Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَ...» ایجاد کرد

2016-02-09T16:01:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ|سوره=2|آیه =94}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 94
|شماره بعدی = 95
|شماره قبلی = 93
|سوره= بقره
|شماره سوره= 2
|جزء= 1
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
بگو: اگر سرای آخرت را (با آن همه نعمت) خدا به شما اختصاص داده دون سایر مردم، بایستی همیشه به مرگ آرزومند باشید اگر راست می‌گویید.
|-|
انصاریان=
بگو: اگر [آن گونه که می پندارید] سرای آخرت [با همه نعمت هایش] نزد خدا ویژه شماست نه مردم دیگر، پس چنانچه راستگویید مرگ را آرزو کنید.
|-|
فولادوند=
بگو: «اگر در نزد خدا، سراى بازپسين يكسر به شما اختصاص دارد، نه ديگر مردم، پس اگر راست مى‌گوييد آرزوى مرگ كنيد.»
|-|
آیتی=
بگو: اگر راست مى‌گوييد كه سراى آخرت نزد خدا ويژه شماست نه مردم ديگر، پس آرزوى مرگ كنيد.
|-|
مکارم شیرازی=
بگو: «اگر آن (چنان که مدعی هستید) سرای دیگر در نزد خدا، مخصوص شماست نه سایر مردم، پس آرزوی مرگ کنید اگر راست می‌گویید!»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Say, ‘If the abode of the Hereafter were exclusively for you with Allah, and not for other people, then long for death, should you be truthful.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Say: If the future abode with Allah is specially for you to the exclusion of the people, then invoke death if you are truthful.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Say (unto them): If the abode of the Hereafter in the providence of Allah is indeed for you alone and not for others of mankind (as ye pretend), then long for death (for ye must long for death) if ye are truthful.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Say: "If the last Home, with Allah, be for you specially, and not for anyone else, then seek ye for death, if ye are sincere."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«الدَّارُ»: خانه. سرا. «الْدَّارُ الآخِرَةِ»: سرای دیگر. «خَالِصَةً»: مخصوص. خاصّ. حال است برای (الدّار) که اسم (کانَتْ) است و خبر آن (لَکُمْ). «مِن دُونِ»: بدون. واژه‌ای است که برای اختصاص و قطع شرکت دیگران به کار می‌رود (نگا: بقره / .

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«94» قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌

بگو: اگر سراى آخرت در نزد خداوند مخصوص شماست، نه ساير مردم، پس آرزوى مرگ كنيد، اگر راست مى‌گوييد.

===نکته ها===

بنى‌اسرائيل، ادّعاهاى دروغين و خيال پردازى‌هاى فراوانى داشتند، از جمله:

* ما فرزندان و محبوبان خدا هستيم. «نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ» «2»

* كسى وارد بهشت نمى‌شود مگر آنكه يهودى باشد. «لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً» «3»

* آتش دوزخ، جز چند روزى به ما اصابت نمى‌كند. «لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً» «4»

اين آيه، همه‌ى اين بافته‌هاى خيالى وموهومات فكرى آنها را ردّ كرده و مى‌فرمايد: اگر اين ادّعاهاى شما درست باشد و به اين حرف‌ها ايمان داشته باشيد، ديگر نبايد از مرگ بترسيد واز آن فرار كنيد، بلكه بايد آرزوى مرگ كنيد تا به بهشت وارد شود!

اولياى خدا، نه تنها از مرگ نمى‌ترسند، بلكه اشتياق به مرگ نيز دارند. همان گونه كه امام على عليه السلام مى‌فرمايد: «واللَّه لابن ابى‌طالب آنس بالموت من الطفل بثدى امّه» «5» به خدا سوگند علاقه فرزند ابوطالب به مرگ، از علاقه طفل شيرخوار به سينه مادرش بيشتر است.

آرى، بايد بگونه‌اى زندگى كنيم كه هر لحظه آماده مرگ باشيم. «6»

«1». چنانكه گفته‌اند: «حب الشئ يعمى و يصم» دوستدارى چيزى، انسان را كور وكر مى‌كند. يعنى انسان ديگر حاضر نيست عيب‌هاى آنرا ببيند ويا بشنود.

«2». مائده، 18.

