ابلیس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۲

2026-02-15T12:42:12Z

Mohammadi: /* ماجراى عصیان ابلیس */

2025-10-27T16:47:37Z

‏ماجراى عصیان ابلیس

Mohammadi در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱

2025-10-27T13:21:47Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:55:59Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۷

2023-04-11T11:37:04Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۱

2023-04-11T10:21:00Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۳

2019-09-15T11:23:39Z

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-06-18T14:00:11Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: /* گروهى كه ابليس بر آنان مسلط نمى شود */

2019-06-18T13:40:02Z

‏گروهى كه ابليس بر آنان مسلط نمى شود

سید مهدی خدایی: درج الگوی رتبه بندی

2018-09-23T08:25:50Z

درج الگوی رتبه بندی

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 اگر چنانکه نقل شده، ثابت شود که اسم اصلى او عزازیل و کلمه ابلیس عربى است، صفت بودن آن بهتر به نظر می رسد. در صافى از [[امام رضا]] علیه السلام نقل شده: نام او حارث بوده، ابلیس نامیده شد زیرا که از رحمت خدا مأیوس گردید.<ref> قاموس قرآن، سید على اکبر قرشى، ج۱، ص۲۲۶.</ref>
-در مورد تفاوت [[شیطان]] و ابلیس می توان گفت: کلمه شیطان، اسم عام و کلمه ابلیس، اسم خاص (اسم علم) است. کلمه ابلیس جز بر آن موجودى که [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمی شود. ولى کلمه شیطان به هر موجود طغیانگر و مخالفی گویند خواه از انسان ها باشد یا از جن و یا از حیوانات. و ابلیس را از آن جهت شیطان می نامند که طغیان نموده و دستور الاهی را مخالفت کرد. [[قرآن]] درباره این که به انسان هم شیطان گفته می شود در آیه ۱۱۲ [[سوره انعام]] می فرماید: {{متن قرآن|«... شَیاطِینَ الْإِنْسِ وَالْجِن ...»}}.<ref> تفسیر آسان، محمدجواد نجفى خمینى، ج۱، ص۹۳.</ref>
+در مورد تفاوت [[شیطان]] و ابلیس می توان گفت: کلمه شیطان، اسم عام و کلمه ابلیس، اسم خاص (اسم علم) است. کلمه ابلیس جز بر آن موجودى که [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمی شود. ولى کلمه شیطان به هر موجود طغیانگر و مخالفی گویند خواه از انسان ها باشد یا از جن و یا از حیوانات. و ابلیس را از آن جهت شیطان می نامند که طغیان نموده و دستور الاهی را مخالفت کرد. [[قرآن]] درباره این که به انسان هم شیطان گفته می شود در آیه ۱۱۲ [[سوره انعام]] می فرماید: {{متن قرآن|«... شَيَاطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ ...»}}.<ref> تفسیر آسان، محمدجواد نجفى خمینى، ج۱، ص۹۳.</ref>
 ==ماهیت ابلیس==

