Akbari در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۸

2021-05-29T07:28:44Z

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-06-14T07:57:07Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا|سوره=7...» ایجاد کرد

2016-04-28T04:07:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا|سوره=7...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا|سوره=73|آیه =8}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 8
|شماره بعدی = 9
|شماره قبلی = 7
|سوره= مزمل
|شماره سوره= 73
|جزء= 29
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و (دایم در شب و روز) نام خدا را یاد کن و به کلی از غیر او علاقه ببر و به او پرداز.
|-|
انصاریان=
نام پروردگارت را [به زبان حال و قال] یاد کن [و از غیر او قطع امید نما] و فقط دل بر او بند.
|-|
فولادوند=
و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز.
|-|
آیتی=
و نام پروردگارت را ياد كن و از همه ببر و به او بپيوند:
|-|
مکارم شیرازی=
و نام پروردگارت را یاد کن و تنها به او دل ببند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|So celebrate the Name of your Lord and dedicate yourself to Him with total dedication.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And remember the name of your Lord and devote yourself to Him with (exclusive) devotion.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|So remember the name of thy Lord and devote thyself with a complete devotion -}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|But keep in remembrance the name of thy Lord and devote thyself to Him whole-heartedly.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«أذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ»: نام پروردگارت را ببر و به یاد او باش. ذکر خدا بکن. «تَبَتَّلْ»: کناره‌گیری کن. مراد دوری از مردم و با تمام وجود متوجّه خدا شدن و در خلوت شبها به عبادت پرداختن است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلًا «6» إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلًا «7» وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا «8» رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا «9»

همانا برخاستن در شب (براى عبادت) پايدارتر پابرجاتر و گفتار آن استوارتر است. همانا تو در روز حركت و تلاشى طولانى دارى (و كمتر به عبادت مى‌رسى) و نام پروردگارت را ياد كن و تنها به سوى او منقطع شو. او كه پروردگار مشرق و مغرب است، معبودى جز او نيست، پس او را وكيل خود ساز.

«1». مدّثر، 2.

جلد 10 - صفحه 267

===نکته ها===

مراد از «ناشِئَةَ اللَّيْلِ» «برخاستن از خواب» است، چنانكه در روايتى از امام باقر و امام صادق عليهما السلام مى‌خوانيم: مراد از «ناشِئَةَ اللَّيْلِ» قيام براى نماز شب است. «1»

«وَطْئاً» به معناى زير پا گذاشتن و قدم نهادن بر چيزى است و در آيه به معناى قدم گذاشتن در راه عبادت است. امام صادق عليه السلام در تفسير «أَشَدُّ وَطْئاً» فرمود: منظور برخاستن از رختخواب است در حالى كه جز خداوند را اراده نكرده باشد. «2»

«تَبَتَّلْ» به معناى بريدن از هواى نفس و توجه كردن به خداوند است.

امام باقر عليه السلام فرمودند: مراد از «تَبَتَّلْ» بالا بردن دست ها در هنگام تكبير نماز است، و امام صادق عليه السلام فرمود: «تَبَتَّلْ»، حالت خضوع و خشوع به هنگام دعا در درگاه الهى است. «3»

نماز شب در روايات‌

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: بهترين شما كسى است كه كلامش نيكو باشد، گرسنگان را سير كند و به هنگامى كه مردم در خوابند، نماز شب بخواند. «4»

آن حضرت سه بار به على بن ابيطالب فرمود: بر تو باد به نماز شب. «عليك بصلاة الليل، عليك بصلاة الليل، عليك بصلاة الليل» «5»

امام صادق عليه السلام فرمود: شرافت مؤمن به نماز شب است و در روايتى ديگر فرمود: زينت و افتخار مؤمن به خواندن نماز شب است. «6»

شخصى به حضرت على عليه السلام گفت: من از توفيق خواندن نماز شب محروم شده‌ام! امام عليه السلام فرمود: «قَيَّدتك ذنوبك» گناهانت تو را بازداشته است. «7»

خداوند به حضرت موسى عليه السلام خطاب كرد: اى موسى، دروغ مى‌گويد كسى كه خيال مى‌كند مرا دوست دارد ولى هنگامى كه شب فرا رسد، به جاى گفتگو با من، به خواب مى‌رود. «8»

«1». تفسير مجمع البيان.

