آیه 94 سوره انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۸

2019-12-17T11:58:13Z

مهدی موسوی در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۴

2019-02-03T08:34:50Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ م...» ایجاد کرد

2016-03-30T03:05:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ م...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُمْ مَا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَا كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ|سوره=6|آیه =94}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 94
|شماره بعدی = 95
|شماره قبلی = 93
|سوره= انعام
|شماره سوره= 6
|جزء= 7
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و محققا شما یکایک به سوی ما باز آمدید آن گونه که اول بار شما را بیافریدیم و آنچه را که (از مال و جاه) به شما داده بودیم همه را پشت سر وانهادید و آن شفیعان را که به خیال باطل شریک ما در خود می‌پنداشتید با شما نمی‌بینیم! همانا میان شما و آنان جدایی افتاد و آنچه (شفیع خود) می‌پنداشتید از دست شما رفت.
|-|
انصاریان=
و [لحظه ورود به جهان دیگر به آنان خطاب می شود:] همان گونه که شما را نخستین بار [در رحم مادر تنها و دست خالی از همه چیز] آفریدیم، اکنون هم تنها به نزد ما آمدید، و آنچه را در دنیا به شما داده بودیم پشت سر گذاشته و همه را از دست دادید، و شفیعانتان را که [در ربوبیّت و عبادت ما] شریک می پنداشتید، همراه شما نمی بینیم، یقیناً پیوندهای شما [با همه چیز] بریده، و آنچه را شریکان خدا گمان می کردید از دستتان رفته و گم شده است.
|-|
فولادوند=
و همان گونه كه شما را نخستين بار آفريديم [اكنون نيز] تنها به سوى ما آمده‌ايد، و آنچه را به شما عطا كرده بوديم پشت سر خود نهاده‌ايد، و شفيعانى را كه در [كار] خودتان، شريكان [خدا] مى‌پنداشتيد با شما نمى‌بينيم. به يقين، پيوند ميان شما بريده شده، و آنچه را كه مى‌پنداشتيد از دست شما رفته است.
|-|
آیتی=
هرآينه، تنها تنها، آن سان كه در آغاز شما را بيافريديم، نزد ما آمده‌ايد در حالى كه هر چه را كه ارزانيتان داشته بوديم پشت سر نهاده‌ايد و هيچ يك از شفيعانتان را كه مى‌پنداشتيد با شما شريكند همراهتان نمى‌بينيم. از هم بريده شده‌ايد و پندار خود را گمگشته يافته‌ايد.
|-|
مکارم شیرازی=
و (روز قیامت به آنها گفته می‌شود:) همه شما تنها به سوی ما بازگشت نمودید، همان‌گونه که روز اوّل شما را آفریدیم! و آنچه را به شما بخشیده بودیم، پشت سر گذاردید! و شفیعانی را که شریک در شفاعت خود می‌پنداشتید، با شما نمی‌بینیم! پیوندهای شما بریده شده است؛ و تمام آنچه را تکیه‌گاه خود تصوّر می‌کردید، از شما دور و گم شده‌اند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|‘Certainly you have come to Us alone, just as We created you the first time, and left behind whatever We had bestowed on you. We do not see your intercessors with you—those whom you claimed to be [Our] partners in [deciding] you[r] [fate]. Certainly all links between you have been cut, and what you used to claim has forsaken you!’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And certainly you have come to Us alone as We created you at first, and you have left behind your backs the things which We gave you, and We do not see with you your intercessors about whom you asserted that they were (Allah's) associates in respect to you; certainly the ties between you are now cut off and what you asserted is gone from you.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Now have ye come unto Us solitary as We did create you at the first, and ye have left behind you all that We bestowed upon you, and We behold not with you those your intercessors, of whom ye claimed that they possessed a share in you. Now is the bond between you severed, and that which ye presumed hath failed you.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|"And behold! ye come to us bare and alone as We created you for the first time: ye have left behind you all (the favours) which We bestowed on you: We see not with you your intercessors whom ye thought to be partners in your affairs: so now all relations between you have been cut off, and your (pet) fancies have left you in the lurch!"}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«فُرَادَی»: جمع فَرْد یا فَرید، یک‌یک. تک و تنها. بریده و جدای از یاران و بتان و اموال و اولاد. حال ضمیر (و) است. «خَوَّلْنَاکُمْ»: به شما داده‌ایم. بهره شما کرده‌ایم. «شُفَعَآءَ»: میانجیگران. مراد اشخاص و چیزهائی است که در بزرگ‌داشتشان می‌کوشیدند و به نامشان قربانی می‌کردند و برایشان نذر و نذور می‌نمودند، تا در پیشگاه خدا برای آنان شفاعت کنند و ایشان را به خدا نزدیک گردانند. (نگا: انعام / یونس / ، زمر / ). «زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِیکُمْ شُرَکَآءُ»: گمان می‌بردید که آنان در اداره امور و پرورش نفوس شما با خدا شریک و سهیمند، و لذا مستحق عبادت و پرستش می‌باشند. «تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ»: میانتان جدائی افتاد. فاعل (تَقَطَّعَ) از سیاق کلام مفهوم است که (ما) است. تقدیر چنین است: تَقَطَّعَ ما بَیْنَکُمْ مِنَ الرَّوابِطِ.
==نزول==

