آیه 98 سوره اعراف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: جایگزینی تفاسیر

2026-06-21T07:37:56Z

جایگزینی تفاسیر

نمایش تغییرات

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-12T09:53:55Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۵۷

2018-05-13T04:57:43Z

مهدی موسوی: ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

2018-05-13T04:56:51Z

ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-08T06:03:25Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَىٰ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى...» ایجاد کرد

2016-04-09T09:33:09Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَىٰ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَىٰ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ|سوره=7|آیه =98}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 98
|شماره بعدی = 99
|شماره قبلی = 97
|سوره= اعراف
|شماره سوره= 7
|جزء= 9
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آیا اهل شهر و دیارها (که از یاد خدا و طاعت او غافلند) از آن ایمنند که به روز که سرگرم بازیچه دنیا هستند عذاب ما آنان را فرا رسد؟
|-|
انصاریان=
آیا اهل شهرها ایمنند از اینکه هنگام روز، عذاب ما در حالی که سرگرم [امور دنیایی] اند بر آنان در آید؟!
|-|
فولادوند=
و آيا ساكنان شهرها ايمن شده‌اند از اينكه عذاب ما نيمروز -در حالى كه به بازى سرگرمند- به ايشان دررسد؟
|-|
آیتی=
و آيا مردم قريه‌ها پنداشتند از اينكه عذاب ما به هنگام چاشت كه به بازيچه مشغولند بر سر آنها بيايد، در امانند؟
|-|
مکارم شیرازی=
آیا اهل این آبادیها، از این ایمنند که عذاب ما هنگام روز به سراغشان بیاید در حالی که سرگرم بازی هستند؟!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Do the people of the towns feel secure from Our punishment overtaking them at midday while they are playing around?}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|What! do the people of the towns feel secure from Our punishment coming to them in the morning while they play?}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Or are the people of the townships then secure from the coming of Our wrath upon them in the daytime while they play?}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Or else did they feel secure against its coming in broad daylight while they played about (care-free)?}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«ضُحیً»: وقت چاشتگاه. می‌شود مراد تمام روز هم باشد.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ «98»

يا آنكه اهل آبادى‌ها در امان هستند از اينكه قهر و عذاب ما در روز، در حالى كه سرگرم بازى‌اند به آنان وارد شود؟

تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 125
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ (98)

أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌: آيا ايمن شدند مخالفين و كافرين هر شهرى، أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى‌: اينكه بيايد ايشان را عذاب ما در وقت چاشت كه هنگام ارتفاع شمس است، وَ هُمْ يَلْعَبُونَ‌: و حال آنكه ايشان مشغول باشند به امور دنيويه كه بازيچه گاه غافلان است. يا مشتغل هستند به امورى كه نفعى به آنها نرساند. حاصل آيه كريمه تخويف است به نزول عذاب به مخالفين و عاصين، در وقتى كه در غايت غفلت باشند، و آن حال نوم در شب و حال چاشت در روز، چه در اين دو وقت غالب است بر مردم تشاغل، و عدم توجه و التفات به خالق.

تبصره: شيخ أبو الفتوح رازى رحمه الله فرمايد: مراد به قرا، اهل شهرهائى است كه مصر باشند در كفر و معصيت، و مورد آيه شريفه مورد امر است به آگاهى و دور انديشى و ترك غفلت، و آنكه ايمن نباشند از عذاب نه به شب و نه به روز.

علامه مجلسى رحمه الله در جلد 17 بحار از سيد بن طاوس رحمه الله كه در كتاب سعد السعود فرمايد: ديدم در زبور سوره 68 خداوند متعال فرمايد: «ابن آدم لمّا رزقتكم اللّسان و اطلقت لكم الاوصال و رزقتكم الاموال، جعلتم الاوصال كلّها عونا على المعاصى كانّكم بى تغترّون و بعقوبتى تتلاعبون، و من اجرم الذّنوب و اعجبه حسنه فلينظر الارض كيف لعبت بالوجوه فى القبور و تجعلها رميما!» «1» پسر آدم، چون روزى فرمودم شما را لسان، و رها ساختم براى‌

«1» بحار الانوار، جلد 77 (كتاب المواعظ) صفحه 40.

