ابراهیم ادهم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۱

2023-08-02T06:01:16Z

مهدی موسوی در ‏۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۹

2023-04-04T10:39:15Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۴ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۵

2023-04-04T08:35:47Z

Zamani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۴۵

2020-06-20T13:45:00Z

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-06-16T18:02:41Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: اصلاح جزئی برخی کلمات

2018-09-13T07:06:43Z

اصلاح جزئی برخی کلمات

سید مهدی خدایی: افزودن مطلب

2018-09-13T07:06:20Z

افزودن مطلب

Saeed zamani در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۱۷

2013-07-21T05:17:51Z

Saeed zamani: افزودن به محتوا به کمک دائره المعارف بزرگ اسلامی

2013-07-21T05:16:22Z

افزودن به محتوا به کمک دائره المعارف بزرگ اسلامی

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۰۴

2013-01-20T13:04:09Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«ابراهیم بن ادهم»''' (۸۰-۱۶۲ ق)، عارف و زاهد مسلمان در قرن دوم قمری است که در ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به [[زهد]] و [[عرفان]] روی آورد. شخصیت ابراهیم ادهم و احوال و اقوال او در تاریخ [[تصوف]] اسلامی و در نخستین مراحل شکل‌گیری آن، تأثیر و اهمیت بسیار داشته است.
+'''«ابراهیم بن ادهم»''' (۸۰-۱۶۲ ق)، عارف و زاهد مسلمان در قرن دوم قمری است که در ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به [[زهد]] و [[عرفان]] روی آورد. شخصیت ابراهیم ادهم و احوال و اقوال او در تاریخ [[تصوف]] اسلامی و در نخستین مراحل شکل‌گیری آن، تأثیر و اهمیت بسیار داشته است. [[ابوعلی شقیق بلخی|شقیق بلخی]] از شاگردان اوست.
 ==زندگی‌نامه==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ابراهیم بن ادهم مانند پدرانش از اشراف و پادشاهان دیار بلخ بود، اما ناگهان به زندگی زاهدانه روی آورد. دربارۀ علت و چگونگی پیوستن او به طریق [[زهد]] و تجرد، داستانهای مختلف نقل شده است.
-[[عطار نیشابوری|عطار نیشابورى]] در این باره مى ‌نویسد: ابراهیم شبى بر تخت شاهى خفته و راه تردد بسته بود، بناگاه صدایى از بام قصر به گوشش رسید، پرسید این چه صدایى است؟ پاسخ آمد که آشناست. پرسید چه مى‌طلبى؟ گفت: شترم را گم کرده‌ام. ابراهیم گفت: شتر گم کرده‌اى اندر بیابان * شتر جویى کنى در قصر شاهان‌؟
+[[عطار نیشابوری|عطار نیشابورى]] در این باره مى ‌نویسد: ابراهیم شبى بر تخت شاهى خفته و راه تردد بسته بود، بناگاه صدایى از بام قصر به گوشش رسید، پرسید این چه صدایى است؟ پاسخ آمد که آشناست. پرسید چه مى‌طلبى؟ گفت: شترم را گم کرده‌ام. ابراهیم گفت: شتر گم کرده‌اى اندر بیابان * شتر جویى کنى در قصر شاهان‌؟ پاسخ آمد: مثَل تو مثَل غافلى است که [[خدا]] را در تخت زرین و جامه ابریشمین مى‌جوید!
 او پس از [[توبه]] به نیشابور رفت و نه سال در غار کوهی به نام البثراء ساکن شد و به مجاهده با نفس پرداخت و پس از آن عازم [[مکه]] شد؛ هرچند برخی از مورخان معتقدند که او به علت ترس از [[ابومسلم خراسانى|ابومسلم خراسانی]] از بلخ به سمت شهرهای مرزی [[شام]] گریخت. وی در مکه با عارفانی چون [[سفیان ثوری]] و [[فضیل بن عیاض]] آشنا شد. او پس از آن به شام رفت و تاثیر زیادی در پیشرفت زهد و [[عرفان]] آن منطقه داشت.
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۳: @@
 البته بودن او در کوفه و مکه و مدینه در زمان حیات امام صادق (م، ۱۴۸ق) و مشابهت برخی از سخنان او با اقوالی که از آن حضرت نقل شده،<ref>ابونعیم، حلیة الاولیاء، ۸ / ۱۱.</ref> انتساب او به قبیلۀ بنی‌عجل که به دوستی [[اهل البیت|اهل بیت]] شهرت داشتند و نیز انتساب او به قبیلۀ بکر بن وائل که گروهی از آنان پیروان [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]](ع) بودند، می‌تواند از نوعی ارتباط یا ارادت او به خاندان [[نبوت]] حکایت کند، ولی هیچ‌یک از این اشارات دلیل بر [[تشیع]] ابراهیم ادهم نیست و در کتابهایی که قدما در [[رجال]] نوشته‌اند، نام او در شمار پیروان [[ائمه اطهار|ائمۀ اطهار]] نیامده است.
-== سلوک عرفانی ==
+==سلوک عرفانی==
 در ادبیات [[عرفان|عرفانی]]، ابراهیم ادهم یکی از برترین نمونه‌های [[زهد]]، ترک و تجرد به‌شمار رفته است. [[ابوحنیفه]] او را «سیدنا» خطاب می‌کرد، و جنید وی را «مفاتیح العلوم» لقب داده است.<ref>هجویری، ۱۲۹؛ عطار، تذکرة الاولیاء، ۱۰۲.</ref>
-اهمیت ابراهیم ادهم در تاریخ [[تصوف]] اسلامی بیشتر به‌سبب سهمی است که در تحول زهد و [[تقوا]] و [[عبادت]] اولیۀ اسلامی به ریاضات، مجاهدات و افکار صوفیانۀ دوره‌های بعد داشته است. وی مهم‌ترین نمایندۀ این جریان بوده و پیش از او [[حسن بصری]] و [[سفیان ثوری]]، و پس از او کسانی چون شاگردش شقیق بلخی و رابعۀ عدویه در ظهور و تکامل آن سهم اساسی داشته‌اند. مقدمات و مراحل اولیۀ بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی [[عرفان اسلامی]] را که از سده‌های ۳ و ۴ ق. به بعد به‌عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و منازل و مراحل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به او می‌توان یافت. بسیاری از معانی و مفاهیم رایج در میان متصوفه، چون [[خوف و رجاء|خوف و رجا]]، صبر و [[رضا]]، توبه و زهد، [[اخلاص]] و شکر و [[توکل]]، عزلت و خلوت، فقر و غنا، قرب و محبت، پیش از آنکه در کتب و رسالات کسانی چون محاسبی و قشیری تبیین شود، در روایاتی که [[ابونعیم اصفهانی]] و تذکره‌نویسان دیگر دربارۀ او نقل کرده‌اند، به تعابیر مختلف به روشنی دیده می‌شود.
+اهمیت ابراهیم ادهم در تاریخ [[تصوف]] اسلامی بیشتر به‌سبب سهمی است که در تحول زهد و [[تقوا]] و [[عبادت]] اولیۀ اسلامی به ریاضات، مجاهدات و افکار صوفیانۀ دوره‌های بعد داشته است. وی مهم‌ترین نمایندۀ این جریان بوده و پیش از او [[حسن بصری]] و [[سفیان ثوری]]، و پس از او کسانی چون شاگردش [[ابوعلی شقیق بلخی|شقیق بلخی]] و رابعۀ عدویه در ظهور و تکامل آن سهم اساسی داشته‌اند. مقدمات و مراحل اولیۀ بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی [[عرفان اسلامی]] را که از سده‌های ۳ و ۴ ق. به بعد به‌عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و منازل و مراحل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به او می‌توان یافت. بسیاری از معانی و مفاهیم رایج در میان متصوفه، چون [[خوف و رجاء|خوف و رجا]]، صبر و [[رضا]]، توبه و زهد، [[اخلاص]] و شکر و [[توکل]]، عزلت و خلوت، فقر و غنا، قرب و محبت، پیش از آنکه در کتب و رسالات کسانی چون محاسبی و قشیری تبیین شود، در روایاتی که [[ابونعیم اصفهانی]] و تذکره‌نویسان دیگر دربارۀ او نقل کرده‌اند، به تعابیر مختلف به روشنی دیده می‌شود.
 مخالفت او با [[نفس]] و پرهیزش از [[شهرت طلبی|شهرت]] و گریزان بودنش از اقبال مردم،<ref>ابونعیم، ۷ / ۳۶۹، ۳۷۲؛ عطار، ۱۰۵-۱۰۷.</ref> گاهی رفتار و اعمال ملامتیه را به یاد می‌آورد و روش وی در [[ایثار]] و [[انفاق]] در حق اصحاب و همراهان خود به روش و سیرت جوانمردان بی‌شباهت نیست. برخلاف فقیران بودایی و راهبان [[مسیحیت|مسیحی]] که از کار و کوشش برای امرار معاش پرهیز داشتند، وی خواستار [[رزق]] حلال از دسترنج خود بود و برای این مقصود در کشتزارها کار می‌کرد، به باغبانی و نگهبانی مزارع می‌پرداخت و در جنگهای مسلمانان با امپراتوری بیزانس شرکت می‌کرد. اگرچه خود در آغاز جوانی [[ازدواج|تأهل]] اختیار کرده و دارای فرزند شده بود، ولی تحمل بار تأهل را مانع سیر و سلوک می‌دانست و می‌گفت فقیری که زن بگیرد، چون کسی است که در کشتی نشیند و چون فرزند آورد چنان است که غرق شود.<ref>سراج، اللمع فی التصوف، ۱۹۹؛ عطار، ۱۱۰-۱۱۱.</ref>
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۴: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
 *[https://www.cgie.org.ir/fa/article/238105/%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%AF%D9%87%D9%85 دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مدخل "ابراهیم ادهم"، فتح الله مجتبائی].
 *سرزمین پیامبران، سید ابراهیم سید علوى، ‌ص ۱۹۴.
-*دانشنامه جهان اسلام، مدخل "جَبَلَه"، وحید ریاحی.
+*[[دانشنامه جهان اسلام]]، مدخل "جَبَلَه"، وحید ریاحی.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۵: @@
 [[رده:عارفان]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-عارف و زاهد قرن دوم هجری قمری است.او در ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به زهد و عرفان روی اورد. او توفيق تشرف به خدمت [[امام باقر]]العلوم عليه السلام پيدا كرد و حقايق و معارفى از آن امام بزرگوار استفاده نمود.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref>
+«ابراهیم بن ادهم» عارف و زاهد قرن دوم قمری است که در ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به زهد و عرفان روی آورد. شخصیت ابراهیم ادهم و احوال و اقوال او در تاریخ تصوف اسلامی و در نخستین مراحل شکل‌گیری آن تأثیر و اهمیت بسیار داشته است.
 ==ولادت و نسب==
-ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصوربن یزید بن جابر تمیمی عجلی از عرفای قرن دوم هجری قمری است. وی در سال 80 ق در بلخ متولد شد.
+ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصور بن یزید بن جابر تمیمی عجلی، در سال 80 یا ۱۰۰ قمری<ref>ذهبی، سیر، ۷ / ۳۸۷- ۳۸۸.</ref> در بلخ متولد شد.
-−
 ==گرایش به زهد==
-ابراهیم بن ادهم و پدرانش همگی از اشراف و پادشاهان ان دیار بودند اما ناگهان به زندگی زاهدانه روی آورد دربارۀ علت و چگونگی پیوستن او به طریق زهد و تجرد داستانهای مختلف نقل شده است.
+ابراهیم بن ادهم مانند پدرانش از اشراف و پادشاهان دیار بلخ بود، اما ناگهان به زندگی زاهدانه روی آورد. دربارۀ علت و چگونگی پیوستن او به طریق [[زهد]] و تجرد، داستانهای مختلف نقل شده است.
-عطار نيشابورى در این باره مى ‌نويسد: ابراهيم شبى بر تخت شاهى خفته و راه تردد بسته بود، بناگاه صدايى از بام قصر به گوشش رسيد، پرسيد اين چه صدايى است پاسخ آمد كه آشناست. پرسيد چه مى‌طلبى؟ گفت: شترم را گم كرده‌ام. ابراهيم گفت:
+[[عطار نیشابوری|عطار نيشابورى]] در این باره مى ‌نويسد: ابراهيم شبى بر تخت شاهى خفته و راه تردد بسته بود، بناگاه صدايى از بام قصر به گوشش رسيد، پرسيد اين چه صدايى است؟ پاسخ آمد كه آشناست. پرسيد چه مى‌طلبى؟ گفت: شترم را گم كرده‌ام. ابراهيم گفت:
 {{بیت|شتر گم كرده‌اى اندر بيابان|شتر جويى كنى در قصر شاهان‌}}
-ندا آمد مثَل تو مثَل غافلى است كه خدا را در تخت زرين و جامه ابريشمين مى‌جويد!
+پاسخ آمد: مثَل تو مثَل غافلى است كه [[خدا]] را در تخت زرين و جامه ابريشمين مى‌جويد!
-==مهاجرت از بلخ به مکه و شام==
+و گفته‌اند که وی شاگرد ابوحنیفه بود (هجویری، ۱۱۳، ۱۲۸). ابوحنیفه در حق او می‌گفت که «او به خدمت خداوند مشغول شد و ما به خدمت تنهای خود»
 ==ارتباط با ائمه و روایت حدیث==
-ابراهیم ادهم با امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) معاصر بوده است و رابطه وی در منابع با سه امام گزارش شده است. درباره ارتباط او با امام سجاد(ع) برخی معتقدند که وی به ملازمت امام(ع) رسیده است و جریان ملاقات او با امام و توصیه‌های ایشان به او در منابع، مطالبی ذکر شده است و حتی ابن شهرآشوب در کتاب خود در بخش معجزات امام سجاد(ع) عنوانی را با اسم او قرار داده است؛هر چند تردیدهایی در این زمینه وجود دارد که این ملاقات با توجه به سال تولد وی و وفات امام منطقی به نظر نمی‌رسد. در مورد ارتباط وی با امام پنجم شیعیان، برخی معتقدند که او به خدمت امام باقر(ع) رسیده است؛ به طوری که برخی او را از مریدان امام باقر(ع) می‌دانند.از او روایاتی مشاهده می‌شود که از امام نقل کرده است. برخی نیز ابراهیم بن ادهم را از پیروان امام صادق(ع) می‌دانند و حتی در برخی از منابع او را خادم ایشان دانسته‌اند.او یکی از افرادی است که در سفر امام(ع) از کوفه به مدینه ایشان را مشایعت نموده است.<ref>دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "ابراهیم ادهم" از فتح الله مجتبائی</ref>
+ابراهیم ادهم با [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]](ع)، [[امام باقر]](ع) و [[امام صادق]](ع) معاصر بوده و رابطه وی در منابع با سه امام گزارش شده است. درباره ارتباط او با امام سجاد(ع) برخی معتقدند که وی به ملازمت امام(ع) رسیده است و جریان ملاقات او با امام و توصیه‌های ایشان به او در منابع، مطالبی ذکر شده است و حتی [[ابن شهر آشوب|ابن شهرآشوب]] در کتاب خود در بخش [[معجزه|معجزات]] امام سجاد(ع)، عنوانی را با اسم او قرار داده است؛ هر چند تردیدهایی در این زمینه وجود دارد که این ملاقات با توجه به سال تولد وی و وفات امام منطقی به نظر نمی‌رسد.
-ابراهیم ادهم را در شمار محدثین نیز آورده اند و راویان حدیث از او احادیثی نقل کرده اند. نسخه ای نیز از کتابی به نام "جژء فیه احادیث ابراهیم بن ادهم الزاهد" در دارالکتب [[قاهره]] موجود است.
 ==وفات==
-ابراهيم ادهم بين سال‌هاى 130 تا 166 در صور از بلاد [[شام]] به رحمت الهى نائل گرديد.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref> گفته شده مزار ابراهیم ادهم در شهر جَبَلَه است. جبله شهر و بندری در مغرب سوریه در استان  لاذقیه است.<ref>  دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی
+ابراهيم ادهم بنا بر گفتۀ اکثر مورخان در جنگ با رومیان بیمار شد و درگذشت. وفات او را ابن‌حبان و ابن اثیر سال 161 ق. ذکر کرده‌اند. ولی ابن‌کثیر، ابن‌حجر و ابن‌عساکر مرگ او را در ۱۶۲ ق. دانسته‌اند. مدفن ابراهیم ادهم را بعضی از مورخان مانند ابن‌خلکان و ابن‌جوزی،<ref>ابن‌خلکان، ۱ / ۳۲؛ ابن‌جوزی، ۴ / ۱۳۱.</ref> در شهر صور [[لبنان]] گفته‌اند. همچنین گفته شده مزار او در شهر جَبَلَه بر ساحل دریا در مغرب [[سوریه]] است.<ref>ابن بطوطه، ص78.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۳۳: @@
 ==منابع==
-*[http://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/1133  دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "ابراهیم ادهم" از فتح الله مجتبائی]
+*سرزمين پيامبران، سيد ابراهيم سيد علوى، ‌نشر مشعر، تهران‌، 1385، ص 194.
-* دانشنامه جهان اسلام، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی
+*دانشنامه جهان اسلام، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۶: @@
 [[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 *[http://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/1133  دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "ابراهیم ادهم" از فتح الله مجتبائی]
-* دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی
+* دانشنامه جهان اسلام، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 * دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "جَبَلَه" از وحید ریاحی
 [[رده:عارفان]]
 [[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]
 [[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-عارف و زاهد قرن دوم هجری قمری است.او رد ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به زهد و عرفان روی اورد. او توفيق تشرف به خدمت [[امام باقر]]العلوم عليه السلام پيدا كرد و حقايق و معارفى از آن امام بزرگوار استفاده نمود.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref>
+عارف و زاهد قرن دوم هجری قمری است.او در ابتدا زندگی اشرافی داشت اما ناگهان به زهد و عرفان روی اورد. او توفيق تشرف به خدمت [[امام باقر]]العلوم عليه السلام پيدا كرد و حقايق و معارفى از آن امام بزرگوار استفاده نمود.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref>
 ==ولادت و نسب==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۱۷
سطر ۳۰:		سطر ۳۰:
	[[رده:عارفان]]		[[رده:عارفان]]
	[[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]		[[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]
		+	[[رده:راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+ابواسحاق ابراهیم بن ادهم بن منصوربن یزید بن جابر تمیمی عجلی، عارف و زاهد قرن دوم هجری قمری است. او توفيق تشرف به خدمت [[امام باقر]]العلوم عليه السلام پيدا كرد و حقايق و معارفى از آن امام بزرگوار استفاده نمود.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref>
-ابواسحاق ابراهيم بن ادهم از شاهزادگان بلخ و پارسايان و زاهدان مشهور است كه مال و جاه را ترك نمود و به معنويات و كمالات روى آورد. او توفيق تشرف به خدمت [[امام باقر]]العلوم عليه السلام پيدا كرد و حقايق و معارفى از آن امام بزرگوار استفاده نمود.
+در شرح حال پدر وی آورده اند که از ملوک خراسان بود.<ref> [http://www.cgie.org.ir/fa/publication/entryview/1133  دائره المعارف بزرگ اسلامی، مدخل "ابراهیم ادهم" از فتح الله مجتبائی] </ref> بنابراین ابراهیم در خانواده ای مرفه به دنیا آمد و در ابتدا زندگی شاهانه ای داشت
-عطار نيشابورى مى‌نويسد: ابراهيم شبى بر تخت شاهى خفته و راه تردد بسته بود، بناگاه صدايى از بام قصر به گوشش رسيد، پرسيد اين چه صدايى است پاسخ آمد كه آشناست. پرسيد چه مى‌طلبى؟ گفت: شترم را گم كرده‌ام. ابراهيم گفت:
+دربارۀ علت و چگونگی پیوستن او به طریق زهد و تجرد داستانهای مختلف نقل شده است.
 {{بیت|شتر گم كرده‌اى اندر بيابان|شتر جويى كنى در قصر شاهان‌}}
@@ سطر ۹: / سطر ۱۱: @@
 ندا آمد مثَل تو مثَل غافلى است كه خدا را در تخت زرين و جامه ابريشمين مى‌جويد!
-ابراهيم ادهم، به شام عزيمت نمود و بين سال‌هاى 130 تا 166 در صور از بلاد [[شام]] به رحمت الهى نائل گرديد.
+ابراهيم ادهم، به شام عزيمت نمود و بين سال‌هاى 130 تا 166 در صور از بلاد [[شام]] به رحمت الهى نائل گرديد.<ref> سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، ص 194. </ref>
 ==منابع==
-سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، نشر مشعر، تهران‌، 1385، ص 194.
+*سيد ابراهيم سيد علوى، ‌سرزمين پيامبران، نشر مشعر، تهران‌، 1385، ص 194.
 [[رده:اصحاب امام باقر علیه السلام]]