آیه 96 سوره یونس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-02-23T07:47:44Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۰۱

2018-05-13T08:01:46Z

مهدی موسوی: ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

2018-05-13T08:01:04Z

ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-08T11:45:41Z

‏تفسیر آیه

نمایش تغییرات

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْم...» ایجاد کرد

2016-04-27T08:55:09Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ|سوره=10|آیه =96}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 96
|شماره بعدی = 97
|شماره قبلی = 95
|سوره= یونس
|شماره سوره= 10
|جزء= 11
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
البته آنان که حکم عذاب خدا بر آنها حتم است ایمان نمی‌آورند.
|-|
انصاریان=
مسلماً کسانی که عذاب پروردگارت بر آنان محقق و ثابت شده، ایمان نمی آورند.
|-|
فولادوند=
در حقيقت، كسانى كه سخن پروردگارت بر آنان تحقّق يافته ايمان نمى‌آورند،
|-|
آیتی=
كسانى كه سخن پروردگار تو درباره آنان تحقق يافته، ايمان نمى‌آورند،
|-|
مکارم شیرازی=
(و بدان) آنها که فرمان پروردگار تو بر آنان تحقق یافته، (و بجرم اعمالشان، توفیق هدایت را از آنها گرفته هرگز) ایمان نمی‌آورند،
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Indeed those against whom your Lord’s judgement has become due will not have faith,}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Surely those against whom the word of your Lord has proved true will not believe,}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Lo! those for whom the word of thy Lord (concerning sinners) hath effect will not believe,}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Those against whom the word of thy Lord hath been verified would not believe-}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«حَقَّتْ»: واجب و ثابت شده است. «کلمه»: فرمان. حکم. قضاوت.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ «96»

همانا كسانى كه فرمان پروردگارت عليه آنان (به جرم اعمالشان) تحقّق يافته، ايمان نمى‌آورند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ (96)

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ‌: بتحقيق آنانكه واجب و ثابت شده بر ايشان سخط و غضب الهى به سبب كفرشان. لا يُؤْمِنُونَ‌: ايمان نياورند، زيرا ايشان كسانيند كه دانسته شده از حالشان، كه بر كفر مى‌ميرند.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ لَقَدْ جاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِينَ (94) وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ (95) إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ (96) وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ (97)

ترجمه‌

پس اگر باشى در شكى از آنچه نازل نموديم بتو پس بپرس از آنها كه ميخوانند كتاب را پيش از تو بتحقيق آمد تو را حق از پروردگارت‌

پس مباش البتّه از شك كنندگان و مباش البتّه از آنانكه تكذيب كردند آيتهاى خدا را پس بوده باشى از زيانكاران‌

همانا آنانكه ثابت شد بر ايشان حكم پروردگار تو ايمان نميآورند

اگر چه بيايد ايشانرا هر حجّتى تا به بينند عذاب دردناك را

تفسير

خطاب در ظاهر به پيغمبر اكرم است ولى مقصود جهّالند چنانچه مكرّر اشاره شده كه اين رويّه در كلام الهى جارى است و در فارسى هم ميگويند در بتو ميگويم ديوار تو گوش كن و البتّه اين طرز كلام نكته و مناسبتى لازم دارد كه در اين آيه مدارا و مماشاة و انصاف با جهّال است كه نسبت شك را كه ملازم با جهل است صريحا بآنها نداده چنانچه در علل و عيّاشى از حضرت هادى عليه السّلام نقل نموده كه در

جلد 3 صفحه 45

جواب برادر خود موسى از اين اشكال كه چگونه خداوند در اين آيه خطاب به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده با آنكه آنحضرت شك در آنچه خداوند بر او نازل فرموده نداشت فرمود كه جهّال گفتند چرا خداوند پيغمبرى از جنس ملائكه نفرستاد تا ممتاز شود از غير به نخوردن و نياشاميدن و راه نرفتن در بازارها پس خدا وحى فرمود به پيغمبر خود كه سؤال فرمايد از علماء اهل كتاب كه آيا انبياء سابق نميخوردند و نمى‌آشاميدند و در بازارها راه نميرفتند در حضور آن جهّال تا آنها جواب علماء خودشان را بشنوند و قانع شوند و بدانند كه تو هم مانند انبياء سابقى و اينكه خطاب به آنحضرت فرمود باين لفظ با آنكه او شك نداشت براى آن بود كه داخل در عنوان آنها شود چنانچه در روز مباهله فرمود بگو بيائيد مباهله كنيم و بخواهيم لعنت خدا را بر دروغ گويان و اگر فرموده بود بيائيد مباهله كنيم و بخواهيم لعنت خدا را بر شما آنها حاضر براى مباهله نميشدند و خدا پيغمبر خود را شناخته بود بآنكه اداء رسالت خود را نموده و از دروغ گويان نيست و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هم ميدانست كه از راستگويان است ولى دوست داشت كه انصاف بدهد و نيز در علل از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل نموده كه فرمود من نه شك ميكنم نه سؤال و قمّى ره از حضرت صادق عليه السّلام نقل نموده كه در شب معراج چون پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بآسمان بردند و وحى شد از خداوند باو آنچه وحى شد در حقّ على عليه السّلام از شرف و عظمت او نزد خدا و برگرداندند آنحضرت را به بيت المعمور و در آنجا تمام انبياء حاضر شده باو اقتداء نمودند پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از عظمت مقام امير المؤمنين چيزى بخاطرش گذشت پس اين آيه نازل شد كه دلالت دارد بر آنكه اگر چيزى بخاطرت خطور نمود در آنچه نازل نموديم ما در كتاب تو از فضل على عليه السّلام از انبياء سؤال نما چون ما فضل او را در تمام كتب سماوى بهمين منوال ذكر نموديم ولى قسم بخدا او نه شك كرد نه سؤال و عيّاشى نيز قريب باين مضمون را نقل نموده و اخبار ديگرى هم باين معنى وارد شده است و بنابراين آنچه را بعضى از مفسّرين در بيان ما انزلنا اليك و الذّين يقرؤن الكتاب ذكر نموده‌اند كه مراد قضاياى سابقه و علماء يهودند بنظر حقير مردود است و شايد مراد از شك بنابر روايت اخيره حيرت و تعجّب باشد و در هر حال معلوم است كه مقصود بخطاب مردمند نه پيغمبر اكرم چون او از هر كس بهتر امير المؤمنين عليه السّلام را ميشناخت چنانچه معلوم است كه مقصود به نهى در ذيل آيه اوّل و صدر

