ابوبصیر اسدی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷

2023-07-08T12:37:13Z

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۱

2023-07-08T09:51:12Z

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۷

2023-07-08T08:37:06Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-26T06:12:52Z

ویرایش

سید مهدی خدایی: پروژه4: اولویت بندی و رتبه بندی

2019-08-16T06:25:15Z

پروژه4: اولویت بندی و رتبه بندی

سید مهدی خدایی: پروژه3: سنجش کیفی

2019-07-06T11:49:33Z

پروژه3: سنجش کیفی

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۷

2012-12-26T10:07:03Z

Saeed zamani: الگوی نیازمند ویرایش

2012-12-23T11:05:45Z

الگوی نیازمند ویرایش

Saeed zamani: ایجاد

2012-12-23T11:05:12Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

نام او یحیی بن القاسم اسدی است. مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران امام باقر و امام صادق(ع) و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام معصوم از ابوحمزه ثمالی و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب معجم رجال الحدیث می نویسد:

«در سلسله اسناد روایات بیش از دوهزار و دویست و هفتاد و پنج مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است.»<ref> معجم رجال الحدیث،ج21، ص44 </ref>

راویان از ابوبصیر در کوفه بسیارند و از آن جمله از ابان بن عثمان احمر، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری. او با آنکه نابینا بود ولی بصیرتش او را وا داشت تا در مقابل فطحیّه موضع بگیرد و پایه های عقیدتی آنان در زمینه امامت را مورد حمله قرار دهد. همین موضعگیری بحق بود که به وجاهت او نزد شیعیان امام کاظم(ع) افزود.

از آثار اوست: مناسک حج، یوم و لیلة وتفسیر.<ref> الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج4، ص251 </ref>

از آنجا که ابوبصیر کنیه پنج تن بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتابهای مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند. مرحوم آیة الله خویی با بیان قرینه گفته است که هرجا ابوبصیر به طورمطلق آورده شود مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref> معجم رجال الحدیث، ج20، ص75 </ref> حاجی نوری نیز به همین قول معتقد است.

ابوبصیر در سال 150هـ روی در نقاب خاک کشید.<ref> رجال النجاشی، ص441، شماره 1187 </ref>

== پانویس ==
<references/>

==منابع==
[http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره 9 ]