«3». بقره، 111.

«4». بقره، 80.

«5». نهج‌البلاغه، خطبه 5.

«6». مرگ، همانند سفر است. راننده در صورتى از سفر مى‌ترسد كه يا راه را نمى‌شناسد، يا بنزين ندارد يا تخلّف نموده است، يا جنس قاچاق حمل مى‌كند و يا در مقصد، محل سكونت ندارد. در حالى كه مؤمن واقعى، راه را مى‌داند؛ «إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»* سوخت بين راه دارد؛ «عَمِلَ صالِحاً»* تخلّفاتش را با توبه جبران كرده است، جنس قاچاق يعنى عمل خلاف ندارد و محل سكونتش را نيز مى‌داند؛ «جَنَّةُ الْمَأْوى‌» و لذا نمى‌ترسد.

جلد 1 - صفحه 163

===پیام ها===

1- در برابر خيالات و موهومات، با صراحت برخورد كنيد. «قُلْ»

2- دامنه‌ى انحصار ونژادپرستى، تا قيامت كشيده مى‌شود! «إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً ...»

3- وجدان، بهترين قاضى است. «إِنْ كانَتْ ... فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ»

4- آمادگى براى مرگ، نشانه‌ى ايمان واقعى و صادقانه است. «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (94)

تفسير اثنا عشرى ج‌1 204

ما يهود كسى ديگر داخل بهشت نگردد، حق تعالى رد قول آنها را مى‌فرمايد:

قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ: بگو اى پيغمبر در جواب آنها اگر به زعم خود اهل سعادت هستيد و باشد سراى ديگرى، يعنى بهشت براى شما، عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ‌: نزد خداى تعالى خاصه شما است غير مردمان مسلمانان ديگر، فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌: پس آرزو كنيد مرگ را اگر شما راستگو هستيد در اينكه بهشت مخصوص شما باشد، زيرا هر كه متيقن باشد كه از اهل بهشت است لابد مشتاق مرگ خواهد بود و هميشه آرزو دارد بزودى از اين دار محنت خلاص شده به سراى آخرت انتقال يابد كه محل راحت و آسايش حقيقى است بدون هيچ كدورت و نقصى.

چنانكه مروى است كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام غلاله در سر داشت، امام حسن عليه السّلام گفت: اى پدر بزرگوار اين زىّ اهل حرب نيست، فرمود: اى فرزند هيچ باك ندارد پدر تو كه بر مرگ وارد شود يا مرگ به او رسد «1». و فرمايش فزت و ربّ الكعبة كه وقت ضربت خوردن‌

«1» منهج الصادقين، جلد اوّل، صفحه 237.

تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 205

فرمود، نيز به جهت تيقن آن حضرت بود به وصول بهشت. و عمار ياسر در جنگ صفين مى‌گفت: اكنون مى‌رسم به دوست خود كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد. بنابراين هر كه جازم به رسيدن بهشت است، البته تمناى آن كند و تهيه زاد آن نمايد به كوشش در عبادات و منتظر باشد كه زودتر از نقمت دنيا به نعمت عقبى ارتحال يابد، خصوصا وقتى كه متيقّن باشد كه بهشت خاصه او خواهد بود و غيرى در آن شريك نيست.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (94)

ترجمه‌

بگو اگر باشد از براى شما سراى آخرت نزد خدا خالص غير از مردم پس آرزو كنيد مرگ را اگر هستيد راستگويان..

تفسير

بگو اى محمد باين يهود كه بهشت را مختص بخودشان ميدانند و ميگويند آن جاى تو و اهل بيت تو نيست و ما گرفتار شما شديم و خدا ما را در معرض امتحان قرار داده است و ما اولياء اللّه و بندگان خاص با خير خدا هستيم و مستجاب الدعوه ايم كه دعاى ما رد نميشود اگر راست ميگوئيد بهشت مخصوص بشما است و جاى من و اهل بيت من و اهل ايمان از امت من نيست بخواهيد از خدا مرگ را براى دروغگو از خودتان و كسانيكه با شما مخالفت دارند با آنكه من و على (ع) ميگوئيم ما مستجاب الدعوه و اولياء خدائيم و بگوئيد خدا يا مرگ ده دروغگو را چه از ما باشد چه بر ما تا راست‌گويان آسوده شوند و حجت خدا بر خلق بكمال وضوح برسد با آنكه واضح‌