جلد 4 صفحه 148

شما عطاها را، و روزى گردانيدم شما را اموال؛ قرار داديد عطاها و جوائز را تماما مساعد و كمك بر معاصى، آيا شما به من جرئت كرديد و به عقوبت من بازى مى‌كنيد! هر كه گناه نمايد و معجب شود به حسن خود، پس هر آينه نظر كند زمين را، چگونه بازى مى‌كند با وجوه در قبور، و گردانيده است آن صورتها را پوسيده.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
سوره الأعراف «7»: آيات 97 تا 99

أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ (97) أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ (98) أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ (99)

ترجمه‌

آيا پس ايمن شدند اهل بلاد كه بيايد آنها را عذاب ما هنگام شب و آنها باشند خفتگان‌

آيا و ايمن شدند اهل بلاد كه بيايد آنها را عذاب ما چاشتگاه در حاليكه آنها بازى ميكنند

آيا پس ايمن شدند از مكر خدا پس ايمن نمى‌شوند از مكر خدا مگر گروه زيانكاران‌

تفسير

پس از آنكه از آيات سابقه معلوم شد كه عذاب الهى در صورت تكذيب انبيا و مخالفت با ايشان مترقّب است و وقت معيّنى ندارد بلكه ممكن است ناگهانى وارد شود نبايد مردم معصيت كار ايمن از عذاب خدا باشند پس استفهام براى انكار و ملامت بر ايمنى است و بيات شب را بروز آوردن است بمعنى بيتوته و اينجا مراد وقت اين كار است كه شب باشد و جمله و هم نائمون حال است از اهل بلاد و ضحى وقت بلند شدن آفتاب است و مراد از لعب كارهاى بى‌فائده است و مراد از مكر خدا معامله او است با بندگان بر خلاف انتظار آنها مانند آنكه بآنها نعمت و صحت و فراغت كرامت فرمايد تا مست و مغرور

جلد 2 صفحه 455

شوند و آنچه از خبث طينت دارند بارز شود ناگهان آنها را مستأصل و مقهور و نيست و نابود فرمايد و معلوم است كه اين قبيل اشخاص زيان‌كارند كه نظر در ادلّه و تواريخ ننمودند تا از حال پيشينيان خود عبرت گيرند و بدانند كه بنده بايد هميشه و در هر حال از خداى خود خائف باشد و باو اميدوار تا پيرامون معصيت نگردد و در عبادت كوتاهى ننمايد و قمى ره فرموده مكر از خداوند عذاب است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
أَ فَأَمِن‌َ أَهل‌ُ القُري‌ أَن‌ يَأتِيَهُم‌ بَأسُنا بَياتاً وَ هُم‌ نائِمُون‌َ (97) أَ وَ أَمِن‌َ أَهل‌ُ القُري‌ أَن‌ يَأتِيَهُم‌ بَأسُنا ضُحًي‌ وَ هُم‌ يَلعَبُون‌َ (98) أَ فَأَمِنُوا مَكرَ اللّه‌ِ فَلا يَأمَن‌ُ مَكرَ اللّه‌ِ إِلاَّ القَوم‌ُ الخاسِرُون‌َ (99)

آيا ‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ قضايا و بليات‌ و عذابهايي‌ ‌که‌ ‌بر‌ مشركين‌ و عصات‌ امم‌ سابقه‌ وارد شد ايمن‌ هستند كفار و مشركين‌ و عصات‌ شهرستانها و آباديها عذاب‌ الهي‌ ‌را‌ ‌که‌ شبانه‌ ‌در‌ بسترهاي‌ خواب‌ افتاده‌اند بگيرد ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ حالي‌ ‌که‌ ‌در‌ خواب‌ باشند، و آيا ايمن‌ هستند ‌که‌ بيايد ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ روز ‌در‌ حالي‌ ‌که‌ مشغول‌ بلعب‌ و زخارف‌ دنيا باشند، آيا ‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ ايمن‌ هستند ‌از‌ مكر الهي‌ ‌پس‌ ايمن‌ نيستند ‌از‌ مكر ‌خدا‌ مگر قوم‌ زيانكارها.

أَ فَأَمِن‌َ فاء تفريع‌ ‌است‌ دلالت‌ ‌بر‌ تأخير ميكند. اشاره‌ بآيات‌ سابقه‌ راجعه‌ بقوم‌ نوح‌ و عاد و ثمود و قوم‌ لوط و قوم‌ شعيب‌ ‌که‌ ‌هر‌ كدام‌ بعذابهاي‌ مختلف‌ هلاك‌ شدند آيا ‌با‌ ‌اينکه‌ كيفيت‌ باز ايمن‌ هستند ‌اينکه‌ مشركين‌ و كفار و فساق‌ امت‌ پيغمبر اكرم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌که‌ مراد ‌از‌ اهل‌ القري‌ ‌تا‌ دامنه‌ قيامت‌ ‌است‌ زيرا سنة الهي‌ تغيير پذير نيست‌ وَ لَن‌ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّه‌ِ تَبدِيلًا احزاب‌ ‌آيه‌ 62، بخصوص‌ بتعبير لن‌ ‌که‌ ‌براي‌ نفي‌ تأبيد ‌است‌ چگونه‌ ميتوان‌ ايمن‌ شد أَن‌ يَأتِيَهُم‌ بَأسُنا بأس‌ عذاب‌ ‌است‌ ‌که‌ عبارت‌ ‌از‌ نزول‌ بلاء ‌است‌ مثل‌ غرق‌، زلزله‌، صيحه‌، صاعقه‌، خسف‌ و امثال‌ اينها

جلد 7 - صفحه 400

بياتا عبارت‌ ‌از‌ بيتوته‌ ‌در‌ شب‌ ‌است‌ جايي‌ ‌که‌ شب‌ ‌در‌ آنجا بمانند وَ هُم‌ نائِمُون‌َ ‌در‌ حال‌ خواب‌ چنانچه‌ ‌در‌ بسياري‌ ‌از‌ امم‌ سابقه‌ عذاب‌ شب‌ نازل‌ شد مثل‌ قوم‌ لوط و شعيب‌ و غيرهما.

أَ وَ أَمِن‌َ عطف‌ ‌با‌ فامن‌ ‌است‌ لذا بواو عطف‌ داده‌ ‌که‌ ترتيب‌ ‌در‌ ‌او‌ ملاحظه‌ نشده‌ و تقديم‌ و تأخير ندارد اهل‌ القري‌ تكرار ‌اينکه‌ كلمه‌ ‌براي‌ تسجيل‌ و تثبيت‌ و تأكيد ‌است‌ و الّا ميتوان‌ ‌گفت‌ ا و امنوا أَن‌ يَأتِيَهُم‌ بَأسُنا ضُحًي‌ مثل‌ غرق‌ قوم‌ نوح‌ و فرعونيان‌ و صيحه‌ و صاعقه‌ و ‌غير‌ اينها ‌بر‌ امم‌ سابقه‌ وَ هُم‌ يَلعَبُون‌َ لعب‌ بازي‌ گريست‌ و مراد اشتغال‌ بدنيا ‌است‌ و تحصيل‌ متاع‌ چنانچه‌ ‌در‌ جاي‌ ديگر ميفرمايد وَ مَا الحَياةُ الدُّنيا إِلّا لَعِب‌ٌ وَ لَهوٌ انعام‌ ‌آيه‌ 32 إِنَّمَا الحَياةُ الدُّنيا لَعِب‌ٌ وَ لَهوٌ محمّد صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌آيه‌ 38 اعلَمُوا أَنَّمَا الحَياةُ الدُّنيا لَعِب‌ٌ وَ لَهوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَينَكُم‌ وَ تَكاثُرٌ فِي‌ الأَموال‌ِ وَ الأَولادِ حديد ‌آيه‌ 19، بالاخره‌ دنيا يك‌ خوابي‌ بيش‌ نيست‌ چنانچه‌ گذشت‌ ‌که‌ حضرت‌ نوح‌ بملك‌ الموت‌ فرمود ‌با‌ اينكه‌ دو هزار و پانصد سال‌ عمر كرد مثل‌ اينست‌ ‌که‌ انسان‌ ‌از‌ آفتاب‌ بسايه‌ رود.

أَ فَأَمِنُوا مَكرَ اللّه‌ِ فاء تفريع‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ نوع‌ پيش‌آمدها ‌که‌ انسان‌ ‌در‌ معرض‌ ‌اينکه‌ بلاها هست‌ چگونه‌ ايمن‌ ميشود ‌از‌ مكر الهي‌ و مراد ‌از‌ مكر ‌خدا‌ عقوبت‌ و عذاب‌ ‌است‌ ‌در‌ حال‌ غفلت‌ و اشتغال‌ بدنيا ‌که‌ اصلا ‌در‌ فكر مرگ‌ و ‌اينکه‌ نوع‌ پيش‌آمدها نيستند ‌با‌ اينكه‌ تمام‌ آني‌ الحصول‌ ‌است‌ دقيقه‌اي‌ تأخير و تقديم‌ ندارد ‌که‌ مفاد فَأَخَذناهُم‌ بَغتَةً وَ هُم‌ لا يَشعُرُون‌َ گذشت‌ ‌در‌ آيات‌ قبل‌.

فَلا يَأمَن‌ُ مَكرَ اللّه‌ِ إِلَّا القَوم‌ُ الخاسِرُون‌َ زيرا ‌اگر‌ كسي‌ ايمن‌ نباشد درصدد علاج‌ برميآيد بايمان‌ و توبه‌ و ترك‌ معاصي‌ و توجه‌ بحق‌ و انابه‌ و دعا و امثال‌ اينها ‌پس‌ كساني‌ ‌که‌ ايمن‌ هستند خسران‌ دنيا و آخرت‌ نصيب‌ ‌آنها‌ ‌است‌.

اشكال‌‌-‌ مسلما انبياء و اولياء و صلحاء و اتقياء ‌از‌ مكر الهي‌ ايمن‌ هستند

جلد 7 - صفحه 401

و هيچگونه‌ عذاب‌ دنيوي‌ و اخروي‌ بآنها متوجه‌ نخواهد شد و ‌آيه‌ منحصر ميكند ايمني‌ ‌از‌ مكر الهي‌ ‌را‌ بقوم‌ خاسرين‌.

جواب‌‌-‌ ايمني‌ ‌از‌ مكر الهي‌ دو قسم‌ ‌است‌: يكي‌ آنكه‌ كاري‌ نكرده‌ ‌که‌ مستحق‌ عذاب‌ شود و ‌از‌ ترس‌ ‌خدا‌ نزديك‌ معصيت‌ نميرود و بلسان‌ عوام‌ ميگويند ندزد و نترس‌، و ديگر هزار گونه‌ معاصي‌ و ظلم‌ و كفر و شرك‌ و طغيان‌ و سركشي‌ دارد ‌اگر‌ ايمن‌ ‌باشد‌ ‌از‌ مكر الهي‌ ‌اينکه‌ ‌خود‌ يكي‌ ‌از‌ معاصي‌ كبيره‌ مثل‌ يأس‌ ‌من‌ روح‌ اللّه‌ ‌است‌ و ‌اينکه‌ ‌در‌ معرض‌ ‌هر‌ گونه‌ عذابي‌ دنيوي‌ و اخروي‌ هست‌ و مستحق‌ عذاب‌ و بلا هست‌ ‌اينکه‌ نبايد ايمن‌ ‌باشد‌ و اغلب‌ اينها منكر معاد و عذاب‌ بلكه‌ منكر توحيد و نبوت‌ و ساير عقائد هستند و چه‌ خسرانيست‌ بالاتر ‌از‌ ‌اينکه‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 98)- «و یا این که مجازاتهای ما به هنگام روز در موقعی که غرق انواع بازیها و سرگرمیها هستند دامان اهل این آبادیها را بگیرد» (أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُری أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًی وَ هُمْ یَلْعَبُونَ).

یعنی، آنها در همه حال در روز و شب، در خواب و بیداری، در ساعات خوشی و ناخوشی همه در دست قدرت خدا قرار دارند، و با یک فرمان می‌تواند همه زندگی آنها را در هم بپیچد، آری تنها در یک لحظه و بدون هیچ مقدمه ممکن است انواع بلاها بر سر این انسان بی‌خبر فرود آید.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=98}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=98}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=98}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره اعراف]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«ضُحیً»: وقت چاشتگاه. می‌شود مراد تمام روز هم باشد.
+ضحى: ضحى: وقت گسترش نور. اصل آن ، به معنى ظهور است.
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ «98»
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۹: @@
 تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 125
 }}

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ «98»
@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۵: @@
 تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 125
-أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ «99»
+|-|
-پس آيا از مكر خدا (و عذاب ناگهانى او) ايمن شدند؟ با آنكه جز افراد زيانكار، كسى احساس ايمنى از مكر خدا نمى‌كند.
+===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
-===نکته ها===
+{{نمایش فشرده تفسیر|
-- سرگرمى‌هاى نابجا، زمينه‌ى قهر الهى است. «يَلْعَبُونَ»
+أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌ أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ (98)
-- زندگى بدون ايمان و تقوا، بازيچه‌اى بيش نيست. «وَ هُمْ يَلْعَبُونَ»
+أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‌: آيا ايمن شدند مخالفين و كافرين هر شهرى، أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى‌: اينكه بيايد ايشان را عذاب ما در وقت چاشت كه هنگام ارتفاع شمس است، وَ هُمْ يَلْعَبُونَ‌: و حال آنكه ايشان مشغول باشند به امور دنيويه كه بازيچه گاه غافلان است. يا مشتغل هستند به امورى كه نفعى به آنها نرساند. حاصل آيه كريمه تخويف است به نزول عذاب به مخالفين و عاصين، در وقتى كه در غايت غفلت باشند، و آن حال نوم در شب و حال چاشت در روز، چه در اين دو وقت غالب است بر مردم تشاغل، و عدم توجه و التفات به خالق.
-- هرگز از قهر الهى احساس ايمنى نكنيم. أَ فَأَمِنَ‌ ... أَ وَ أَمِنَ‌ ... أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ‌ آرى، زيستن همراه با بيم و اميد مطلوب است.
+تبصره: شيخ أبو الفتوح رازى رحمه الله فرمايد: مراد به قرا، اهل شهرهائى است كه مصر باشند در كفر و معصيت، و مورد آيه شريفه مورد امر است به آگاهى و دور انديشى و ترك غفلت، و آنكه ايمن نباشند از عذاب نه به شب و نه به روز.
-- كسانى كه نسبت به مكر و قهر خدا بى‌خيالند، زيان‌كارند. «فَلا يَأْمَنُ‌ ... الْخاسِرُونَ‌»
+علامه مجلسى رحمه الله در جلد 17 بحار از سيد بن طاوس رحمه الله كه در كتاب سعد السعود فرمايد: ديدم در زبور سوره 68 خداوند متعال فرمايد: «ابن آدم لمّا رزقتكم اللّسان و اطلقت لكم الاوصال و رزقتكم الاموال، جعلتم الاوصال كلّها عونا على المعاصى كانّكم بى تغترّون و بعقوبتى تتلاعبون، و من اجرم الذّنوب و اعجبه حسنه فلينظر الارض كيف لعبت بالوجوه فى القبور و تجعلها رميما!» «1» پسر آدم، چون روزى فرمودم شما را لسان، و رها ساختم براى‌
-أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ (99)
+«1» بحار الانوار، جلد 77 (كتاب المواعظ) صفحه 40.
-أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ‌: آيا ايمن شدند مكذبين از اخذ الهى بغتتا (اين استعاره است از استدراج بندگان به صحت و سلامت و طول عمر و تظافر نعمت و اخذ سبحانى بر وجه غفلت و ناگهانى). يا آيا مأمون گشتند اهل مكر از مكافات الهى جزاى مكر آنها را، فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ‌: پس ايمن نشوند از مكافات الهى و جزاى مكر سبحانى، إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‌: مگر جماعت زيانكاران كه به جهت كفر و نفاق و ترك نظر اعتبار، خاسر در هر دو عالم باشند؛ يعنى ايمن نشوند از جزاى مكر الهى بر مخالفان و عاصيان مگر، گروه زيانكاران، چه اهل عصمت و تقوى ايمن نيستند از نزول عذاب بر عصات.
+جلد 4 صفحه 148
-جلد 4 صفحه 149
+شما عطاها را، و روزى گردانيدم شما را اموال؛ قرار داديد عطاها و جوائز را تماما مساعد و كمك بر معاصى، آيا شما به من جرئت كرديد و به عقوبت من بازى مى‌كنيد! هر كه گناه نمايد و معجب شود به حسن خود، پس هر آينه نظر كند زمين را، چگونه بازى مى‌كند با وجوه در قبور، و گردانيده است آن صورتها را پوسيده.
@@ سطر ۱۷۹: / سطر ۱۳۸: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-(آیه 99)- در این آیه باز به شکل دیگر و به بیان تازه‌ای این حقیقت را تأکید می‌کند و می‌گوید: «آیا این مجرمان از مکر الهی ایمنند؟ در حالی که هیچ کس جز زیانکاران خود را از مکر خداوند در امان نمی‌دانند» (أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ).
+(آیه 98)- «و یا این که مجازاتهای ما به هنگام روز در موقعی که غرق انواع بازیها و سرگرمیها هستند دامان اهل این آبادیها را بگیرد» (أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُری أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًی وَ هُمْ یَلْعَبُونَ).
-منظور از «مکر الهی» آن است که خداوند، مجرمان را با نقشه‌های قاطع و شکست ناپذیر بدون اختیار خودشان از زندگانی مرفّه و هدفهای خوشگذرانی باز می‌دارد، و این اشاره به همان کیفرها و بلاهای ناگهانی و بیچاره کننده است.
+یعنی، آنها در همه حال در روز و شب، در خواب و بیداری، در ساعات خوشی و ناخوشی همه در دست قدرت خدا قرار دارند، و با یک فرمان می‌تواند همه زندگی آنها را در هم بپیچد، آری تنها در یک لحظه و بدون هیچ مقدمه ممکن است انواع بلاها بر سر این انسان بی‌خبر فرود آید.
 }}
 |-|
@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۴۸: @@
 ==تفسیر های فارسی==
-==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=98}}===
 ==تفسیر های عربی==
-==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=98}}===
-==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=99}}===
+==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=98}}===
 </tabber>