[[رده:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
[[رده:اصحاب امام صادق علیه السلام]]
[[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]
[[رده:اصحاب اجماع]]
[[رده:راویان حدیث]]
[[رده:راویان ثقه]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 '''«ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی»''' (م، ۱۵۰ ق)، از راویان مورد وثوق [[شیعه]] در [[کوفه]] و از یاران مشهور [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیهماالسلام بوده است. ابوبصیر از [[اصحاب اجماع]] بوده و دو کتاب «مناسک حج» و «یوم و لیلة» را از تألیفات او برشمرده‌اند.
+{{شناسنامه عالم
 ==جایگاه علمی و روایی==
 از آنجا که «ابوبصیر» [[کنیه]] پنج نفر بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۲۸: @@
 ==آثار و روایات==
 ابوبصیر از جمله مؤلّفان [[شیعه|شیعی]] به شمار می آید که فهرست نویسان، دو کتاب برای او ثبت کرده اند: کتاب «مناسک الحج» که از سوی علی بن ابی حمزه و حسین بن علا، گزارش شده است؛ و دیگری کتاب «یوم و لیلة» که به روایت علی بن ابی حمزه، آمده است.
 [[شیخ صدوق|ابن بابویه]] مجموعه‌ای از روایات [[فقه|فقهی]] او به روایت علی بن ابی حمزه را در [[من لایحضره الفقیه (کتاب)|من لایحضره الفقیه]] مورد استفاده قرار داده است. همچنین مجموعه‌ای مشتمل بر حدود ۲۰ [[حدیث]] در موضوع «علل» به روایت حسین بن یزید نوفلی از علی بن ابی حمزه به‌طور پراکنده در [[علل الشرائع]] ابن بابویه مورد استفاده واقع شده است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی»''' از راویان مورد وثوق [[کوفه]] و از اصحاب مشهور [[امام باقر]] و [[امام صادق]] و [[امام کاظم]] علیهم السلام است. از آنجا که ابوبصیر [[کنیه]] پنج نفر بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
+'''«ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی»''' (م، ۱۵۰ ق)، از راویان مورد وثوق [[شیعه]] در [[کوفه]] و از یاران مشهور [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیهماالسلام بوده است. ابوبصیر از [[اصحاب اجماع]] بوده و دو کتاب «مناسک حج» و «یوم و لیلة» را از تألیفات او برشمرده‌اند.
-== جایگاه روایی ==
+==جایگاه علمی و روایی==
-ابوبصیر اسدی به‌سان یکی از حاملان پراندوختۀ حدیث اهل بیت در کوفه شناخته می‌شد. غالب روایات ابوبصیر، بی واسطه از [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیهما السلام نقل شده است. وی به جز امامان [[معصوم]]، از [[ابوحمزه ثمالی]] و صالح بن میثم نیز روایت می کند.
+از آنجا که «ابوبصیر» [[کنیه]] پنج نفر بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
-حدود ۱۵۰ نفر از [[محدثان]] و راویان حدیثی از وی اخذ [[حدیث]] کرده اند مانند: ابن ابی حمزه بطائنی، [[عبدالله بن بکیر شیبانی|ابن بُکَیر]]، [[عبدالله بن مسکان|ابن مسکان]]، [[ابان بن عثمان|اَبان بن عثمان]]، اسحاق بن عمّار، [[جمیل بن دراج|جمیل بن درّاج]]، [[یونس بن عبدالرحمن|یونس بن عبدالرحمان]]، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری.
+غالب روایات ابوبصیر اسدی، بی واسطه از [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیهما السلام نقل شده است. [[شیخ طوسی]] وی را در شمار اصحاب [[امام کاظم]] علیه السلام (امامت: ۱۴۸-۱۸۳ق) نیز آورده است،<ref>رجال طوسی، ۳۶۴.</ref> ولی باید در نظر داشت که وی تنها حدود ۲ سال از امامت آن حضرت را درک کرده و شمار روایات موجود به نقل ابوبصیر از امام کاظم(ع) بسیار اندک است.
