ابن ام مکتوم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۲

2025-07-22T14:02:19Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۴

2023-04-17T08:34:03Z

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-06-22T12:46:46Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: درج الگوی رتبه بندی

2018-09-25T08:05:18Z

درج الگوی رتبه بندی

فرزند ایران اسلامی در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۲۰

2015-01-27T13:20:55Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* ابن ‌امّ ‌مكتوم در شأن نزول */

2013-02-19T06:50:53Z

‏ابن ‌امّ ‌مكتوم در شأن نزول

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۳۸

2013-01-15T05:38:54Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۰

2012-10-31T11:00:28Z

مرضیه الله وکیل جزی: ابن ام مكتوم را به ابن ام مکتوم منتقل کرد

2012-09-22T11:32:01Z

ابن ام مكتوم را به ابن ام مکتوم منتقل کرد

بهرامی: ویرایش جزیی متن

2012-07-24T05:35:55Z

ویرایش جزیی متن

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 عبدالله از علاقه‌مندان به پیامبر صلى الله علیه و آله بود. در [[غزوه احد|غزوه اُحد]] وقتى [[شایعه]] قتل پیامبر در مدینه پیچید، وى که به جاى آن حضرت در مدینه نماز مى‌گزارد، به ‌تندى فراریان را سرزنش کرد و از آنان خواست تا او را به اُحد ببرند. در میان راه به هر کسى که مى‌رسید از حال پیامبر مى‌پرسید تا از سلامت حضرت آگاهى یافت؛ آنگاه به مدینه بازگشت.<ref>المغازى، ج‌۱، ص‌۲۷۷.</ref>
-برخى از مورخان، عبدالله ‌را در بسیارى از [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و گویا در سیزده جنگ، جانشین [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله در ‌مدینه دانسته‌اند.<ref>تاریخ ابن خیاط، ص‌۶۰‌.</ref> بیش از این، یادى از او در تاریخ نیست تا این ‌که گویا در نبرد [[قادسیه]] (۱۶‌ هجرى) شرکت کرد و پرچم سیاهى بدست داشت.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۰.</ref> برخى گفته‌اند: او در همان نبرد به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید؛<ref>سیر اعلام النبلا، ج‌۱، ص‌۳۶۵؛ الاصابه، ج‌۴، ص۴۹۵.</ref> اما به نقلى پذیرفتنى‌تر، وى پس از آن به مدینه بازگشت و در آن‌جا درگذشت.<ref> الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۱.</ref>
+برخى از مورخان، عبدالله ‌را در بسیارى از [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و گویا در سیزده جنگ، جانشین [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله در ‌مدینه دانسته‌اند.<ref>تاریخ ابن خیاط، ص‌۶۰‌.</ref> بیش از این، یادى از او در تاریخ نیست تا این ‌که گویا در [[جنگ قادسیه|نبرد قادسیه]] (۱۶‌ هجرى) شرکت کرد و پرچم سیاهى بدست داشت.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۰.</ref> برخى گفته‌اند: او در همان نبرد به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید؛<ref>سیر اعلام النبلا، ج‌۱، ص‌۳۶۵؛ الاصابه، ج‌۴، ص۴۹۵.</ref> اما به نقلى پذیرفتنى‌تر، وى پس از آن به مدینه بازگشت و در آن‌جا درگذشت.<ref> الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۱.</ref>
 ==ابن ‌ام‌مکتوم در شأن نزول==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-{{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
+'''«عبداللّه ابن ‌ام ‌مکتوم»''' [[صحابی]] بزرگوار [[پیامبر اکرم]] صلى الله علیه و آله و مؤذن نابینای آن حضرت بود. نام ابن ‌ام ‌مکتوم در [[شأن نزول]] برخی آیات [[قرآن کریم]] ذکر شده است.
-عبداللّه (عمرو<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌155.</ref>) بن قیس بن زایدة ‌بن ‌اصم، از بنى ‌عامر بن ‌لوى/مؤذن پیامبر صلى الله علیه و آله.
+==زندگی‌نامه==
-==زندگی نامه==
+عبداللّه یا عمرو<ref>ابن سعد، الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۵۵.</ref> بن قیس بن زایدة، از قبیله بنى ‌عامر بود. نام مادر او عاتکه بنت عبدالله‌ بن عنکثه، و [[کنیه]] اش ام‌مکتوم است.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۵۵.</ref> عبدالله پسر دایى [[خدیجه کبری|خدیجه]]<ref> جمهرة انساب ‌العرب، ص‌ ۱۷۱.</ref> و از نخستین [[اسلام]] آورندگان به شمار مى‌رود<ref> ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج‌۳، ص‌۱۱۹.</ref> که در کودکى نابینا شد.
-نام مادر او عاتكه، ام‌مكتوم دختر عبدالله‌ بن عنكشه است.<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌155.</ref> عبدالله پسر دایى خدیجه<ref> جمهرة انساب ‌العرب، ص‌ 171.</ref> و از نخستین اسلام آورندگان به شمار مى‌رود<ref> الاستیعاب، ج‌3، ص‌119.</ref> كه در كودكى نابینا شد.
+از زندگى وى در [[مکه]] اطلاع زیادى در دست نیست. بر پایه روایتى، ابن ‌ام ‌مکتوم نخستین [[صحابی|صحابى]] [[رسول ‌خدا]] صلی الله علیه و آله بود که با مُصعب ‌بن ‌عمیر پیش از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت پیامبر]] صلى الله علیه و آله وارد [[یثرب]] شد تا مردم آن‌جا را با [[قرآن]] آشنا کند.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۵۶.</ref> گرچه از [[محمد بن عمر واقدی|واقدى]] نقل است که او اندکى پس از [[جنگ بدر]] به [[مدینه]] هجرت کرد.<ref>الاستیعاب، ج‌۳، ص‌۱۱۹.</ref>
-برخى این حدیث قدسى را درباره او دانسته‌اند كه خداوند فرمود: هرگاه چیز ارزشمندى از بنده‌ام بگیرم، پاداشى جز [[بهشت]] براى او نمى‌یابم.<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌156.</ref> از زندگى وى در [[مكه]] بیش از این اطلاعى در دست نیست. بر پایه روایتى، ابن ‌ام ‌مكتوم نخستین صحابى [[رسول ‌خدا]] صلی الله علیه و آله بود كه با مُصعب ‌بن ‌عمیر پیش از هجرت پیامبر صلى الله علیه و آله وارد یثرب شد تا مردم آن‌جا را با [[قرآن]] آشنا كند.<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌156.</ref>
+عبدالله و [[بلال]] در مدینه، [[اذان]] ‌گوى پیامبر صلى الله علیه و آله بودند و هر یک پیش‌تر مى‌رسید، اذان مى‌گفت و دیگرى هنگام [[نماز]]، [[اقامه]] مى‌گفت.<ref>یعقوبى، ج‌۲، ص‌۴۲.</ref> بر پایه روایتى، حضرت رسول فرمود: (در ماه [[رمضان]]) چون بلال شبانگاه ندا مى‌دهد، بخورید و بیاشامید، تا زمانى که عبدالله ندا در دهد.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۵۶.</ref>
-گرچه از واقدى نقل است كه اندكى پس از بدر به [[مدینه]] هجرت كرد.<ref>الاستیعاب، ج‌3، ص‌119.</ref> او و بلال در مدینه، اذان ‌گوى پیامبر صلى الله علیه و آله بودند و هر یك پیش‌تر مى‌رسید، اذان مى‌گفت و دیگرى هنگام [[نماز]] اقامه مى‌گفت.<ref>یعقوبى، ج‌2، ص‌42.</ref> بر پایه روایتى، حضرت فرمود: (در ماه [[رمضان]]) چون بلال شبانگاه ندا مى‌دهد، بخورید و بیاشامید تا زمانى كه عبدالله ندا در دهد.<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌156.</ref>
