مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-06-20T05:06:42Z

‏تفسیر آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T07:14:50Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-14T05:55:22Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا|سوره=19|آیه =89}} {{مشخصات آیه |شماره...» ایجاد کرد

2016-04-27T13:20:15Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا|سوره=19|آیه =89}} {{مشخصات آیه |شماره...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا|سوره=19|آیه =89}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 89
|شماره بعدی = 90
|شماره قبلی = 88
|سوره= مریم
|شماره سوره= 19
|جزء= 16
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
(ای کافران) همانا شما سخنی بسیار زشت و منکر بر زبان آوردید.
|-|
انصاریان=
به راستی که چیزی بسیار زشت و نسبتی بس ناروا [به میان] آورده اید.
|-|
فولادوند=
واقعاً چيز زشتى را [بر زبان‌] آورديد.
|-|
آیتی=
هر آينه سخنى زشت آورده‌ايد.
|-|
مکارم شیرازی=
راستی مطلب زشت و زننده‌ای گفتید!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|You have certainly advanced something hideous!}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Certainly you have made an abominable assertion}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Assuredly ye utter a disastrous thing}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Indeed ye have put forth a thing most monstrous!}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«إِدّاً»: بسیار زشت و زننده. سخت شگفت.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا «89»

راستى، مطلب زشتى گفتيد.

===نکته ها===

كلمه‌ى «ادّ» به معناى منكر بزرگ و بسيار زشت است.

اين آيه شامل گروه‌هاى زيادى مى‌شود، از جمله:

الف: مشركين، كه ملائكه را دختران خدا مى‌دانستند. «وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً» «1»

ب: يهود، كه عُزير را فرزند خدا مى‌پنداشتند. «وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ» «2»

ج: نصارى، كه مسيح را فرزند خدا مى‌شمردند. «قالَتِ النَّصارى‌ الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ» «3»

===پیام ها===

1- اعتقاد به فرزند داشتن خدا، سخنى بى‌پايه وبسيار زشت است. وَلَداً ... شَيْئاً إِدًّا

2- فرزند داشتن خدا نشانه‌ى كمال نيست، بلكه مايه‌ى نقص است. «شَيْئاً إِدًّا»

«1». اسراء، 40.

«2». توبه، 30.

«3». توبه، 30.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 312
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا (89)

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا: هر آينه بتحقيق آمديد اى كافران به چيزى به غايت زشت يعنى سخنى ناشايست يا آورديد چيز عجيبى.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا (83) فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا (84) يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً (85) وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى‌ جَهَنَّمَ وِرْداً (86) لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً (87)

وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً (88) لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا (89) تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا (90) أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً (91) وَ ما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً (92)

ترجمه‌

- آيا نديدى كه ما فرستاديم شيطانها را بر كافران كه بجنبانند آنها را جنباندنى‌

پس شتاب مكن براى آنها جز اين نيست كه ميشماريم براى آنها

جلد 3 صفحه 492

شمردنى‌

روز كه جمع كنيم پرهيزكاران را بسوى خداى بخشنده وارد شدگان‌

و برانيم گناهكاران را بسوى جهنّم تشنگان‌

مالك نميباشند شفاعت را مگر كسانيكه گرفتند نزد خداوند پيمانى‌

و گفتند گرفت خداوند فرزندى‌

بتحقيق آورديد چيز بسيار زشتى‌

نزديك شد آسمانها پاره پاره شود از آن و شكافته گردد زمين و فرو ريزند كوهها و منهدم شوند منهدم شدنى‌

براى آنكه خواندند براى خدا فرزند

و سزاوار نيست از براى خداى بخشنده آنكه بگيرد فرزندى.

تفسير

- وقتى كه اهل شرك و خلاف منغمر در شهوات و لذّات جسمانى شدند و خداوند بآنها مهلت داد و از اين مهلت سوء استفاده كردند و بر طغيان و سركشى خود افزودند خداوند مسلّط ميفرمايد بر آنها شياطين انسى و جنّى را كه تحريك كنند و برانند آنها را بجانب مقاصدشان مانند حيوانيكه صاحبش بسيخ يا چوب آنرا براند چون لفظ از بر اين قبيل تحريك اطلاق ميشود اگر چه اصلا بمعناى جنباندن است خلاصه آنكه كاملا ملك طلق شيطان ميشوند و مهارشان بدست او ميآيد چنانچه قمّى ره قريب باين معانى را نقل نموده و بنابراين معناى فرستادن خداوند همان دادن تسلط است بشياطين در اثر معصيت بسوء اختيار بندگان و لذا خداوند متعال به پيغمبر خود ميفرمايد تعجيل در هلاك و عذاب آنها منماى ما براى فرا رسيدن موعد ايّام مهلت آنها شماره ميكنيم و ميدانيم از عدد انفاس آنها معدودى بيش باقى نمانده چنانچه در كافى و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه مراد تعداد انفاس است نه ايّام چون احصاء ايّام كار خلق است و احصاء انفاس شأن خالق و در نهج البلاغه است كه نفس مرد گام او است بسوى مرگ و نيز فرموده هر معدودى منقضى و هر متوقعى آينده است خلاصه آنكه در آتيه نزديكى از شرّ آنها راحت خواهى شد و خداوند محشور ميفرمايد اهل تقوى و پرهيزكارى را كه محبوب حقّند و اعمالشان مرضى او است بسوى رحمت واسعه خود مانند قوميكه وارد شوند از راه دور بر پادشاهى كه اميدوار نموده باشد ايشانرا بكرامت و انعام خود در حاليكه سوار باشند بر ناقه‌هاى نجيب بهشتى كه ملائكه بامر خداوند بعد از بيرون آمدنشان از قبر براى استقبال و تشريفات ورودشان بمحشر حاضر نموده‌اند با ساز و برگ تمام از طلا و ديبا و حرير بهشتى مزيّن به درّ و ياقوت‌

