ابوطالب علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* پانویس */

2023-07-31T07:00:06Z

‏پانویس

مهدی موسوی در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۳

2023-07-30T11:23:40Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۷

2023-07-30T08:37:03Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۶

2023-07-30T07:26:41Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲

2022-10-19T10:52:55Z

Mohammadi در ‏۲ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۴۷

2021-03-02T13:47:40Z

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-08-28T05:17:11Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

History of islam در ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۰۷

2018-04-29T17:07:27Z

سید مهدی خدایی در ‏۷ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۰

2018-03-07T09:40:02Z

History of islam در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۱۸

2016-11-27T05:18:23Z

@@ سطر ۹۵: / سطر ۹۵: @@
 #[[تقیه]] کردن ‌ابوطالب.
-ابن ‌ابى ‌الحدید در پایان، درباره [[ایمان]] ابوطالب بر اساس قاعده عقلى در تعارض دو بینه نزد حاکم به توقف حکم مى‌کند؛ هر چند راه جدال را براى اصحاب حدیث باز‌مى‌گذارد و در نهایت با اشاره به دیدگاه شیعه مى‌نویسد: به نظر شیعیان، روایت‌هایى که از اسلام ابوطالب حکایت مى‌کند، اَرجح است، زیرا ما حکمى ایجابى را ادعا مى‌کنیم و براى اثبات آن نیز گواهى مى‌آوریم؛ در ‌حالى ‌که مخالفان ما بر نفى، دلیل مى‌آورند و هنگامى که مدعا، نفى حکم باشد، [[شهادت (در فقه)|شهادت]] معنا ندارد؛ زیرا شهادتى که در هر دو سوى قضیه با هم قرار گرفته، هنگامى است که مدعاى طرفین اثباتى باشد.<ref> شرح نهج‌البلاغه، ج‌ ۱۴، ص‌ ۲۶۲‌ـ‌۲۷۶.</ref>
+ابن ‌ابى ‌الحدید در پایان، درباره [[ایمان]] ابوطالب بر اساس قاعده عقلى در تعارض دو بینه نزد حاکم به توقف حکم مى‌کند؛ هر چند راه جدال را براى اصحاب حدیث باز‌مى‌گذارد و در نهایت با اشاره به دیدگاه شیعه مى‌نویسد: به نظر شیعیان، روایت‌هایى که از اسلام ابوطالب حکایت مى‌کند، اَرجح است... .<ref> شرح نهج‌البلاغه، ج‌ ۱۴، ص‌ ۲۶۲‌ـ‌۲۷۶.</ref>
 درباره ایمان ابوطالب، در میان شیعیان کتاب‌هایى تألیف شده که عناوین آن‌ها در کتاب [[الذریعه الی تصانیف الشیعه|الذریعة]] نوشته [[آقا بزرگ تهرانى]] گرد آمده است که به نُه عنوان مى‌رسد.<ref> الذریعه، ج‌ ۲، ص‌ ۵۱۲‌ـ‌۵۱۳.</ref> در میان اهل ‌سنت نیز کتابى با نام اَسنى‌المطالب فى ‌نجاة ‌ابى‌طالب نوشته شده است.<ref> بزم‌آورد، ص‌ ۱۶۶‌ـ‌۱۶۷؛ الذریعه، ج‌ ۲، ص‌ ۵۱۱.</ref>
-به نظر بعضى از پژوهشگران معاصر، روایاتى که درباره عدم ایمان ابوطالب نقل مى‌شود، نمى‌تواند درست باشد بلکه ساخته و پرداخته قضایایى است که در آن، رقابت و تفاخر میان خاندان‌هاى [[بنى‌امیه]] و [[بنى‌هاشم]] در یک دوره و [[حکومت بنی عباس|بنى‌عباس]] و [[علویان]] در دوره دیگر به اوج خود رسیده بود. طرفداران بنى‌امیه که در منابر و مساجد به [[امام على]] علیه‌السلام ناسزا مى‌گفتند و روایات و احادیثى در ذم او جعل مى‌کردند، آزادانه به تبلیغات بر ضد امام على و خاندان او مى‌پرداختند و طرفداران خاندان على جرأت رد و انکار نداشتند.
+به نظر بعضى از پژوهشگران معاصر، روایاتى که درباره عدم ایمان ابوطالب نقل مى‌شود، نمى‌تواند درست باشد بلکه ساخته و پرداخته قضایایى است که در آن، رقابت و تفاخر میان خاندان‌هاى [[بنى‌امیه]] و [[بنى‌هاشم]] در یک دوره و [[حکومت بنی عباس|بنى‌عباس]] و [[علویان]] در دوره دیگر به اوج خود رسیده بود. طرفداران بنى‌امیه که در منابر و مساجد به [[امام على]] علیه‌السلام ناسزا مى‌گفتند و روایات و احادیثى در ذم او جعل مى‌کردند، آزادانه به تبلیغات بر ضد امام على و خاندان او مى‌پرداختند و طرفداران خاندان على جرأت رد و انکار نداشتند. این [[احادیث]] به دو دلیل براى پایین آوردن مقام على علیه‌السلام و زدودن افتخارات خاندان او جعل و وضع شده است: الف. انکار افتخار على علیه‌السلام که پدرش در شکوفایى اسلام نقش آفریده بود؛ در مواجهه با [[معاویه]] که پدرش از دشمنان سرسخت پیامبر بود و در [[فتح مکه]] به ناچار مسلمان شده بود؛ ب. تلاش بنى‌عباس که سر سلسله آنان نیز در [[مکه]] هنوز مسلمان نشده بود؛ در مقابله با علویانِ مدعى خلافت که به ابوطالب نسب مى‌بردند.<ref> همان.</ref>
 از زاویه کلامى، احمد زینى دحلان بر این باور است که [[ایمان]]، تصدیقِ قلبى و [[اسلام]]، اداى تکالیف ظاهرى شرعى است؛ بنابراین، اسلام و ایمان هر دو در کسى پیدا مى‌شود که شهادتین را بر زبان جارى سازد و آن را در قلب نیز تصدیق کند. اسلام آنگاه از ایمان جدا مى‌شود که شخصى فقط به تکالیف ظاهرى تن دهد؛ مانند [[منافقان]]. جدایى ایمان نیز از اسلام، زمانى است که کسى فقط تصدیقِ قلبى داشته باشد. اگر ایمان باطنى وجود داشته و تکذیب ظاهرى نیز از روى کینه و دشمنى باشد، ایمانِ باطنى سودى ندارد؛ ولى اگر عدمِ اطاعت ظاهرى و عدم اقرار زبانى، به سببِ عذرى باشد، ایمانِ باطنى سودمند است و یکى از عذرهاى عدم اطاعت ظاهرى از اسلام، ترس از ستمگر است؛ مانند ماجراى ابوطالب.<ref> اسنى‌المطالب، ص‌ ۱.</ref>
@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۳۰: @@
 <references />
 ==منابع==
 *دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد ۲، صفحه ۱۳-۲۹.
 *[https://www.cgie.org.ir/fa/article/226693/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8 "ابوطالب"، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی].
 *مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام.
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}

@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 به هر روى به دنبال آن، عهدنامه نقض شد و ابوطالب نقض‌كنندگان آن را در شعرى ستود.<ref> السیرة النبویه، ج‌ 1، ص‌ 378.</ref> ابوطالب با این كوشش‌ها تا حد پدرى پیامبر بالا رفت و همسرش چونان مادر حضرت بود.<ref> تاریخ یعقوبى، ج‌ 2، ص‌ 14.</ref>
-وى سرانجام در سال دهم بعثت و در 85 سالگى از دنیا رفت<ref> انساب‌الاشراف، ج‌ 2، ص‌ 289.</ref> و در بستر مرگ، بنى ‌عبدالمطلب را فراخواند و گفت: شما هرگز بهتر از آن‌چه از محمد مى‌شنوید و او بدان امر مى‌كند، نمى‌یابید؛ پس از او پیروى و او را یارى كنید تا رشد یابید.<ref> المنتظم، ج‌ 2، ص‌ 146‌ـ‌147.</ref>
+ابوطالب سرانجام در سال دهم بعثت و در 85 سالگى از دنیا رفت.<ref> انساب‌الاشراف، ج‌ 2، ص‌ 289.</ref> مورخان در روز و ماه وفات وی اختلاف دارند. برخي 26 ماه [[رجب]] و برخي ديگر 7 ماه [[رمضان]]، يعني سه روز پيش از وفات حضرت خديجه كبري سلام الله علیها -همسر [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله- را روز درگذشت آن بزرگ مرد هاشمي مي‌دانند.
 جملات بر جاى مانده از پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله كه هنگام دیدن جنازه ابوطالب بر زبان راند، مى‌تواند تصویرى كامل و دقیق را از ابوطالب در نگاه ایشان ترسیم كند: عمو! كودك ‌بودم مرا پروراندى. یتیم بودم مرا سرپرستى كردى و در بزرگى مرا یارى نمودى.
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۳: @@
 ابن‌ابى‌الحدید، نخست به دیدگاه اهل ‌سنت درباره ابوطالب اشاره و از آنان احادیثى را نقل مى كند؛ از ‌جمله:
-# ‌خوددارى ابوطالب از گفتن شهادتین هنگام مرگ؛
+#‌خوددارى ابوطالب از گفتن شهادتین هنگام مرگ؛
-# نزول پاره‌اى آیات درباره او؛
+#نزول پاره‌اى آیات درباره او؛
-# روایت منسوب به على علیه‌السلام كه پس از [[مرگ]] ابوطالب به پیامبر صلی الله علیه و آله گفت: عموى گمراه تو از دنیا رفت با او چه كنم؟
+#روایت منسوب به على علیه‌السلام كه پس از [[مرگ]] ابوطالب به پیامبر صلی الله علیه و آله گفت: عموى گمراه تو از دنیا رفت با او چه كنم؟
-# ‌نماز نخواندن ابوطالب؛
+#‌نماز نخواندن ابوطالب؛
-# ارث نبردن على علیه‌السلام و جعفر از میراث ابوطالب، به دلیل آن كه آن‌ها (برخلاف پدر) مسلمان بودند؛
+#ارث نبردن على علیه‌السلام و جعفر از میراث ابوطالب، به دلیل آن كه آن‌ها (برخلاف پدر) مسلمان بودند؛
-# ‌روایت پیامبر درباره جایگاه آخرتى ابوطالب در كنار آتش؛
+#‌روایت پیامبر درباره جایگاه آخرتى ابوطالب در كنار آتش؛
-# ‌عدم استغفار حضرت براى ابوطالب؛ سپس بدین شرح به نقل دیدگاه شیعه و معتزله مى‌پردازد:
+#‌عدم استغفار حضرت براى ابوطالب؛ سپس بدین شرح به نقل دیدگاه شیعه و معتزله مى‌پردازد:
-## بر زبان آوردن شهادتین به ‌صورت آهسته؛
+##بر زبان آوردن شهادتین به ‌صورت آهسته؛
-## اجازه یافتن پیامبر صلی الله علیه و آله براى شفاعت او بر پایه روایتى از على علیه‌السلام؛
+##اجازه یافتن پیامبر صلی الله علیه و آله براى شفاعت او بر پایه روایتى از على علیه‌السلام؛
-## حشر وى در قیامت در سیماى پیامبران و اُبهَّت پادشاهان؛
+##حشر وى در قیامت در سیماى پیامبران و اُبهَّت پادشاهان؛
-## سزاوارى آتش براى كسى كه ایمان ابوطالب را منكر است؛
+##سزاوارى آتش براى كسى كه ایمان ابوطالب را منكر است؛