+برخى این [[حدیث قدسی|حدیث قدسى]] را درباره ابن ‌ام ‌مکتوم دانسته‌اند که خداوند فرمود: هرگاه چیز ارزشمندى از بنده‌ام بگیرم، پاداشى جز [[بهشت]] براى او نمى‌یابم.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۵۶.</ref>
-عبدالله از علاقه‌مندان به پیامبر صلى الله علیه و آله بود. در غزوه اُحد وقتى شایعه قتل پیامبر در [[مدینه]] پیچید، وى كه به جاى حضرت در [[مدینه]] نماز مى‌گزارد به ‌تندى فراریان را سرزنش كرد و از آنان خواست تا او را به اُحد ببرند. در میان راه به هر كسى كه مى‌رسید از حال پیامبر مى‌پرسید تا از سلامت حضرت آگاهى یافت؛ آنگاه به مدینه بازگشت.<ref>المغازى، ج‌1، ص‌277.</ref>
+عبدالله از علاقه‌مندان به پیامبر صلى الله علیه و آله بود. در [[غزوه احد|غزوه اُحد]] وقتى [[شایعه]] قتل پیامبر در مدینه پیچید، وى که به جاى آن حضرت در مدینه نماز مى‌گزارد، به ‌تندى فراریان را سرزنش کرد و از آنان خواست تا او را به اُحد ببرند. در میان راه به هر کسى که مى‌رسید از حال پیامبر مى‌پرسید تا از سلامت حضرت آگاهى یافت؛ آنگاه به مدینه بازگشت.<ref>المغازى، ج‌۱، ص‌۲۷۷.</ref>
-برخى از مورخان عبدالله ‌را در بسیارى از غزوات و گویا در سیزده جنگ، جانشین [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله در ‌مدینه دانسته‌اند.<ref>تاریخ ابن خیاط، ص‌60‌.</ref> بیش از این، یادى از او در تاریخ نیست تا این ‌كه گویا در نبرد قادسیه (16‌ هجرى) شركت كرد و پرچم سیاهى بدست داشت.<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌160.</ref> برخى گفته‌اند: او در همان نبرد به شهادت رسید؛<ref>سیر اعلام النبلا، ج‌1، ص‌365؛ الاصابه، ج‌4، ص495.</ref> اما به نقلى پذیرفتنى‌تر، وى پس از آن به مدینه بازگشت و در آن‌جا درگذشت.<ref> الطبقات، ج‌4، ص‌161.</ref>
+برخى از مورخان، عبدالله ‌را در بسیارى از [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و گویا در سیزده جنگ، جانشین [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله در ‌مدینه دانسته‌اند.<ref>تاریخ ابن خیاط، ص‌۶۰‌.</ref> بیش از این، یادى از او در تاریخ نیست تا این ‌که گویا در نبرد [[قادسیه]] (۱۶‌ هجرى) شرکت کرد و پرچم سیاهى بدست داشت.<ref>الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۰.</ref> برخى گفته‌اند: او در همان نبرد به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید؛<ref>سیر اعلام النبلا، ج‌۱، ص‌۳۶۵؛ الاصابه، ج‌۴، ص۴۹۵.</ref> اما به نقلى پذیرفتنى‌تر، وى پس از آن به مدینه بازگشت و در آن‌جا درگذشت.<ref> الطبقات، ج‌۴، ص‌۱۶۱.</ref>
-==ابن ‌امّ ‌مكتوم در شأن نزول==
+==ابن ‌ام‌مکتوم در شأن نزول==
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
+*دائرة‌المعارف قرآن کریم، سید علیرضا واسعى، ج ۱، ص ۵۸۵.
-*سید علیرضا واسعى، دائرة‌المعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 585-587.
+*[https://www.cgie.org.ir/fa/article/222331/%D8%A7%D8%A8%D9%86-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DA%A9%D8%AA%D9%88%D9%85 "ابن ‌ام ‌مكتوم"، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی].
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۴۲: / سطر ۳۸: @@
 |رده=دارد
 }}
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]
 [[رده:نابینایان]]

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 *سید علیرضا واسعى، دائرة‌المعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 585-587.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]
 [[رده:نابینایان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دائرة المعارف قرآن کریم]]}}
 عبداللّه (عمرو<ref>الطبقات، ج‌4، ص‌155.</ref>) بن قیس بن زایدة ‌بن ‌اصم، از بنى ‌عامر بن ‌لوى/مؤذن پیامبر صلى الله علیه و آله.
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۶: @@
 ==منابع==
 سید علیرضا واسعى، دائرة‌المعارف قرآن کریم، جلد 1، صفحه 585-587.
 [[رده: اصحاب پیامبر]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==ابن ‌امّ ‌مكتوم در شأن نزول==
-# به نظر بعضى از مفسران، چون آیه 95 [[سوره نساء]]/4 {{متن قرآن|«لایَستَوِى القعِدونَ مِن‌المؤمنینَ وَ... المُجهدون فِى سَبیلِ اللّهِ بأمولِهم و أنفسِهِم»}} نازل شد، پیامبر صلى الله علیه و آله كاغذ و قلمى خواست تا آن را از طریق كاتبان به همگان ابلاغ كند.<p>ابن ‌ام ‌مكتوم به حضرت عرض كرد: اى [[رسول خدا]]! آیا براى من كه نابینا هستم، رخصتى نیست؟ بدین ‌گونه عبارت «غَیرُ أُولِى الضَّررِ» نازل شد و آیه به صورت {{متن قرآن|«لایَستَوِى القعِدونَ مِنَ المؤمِنین غَیرَ أوُلى الضَّررِ»}}؛ مؤمنانى كه بى‌هیچ رنج و آسیبى از جنگ مى‌گریزند با كسانى ‌كه با مال و جان خویش جهاد مى‌كنند، برابر نیستند. درآمد.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌5‌، ص‌309‌ـ‌311.</ref></p><p>طبرسى آیه را درباره متخلفان از جنگ تبوك دانسته كه با نزول این قطعه از آیه، عبدالله ابن ام‌مكتوم از آن استثنا شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌3، ص‌147.</ref></p>
+# به نظر بعضى از مفسران، چون آیه 95 [[سوره نساء]]/4 {{متن قرآن|«لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ... وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ»}} نازل شد، پیامبر صلى الله علیه و آله كاغذ و قلمى خواست تا آن را از طریق كاتبان به همگان ابلاغ كند.<p>ابن ‌ام ‌مكتوم به حضرت عرض كرد: اى [[رسول خدا]]! آیا براى من كه نابینا هستم، رخصتى نیست؟ بدین ‌گونه عبارت «غَیرُ أُولِى الضَّررِ» نازل شد و آیه به صورت {{متن قرآن|«لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِي الضَّرَرِ»}}؛ مؤمنانى كه بى‌هیچ رنج و آسیبى از جنگ مى‌گریزند با كسانى ‌كه با مال و جان خویش جهاد مى‌كنند، برابر نیستند. درآمد.<ref> جامع‌البیان، مج‌ 4، ج‌5‌، ص‌309‌ـ‌311.</ref></p><p>طبرسى آیه را درباره متخلفان از جنگ تبوك دانسته كه با نزول این قطعه از آیه، عبدالله ابن ام‌مكتوم از آن استثنا شده است.<ref> مجمع‌البیان، ج‌3، ص‌147.</ref></p>
