ابن کوّاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۱

2023-05-31T08:31:33Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۹

2023-05-31T07:09:10Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ابن كوّاء را به ابن کوّاء منتقل کرد

2022-02-03T08:01:52Z

مهدی موسوی صفحهٔ ابن كوّاء را به ابن کوّاء منتقل کرد

Aghajani در ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۵

2019-09-28T07:45:02Z

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-06-28T15:24:26Z

پروژه2: سنجش کیفی

مهدی موسوی: ویرایش

2019-05-12T12:28:16Z

ویرایش

سید مهدی خدایی در ‏۷ مارس ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۸

2018-03-07T10:08:03Z

Zamani در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۰۵

2013-10-26T12:05:32Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۸

2012-12-24T09:38:57Z

Saeed zamani: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}} ز سران ...' ایجاد کرد

2012-12-18T07:01:30Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}} ز سران ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}}
ز سران خوارج كه نسبت به اميرالمؤمنين (ع) گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مىكرده و از آزادى بيان در حكومت على (ع) سوء استفاده مىنموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت آيات مشكله و مسائل مبهمه مىپرسيده . گويند وقتى پشت سر حضرت نماز مىخواند به صداى بلند اين آيه تلاوت نمود : (و لقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لان اشركت ليحبطنّ عملك و لتكونن من الخاسرين) اشاره به اينكه مشرك شدى. حضرت دو بار سكوت فرمود و چون بار سوم نيز وى همان آيه را به صداى بلند بخواند حضرت در جواب او اين آيه تلاوت فرمود : (فاصبر انّ وعدالله حق و لا يستخفّنّك الذين لا يوقنون) . ابن كوّاء در واقعه نهروان به جنگ على (ع) آمد و كشته شد . (از كامل مبرد و احتجاج طبرسى)