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 از [[امام صادق]] علیه السلام نقل گردیده است که: ابلیس به خداوند عرضه داشت: خدایا! تو مرا از سجده کردن به آدم معاف دار و من هم تو را آن چنان ستایش کنم که نه ملک مقربى توانسته است و نه پیامبر مرسلى. خداوند فرمود: من به [[عبادت]] تو نیازى ندارم و عبادت من باید طبق فرمان و اراده من انجام گیرد نه آن طور که تو بخواهى.<ref>خویی، بیان در علوم و مسائل کلى قرآن، ص۶۹۴.</ref>
-در [[سوره حجر]] آیات ۳۲ تا ۳۸ آمده است: {{متن قرآن|«قالَ یا إِبْلِیسُ ما لَک أَلاَّ تَکونَ مَعَ السَّاجِدِینَ * قالَ لَمْ أَکنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ * قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّک رَجِیمٌ * وَ إِنَّ عَلَیک اللَّعْنَةَ إِلى یوْمِ الدِّینِ * قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلى یوْمِ یبْعَثُونَ * قالَ فَإِنَّک مِنَ الْمُنْظَرِینَ * إِلى  یوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ»}}؛ خداوند به ابلیس فرمود: تو چه مانعى داشتى که با سجده کنندگان باشى؟ ابلیس گفت: من این طور نبودم که براى بشرى که تو او را از گل خشک و گل متمایل به سیاهى آفریده اى سجده کنم. خدا به ابلیس فرمود: پس از بین آنان (یعنى صف سجده کنندگان) خارج شو! زیرا حتما تو رانده شده اى و محققا تا روز قیامت، لعنت بر تو خواهد بود. ابلیس گفت: ای پروردگارم! پس مرا تا روزى که مردم برانگیخته می شوند مهلت بده. خداوند فرمود: یقینا تو از مهلت داده  شدگانى، تا یک وقت و روز معلومى.
+در [[سوره حجر]] آیات ۳۲ تا ۳۸ آمده است: {{متن قرآن|«{{آیه|15|32}} 💠<ref>[[آیه 32 سوره حجر|سوره حجر، آیه ۳۲.]]</ref> {{آیه|15|33}} 💠<ref>[[آیه 33 سوره حجر|همان، آیه ۳۳.]]</ref>{{آیه|15|34}} 💠<ref>[[آیه 34 سوره حجر|همان، آیه ۳۴.]]</ref>{{آیه|15|35}} 💠<ref>[[آیه 35 سوره حجر|همان، آیه ۳۵.]]</ref>{{آیه|15|36}} 💠<ref>[[آیه 36 سوره حجر|همان، آیه ۳۶.]]</ref>{{آیه|15|37}} 💠<ref>[[آیه 37 سوره حجر|همان، آیه ۳۷.]]</ref>{{آیه|15|38}} 💠<ref>[[آیه 38 سوره حجر|همان، آیه ۳۸.]]</ref>»}}؛ خداوند به ابلیس فرمود: تو چه مانعى داشتى که با سجده کنندگان باشى؟ ابلیس گفت: من این طور نبودم که براى بشرى که تو او را از گل خشک و گل متمایل به سیاهى آفریده اى سجده کنم. خدا به ابلیس فرمود: پس از بین آنان (یعنى صف سجده کنندگان) خارج شو! زیرا حتما تو رانده شده اى و محققا تا روز قیامت، لعنت بر تو خواهد بود. ابلیس گفت: ای پروردگارم! پس مرا تا روزى که مردم برانگیخته می شوند مهلت بده. خداوند فرمود: یقینا تو از مهلت داده  شدگانى، تا یک وقت و روز معلومى.
 ==ابلیس در روایات==