-ابوبصیر اسدی در پی سالها درک صحبت امام محمد باقر و امام صادق(ع) طبعاً یکی از قطبهای رهبری فکری جامعۀ امامی کوفه محسوب می‌شد، روایات متعددی در دست است که نشان می‌دهد ابوبصیر در صحنه‌های مبارزۀ فکری با گروههای مخالف چون مختاریه و زیدیه حضور داشته است. در سال 148ق. به دنبال وفات امام جعفر صادق(ع)، فرزند ارشد او موسوم به عبدالله دعوی امامت کرد و پیروان او که «[[فطحیه]]» نامیده می‌شدند، در مقابل گروهی از شیعیان قرار داشتند که بلاواسطه پس از امام صادق(ع) به امامت امام کاظم(ع) قائل بودند. وقوع این بحران با سالهای پایانی عمر ابوبصیر اسدی مصادف بود و موضع‌گیری او در مقابل فطحیه از وی چهره‌ای وجیه نزد پیروان [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]](ع) ترسیم نمود؛ چنانکه در روایات آنان ابوبصیر در زمرۀ گروهی از اصحاب امام صادق(ع) شمرده شده است که از آغاز به عبدالله پشت کرده، به امام کاظم(ع) روی آوردند.<ref>کلینی، 1/351-352؛ کشی، 282-284.</ref>
+ابوبصیر اسدی به جز امامان [[معصوم]]، از [[ابوحمزه ثمالی]] و صالح بن میثم نیز روایت می کند.
-رجالیان، وی را به بزرگی، جلالت و وثاقت ستوده اند. [[ابوعمرو کشی|ابوعمرو کشّی]]، ابوبصیر را جزﺀ طبقه اوّل [[اصحاب اجماع]] و از جمله شش [[فقیه]] بزرگ شیعه در قرن دوم هجری می شمارد.<ref>رجال الکشّی: ج۲ ص۵۰۷ ش۴۳۱.</ref> [[شیخ کلینی]] و کشّی، روایاتی را از امام باقر و امام صادق(ع) در مدح و ستایش وی، نقل کرده اند.
+حدود ۱۵۰ نفر از [[محدثان]] و راویان حدیثی از ابوبصیر اخذ [[حدیث]] کرده اند مانند: ابن ابی حمزه بطائنی، [[عبدالله بن بکیر شیبانی|ابن بُکَیر]]، [[عبدالله بن مسکان|ابن مسکان]]، [[ابان بن عثمان|اَبان بن عثمان]]، اسحاق بن عمّار، [[جمیل بن دراج|جمیل بن درّاج]]، [[یونس بن عبدالرحمن|یونس بن عبدالرحمان]]، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری.
-شیخ [[ابوعمرو کشی|کشى]] از شعیب عقرقوفى روایت کرده است که گفت: گفتم به [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام که بسا شود ما محتاج شویم به سؤال بعض مسایل، از کى سؤال کنیم؟ فرمود: بر تو باد به اسدى، یعنى ابوبصیر.<ref>رجال کشى، ۱/۴۰۰.</ref> [[محدث نوری]] در «خاتمه [[مستدرک الوسائل (کتاب)|مستدرک]]» می گوید: مراد از ابوبصیر، ابومحمد یحیى بن قاسم اسدى است، به قرینه قائد، یعنى عصاکش او على بن ابى حمزه، که تصریح کرده‌اند علما به آن که او راوى کتاب او است و این ابوبصیر ثقه است چنان که در «[[رجال شیخ طوسی (کتاب)|رجال شیخ]]» و «[[خلاصة الاقوال (کتاب)|خلاصه]]» است و عقرقوفى پسر خواهر ابوبصیر مذکور است.<ref>مستدرک الوسائل، ۳/۷۰۱، چاپ سه جلدى.</ref>
+رجالیان، ابوبصیر را به بزرگی، جلالت و وثاقت ستوده اند. [[ابوعمرو کشی|ابوعمرو کشّی]]، وی را جزﺀ طبقه اوّل [[اصحاب اجماع]] و از جمله شش [[فقیه]] بزرگ [[شیعه]] در قرن دوم هجری می شمارد.<ref>رجال الکشّی: ج۲ ص۵۰۷ ش۴۳۱.</ref> [[شیخ کلینی]] و کشّی، روایاتی را از امام باقر و امام صادق(ع) در مدح و ستایش وی، نقل کرده اند. شیخ [[ابوعمرو کشی|کشى]] از شعیب عقرقوفى روایت کرده است که گفت: به [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام گفتم که بسا شود ما محتاج شویم به سؤال بعض مسایل، از کى سؤال کنیم؟ فرمود: بر تو باد به اسدى، یعنى ابوبصیر.<ref>رجال کشى، ۱/۴۰۰.</ref> [[محدث نوری]] در «خاتمه [[مستدرک الوسائل (کتاب)|مستدرک]]» می گوید: مراد از ابوبصیر، ابومحمد یحیى بن قاسم اسدى است، به قرینه قائد، یعنى عصاکش او على بن ابى حمزه، که تصریح کرده‌اند علما به آن که او راوى کتاب او است و این ابوبصیر ثقه است چنان که در «[[رجال شیخ طوسی (کتاب)|رجال شیخ]]» و «[[خلاصة الاقوال (کتاب)|خلاصه]]» است و عقرقوفى پسر خواهر ابوبصیر مذکور است.<ref>مستدرک الوسائل، ۳/۷۰۱، چاپ سه جلدى.</ref>