==منبع==
سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف

[[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-از سران [[خوارج]] که نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى کرده و از آزادى بیان در حکومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت [[آیه|آیات]] مشکله و مسائل مبهمه مى پرسیده است.
+«ابوعمرو عبدالله بن عَمرو» معروف به «'''ابن كَوّاء»'''، از پيشوايان [[خوارج]] در [[حروراء|حَروراء]]، که نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده است.
-گویند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند این آیه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ».}} (سوره زمر/آیه 65)(اشاره به این که [[شرک|مشرک]] شدى.)
+گفته‌اند كه پدرش عمرو از آن رو كه در دوران جاهليت با داغ مداوا شد، به كوّاء شهرت يافت (ابن قتيبه، ''المعارف''، ۵۳۰). از تاريخ تولد و مرگ و از زندگی ابن كوّاء جز بعضی وقايع بزرگ چيزی دانسته نيست. در وقايع سال ۳۳ق. نام او در زمرۀ افراد سرشناسی از كوفه مانند [[مالک اشتر نخعی|مالک اشتر]] و [[کمیل بن زیاد نخعی|كميل]] و [[صعصعة بن صوحان|صَعصَعة]] آمده است كه به سعيد بن عاص، حاكم [[كوفه]]، پرخاش می‌كردند كه «فَی‌ء» مسلمانان را از آن خود كرده است.<ref>طبری، ۴ / ۳۱۷.</ref> از اين رو به دستور [[عثمان]] آنان را كه ۹ يا بيش از ۱۰ تن بودند، به [[دمشق]] پيش [[معاويه]] فرستادند. به روايتی آنان در دمشق نيز ضمن مجادله‌ای با معاويه درآويختند و از آنجا به جزيره (شمال [[بین النهرین|بين‌النهرين]]) و سرانجام به حمص پيش عبدالرحمن بن خالد بن وليد تبعيد شدند.
-حضرت دو بار سکوت فرمود و چون بار سوم نیز وى همان آیه را به صداى بلند بخواند، حضرت در جواب او این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ»}}(سوره روم/آیه 60).
+ابن كواء در [[جنگ صفين]] جزو سپاه [[امام علی]] (ع) بود، اما هنگامی كه كار به «[[حکمیت|تحكيم]]» كشيد، وی به عنوان سخنگوی گروهی كه [[ابوموسی اشعری]] را به حكميت برگزيدند، مخالفت آن گروه را نسبت به انتخاب [[عبدالله بن عباس]] به سبب خويشاوندی وی با حضرت علی (ع) اعلام كرد<ref>نصر بن مزاحم، ۵۰۲.</ref> و در واقع او بود كه ابوموسی را برای حكميت فرستاد.<ref>ابن عبدربه، ۴ / ۳۵۱.</ref> اين گروه كه «اصحاب البرانس» نام گرفتند و به تعبير [[مالک اشتر نخعی|اشتر]] از فرط [[عبادت]] پيشانی سياه داشتند، در بازگشت از صفين با علی (ع) وارد كوفه نشدند و ۰۰۰‘۱۲ نفر از آنان در [[حروراء]]، در نيم فرسخی كوفه از وی كناره گرفتند ([[ماه ربیع الاول|ربيع‌الاول]] ۳۷ ق) و از اين رو [[حروریه]] ناميده شدند. در اين هنگام ابن كواء «امير الصلاة» و [[شبث بن ربعی|شَبَث بن رِبعی]] «امير القتال» آنان بود.<ref>اسكافی، ۱۹۴.</ref>
-ابن کوّاء در واقعه [[جنگ نهروان|نهروان]] به جنگ [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام آمد و کشته شد. (از کامل مبرد و [[الاحتجاج|احتجاج]] طبرسى)
+امام علی (ع) نخست ابن عباس را برای گفت‌وگو فرستاد و سپس خود نزد آنان رفت و آنان را برای مناظره به كوفه خواند.<ref>يعقوبی، ۲ / ۱۹۱.</ref> پاسخ علی (ع) به خرده‌گيريهای حروريه دربارۀ مسألۀ [[حکمیت|حكميت]]، حذف عنوان اميری مؤمنان در عهدنامه و مسائل ديگر، ابن كواء را به تصديق وادار كرد.<ref>اسكافی، ۱۹۸-۲۰۰.</ref> از مقايسۀ مجموع روايات طبری در اين مورد چنين برمی‌آيد كه پس از نخستين گفت‌وگوی امام با ابن كواء در حروراء گروه [[خوارج]] به كوفه بازگشتند و مدتی در آنجا ماندند، اما همچنان به مخالفت با علی (ع) در مسألۀ تحكيم پا فشردند. سپس از كوفه به سوی نهر (نهروان) آمدند و در آنجا به خوارج [[بصره]] پيوستند و عاقبت كار به [[جنگ نهروان]] انجاميد. ظاهراً آنگاه كه خوارج از كوفه به سوی نهر درآمدند، ابن كواء در حروراء بود و همراه شبث بن ربعی با فرستادگان علی (ع) مناظره می‌كرد.
-==منبع==
+پيشوايی ابن كواء بر خوارج ۷ ماه به درازا كشيد. بعداً ۱۰ روز مانده به آخر [[شوال]] ۳۷ق، عبدالله بن وهب راسبی جای او و شبث بن ربعی را گرفت. در پايان اين ۷ ماه كه همراه با گفت‌وگو ميان طرفين بود، ابن كواء با ۰۰۰‘۲ نفر از مريدانش از گروه جدا شدند. بنابر بعضی روايات، ابن كواء و نيز شبث بن ربعی پس از اجتماع حروراء و پيش از جنگ نهروان از گروه خوارج جدا شدند و به منازل خود بازگشتند.<ref>بلاذری، ۲ / ۳۴۲.</ref> شبث پس از اين به هواداران امام پيوست و در جنگ نهروان فرماندهی جناح چپ لشكر را برعهده گرفت،<ref>ابن قتيبه، الامامة، ۱۴۹.</ref> اما به نظر می‌رسد كه ابن كواء اگر از خوارج حروراء و نهروان گسيخت، به علی (ع) نپيوست. اگر هم حضور او در زمرۀ خوارج در نهروان قابل تصور باشد، روايات حاكی است كه از شركت در جنگ خودداری كرده است.<ref>بلاذری، ۲ / ۳۶۲، ۳۷۵.</ref> ترديد و بعد تصديق ابن كواء در مورد صحت عمل و عقيدۀ علی (ع) اختصاص به دورۀ پس از [[جنگ صفین|صفين]] نداشت. او در جريان نبرد صفين هم عدم اطمينان خاطر خود را از چگونگی تصميم علی (ع) به جنگ با [[معاويه]] به صورت پرسشی ابراز داشته، پس از گرفتن پاسخ، صدق گفتار امام را تأييد كرده، به سوی او آمده بود.<ref>ابن عبدربه، ۴ / ۳۰۳-۳۰۴.</ref> در صورت درست بودن گفتۀ [[خطیب بغدادی]] در مورد امان جستن ابن كواء با ده سوار در لشكر علی (ع) و با توجه به برافراشتن پرچم امان به دستور علی (ع) در روز جنگ نهروان، بايد گفت كه اين بازگشت ابن كواء در همان روز نبرد بود كه بسياری قبل از آغاز جنگ از ميدان خارج شدند و در حدود ۱۰۰ نفر به امام پيوستند.<ref>طبری، ۵ / ۸۶.</ref>
-سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 از سران [[خوارج]] که نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى کرده و از آزادى بیان در حکومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت [[آیه|آیات]] مشکله و مسائل مبهمه مى پرسیده است.
-گویند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند این آیه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«ولقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لان اشركت ليحبطنّ عملك ولتكونن من الخاسرين».}} (اشاره به این که [[شرک|مشرک]] شدى.)
+گویند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند این آیه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ».}} (سوره زمر/آیه 65)(اشاره به این که [[شرک|مشرک]] شدى.)
-حضرت دو بار سکوت فرمود و چون بار سوم نیز وى همان آیه را به صداى بلند بخواند، حضرت در جواب او این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن|«فاصبر انّ وعدالله حق ولايستخفّنّك الذين لايوقنون»}}.
+حضرت دو بار سکوت فرمود و چون بار سوم نیز وى همان آیه را به صداى بلند بخواند، حضرت در جواب او این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ»}}(سوره روم/آیه 60).
 ابن کوّاء در واقعه [[جنگ نهروان|نهروان]] به جنگ [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام آمد و کشته شد. (از کامل مبرد و [[الاحتجاج|احتجاج]] طبرسى)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}}
 {{خوب}}
-گويند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند اين آيه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«ولقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لان اشركت ليحبطنّ عملك ولتكونن من الخاسرين».}}
+از سران [[خوارج]] که نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى کرده و از آزادى بیان در حکومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت [[آیه|آیات]] مشکله و مسائل مبهمه مى پرسیده است.
-اشاره به اين كه مشرك شدى. حضرت دو بار سكوت فرمود و چون بار سوم نيز وى همان آيه را به صداى بلند بخواند، حضرت در جواب او اين آيه تلاوت فرمود: {{متن قرآن|«فاصبر انّ وعدالله حق ولايستخفّنّك الذين لايوقنون»}}.
+گویند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند این آیه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«ولقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لان اشركت ليحبطنّ عملك ولتكونن من الخاسرين».}} (اشاره به این که [[شرک|مشرک]] شدى.)
-ابن كوّاء در واقعه نهروان به جنگ على علیه السلام آمد و كشته شد. (از كامل مبرد و احتجاج طبرسى)
+حضرت دو بار سکوت فرمود و چون بار سوم نیز وى همان آیه را به صداى بلند بخواند، حضرت در جواب او این آیه را [[تلاوت قرآن|تلاوت]] فرمود: {{متن قرآن|«فاصبر انّ وعدالله حق ولايستخفّنّك الذين لايوقنون»}}.
-==منابع==
+ابن کوّاء در واقعه [[جنگ نهروان|نهروان]] به جنگ [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام آمد و کشته شد. (از کامل مبرد و [[الاحتجاج|احتجاج]] طبرسى)
 سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف
 [[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]
 [[رده:دشمنان امام علی علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}}
+{{خوب}}
 از سران خوارج كه نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى كرده و از آزادى بيان در حكومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت آيات مشكله و مسائل مبهمه مى پرسيده.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|دائره المعارف معارف و معاریف}}
-ز سران خوارج كه نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى كرده و از آزادى بيان در حكومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت آيات مشكله و مسائل مبهمه مى پرسيده.
+از سران خوارج كه نسبت به [[امیرالمومنین]] علیه السلام گستاخ بوده و در حضور آن حضرت زبان درازى مى كرده و از آزادى بيان در حكومت على علیه السلام سوءاستفاده مى نموده و گاه در مسجد و مجلس از آن حضرت آيات مشكله و مسائل مبهمه مى پرسيده.
 گويند: وقتى پشت سر حضرت نماز مى خواند به صداى بلند اين آيه تلاوت نمود: {{متن قرآن|«ولقد اوحى اليك و الى الذين من قبلك لان اشركت ليحبطنّ عملك ولتكونن من الخاسرين».}}
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 [[رده:دشمنان اهل البیت علیهم السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۱
(بدون تفاوت)