'''محل نزول:'''

این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 344.</ref>

«[[شیخ طوسی]]» گوید: عكرمة گوید: این آیه درباره نضر بن حارث بن كلدة نازل شده، موقعى كه گفته بود بزودى لات و عزّى از من شفاعت خواهند كرد سپس این آیة نازل گردید.<ref> طبرى صاحب جامع البیان و دیگران از مفسرین عامه نیز آن را از عكرمة روایت كرده اند.</ref><ref> در تفسیر على بن ابراهیم كه صاحب تفسیر برهان نقل نموده از [[امام صادق]] علیه‌السلام نقل گردیده كه این آیه درباره معاویة و بنى‌امیه نازل شده است.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى‌ كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ «94»

به راستى همان گونه كه نخستين بار شما را آفريديم، اكنون نيز (به هنگام مرگ يا قيامت) تك و تنها نزد ما آمديد و همه‌ى اموالى را كه به شما داديم پشت سر گذاشتيد و آن شفيعانى را كه در (تعيين سرنوشت) خودتان شريكان خدا مى‌پنداشتيد، همراه شما نمى‌بينيم. به راستى (پيوندهاى) ميان شما گسسته و آنچه (از شريكان و شفيعان كه به نفع خود) مى‌پنداشتيد از (دست) شما رفت.

===نکته ها===

اين خطاب، در لحظه‌ى مرگ يا هنگام قيامت، با مشركان صورت مى‌گيرد.

«خَوَّلنا» از «خَوَل»، به معناى چيزى است كه نياز به سرپرست دارد و معمولًا به اموال گفته مى‌شود. «خَوَّلْناكُمْ» به معناى تمليك و اعطاست.

===پیام ها===

1- در قيامت، انسان، تنهاست. «جِئْتُمُونا فُرادى‌»

2- معاد، جسمانى است. «كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ»

جلد 2 - صفحه 513

3- مشركان به چهار چيز تكيه داشتند: قوم و قبيله، مال و دارايى، بزرگان و اربابان و بت‌ها و معبودان.

اين آيه، بى‌ثمرى هر چهار تكيه‌گاه را در قيامت مطرح مى‌كند:

«فُرادى‌» بدون قوم و قبيله.

«تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ» بدون مال و ثروت و دارايى.

«ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ» بدون يار و ياور.

«ضَلَّ عَنْكُمْ» محو تمام قدرت‌هاى خيالى.