-# دیگر جایى كه مفسران از او یاد كرده‌اند، در ذیل آیات 1 تا 10 [[سوره عبس]]/80 است كه گفته‌اند: مقصود از أعمى، ابن ‌ام ‌مكتوم است: {{متن قرآن|«عَبَس و تَوَلّى × أَنَ جاءَهُ الأعمى × وَ ما یُدریكَ لَعلّهُ یَزّكّى × أَو یَذَّكّرُ فَتَنفعَه الذِّكرى × أَمّا مَنِ استَغنى × فَأنتَ لَه تَصَدّى × وَ ما عَلَیك أَلاّ یَزَّكّى × و أمّا مَن جاءك یَسعى × وَ هُوَ یَخشى × فَأَنتَ عَنه تَلهّى»}}؛ روى را ترش كرد و سر برگردانید؛ چون آن نابینا به نزدش آمد و تو چه دانى؟ شاید كه او پاكیزه شود یا پند گیرد و این پند تو سودمندش افتد؛ اما آن‌كه او توان‌گر است، تو روى خود بدو مى‌كنى و ‌اگر هم پاك نگردد، چیزى بر عهده تو نیست و ‌اما آن‌كه با كوشش و شتاب آمده، در حالى كه مى‌ترسد تو از او (به دیگران) مى‌پردازى».<p>طبرى از سه طریق، (ابن ‌عباس، عایشه و قتاده) نقل مى‌كند كه روزى پیامبر در پى اندرز عتبة ‌بن ربیعه، ابوجهل و عباس‌ بن [[عبدالمطلب]] بود كه ابن ‌ام ‌مكتوم نابینا، به سوى حضرت آمد و بى‌توجه به گفتگوى پیامبر صلى الله علیه و آله خواست تا آیه‌اى از [[قرآن]] را بدو بیاموزد.
+# دیگر جایى كه مفسران از او یاد كرده‌اند، در ذیل آیات 1 تا 10 [[سوره عبس]]/80 است كه گفته‌اند: مقصود از أعمى، ابن ‌ام ‌مكتوم است: {{متن قرآن|«عَبَسَ وَتَوَلَّى × أَن جَاءهُ الْأَعْمَى × وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى × أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى × أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى × فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى × وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى × وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى × وَهُوَ يَخْشَى × فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى»}}؛ روى را ترش كرد و سر برگردانید؛ چون آن نابینا به نزدش آمد و تو چه دانى؟ شاید كه او پاكیزه شود یا پند گیرد و این پند تو سودمندش افتد؛ اما آن‌كه او توان‌گر است، تو روى خود بدو مى‌كنى و ‌اگر هم پاك نگردد، چیزى بر عهده تو نیست و ‌اما آن‌كه با كوشش و شتاب آمده، در حالى كه مى‌ترسد تو از او (به دیگران) مى‌پردازى».<p>طبرى از سه طریق، (ابن ‌عباس، عایشه و قتاده) نقل مى‌كند كه روزى پیامبر در پى اندرز عتبة ‌بن ربیعه، ابوجهل و عباس‌ بن [[عبدالمطلب]] بود كه ابن ‌ام ‌مكتوم نابینا، به سوى حضرت آمد و بى‌توجه به گفتگوى پیامبر صلى الله علیه و آله خواست تا آیه‌اى از [[قرآن]] را بدو بیاموزد.
-[[رسول خدا]] از وى روى گرداند و با رنجش از سخن او به سران روى كرد. چون كار پیامبر تمام شد و به سوى اهل خویش بازمى‌گشت، خداوند آیات پیش‌ گفته را نازل كرد. از این پس، پیامبر او را گرامى مى‌داشت و نیاز وى را برمى‌آورد.<ref>جامع‌البیان، مج15، ج 30، ص 64 و 65‌؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 10، ص‌ 381 و 382؛ الدرالمنثور، ج‌ 8‌، ص‌ 416 و 417.</ref></p><p>این سخن با باور شیعه، هم‌ساز نیست؛ از این‌رو طبرسى پس از ذكر داستان پیشین از سید مرتضى نقل مى‌كند كه در ظاهر آیات هیچ دلالتى بر این‌كه مخاطب آن، پیامبر باشد وجود ندارد<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 10، ص‌ 664‌.</ref> بلكه قراینى وجود دارد كه مقصود از آن غیر [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله است؛ زیرا عبوسى حتى در مواجهه با دشمنان سرسخت از صفات پیامبر نیست؛ چه رسد با مؤمنان.