«2». كافى، ج 3، ص 446.

«3». تفسير نورالثقلين.

«4». بحارالانوار، ج 87، ص 142.

«5». وسائل‌الشيعه، ج 5، ص 268.

«6». بحارالانوار، ج 87، ص 140.

«7». بحارالانوار، ج 80، ص 128.

«8». اعلام الدين ديلمى، ص 263.

جلد 10 - صفحه 268

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: دو ركعت نماز در دل شب، از دنيا و آنچه در آن است نزد من محبوب‌تر است. «1»

در روايات از نماز شب به عنوان عامل زياد شدن رزق، اداى دين، رفع همّ و غمّ و جلاى چشم ياد شده است. «2»

براساس روايات، نماز شب، سبب بخشش گناهان روز مى‌شود. «3»

همچنين، نماز شب، سبب سلامتى بدن و دريافت رحمت الهى شمرده شده است. «4»

خداوند در قرآن پاداش بعضى از اعمال را بيان فرموده است ولى در مورد نماز شب مى‌فرمايد: هيچ كس نمى‌داند كه خداوند چه چيزى براى او ذخيره كرده است: «فلا تعلم نفس ما اخفى لهم ...» «5»

===پیام ها===

1- در عبادت، عنصر زمان مؤثر است. «ناشِئَةَ اللَّيْلِ»

2- بعضى از فيوضات و بركات، از شب نشأت و ريشه مى‌گيرد. «ناشِئَةَ اللَّيْلِ»

3- تاريكى شب، زمينه بهترى براى عبادت بى‌ريا و همراه با خضوع و خشوع فراهم مى‌كند. «ناشِئَةَ اللَّيْلِ»

4- عبادت شبانه تأثير ماندگارترى در روح دارد. «أَشَدُّ وَطْئاً»

5- نمازشب، عامل ثبات‌قدم و تقويت عقيده مؤمن مى‌شود. «أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلًا»

6- حتّى پيامبر، به ياد خدا و نيايش با او محتاج است. «اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ»

7- موفقيّت در روز، نيازمند كسب قوّت در نيايش‌هاى شبانه است. قُمِ اللَّيْلَ‌ ... إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلًا

«1». علل الشرايع، ص 363.

«2». سفينةالبحار، ج 2، ص 46.

«3». فروع‌كافى، ج 3، ص 366.

«4». بحار ج 84، ص 144.

«5». سجده، 17.

جلد 10 - صفحه 269

8- ربوبيّت خداوند اقتضا دارد كه همواره به ياد او باشيم. «وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ»

9- در دستيابى به كمالات، بالاترين درجه را مدّ نظر قرار دهيد. «تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا»

10- عبادت شبانه و ذكر روزانه، مقدّمه‌اى براى انقطاع كامل به سوى خداوند است. «تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا»

11- ربوبيّت خداوند نسبت به مشرق و مغرب، دليل يكتايى او و لزوم توكّل بر او است. «رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلاً «8»

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ‌: و ياد كن نام پروردگار خود را و به اسماى حسنى او را بخوان، و در شب و روز مداومت نما به تسبيح و تهليل و تحميد و نماز و قرائت و دراست علم و غير آن از اقسام طاعات. اين دليل است بر جواز دعا در جميع حالات در نماز و غير آن براى دين و دنيا و براى جميع مؤمنين و مؤمنات. وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا: و منقطع شو از جميع خلقان و توجه كن به سوى خدا به طاعت و عبادت انقطاعى كامل، يعنى نفس خود را از انديشه ما سوى مجرد ساز و بالكليه به وجهه قلب، متوجه به او نما. از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام: مراد تبتيل در اينجا برداشتن دست است در نماز كه قنوت باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ «1» قُمِ اللَّيْلَ إِلاَّ قَلِيلاً «2» نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلاً «3» أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلاً «4»

إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلاً ثَقِيلاً «5» إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلاً «6» إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلاً «7» وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلاً «8» رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلاً «9»

وَ اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلاً «10»

ترجمه‌

اى جامه بر خود پيچيده‌

برخيز در شب مگر اندكى‌

كه نصفش باشد يا كم كن از آن اندكى‌

يا بيفزا بر آن و شمرده بخوان قرآن را شمرده خواندنى‌

همانا ما زود است كه نازل سازيم بر تو سخنى گران را

همانا عبادت ناشى از بيدارى شب آن زحمتش زيادتر و راست و درست‌تر است در گفتار

همانا براى تو در روز فراغتى طولانى است‌

و ياد كن نام پروردگارت را و منقطع شو از خلق بسوى او منقطع شدنى‌

پروردگار مشرق و مغرب نيست معبودى جز او پس بگير او را كار ساز

و صبر كن بر آنچه ميگويند و دورى گزين از آنها دورى گزيدنى نيكو.

تفسير

قمّى ره نقل نموده كه خطاب به پيغمبر اكرم است كه جامه خود را بخود مى‌پيچيد و ميخوابيد و اصل مزّمّل متزمّل است تاء قلب بزاء و در زاء ادغام شده و گفته شده اين در ابتداء بعثت بوده كه هنوز آنحضرت ابلاغ وحى نفرموده بود و بعدا مخاطب بيا ايّها النّبى و الرّسول گرديد و بعد از خطاب خداوند او را امر فرموده به برخاستن از خواب براى تهجّد و نماز شب و قرائت قرآن و عبادت خدا و مناجات با قاضى الحاجات و امثال آن مگر در مقدار كمى از شب بر حسب آنچه‌

جلد 5 صفحه 293

معتاد است در ميان مردم كه شب را بيشتر بخواب ميگذرانند و آن نيمى از شب است يا قدرى از نيم كمتر يا قدرى از آن زيادتر كه حق دارد بخوابد چنانچه در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه مراد از قليل نصف است كه ميتواند كم كند از قليل قليل را يا زياد كند بر قليل قليل را و قمّى ره هم قريب به اين معنى را نقل نموده و بنابر اين نصف بدل قليل است نه ليل كه بعضى از مفسّرين گفته‌اند و نيز امر فرموده كه آنحضرت قرآن را ملايم و شمرده و خوب و دلنشين با صوت حزين و مراعات تزيين و تحسين قرائت فرمايد چنانچه در تفسير اين جمله از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده كه مراد آنستكه واضح و مبيّن كن آنرا و شتاب منما در آن مانند شتاب نمودن در خواندن شعر و جدا از يكديگر ادا ننما كلمات را كه نتوان جمع آورى نمود مانند شنى كه پراكنده شده و نيز از آنحضرت نقل شده كه مراد از ترتيل حفظ وقوف و اداء حروف است و بقيّه خصوصيّات كه اجمالا بآن اشاره شد مستفاد از روايات متعدّده از ائمه اطهار است و فرموده ما در آتيه نزديكى القاء ميكنيم بتو سخن سنگين متين و محكم رزينى را كه وحى الهى باشد چون آنحضرت در حين نزول وحى حالش تغيير ميكرد بطوريكه عرق ميفرمود و از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده كه وقتى سوره مائده بر حضرت نازل شد سوار بر استرى بود و بدن مباركش سنگين شد بطوريكه آنحيوان از رفتار باز ماند و نزديك شد شكمش بزمين برسد و قمّى ره قولا ثقيلا را بقيام در شب و آيه بعد تفسير فرموده و بعضى گفته‌اند مراد قرآن است و سنگينى آن باعتبار اشتمالش بر تكاليف است كه بر مكلّفين سنگين است و در هر حال فرموده همانا نفسى كه قائم و ناشى ميشود از خوابگاه خود در نيمه شب براى عبادت خدا بيشتر در فشار و سختى است يا ثابت قدمتر است و قولش راست و درست‌تر است يا عبادت ناشى از عابد در نيمه شب زحمتش زيادتر است يا موافقت چنين عابد و چنين عبادتى از جهت توافق قلب با لسان بيشتر است چون وطاء بكسر واو و مدّ نيز قرائت شده كه بمعناى موافقت است چون حضور قلب و خلوص نيّت و فراغت بال و آرامش خيال در آنوقت بيشتر است و باين معانى در روايات اشاره شده است و نيز ميفرمايد همانا براى تو اى‌

