ابوحمزه ثمالی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۹

2026-08-12T11:49:07Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۲

2023-07-17T11:02:10Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۱

2023-07-17T11:01:13Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۶

2023-07-17T08:36:41Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: اولویت بندی و رتبه بندی

2019-08-15T06:33:41Z

اولویت بندی و رتبه بندی

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-07-01T12:10:36Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: افزودن مطلب

2018-10-21T06:21:32Z

افزودن مطلب

سید مهدی خدایی: اصلاح عناوین و تغییرات جزئی در متن

2018-10-21T05:43:11Z

اصلاح عناوین و تغییرات جزئی در متن

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: افزودن مطلب

2018-10-20T09:15:41Z

افزودن مطلب

سید مهدی خدایی: افزودن مطلب و منبع

2018-10-20T07:14:14Z

افزودن مطلب و منبع

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 '''درک محضر امام زین‌العابدین:'''
-ابوحمزه اولین بار زمانی که [[امام سجاد]] علیه السلام از [[مدینه]] به [[کوفه]] سفر نمود، ایشان را ملاقات نمود و شیفته ایشان شد. او ماجرای این ملاقات را اینگونه نقل می کند: «جلوى ستون هفتم [[مسجد کوفه]] نشسته بودم که از سوى باب کنده مردى وارد شد که من در طول عمر خویش شخصى زیباتر، خوشبوتر، پاکیزه‌تر و خوش‌لباس‌تر از او ندیده بودم. عمامه‌اى بر سر و پیراهنى عربى و قبایى بر تن داشت. کفش‌ها را از پاى درآورد و در کنار ستون هفتم به [[نماز]] ایستاد. [[تکبیرة الاحرام|تکبیرةالاحرام]] نماز را وقتى ادا کرد، آن چنان جذاب و موثر بود که موهاى بدنم سیخ شد. شیفته نغمه زیبا و لهجه دلرباى وى شدم. نزدیکتر شدم تا کلماتش را بهتر بشنوم. چهار رکعت نماز خواند با [[رکوع]] و [[سجود]] کامل و عالى. بعد از سلام نماز، شروع به [[دعا]] کرد: «الهى إن کان قد عصیتک، فانى قد اطعتک فى احب الاشیأ الیک الاقرار بوحدانیتک...».<ref>فرحة الغرى، سید عبدالکریم بن طاووس، ص ۴۷.</ref>
+ابوحمزه اولین بار زمانی که [[امام سجاد]] علیه السلام از [[مدینه]] به [[کوفه]] سفر نمود، ایشان را ملاقات نمود و شیفته ایشان شد. او ماجرای این ملاقات را اینگونه نقل می کند: «جلوى ستون هفتم [[مسجد کوفه]] نشسته بودم که از سوى باب کنده مردى وارد شد که من در طول عمر خویش شخصى زیباتر، خوشبوتر، پاکیزه‌تر و خوش‌لباس‌تر از او ندیده بودم. عمامه‌اى بر سر و پیراهنى عربى و قبایى بر تن داشت. کفش‌ها را از پاى درآورد و در کنار ستون هفتم به [[نماز]] ایستاد. [[تکبیرة الاحرام|تکبیرةالاحرام]] نماز را وقتى ادا کرد، آن چنان جذاب و موثر بود که موهاى بدنم سیخ شد. شیفته نغمه زیبا و لهجه دلرباى وى شدم. نزدیکتر شدم تا کلماتش را بهتر بشنوم. چهار رکعت نماز خواند با [[رکوع]] و [[سجود]] کامل و عالى. بعد از سلام نماز، شروع به [[دعا]] کرد: {{متن حدیث|«الهى إن کان قد عصیتک، فانى قد اطعتک فى احب الاشیأ الیک الاقرار بوحدانیتک ...»}}.<ref>فرحة الغرى، سید عبدالکریم بن طاووس، ص ۴۷.</ref>
 بعد از این که از دعا فارغ شد، از مسجد بیرون رفت. من با اشتیاق تمام به دنبال وى به راه افتادم تا این که به مناخ (محل نگهدارى شتران در کنار شهر) [[کوفه]] رسیدیم. در آن جا غلامی ‌‌بود که شتر این مرد با عظمت را محافظت می‌‌کرد. از غلام پرسیدم: این مرد کیست؟ جواب داد: آیا از شمائل و سیماى نورانى‌اش او را نشناختى؟ او حضرت [[زین العابدین]]، على بن الحسین علیه السلام است.
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 سپس [[امام سجاد]] علیه السلام به ابوحمزه فرمود: «آیا دوست دارى قبر جدم، [[امام علی علیه السلام|على ابن ابى طالب]] علیه السلام را [[زیارت]] کنى؟» با شنیدن این پیشنهاد، شادى در چهره ابوحمزه موج زد و آن قدر خوشحال شد که سر از پا نمی‌‌شناخت. وى با این که در کوفه و نزدیک [[نجف]] بود، قبر [[امام على]] علیه السلام را نمی‌‌شناخت و همچنین تا آن لحظه ـ به علت موانعى ـ موفق به زیارت [[امام سجاد]] علیه السلام نشده بود. او که مدت‌ها انتظار وصال محضر یار را داشت، چنین فرصتى را غنیمت شمرد و با کمال میل، همراهى با امام علیه السلام را قبول کرد و در رکاب پیشواى چهارم شیعیان به راه افتاد. ابوحمزه در طول راه از خرمن معارف آن حضرت بهره برد، تا این که به مرقد شریف امیرالمومنین علیه السلام رسیدند. امام سجاد علیه السلام محل دفن مولاى متقیان را ـ که تا آن زمان مخفى بود ـ به ابوحمزه نشان داد و فرمود: «این قبر جدم، على بن ابى طالب علیه السلام است».<ref>قبر امام على علیه السلام تا زمان هارون الرشید بر عموم مردم مخفى بود؛ فقط شیعیان خاص با راهنمایى ائمه معصومین علیهم‌السلام از قبر آن حضرت مطلع بودند و گاه به زیارت آن بزرگوار مشرف می‌‌شدند.</ref>
-ابوحمزه می‌‌گوید: «وقتى چشمانم به آنجا افتاد، بقعه‌اى سفید دیدم که نور از آن می‌‌درخشید. امام چهارم علیه السلام از شتر پیاده شده و گونه‌هاى مبارک را بر خاک قبر گذاشت؛ سپس شروع به خواندن زیارت کرد: «السلام على اسم الله الرضى و نور وجهه المضیىء...».
+ابوحمزه می‌‌گوید: «وقتى چشمانم به آنجا افتاد، بقعه‌اى سفید دیدم که نور از آن می‌‌درخشید. امام چهارم علیه السلام از شتر پیاده شده و گونه‌هاى مبارک را بر خاک قبر گذاشت؛ سپس شروع به خواندن زیارت کرد: {{متن حدیث|«السلام على اسم الله الرضى و نور وجهه المضیىء ...»}}.
 ابوحمزه می‌‌گوید: بعد از زیارت، [[امام سجاد]] علیه السلام به [[مدینه]] تشریف برد و من هم به [[کوفه]] بازگشتم. ابوحمزه پس از آن، بارها همراه شمارى از فقیهان [[شیعه]] به زیارت قبر حضرت [[امام على]] علیه السلام رفت. وى در این سفرها معارف [[اهل بیت]] علیهم السلام؛ [[فقه]]، [[تفسیر]] و [[حدیث]] را به همسفران خود تعلیم می‌‌داد.<ref>سفینه البحار، ج ۲، ص ۴۴.</ref>
@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 ابوحمزه بیشتر اوقات خود را به [[عبادت]] و تدریس [[علوم اسلامی]] ‌‌می‌‌گذرانید. او از کسب فیوضات معنوى و تربیتى از محضر [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم‌السلام به ویژه [[امام سجاد]] علیه السلام غافل نبود. از [[سند حدیث|سند]] دعاى معروف به «[[دعای ابوحمزه ثمالی|ابوحمزه ثمالى]]» معلوم می‌‌شود که ابوحمزه در آن شب‌هاى نورانى ملازم محضر امام چهارم علیه السلام بوده است.
-او در این رابطه می‌‌گوید: امام سجاد علیه السلام شب‌هاى ماه مبارک [[رمضان]] تا سحر مشغول به [[نماز]] بود. و چون وقت سحر فرامی‌‌رسید این [[دعا]] را قرائت می‌‌نمود: «الهى لاتؤدّبنى بعقوبتک ولاتمکر بى فى حیلتک، من أین لى الخیر یارب ولایوجد الا من عندک...؛ خدایا مرا با مجازات خویش ادب نفرما، و با عقوبت‌هاى پنهانى که من نمی‌‌فهمم، مجازاتم نکن. خداوندا! کجا خیرى توانم یافت، در حالى که خیر جز پیش تو نیست...».
+او در این رابطه می‌‌گوید: امام سجاد علیه السلام شب‌هاى ماه مبارک [[رمضان]] تا سحر مشغول به [[نماز]] بود. و چون وقت سحر فرامی‌‌رسید این [[دعا]] را قرائت می‌‌نمود: «{{متن حدیث|الهى لاتؤدّبنى بعقوبتک ولاتمکر بى فى حیلتک، من أین لى الخیر یارب ولایوجد الا من عندک ...}}؛ خدایا مرا با مجازات خویش ادب نفرما، و با عقوبت‌هاى پنهانى که من نمی‌‌فهمم، مجازاتم نکن. خداوندا! کجا خیرى توانم یافت، در حالى که خیر جز پیش تو نیست ...».
-[[دعای ابوحمزه ثمالی|دعای ابوحمزه]] دعایی طولانى و برابر با دو جزء [[قرآن کریم]] است. فرازهاى آخر دعا با این مضامین [[عرفان|عرفانى]] به پایان می‌‌رسد: «...اللهم انى اسئلک ایمانا تُباشر به قلبى و یقینا حتى اعلم انه لن یصیبنى الا ما کتبت لى و رضّنى من العیش بما قسمت لى یا ارحم الراحمین»؛<ref> مصباح المتهجد، شیخ طوسى، ص ۴۰۱؛ مفاتیح الجنان، اعمال ماه رمضان.</ref> پروردگارا! من از تو ایمانى ثابت و یقینى کامل درخواست می‌‌کنم که همیشه در قلبم استوار باشد، تا بدانم که به من جز آن چه که قلم تقدیر تو نگاشته است، نخواهد رسید و مرا در زندگانى به هر چه قسمتم کردى راضى و خشنود گردان. اى مهربان‌ترین مهربانان!».
+[[دعای ابوحمزه ثمالی|دعای ابوحمزه]] دعایی طولانى و برابر با دو جزء [[قرآن کریم]] است. فرازهاى آخر دعا با این مضامین [[عرفان|عرفانى]] به پایان می‌‌رسد: «{{متن حدیث|...اللهم انى اسئلک ایمانا تُباشر به قلبى و یقینا حتى اعلم انه لن یصیبنى الا ما کتبت لى و رضّنى من العیش بما قسمت لى یا ارحم الراحمین}}<ref> مصباح المتهجد، شیخ طوسى، ص ۴۰۱؛ مفاتیح الجنان، اعمال ماه رمضان.</ref>؛ پروردگارا! من از تو ایمانى ثابت و یقینى کامل درخواست می‌‌کنم که همیشه در قلبم استوار باشد، تا بدانم که به من جز آن چه که قلم تقدیر تو نگاشته است، نخواهد رسید و مرا در زندگانى به هر چه قسمتم کردى راضى و خشنود گردان. اى مهربان‌ترین مهربانان!».
-[[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]] از دیگر آثار ابوحمزه، به تفسیر القرآن، کتاب النوادر و [[رسالة الحقوق (کتاب)|رسالة الحقوق عن علی بن الحسین]](ع) و [[شیخ طوسی]] به کتاب الزهد او اشاره کرده اند.<ref>  رجال نجاشی ص ۱۱۵؛ الفهرست، ص ۱۰۵.</ref>
+[[احمد بن علی نجاشی|نجاشی]] از دیگر آثار ابوحمزه، به تفسیر القرآن، کتاب النوادر و [[رسالة الحقوق (کتاب)|رسالة الحقوق عن علی بن الحسین]] علیه السلام و [[شیخ طوسی]] به کتاب الزهد او اشاره کرده اند.<ref>  رجال نجاشی ص ۱۱۵؛ الفهرست، ص ۱۰۵.</ref>
 متن [[تفسیر قرآن|تفسیر]] ابوحمزه تا قرن ششم قمری وجود داشته است. [[شیخ طبرسی|طبرسی]] در [[مجمع البیان]]<ref> برای نمونه مراجعه کنید به  ج۳ ص ۱۵۰ و ۱۵۲</ref> و [[ابن شهر آشوب|ابن شهرآشوب]] (متوفی ۵۸۸) در [[مناقب ابن شهر آشوب (کتاب)|مناقب آل ابی طالب]]،<ref> برای نمونه مراجعه کنید به  ج۱ ص ۱۱ و ۱۷</ref> از این تفسیر، روایاتی نقل کرده‌اند.
 عبدالرزاق محمدحسین حرزالدین، روایات منقول از ابوحمزه را که صبغه تفسیری داشته یا در منابع به نقل آنها از تفسیر ابوحمزه اشاره شده در کتابی با عنوان «تفسیر القرآن الکریم لابی حمزة بن ثابت بن دینار الثمالی» گردآوری کرده است.
-در تفسیر ابوحمزه، بر خلاف [[تفسیر مأثور|تفاسیر مأثور]] دیگر، [[حدیث مرسل|احادیث مرسل]] کم‌تری دیده می‌شود. ابوحمزه به [[اسباب نزول]] توجه داشته و ضمن توجه به فضائل [[اهل بیت]](ع)، از شیوه [[تفسیر قرآن به قرآن]] استفاده کرده و به اجتهاد، قرائت، لغت، [[نحو]] و نقل آرای مختلف در معنای آیات اهتمام ویژه داشته است.<ref>رجوع کنید به مقدمه تفسیر حرزالدین ص ۶۰ -۶۶ </ref>
+در تفسیر ابوحمزه، بر خلاف [[تفسیر مأثور|تفاسیر مأثور]] دیگر، [[حدیث مرسل|احادیث مرسل]] کم‌تری دیده می‌شود. ابوحمزه به [[اسباب نزول]] توجه داشته و ضمن توجه به فضائل [[اهل بیت]] علیهم‌السلام، از شیوه [[تفسیر قرآن به قرآن]] استفاده کرده و به اجتهاد، قرائت، لغت، [[نحو]] و نقل آرای مختلف در معنای آیات اهتمام ویژه داشته است.<ref>رجوع کنید به مقدمه تفسیر حرزالدین ص ۶۰ -۶۶ </ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«ثابت بن دینار»''' معروف به '''«ابوحمزه ثمالی»'''، از راویان موثق [[شیعه]] در قرن دوم قمری و از اصحاب بزرگوار چهار [[ائمه اطهار|امام معصوم]] است. او عالم به [[حدیث]] و [[فقه]] و [[تفسیر]] بود و معارف [[اهل بیت]] علیهم‌السلام را به [[شیعیان]] می‌آموخت. ابوحمزه [[دعا|دعای]] پر فضیلتی را از امام سجاد علیه‌السلام روایت کرده که به «[[دعای ابوحمزه ثمالی]]» مشهور است.
+'''«ثابت بن دینار»''' معروف به '''«ابوحمزه ثمالی»'''، از راویان موثق [[شیعه]] در قرن دوم قمری و از اصحاب بزرگوار چهار [[ائمه اطهار|امام معصوم]] است. او عالم به [[حدیث]] و [[فقه]] و [[تفسیر]] بود و معارف [[اهل بیت]] علیهم‌السلام را به [[شیعیان]] می‌آموخت. ابوحمزه [[دعا|دعای]] پر فضیلتی را از [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] علیه‌السلام روایت کرده که به «[[دعای ابوحمزه ثمالی]]» مشهور است.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = ابوحمزه ثابت بن دینار ثمالی
@@ سطر ۸۲: / سطر ۸۲: @@
 <references />
 ==منابع==
 * عبدالکریم پاک نیا، فرهنگ کوثر، شماره ۴۵، آذر ۱۳۷۹.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۷: @@
 |رده=دارد
 }}
-[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]][[رده:اصحاب امام سجاد علیه السلام]]
+[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
 [[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ثابت بن دينار معروف به ابوحمزه ثمالی يكى از بزرگان کوفه و از چهره‌هاى معروف از اصحاب امام سجاد علیه السلام بود. او استاد علم [[حديث]] و [[فقه]] و تفسير یود و معارف اهل بيت عليهم‌السلام را به شيعيان می آموخت. او دعای پر فضیلتی را  از امام سجاد علیه السلام آموخت و روایت کرد که به دعای ابوحمزه شهرت یافت.
@@ سطر ۱۱۹: / سطر ۱۲۱: @@
 [[رده:راویان ثقه]]
 [[رده:عارفان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==ولادت و نسب==
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۷: @@
 ==منابع==
 عبدالكريم پاك نيا، فرهنگ كوثر، شماره 45، آذر 1379.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 ابوجعفر در ادامه سخنانش می‌‌افزايد: «من سخن ابوحمزه را به طور كامل نفهميدم تا اين كه اموال و وجوه اهدايى شيعيان را همراه خود به [[مدينه]] بردم. بعد از ورود، به مدينه در محلى ساكن شدم و به جستجو در مورد جانشين پيشواى ششم پرداختم. فرزندش، عبدالله را به من نشان دادند. وقتى با او ملاقات كردم، هيچ كدام از حركات، طرز رفتار، كردار، گفتار، آداب و معاشرت و جواب سوالات وى را مطابق با عمل امام معصوم علیه السلام نيافتم و سرگردان به قبر مطهر پيامبر صلی الله علیه و آله پناهنده شدم. غلامی ‌‌مرا به محضر حجت [[حق]] و امام مطلق، حضرت [[امام كاظم]] علیه السلام راهنمايى كرد. وقتى به محضر موسى بن جعفر علیه السلام مشرف شدم، تمام علامات و نشانه‌هاى امام معصوم علیه السلام را در او يافتم و قلبم آرام گرفت. اموال و وجوهات شيعيان نيشابور را به آن حضرت تقديم كردم. امام بعضى را قبول و تعدادى را رد كرد و موقع خداحافظى به من فرمود: آيا ابوحمزه ثمالى در نزديك [[كوفه]] و موقع زيارت اميرالمومنين علیه السلام چنين و چنان نگفت؟ و سخنان ابوحمزه را تماماً برايم بازگو كرد. گفتم: بلى. امام كاظم علیه السلام فرمود: «مومن چنين است: هرگاه خداوند قلبش را نورانى كند او با اشارات و كنايات همه چيز را می‌‌فهمد. حالا بلند شو و از اصحاب بزرگ پدرم تصريح وى را در مورد جانشين خويش تحقيق كن».<ref>مدينه المعاجز، ص 463؛ [[بحارالانوار]]، ج 47، ص 252؛ [[اعيان الشيعه]]، ج 4، ص 11.</ref>
-==در اوج عرفان و معنويت==
+==دعای ابوحمزه ثمالی==
 {{بیت|در ضمير ما نمی‌‌گنجد به غير دوست كس|هر دو عالم را به دشمن ده، كه ما را دوست بس}}
@@ سطر ۷۸: / سطر ۷۸: @@
 دعاى ابوحمزه طولانى و برابر با دو جزء [[قرآن كريم]] است. فرازهاى آخر [[دعا]] با اين مضامين عرفانى به پايان می‌‌رسد: {{متن حدیث|««...اللهم انى اسئلك ايمانا تباشر به قلبى و يقينا حتى اعلم انه لن يصيبنى الا ما كتبت لى و رضنى من العيش بما قسمت لى يا ارحم الراحمين»}}؛<ref> مصباح المتهجد، [[شيخ طوسى]]، ص 401؛ [[مفاتيح الجنان]]، اعمال ماه [[رمضان]].</ref> پروردگارا! من از تو ايمانى ثابت و يقينى كامل درخواست می‌‌كنم كه هميشه در قلبم استوار باشد، تا بدانم كه به من جز آن چه كه قلم تقدير تو نگاشته است، نخواهد رسيد و مرا در زندگانى به هر چه قسمتم كردى راضى و خشنود گردان. اى مهربان‌ترين مهربانان!».
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۵
سطر ۸:		سطر ۸:
	ابوحمزه سه فرزند داشته است که هر سه در قیام [[زید بن علی]] به شهادت رسیده اند <ref> .مجله پاسدار اسلام،شماره 66، مقاله یاران امام، ابوحمزه ثمالی، سید محمدجواد مهری </ref>		ابوحمزه سه فرزند داشته است که هر سه در قیام [[زید بن علی]] به شهادت رسیده اند <ref> .مجله پاسدار اسلام،شماره 66، مقاله یاران امام، ابوحمزه ثمالی، سید محمدجواد مهری </ref>

		+	== فضیلت و دانش ==
		+	ابوحمزه ثمالى محضر 4 امام بزرگوار را درک کرده و مورد اعتماد و علاقه اهل بيت عصمت و طهارت عليهم‌السلام محسوب می‌‌شد.وى در علم [[حديث]] و تفسير به مراتب عالى دست يافته بود. برخی او را از فقهای کوفه برشمرده اند. <ref>تاریخ یعقوبی، ج2، ص 362-390 </ref>
		+
		+	از امام رضا(ع) درباره ابوحمزه ثمالى روایت شده است:{{متن حدیث\|« ابوحمزه فى زمانه کلقمان فى زمانه و ذلک انه خدم اربعه منا على بن الحسین و محمد بن على و جعفر بن محمد و برهه من عصر موسى بن جعفر »}}<ref> منتهى المقال, ج2, ص192. چاپ آل البیت. </ref> ابوحمزه در زمان خود همانند لقمان در زمان خویش بود, زیرا او در خدمت چهار تن از ما بوده است: امام سجاد(ع) امام باقر(ع) امام صادق(ع) و برهه اى از دوره امام کاظم(ع).
		+	در روایت دیگرى آمده است:{{متن حدیث\|« ابوحمزه فى زمانه مثل سلمان فى زمانه»}} <ref>29 رجال نجاشى, ص115. </ref> ابوحمزه در زمان خود مانند سلمان در زمانش است.
		+
		+	البته احتمال دارد روایت اول تصحیف شده و نام سلمان به لقمان تغییر کرده باشد. زیرا در آن سخن از همراهی و نزدیکی به اهلبیت است که با ویژگی جناب سلمان همخوانی بیشتری دارد. روایت دوم هم مؤید این نظر است.
		+
		+	نجاشی درباره اش می گوید: او از بهترین یاران امامان و مزدان موثق بود که در روایت به قول او اعتماد می کنند. <ref> .مجله پاسدار اسلام،شماره 66، مقاله یاران امام، ابوحمزه ثمالی، سید محمدجواد مهری </ref>
		+
		+	همچنین شیخ صدوق می گوید: ابوحمزه ثقه و عادل است او چهار امام را ملاقات کرده است امام سجاد و امام باقر و امام صادق و امام کاظم علیهم السلام. <ref> .مجله پاسدار اسلام،شماره 66، مقاله یاران امام، ابوحمزه ثمالی، سید محمدجواد مهری </ref>

	== درک محضر امام زین العابدین علیه السلام==		== درک محضر امام زین العابدین علیه السلام==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==نام و نسب==
+==ولادت و نسب==
-ثابت بن دينار معروف به ابوحمزه ثمالى كوفى <ref>ثمالى: منسوب به ثماله (طايفه‌اى از قبيله ازد) است</ref> يكى از چهره‌هاى معروف از اصحاب ائمه اطهار است. او از بزرگان کوفه است كه محضر چهار امام معصوم عليهم‌السلام را درك كرده است.
+ثابت بن دينار يكى از چهره‌هاى معروف از اصحاب [[ائمه اطهار]] است. او از بزرگان کوفه است كه محضر چهار امام معصوم عليهم‌السلام را درك كرده است. کنیه اش ابوحمزه و کنیه پدرش ابوصفیه بوده. [[شیخ صدوق]] او را از قبیله طی و تیره بنوثُعَل دانسته و دلیل شهرت ابوحمزه را به ثمالی سکونت وی در محله اقامت قبیله ثُماله از تیره اَزْد ذکر کرده است. <ref>ابن بابویه، الامالی، ج4، ص36 </ref>
 == درک محضر امام زین العابدین علیه السلام==