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 اگر چنانکه نقل شده، ثابت شود که اسم اصلى او عزازیل و کلمه ابلیس عربى است، صفت بودن آن بهتر به نظر می رسد. در صافى از [[امام رضا]] علیه السلام نقل شده: نام او حارث بوده، ابلیس نامیده شد زیرا که از رحمت خدا مأیوس گردید.<ref> قاموس قرآن، سید على اکبر قرشى، ج۱، ص۲۲۶.</ref>
-در مورد تفاوت [[شیطان]] و ابلیس می توان گفت: کلمه شیطان، اسم عام و کلمه ابلیس، اسم خاص (اسم علم) است. کلمه ابلیس جز بر آن موجودى که [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمی شود. ولى کلمه شیطان به هر موجود طغیانگر و مخالفی گویند خواه از انسان ها باشد یا از جن و یا از حیوانات. و ابلیس را از آن جهت شیطان می نامند که طغیان نموده و دستور الاهی را مخالفت کرد. [[قرآن]] درباره این که به انسان هم شیطان گفته می شود در آیه ۱۱۲ [[سوره انعام]] می فرماید: {{متن قرآن|«...شَیاطِینَ الْإِنْسِ وَالْجِن...»}}.<ref> تفسیر آسان، محمدجواد نجفى خمینى، ج۱، ص۹۳.</ref>
+در مورد تفاوت [[شیطان]] و ابلیس می توان گفت: کلمه شیطان، اسم عام و کلمه ابلیس، اسم خاص (اسم علم) است. کلمه ابلیس جز بر آن موجودى که [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمی شود. ولى کلمه شیطان به هر موجود طغیانگر و مخالفی گویند خواه از انسان ها باشد یا از جن و یا از حیوانات. و ابلیس را از آن جهت شیطان می نامند که طغیان نموده و دستور الاهی را مخالفت کرد. [[قرآن]] درباره این که به انسان هم شیطان گفته می شود در آیه ۱۱۲ [[سوره انعام]] می فرماید: {{متن قرآن|«... شَیاطِینَ الْإِنْسِ وَالْجِن ...»}}.<ref> تفسیر آسان، محمدجواد نجفى خمینى، ج۱، ص۹۳.</ref>
 ==ماهیت ابلیس==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 در هفت [[سوره]] از سوره هاى [[قرآن]] اشاره به آفرینش [[انسان]] و چگونگى خلقت او شده است. در [[سوره اعراف]]، آیات ۱۱ تا ۱۸ با تعبیرات مختلف، آفرینش انسان از خاک و سجود [[فرشتگان]] براى او، و سرکشى شیطان و سپس موضع گیریش در برابر نوع انسان آمده است.
-در نخستین [[آیه]] مورد بحث، خداوند مى گوید: "ما شما را آفریدیم، و سپس صورت بندى کردیم، بعد از آن به فرشتگان (و از جمله ابلیس که در صف آن ها قرار داشت) فرمان دادیم، براى آدم جد نخستین شما سجده کنند: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ خَلَقْناکمْ ثُمَّ صَوَّرْناکمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِکةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ»}}. پس "همگى این فرمان را به جان و دل پذیرفتند و براى آدم سجده کردند، مگر ابلیس که از سجده کنندگان نبود": {{متن قرآن|«فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِیسَ لَمْ یکنْ مِنَ السَّاجِدِینَ»}}.
+در نخستین [[آیه]] مورد بحث، خداوند مى گوید: "ما شما را آفریدیم، و سپس صورت بندى کردیم، بعد از آن به فرشتگان (و از جمله ابلیس که در صف آن ها قرار داشت) فرمان دادیم، براى آدم جد نخستین شما سجده کنند: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ ...»}}؛ پس "همگى این فرمان را به جان و دل پذیرفتند و براى آدم سجده کردند، مگر ابلیس که از سجده کنندگان نبود": {{متن قرآن|«... فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ»}}<ref>[[آیه 11 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۱.]]</ref>.
 از [[امام صادق]] علیه السلام نقل گردیده است که: ابلیس به خداوند عرضه داشت: خدایا! تو مرا از سجده کردن به آدم معاف دار و من هم تو را آن چنان ستایش کنم که نه ملک مقربى توانسته است و نه پیامبر مرسلى. خداوند فرمود: من به [[عبادت]] تو نیازى ندارم و عبادت من باید طبق فرمان و اراده من انجام گیرد نه آن طور که تو بخواهى.<ref>خویی، بیان در علوم و مسائل کلى قرآن، ص۶۹۴.</ref>