جلد 1 صفحه 144

است و حضرت ختمى مرتبت بعد از تلاوت اين آيه براى يهود فرمود هيچيك از شما تكلم نمى‌كند باين كلام مگر آنكه هنوز آب دهان خود را فرو نبرده ميميرد و چون آنها ميدانستند كه دروغ گويند جرئت نكردند دعا كنند فيض ره فرموده مشهور آنستكه مراد آرزو كردن آنها است مرگ را براى خودشان چونكه آنها مدعى بودند كه مائيم اولياء اللّه و أحباؤه و ميگفتند داخل بهشت نميشود مگر كسيكه يهودى باشد و در تورية نوشته است كه اولياء خدا آرزوى مرگ ميكنند و از مردن باك ندارند و راه اين مطلب آنستكه كسيكه يقين داشته باشد اهل بهشت است مشتاق ميشود بوصول آن و خلاص از دنيا و زحماتش چنانچه امير المؤمنين (ع) فرموده است باك ندارم كه من بمرگ برسم يا مرگ بمن و عمار در صفين فرموده الان ملاقات ميكنم دوستان خود محمد (ص) و اتباعش را و در خصال است كه از امير المؤمنين پرسيدند چرا طالب ملاقات پروردگار شدى فرمود چون ديدم موفق داشت مرا بدين ملائكه و انبياء و رسلش دانستم خداوندى كه چنين كرامتى بمن عطا فرموده فراموش نميكند مرا و طالب شدم ملاقات او را، بنظر حقير فرق است بين اشتياق و باك نداشتن از مرگ و بين آرزو و طلب مرگ آنچه را ايشان در مقام تأييد مشهور بيان فرموده‌اند مثبت معنى اول است و در اثبات معنى دوم چيزى نقل نفرمودند جز عبارت تورية كه لفظ آرزو داشت آنهم ظاهرا مراد اشتياق است و مبين بباك نداشتن از مرگ شده بود و در ادعيه ماثوره طلب زيادتى عمر بسيار است و طلب مرگ مرجوح است چون دنيا مزرعه آخرت است زارع مشتاق بزرع هست ولى طالب خرابى مزرعه نيست از امير المؤمنين (ع) نقل شده است كه فرمود من يكروز دنيا را نميدهم هزار روز آخرت را بگيرم شايد حكمتش آن باشد كه با يكروز دنيا ممكن است نعيم هزار روز آخرت را هزار برابر كرد علماء بطول عمر انبياء و اولياء تمسك مى‌كنند براى اثبات فضل آنها و اين اگرچه علت تامه نيست ولى مقتضى هست و فرق بين طلب و اراده در علم اصول معنون است كه گاهى شوق مؤكد هست ولى طلب نيست و گاه بعكس است تمنى طلب لازم دارد و ظاهر آيه آنستكه يهود مأمور بطلب مرگ شدند نه مأمور باشتياق بآن چون معلوم است خداوند در مقام محاجه با آنها است و حجت تمام نميشود مگر ببيان امام (ع) و الا اگر مراد بيان مشهور باشد ممكن است آنها معارضه بمثل نمايند و بگويند شما هم كه بهشت را مخصوص بخودتان‌

جلد 1 صفحه 145

ميدانيد پس آرزوى مرگ كنيد و اگر اهل ايمان بگويند ما آرزو نميكنيم براى تكميل درجات جواب گويند ما هم بهمين لحاظ طالب نيستيم علاوه بر آنكه يقين ببهشت هم آسان نيست حتى براى اولياء چون احتمال بدا در حق آنها هم جاريست و تضرعات ائمه اطهار در ادعيه شايد محمول بر اين باشد در هر حال مؤمن بايد بين خوف و رجاء باشد و از خداوند در هر حال حسن عاقبت را طلب نمايد و از اينجا معلوم ميشود كه باب علم قرآن خانواده عصمت و طهارتند نه غير آنها.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قُل‌ إِن‌ كانَت‌ لَكُم‌ُ الدّارُ الآخِرَةُ عِندَ اللّه‌ِ خالِصَةً مِن‌ دُون‌ِ النّاس‌ِ فَتَمَنَّوُا المَوت‌َ إِن‌ كُنتُم‌ صادِقِين‌َ (94)

(بگو ‌اگر‌ سراي‌ آخرت‌ ‌که‌ ‌در‌ جوار خداست‌ ‌براي‌ ‌شما‌ اختصاص‌ داده‌ ‌شده‌ بدون‌ ساير مردم‌، ‌پس‌ آرزوي‌ مرگ‌ كنيد ‌اگر‌ راست‌ مي‌گوييد چند سؤال‌ ممكن‌ ‌است‌ ‌در‌ ذيل‌ ‌آيه‌ پيش‌ آيد.)

«اول‌» مراد ‌از‌ دار آخرت‌ بهشت‌ و نيل‌ بسعادت‌ ابدي‌ و درك‌ فيوضات‌ و نعم‌ الهي‌ ‌است‌ و ‌هر‌ متدين‌ بديني‌ اعم‌ّ ‌از‌ اينكه‌ دين‌ ‌او‌ بحسب‌ واقع‌ حق‌ ‌ يا ‌ باطل‌ ‌باشد‌ مدعي‌ حقانيت‌ دين‌ ‌خود‌ بوده‌ و ‌خود‌ ‌را‌ سعادتمند ميداند و اديان‌ ديگر ‌را‌ باطل‌ ميشمارد و ‌اينکه‌ اختصاص‌ بيهود ندارد، نصاري‌ و فرق‌ مسلمين‌ و ساير اديان‌ نيز همين‌ دعوي‌ ‌را‌ دارند ‌پس‌ چرا ‌در‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ يهود مورد خطاب‌ و عتاب‌ قرار گرفته‌اند!

جواب‌: اولا گفتار يهود ‌با‌ ساير اديان‌ فرق‌ دارد، اديان‌ ديگر ملاك‌ سعادت‌ ‌را‌ متدين‌ بودن‌ بدين‌ حق‌ ميدانند و فرقي‌ ‌بين‌ سياه‌ و سفيد و عرب‌ و عجم‌ و اسرائيلي‌

جلد 2 - صفحه 110

و غيره‌ نميگذارند ولي‌ يهود سعادت‌ ‌را‌ اختصاص‌ ببني‌ اسرائيل‌ دانسته‌ و ساير طوايف‌ عالم‌ ‌را‌ محروم‌ مي‌پندارند و ‌از‌ اينجهت‌ ‌غير‌ بني‌ اسرائيل‌ ‌را‌ بدين‌ ‌خود‌ دعوت‌ نمي‌كنند و ‌اينکه‌ سيره‌ ‌از‌ زمان‌ حضرت‌ موسي‌ ‌الي‌ زماننا ‌هذا‌ ‌بين‌ ‌آنها‌ ساري‌ و جاري‌ بوده‌ چنانچه‌ ‌در‌ قرآن‌ مي‌فرمايد:

لَن‌ يَدخُل‌َ الجَنَّةَ إِلّا مَن‌ كان‌َ هُوداً«1» و نَحن‌ُ أَبناءُ اللّه‌ِ وَ أَحِبّاؤُه‌ُ«2» و ثانيا اينان‌ مدعي‌ هستند ‌که‌ ‌اگر‌ ‌از‌ بني‌ اسرائيل‌ كسي‌ ‌بر‌ خلاف‌ دين‌ رفتار كند چند روزي‌ بيش‌ معذب‌ نخواهد ‌بود‌ چنان‌ ‌که‌ ‌از‌ قول‌ ‌آنها‌ ميفرمايد:

وَ قالُوا لَن‌ تَمَسَّنَا النّارُ إِلّا أَيّاماً مَعدُودَةً«3» (دوم‌): جملة جزائية فَتَمَنَّوُا المَوت‌َ ‌که‌ فرع‌ جمله‌ شرطيه‌ قرار داده‌ ‌شده‌ اعتراض‌ بجميع‌ ارباب‌ اديان‌ ‌است‌ زيرا آرزو و تمناي‌ مرگ‌ نمودن‌ مذموم‌ و كاشف‌ ‌از‌ شكايت‌ و نارضايتي‌ ‌است‌ و دعاء بطول‌ عمر ممدوح‌ و مطلوب‌ ‌است‌ و ‌اگر‌ گاهي‌ ‌از‌ ائمه‌ اطهار و معصومين‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ قبيل‌ كلمات‌ اظهار ‌شده‌ ‌از‌ جهت‌ عظمت‌ مصيبت‌ بوده‌ مانند كلام‌ حضرت‌ زهراء «ع‌» «

اللهم‌ عجل‌ وفاتي‌ سريعا

» و ‌ يا ‌ كلام‌ حضرت‌ ‌علي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ «

ارحني‌ فقد افنيت‌ ‌کل‌ خليلي‌

» و ‌ يا ‌ كلام‌ حضرت‌ ابا ‌عبد‌ اللّه‌ ‌عليه‌ السّلام‌ «

‌علي‌ الدنيا بعدك‌ العفا

» علاوه‌ ‌بر‌ اينكه‌ نوع‌ مردم‌ تمنا و آرزوي‌ مرگ‌ نمي‌كنند و اختصاص‌ ‌به‌ يهود ندارد.

جواب‌: تمنا و آرزوي‌ مرگ‌ نداشتن‌ نوع‌ مردم‌ ‌ يا ‌ ‌از‌ جهت‌ اينست‌ ‌که‌ اعتقاد بمعاد ندارند مانند طبيعيها و دهريها و ‌ يا ‌ بواسطه‌ كثرت‌ معاصي‌ و عدم‌ قبولي‌ اعمال‌ ‌از‌ سوء عاقبت‌ و عذاب‌ ميترسند و ميخواهند بواسطه‌ عبادت‌ ‌ يا ‌ توبه‌ ‌ يا ‌ وسائل‌ ديگر تدارك‌ معاصي‌ ‌خود‌ ‌را‌ بكنند ولي‌ يهود ‌که‌ مدعي‌ هستند قطعا اهل‌ سعادتند

1‌-‌ سوره‌ بقره‌ ‌آيه‌ 105

2‌-‌ سوره‌ مائده‌ ‌آيه‌ 214

3‌-‌ سوره‌ بقره‌ ‌آيه‌ 74

جلد 2 - صفحه 111

و دار آخرت‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ اختصاص‌ دارد و بمردن‌ ‌از‌ نكبت‌ دنيا خلاص‌ مي‌شوند بايد تمناي‌ موت‌ كنند ‌اگر‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ ادعا صادق‌ ميباشند.

علاوه‌ ‌بر‌ اينكه‌ يهود بواسطه‌ شدت‌ توغل‌ ‌در‌ ماديات‌ و حرص‌ ‌بر‌ حيات‌ و جمع‌ مال‌ اصلا خيال‌ مرگ‌ ‌در‌ مخيله‌ ‌آنها‌ خطور نميكند و هيچگاه‌ بفكر مرگ‌ و تدارك‌ ‌براي‌ ‌آن‌ نيستند مانند بسياري‌ ‌از‌ ابناء زمان‌ ‌ما ولي‌ اينان‌ چنين‌ خصيصه ‌براي‌ ‌خود‌ مدعي‌ نيستند ‌بر‌ خلاف‌ يهود ‌که‌ دار آخرت‌ ‌را‌ خصيصه‌ ‌خود‌ مي‌دانند و باين‌ وصف‌ بفكر ‌آن‌ نيستند.

(سوم‌) ‌در‌ سوره‌ جمعه‌ ميفرمايد قُل‌ يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ هادُوا إِن‌ زَعَمتُم‌ أَنَّكُم‌ أَولِياءُ لِلّه‌ِ مِن‌ دُون‌ِ النّاس‌ِ فَتَمَنَّوُا المَوت‌َ إِن‌ كُنتُم‌ صادِقِين‌َ آيا مفاد ‌اينکه‌ ‌آيه‌ مانند همين‌ ‌آيه‌ مورد بحث‌ ‌است‌ و ‌ يا ‌ متفاوت‌ ‌است‌.

