آیه 9 انفال - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 9 سوره انفال

2016-06-26T21:57:46Z

تغییرمسیر به آیه 9 سوره انفال

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۹ انفال را به آیه 9 انفال که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-05T12:33:41Z

History of islam صفحهٔ آیه ۹ انفال را به آیه 9 انفال که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-16T07:39:28Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: /* متن آیه */

2013-04-13T06:50:37Z

‏متن آیه

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۰۳

2012-10-29T13:03:21Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أ...' ایجاد کرد

2012-10-27T15:56:42Z

صفحه‌ای جدید حاوی '=== متن آیه === {{قرآن در قاب|إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== متن آیه ===

{{قرآن در قاب|إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ |سوره=8|آیه=9}}

=== ترجمه ===

و آنگاه که از پروردگارتان یاری خواستید و خدا بپذیرفت که من با هزار، فرشته که از پی یکدیگر می آیند یاریتان می کنم

=== شأن نزول آیات 9 و 10 ===

پس از دستور حرکت براى [[جنگ بدر]] از طرف [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم اصحاب و لشکریان شبانه به سرچشمه بدر رسیدند. در این میان چند نفر از گشتى هاى قریش در اطراف چشمه مزبور دیده شدند. لشکریان پیامبر آن‌ها را دستگیر کردند.

از هویت آن‌ها سؤال نمودند گشتى هاى مزبور اعتراف کردند که از افراد قریش مى باشند سپس از جایگاه قریش از آن‌ها سؤال شد. اینان گفتند: ما خبر از جایگاه آن‌ها نداریم لشکریان [[اسلام]] آن‌ها را تحت فشار گذاشتند و حتى آن‌ها را مضروب ساختند تا جا و مکان قریش را بگویند. پیامبر در این وقت مشغول خواندن نماز بود، دستور فرمود: آن‌ها را تحت شکنجه قرار ندهند و آن‌ها را نزد خود طلبید.

اینان به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله گفتند: یا محمد ما از بردگان قریش هستیم، پیامبر فرمود: عده قریش چند نفرند؟ گفتند: نمی‌دانیم سپس سؤال فرمود روزى چند شتر نحر مى کنند. گفتند: روزى نه تا ده شتر نحر مى کنند. پیامبر رو به اصحاب کرده و فرمود: تعداد افراد قریش از نهصد تا هزار نفر مى باشند سپس از بردگان مزبور پرسید. آیا از بنى‌‌هاشم در میان لشکریان قریش کسى هست یا نه؟

گفتند: عباس بن [[عبدالمطلب]] و نوفل بن حارث و عقیل بن ابى‌طالب هستند. سپس دستور فرمود: آن‌ها را زندانى نمایند، خبر دستگیرى این افراد به قریش رسید. بسیار ترسیدند و با یکدیگر به شور پرداختند و منظورشان این بود به هر وسیله اى باشد، جنگ نکنند ولى پافشارى ابوجهل و اغراء و تحریک او به جنگ و تشویق و تشجیع قریش به نبرد با مسلمین نائره جنگ را دامن می‌زد و از طرفى دریافتند که تعداد نفرات خودشان از لشکریان محمد زیادترند و از طرف دیگر کثرت افراد قریش مسلمین را به وحشت انداخته بود.

به قسمى که ترس و رعب شدیدى در دل‌هاى مسلمین ایجاد گردید و همه هراسناک شدند و بعضى هم از کثرت ترس مى گریستند و استغاثه می‌نمودند تا این که این آیات نازل گردید.<ref> تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.</ref>

ابن عباس گوید: در [[جنگ بدر]] صفوف طرفین براى جنگ آماده شده بودند در این میان ابوجهل گفت: بار خدایا ما را یارى کن (چنان که در طى شأن و نزول آیه 19 همین سوره نیز بدان اشارت رفته است) و مسلمین به درگاه خداوند استغاثه می‌نمودند تا این که [[فرشتگان]] به یارى آن‌ها آمدند و آیه 9 نازل گردید و نیز گویند: [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم در جنگ بدر به زیادى لشکر دشمن و کمى لشکر مسلمین نگریست، نگران شد و روى به قبله کرد و گفت: بار خدایا وعده اى که به من داده اى وفا کن و نیز گفت: پروردگارا اگر این گروه مسلمان از بین بروند، کسى در روى زمین به عبادت تو نخواهد برخاست و در حالتى که دست خود را به طرف آسمان بلند می‌کرد خداى خویش را می‌خواند تا به آن اندازه اى که رداى پیامبر از شانه اش به زمین افتاد سپس آیه 9 نازل گردید.

چنان که عمر بن الخطاب و سدى و ابوصالح نقل کنند و نیز از [[امام باقر|امام محمدباقر]] علیه‌السلام هم روایت گردیده است و نیز گفته اند: وقتى که شب شد و تاریکى جهان را فراگرفت چرت و پینکى بر اصحاب مستولى گشت و به جایگاهى که داراى شن زیاد بود، فرود آمده بودند که قدم در آن به سختى نهاده می‌شد زیرا قدم‌ها در آن فرومی‌رفت. خداوند پس از [[دعا]] رسول خود باران فرستاد و زمین سخت شد به قسمى که قدم نهادن در آن آسان گردید و خداوند رعب و ترسى شدید از مسلمین بر دل کفار انداخت چنانکه در آیه 12 همین سوره فرمود: «سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کفَرُوا الرُّعْبَ».<ref> تفسیر مجمع البیان.</ref>

==پانویس ==
<references />
===

=== منابع ===

* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.

* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 372

=== پیوندها ===

*[[سوره انفال ]]

*[[سوره انفال /متن و ترجمه سوره]]

[[رده:آیات سوره انفال ]]

[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۵۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 9 سوره انفال]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِينَ».\|سوره=8\|آیه=9}}
−
−	~~==ترجمه==~~
−
−	و آنگاه که از پروردگارتان یاری خواستید و خدا بپذیرفت که من با هزار، فرشته که از پی یکدیگر می آیند یاریتان می کنم.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''شأن نزول آیات 9 و 10:'''~~
−
−	پس از دستور حرکت براى [[جنگ بدر]] از طرف [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم اصحاب و لشکریان شبانه به سرچشمه بدر رسیدند. در این میان چند نفر از گشتى هاى قریش در اطراف چشمه مزبور دیده شدند. لشکریان پیامبر آن‌ها را دستگیر کردند.
−
−	از هویت آن‌ها سؤال نمودند گشتى هاى مزبور اعتراف کردند که از افراد قریش مى باشند سپس از جایگاه قریش از آن‌ها سؤال شد. اینان گفتند: ما خبر از جایگاه آن‌ها نداریم لشکریان [[اسلام]] آن‌ها را تحت فشار گذاشتند و حتى آن‌ها را مضروب ساختند تا جا و مکان قریش را بگویند. پیامبر در این وقت مشغول خواندن نماز بود، دستور فرمود: آن‌ها را تحت شکنجه قرار ندهند و آن‌ها را نزد خود طلبید.
−
−	اینان به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله گفتند: یا محمد ما از بردگان قریش هستیم، پیامبر فرمود: عده قریش چند نفرند؟ گفتند: نمی‌دانیم سپس سؤال فرمود روزى چند شتر نحر مى کنند. گفتند: روزى نه تا ده شتر نحر مى کنند. پیامبر رو به اصحاب کرده و فرمود: تعداد افراد قریش از نهصد تا هزار نفر مى باشند سپس از بردگان مزبور پرسید. آیا از بنى‌‌هاشم در میان لشکریان قریش کسى هست یا نه؟
−
−	گفتند: عباس بن [[عبدالمطلب]] و نوفل بن حارث و عقیل بن ابى‌طالب هستند. سپس دستور فرمود: آن‌ها را زندانى نمایند، خبر دستگیرى این افراد به قریش رسید. بسیار ترسیدند و با یکدیگر به شور پرداختند و منظورشان این بود به هر وسیله اى باشد، جنگ نکنند ولى پافشارى ابوجهل و اغراء و تحریک او به جنگ و تشویق و تشجیع قریش به نبرد با مسلمین نائره جنگ را دامن می‌زد و از طرفى دریافتند که تعداد نفرات خودشان از لشکریان محمد زیادترند و از طرف دیگر کثرت افراد قریش مسلمین را به وحشت انداخته بود.
−
−	به قسمى که ترس و رعب شدیدى در دل‌هاى مسلمین ایجاد گردید و همه هراسناک شدند و بعضى هم از کثرت ترس مى گریستند و استغاثه می‌نمودند تا این که این آیات نازل گردید.<ref> تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.</ref>
−
−	ابن عباس گوید: در [[جنگ بدر]] صفوف طرفین براى جنگ آماده شده بودند در این میان ابوجهل گفت: بار خدایا ما را یارى کن (چنان که در طى شأن و نزول آیه 19 همین سوره نیز بدان اشارت رفته است) و مسلمین به درگاه خداوند استغاثه می‌نمودند تا این که [[فرشتگان]] به یارى آن‌ها آمدند و آیه 9 نازل گردید و نیز گویند: [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم در جنگ بدر به زیادى لشکر دشمن و کمى لشکر مسلمین نگریست، نگران شد و روى به قبله کرد و گفت: بار خدایا وعده اى که به من داده اى وفا کن و نیز گفت: پروردگارا اگر این گروه مسلمان از بین بروند، کسى در روى زمین به عبادت تو نخواهد برخاست و در حالتى که دست خود را به طرف آسمان بلند می‌کرد خداى خویش را می‌خواند تا به آن اندازه اى که رداى پیامبر از شانه اش به زمین افتاد سپس آیه 9 ~~نازل گردید.~~
−
−	چنان که عمر بن الخطاب و سدى و ابوصالح نقل کنند و نیز از [[امام باقر\|امام محمدباقر]] علیه‌السلام هم روایت گردیده است و نیز گفته اند: وقتى که شب شد و تاریکى جهان را فراگرفت چرت و پینکى بر اصحاب مستولى گشت و به جایگاهى که داراى شن زیاد بود، فرود آمده بودند که قدم در آن به سختى نهاده می‌شد زیرا قدم‌ها در آن فرومی‌رفت. خداوند پس از [[دعا]] رسول خود باران فرستاد و زمین سخت شد به قسمى که قدم نهادن در آن آسان گردید و خداوند رعب و ترسى شدید از مسلمین بر دل کفار انداخت چنانکه در آیه 12 همین سوره فرمود: «سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کفَرُوا الرُّعْبَ».<ref> تفسیر مجمع البیان.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 372.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	*[[سوره انفال]]
−	*[[سوره انفال/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره انفال]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 ==پیوندها==
 *[[سوره انفال]]
 *[[سوره انفال/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره انفال]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|«إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ».|سوره=8|آیه=9}}
+{{قرآن در قاب|«إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِينَ».|سوره=8|آیه=9}}
 ==ترجمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۳۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-=== متن آیه ===
+==متن آیه==
-{{قرآن در قاب|إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ |سوره=8|آیه=9}}
+{{قرآن در قاب|«إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ».|سوره=8|آیه=9}}
-=== ترجمه ===
+==ترجمه==
-و آنگاه که از پروردگارتان یاری خواستید و خدا بپذیرفت که من با هزار، فرشته که از پی یکدیگر می آیند یاریتان می کنم
+و آنگاه که از پروردگارتان یاری خواستید و خدا بپذیرفت که من با هزار، فرشته که از پی یکدیگر می آیند یاریتان می کنم.
-=== شأن نزول آیات 9 و 10 ===
+==نزول==
 پس از دستور حرکت براى [[جنگ بدر]] از طرف [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله و سلم اصحاب و لشکریان شبانه به سرچشمه بدر رسیدند. در این میان چند نفر از گشتى هاى قریش در اطراف چشمه مزبور دیده شدند. لشکریان پیامبر آن‌ها را دستگیر کردند.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۵: @@
 چنان که عمر بن الخطاب و سدى و ابوصالح نقل کنند و نیز از [[امام باقر|امام محمدباقر]] علیه‌السلام هم روایت گردیده است و نیز گفته اند: وقتى که شب شد و تاریکى جهان را فراگرفت چرت و پینکى بر اصحاب مستولى گشت و به جایگاهى که داراى شن زیاد بود، فرود آمده بودند که قدم در آن به سختى نهاده می‌شد زیرا قدم‌ها در آن فرومی‌رفت. خداوند پس از [[دعا]] رسول خود باران فرستاد و زمین سخت شد به قسمى که قدم نهادن در آن آسان گردید و خداوند رعب و ترسى شدید از مسلمین بر دل کفار انداخت چنانکه در آیه 12 همین سوره فرمود: «سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کفَرُوا الرُّعْبَ».<ref> تفسیر مجمع البیان.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==
 * قرآن کریم، ترجمه عبدالمحمد آیتی.
-* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 372
+==پیوندها==
-[[رده:آیات سوره انفال ]]
+*[[سوره انفال]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]