4- گمان‌هاى بى‌پايه، اساس بسيارى از گمراهى‌هاست. «شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ»

5- در قيامت، حقايق ظاهر و سراب‌ها، محو مى‌شوند. «ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى‌ كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (94)

بعد از آن بر سبيل توبيخ ايشان را فرمايد:

وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى‌: و هر آينه بتحقيق آمديد به محضر حساب و جزاى ما يگانه و تنها، نه مال با شما هست، و نه فرزند، نه خدم و حشم، و نه يار و مددكار، و نه بتانى كه گمان مى‌برديد كه شفيعان شما باشند كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ: آمديد به حساب ما بر هيئتى كه خلق نموديم شما را و به آن مفاخرت و مباهات مى‌نموديد و بدان جهت از آخرت باز مى‌مانديد وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ‌: و واگذاشتيد آنچه را از نعمت دين و هدايت به شما عطا كرديم‌ وَراءَ ظُهُورِكُمْ‌: پشت سر خود، نه از پيش فرستاديد و نه با خود داشتيد. بعد بر سبيل توبيخ فرمايد: وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ‌: و نه مى‌بينم با شما شفيعان شما را الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ: آنانكه گمان باطل مى‌برديد از روى جهالت بدرستى كه ايشان در ربوبيت و تربيت شما و معبوديت، شريكان خدا هستند لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ‌: هر آينه بتحقيق بريده شد واسطه و پيوند شما و متشتت و پراكنده گشت جمعيت شما و واقع شد قطع و فصل ميان شما وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 334

كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ‌: و ضايع شد و باطل گشت از شما آنچه گمان باطل مى‌برديد كه بتان شفيعان شما هستند يا آنكه بعثت و حشر و نشر نخواهد بود.

مروى است كه حضرت فاطمه سلام اللّه عليها از پدر بزرگوارش پرسيد:

چگونه مى‌باشند مردم روز قيامت؟ فرمود: اى فاطمه، مردم مشغولند، پس نظر نكند كسى به كسى، و نه پدر به پسر، و اولاد به مادر، گفت آيا كفن بر ايشان است وقت حشر؟ فرمود اى فاطمه! كفنها پوسيده و باقيماند ابدان، ستر مى‌شود عورت مؤمنان، و ظاهر باشد عورت كافران، پرسيد چه ستر كند آنها را؟ فرمود:

نورى كه متلألأ است. «1»

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى‌ كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (94)

جلد 2 صفحه 355

ترجمه‌

و هر آينه بتحقيق آمديد نزد ما فرد فرد چنانچه خلق كرديم شما را اول بار و گذاشتيد آنچه را عطا كرده بوديم شما را پس پشتهاتان و نمى‌بينيم با شما شفيعان شما را كه گمان كرديد كه آنها در امر شما شريكانند بتحقيق بريده شد ميانتان و باطل شد از شما آنچه بوديد كه گمان ميگرديد.

