ابوسعید ابوالخیر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴

2023-07-26T11:44:39Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۶

2023-07-26T08:36:33Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۰

2023-07-26T06:20:00Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۰

2023-07-25T12:30:04Z

نمایش تغییرات

Akbari در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۳

2020-06-27T11:33:29Z

Akbari در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۴

2020-06-10T10:04:26Z

Akbari در ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۳

2020-06-10T10:03:23Z

Akbari در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۷

2020-06-09T11:17:44Z

Akbari در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۰

2020-06-09T11:10:55Z

Akbari در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۷

2020-06-09T11:07:01Z

@@ سطر ۲۸۷: / سطر ۲۸۷: @@
 ==منبع==
-*نجيب مايل هروي، مدخل «ابوسعیدابوالخیر» در دانشنامه جهان اسلام، ج5.
+*نجيب مايل هروي، مدخل «ابوسعیدابوالخیر» در دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج5.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۸۹: @@
-==منابع==
+==منابع مقاله==
 * آذر بيگدلي، لطفعلي، آتشكدة آذر، به كوشش سيد جعفر شهيدي، تهران، 1337ش.
@@ سطر ۲۸۶: / سطر ۲۸۶: @@
-==منابع مقاله==
+==منبع==
 *نجيب مايل هروي، مدخل «ابوسعیدابوالخیر» در دانشنامه جهان اسلام، ج5.
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۲۸۶: / سطر ۲۸۶: @@
-==منابع==
+==منابع مقاله==
 *نجيب مايل هروي، مدخل «ابوسعیدابوالخیر» در دانشنامه جهان اسلام، ج5.
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۲۰۲: / سطر ۲۰۲: @@
 * ادهم خلخالي، كدو مطبخ قلندري، به كوشش احمد مجاهد، تهران، 1370ش.
 * اسفرايني، عبدالرحمن، كاشف الاسرار، به كوشش هرمان لندلت، تهران، 1358ش.
-* باخرزي، يحيي بن احمد، اوراد الحباب، به كوشش ايرج فشار، تهران، 1345ش. بارتولد، و...، تركستان نامه، ترجمة كريم كشاورز، تهران، 1352ش.
+* باخرزي، يحيي بن احمد، اوراد الحباب، به كوشش ايرج فشار، تهران، 1345ش.
 * باسورث، ادموند كليفورد، تاريخ غزنويان، ترجمة حسن انوشه، تهران، 1356ش.
 * براون، ادوارد، تاريخ ادبيات ايران (از فردوسي تا سعدي)، ترجمة فتح الله مجتبائي، تهران، 1341ش.
@@ سطر ۲۱۱: / سطر ۲۱۲: @@
 * همو، هفت اورنگ، به كوشش مرتضي مدرسي گيلاني، تهران، 1361ش.
 * جنيد شيرازي، ابوالقاسم، شدالازار، به كوشش محمد قزويني و عباس اقبال، تهران، 1328ش.
-* جوزجاني، «سير$ الشيخ الرئيس». ابن سينا به روايت اشكوري و اردكاني، به كوشش ابراهيم ديباجي، تهران، 1364ش.
+* جوزجاني، «سيرة الشيخ الرئيس». ابن سينا به روايت اشكوري و اردكاني، به كوشش ابراهيم ديباجي، تهران، 1364ش.
 * حصاركي. فقيرالله جلال آبادي، طريق الارشاد، كابل، 1359ش.
 * حمدالله مستوفي، تاريخ گزيده، به كوشش عبدالحسين نوايي، تهران، 1362ق.
@@ سطر ۲۴۸: / سطر ۲۴۹: @@
 * همو، منطق الطير، به كوشش سيد صادق گوهرين، تهران، 1348ش.
 * علاء الدولة سمناني، احمد بن محمد،‌مصنفات فارسي، به كوشش نجيب مايل هروي، تهران، 1369ش.
-* عليشير نوايي، مجالس النفائس، به كوشش علي اصغر حكمت، تهارن، 1363ش.
+* عليشير نوايي، مجالس النفائس، به كوشش علي اصغر حكمت، تهران، 1363ش.
 * عين القضاة همداني،‌ عبدالله بن محمد، تمهيدات، به كوشش عفيف عسيران، تهران، 1341ش.
 * همو، نامه ها، به كوشش علينقي منزوي و عفيف عسيران، تهران، 1362 ش.