جلد 3 صفحه 46

آيه دوّم كسانى هستند كه احتمال حدوث شك و تكذيب آيات الهى در وجود آنها راه دارد نه كسانيكه از اين امور منزّه و مبرّى و معصومند و نميشود از زيانكاران باشند چون توجيه نهى به اين قبيل اشخاص مستهجن است و در آيه سوّم خداوند از حال كسانيكه در علم الهى گذشته است كه بحال كفر از دنيا بروند و محقّق و ثابت شده است بر آنها حكم و قضاء خدا بسوء اختيار خودشان پيغمبر خود را خبر داده است بآنكه اينها هر قدر معجزات به بينند و ادلّه و براهين براى آنها اقامه شود ايمان نميآورند مانند فرعون تا وقتى كه عذاب را مشاهده نمايند با آنكه ايمان در آنحال فائده ندارد چون اختيار از دست آنها رفته است تا آنحضرت ملول از اصرار آنها بر كفر نباشد و بداند بقضاى الهى است و دعوت و معجزه و دليل و برهان براى اتمام حجّت است و قمّى ره فرموده اينها كسانى هستند كه قبول ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را ننمودند با آنكه خداوند بر آنها واجب فرموده است و اللّه اعلم.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِن‌َّ الَّذِين‌َ حَقَّت‌ عَلَيهِم‌ كَلِمَت‌ُ رَبِّك‌َ لا يُؤمِنُون‌َ (96)

محققا كساني‌ ‌که‌ ثابت‌ شد و محقق‌ شد ‌بر‌ ‌آنها‌ كلمه‌ پروردگار تو ايمان‌ نخواهند آورد.

مراد ‌از‌ كلمه‌ رب‌ ‌ يا ‌ خبر دادن‌ خداوند ‌است‌ ‌ يا ‌ قساوت‌ قلب‌ و سياهي‌ دل‌ و عناد و عصبيت‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌آنها‌ هست‌ ‌ يا ‌ ختم‌ قلوب‌ ‌آنها‌ و آذان‌ و اعين‌ ‌آنها‌ ‌که‌ بكلي‌ ‌از‌ قابليت‌ افتاده‌اند و ‌اينکه‌ معني‌ نيست‌ ‌که‌ قدرت‌ ‌بر‌ ايمان‌ ندارند ‌تا‌ سلب‌ تكليف‌ ‌از‌ ‌آنها‌ بشود بلكه‌ ايمان‌ نميآورند، ممكن‌ ‌است‌ كسي‌ عملي‌ ‌را‌ انجام‌ ندهد بلكه‌ عادة محال‌ ‌باشد‌ و لكن‌ سلب‌ اختيار ‌از‌ ‌او‌ نشود و قدرت‌ ‌بر‌ فعل‌ داشته‌ ‌باشد‌ مثل‌ معصومين‌ ‌که‌ محال‌ ‌است‌ ‌از‌ ‌آنها‌ معصيت‌ صادر شود ولي‌ قدرت‌ ‌بر‌ ‌آن‌ دارند، و خداوند محال‌ ‌است‌ ‌از‌ ‌او‌ فعل‌ قبيح‌ و لغو صادر شود لكن‌ قدرتش‌ كوتاه‌ نيست‌ لذا ميفرمايد إِن‌َّ الَّذِين‌َ حَقَّت‌ عَلَيهِم‌ كَلِمَت‌ُ رَبِّك‌َ مراد كفار مشركين‌ و يهود عنود و ساير طبقات‌ كفار ‌که‌ ‌از‌ روي‌ عناد و عصبيت‌ و قساوت‌ قلوب‌ و سياهي‌ دلها و كبر و نخوت‌ و امثال‌ اينها ‌خود‌ ‌را‌ ‌از‌ قابليت‌ هدايت‌ انداخته‌ و منغمر ‌در‌ تقليد آباء ‌خود‌ شده‌اند ‌که‌ ديگر موعظه‌ بآنها اثر نميكند، معجزه‌ ‌را‌ سحر، انبياء ‌را‌ ساحر و كذّاب‌ مي‌پندارند و ‌در‌ ‌اينکه‌ صورت‌ مورد غضب‌ الهي‌ شدند سلب‌ توفيق‌ ‌از‌ ‌آنها‌ ‌شده‌، ختم‌ قلوب‌ ‌آنها‌ ‌را‌ فرموده‌ البته‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ صورت‌ لا يُؤمِنُون‌َ مكرر گفته‌ ‌شده‌ ‌که‌ افعال‌ الهي‌ و افاضات‌ ربّاني‌ يكي‌ ‌از‌ شرائط مهمه‌ ‌آن‌ قابليت‌ محل‌ ‌است‌ و نيز آنچه‌ خير بانسان‌ ميرسد ‌از‌ جانب‌ پروردگار ‌است‌ ‌که‌ بزرگترين‌ خيرات‌