تفسير

خداوند متعال براى منع استظهار كفار بمال و اولاد و بتان حكايت فرموده است مخاطبه خود با آنها را در روز قيامت كه بتحقيق آمديد شما نزد ما مجرد از اموال و اولاد و بتهاتان بهمان هيئتى كه روز اول از مادر متولد شديد و واگذاشتيد اموالى را كه مادر دنيا بشما داده بوديم و شما خود را بآن مشغول نموده بوديد و از ياد آخرت باز مانديد در پشت سر خودتان و با خود نياورديد و همراه شما نمى‌بينيم بتهائيرا كه تصوّر ميكرديد آنها از شما شفاعت ميكنند و گمان ميكرديد با ما در امر ربوبيّت و استحقاق عبوديّت شريكند بتحقيق فصل شد وصل شما بنا بر قرائت بينكم به رفع يا قطع شد رابطه ما بين شما و آنها بنابر قرائت نصب و ضايع و باطل شد اميدهاى بيجا و تصورات موهومه شما يعنى معلوم شد فساد و بطلان آنها بر شما در خرائج از پيغمبر (ص) روايت نموده است كه اين آيه را بر فاطمه بنت اسد مادر امير المؤمنين (ع) قرائت فرمود او از حضرت سؤال نمود مراد از فرادى چيست فرمود يعنى برهنگان عرض كرد امان از اين رسوائى پس حضرت از خداوند مسئلت نمود كه عورت او را ظاهر ننمايد و او را با كفن خود محشور فرمايد و باين معنى حديثى در كافى از حضرت صادق (ع) نقل نموده است و نيز از آنحضرت نقل نموده كه كفن‌هاى خودتان را خوب كنيد كه با همان شما مبعوث خواهيد شد از قبور و در احتجاج از آنحضرت نقل نموده كه پرسيدند آيا مردم برهنه محشور ميشوند فرمود خير با كفن‌هاى خودشان عرض كردند كفن‌ها كه پوسيده خواهد شد فرمود كسيكه بدن هاى پوسيده را زنده مى‌كند كفن‌ها را هم نو مى‌كند عرض كردند اگر ميت بى‌كفن باشد چه ميشود فرمود خداوند عورت او را بهر چه اراده فرموده باشد ميپوشاند بنظر حقير مقتضاى جمع بين روايات آنستكه بعضى با كفن محشور شوند و بعضى برهنه نهايت آنكه عورت در هر حال مستور است و قمى ره از حضرت صادق (ع) نقل نموده است كه اين آيه در باره معويه و ساير بنى اميه نازل شده است و شركاء آنها ائمه آنانند كه مودت از ما بين آنها قطع شده است و اللّه اعلم.

جلد 2 صفحه 356
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَد جِئتُمُونا فُرادي‌ كَما خَلَقناكُم‌ أَوَّل‌َ مَرَّةٍ وَ تَرَكتُم‌ ما خَوَّلناكُم‌ وَراءَ ظُهُورِكُم‌ وَ ما نَري‌ مَعَكُم‌ شُفَعاءَكُم‌ُ الَّذِين‌َ زَعَمتُم‌ أَنَّهُم‌ فِيكُم‌ شُرَكاءُ لَقَد تَقَطَّع‌َ بَينَكُم‌ وَ ضَل‌َّ عَنكُم‌ ما كُنتُم‌ تَزعُمُون‌َ (94)

و هراينه‌ بتحقيق‌ مي‌آييد رو ‌بما‌ تك‌ و تنها همان‌ نحوي‌ ‌که‌ خلق‌ كرديم‌ ‌شما‌ ‌را‌ اول‌ دفعه‌ و ميگذاريد آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ بشما داده‌ايم‌ ‌از‌ مال‌ و منال‌ عقب‌ سر و نميبينيم‌ ‌با‌ ‌شما‌ كساني‌ ‌که‌ ‌با‌ ‌شما‌ بودند ‌از‌ ازواج‌ و ارحام‌ و خدم‌ و حشم‌ و احباء و اصدقاء كساني‌ ‌که‌ گمان‌ ميكرديد ‌که‌ ‌آنها‌ ‌با‌ ‌شما‌ ‌در‌ كارهاي‌ ‌شما‌ شركت‌ دارند هراينه‌ بتحقيق‌ جدايي‌ ميافتد ميانه‌ ‌شما‌ و پيدا نميكنيد آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ بوديد گمان‌ ميكرديد امور دنيوي‌ مخصوص‌ بدنيا ‌است‌ قبل‌ ‌از‌ آمدن‌ بدنيا هيچ‌ مالكيت‌ نسبت‌ بحيثيات‌ دنيوي‌ ‌از‌ مال‌ و منال‌ و عدّه‌ و عدّه‌ و جاه‌ و مقام‌ و عزّت‌ و رياست‌ نداشتند ‌حتي‌ ‌در‌ مسئله‌ ميراث‌ عنوان‌ دارند ‌که‌ سهم‌ ‌او‌ ‌را‌ جدا گذارند ‌اگر‌ زنده‌ بدنيا آمد مالك‌ ميشود باو دهند و ‌اگر‌ مرده‌ بدنيا آمد ساير ورثه‌ قسمت‌ كنند ‌بين‌ ‌خود‌ و همين‌ نحو موقعي‌ ‌که‌ ‌از‌ دنيا ميرود تمام‌ ‌اينکه‌ حيثيات‌ ‌از‌ ‌او‌ سلب‌ ميشود نه‌ مالي‌ نه‌ منالي‌، نه‌ جاهي‌ نه‌ مقامي‌ نه‌ رياستي‌، نه‌ حسبي‌ نه‌ سببي‌، نه‌ عزّتي‌ نه‌ جلالي‌ ‌آن‌ قدر سلب‌ مالكيت‌ ميشود ‌که‌ بدون‌ اجازه‌ ورثه‌ نميشود داخل‌ خانه‌ ‌او‌ شد ‌براي‌ حمل‌ جنازه‌ ‌او‌ بالاخص‌ ‌اگر‌ صغير داشته‌ ‌باشد‌ لذا ميفرمايد وَ لَقَد جِئتُمُونا فُرادي‌ آمدن‌ نزد ‌خدا‌ مفاد إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ ‌است‌ ‌يعني‌ رو بحكم‌ ‌خدا‌ و جزاء الهي‌ و مثوبات‌ و عقوبات‌ ‌او‌ و كلمه‌ فرادي‌ ‌يعني‌ فردا فردا يكي‌ يكي‌ مي‌آييد مثل‌ درب‌ خانه‌ ‌که‌ تنگ‌ ‌باشد‌ بايد يك‌ يك‌ وارد شد كَما خَلَقناكُم‌ أَوَّل‌َ مَرَّةٍ ‌از‌ ارحام‌ مادرها يك‌ يك‌ وارد دنيا شديد و ‌با‌ سرعت‌ ‌هر‌ چه‌ تمامتر رو بمرگ‌ ميرويد چنانچه‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ فرمود

(انّكم‌ ‌في‌ دار الهدنة و انتم‌ ‌علي‌ ظهر سفر و السير بكم‌ سريع‌ و ‌قد‌ رأيتم‌ الليل‌ و النهار و الشمس‌ و القمر يبليان‌ ‌کل‌ جديد و يأتيان‌ بكل‌ موعود ‌الي‌

جلد 7 - صفحه 143

آخر الحديث‌)

‌که‌ ‌در‌ مقدمه‌ تفسير ‌در‌ باب‌ فضيلت‌ قرآن‌ شرح‌ ‌شده‌.

وَ تَرَكتُم‌ ما خَوَّلناكُم‌ و واميگذاريد و تعبير ‌بما‌ خوّلناكم‌ ‌براي‌ تنبّه‌ ‌به‌ اينكه‌ آنچه‌ ‌در‌ دنيا داشته‌ايد ‌از‌ ‌خود‌ ‌شما‌ نبوده‌ خداوند عنايت‌ فرموده‌ و بنحو امانت‌ چهار روزي‌ بدست‌ ‌شما‌ داده‌اند و خواهند ‌از‌ ‌شما‌ گرفت‌ و بدست‌ ديگران‌ داد سعدي‌ ‌عليه‌ الرحمة ميگويد:

ايكه‌ ‌در‌ پشت‌ زميني‌ همه‌ وقت‌ ‌آن‌ تو نيست‌ || ديگران‌ ‌در‌ رحم‌ مادر و پشت‌ پدرند

وَراءَ ظُهُورِكُم‌ موقعي‌ ‌که‌ رو بمرگ‌ رفتيد پشت‌ بدنيا كرده‌ايد دنيا و آنچه‌ ‌در‌ دنيا ‌است‌ عقب‌ سر ‌شما‌ ‌است‌ ميگذاريد و ميرويد.

وَ ما نَري‌ مَعَكُم‌ شُفَعاءَكُم‌ُ شفع‌ مقابل‌ وتر بمعني‌ جفت‌ ‌است‌ ‌يعني‌ آنهايي‌ ‌که‌ ‌با‌ ‌شما‌ بودند ‌از‌ پدر و مادر و اولاد، ارحام‌، ازواج‌، لشگر، خدم‌، اصدقاء اخوان‌ يك‌ نفر ‌آنها‌ ‌با‌ ‌شما‌ ‌در‌ قبر نميآيد و تنها وارد قبر ميشويد الَّذِين‌َ زَعَمتُم‌ أَنَّهُم‌ فِيكُم‌ شُرَكاءُ ‌آن‌ كساني‌ ‌که‌ گمان‌ ميبرديد ‌در‌ مورد ‌شما‌ و كارها و مقاصد ‌شما‌ شركت‌ و نصرت‌ و اعانت‌ ميكنند و حاضر بخدمت‌ هستند.

لَقَد تَقَطَّع‌َ بَينَكُم‌ قطع‌ بمعني‌ جدايي‌ ‌است‌ مقابل‌ وصل‌ لذا قواطع‌ نماز ‌را‌ گفتند نميگذارند اجزاء لاحقه‌ باجزاء سابقه‌ وصل‌ شود، ‌بين‌ بمعناي‌ فاصله‌ ميان‌ دو چيز ‌است‌، بعضي‌ گفتند ‌بين‌ ‌در‌ اينجا بمعني‌ وصل‌ ‌است‌ و مراد ‌در‌ ‌آيه‌ قطع‌ وصل‌ ‌است‌ لكن‌ ‌اينکه‌ توهّم‌ فاسد ‌است‌ زيرا ‌هر‌ دو چيز و ‌لو‌ كمال‌ ارتباط داشته‌ باشند بالاخره‌ يك‌ ‌ما ‌به‌ الامتيازي‌ دارند ‌که‌ ‌آن‌ فصل‌ بينهما ‌است‌ و ‌لو‌ ‌ما ‌به‌ الاشتراك‌ ‌هم‌ داشته‌ باشند لذا حكماء گفتند نوع‌ مركب‌ ‌از‌ جنس‌ و فصل‌ ‌است‌ جنس‌ ‌ما ‌به‌ الاشتراك‌ ‌بين‌ انواع‌ و فصل‌ ‌ما ‌به‌ الامتياز ‌حتي‌ ‌در‌ افراد يك‌ نوع‌ ‌که‌ ‌در‌ جنس‌ و فصل‌ اشتراك‌ دارند خصوصيات‌ فرديه‌ ‌را‌ عوارض‌ شخصيه‌ ‌ما ‌به‌ الامتياز ‌آنها‌ ‌است‌ و يكي‌ ‌از‌ ادله‌ توحيد همين‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌اگر‌ متعدد باشند تركيب‌ لازم‌ ميآيد ‌از‌ ‌ما ‌به‌ الاشتراك‌

جلد 7 - صفحه 144

و ‌ما ‌به‌ الامتياز و ‌آيه‌ شريفه‌ ميفرمايد ‌ان‌ ‌ما ‌به‌ الاشتراكي‌ ‌که‌ ‌در‌ دنيا داشتيد ‌که‌ مستفاد ‌از‌ زَعَمتُم‌ أَنَّهُم‌ فِيكُم‌ شُرَكاءُ مثل‌ زوجيت‌، اخوت‌، رحميت‌ و غيرها فرداي‌ قيامت‌ قطع‌ ميشود چنانچه‌ ميفرمايد ‌در‌ قرآن‌ يَوم‌َ يَفِرُّ المَرءُ مِن‌ أَخِيه‌ِ وَ أُمِّه‌ِ وَ أَبِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ بَنِيه‌ِ لِكُل‌ِّ امرِئ‌ٍ مِنهُم‌ يَومَئِذٍ شَأن‌ٌ يُغنِيه‌ِ عبس‌ ‌آيه‌ 34، و ‌از‌ نبي‌ّ اكرم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌است‌ فرمود

(‌کل‌ حسب‌ و نسب‌ منقطع‌ يوم القيمة الّا حسبي‌ و نسبي‌.)

وَ ضَل‌َّ عَنكُم‌ و ‌از‌ دست‌ ميدهيد و مفقود ميشود ‌از‌ ‌شما‌ ما كُنتُم‌ تَزعُمُون‌َ آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ گمان‌ ميبرديد ‌که‌ ‌با‌ ‌شما‌ هستند و شريك‌ ‌شما‌ بودند، و بالجمله‌ احدي‌ كوچك‌ترين‌ كمكي‌ ‌در‌ كار ‌شما‌ ندارد ‌هر‌ كس‌ گرفتار عمل‌ ‌خود‌ ‌است‌ فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّب‌ُ عَذابَه‌ُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِق‌ُ وَثاقَه‌ُ أَحَدٌ فجر ‌آيه‌ 26.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=94}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=94}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=94}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره انعام]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۸۸: / سطر ۱۸۸: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«فُرَادَی»: جمع فَرْد یا فَرید، یک‌یک. تک و تنها. بریده و جدای از یاران و بتان و اموال و اولاد. حال ضمیر (و) است. «خَوَّلْنَاکُمْ»: به شما داده‌ایم. بهره شما کرده‌ایم. «شُفَعَآءَ»: میانجیگران. مراد اشخاص و چیزهائی است که در بزرگ‌داشتشان می‌کوشیدند و به نامشان قربانی می‌کردند و برایشان نذر و نذور می‌نمودند، تا در پیشگاه خدا برای آنان شفاعت کنند و ایشان را به خدا نزدیک گردانند. (نگا: انعام /  یونس / ، زمر / ). «زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِیکُمْ شُرَکَآءُ»: گمان می‌بردید که آنان در اداره امور و پرورش نفوس شما با خدا شریک و سهیمند، و لذا مستحق عبادت و پرستش می‌باشند. «تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ»: میانتان جدائی افتاد. فاعل (تَقَطَّعَ) از سیاق کلام مفهوم است که (ما) است. تقدیر چنین است: تَقَطَّعَ ما بَیْنَکُمْ مِنَ الرَّوابِطِ.
+جئتمونا: مجىء: آمدن. «جئتمونا» آمديد پيش ما.
 ==نزول==
@@ سطر ۴۸: / سطر ۶۰: @@
 این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 344.</ref>
+'''شأن نزول:'''
-«[[شیخ طوسی]]» گوید: عكرمة گوید: این آیه درباره نضر بن حارث بن كلدة نازل شده، موقعى كه گفته بود بزودى لات و عزّى از من شفاعت خواهند كرد سپس این آیة نازل گردید.<ref> طبرى صاحب جامع البیان و دیگران از مفسرین عامه نیز آن را از عكرمة روایت كرده اند.</ref><ref> در تفسیر على بن ابراهیم كه صاحب تفسیر برهان نقل نموده از [[امام صادق]] علیه‌السلام نقل گردیده كه این آیه درباره معاویة و بنى‌امیه نازل شده است.</ref>
+«[[شیخ طوسی]]» گوید: عكرمة گوید: این آیه درباره نضر بن حارث بن كلدة نازل شده، موقعى كه گفته بود بزودى لات و عزّى از من شفاعت خواهند كرد سپس این آیة نازل گردید<ref> طبرى صاحب جامع البیان و دیگران از مفسرین عامه نیز آن را از عكرمة روایت كرده اند.</ref><ref> در تفسیر على بن ابراهیم كه صاحب تفسیر برهان نقل نموده از [[امام صادق]] علیه‌السلام نقل گردیده كه این آیه درباره معاویة و بنى‌امیه نازل شده است.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 344.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۹۸: / سطر ۲۱۰: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]