جلد 5 صفحه 294

پيغمبر در روز فراغت زياد بقدريكه بخوابى و بحوائج خود قيام نمائى هست چنانچه قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده و بعضى بعكس اينمعنى گفته‌اند مراد آنستكه مشاغل تو در روز زياد است بقدريكه بعبادت نميرسى چون سبح در هر دو معنى استعمال ميشود و از لغات اضداد است ولى در همان معناى فراغ شايعتر است و اهل بيت ادرى بما في البيت ميباشند و نيز فرموده نام خدا را بر زبان جارى كن و منقطع شو از هر چه جز او است و با او پيوند نما و در بعضى از آثار تبتّل بتضرّع و بلند نمودن دو دست در نماز و دعا و حركت دادن دو انگشت سبّابه تفسير شده چون پروردگار و مدبّر امور از مشرق تا مغرب او است و جز او خداوندى نيست و بايد در امور به او توكّل نمود و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بايد صبر نمايد بر سخنان بيهوده قوم و نسبت‌هاى ناروائى كه باو ميدهند و دورى كند از آنها بخوبى بآنكه با آنان مدارا نمايد و آميزش ننمايد و دست از دعوت بر ندارد و انتقام از آنها را بخدا واگذار فرمايد.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ اذكُرِ اسم‌َ رَبِّك‌َ وَ تَبَتَّل‌ إِلَيه‌ِ تَبتِيلاً «8»

و ياد كن‌ اسم‌ پروردگار ‌خود‌ ‌را‌ و توجه‌ باو و انقطاع‌ ‌از‌ خلق‌ انقطاع‌ تامي‌.

وَ اذكُرِ اسم‌َ رَبِّك‌َ اسماء پروردگار بسيار ‌است‌ ‌خدا‌ ‌را‌ بهر اسمي‌ بخوانيد اجابت‌ ميفرمايد چنانچه‌ ميفرمايد: قُل‌ِ ادعُوا اللّه‌َ أَوِ ادعُوا الرَّحمن‌َ أَيًّا ما تَدعُوا فَلَه‌ُ الأَسماءُ الحُسني‌ اسراء آيه 110، و ميفرمايد: وَ لِلّه‌ِ الأَسماءُ الحُسني‌ فَادعُوه‌ُ بِها اعراف‌ آيه 179، و ‌در‌ اخبار داريم‌ ‌که‌ اسماء حسني‌ نود و نه‌ اسم‌ ‌است‌.

اقول‌: اسماء الهي‌ چهار قسم‌ ‌است‌: اسماء ذات‌: اللّه‌ حق‌ ‌هو‌، اللّه‌ اسم‌ ذات‌ مستجمع‌ جميع‌ كمالات‌، حق‌ اشاره‌ بمقام‌ واجب‌ الوجودي‌، ‌هو‌ اشاره‌ بمقام‌ غيب‌‌-‌ الغيوبي‌، اسماء صفات‌ كماليه‌ ‌که‌ عين‌ ذات‌ ‌است‌ علم‌ قدرت‌ حياة عالم‌ قادر حي‌ قديم‌ ازلي‌ ابدي‌ مريد مدرك‌ حكيم‌ سميع‌ بصير خبير و امثال‌ اينها. اسماء صفات‌ جماليه‌ افعال‌ الهي‌ خالق‌ رازق‌ محيي‌ مميت‌ معز مذل‌ مغني‌ مفقر مثيب‌ منتقم‌ معذب‌ عادل‌ و امثال‌ اينها. اسماء صفات‌ جلالية: سبوح‌ قدوس‌.