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 |رده=دارد
 }}
 [[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==تفاوت  شيطان و ابليس==
-كلمه شيطان: اسم عام و كلمه ابليس: اسم خاص است. به بيان ديگر: كلمه شيطان اسم جنس و كلمه ابليس اسم علم مي باشد. كلمه: ابليس جز بر آن موجودى كه [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمي شود. ولى كلمه شيطان به هر موجودى كه مثلا نظير ميكرب موذى باشد و به ابليس و حتى به انسان هم گفته مي شود. [[قرآن]] درباره اين كه به انسان هم شيطان گفته مي شود در [[سوره انعام]]، آيه 112 مي فرمايد: شَياطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِن. <ref> [[تفسیر آسان]](محمد جواد نجفى خمينى)، ج1، ص93.</ref>
+كلمه شيطان: اسم عام و كلمه ابليس: اسم خاص است. به بيان ديگر: كلمه شيطان اسم جنس و كلمه ابليس اسم علم مي باشد. كلمه: ابليس جز بر آن موجودى كه [[حضرت آدم]] و [[حوّا]] را دچار لغزش نمود گفته نمي شود. ولى كلمه شيطان به هر موجودى كه مثلا نظير ميكرب موذى باشد و به ابليس و حتى به انسان هم گفته مي شود. [[قرآن]] درباره اين كه به انسان هم شيطان گفته مي شود در [[سوره انعام]]، آيه 112 مي فرمايد: {{متن قرآن|«...شَياطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِن...»}}. <ref> [[تفسیر آسان]](محمد جواد نجفى خمينى)، ج1، ص93.</ref>
 ==آیا ابلیس از فرشتگان بود==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 ==ريشه و مفهوم واژه ابليس==
 مراد از اين كلمه در [[قرآن مجيد]]، موجودى است زنده، باشعور، مكلف، نامرئى، فريبكار و... كه از امر خداوند سرپيچيد و به [[حضرت آدم]] علیه السلام [[سجده]] نكرد، در نتيجه رانده شد و مستحق [[عذاب]] و لعن گرديد.
@@ سطر ۱۰۴: / سطر ۱۰۵: @@
 *خصال/ترجمه كمره اى، محمدباقر كمره اى؛ تهران: انتشارات كتابچى، چاپ اول، 1377 ش.
 *[[بهشت]] كافى ترجمه روضه كافى؛ حميدرضا آژير، قم: انتشارات سرور، چاپ اول، 1381 ش.
 [[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 در [[قرآن کریم]] براى [[شيطان]] كه همان ابليس است اوصافى ذكر شده كه به خوبى اين موجود [[وسوسه]] گر و مكار را معرفى مى كند. ما اينك با توجه به آياتى كه در اين زمينه وجود دارد بعضى از مشخصات شيطان را ذكر مى كنيم و براى هر كدام شاهدى از [[قرآن]] مى آوريم:
-* شيطان دشمن آدم و فرزندان اوست: {{متن قرآن|«إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ»}}. ([[سوره يوسف]]، آیه 5) همانا شيطان براى انسان دشمنى آشكار است.
+*شيطان دشمن آدم و فرزندان اوست: {{متن قرآن|«إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ»}}. ([[سوره يوسف]]، آیه 5) همانا شيطان براى انسان دشمنى آشكار است.
-* شيطان اغواگر و گمراه كننده است: {{متن قرآن|«قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ»}}. ([[سوره ص]]، آیه 82) شيطان گفت: به عزت تو [[قسم]] كه همه آن ها را اغوا خواهم كرد.
+*شيطان اغواگر و گمراه كننده است: {{متن قرآن|«قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ»}}. ([[سوره ص]]، آیه 82) شيطان گفت: به عزت تو [[قسم]] كه همه آن ها را اغوا خواهم كرد.
-* {{متن قرآن|«يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً»}}. ([[سوره نساء]]، آیه 120) به آن ها وعده مى دهد و آن ها را به آرزو وادار مى كند و شيطان به آن ها جز غرور وعده نمى دهد.
+*{{متن قرآن|«يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً»}}. ([[سوره نساء]]، آیه 120) به آن ها وعده مى دهد و آن ها را به آرزو وادار مى كند و شيطان به آن ها جز غرور وعده نمى دهد.
-* شيطان كارهاى زشت را در نظر انسان خوب جلوه مى دهد: {{متن قرآن|«وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ»}}. ([[سوره نمل]]، آیه 24) و شيطان اعمال آن ها را در نظرشان زينت داد پس آن ها را از راه [[حق]] بازداشت.
+*شيطان كارهاى زشت را در نظر انسان خوب جلوه مى دهد: {{متن قرآن|«وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ»}}. ([[سوره نمل]]، آیه 24) و شيطان اعمال آن ها را در نظرشان زينت داد پس آن ها را از راه [[حق]] بازداشت.
-* [[شيطان]] امر به [[فحشا]] و [[گناه]] مى كند: {{متن قرآن|«الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ»}}. ([[سوره بقره]]، آیه 268) شيطان به شما وعده فقر مى دهد و شما را به فحشاء امر مى كند.
+*[[شيطان]] امر به [[فحشا]] و [[گناه]] مى كند: {{متن قرآن|«الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ»}}. ([[سوره بقره]]، آیه 268) شيطان به شما وعده فقر مى دهد و شما را به فحشاء امر مى كند.
-* هر چند كه شيطان حيله گر و مكار است ولى كيد او ضعيف است: {{متن قرآن|«إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً»}}. (سوره نساء، آیه 76) همانا كيد و حيله شيطان ضعيف است.
+*هر چند كه شيطان حيله گر و مكار است ولى كيد او ضعيف است: {{متن قرآن|«إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً»}}. (سوره نساء، آیه 76) همانا كيد و حيله شيطان ضعيف است.
-* شيطان باعث فراموشى مى شود: {{متن قرآن|«فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ»}}. ([[سوره كهف]]، آیه 63) من ماهى را فراموش كردم و آن را از ياد من نبرد مگر شيطان. {{متن قرآن|«فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ»}}. ([[سوره يوسف]]، آیه 42) شيطان ذكر خدا را از ياد او برد.
+*شيطان باعث فراموشى مى شود: {{متن قرآن|«فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَ ما أَنْسانِيهُ إِلَّا الشَّيْطانُ»}}. ([[سوره كهف]]، آیه 63) من ماهى را فراموش كردم و آن را از ياد من نبرد مگر شيطان. {{متن قرآن|«فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ»}}. ([[سوره يوسف]]، آیه 42) شيطان ذكر خدا را از ياد او برد.
-* شيطان ذريه دارد و زاد و ولد مى كند: {{متن قرآن|«فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ»}}. (سوره كهف، آیه 50)، آيا او (شيطان) و ذريّه او را اولياء خود قرار مى دهيد در حالى كه آنها براى شما دشمن هستند.
+*شيطان ذريه دارد و زاد و ولد مى كند: {{متن قرآن|«فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ»}}. (سوره كهف، آیه 50)، آيا او (شيطان) و ذريّه او را اولياء خود قرار مى دهيد در حالى كه آنها براى شما دشمن هستند.
-* گاهى شيطان با تيرهاى آسمانى (شهاب ها) هدف قرار مى گيرد: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ»}}. ([[سوره ملك]]، آیه 5) همانا آسمان نزديك را به وسيله چراغ ها زينت داديم و آن ها را تيرهايى براى شياطين كرديم.
+*گاهى شيطان با تيرهاى آسمانى (شهاب ها) هدف قرار مى گيرد: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ»}}. ([[سوره ملك]]، آیه 5) همانا آسمان نزديك را به وسيله چراغ ها زينت داديم و آن ها را تيرهايى براى شياطين كرديم.
 آنچه برشمرديم تنها نمونه هايى بود از مشخصات و ويژگي هاى شيطان كه در [[قرآن کریم]] به آن ها اشاره شده است .<ref> كوثر (جعفرى يعقوب)، ج1، ص147.</ref>
-==ماجراى سركشى و عصيان ابليس ==
+==ماجراى سركشى و عصيان ابليس==
 در هفت [[سوره]] از سوره هاى [[قرآن]] اشاره به [[آفرينش انسان]] و چگونگى خلقت او شده است . در [[سوره اعراف]]، [[آيات]] 11 تا 18 با تعبيرات مختلف، [[آفرينش]] انسان از خاك و سجود [[فرشتگان]] براى او، و سركشى شيطان و سپس موضع گيريش در برابر نوع [[انسان]] آمده است.
@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 ==گروهى كه ابليس بر آنان مسلط نمى شود==
 امام صادق عليه السلام به [[ابوبصير]] فرمود: خداى [[سبحان]] شما شيعيان را در كتاب خود يعني [[قرآن مجيد]] ذكر نموده و به ابليس فرموده: يقينا تو بر بندگان واقعى و راستين من مسلط نخواهى شد. به خدا [[سوگند]] كه منظور خداوند از اين گونه افراد فقط امامان مذهب مقدس شيعه عليهم السلام و شيعيان ايشان است.
@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۴: @@
 ==ابلیس در روایات==
-* امام صادق علیه السلام فرمود: ابليس چهار بار شيون كرد. نخستين بار روزى بود كه به او [[لعنت]] شد و ديگر زمانى كه به زمين فرود آمد و ديگر وقتى كه محمد صلی الله علیه و آله پس از مدتى كه پيامبر نيامده بود به پيامبرى [[مبعوث]] گرديد و ديگر زمانى كه سوره فاتحه [[نازل]] شد و او دو بار شاد شد، زمانى كه آدم از آن درخت خورد و زمانى كه او از [[بهشت]] فرود آمد.<ref> [[خصال]]/ترجمه جعفرى (يعقوب جعفرى)، ج1، ص381.</ref>
+*امام صادق علیه السلام فرمود: ابليس چهار بار شيون كرد. نخستين بار روزى بود كه به او [[لعنت]] شد و ديگر زمانى كه به زمين فرود آمد و ديگر وقتى كه محمد صلی الله علیه و آله پس از مدتى كه پيامبر نيامده بود به پيامبرى [[مبعوث]] گرديد و ديگر زمانى كه سوره فاتحه [[نازل]] شد و او دو بار شاد شد، زمانى كه آدم از آن درخت خورد و زمانى كه او از [[بهشت]] فرود آمد.<ref> [[خصال]]/ترجمه جعفرى (يعقوب جعفرى)، ج1، ص381.</ref>
-* [[صفوان بن يحيى]] از امام صادق علیه السلام نقل مى كند كه فرمود: ابليس گفت: پنج چيز است كه من در آن ها حيله اى ندارم ولى بقيه مردم در دست من هستند: كسى كه از روى [[صدق]] نسبت به خدا پناه برد و در تمام كارهايش به او [[توكل]] كند، و كسى كه [[تسبيح]] گفتن او در شب و روز زياد باشد، و كسى كه به برادر مؤمن خود همان را بپسندد كه بر خود مى پسندد، و كسى كه به هنگام رسيدن مصيبت خود را نبازد، و كسى كه به آن چه خدا به او داده راضى باشد و غم روزى نخورد.<ref> خصال/ترجمه جعفرى (يعقوب جعفرى)، ج 1، ص 415.</ref>
+*[[صفوان بن يحيى]] از امام صادق علیه السلام نقل مى كند كه فرمود: ابليس گفت: پنج چيز است كه من در آن ها حيله اى ندارم ولى بقيه مردم در دست من هستند: كسى كه از روى [[صدق]] نسبت به خدا پناه برد و در تمام كارهايش به او [[توكل]] كند، و كسى كه [[تسبيح]] گفتن او در شب و روز زياد باشد، و كسى كه به برادر مؤمن خود همان را بپسندد كه بر خود مى پسندد، و كسى كه به هنگام رسيدن مصيبت خود را نبازد، و كسى كه به آن چه خدا به او داده راضى باشد و غم روزى نخورد.<ref> خصال/ترجمه جعفرى (يعقوب جعفرى)، ج 1، ص 415.</ref>