جواب‌: ‌هر‌ چند مغزاي‌ ‌هر‌ دو ‌آيه‌ يكي‌ ‌است‌ ولي‌ متفرع‌ ‌بر‌ دو مدعايي‌ ‌است‌ ‌که‌ يهود دارند، يكي‌ اينكه‌ دار آخرت‌ و سعادت‌ و بهشت‌ خصيصه‌ بني‌ اسرائيل‌ ‌است‌ ‌اگر‌ چه‌ معصيت‌ كار و مجرم‌ و ‌حتي‌ اهل‌ شرك‌ و كفر باشند، زيرا اينان‌ نيز چند روزي‌ بيش‌ مس‌ّ آتش‌ نميكنند چنانچه‌ مفاد ‌آيه‌ مورد بحث‌ ‌است‌ و ديگر آنكه‌ يهود اولياء ‌خدا‌ و دوستان‌ و پسران‌ ‌او‌ مي‌باشند چنانچه‌ ‌در‌ ‌آيه‌ ديگر ‌از‌ ‌آنها‌ نقل‌ ‌شده‌ نَحن‌ُ أَبناءُ اللّه‌ِ وَ أَحِبّاؤُه‌ُ و ‌در‌ تورات‌ رائج‌ موقعي‌ ‌که‌ نسب‌ ‌خود‌ ‌را‌ بآدم‌ ميرسانند ‌او‌ ‌را‌ ‌إبن‌ اللّه‌ مي‌گويند و ‌آيه‌ سوره‌ جمعه‌ تمناي‌ مرگ‌ ‌را‌ متفرع‌ ‌بر‌ ‌اينکه‌ مدعاي‌ آنان‌ نموده‌ چه‌ آنكه‌ دوست‌ مشتاق‌ و آرزومند ملاقات‌ دوست‌ ‌است‌ و بمرگ‌ بلقاي‌ ‌او‌ نائل‌ مي‌شود.

112
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 94)- گروه از خود راضی! از تاریخ زندگی یهود- علاوه بر آیات مختلف قرآن مجید- چنین بر می‌آید که آنها خود را یک نژاد برتر می‌دانستند، و معتقد بودند گل سر سبد جامعه انسانیّتند، بهشت به خاطر آنها آفریده شده! و آتش جهنّم با آنها چندان کاری ندارد! آنها فرزندان خدا و دوستان خاصّ او هستند، و خلاصه آنچه خوبان همه دارند آنها تنها دارند! قرآن مجید در این آیه و دو آیه بعد به این پندارهای موهوم پاسخ دندانشکنی می‌دهد می‌گوید: «اگر (آنچنان که شما مدّعی هستید) سرای آخرت نزد خدا مخصوص شما است نه سایر مردم پس آرزوی مرگ کنید اگر راست می‌گویید» (قُلْ إِنْ کانَتْ لَکُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ).

ج1، ص101

یهود با گفتن این سخنها که بهشت مخصوص ما است می‌خواستند مسلمانان را نسبت به آیینشان دلسرد کنند. ولی قرآن پرده از روی دروغ و تزویر آنان بر می‌دارد، زیرا آنها به هیچ وجه حاضر به ترک زندگی دنیا نیستند و این خود دلیل محکمی بر کذب آنها است.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=2 |آیه=94}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=2 |آیه=94}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=94}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره بقره]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 ==شأن نزول==
-يهوديان مى‏ گفتند كسى جز يهود داخل بهشت نخواهد شد و نيز مى‏ گفتند ما پسران خدا و دوستان او هستيم، سپس اين آيه درباره آنها نازل گرديد<ref>جامع البيان و كشف الاسرار از عامّه و روض الجنان از خاصّه‏.</ref> .<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 1.</ref>
+يهوديان مى‏ گفتند كسى جز يهود داخل بهشت نخواهد شد و نيز مى‏ گفتند ما پسران خدا و دوستان او هستيم، سپس اين آيه درباره آنها نازل گرديد<ref>جامع البيان و كشف الاسرار از عامّه و روض الجنان از خاصّه‏.</ref> .<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 20.</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 94 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* شأن نزول */

مهدی موسوی در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۳

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

Quran در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۶:۱۳

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ إِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خَ...» ایجاد کرد

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 خالصة: مخصوص. خلوص: صاف و بى خلط شدن است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۲۲۴: / سطر ۲۲۴: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=94}}===
 </tabber>
 ==پانویس==