ابوصرمه خزرجى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* زندگی‌نامه */

2026-05-14T05:57:55Z

‏زندگی‌نامه

Mohammadi: /* ابوصرمه در شأن نزول */

2026-05-13T14:40:16Z

‏ابوصرمه در شأن نزول

Mohammadi: /* ابوصرمه در شأن نزول */

2026-05-13T14:39:12Z

‏ابوصرمه در شأن نزول

مهدی موسوی در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۹

2023-07-30T06:59:24Z

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-08-28T05:13:14Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مرضیه الله وکیل جزی: /* ابوصرمه در شأن نزول */

2013-02-13T10:55:36Z

‏ابوصرمه در شأن نزول

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۰

2013-01-15T07:20:34Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۶

2012-11-01T05:36:26Z

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-23T08:39:01Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

بهرامی: تعیین رده

2012-07-23T06:20:02Z

تعیین رده

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 در نام ابوصرمه اختلاف است. [[محمد بن جریر طبری|طبرى]] براى او نام‌هاى صرمة بن مالک، قیس ‌بن صرمه، صرمة ‌بن انس، را آورده است.<ref> جامع البیان، ۲، ج ۲، ص ۲۲۳-۲۲۸.</ref> در اسم و [[کنیه]] او نقل‌هاى دیگرى نیز وجود دارد.<ref> توضیح المشتبه، ج ۵، ص ۴۵۸؛ الثقات، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۰؛ سیره ابن ‌هشام، ج ۲، ص ۵۱۰؛ مجمع البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۵۰۳.</ref>
-ابوصرمه از بنى‌نجار بود<ref> اسدالغابه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۸.</ref> و ۱۲۰ سال عمر کرد.<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۲.</ref> ابوصرمه در قبیله‌اش مورد احترام بود؛<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۲.</ref> قبیله [[قریش]] را دوست مى‌داشت و چندین سال در میان آنان زندگى کرد زیرا همسرش، ارنب دختر اسد بن عبدالعزى از قریش بود.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۲۱.</ref>
+ابوصرمه از بنى‌نجار بود<ref> اسدالغابه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۸.</ref> و ۱۲۰ سال عمر کرد.<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۲.</ref> ابوصرمه در قبیله‌اش مورد احترام بود؛<ref>همان.</ref> قبیله [[قریش]] را دوست مى‌داشت و چندین سال در میان آنان زندگى کرد زیرا همسرش، ارنب دختر اسد بن عبدالعزى از قریش بود.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۲۱.</ref>
 در [[جاهلیت]]، [[رهبانیت]] اختیار نمود و لباس پشمینه به تن مى‌کرد و از [[بت پرستی|بت‌پرستى]] دورى می گزید. بر زبانش حق جارى بود و [[خدا]] را به بزرگى یاد مى‌کرد. ابتدا دین [[مسیحیت]] را برگزید اما از آن صرفنظر کرد. او مى‌گفت: من خداى [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] را مى‌پرستم.<ref> مروج‌الذهب، ج ۱، ص ۷۱؛ الاستیعاب، ج ۴، ص ۲۹۸.</ref>