جلد 10 - صفحه 458

ايمان‌ ‌است‌ خداوند ‌هر‌ ‌که‌ ‌را‌ قابل‌ بداند افاضه‌ ميفرمايد يَمُنُّون‌َ عَلَيك‌َ أَن‌ أَسلَمُوا قُل‌ لا تَمُنُّوا عَلَي‌َّ إِسلامَكُم‌ بَل‌ِ اللّه‌ُ يَمُن‌ُّ عَلَيكُم‌ أَن‌ هَداكُم‌ لِلإِيمان‌ِ إِن‌ كُنتُم‌ صادِقِين‌َ حجرات‌ ‌آيه‌ 17 إِنَّك‌َ لا تَهدِي‌ مَن‌ أَحبَبت‌َ وَ لكِن‌َّ اللّه‌َ يَهدِي‌ مَن‌ يَشاءُ وَ هُوَ أَعلَم‌ُ بِالمُهتَدِين‌َ قصص‌ ‌آيه‌ 56 ما أَصابَك‌َ مِن‌ حَسَنَةٍ فَمِن‌َ اللّه‌ِ نساء ‌آيه‌ 81 و ‌غير‌ اينها ‌از‌ آيات‌ ‌که‌ ‌هر‌ عمل‌ خيري‌ ‌از‌ بنده‌ صادر شود ‌از‌ جانب‌ ‌خدا‌ افاضه‌ ‌شده‌ و مسلّما ‌در‌ ‌غير‌ محل‌ افاضه‌ نميشود چنانچه‌ ذكر شد، و اينگونه‌ افراد چون‌ بسوء اختيار ‌خود‌ ‌خود‌ ‌را‌ ‌از‌ قابليت‌ انداختند ايمان‌ بآنها افاضه‌ نخواهد شد.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 96)- سپس به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله اعلام می‌کند که در میان مخالفان تو گروهی متعصب و لجوج هستند که انتظار ایمان آنها بیهوده است، آنها از نظر فکری چنان مسخ شده‌اند، و آنقدر در راه باطل گام برداشته‌اند که وجدان بیدار انسانی را بکلی از دست داده و به موجودی نفوذناپذیر تبدیل شده‌اند، منتها قرآن این موضوع را با این تعبیر بیان می‌کند: «کسانی که فرمان پروردگارت بر آنها ثابت و مسجل شده، ایمان نخواهند آورد» (إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=10 |آیه=96}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=10 |آیه=96}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=10 |آیه=96}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره یونس]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۷
سطر ۷۱:		سطر ۷۱:

	4- گردنكشان وقتى قهر و عذاب الهى را با چشم ببينند، از وحشت و اضطراب ايمان مى‌آورند، ولى چه سود؟ لا يُؤْمِنُونَ‌ ... حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ‌		4- گردنكشان وقتى قهر و عذاب الهى را با چشم ببينند، از وحشت و اضطراب ايمان مى‌آورند، ولى چه سود؟ لا يُؤْمِنُونَ‌ ... حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ‌
		+	----
		+	«1». در آيه‌ى ديگر مى‌خوانيم: «لِيُنذِرَ من كانَ حيّاً و يحقّ القول على الكافرين» يس، 7.
	}}		}}

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 همانا كسانى كه فرمان پروردگارت عليه آنان (به جرم اعمالشان) تحقّق يافته، ايمان نمى‌آورند.
 }}
@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۳۴: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 (آیه 96)- سپس به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله اعلام می‌کند که در میان مخالفان تو گروهی متعصب و لجوج هستند که انتظار ایمان آنها بیهوده است، آنها از نظر فکری چنان مسخ شده‌اند، و آنقدر در راه باطل گام برداشته‌اند که وجدان بیدار انسانی را بکلی از دست داده و به موجودی نفوذناپذیر تبدیل شده‌اند، منتها قرآن این موضوع را با این تعبیر بیان می‌کند: «کسانی که فرمان پروردگارت بر آنها ثابت و مسجل شده، ایمان نخواهند آورد» (إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ).