ابلاغ سوره برائت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۷

2023-04-11T08:27:39Z

مهدی موسوی: /* محتوای پیام پیامبر */

2022-07-03T09:54:06Z

‏محتوای پیام پیامبر

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۱

2022-07-03T08:31:18Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳

2022-07-03T07:33:27Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۹

2022-07-03T06:29:11Z

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-06-18T13:38:35Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: درج الگوی رتبه بندی

2018-09-23T08:08:45Z

درج الگوی رتبه بندی

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2018-05-29T06:48:10Z

‏منابع

سید مهدی خدایی در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۷

2018-05-29T06:47:20Z

سید مهدی خدایی: /* محتوای پیام */

2018-05-29T06:45:57Z

‏محتوای پیام

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-پس از نزول [[سوره برائت]] در سال نهم هجری، [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله ابتدا [[ابوبکر]] را مأمور ابلاغ آیات نخستین این سوره به مشرکان [[مکه]] نمود؛ اما [[جبرئیل]] بر پیامبر نازل شد و به وی گفت: جز تو یا کسی که به منزله تو باشد نمی‌تواند این مأموریت را به انجام رساند. از این رو آن حضرت، [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی‌طالب]] علیه‌السلام را برای انجام این مأموریت مهم فراخواند و بدو سپرد. این ماجرا، از جمله دلایل شایستگی و برتری [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه‌السلام بر ابوبکر در امر جانشینی و [[خلافت]] رسول خدا است.
+پس از نزول [[سوره برائت]] در سال نهم هجری، [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله ابتدا [[ابوبکر]] را مأمور ابلاغ آیات نخستین این [[سوره]] به مشرکان [[مکه]] نمود؛ اما [[جبرئیل]] بر پیامبر نازل شد و به وی گفت: جز تو یا کسی که به منزله تو باشد نمی‌تواند این مأموریت را به انجام رساند. از این رو آن حضرت، [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی‌طالب]] علیه‌السلام را برای انجام این مأموریت مهم فراخواند و بدو سپرد. این ماجرا، از جمله دلایل شایستگی و برتری [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه‌السلام بر ابوبکر در امر جانشینی و [[خلافت]] رسول خدا شمرده شده است.
 ==اعزام امیرالمؤمنین بجای ابوبکر==
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ابوبکر از گفتار رسول خدا قانع و ساکت نشد و با آن حضرت به مشاجره پرداخت، به طوری که رسول خدا صلی الله علیه و آله ناچار شد در پاسخش بفرماید: کیف تؤدّیها و انت صاحبی فی الغار؟ تو چگونه می‌توانستی آن را ابلاغ کنی و حال آن که در راه [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت به مدینه]] همراه من در [[غار ثور]] بودی؟<ref>الاقبال بالاعمال الحسنة، ج ۲، ص ۳۸.</ref>
-ابوبکر، در آن غار با این که کسی از اختفایشان باخبر نبود و از نجات پیامبر صلی الله علیه و آله یقین داشت، با این حال از تعقیب مشرکان [[مکه]] به وحشت افتاده بود و به شدت در خوف و ترس گرفتار آمد و بدنش می‌لرزید و در آن حال این آیه نازل شد: «فَقَد نَصَرَهُ اللهُ اِذ اَخرَجَهُ الَّذینَ کفَرُوا ثانِی اثنَینِِ اِذ هُما فی الغارِ، اِذ یقُولُ لِصاحِبِهِ لاتَحزَن اِنَّ اللهَ مَعَنا...».<ref>[[سوره توبه]]، آیه ۴۰.</ref>
+ابوبکر، در آن غار با این که کسی از اختفایشان باخبر نبود و از نجات پیامبر صلی الله علیه و آله یقین داشت، با این حال از تعقیب مشرکان [[مکه]] به وحشت افتاده بود و به شدت در خوف و ترس گرفتار آمد و بدنش می‌لرزید و در آن حال این آیه نازل شد: {{متن قرآن|«فَقَد نَصَرَهُ اللهُ اِذ اَخرَجَهُ الَّذینَ کفَرُوا ثانِی اثنَینِِ اِذ هُما فی الغارِ، اِذ یقُولُ لِصاحِبِهِ لاتَحزَن اِنَّ اللهَ مَعَنا...»}}.<ref>[[سوره توبه]]، آیه ۴۰.</ref>
 پیامبر صلی الله علیه و آله به وی گوشزد کرد که در آن غار از شدت ترس مشرکان، آرامش نداشتی؟ چگونه شایستگی ابلاغ این سوره مهم و پیمان‌نامه مشرکان را داری؟
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 [[شیخ مفید]] در «[[مسار الشیعه (کتاب)|مسارالشیعه]]» در وصف این ماجرا می گوید: «و کان ذلک عزلاً لأبی‌بکر من السّماء، و ولایةً لأمیرالمؤمنین علیه‌السلام من السّماء»؛<ref>مسارالشیعه، ص ۱۷.</ref> این ماجرا - از طرفی - عزل ابوبکر (از وظیفه ابلاغ) بود از جانب آسمان (و به امر خدا) و - از طرف دیگر - تأیید ولایت و سرپرستی أمیرالمؤمنین علیه‌السلام بود از جانب خدا.
 ==ابلاغ پیام پیامبر توسط امام==
-[[حضرت علی اکبر علیه السلام|حضرت علی]] علیه‌السلام پس از گرفتن آیات از [[ابوبکر]]، به طرف [[مکه|مکه]] براه خود ادامه داد و وارد آن شهر شد، و آیات برائة را روز [[عید قربان]] و [[ایام تشریق|ایام تشریق]] (روزهای سیزده تا پانزده ماه [[ماه ذی الحجه|ذی الحجه]]) که هنگام اجتماع مردم بود به آنان رسانید.<ref>إعلام الورى، الطبرسی، ج‏۱، ص۲۴۸.</ref> آن حضرت پس از انجام وقوف در [[عرفات]] و اعمال [[منا|منی]]، به بالای کوهی که معروف به "شعب" است می‌رفت و با صدای بلند، مردم را فرامی‌خواند و آنان را به استماع پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله دعوت می‌کرد. هنگامی که مردم در حضورش گرد می‌آمدند، آغاز [[سوره توبه|سوره برائت]] را قرائت می‌کرد و به آنان تذکر می‌داد که از این به بعد، هیچ کس حق ندارد وارد [[مسجدالحرام]] شود، مگر آن که [[ایمان]] آورده باشد؛ هیچ کس نباید به صورت عریان و برهنه، [[کعبه|خانه خدا]] را [[طواف]] کند؛ از این سال به بعد هیچ مشرکی نمی‌تواند [[حج]] خانه خدا را به جای آورد؛ هر کافری که با خدا و رسولش پیمان داشته باشد، تا پایان مهلت آن فرصت دارد و آنانی که عهدی ندارند، چهار ماه فرصت دارند که هر گروهی به مأمن و سرزمین خود بازگردد، پس از آن که چهار ماه سپری شد برای هیچ مشرکی، عهد و پیمانی نخواهد بود.
+[[حضرت علی اکبر علیه السلام|حضرت علی]] علیه‌السلام پس از گرفتن [[آیه|آیات]] از [[ابوبکر]]، به طرف [[مکه|مکه]] براه خود ادامه داد و وارد آن شهر شد، و آیات برائت را روز [[عید قربان]] و [[ایام تشریق|ایام تشریق]] (روزهای سیزده تا پانزده ماه [[ماه ذی الحجه|ذی الحجه]]) که هنگام اجتماع مردم بود به آنان رسانید.<ref>إعلام الورى، الطبرسی، ج‏۱، ص۲۴۸.</ref> آن حضرت پس از انجام وقوف در [[عرفات]] و اعمال [[منا|منی]]، به بالای کوهی که معروف به "شعب" است می‌رفت و با صدای بلند، مردم را فرامی‌خواند و آنان را به استماع پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله دعوت می‌کرد. هنگامی که مردم در حضورش گرد می‌آمدند، آغاز [[سوره توبه|سوره برائت]] را قرائت می‌کرد و به آنان تذکر می‌داد که از این به بعد، هیچ کس حق ندارد وارد [[مسجدالحرام]] شود، مگر آن که [[ایمان]] آورده باشد؛ هیچ کس نباید به صورت عریان و برهنه، [[کعبه|خانه خدا]] را [[طواف]] کند؛ از این سال به بعد هیچ مشرکی نمی‌تواند [[حج]] خانه خدا را به جای آورد؛ هر کافری که با خدا و رسولش پیمان داشته باشد، تا پایان مهلت آن فرصت دارد و آنانی که عهدی ندارند، چهار ماه فرصت دارند که هر گروهی به مأمن و سرزمین خود بازگردد، پس از آن که چهار ماه سپری شد برای هیچ مشرکی، عهد و پیمانی نخواهد بود.
 گفته شده است برداشتن امان از مشرکان، به دلیل عهد‌شکنی آنان بود. چراکه خداوند در ادامه آیات ابتدایی سوره توبه می‌فرماید با مشرکانی که عهدشکنی نکرده‌اند، عهد را تا پایان مدتش ادامه دهید.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۹، ص۱۴۷.</ref>
-مشرکان هنگامی که علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را با آن دلیری و صلابت و اعتماد به نفس مشاهده می‌کردند که آیات [[وحی]] و پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله را به طور مرتب در صبح، ظهر و شام و به مدت سه روز با صدای رسا می‌خواند، تعجب کرده و شگفت زده می‌شدند. از این بابت، کینه و عداوت وی را در دل می‌گرفتند و حتی برخی از آنان، آن حضرت را با شمشیر و عشیره خویش تهدید می‌کردند، ولی وی لحظه‌ای ترس و واهمه از خود نشان نداد و با شجاعت تمام، پاسخ‌های آنان را می‌داد.
+مشرکان هنگامی که علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را با آن دلیری و صلابت و اعتماد به نفس مشاهده می‌کردند که آیات [[وحی]] و پیام رسول خدا صلی الله علیه و آله را به طور مرتب در صبح، ظهر و شام و به مدت سه روز با صدای رسا می‌خواند، تعجب کرده و شگفت زده می‌شدند. از این بابت، [[کینه]] و عداوت وی را در دل می‌گرفتند و حتی برخی از آنان، آن حضرت را با شمشیر و عشیره خویش تهدید می‌کردند، ولی وی لحظه‌ای ترس و واهمه از خود نشان نداد و با شجاعت تمام، پاسخ‌های آنان را می‌داد.
-== فضیلتی برای امیرالمؤمنین ==
+==فضیلتی برای امیرالمؤمنین==
 در مدینه، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله منتظر بازگشت [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه‌السلام بود و برای وی اظهار نگرانی و ناراحتی می‌کرد. ولی هنگامی که از بازگشت وی باخبر شد، بسیار خوشحال گردید و به [[ابوذر غفاری]] که بشارت بازگشت حضرت علی علیه‌السلام را به وی داده بود، مژده [[بهشت]] داد و فرمود: «لک بذلک الجنة». آن حضرت، به استقبال علی علیه‌السلام شتافت و وی را در آغوش گرفت و بر صورتش بوسه زد و از خوشحالی، بسیار گریست. آن گاه به وی فرمود: «کان الله عزوجل اعلم بک منّی حین أمرنی بإرسالک»؛ خداوند سبحان، هنگامی که مرا فرمان داد که تو را به این مأموریت بفرستم، داناتر از من درباره تو بود و لایق این مهم می‌دانست.<ref>الاقبال بالاعمال الحسنة، ج ۲، ص ۳۹؛ وقایع الایام، شیخ عباس قمی، ص ۱۰۶.</ref>
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 ابن کثیر در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] خود حادثه را به طور دیگر تحلیل کرده است. او می گوید: شیوه عرب این بود که هرگاه کسی می خواست پیمانی را بشکند باید نقض آن را خود آن شخص یا یک نفر از بستگان او انجام دهد و در غیر این صورت پیمان به صورت خود باقی می ماند. از این جهت حضرت علی علیه السلام برای این کار انتخاب شد.
-نارسایی این توجیه بسیار روشن است. زیرا هدف اساسی پیامبر صلی الله علیه و آله از اعزام حضرت علی علیه السلام برای خواندن آیات و قطعنامه شکستن پیمانهای بسته شده نبود تا یکی از بستگان خود را بفرستد، بلکه صریح آیه چهارم از [[سوره توبه]] این است که به پیمان افرادی که به مقررات آن کاملا عمل نموده اند احترام بگذارد تا مدت پیمان سپری گردد: «الا الذین عاهدتم من المشرکین ثم لم ینقصوکم شیئا و لم یظاهروا علیکم احدا فاتموا الیهم عهدهم الی مدتهم...». بنابراین، اگر نقض پیمانی نیز نسبت به پیمان شکنان در کار بوده کاملا جنبه فرعی داشته است. هدف اصلی این بود که [[بت پرستی]] یک امر غیر قانونی و یک گناه نابخشودنی اعلام شود.
+نارسایی این توجیه نیز بسیار روشن است. زیرا هدف اساسی پیامبر صلی الله علیه و آله از اعزام حضرت علی علیه السلام برای خواندن آیات و قطعنامه شکستن پیمانهای بسته شده نبود تا یکی از بستگان خود را بفرستد، بلکه صریح آیه چهارم از [[سوره توبه]] این است که به پیمان افرادی که به مقررات آن کاملا عمل نموده اند احترام بگذارد تا مدت پیمان سپری گردد: {{متن قرآن|«إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ...»}}. بنابراین، اگر نقض پیمانی نیز نسبت به پیمان شکنان در کار بوده کاملا جنبه فرعی داشته است. هدف اصلی این بود که [[بت پرستی]] یک امر غیر قانونی و یک گناه نابخشودنی اعلام شود.
 درباره این حادثه تاریخی می توان گفت: پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به امر الهی قصد داشت در دوران حیات خود، دست امام علی علیه السلام را در مسائل سیاسی و امور مربوط به حکومت اسلامی باز بگذارد تا مسلمانان آگاه شوند و عادت کنند که پس از غروب خورشید رسالت، در امور سیاسی و حکومتی باید به حضرت علی علیه السلام مراجعه کنند و پس از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله برای این امور فردی شایسته تر از حضرت علی علیه السلام نیست. زیرا آشکارا دیدند که یگانه کسی که از طرف خدا برای رفع امان از مشرکان [[مکه]] که از شؤون حکومت است، منصوب شد، همان حضرت علی علیه السلام بود.<ref>دانشنامه کلام و عقاید، برگرفته از مقاله «ابلاغ سوره برائت».    </ref>
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۴: @@
 *وقایع الایام، شیخ عباس قمی، وقایع ۳ ذی‌الحجه
 *مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
-*دانشنامه کلام و عقاید، برگرفته از مقاله "ابلاغ سوره برائت".
+*دانشنامه کلام و عقاید، برگرفته از مقاله "ابلاغ سوره برائت"
 {{شناختنامه امام علی (ع)}}
@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 |رده=دارد
 }}
+[[Category:تاریخ صدر اسلام]]
 [[Category:ماموریت های حضرت علی از سوی پیامبر]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-در سال نهم هجرت سوره برائت نازل شد، پیامبر صلی الله علیه و آله  ابو بكر را طلبيد و سوره برائت را به او داده تا اين سوره را در مكه براى مردم بخواند، ابو بكر بطرف مكه حركت كرد و مقدارى هم راه پيمود، جبرئيل حضور حضرت رسول رسيد و گفت: مأمور تبليغ اين آيات بايد خودت و يا يكى از افراد خاندانت باشد.
+پس از آن كه [[سوره برائت]] نهمين سوره [[قرآن کریم]] بر پيامبر صلی الله علیه و آله نازل گرديد، آن حضرت ابوبكر بن ابي‌قحافه را به حضور طلبيد و به وي دستور داد كه آيات اول تا نهم اين سوره را براي مشركان، حاجيان و زائران [[مكه]] معظمه قرائت كند و پيمان آن حضرت با مشركان را در جمع حاجيان بخواند.
-برخی روایات حکایت از این دارد که سوره برائت بعد از حرکت ابوبکر به سمت مکه نازل شد و برخی از مردم به پیامبر (ص)  عرض کردند ای کاش این آیات را به دست ابوبکر می رساندی تا برای مردم بخواند و پیامبر (ص)  فرمود: «لا يؤدّى عنّى إلّا رجل من أهل بيتى» يعنى: «جز مردى از خاندان من از طرف من (اين پيام را) نمى ‏رساند» <ref>تاريخ پيامبر اسلام، آيتى ،متن،ص:647</ref>
+بدين منظور وي را در نخستين روز ماه [[ذی الحجه]] سال نهم هجري قمري به سوي مكه اعزام نمود. اما اندكي پس از حركت ابوبكر از [[مدينه]]، [[جبرئيل]] امين بر پيامبر صلی الله علیه و آله نازل شد و به وي گفت: ان الله يقرئك السلام و يقول لك: لايؤدي عنك الاّ انت او رجل منك؛ خداي سبحان بر تو درود مي‌فرستد و مي‌فرمايد: جز تو يا كسي كه به منزله تو باشد نمي‌تواند اين مأموريت را به انجام رساند.<ref>الارشاد شيخ مفيد، ص 58.</ref>
 ==محتوای پیام==
-امام علی علیه السلام در جمع حاجیان که بسیاری از آنها هنوز بر آیین شرک آلود خودشان بودند آیات ابتدایی سوره برائت را با این بیان ابلاغ فرمود: «ای مردم! هیچ کافری وارد بهشت نمی شود و پس از امسال مشرکی نباید حج گزارد و برهنه ای نباید پیرامون کعبه طواف کند و هر کس او را با رسول خدا قرارداد و پیمانی است، تا پایان مدت، قرارداد او به قوت خود باقی است و دیگران هم از امروز تا مدت چهار ماه، مهلت دارند که هر گروهی به مأمن و سرزمین خود بازگردد، پس از آن که چهار ماه سپری شد برای هیچ مشرکی، عهد و پیمانی نخواهد بود، مگر همانان که با خدا و رسولش تا مدتی عهد و پیمانی بسته اند، پس نباید پس از امسال مشرکی حج کند و نباید برهنه ای پیرامون کعبه طواف کند» <ref>شرح حال و فضائل خاندان نبوت ،متن،ص:56</ref>
+به هر روي حضرت علي علیه‌السلام پس از انجام وقوف در [[عرفات]] و اعمال مني در ايام تشريق روزهاي سيزده تا پانزده به بالاي كوهي كه معروف به "شعب" است مي‌رفت و با صداي بلند، مردم را فرامي‌خواند و آنان را به استماع پيام رسول خدا صلی الله علیه و آله دعوت مي‌كرد. هنگامي كه زائران اعم از مسلمانان و مشركان در حضورش گرد مي‌آمدند، در آغاز سوره برائت را: «بَرائَةٌ مِنَ الله وَ رَسولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدتُم مِنَ المُشركينَ ...» قرائت مي‌كرد و به آنان تذكر مي‌داد كه از اين به بعد، هيچ كس حق ندارد وارد [[مسجدالحرام]] شود، مگر آن كه [[ايمان]] آورده باشد؛ هيچ كس نبايد به صورت عريان و برهنه، خانه خدا را [[طواف]] كند؛ از اين سال به بعد هيچ مشركي نمي‌تواند [[حج]] خانه خدا را به جاي آورد؛ هر كافري كه با خدا و رسولش پيمان داشته باشد، تا پايان مهلت آن فرصت دارد و آناني كه عهدي ندارند، چهار ماه فرصت دارند كه هر گروهی به مأمن و سرزمین خود بازگردد، پس از آن که چهار ماه سپری شد برای هیچ مشرکی، عهد و پیمانی نخواهد بود.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 *إعلام الورى، الطبرسي
-*تاريخ پيامبر اسلام، آيتى
+*إعلام الورى، الطبرسي
 *شرح حال و فضائل خاندان نبوت، سبط بن جوزى / مترجم محمدرضا عطائى‏
 {{شناختنامه امام علی (ع)}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۳۸
سطر ۱۹:		سطر ۱۹:

	{{شناختنامه امام علی (ع)}}		{{شناختنامه امام علی (ع)}}
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده=دارد
		+	}}

	[[Category:ماموریت های حضرت علی از سوی پیامبر]]		[[Category:ماموریت های حضرت علی از سوی پیامبر]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	در سال نهم هجرت سوره برائت نازل شد، پیامبر صلی الله علیه و آله ابو بكر را طلبيد و سوره برائت را به او داده تا اين سوره را در مكه براى مردم بخواند، ابو بكر بطرف مكه حركت كرد و مقدارى هم راه پيمود، جبرئيل حضور حضرت رسول رسيد و گفت: مأمور تبليغ اين آيات بايد خودت و يا يكى از افراد خاندانت باشد.		در سال نهم هجرت سوره برائت نازل شد، پیامبر صلی الله علیه و آله ابو بكر را طلبيد و سوره برائت را به او داده تا اين سوره را در مكه براى مردم بخواند، ابو بكر بطرف مكه حركت كرد و مقدارى هم راه پيمود، جبرئيل حضور حضرت رسول رسيد و گفت: مأمور تبليغ اين آيات بايد خودت و يا يكى از افراد خاندانت باشد.
	پس از اين پيغمبر امير المؤمنين را طلبيد، و او را بر ناقه «عضباء» شتر مخصوص خود سوار كرد و فرمود: هر چه زودتر خود را به ابو بكر برسان و آيات را از وى بگير و در موسم حج براى مردم قرائت كن		پس از اين پيغمبر امير المؤمنين را طلبيد، و او را بر ناقه «عضباء» شتر مخصوص خود سوار كرد و فرمود: هر چه زودتر خود را به ابو بكر برسان و آيات را از وى بگير و در موسم حج براى مردم قرائت كن

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 *إعلام الورى، الطبرسي
 *تاريخ پيامبر اسلام، آيتى
-*شرح حال و فضائل خاندان نبوت
+*شرح حال و فضائل خاندان نبوت، سبط بن جوزى / مترجم محمدرضا عطائى‏
 {{شناختنامه امام علی (ع)}}
 [[Category:ماموریت های حضرت علی از سوی پیامبر]]