جلد 3 صفحه 493

و زبر جد پس پرواز كنند بسوى محشر هر يكنفر پرهيزكار با سه هزار ملك در هر يك از جلو و يمين و يسار يكهزار ملك كه با او باشند تا بدر بهشت برسند و از آنجا ببعد تشريفاتش مفصل‌تر است كه در روايت كافى از امام باقر عليه السّلام و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام ذكر شده و حقير بملاحظه اختصار نقل ننمودم و در مقابل ايشان خداوند سوق ميدهد گناهكاران را بسوى جهنّم مانند حيوانات تشنه كه در كنار آب ورود نمايند دسته جمع و پا برهنه و بعد معلوم شود كه آب نيست و آتش است و بر عطش آنها افزوده گردد و در ذيل حديث قمّى ره علاوه شده كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بامير المؤمنين عليه السّلام فرمود و اللّه اى على پرهيزكارانى كه باين احترام وارد محشر ميشوند و خداوند در باره ايشان فرموده‌ يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً شيعيان تواند و تو امام ايشانى چون در هر دو روايت راوى اصلى حديث امير المؤمنين عليه السّلام است كه از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تفسير اين آيه را سؤال نموده و آنحضرت جواب فرموده بنحوى كه اجمالا بيان شد و دارا و واجد و مالك نميشوند احدى از اهل محشر شفاعت را كه از كسى بنمايند يا كسى در باره آنها بنمايد چون تلبّس بفعل يا بصدور فعل است از فاعل يا بوقوع آن بر مفعول و هيچ كس بهيچ عنوان قادر نيست متلبّس بشفاعت شود مگر داراى عهد ولايت امير المؤمنين و ائمه اطهار عليهم السلام باشد از جانب خدا چنانچه در كافى و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده و در كافى و فقيه و تهذيب و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كسيكه وصيّت كامل نكند در هنگام مرگش مروّت او ناقص است و بعد از سؤال از كيفيّت آن دعاء مفصّلى تعليم فرمود كه در صافى و غيره مذكور است و از آن استفاده ميشود كه مراد از عهد الهى كه موجب تلبّس بشفاعت است در آخرت اعتراف بتمام عقائد حقّه است صريحا باصول و اجمالا بفروع در وقت ظهور امارات مرگ و از بعضى روايات استفاده ميشود محبوبيّت تجديد اين عهد در هر صبح و شام و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه چون قريش گفتند خداوند ملائكه را براى خود اولاد اناث قرار داده اين آيه در ردّ آنها نازل شد و بعضى ولدا بسكون لام كه جمع ولد است قرائت نموده‌اند در هر حال پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مأمور شده كه در جواب آنها بفرمايد مرتكب بهتان عظيم‌

جلد 3 صفحه 494

و قول منكر شنيع فظيعى شديد كه نزديك شد آسمانها از اثر سوء آن شكافته و منشق و پاره پاره شود و نيز زمين منشقّ و متلاشى و متفرّق گردد و در اثر آن كوهها منهدم و ويران شود چون اگر اين اوضاع در عالم براى امرى روى دهد چيزى سزاوارتر از اين بهتان بزرگ نيست و كلمه هدّا يا مفعول مطلق است براى فعل مقدّر كه تهدّ باشد يا مفعول له است براى تخرّ يعنى تخرّ الجبال و تهدّ هدّا يا تخرّ الجبال للهدّ و همه اين انقلابات براى آنستكه قرار داد فرقى از قبيل يهود و نصارى و قريش كه قبلا ذكر شد براى خداوند اولاد و سزاوار نيست براى خدا كه كسى را اولاد خود قرار دهد و هر چه براى خدا سزاوار نباشد صدورش از حقّ محال است چون خداوند مثل و مانند و شبيه و عديل و نظير ندارد و محتاج نيست و از هر عيب و نقصى منزّه و مبرّى است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
لَقَد جِئتُم‌ شَيئاً إِدًّا (89)

‌هر‌ آينه‌ ‌به‌ تحقيق‌ آمده‌ايد ‌به‌ چيز بسيار منكري‌. ادّبه‌ معني‌ فضيح‌ شنيع‌ منكر عظيم‌ ‌است‌.

لَقَد جِئتُم‌ ‌به‌ تقدير جمله‌ خطاب‌ ‌به‌ پيغمبر ‌که‌ ‌به‌ ‌آنها‌ ‌که‌ ‌هر‌ آينه‌ آمده‌ايد روي‌ ‌اينکه‌ عقيده‌ فاسده‌ ‌که‌ ‌از‌ ‌براي‌ ‌خدا‌ ولد قائل‌ شده‌ايد و ‌اينکه‌ قول‌ و عقيده‌ شيئا ادا بسيار منكر ‌است‌، بلكه‌ ‌در‌ جميع‌ قبايح‌ عقليه‌ قبيحي‌ بدتر و زشت‌تر و شنيع‌تر و فضيح‌تر ‌از‌ ‌اينکه‌ عقيده‌ و قول‌ نيست‌، زيرا خداوند متعال‌ يكي‌ ‌از‌ صفات‌ سلبيه‌ ‌او‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ مركب‌ ‌از‌ اجزاء نيست‌.

(نه‌ مركب‌ ‌بود‌ و جسم‌ نه‌ جوهر نه‌ عرض‌ || بي‌شريك‌ ‌است‌ و معاني‌ تو غني‌دان‌ خالق‌)

جلد 12 - صفحه 489

و تركيب‌ سه‌ قسم‌ تركيب‌ داريم‌، تركيب‌ خارجي‌ مثل‌ عالم‌ اجسام‌ ‌که‌ مركب‌ ‌از‌ اجزاء خارجيه‌، و ‌اينکه‌ اجسام‌ سه‌ نحو احتياج‌ لازم‌ دارد ‌هر‌ جزء احتياج‌ بساير اجزاء دارد و مركب‌ احتياج‌ ‌به‌ جميع‌ اجزاء دارد و مركب‌ و اجزاء احتياج‌ ‌به‌ مركب‌ بالكسر دارند و احتياج‌ ‌از‌ لوازم‌ امكان‌ ‌است‌ و ‌با‌ وجوب‌ وجود مناسبت‌ ندارد و تركيب‌ عقلي‌ ‌که‌ ‌در‌ انواع‌ ‌است‌ ‌که‌ مركب‌ ‌از‌ جنس‌ و فصل‌ ‌است‌ ‌که‌ مي‌گويي‌ نوع‌ انسان‌ مركب‌ ‌از‌ حيوان‌ و ناطق‌ و جنس‌ بدون‌ فصل‌ موجود نمي‌شود و فصل‌ ‌در‌ تشخص‌ محتاج‌ ‌به‌ جنس‌ ‌است‌.

(هيولا ‌در‌ بقاء محتاج‌ صورت‌ || تشخص‌ كرد صورت‌ ‌را‌ گرفتار)

و تركيب‌ و همي‌ ‌که‌ ‌در‌ عالم‌ مجردات‌ عالم‌ عقول‌ و نفوس‌ باشند ‌که‌ نه‌ تركيب‌ خارجي‌ دارند و نه‌ تركيب‌ عقلي‌، بلكه‌ وهمي‌ دارند ‌که‌ مركب‌ ‌از‌ وجود و ‌ما هيه‌ هستند و ماهية حد وجود ‌است‌ و ذات‌ اقدس‌ محدود نيست‌ صرف‌ وجود ‌است‌ ‌غير‌ متناهي‌.

(‌ان‌ الوجود عارض‌ الماهية || تصورا و اتحدا هوية).
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 89)- آنگاه با لحنی کوبنده می‌گوید: «راستی مطلب زشت و زننده‌ای گفتید»! (لَقَدْ جِئْتُمْ شَیْئاً إِدًّا).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=19 |آیه=89}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=19 |آیه=89}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=19 |آیه=89}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره مریم]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۵۵
سطر ۵۰:		سطر ۵۰:

	{{ نمایش فشرده تفسیر\|		{{ نمایش فشرده تفسیر\|
		+	وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً «88»
		+
		+	و (كفّار) گفتند: خداى رحمان (براى خود) فرزندى انتخاب كرده است.
		+
	لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا «89»		لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا «89»

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 - فرزند داشتن خدا نشانه‌ى كمال نيست، بلكه مايه‌ى نقص است. «شَيْئاً إِدًّا»
+----
 «1». اسراء، 40.

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«إِدّاً»: بسیار زشت و زننده. سخت شگفت.
+ادّ: كار ناپسند. امر فظيع. در قاموس آمده: «الادّ: العجب و الامر الفظيع و الداهية و المنكر».<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 89 سوره مریم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: /* معانی کلمات آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا|سوره=19|آیه =89}} {{مشخصات آیه |شماره...» ایجاد کرد