 در مقابل، روایاتی در نکوهش وی گزارش شده است. علمای [[رجال]]، سبب نپذیرفتن این تضعیف ها را [[حدیث مرسل|ارسال]] سند و وجود راویان غیر ثقه در سلسله اسنادِ این روایات، همچنین وجود نشانه های [[تقیه]] و ساختگی بودن و نیز تعارض با روایات مدح دانسته اند.<ref>خویی، معجم رجال الحدیث: ج۲۰ ص۸۰ ش۱۳۵۷۰.</ref>
-== آثار و روایات ==
+ابوبصیر اسدی که یکی از حاملان پراندوختۀ حدیث [[اهل بیت]] در [[کوفه]] شناخته می‌شد، در پی سالها درک صحبت امام محمد باقر و امام صادق(ع) طبعاً یکی از قطبهای رهبری فکری جامعۀ [[امامیه|امامی]] کوفه بشمار می‌رفت. روایات متعددی در دست است که نشان می‌دهد ابوبصیر در صحنه‌های مبارزۀ فکری با گروههای مخالف چون مختاریه و [[زیدیه]] حضور داشته است. در سال ۱۴۸ق. به دنبال وفات امام جعفر صادق(ع)، فرزند ارشد او موسوم به عبدالله دعوی [[امامت]] کرد و پیروان او که «[[فطحیه]]» نامیده می‌شدند، در مقابل گروهی از شیعیان قرار داشتند که بلاواسطه پس از امام صادق(ع) به امامت [[امام کاظم]](ع) قائل بودند. وقوع این بحران با سالهای پایانی عمر ابوبصیر اسدی مصادف بود و موضع‌گیری او در مقابل فطحیه از وی چهره‌ای وجیه نزد پیروان امام کاظم(ع) ترسیم نمود؛ چنانکه در روایات آنان ابوبصیر در زمرۀ گروهی از اصحاب امام صادق(ع) شمرده شده است که از آغاز به عبدالله پشت کرده، به امام کاظم(ع) روی آوردند.<ref>کلینی، ۱/۳۵۱-۳۵۲؛ کشی، ۲۸۲-۲۸۴.</ref>
-ابوبصیر از جمله مؤلّفان [[شیعه|شیعی]] به شمار می آید که فهرست نویسان، دو کتاب برای او ثبت کرده اند: کتاب «مناسک الحج» که از سوی علی بن ابی حمزه و حسین بن علا، گزارش شده است؛ و دیگری کتاب «یوم و لیلة» که به روایت علی بن ابی حمزه، آمده است.
+==آثار و روایات==
-ابن بابویه نیز مجموعه‌ای از روایات [[فقه|فقهی]] او به روایت علی بن ابی حمزه را در [[من لایحضره الفقیه (کتاب)|من لایحضره الفقیه]] مورد استفاده قرار داده است. همچنین مجموعه‌ای مشتمل بر حدود 20 [[حدیث]] در موضوع «علل» به روایت حسین بن یزید نوفلی از علی بن ابی حمزه به‌طور پراکنده در [[علل الشرائع]] [[شیخ صدوق|ابن بابویه]] مورد استفاده واقع شده است.
+صاحب [[معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة (کتاب)|معجم رجال الحدیث]] می نویسد: «در سلسله اسناد روایات بیش از ۲۲۷۵ مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است».<ref> معجم رجال الحدیث، ج۲۱، ص۴۴.</ref>
-ابن بابویه ضمناً تلفیقی از روایت ابوبصیر و [[محمد بن مسلم ثقفی کوفی|محمد بن مسلم]] را از «کتاب حدیث اربعمأه» به تمامی در [[الخصال (کتاب)|الخصال]] نقل کرده است. علاوه بر آنچه ذکر شد، نوشتاری از ابوبصیر در زمینۀ احوال [[ائمه اطهار|ائمۀ]] نخستین به روایت [[محمد بن سنان]] (در بعضی اسانید با واسطۀ ابن مسکان) وجود داشته که در آثار کهن [[امامیه]] و غیرایشان مورد استفاده قرار گرفته است. خصیبی تصریح نموده که ابوبصیر مورد نظر در این سند ابوبصیر اسدی است.
+[[شیخ صدوق|ابن بابویه]] مجموعه‌ای از روایات [[فقه|فقهی]] او به روایت علی بن ابی حمزه را در [[من لایحضره الفقیه (کتاب)|من لایحضره الفقیه]] مورد استفاده قرار داده است. همچنین مجموعه‌ای مشتمل بر حدود ۲۰ [[حدیث]] در موضوع «علل» به روایت حسین بن یزید نوفلی از علی بن ابی حمزه به‌طور پراکنده در [[علل الشرائع]] ابن بابویه مورد استفاده واقع شده است.
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*[http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره ۹].
-*[http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره 9].
+*محمد ری‌شهری، شناخت‌نامه حدیث، ج۳ ص۵۳-۵۴، [http://hadith.net/post/67657/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A8%D8%B5%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C/ پایگاه حدیث نت].
 *[https://lib.eshia.ir/23022/5/1973 "ابوبصیر"، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]
 *[[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق علیه‌السلام.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نام او یحیی بن القاسم اسدی است. شخصی مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیه السلام و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام [[معصوم]] از [[ابوحمزه ثمالی]] و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب [[معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة (کتاب)|معجم رجال الحدیث]] می نویسد: «در سلسله اسناد روایات بیش از دوهزار و دویست و هفتاد و پنج مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است».<ref> معجم رجال الحدیث، ج۲۱، ص۴۴.</ref>
+'''«ابوبصیر یحیی بن قاسم اسدی»''' از راویان مورد وثوق [[کوفه]] و از اصحاب مشهور [[امام باقر]] و [[امام صادق]] و [[امام کاظم]] علیهم السلام است. از آنجا که ابوبصیر [[کنیه]] پنج نفر بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
-راویان از ابوبصیر در [[کوفه]] بسیارند و از آن جمله از [[ابان بن عثمان|ابان بن عثمان احمر]]، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری. او با آن که نابینا بود ولی بصیرتش او را واداشت تا در مقابل [[فطحیه|فطحیّه]] موضع بگیرد و پایه های عقیدتی آنان در زمینه [[امامت]] را مورد حمله قرار دهد. همین موضع گیری بحق بود که به وجاهت او نزد شیعیان [[امام کاظم]] علیه السلام افزود.
+== جایگاه روایی ==
-از آثار اوست: مناسک حج، یوم و لیلة و تفسیر.<ref>الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج۴، ص۲۵۱.</ref> از آنجا که ابوبصیر کنیه پنج تن بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند.
+حدود ۱۵۰ نفر از [[محدثان]] و راویان حدیثی از وی اخذ [[حدیث]] کرده اند مانند: ابن ابی حمزه بطائنی، [[عبدالله بن بکیر شیبانی|ابن بُکَیر]]، [[عبدالله بن مسکان|ابن مسکان]]، [[ابان بن عثمان|اَبان بن عثمان]]، اسحاق بن عمّار، [[جمیل بن دراج|جمیل بن درّاج]]، [[یونس بن عبدالرحمن|یونس بن عبدالرحمان]]، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری.
-مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
+ابوبصیر اسدی در پی سالها درک صحبت امام محمد باقر و امام صادق(ع) طبعاً یکی از قطبهای رهبری فکری جامعۀ امامی کوفه محسوب می‌شد، روایات متعددی در دست است که نشان می‌دهد ابوبصیر در صحنه‌های مبارزۀ فکری با گروههای مخالف چون مختاریه و زیدیه حضور داشته است. در سال 148ق. به دنبال وفات امام جعفر صادق(ع)، فرزند ارشد او موسوم به عبدالله دعوی امامت کرد و پیروان او که «[[فطحیه]]» نامیده می‌شدند، در مقابل گروهی از شیعیان قرار داشتند که بلاواسطه پس از امام صادق(ع) به امامت امام کاظم(ع) قائل بودند. وقوع این بحران با سالهای پایانی عمر ابوبصیر اسدی مصادف بود و موضع‌گیری او در مقابل فطحیه از وی چهره‌ای وجیه نزد پیروان [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]](ع) ترسیم نمود؛ چنانکه در روایات آنان ابوبصیر در زمرۀ گروهی از اصحاب امام صادق(ع) شمرده شده است که از آغاز به عبدالله پشت کرده، به امام کاظم(ع) روی آوردند.<ref>کلینی، 1/351-352؛ کشی، 282-284.</ref>