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==ابوصرمه در شأن نزول==
-مسلمانان در آغاز [[اسلام]] هنگام [[روزه|روزه‌]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بودند.<ref> تفسیر قمى، ج‌ ۱، ص‌ ۹۳؛ التفسیر الکبیر، ج‌ ۵‌، ص‌ ۲۶۸.</ref> گفته اند: روزى ابوصرمه از کار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى که بیدار شد، از خوردن غذا پرهیز کرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۳؛ اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۸.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۷.</ref> ابوصرمه ماجرا را نقل‌کرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: «{{متن قرآن|{{آیه|2|187}}}}<ref>[[آیه 187 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۸۷.]]</ref>؛ بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود ...». با نزول این [[آیه]]، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]]، [[نسخ]] شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۹.</ref>
+مسلمانان در آغاز [[اسلام]] هنگام [[روزه|روزه‌]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بودند.<ref> تفسیر قمى، ج‌ ۱، ص‌ ۹۳؛ التفسیر الکبیر، ج‌ ۵‌، ص‌ ۲۶۸.</ref> گفته اند: روزى ابوصرمه از کار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى که بیدار شد، از خوردن غذا پرهیز کرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۳؛ اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۸.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۷.</ref> ابوصرمه ماجرا را نقل‌کرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: «{{متن قرآن|... وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ۖ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ ...}}<ref>[[آیه 187 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۸۷.]]</ref>؛ ... و بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود ...». با نزول این [[آیه]]، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]]، [[نسخ]] شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۹.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==ابوصرمه در شأن نزول==
-مسلمانان در آغاز [[اسلام]] هنگام [[روزه|روزه‌]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بودند.<ref> تفسیر قمى، ج‌ ۱، ص‌ ۹۳؛ التفسیر الکبیر، ج‌ ۵‌، ص‌ ۲۶۸.</ref> گفته اند: روزى ابوصرمه از کار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى که بیدار شد، از خوردن غذا پرهیز کرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۳؛ اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۸.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۷.</ref> ابوصرمه ماجرا را نقل‌کرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: {{متن قرآن|«...کلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى یتَبَیّنَ لَکمُ الْخَیطُ الأَبْیضُ مِنَ الْخَیطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّیامَ إِلَى اللَّیلِ...»}}؛ ([[سوره بقره]]، ۱۸۷) بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود... . با نزول این [[آیه]]، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]]، [[نسخ]] شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۹.</ref>
+مسلمانان در آغاز [[اسلام]] هنگام [[روزه|روزه‌]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بودند.<ref> تفسیر قمى، ج‌ ۱، ص‌ ۹۳؛ التفسیر الکبیر، ج‌ ۵‌، ص‌ ۲۶۸.</ref> گفته اند: روزى ابوصرمه از کار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى که بیدار شد، از خوردن غذا پرهیز کرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۳؛ اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۸.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۷.</ref> ابوصرمه ماجرا را نقل‌کرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: «{{متن قرآن|{{آیه|2|187}}}}<ref>[[آیه 187 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۸۷.]]</ref>؛ بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود ...». با نزول این [[آیه]]، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]]، [[نسخ]] شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۹.</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