نه‌ مركب‌ ‌بود‌ و جسم‌ نه‌ مرئي‌ نه‌ محل‌ || بي‌ شريك‌ ‌است‌ معاني‌ نو غني‌ دان‌ خالق‌

جلد 17 - صفحه 251

و اذكار الهي‌ تهليل‌ تحميد تسبيح‌ تكبير و اشباه‌ اينها و جمله: وَ اذكُرِ اسم‌َ رَبِّك‌َ شامل‌ جميع‌ عبادات‌ قوليه‌ ميشود مثل‌ صلوات‌ و أدعيه‌ و تلاوت‌ كتاب‌ اللّه‌ و ‌غير‌ اينها.

وَ تَبَتَّل‌ إِلَيه‌ِ تَبتِيلًا تبتل‌ انقطاع‌ ‌است‌ كلمه‌ اليه‌ دلالت‌ دارد بالملازمة بكلمه‌ ‌عن‌ ‌يعني‌ انقطاع‌ ‌عن‌ الخلق‌ و توجه‌ ‌الي‌ اللّه‌ ‌که‌ معني‌ توكل‌ ‌است‌، و اخلاص‌ عمل‌ و قطع‌ نظر ‌از‌ كليه‌ خلق‌ و ‌از‌ كليه‌ اسباب‌ ‌که‌ معني‌ توحيد نظري‌ ‌است‌ چون‌ گفته‌ايم‌ ‌که‌ پنج‌ قسم‌ توحيد داريم‌: توحيد ذاتي‌، توحيد صفاتي‌، توحيد عبادتي‌، توحيد افعالي‌، توحيد نظري‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 8)- بعد از دستور قیام عبادت شبانه و اشاره اجمالی به آثار عمیق آن به ذکر پنج دستور که مکمّل آن است پرداخته، می‌فرماید: «و نام پروردگارت را یاد کن» (و اذکر اسم ربک).

مسلم است منظور تنها ذکر نام نیست، بلکه توجه به معنی است چرا که یاد

ج5، ص315

لفظی مقدمه یاد قلبی است، و ذکر قلبی روح و جان را صفا می‌بخشد، و نهال معرفت و تقوا را در دل آبیاری می‌کند.

در دستور دوم می‌فرماید: «تنها به او دل ببند» و از غیر او قطع امید کن و خالصانه به عبادتش برخیز (و تبتل الیه تبتیلا).

«تبتل» آن است که انسان با تمام قلبش متوجه خدا گردد، و از ما سوی اللّه منقطع شود، و اعمالش را فقط به خاطر او به جا آورد و غرق در اخلاص گردد.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=73 |آیه=8}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=73 |آیه=8}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=73 |آیه=8}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره مزمل]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۲۷۶: / سطر ۲۷۶: @@
 <gallery mode="packed" heights="320">
 پرونده:آیه 8 سوره مزمل (1).jpg
 </gallery>
 [[رده:آیات سوره مزمل]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

آیه 8 سوره مزمل - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Akbari در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۳

Akbari در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۲۸

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا|سوره=7...» ایجاد کرد

@@ سطر ۲۷۳: / سطر ۲۷۳: @@
 * [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 * [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+==آرشیو عکس و تصویر==
 [[رده:آیات سوره مزمل]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«أذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ»: نام پروردگارت را ببر و به یاد او باش. ذکر خدا بکن. «تَبَتَّلْ»: کناره‌گیری کن. مراد دوری از مردم و با تمام وجود متوجّه خدا شدن و در خلوت شبها به عبادت پرداختن است.
+*'''تبتيل''': بتل: قطع و اخلاص. منظور بريدن از هواى نفس و مخصوص‏ كردن خود به خداست در مفردات هست كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: «لا رهبانية و لا تبتل في الاسلام» يعنى در اسلام رهبانيت و بريدن از نكاح نيست.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص398</ref>
 == تفسیر آیه ==