@@ سطر ۱۸۰: / سطر ۱۸۰: @@
 از زمان حيات ابوسعيد، عده اي از خانقاهيان در پي گردآوردن اقوال و حالات و حكايات مربوط به زندگي او بوده اند.<ref>نك‌: محمد بن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص187.</ref>پس از وفات وي نيز مريدان و فرزندان او بسياري از اين گونه نكات و مطالب و اخبار را به صورت «مجلس» هاي خانقاهي به تحرير آورده بودند<ref>نك‌: ابوروح، حالات و سخنان ابوسعيد، ص81، 88.</ref> ولي بسياري از اخبار زندگي و اقوال او در خاطره فرزندان و مريدان محفوظ بوده و سينه به سينه نقل مي شده است. اين نوشته هاي پراكنده و روايت ها و حكايتها و محفوظات اصحاب پير ميهنه پايه و اساس آثاري را فراهم آورد كه هم از لحاظ شرح احوال و آراء ابوسعيد و هم از لحاظ مطالعات تاريخي و اوضاع و احوال اجتماعي و خانقاهي آن كتاب است كه به قلم دو تن از نوادگان ابوسعيد نوشته شده و به سبب نزديك بودن زمان تأليف آنها به عصر ابوسعيد و نيز نسبت و قرابت نويسندگان با شخص او، از اعتبار و ارزش خاص برخوردارند:
-. حالات و سخنان ابوسعيد، رساله اي است كوتاه از ابوروح لطف الله بن سعد بن اسعد بن ابي طاهر سعيد بن ابي سعيد فضل الله ميهني (د 541ق / 1146م) كه به 3 واسطه اقوال و احوال پيرميهنه را در دست داشتهاست. او پيش از حمله غز به ميهنه يا به تعبير محمدبن منور <ref> محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص6</ref> در «عهد استقامت» در ميهنه بوده و درباره ابوسعيد مطالعاتي گسترده داشته و بر اثر خواهش طالبان و دوستداران <ref>نك‌: ابوروح، حالات و سخنان ابوسعيد، ص35.</ref> ظاهراً در حدود 536ق اين كتاب را تدوين كرده است. از آنجا كه او خود مردي محدث بوده و با موازين توثيق حديث و خبر آشنا <ref>نك‌: محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص378 ـ 379.</ref> و نيز از آنجا كه با تصوف و اصول و مباني آن نيز آشنايي داشته است، گفته هايش در بسياري از موارد قابل اعتماد و استناد است خاصه كه او در روايات و اخباري كه مريدان از اين گونه روايات را هم روشن داشته است.<ref>مثلاً نك‌: ص 50. </ref> اين كتاب نخستين بار توسط والنتين ژوكوفسكي در پترزبورگ (1899م) منتشر شد و سپس بر پاية همان چاپ به كوشش ايرج افشار در تهران (1331، 1341 و 1349ش) چاپ گرديد و تصحيح انتقادي آن در تهران (1366ش) به كوشش محمدرضا شفيعي كدكني به چاپ رسيد.
+. حالات و سخنان ابوسعيد، رساله اي است كوتاه از ابوروح لطف الله بن سعد بن اسعد بن ابي طاهر سعيد بن ابي سعيد فضل الله ميهني (د 541ق / 1146م) كه به 3 واسطه اقوال و احوال پيرميهنه را در دست داشته است. او پيش از حمله غز به ميهنه يا به تعبير محمدبن منور <ref> محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص6</ref> در «عهد استقامت» در ميهنه بوده و درباره ابوسعيد مطالعاتي گسترده داشته و بر اثر خواهش طالبان و دوستداران <ref>نك‌: ابوروح، حالات و سخنان ابوسعيد، ص35.</ref> ظاهراً در حدود 536ق اين كتاب را تدوين كرده است. از آنجا كه او خود مردي محدث بوده و با موازين توثيق حديث و خبر آشنا <ref>نك‌: محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص378 ـ 379.</ref> و نيز از آنجا كه با تصوف و اصول و مباني آن نيز آشنايي داشته است، گفته هايش در بسياري از موارد قابل اعتماد و استناد است خاصه كه او در روايات و اخباري كه مريدان از اين گونه روايات را هم روشن داشته است.<ref>مثلاً نك‌: ابوروح، حالات و سخنان ابوسعيد، ص 50.</ref> اين كتاب نخستين بار توسط والنتين ژوكوفسكي در پترزبورگ (1899م) منتشر شد و سپس بر پاية همان چاپ به كوشش ايرج افشار در تهران (1331، 1341 و 1349ش) چاپ گرديد و تصحيح انتقادي آن در تهران (1366ش) به كوشش محمدرضا شفيعي كدكني به چاپ رسيد.
 . اسرارالتوحيد في مقامات الشيخ ابي سعيد، از محمد بن منوربن ابي سعيد ابي طاهر سعيد بن ابي سعيد ميهني كه حالات، سخنان، حكايات و اخبار مربوط به پيرميهنه را در 3 باب فراهم آورده است. او حالات و سخنان ابوسعيد را اساس و پاية تأليف خود قرار داده اما با تكيه بر آنچه از گفته هاي مريدان ابوسعيد همچون خواجه حسن مؤدب خواجه ابوالفتح شنيده است و با افزودن حكايت ها و روايت هايي كه نقل مي شده، اشارات مؤلف حالات و سخنان را گسترش داده است.<ref>نك‌: محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص3 ـ 4،9. </ref> البته با آن كه محمد بن منور در تهذيب اخبار و حكايات اهتمام فراوان داشته <ref> نك‌ : محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص189.</ref> و از آوردن اخباري كه محقّق نمي نموده، اجتناب كرده است <ref>محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص368</ref> و پاره اي از حكايات را هم كه ضعيف مي يافته، به دو روايت آورده است.<ref> نك‌ :محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص372 ـ 373 </ref>، با اين همه لغزشهاي تاريخي و نيز هواخواهي نسبت به ابوسعيد در كتاب او چشمگير است و به قياس با حالات و سخنان ابوسعيد اعتبار علمي آن كمتر. از اشاراتي كه در اين كتاب آمده است، چنين برمي آيد كه تاريخ تأليف آن حدود 574ق بوده است، زيرا به تصريح مؤلف، حملة غزان كه موجب ويراني ميهنه و غريب افتادن مزار شيخ شده بود، 100 سال بعد از وفات او، يعني در 540ق اتفاق افتاد و نويسنده 34 سال بعد از آن، يعني در 574ق مشغول تحرير آخرين فصل كتاب بوده است <ref> نك‌ : محمدبن منور، اسرارالتوحید، ج1، ص342؛ شفيعي، مقدمه، ج1، ص167 ـ 168 </ref>اسرار التوحيد نخست به كوشش ژوكوفسكي در 1899م در پترزبورگ به چاپ رسيد، سپس در 1313 ش به اهتمام احمد بهمنيار و در 1332 ش به كوشش ذبيح الله صفا در تهران منتشر شد. تصحيح علمي و انتقادي نسخة نسبتاً جامع تر آن نيز به كوشش محمدرضا شفيعي كدكني در تهران (1366ش) انتشار يافت.
@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۸۹: @@
-== مآخذ ==
+==منابع==
 * آذر بيگدلي، لطفعلي، آتشكدة آذر، به كوشش سيد جعفر شهيدي، تهران، 1337ش.