 {{خوب}}
-از شاعران عرب.
+==زندگی‌نامه==
-==زندگی نامه==
+در نام ابوصرمه اختلاف است. [[محمد بن جریر طبری|طبرى]] براى او نام‌هاى صرمة بن مالک، قیس ‌بن صرمه، صرمة ‌بن انس، را آورده است.<ref> جامع البیان، ۲، ج ۲، ص ۲۲۳-۲۲۸.</ref> در اسم و [[کنیه]] او نقل‌هاى دیگرى نیز وجود دارد.<ref> توضیح المشتبه، ج ۵، ص ۴۵۸؛ الثقات، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۰؛ سیره ابن ‌هشام، ج ۲، ص ۵۱۰؛ مجمع البیان، ج‌ ۱، ص‌ ۵۰۳.</ref>
-در نام او اختلاف است. طبرى براى او نام‌هاى صرمة بن مالك، قیس ‌بن صرمه، صرمة ‌بن انس، ابوقیس بن ‌صرمه را آورده است.<ref> جامع البیان، مج 2، ج 2، ص 223-228.</ref> در اسم و كنیه او نقل‌هاى دیگرى نیز وجود دارد.<ref> توضیح المشتبه، ج 5، ص 458؛ الثقات، ج‌ 3، ص‌ 340؛ سیره ابن ‌هشام، ج 2، ص 510؛ مجمع البیان، ج‌ 1، ص‌ 503.</ref>
+ابوصرمه از بنى‌نجار بود<ref> اسدالغابه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۸.</ref> و ۱۲۰ سال عمر کرد.<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۲.</ref> ابوصرمه در قبیله‌اش مورد احترام بود؛<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۲.</ref> قبیله [[قریش]] را دوست مى‌داشت و چندین سال در میان آنان زندگى کرد زیرا همسرش، ارنب دختر اسد بن عبدالعزى از قریش بود.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۲۱.</ref>
-او از بنى‌نجار بود<ref> اسدالغابه، ج‌ 3، ص‌ 18.</ref> و 120 سال عمر كرد.<ref> الاصابه، ج‌ 3، ص‌ 342.</ref> در جاهلیت، رهبانیت اختیار و لباس پشمینه به تن و از بت‌پرستى دورى مى‌كرد. خود را از جنابت شستشو مى‌داد و از زن حائض دورى مى‌جست.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ 3، ص‌ 124.</ref>
+در [[جاهلیت]]، [[رهبانیت]] اختیار نمود و لباس پشمینه به تن مى‌کرد و از [[بت پرستی|بت‌پرستى]] دورى می گزید. بر زبانش حق جارى بود و [[خدا]] را به بزرگى یاد مى‌کرد. ابتدا دین [[مسیحیت]] را برگزید اما از آن صرفنظر کرد. او مى‌گفت: من خداى [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] را مى‌پرستم.<ref> مروج‌الذهب، ج ۱، ص ۷۱؛ الاستیعاب، ج ۴، ص ۲۹۸.</ref>
-بر زبانش حق جارى بود و خدا را به بزرگى یاد مى‌كرد. دین مسیحیت را برگزید اما از آن صرفنظر كرد. جُنُب و حائض حق ورود به مكان ویژه عبادتش را نداشتند او مى‌گفت: من خداى ابراهیم را مى‌پرستم.<ref> مروج‌الذهب، ج 1، ص 71؛ الاستیعاب، ج 4، ص 298.</ref> ابوصرمه در قبیله‌اش مورد احترام بود؛<ref> الاصابه، ج‌ 3، ص‌ 342.</ref> قبیله قریش را دوست مى‌داشت و چندین سال در میان آنان زندگى كرد زیرا همسرش، ارنب دختر اسد بن عبدالعزى از قریش بود.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ 3، ص‌ 121.</ref>
+ابوصرمه خود را از [[جنابت‌‌‌‌‌|جنابت]] شستشو مى‌داد و از زن حائض دورى مى‌جست.<ref> البدایة والنهایه، ج‌ ۳، ص‌ ۱۲۴.</ref> جُنُب و حائض حق ورود به مکان ویژه عبادتش را نداشتند.
-گویند: هنگام هجرت پیامبر صلى الله علیه و آله به یثرب، ابوصرمه اسلام را در كهنسالى به نیكى پذیرفت و از سابقان در اسلام پس از هجرت شد و [[جنگ بدر]] و دیگر غزوات را درك كرد.<ref> الاستیعاب، ج‌ 4، ص‌ 254.</ref>
+گویند: هنگام [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت پیامبر]] صلى الله علیه و آله به [[یثرب]]، ابوصرمه [[اسلام]] را در کهنسالى به نیکى پذیرفت و از سابقان در اسلام پس از هجرت شد و [[جنگ بدر]] و برخی دیگر [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] را درک کرد.<ref> الاستیعاب، ج‌ ۴، ص‌ ۲۵۴.</ref> به نقلى در فتح [[مصر]] نیز حضور داشت.<ref> الاصابة، ج‌ ۷، ص‌ ۱۸۴.</ref>
-به نقلى در فتح [[مصر]] نیز حضور داشت.<ref> الاصابة، ج‌ 7، ص‌ 184.</ref> به ابوصرمه اشعار زیبایى نسبت داده شده كه در اشعار دوران جاهلیت او دعوت به خدا، نیكوكارى، تقوا، اخلاق نیك و صلح و آشتى به چشم مى‌خورد.<ref> سیره ابن هشام، ج‌ 2، ص‌ 510 و 511‌.</ref>
+به ابوصرمه [[شعر|اشعار]] زیبایى نسبت داده شده که در اشعار دوران جاهلیت او دعوت به خدا، نیکوکارى، [[تقوا]]، [[اخلاق]] نیک و [[صلح]] و آشتى به چشم مى‌خورد.<ref> سیره ابن هشام، ج‌ ۲، ص‌ ۵۱۰ و ۵۱۱‌.</ref> او پس از اسلام در ستایش خدا، [[پیامبر اسلام]] و توفیق تشرف به دین اسلام، فضایل قریش و آزمون‌هاى آن‌ها از سوى خداوند، اشعارى سروده است.<ref> همان، ص ‌۵۱۲‌.</ref> نقل شده است که [[عبدالله بن عباس|عبدالله ‌بن ‌عباس]] براى آموختن اشعار ابوصرمه مدتى نزد وى مى‌آمد.<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۱.</ref> او راوى [[احادیث|احادیثى]] از [[پیامبر]] صلى الله علیه و آله بدون واسطه یا از طریق [[ابو ایوب انصاری|ابوایوب انصارى]] و دیگران است.
 ==ابوصرمه در شأن نزول==
-بخشى از آیه 187 [[سوره بقره]]/2 درباره ابوصرمه نازل شده است.<ref> جامع البیان، مج 2، ج 2، ص 223 و 224.</ref> روزه‌دار در آغاز [[اسلام]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بود.<ref> قمى، ج‌ 1، ص‌ 93؛ التفسیر الكبیر، ج‌ 5‌، ص‌ 268.</ref>
+مسلمانان در آغاز [[اسلام]] هنگام [[روزه|روزه‌]]، فقط مجاز به خوردن و آشامیدن از غروب تا پیش از خواب یا قبل از وقت [[نماز عشا]] بودند.<ref> تفسیر قمى، ج‌ ۱، ص‌ ۹۳؛ التفسیر الکبیر، ج‌ ۵‌، ص‌ ۲۶۸.</ref> گفته اند: روزى ابوصرمه از کار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى که بیدار شد، از خوردن غذا پرهیز کرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> الاصابه، ج‌ ۳، ص‌ ۳۴۳؛ اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۸.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، ۲، ج‌ ۲، ص‌ ۲۲۷.</ref> ابوصرمه ماجرا را نقل‌کرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: {{متن قرآن|«...کلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى یتَبَیّنَ لَکمُ الْخَیطُ الأَبْیضُ مِنَ الْخَیطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّیامَ إِلَى اللَّیلِ...»}}؛ ([[سوره بقره]]، ۱۸۷) بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود... . با نزول این [[آیه]]، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]]، [[نسخ]] شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ ۴۹.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-سید مصطفى اسدى، دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 693-694.
+* دائرةالمعارف قرآن کریم، سید مصطفى اسدى، ج ۱، ص ۶۹۳-۶۹۴.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۴۶: / سطر ۳۷: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]
-[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
+[[رده: شعرای عرب]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
+{{خوب}}
 از شاعران عرب.
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۳: @@
 ==منابع==
 سید مصطفى اسدى، دائرةالمعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 693-694.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 روزى ابوصرمه از كار در نخلستان به خانه بازگشت و بر اثر خستگى به خواب رفت. هنگامى كه بیدار شد،<ref> الاصابه، ج‌ 3، ص‌ 343.</ref> از خوردن غذا پرهیز كرد و با همان حال روز بعد را روزه گرفت. هنگام ظهر بى‌هوش شد<ref> اسباب النزول، واحدى، ص‌ 48.</ref> و به نقل سُدى، پیامبر به او فرمود: چرا تو را رنجور مى‌بینم؟<ref> جامع البیان، مج‌ 2، ج‌ 2، ص‌ 227.</ref>
-ابوصرمه ماجرا را نقل‌كرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: {{متن قرآن|«كُلوا وَاشرَبوا حَتّى یَتبیَّنَ لَكم الخَیطُ الأبیَضُ مِنَ الخیطِ الأسوَدِ مِن الفجرِ...»}}؛ بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود.
+ابوصرمه ماجرا را نقل‌كرد؛ آنگاه این آیه نازل شد: {{متن قرآن|«...كُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ...»}}؛ بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه (شب) بر شما نمودار شود.
 با نزول این آیه، حرمت خوردن و آشامیدن در شب ماه [[رمضان]] نسخ شد و مسلمانان خوشحال شدند.<ref>اسباب النزول، واحدى، ص‌ 49.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۰
سطر ۳۱:		سطر ۳۱:
	[[رده: اصحاب پیامبر]]		[[رده: اصحاب پیامبر]]

−	[[رده: ~~ابوصرمه خزرجی در~~ شان نزول آیات قرآن]]	+	[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]