-شیخ [[ابوعمرو کشی|کشى]] از شعیب عقرقوفى روایت کرده است که گفت: گفتم به [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام که بسا شود ما محتاج شویم به سؤال بعض مسایل، از کى سؤال کنیم؟ فرمود: بر تو باد به اسدى، یعنى ابوبصیر.<ref>رجال کشى، ۱/۴۰۰.</ref> شیخ ما ([[محدث نوری]]) در «خاتمه [[مستدرک الوسائل (کتاب)|مستدرک]]» فرموده: مراد به ابوبصیر، [[ابوبصیر اسدی|ابومحمد یحیى بن قاسم اسدى]] است به قرینه قائد، یعنى عصاکش او على بن ابى حمزه، که تصریح کرده‌اند علما به آن که او راوى کتاب او است و این ابوبصیر ثقه است چنان که در «[[رجال شیخ طوسی (کتاب)|رجال شیخ]]» و «[[خلاصة الاقوال (کتاب)|خلاصه]]» است و عقرقوفى پسر خواهر ابوبصیر مذکور است.<ref>مستدرک الوسائل، ۳/۷۰۱، چاپ سه جلدى.</ref>
+رجالیان، وی را به بزرگی، جلالت و وثاقت ستوده اند. [[ابوعمرو کشی|ابوعمرو کشّی]]، ابوبصیر را جزﺀ طبقه اوّل [[اصحاب اجماع]] و از جمله شش [[فقیه]] بزرگ شیعه در قرن دوم هجری می شمارد.<ref>رجال الکشّی: ج۲ ص۵۰۷ ش۴۳۱.</ref> [[شیخ کلینی]] و کشّی، روایاتی را از امام باقر و امام صادق(ع) در مدح و ستایش وی، نقل کرده اند.
 ابوبصیر اسدی در سال ۱۵۰قمری روی در نقاب خاک کشید.<ref>رجال النجاشی، ص۴۴۱، شماره ۱۱۸۷.</ref>
@@ سطر ۱۸: / سطر ۳۲: @@
 ==منابع==
-* [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره 9].
+*[http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره 9].
-* [[حاج شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]] قسمت دوم، باب نهم: در تاریخ حضرت صادق علیه السلام.
+*محمد ری‌شهری، شناخت‌نامه حدیث، ج۳ ص۵۳ ـ۵۴، [http://hadith.net/post/67657/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A8%D8%B5%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C/ پایگاه حدیث نت].
 {{سنجش کیفی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نام او یحیی بن القاسم اسدی است. مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیه السلام و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام معصوم از ابوحمزه ثمالی و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب معجم رجال الحدیث می نویسد: «در سلسله اسناد روایات بیش از دوهزار و دویست و هفتاد و پنج مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است».<ref> معجم رجال الحدیث، ج21، ص44.</ref>
+نام او یحیی بن القاسم اسدی است. شخصی مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیه السلام و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام [[معصوم]] از [[ابوحمزه ثمالی]] و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب [[معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة (کتاب)|معجم رجال الحدیث]] می نویسد: «در سلسله اسناد روایات بیش از دوهزار و دویست و هفتاد و پنج مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است».<ref> معجم رجال الحدیث، ج۲۱، ص۴۴.</ref>
-راویان از ابوبصیر در [[کوفه]] بسیارند و از آن جمله از ابان بن عثمان احمر، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری. او با آن که نابینا بود ولی بصیرتش او را واداشت تا در مقابل فطحیّه موضع بگیرد و پایه های عقیدتی آنان در زمینه امامت را مورد حمله قرار دهد. همین موضع گیری بحق بود که به وجاهت او نزد شیعیان [[امام کاظم]] علیه السلام افزود.
+راویان از ابوبصیر در [[کوفه]] بسیارند و از آن جمله از [[ابان بن عثمان|ابان بن عثمان احمر]]، عاصم بن حمید حناط، حسین بن ابی العلاء و عبدالله بن حماد انصاری. او با آن که نابینا بود ولی بصیرتش او را واداشت تا در مقابل [[فطحیه|فطحیّه]] موضع بگیرد و پایه های عقیدتی آنان در زمینه [[امامت]] را مورد حمله قرار دهد. همین موضع گیری بحق بود که به وجاهت او نزد شیعیان [[امام کاظم]] علیه السلام افزود.
-از آثار اوست: مناسک حج، یوم و لیلة و تفسیر.<ref>الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج4، ص251.</ref> از آنجا که ابوبصیر کنیه پنج تن بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند.
+از آثار اوست: مناسک حج، یوم و لیلة و تفسیر.<ref>الذریعة الی تصانیف الشیعة، ج۴، ص۲۵۱.</ref> از آنجا که ابوبصیر کنیه پنج تن بوده که برخی از آنان مسلّماً ثقه اند، بزرگان ما کتاب های مستقلی تحت عنوان ابابصیر نوشته اند.
-مرحوم آیت الله خویی با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج20، ص75.</ref> حاجی نوری نیز به همین قول معتقد است.
+مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] با بیان قرینه گفته است که هر جا ابوبصیر به طور مطلق آورده شود، مراد یحیی بن قاسم ثقه است.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۲۰، ص۷۵.</ref> [[محدث نوری|حاجی نوری]] نیز به همین قول معتقد است.
-ابوبصیر در سال 150هـ روی در نقاب خاک کشید.<ref>رجال النجاشی، ص441، شماره 1187.</ref>
+شیخ [[ابوعمرو کشی|کشى]] از شعیب عقرقوفى روایت کرده است که گفت: گفتم به [[امام صادق علیه السلام|حضرت صادق]] علیه السلام که بسا شود ما محتاج شویم به سؤال بعض مسایل، از کى سؤال کنیم؟ فرمود: بر تو باد به اسدى، یعنى ابوبصیر.<ref>رجال کشى، ۱/۴۰۰.</ref> شیخ ما ([[محدث نوری]]) در «خاتمه [[مستدرک الوسائل (کتاب)|مستدرک]]» فرموده: مراد به ابوبصیر، [[ابوبصیر اسدی|ابومحمد یحیى بن قاسم اسدى]] است به قرینه قائد، یعنى عصاکش او على بن ابى حمزه، که تصریح کرده‌اند علما به آن که او راوى کتاب او است و این ابوبصیر ثقه است چنان که در «[[رجال شیخ طوسی (کتاب)|رجال شیخ]]» و «[[خلاصة الاقوال (کتاب)|خلاصه]]» است و عقرقوفى پسر خواهر ابوبصیر مذکور است.<ref>مستدرک الوسائل، ۳/۷۰۱، چاپ سه جلدى.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5354?ParentID=78491 ناصر باقری بیدهندی، اصحاب اجماع، فصلنامه علوم حدیث، شماره 9].
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نام او یحیی بن القاسم اسدی است. مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران [[امام باقر]] و [[امام صادق]] علیه السلام و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام معصوم از ابوحمزه ثمالی و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب معجم رجال الحدیث می نویسد: «در سلسله اسناد روایات بیش از دوهزار و دویست و هفتاد و پنج مورد با عنوان ابوبصیر قرار گرفته است».<ref> معجم رجال الحدیث، ج21، ص44.</ref>
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۶: @@
 [[رده:راویان حدیث]]
 [[رده:راویان ثقه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{نیازمند ویرایش فنی}}
	نام او یحیی بن القاسم اسدی است. مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران امام باقر و امام صادق(ع) و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام معصوم از ابوحمزه ثمالی و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب معجم رجال الحدیث می نویسد:		نام او یحیی بن القاسم اسدی است. مورد وثوق و از مشاهیر اصحاب و یاران امام باقر و امام صادق(ع) و راوی روایات آن دو بزرگوار است. وی به جز امام معصوم از ابوحمزه ثمالی و صالح (عمران) بن میثم نیز روایت می کند. صاحب معجم رجال الحدیث می نویسد: