ابوجندل عامرى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۲

2026-05-08T17:12:58Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۳

2023-07-15T09:53:05Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۲۷

2020-01-12T05:27:41Z

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-08-27T04:42:34Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مرضیه الله وکیل جزی: /* ابوجندل در شأن نزول */

2013-02-18T12:26:29Z

‏ابوجندل در شأن نزول

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۷

2013-01-15T06:17:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ نوامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۰۸

2012-11-01T05:08:59Z

بهرامی: ویرایش جزیی متن

2012-07-24T05:31:04Z

ویرایش جزیی متن

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-23T07:53:41Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

بهرامی: تعیین رده و ویرایش جزیی متن

2012-07-23T06:53:31Z

تعیین رده و ویرایش جزیی متن

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 مفسران در ذیل سه [[آیه]] از ابوجندل یاد کرده‌اند:
-*الف. [[سوره نحل]]، ۴۱ و ۴۲: {{متن قرآن|«وَالَّذِینَ هَاجَرُواْ فِی اللّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الآخِرَةِ أَکبَرُ لَوْ کانُواْ یعْلَمُونَ × الَّذِینَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یتَوَکلُونَ»}}؛ و کسانى که پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت کردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است اگر مى‌دانستند. کسانى که شکیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توکل مى‌کنند.
+*الف. آیه ۴۱ و ۴۲ [[سوره نحل]]،: «{{متن قرآن|{{آیه|16|41}} 💠<ref>[[آیه 41 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۴۱.]]</ref> {{آیه|16|42}}<ref>[[آیه 42 سوره نحل|همان، آیه ۴۲.]]</ref>}}؛ و کسانى که پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت کردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است اگر مى‌دانستند. کسانى که شکیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توکل مى‌کنند».
 [[محمد بن جریر طبری|طبرى]] نقل مى‌کند که نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ ۸‌، ج‌ ۱۴، ص ‌۱۴۳.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل [[شأن نزول]] مذکور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه [[صحابی|اصحاب]] پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود که مورد ستم واقع شدند و هجرت کردند.<ref> قرطبى، ج‌ ۱۰، ص‌ ۷۱.</ref>
-*ب. [[سوره نحل]]، ۱۱۰: {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّ رَبَّک لِلَّذِینَ هَاجَرُواْ مِن بَعْدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَاهَدُواْ وَصَبَرُواْ إِنَّ رَبَّک مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ»}}؛ اما پروردگار تو به کسانى که پس از شکنجه شدن هجرت کردند؛ سپس جنگیدند و استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است».
+*ب. آیه ۱۱۰ سوره نحل،: «{{متن قرآن|{{آیه|16|110}}}}<ref>[[آیه 110 سوره نحل|سوره نحل، آیه ۱۱۰.]]</ref>؛ اما پروردگار تو به کسانى که پس از شکنجه شدن هجرت کردند؛ سپس جنگیدند و استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است».
 [[شیخ طبرسی|طبرسى]] مى‌نویسد: گفته شده که این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مکه]] نازل شده که بر اثر شکنجه مشرکان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌کردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ ۶‌، ص‌ ۵۹۸‌.</ref>
-*ج. [[سوره فتح]]، ۲۵: {{متن قرآن|«...وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِیبَکم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَیرِ عِلْمٍ»}}؛ و اگر (در مکه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند که بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>
+*ج. [[سوره فتح]]، ۲۵: «{{متن قرآن|... وَلَوْلَا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُؤْمِنَاتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ ...}}؛ ... و اگر (در مکه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند که بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید ... (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد)».<p>
-گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن|«رِجالٌ مُؤمِنونَ»}} ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشرکان مکه‌اند که خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مکه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> سیره ابن ‌هشام، ج‌ ۳، ص‌ ۳۲۱؛ قرطبى، ج‌ ۱۶، ص‌ ۱۸۸.</ref></p>
+گفته‌اند: مقصود از '''{{متن قرآن|«رِجالٌ مُؤمِنونَ»}}''' ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشرکان مکه‌اند که خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مکه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> سیره ابن ‌هشام، ج‌ ۳، ص‌ ۳۲۱؛ قرطبى، ج‌ ۱۶، ص‌ ۱۸۸.</ref></p>
 ==پانویس==

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 # [[سوره نحل]]/16، 41 و 42: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي اللّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ × الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ»}}؛ و كسانى كه پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت كردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است؛ اگر مى‌دانستند. (آنانند) كسانى كه شكیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توكل مى‌كنند. طبرى نقل مى‌كند كه نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ 8‌، ج‌ 14، ص ‌143.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل شأن نزولِ مذكور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه اصحاب پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود كه مورد ستم واقع شدند و هجرت كردند.<ref> قرطبى، ج‌ 10، ص‌ 71.</ref>
 # [[سوره نحل]]/16، 110: {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُواْ مِن بَعْدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَاهَدُواْ وَصَبَرُواْ إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ»}}؛ اما پروردگار تو به كسانى كه پس از شكنجه شدن هجرت كردند؛ سپس جنگیدند و (در راه خدا) استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است (و ‌آن‌ها را مشمول رحمت خود خواهد ساخت)».طبرسى مى‌نویسد: گفته شده كه این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مكه]] نازل شده كه بر اثر شكنجه مشركان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌كردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 598‌.</ref>
-# [[سوره فتح]]/48، 25: {{متن قرآن|«...وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ»}}؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>گفته‌اند: مقصود از «رِجالٌ مُؤمِنونَ» ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
+# [[سوره فتح]]/48، 25: {{متن قرآن|«...وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ»}}؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن|«رِجالٌ مُؤمِنونَ»}} ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
 عاصى<ref> جمهرة انساب العرب، ص‌ 166.</ref> (عمرو<ref> انساب الاشراف، ج‌ 11، ص‌ 10.</ref>) بن سهیل بن عمرو از تیره بنى‌عامر<ref> الطبقات، ابن‌خیاط، ص‌ 63‌.</ref> از اصحاب ‌پیامبر صلى الله علیه و آله.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۳: @@
 ==منابع==
 سید عبدالرسول حسینى‌زاده، دائرة‌المعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 638-640.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 مفسران در ذیل سه آیه از ابوجندل یاد كرده‌اند:
-# [[سوره نحل]]/16، 41 و 42: {{متن قرآن|«وَ‌الّذین هاجَروا فِى اللّهِ مِن بَعدِ ما ظُلِموا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنیا حَسنَةً ولأجرُ الأخِرَةِ أكبرُ لَو كانُوا یَعلَمون × الّذین صَبَروا و عَلى رَبِّهم یَتَوكَّلُون»}}؛ و كسانى كه پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت كردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است؛ اگر مى‌دانستند. (آنانند) كسانى كه شكیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توكل مى‌كنند. طبرى نقل مى‌كند كه نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ 8‌، ج‌ 14، ص ‌143.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل شأن نزولِ مذكور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه اصحاب پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود كه مورد ستم واقع شدند و هجرت كردند.<ref> قرطبى، ج‌ 10، ص‌ 71.</ref>
+# [[سوره نحل]]/16، 41 و 42: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ فِي اللّهِ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَلَأَجْرُ الآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ × الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ»}}؛ و كسانى كه پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت كردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است؛ اگر مى‌دانستند. (آنانند) كسانى كه شكیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توكل مى‌كنند. طبرى نقل مى‌كند كه نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ 8‌، ج‌ 14، ص ‌143.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل شأن نزولِ مذكور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه اصحاب پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود كه مورد ستم واقع شدند و هجرت كردند.<ref> قرطبى، ج‌ 10، ص‌ 71.</ref>
-# [[سوره نحل]]/16، 110: {{متن قرآن|«ثُمّ إنّ رَبَّك لِلّذین هاجَروا مِن بَعد ما فُتِنوا ثُمّ جهَدوا و صَبَروا إنّ رَبَّكَ مِن بَعدِها لَغَفُورٌ رَحیمٌ»}}؛ اما پروردگار تو به كسانى كه پس از شكنجه شدن هجرت كردند؛ سپس جنگیدند و (در راه خدا) استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است (و ‌آن‌ها را مشمول رحمت خود خواهد ساخت)».طبرسى مى‌نویسد: گفته شده كه این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مكه]] نازل شده كه بر اثر شكنجه مشركان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌كردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 598‌.</ref>
+# [[سوره نحل]]/16، 110: {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُواْ مِن بَعْدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَاهَدُواْ وَصَبَرُواْ إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ»}}؛ اما پروردگار تو به كسانى كه پس از شكنجه شدن هجرت كردند؛ سپس جنگیدند و (در راه خدا) استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است (و ‌آن‌ها را مشمول رحمت خود خواهد ساخت)».طبرسى مى‌نویسد: گفته شده كه این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مكه]] نازل شده كه بر اثر شكنجه مشركان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌كردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 598‌.</ref>
-# [[سوره فتح]]/48، 25: {{متن قرآن|«...وَلَولا رِجالٌ مُؤمِنونَ وَ نِساءٌ مُؤمِنتٌ لَم‌تَعلَموهم أن تَطَوهم فَتُصِیبَكُم مِنهم مَعَرَّةٌ بِغَیْرِ علم»}}؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>گفته‌اند: مقصود از «رِجالٌ مُؤمِنونَ» ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
+# [[سوره فتح]]/48، 25: {{متن قرآن|«...وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ»}}؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>گفته‌اند: مقصود از «رِجالٌ مُؤمِنونَ» ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
 ==پانویس==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==زندگی نامه==
-برخى ابوجندل را با برادرش عبدالله كه از بدریون است، اشتباه گرفته‌اند.<ref> الاستیعاب، ج‌ 4، ص‌ 188؛ الطبقات، ابن‌خیاط، ص ‌63‌.</ref> او در [[مكه]] اسلام آورد و به وسیله پدرش زندانى شد.<ref> الطبقات، ج‌ 7، ص‌ 284.</ref> با شنیدن خبر ورود پیامبر صلى الله علیه و آله به حدیبیه در سال ششم هجرى با غل و زنجیر از زندان گریخت و به مسلمانان پیوست.
+برخى ابوجندل را با برادرش عبدالله كه از بدریون است، اشتباه گرفته‌اند.<ref> الاستیعاب، ج‌ 4، ص‌ 188؛ الطبقات، ابن‌خیاط، ص ‌63‌.</ref> او در [[مكه]] اسلام آورد و به وسیله پدرش زندانى شد.<ref>الطبقات، ج‌ 7، ص‌ 284.</ref> با شنیدن خبر ورود پیامبر صلى الله علیه و آله به حدیبیه در سال ششم هجرى با غل و زنجیر از زندان گریخت و به مسلمانان پیوست.
 در این زمان، قرارداد صلح بین پیامبر و سهیل ‌بن عمرو (پدر ابوجندل) به نمایندگى از مشركان، به تازگى بسته شده<ref> سیره ابن ‌هشام، ج‌ 3، ص‌ 318؛ انساب الاشراف، ج‌ 11، ص‌ 10.</ref> یا به مراحل پایانى‌اش رسیده بود<ref> المغازى، ج‌ 2، ص‌ 608‌؛ الاصابه، ج‌ 7، ص‌ 59‌.</ref> و سهیل، طبق یكى ‌از بندهاى آن (بازگرداندن تازه مسلمانان مكى) بازگرداندن ابوجندل را طلبید و به نقلى، كامل ‌شدن قرارداد را مشروط به آن دانست.<ref> همان.</ref>
-پیامبر صلى الله علیه و آله به ابوجندل فرمود: شكیبا باش و پاداشت را از خدا بخواه. خداوند بزودى براى تو و همراهانت گشایش خواهد كرد. ما با این قوم، ‌قرارداد صلح بسته‌ایم.<ref> المغازى، ج‌ 2، ص‌ 608‌؛ سیره ابن ‌هشام، ج‌ 3، ص‌ 318.</ref>
+پیامبر صلى الله علیه و آله به ابوجندل فرمود: شكیبا باش و پاداشت را از خدا بخواه. خداوند بزودى براى تو و همراهانت گشایش خواهد كرد. ما با این قوم، ‌قرارداد صلح بسته‌ایم.<ref>المغازى، ج‌ 2، ص‌ 608‌؛ سیره ابن ‌هشام، ج‌ 3، ص‌ 318.</ref>
 عُمَر ابوجندل را به ‌كشتن پدرش تشویق كرد. ابوجندل پرسید: چرا ‌تو او را نمى‌كشى؟ گفت: پیامبر مرا از كشتن او ‌و غیر او نهى كرده است. وى با رد پیشنهاد عمر ‌گفت: تو براى اطاعت رسول خدا شایسته‌تر از من نیستى.<ref> المغازى، ج‌ 2، ص‌ 609‌.</ref>
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 مفسران در ذیل سه آیه از ابوجندل یاد كرده‌اند:
-# [[سوره نحل]]/16، 41 و 42: «وَ‌الّذین هاجَروا فِى اللّهِ مِن بَعدِ ما ظُلِموا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنیا حَسنَةً ولأجرُ الأخِرَةِ أكبرُ لَو كانُوا یَعلَمون × الّذین صَبَروا و عَلى رَبِّهم یَتَوكَّلُون؛ و كسانى كه پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت كردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است؛ اگر مى‌دانستند. (آنانند) كسانى كه شكیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توكل مى‌كنند».طبرى نقل مى‌كند كه نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ 8‌، ج‌ 14، ص ‌143.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل شأن نزولِ مذكور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه اصحاب پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود كه مورد ستم واقع شدند و هجرت كردند.<ref> قرطبى، ج‌ 10، ص‌ 71.</ref>
+# [[سوره نحل]]/16، 41 و 42: {{متن قرآن|«وَ‌الّذین هاجَروا فِى اللّهِ مِن بَعدِ ما ظُلِموا لَنُبَوِّئَنَّهُم فِى الدُّنیا حَسنَةً ولأجرُ الأخِرَةِ أكبرُ لَو كانُوا یَعلَمون × الّذین صَبَروا و عَلى رَبِّهم یَتَوكَّلُون»}}؛ و كسانى كه پس از ستم دیدن در راه خدا هجرت كردند در دنیا جایگاه خوبى به آن‌ها مى‌دهیم و پاداش آخرت بزرگ‌تر است؛ اگر مى‌دانستند. (آنانند) كسانى كه شكیبایى ورزیدند و فقط بر پروردگارشان توكل مى‌كنند. طبرى نقل مى‌كند كه نزول این دو آیه درباره ابوجندل است؛<ref> جامع‌البیان، مج‌ 8‌، ج‌ 14، ص ‌143.</ref> هر چند قرطبى پس از نقل شأن نزولِ مذكور، در روایتى به نقل از قتاده مى‌نویسد: آیه شامل همه اصحاب پیامبر صلى الله علیه و آله مى‌شود كه مورد ستم واقع شدند و هجرت كردند.<ref> قرطبى، ج‌ 10، ص‌ 71.</ref>
-# [[سوره نحل]]/16، 110: «ثُمّ إنّ رَبَّك لِلّذین هاجَروا مِن بَعد ما فُتِنوا ثُمّ جهَدوا و صَبَروا إنّ رَبَّكَ مِن بَعدِها لَغَفُورٌ رَحیمٌ؛ اما پروردگار تو به كسانى كه پس از شكنجه شدن هجرت كردند؛ سپس جنگیدند و (در راه خدا) استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است (و ‌آن‌ها را مشمول رحمت خود خواهد ساخت)».طبرسى مى‌نویسد: گفته شده كه این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مكه]] نازل شده كه بر اثر شكنجه مشركان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌كردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 598‌.</ref>
+# [[سوره نحل]]/16، 110: {{متن قرآن|«ثُمّ إنّ رَبَّك لِلّذین هاجَروا مِن بَعد ما فُتِنوا ثُمّ جهَدوا و صَبَروا إنّ رَبَّكَ مِن بَعدِها لَغَفُورٌ رَحیمٌ»}}؛ اما پروردگار تو به كسانى كه پس از شكنجه شدن هجرت كردند؛ سپس جنگیدند و (در راه خدا) استقامت ورزیدند، پروردگارت از آن پس آمرزنده و مهربان است (و ‌آن‌ها را مشمول رحمت خود خواهد ساخت)».طبرسى مى‌نویسد: گفته شده كه این آیه درباره ابوجندل و گروهى از مسلمانان [[مكه]] نازل شده كه بر اثر شكنجه مشركان به بعضى از خواسته‌هاى آن‌ها تن دادند؛ سپس هجرت و جهاد ‌كردند.<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 6‌، ص‌ 598‌.</ref>
-# [[سوره فتح]]/48، 25: «...وَلَولا رِجالٌ مُؤمِنونَ وَ نِساءٌ مُؤمِنتٌ لَم‌تَعلَموهم أن تَطَوهم فَتُصِیبَكُم مِنهم مَعَرَّةٌ بِغَیْرِ علم؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد)».<p>گفته‌اند: مقصود از «رِجالٌ مُؤمِنونَ» ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
+# [[سوره فتح]]/48، 25: {{متن قرآن|«...وَلَولا رِجالٌ مُؤمِنونَ وَ نِساءٌ مُؤمِنتٌ لَم‌تَعلَموهم أن تَطَوهم فَتُصِیبَكُم مِنهم مَعَرَّةٌ بِغَیْرِ علم»}}؛ و اگر (در مكه) مردان و زنان باایمانى نمى‌بودند كه بدون آگاهى شما در زیر دست و پا از بین مى‌رفتند و از این راه عیب و عارى ناآگاهانه به شما مى‌رسید، (خداوند مانع این جنگ نمى‌شد).<p>گفته‌اند: مقصود از «رِجالٌ مُؤمِنونَ» ابوجندل و دیگر مؤمنان ضعیف در میان مشركان مكه‌اند كه خداوند براى حفظ جان آن‌ها به مسلمانان اجازه ورود به مكه نداد و به [[صلح حدیبیه]] انجامید.<ref> [[سیره ابن ‌هشام]]، ج‌ 3، ص‌ 321؛ قرطبى، ج‌ 16، ص‌ 188.</ref></p>
 ==پانویس==