-* امام پنجم علیه السلام فرمود: چون [[حضرت نوح]] نزد پروردگارش قوم خويش را [[نفرين]] كرد، ابليس ملعون نزد آن حضرت آمد و عرض كرد: اى نوح تو حق يك نعمتى بر من دارى كه مي خواهم به تو پاداش دهم. حضرت نوح فرمود: به خدا بر من ناگوار است كه بر تو حق نعمتى داشته باشم، چيست آن نعمت؟ عرض كرد: بلى نفرين كردى خدا قومت را غرق كرد ديگر هيچ كس نماند كه من به گمراه كردن او رنج برم پس من راحتم تا مردم ديگرى بوجود آيند و آن ها را گمراه كنم. نوح فرمود: چه مي خواهى مرا پاداش بدهى؟ عرض كرد: مرا در سه جا بياد آور كه در اين سه به بنده نزديكترم، هر وقت غضب كردى مرا بياد آور، هر وقت خواستى ميان دو نفر حكم كنى مرا به ياد آور، هر وقت با زن بيگانه خلوت كردى و با شما هيچ كس نيست مرا به ياد آور.<ref> خصال/ترجمه كمره اى، ج1، ص 146.</ref><ref> [[بهشت كافى]]/ترجمه [[روضه كافى]]، (حميدرضا آژير)، ص 183.</ref>
+*امام پنجم علیه السلام فرمود: چون [[حضرت نوح]] نزد پروردگارش قوم خويش را [[نفرين]] كرد، ابليس ملعون نزد آن حضرت آمد و عرض كرد: اى نوح تو حق يك نعمتى بر من دارى كه مي خواهم به تو پاداش دهم. حضرت نوح فرمود: به خدا بر من ناگوار است كه بر تو حق نعمتى داشته باشم، چيست آن نعمت؟ عرض كرد: بلى نفرين كردى خدا قومت را غرق كرد ديگر هيچ كس نماند كه من به گمراه كردن او رنج برم پس من راحتم تا مردم ديگرى بوجود آيند و آن ها را گمراه كنم. نوح فرمود: چه مي خواهى مرا پاداش بدهى؟ عرض كرد: مرا در سه جا بياد آور كه در اين سه به بنده نزديكترم، هر وقت غضب كردى مرا بياد آور، هر وقت خواستى ميان دو نفر حكم كنى مرا به ياد آور، هر وقت با زن بيگانه خلوت كردى و با شما هيچ كس نيست مرا به ياد آور.<ref> خصال/ترجمه كمره اى، ج1، ص 146.</ref><ref> [[بهشت كافى]]/ترجمه [[روضه كافى]]، (حميدرضا آژير)، ص 183.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* قاموس قرآن، سيد على اكبر قرشى؛ [[تهران]]: اسلاميه، چاپ پنجم، 1367 ش.
+*قاموس قرآن، سيد على اكبر قرشى؛ [[تهران]]: اسلاميه، چاپ پنجم، 1367 ش.
-* تفسير آسان، محمد جواد نجفى خمينى؛ تهران: انتشارات اسلاميه، چاپ اول، 1398 ق.
+*تفسير آسان، محمد جواد نجفى خمينى؛ تهران: انتشارات اسلاميه، چاپ اول، 1398 ق.
-* كوثر، جعفرى يعقوب.
+*كوثر، جعفرى يعقوب.
-* تفسير نمونه، [[ناصر مكارم شيرازى]]؛ تهران: دارالكتب الإسلامية، چاپ اول، 1374 ش.
+*تفسير نمونه، [[ناصر مكارم شيرازى]]؛ تهران: دارالكتب الإسلامية، چاپ اول، 1374 ش.
-* بيان در علوم و مسائل كلى قرآن، نجمى - هاشم زاده هريسى.
+*بيان در علوم و مسائل كلى قرآن، نجمى - هاشم زاده هريسى.
-* حجة التفاسير و بلاغ الإكسير، سيد عبدالحجت بلاغى؛ [[قم]]: انتشارات [[حكمت]]، 1386 ق.
+*حجة التفاسير و بلاغ الإكسير، سيد عبدالحجت بلاغى؛ [[قم]]: انتشارات [[حكمت]]، 1386 ق.
-* خصال/ترجمه جعفرى، يعقوب جعفرى؛ قم، نسيم كوثر، چاپ اول، 1382 ش.
+*خصال/ترجمه جعفرى، يعقوب جعفرى؛ قم، نسيم كوثر، چاپ اول، 1382 ش.
-* خصال/ترجمه كمره اى، محمدباقر كمره اى؛ تهران: انتشارات كتابچى، چاپ اول، 1377 ش.
+*خصال/ترجمه كمره اى، محمدباقر كمره اى؛ تهران: انتشارات كتابچى، چاپ اول، 1377 ش.
-* [[بهشت]] كافى ترجمه روضه كافى؛ حميدرضا آژير، قم: انتشارات سرور، چاپ اول، 1381 ش.
+*[[بهشت]] كافى ترجمه روضه كافى؛ حميدرضا آژير، قم: انتشارات سرور، چاپ اول، 1381 ش.
 [[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	==ريشه و مفهوم واژه ابليس==		==ريشه و مفهوم واژه ابليس==