-## سنگین‌تر بودن [[ایمان]] ابوطالب نسبت به ایمان همه مردم و این ‌كه [[امام ‌على]] علیه‌السلام به نیابت از او [[حج]] انجام مى‌داد؛
+##سنگین‌تر بودن [[ایمان]] ابوطالب نسبت به ایمان همه مردم و این ‌كه [[امام ‌على]] علیه‌السلام به نیابت از او [[حج]] انجام مى‌داد؛
-## تصدیق پیامبر به راستگویى در نبوت؛
+##تصدیق پیامبر به راستگویى در نبوت؛
-## ‌سخنى از پیامبر صلی الله علیه و آله كه ابوطالب سرپرست یتیم در بهشت است؛
+##‌سخنى از پیامبر صلی الله علیه و آله كه ابوطالب سرپرست یتیم در بهشت است؛
-## اظهار محبت پیامبر صلی الله علیه و آله به عقیل به جهت ابوطالب؛
+##اظهار محبت پیامبر صلی الله علیه و آله به عقیل به جهت ابوطالب؛
-## تشبیه وى به اصحاب كهف كه ایمانشان را مخفى كردند؛
+##تشبیه وى به اصحاب كهف كه ایمانشان را مخفى كردند؛
-## اعلام درگذشت ابوطالب از سوى [[جبرئیل]] به پیامبر و این‌كه [[مكه]] را ترك كند؛
+##اعلام درگذشت ابوطالب از سوى [[جبرئیل]] به پیامبر و این‌كه [[مكه]] را ترك كند؛
-## اعلام رضایت پیامبر صلی الله علیه و آله از او؛
+##اعلام رضایت پیامبر صلی الله علیه و آله از او؛
-## غسل ابوطالب به فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله و وعده استغفار؛
+##غسل ابوطالب به فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله و وعده استغفار؛
-## یاد‌كردن پیامبر از او؛
+##یاد‌كردن پیامبر از او؛
-## ‌سخن ابوبكر مبنى بر ‌این ‌كه اسلام ابوطالب، مایه روشنى چشم پیامبر صلی الله علیه و آله بود؛
+##‌سخن ابوبكر مبنى بر ‌این ‌كه اسلام ابوطالب، مایه روشنى چشم پیامبر صلی الله علیه و آله بود؛
-## بقاى فاطمه بنت ‌اسد كه مسلمان بود، در قباله همسرى ابوطالب؛
+##بقاى فاطمه بنت ‌اسد كه مسلمان بود، در قباله همسرى ابوطالب؛
-## محبت پیامبر صلی الله علیه و آله به او؛
+##محبت پیامبر صلی الله علیه و آله به او؛
-## مخدوش بودن روایتى كه وى را جهنمى مى‌خواند؛
+##مخدوش بودن روایتى كه وى را جهنمى مى‌خواند؛
-## آگاهى از فضایل پیامبر كه در وقت ازدواجِ آن حضرت با خدیجه بر زبان راند؛
+##آگاهى از فضایل پیامبر كه در وقت ازدواجِ آن حضرت با خدیجه بر زبان راند؛
-## مضمون اشعار او؛
+##مضمون اشعار او؛
-## [[تقیه]] كردن ‌ابوطالب.
+##[[تقیه]] كردن ‌ابوطالب.
 ابن ‌ابى ‌الحدید در پایان، درباره [[ایمان]] [[ابوطالب]] بر اساس قاعده عقلى در تعارض دو بینه نزد حاكم به توقف حكم مى‌كند؛ هر چند راه جدال را براى اصحاب حدیث باز‌مى‌گذارد و در نهایت با اشاره به دیدگاه شیعه مى‌نویسد: به نظر شیعیان، روایت‌هایى كه از اسلام ابوطالب حكایت مى‌كند، اَرجح است زیرا ما حكمى ایجابى را ادعا مى‌كنیم و براى اثبات آن نیز گواهى مى‌آوریم؛ در ‌حالى ‌كه مخالفان ما بر نفى، دلیل مى‌آورند و هنگامى كه مدعا، نفى حكم باشد، شهادت معنا ندارد؛ زیرا شهادتى كه در هر دو سوى قضیه با هم قرار گرفته، هنگامى است كه مدعاى طرفین اثباتى باشد.<ref> شرح نهج‌البلاغه، ج‌ 14، ص‌ 262‌ـ‌276.</ref>
@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۲۸: @@
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 {{سنجش کیفی
@@ سطر ۱۴۵: / سطر ۱۴۸: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:وابستگان پیامبر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۴۷
سطر ۴۳:		سطر ۴۳:

	چون عهدنامه را آوردند، ابوطالب گفت: آیا این عهدنامه شما است؟ همگى تصدیق كردند؛ سپس آنان را از خبر غیبى پیامبر صلی الله علیه و آله آگاه كرد و گفت: اگر او [[دروغ]] گفته باشد، او را به شما تحویل مى‌دهم تا او را بكشید. قریش گفتند: این انصاف است؛ اما چون [[معجزه]] الهى را دیدند، گفتند: این سحر است.<ref> همان، ص‌ 31‌ـ‌32.</ref>		چون عهدنامه را آوردند، ابوطالب گفت: آیا این عهدنامه شما است؟ همگى تصدیق كردند؛ سپس آنان را از خبر غیبى پیامبر صلی الله علیه و آله آگاه كرد و گفت: اگر او [[دروغ]] گفته باشد، او را به شما تحویل مى‌دهم تا او را بكشید. قریش گفتند: این انصاف است؛ اما چون [[معجزه]] الهى را دیدند، گفتند: این سحر است.<ref> همان، ص‌ 31‌ـ‌32.</ref>
		+	[[پرونده:Sheb.jpg\|بندانگشتی\|محل شعب ابى طالب]]

	به هر روى به دنبال آن، عهدنامه نقض شد و ابوطالب نقض‌كنندگان آن را در شعرى ستود.<ref> السیرة النبویه، ج‌ 1، ص‌ 378.</ref> ابوطالب با این كوشش‌ها تا حد پدرى پیامبر بالا رفت و همسرش چونان مادر حضرت بود.<ref> تاریخ یعقوبى، ج‌ 2، ص‌ 14.</ref>		به هر روى به دنبال آن، عهدنامه نقض شد و ابوطالب نقض‌كنندگان آن را در شعرى ستود.<ref> السیرة النبویه، ج‌ 1، ص‌ 378.</ref> ابوطالب با این كوشش‌ها تا حد پدرى پیامبر بالا رفت و همسرش چونان مادر حضرت بود.<ref> تاریخ یعقوبى، ج‌ 2، ص‌ 14.</ref>

