادت==		==ولادت==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	'''~~«ابومسلم خراسانی»~~''' (۱۰۰-۱۳۷ ق)، از سرداران [[ایران\|ایرانی]] است که بیشترین نقش را در برافتادن [[امویان]] و به قدرت رسیدن [[عباسیان]] داشت. قیام او در آغاز به نام طرفدارى از آل محمد (علیهم‌السلام) و به نیّت سرنگونی بنی‌امیه صورت گرفت و نخستین یاران او نیز از [[شیعیان]] بودند؛ ولی سرانجام حکومت به بنی‌عباس رسید و ابومسلم نیز توسط آنان کشته شد.	+	'''ابومسلم خراسانی''' (۱۰۰-۱۳۷ ق)، از سرداران [[ایران\|ایرانی]] است که بیشترین نقش را در برافتادن [[امویان]] و به قدرت رسیدن [[عباسیان]] داشت. قیام او در آغاز به نام طرفدارى از آل محمد (علیهم‌السلام) و به نیّت سرنگونی بنی‌امیه صورت گرفت و نخستین یاران او نیز از [[شیعیان]] بودند؛ ولی سرانجام حکومت به بنی‌عباس رسید و ابومسلم نیز توسط آنان کشته شد.

	==ولادت==		==ولادت==

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 * سید مصطفی حسینی دشتکی، معارف و معاریف.
 * ابومسلم خراسانی، الکامل فی التاریخ، ج5، ص348و476، طبیعة الدعوة العباسیه، ص245، ملل و نحل، ج1، ص154، لغت نامه دهخدا، وفیات الاعیان، ج3، ص196، در دسترس در [http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85+%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C&SSOReturnPage=Check&Rand=0 دانشنامه رشد]، بازیابی: 6 اردیبهشت 1393.
-* [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=10468 پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام]، بازیابی: 6 اردیبهشت 1393.
+* پژوهشکده باقرالعلوم، ابومسلم خراسانی، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 6 اردیبهشت 1393.
 [[رده:بنی عباس]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 عبدالرحمن بن مسلم معروف به ابومسلم خراسانی و مشهور به صاحب الدعوة، یکی از بزرگترین سرداران عباسی در ابتدای خلافت آنها و از ارکان اصلی قدرت یافتن آنها محسوب می شود.
-== حرکات ابو مسلم ==
+==حرکات ابومسلم==
 وى در حدود سال صد و بيست و هفت در عهد حكومت مروان حمار آخرين خليفه مروانى به انگيزه خوانخواهى آل محمد صلی الله علیه و آله از بنى‌اميه و بنى مروان كه مواليان اين خاندان از شهادت [[امام حسين]] علیه‌السلام و زيد بن على و ديگر امامزادگان بدست آن ظالمان دلى پرخون داشتند و مخصوصاً شيعيان خراسان كه از كثرت بسزائى برخوردار بودند و از سوئى حكومت بنى‌‌مروان رو به ضعف همى رفت و در اكثر بلاد اسلامى عليه آن‌ها شورش‌هائى بپا شده بود شرايط را براى قيام مساعد ديد و وى كه گويند در آن روز نوزده يا بيست ساله ولى شجاع و باشهامت بوده در مرو با جمعى از سران شيعه آنجا انجمن نموده و بر قيام عليه بنى‌مروان و تأسيس حكومت آل محمد صلی الله علیه و آله تصميم گرفتند و مدار سخن آن‌ها همواره آل محمد صلی الله علیه و آله و رضاى آل محمد صلی الل علیه و آله بود و در آن سال به اتفاق جمعى از همفكران خود عازم [[حج]] شد و در آنجا ابراهيم بن محمد بن على بن عبدالله عباس را ملاقات نمودند و آن‌ها او را شايسته زعامت ديده و او را به رهبرى انقلاب نصب نمودند و هنگامى كه به مرو بازگشتند چون نصر بن سيار والى خراسان با خديع كرمانى درگير جنگ بود.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۵: @@
 اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت.
-==  جایگاه ابو مسلم ==
+==جایگاه ابومسلم==
-ابو مسلم در میان اعراب نیز همراهان و یاران بسیاری داشت. اینان هنگام بیعت، ابو مسلم سوگند می خوردند که در پیروی از کتاب خدا و سنت پیامبر و در فرمانبرداری از شخصی ناشناس که از خاندان پیامبر است، استوار باشند و در پیروی از فرماندهان خویش اندیشه و درنگ را جایز نشمارند. اگر بر دشمن غلبه کنند جز به دستور اسلام و فرماندهان خویش دشمن را به هلاکت نرسانند.
+ابومسلم در میان اعراب نیز همراهان و یاران بسیاری داشت. اینان هنگام بیعت، ابومسلم سوگند می خوردند که در پیروی از کتاب خدا و سنت پیامبر و در فرمانبرداری از شخصی ناشناس که از خاندان پیامبر است، استوار باشند و در پیروی از فرماندهان خویش اندیشه و درنگ را جایز نشمارند. اگر بر دشمن غلبه کنند جز به دستور اسلام و فرماندهان خویش دشمن را به هلاکت نرسانند.
-ابو مسلم به ائمه اطهار عقیده ای نداشت ، اما برای بهره گیری از نفوذ و وجه سیاسی و معنوی آنان تا آنجا پیش رفت که نامه ای به امام صادق نوشت به این مضمون که :
+ابومسلم به [[ائمه اطهار]] عقیده ای نداشت اما برای بهره گیری از نفوذ و وجه سیاسی و معنوی آنان تا آنجا پیش رفت که نامه ای به [[امام صادق]] علیه السلام نوشت به این مضمون که: "من مردم را به دوستی اهل بیت دعوت می کنم، اگر مایل هستید، کسی برای خلافت بهتر از شما نیست". امام در پاسخ نوشت: نه تو از یاران منی و نه زمانه، زمانه ماست.
-==  قتل ابو مسلم ==
+==قتل ابومسلم==
-در این هنگام حوادثی رخ داد که منصور را بر قتل ابو مسلم مصمم تر از قبل ساخت. او هدایا و تهنیت های زیادی برای ابو مسلم فرستاد و دعوت کرد تا نزد او برود. ابو مسلم با اینکه بیمناک بود، سرانجام پیش او رفت.
+در این هنگام حوادثی رخ داد که منصور را بر قتل ابومسلم مصممتر از قبل ساخت. او هدایا و تهنیت های زیادی برای ابومسلم فرستاد و دعوت کرد تا نزد او برود. ابومسلم با این که بیمناک بود، سرانجام پیش او رفت.
-ابو مسلم گفت: مرا نکش که در برابر دشمنانت مدافع خوبی برای تو خواهم بود. منصور گفت: کسی از تو دشمن تر نیست و دستور داد تا او را به قتل رسانیدند.
+منصور از قبل به چند تن از سپاهیانش دستور داده بود که در جایی پنهان شوند و هر وقت علامت داد بیرون آمده و ابومسلم را بکشند. منصور چون شروع به سخن گفتن با او کرد با خشم از جنایات او سخن گفت که چه بسیار مردمان را بی جهت کشته ای.
 این حادثه در شعبان 137 هجری صورت گرفت.
-ابو مسلم در دوران قدرت خود حتی یاران دیرین خود را نیز کشت، چنانکه ابوسلمه خلال همکار و دوست خود را نیز که به وزیر آل محمد ملقب شده بود و در پیروزی عباسیان سهم بزرگی داشت، به قتل رسانید.
+ابومسلم متغیر شده گفت: با کسی مثل من پس از آن همه کوشش این گونه نباید سخن بگویند. تمام جنایاتی که انجام دادم، به منظور استحکام پایه های حکومت شما بود.
 [[رده:بنی عباس]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۲
سطر ۴:		سطر ۴:
	'''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی		'''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی

−	~~==ابومسلم خراسانی==~~

	عبدالرحمن بن مسلم مروزى خراسانى بنيان‌گذار دولت بنى‌عباس كه بيشتر مورخين او را خراسانى‌نژاد دانند و بعضى گويند: وى در اصفهان زاده و در [[كوفه]] نشو و نما كرده و بر اين قول از اين جهت او را خراسانى و مروزى گويند كه قيام او در مرو خراسان بوده است.		عبدالرحمن بن مسلم مروزى خراسانى بنيان‌گذار دولت بنى‌عباس كه بيشتر مورخين او را خراسانى‌نژاد دانند و بعضى گويند: وى در اصفهان زاده و در [[كوفه]] نشو و نما كرده و بر اين قول از اين جهت او را خراسانى و مروزى گويند كه قيام او در مرو خراسان بوده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
-'''منبع:''' معارف و معاریف
+عبدالرحمن بن مسلم معروف به ابومسلم خراسانی و مشهور به صاحب الدعوة، یکی از بزرگترین سرداران عباسی در ابتدای خلافت آنها و از ارکان اصلی قدرت یافتن آنها محسوب می شود.
-'''نویسنده:''' سید مصطفی حسینی دشتکی
+== حرکات ابو مسلم ==
 وى در حدود سال صد و بيست و هفت در عهد حكومت مروان حمار آخرين خليفه مروانى به انگيزه خوانخواهى آل محمد صلی الله علیه و آله از بنى‌اميه و بنى مروان كه مواليان اين خاندان از شهادت [[امام حسين]] علیه‌السلام و زيد بن على و ديگر امامزادگان بدست آن ظالمان دلى پرخون داشتند و مخصوصاً شيعيان خراسان كه از كثرت بسزائى برخوردار بودند و از سوئى حكومت بنى‌‌مروان رو به ضعف همى رفت و در اكثر بلاد اسلامى عليه آن‌ها شورش‌هائى بپا شده بود شرايط را براى قيام مساعد ديد و وى كه گويند در آن روز نوزده يا بيست ساله ولى شجاع و باشهامت بوده در مرو با جمعى از سران شيعه آنجا انجمن نموده و بر قيام عليه بنى‌مروان و تأسيس حكومت آل محمد صلی الله علیه و آله تصميم گرفتند و مدار سخن آن‌ها همواره آل محمد صلی الله علیه و آله و رضاى آل محمد صلی الل علیه و آله بود و در آن سال به اتفاق جمعى از همفكران خود عازم [[حج]] شد و در آنجا ابراهيم بن محمد بن على بن عبدالله عباس را ملاقات نمودند و آن‌ها او را شايسته زعامت ديده و او را به رهبرى انقلاب نصب نمودند و هنگامى كه به مرو بازگشتند چون نصر بن سيار والى خراسان با خديع كرمانى درگير جنگ بود.
 ابومسلم زمينه را فراهم ديد كه علنى مردم را به قيام دعوت كند و به تفصيلى كه در تواريخ آمده بر نصر پيروز آمد و ولايت خراسان، او را مسلم شد و ظرف سه يا چهار سال اكثر مناطق [[ايران]] و [[عراق]] را به تصرف درآورد و ابوسلمه خلال را به جاى خود در كوفه نصب نمود و در خلال اين مدت مروان حمار از داعيه قيام ابراهيم خبردار شد او را دستگير و به شام احضار و در آنجا او را به قتل رساند.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۴: @@
 آن دو نيز به تبع حضرت نامه‌ها را جواب نداده و دعوت را رد كردند ولى پيش از بازگشت قاصد خراسانيان از مخفيگاه سفاح و همراهان باخبر شدند و به نزد آن‌ها رفته با سفاح بيعت نمودند و ابوسلمه خود نيز به ضرورت از آن‌ها متابعت نمود. سفاح به مسجد جامع آمد و سخنرانى كرد و بالاخره كار بر او مسلم شد و بلافاصله عبدالله بن على را به جنگ مروان به شام فرستاد و بر او پيروز شد و مروان فرار كرد و پس از چندى بر او نيز دست يافت و او را بكشت و سرش را به نزد سفاح فرستاد.
-اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت و پس از انجام كار در راه بازگشت به خراسان به دعوت خليفه به بغداد آمد و منصور با توطئه از پيش طرح شده ابومسلم را بكشت زيرا وى ابومسلم را براى خويش خطرى بزرگ مي‌دانست، ابومسلم در آن روز سى و شش سال از عمرش مى‌گذشت.
+اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت.
 [[رده:بنی عباس]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۱
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:

	اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت و پس از انجام كار در راه بازگشت به خراسان به دعوت خليفه به بغداد آمد و منصور با توطئه از پيش طرح شده ابومسلم را بكشت زيرا وى ابومسلم را براى خويش خطرى بزرگ مي‌دانست، ابومسلم در آن روز سى و شش سال از عمرش مى‌گذشت.		اين ببود تا سال صد و سى و شش. ابومسلم از خراسان عازم [[حج]] شد و با شكوه فراوان وارد [[كوفه]] و مورد استقبال خليفه قرار گرفت ولى برخلاف انتظار ابومسلم كه خود داعيه امارت حج را داشت وى برادرش ابوجعفر منصور را امير حج كرد و پيش از بازگشت از حج سفاح بمرد و چون خبر [[مرگ]] او به گوش عبدالله بن على رسيد داعيه استقلال نمود و مردم شام را به بيعت خود خواند و ابوجعفر منصور كه جانشين برادر بود، لازم ديد ابومسلم را به جنگ عبدالله فرستد وى اجابت نمود و به شام رفت و ظرف مدت پنج ماه جنگ بر او پيروز گشت و پس از انجام كار در راه بازگشت به خراسان به دعوت خليفه به بغداد آمد و منصور با توطئه از پيش طرح شده ابومسلم را بكشت زيرا وى ابومسلم را براى خويش خطرى بزرگ مي‌دانست، ابومسلم در آن روز سى و شش سال از عمرش مى‌گذشت.
		+
		+	[[رده:بنی عباس]]