</p><p>مؤیّد این سخن، آیات قرآن است كه فرمود: {{متن قرآن|«و‌إنّكَ لَعلى خُلُق عظیم»}} ([[سوره قلم]]/68‌، 4)، {{متن قرآن|«وَلَو كُنتَ فَظّاً غَلیظَ القَلبِ لاَنفَضّوا مِن حَولِكَ»}}. ([[سوره آل عمران]]/3،159) از [[امام صادق]] علیه‌السلام نیز نقل است كه آیه درباره مردى از بنى‌امیه است.</p><p>[[علامه طباطبایى]]<ref>المیزان، ج‌20، ص‌203.</ref> و نیز جعفر مرتضى عاملى<ref> الصحیح من سیرة النبى، ج‌3، ص‌155 به بعد.</ref> به تحلیل تاریخى، كلامى و اخلاقى درباره شأن نزول این آیات پرداخته‌اند كه برآیند آن، نفى ارتباط آن‌ها با رسول ‌خدا صلی الله علیه و آله است.</p>
+[[رسول خدا]] از وى روى گرداند و با رنجش از سخن او به سران روى كرد. چون كار پیامبر تمام شد و به سوى اهل خویش بازمى‌گشت، خداوند آیات پیش‌ گفته را نازل كرد. از این پس، پیامبر او را گرامى مى‌داشت و نیاز وى را برمى‌آورد.<ref>جامع‌البیان، مج15، ج 30، ص 64 و 65‌؛ كشف‌الاسرار، ج‌ 10، ص‌ 381 و 382؛ الدرالمنثور، ج‌ 8‌، ص‌ 416 و 417.</ref></p><p>این سخن با باور شیعه، هم‌ساز نیست؛ از این‌رو طبرسى پس از ذكر داستان پیشین از سید مرتضى نقل مى‌كند كه در ظاهر آیات هیچ دلالتى بر این‌كه مخاطب آن، پیامبر باشد وجود ندارد<ref> مجمع‌البیان، ج‌ 10، ص‌ 664‌.</ref> بلكه قراینى وجود دارد كه مقصود از آن غیر [[رسول ‌خدا]] صلى الله علیه و آله است؛ زیرا عبوسى حتى در مواجهه با دشمنان سرسخت از صفات پیامبر نیست؛ چه رسد با مؤمنان.</p><p>مؤیّد این سخن، آیات قرآن است كه فرمود: {{متن قرآن|«وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ»}} ([[سوره قلم]]/68‌، 4)، {{متن قرآن|«وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ»}}. ([[سوره آل عمران]]/3، 159) از [[امام صادق]] علیه‌السلام نیز نقل است كه آیه درباره مردى از بنى‌امیه است.</p><p>[[علامه طباطبایى]]<ref>المیزان، ج‌20، ص‌203.</ref> و نیز جعفر مرتضى عاملى<ref> الصحیح من سیرة النبى، ج‌3، ص‌155 به بعد.</ref> به تحلیل تاریخى، كلامى و اخلاقى درباره شأن نزول این آیات پرداخته‌اند كه برآیند آن، نفى ارتباط آن‌ها با رسول ‌خدا صلی الله علیه و آله است.</p>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۳۲
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۳۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	== ابن ام مكتوم ==
	'''''عبداللّه (عمرو<ref> الطبقات، ج‌ 4، ص‌ 155.</ref>) بن قیس بن زایدة ‌بن ‌اصم، از بنى ‌عامر بن ‌لوى/ مؤذن پیامبر صلى الله علیه و آله.'''''		'''''عبداللّه (عمرو<ref> الطبقات، ج‌ 4، ص‌ 155.</ref>) بن قیس بن زایدة ‌بن ‌اصم، از بنى ‌عامر بن ‌لوى/ مؤذن پیامبر صلى الله علیه و آله.'''''

		+	== زندگی نامه ==
	نام مادر او عاتكه، ام‌مكتوم دختر عبدالله‌ بن عنكشه است.<ref> الطبقات، ج‌ 4، ص‌ 155.</ref> عبدالله پسر دایى خدیجه<ref> جمهرة انساب ‌العرب، ص‌ 171.</ref> و از نخستین اسلام آورندگان به شمار مى‌رود<ref> الاستیعاب، ج‌ 3، ص‌ 119.</ref> كه در كودكى نابینا شد.		نام مادر او عاتكه، ام‌مكتوم دختر عبدالله‌ بن عنكشه است.<ref> الطبقات، ج‌ 4، ص‌ 155.</ref> عبدالله پسر دایى خدیجه<ref> جمهرة انساب ‌العرب، ص‌ 171.</ref> و از نخستین اسلام آورندگان به شمار مى‌رود<ref> الاستیعاب، ج‌ 3، ص‌ 119.</ref> كه در كودكى نابینا شد.