@@ سطر ۱۳۱: / سطر ۱۳۱: @@
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 [[رده:وابستگان پیامبر]]
 [[رده:وابستگان امام علی علیه السلام]]
 [[رده:اصحاب پیامبر]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==زندگی نامه==
-{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 گفته شده كه نام وى عمران بوده و 35 سال پیش از عام‌الفیل متولد شده است. مادرش، فاطمه دختر عمرو بن ‌عائذ بن ‌عمران‌ بن مخزوم بود<ref> الاصابه، ج‌ 7، ص‌ 196.</ref> كه به ‌سبب داشتن پسرانى چون عبدالله (پدر پیامبر) زبیر و [[ابوطالب]] (از داوران قریش)، زنى «مُنجِبَه» (زاینده فرزندانى نجیب) شناخته مى‌شد.<ref> بزم‌آورد، ص‌ 163.</ref>
@@ سطر ۱۲۹: / سطر ۱۲۹: @@
 ==منابع==
 محمد‌باغستانى، سید محمود دشتى، سید علیرضا واسعى؛ دائرة المعارف قرآن کریم، جلد 2 ، صفحه 13-29.
 [[رده:وابستگان پیامبر]]
 [[رده:وابستگان امام علی علیه السلام]]
 [[رده:اصحاب پیامبر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}